ԵԴ1/0086/01/25

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)
նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան
դատական նիստի քարտուղար Ս.Սիմոնյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Ա.Երիցյանի
մեղադրյալ Ե.Վարդանյանի
2025 թվականի ապրիլի 15-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Երջանիկ Նորայրի Վարդանյանի (ծնված՝ 1986 թվականի հոկտեմբերի 26-ին, հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Կարպ Խաչվանքյան փողոցի, 3/2 շենքի, 10-րդ բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60587624 քրեական վարույթը:
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին՝ Երջանիկ Վարդանյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2024 թվականի նոյեմբերի 30-ի որոշմամբ՝ Երջանիկ Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2025 թվականի հունվարի 8-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60587624 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Երջանիկ Վարդանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/0086/01/25 համարը:
2025 թվականի հունվարի 10-ին որոշում է կայացվել Երջանիկ Վարդանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/0086/01/25 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, անփոփոխ թողնելու մասին:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Երջանիկ Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց։ Այսպես՝ Երջանիկ Նորայրի Վարդանյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի օգոստոսի 29-ին՝ ժամը 21:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 70GA077 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որը կանգնեցվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, ինչից հետո «վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ» ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասով սահմանված կարգով ստուգվել է վարորդի սթափությունը և պարզվել է, որ Երջանիկ Նորայրի Վարդանյանի արտաշնչած 1 լիտր օդում մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0,947 մգ, ինչի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180404956 արձանագրությունը»:
Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները
- Մեղադրյալ Երջանիկ Վարդանյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ ցուցմունք չտվեց, միաժամանակ նշեց, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում: Հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը: Դատարանի որոշմամբ թույլատրվեց Երջանիկ Վարդանյանի նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումը, համաձայն որի, նախաքննության ընթացքում Երջանիկ Վարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընդունում է առաջադրված մեղադրանքը, 2024 թվականի օգոստոսի 29-ին, ժամը՝ 21:55-ին տրանսպորտային միջոցը Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղում ոչ սթափ վիճակում վարել է ինքը, ինչի համար զղջում է:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180151169 որոշման պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2022 թվականի հուլիսի 22-ին: Երջանիկ Վարդանյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180404956 արձանագրության պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2024 թվականի օգոստոսի 29-ին: Երջանիկ Վարդանյանը տրանսպորտային միջոցը վարել է՝ չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02052 և թիվ 01337 կտրոնների պատճեները:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ստուգաչափման թիվ 120894 և թիվ 072005 վկայականների պատճենը:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տեղեկատվության համաձայն՝ Երջանիկ Վարդանյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից:
- Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության են ենթարկվել՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180151169 որոշման, թիվ 8180404956 արձանագրության պատճեները, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02052 և թիվ 01337 կտրոնների պատճեները, ստուգաչափման թիվ 120894 և թիվ 072005 վկայականների պատճենը, ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տեղեկատվությունը:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետի՝ 2025 թվականի հունվարի 24-ի գրությունը, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ ԲԱ579240, թիվ ԱԲ191342, հայրության ճանաչման պետական գրանցման մասին թիվ ԲԱ579253 վկայականների պատճեները, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետի կողմից տրված և «DataLex» դատական տեղեկատվական համակարգից արտատպված տեղեկատվությունները:
Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված փաստական հանգամանքները:
4. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների բավարար համակցություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու Երջանիկ Վարդանյանին ներկայացված մեղադրանքի փաստական հանգամանքները (տես սույն դատավճռի 2-րդ կետը)՝ բացառելով դրանց ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
4.1. Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող՝ նաև հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Երջանիկ Վարդանյանը սույն քրեական գործով իրեն մեղսագրվող արարքի կատարման պահին չի ունեցել է դատվածություն,
- ներկայացված մեղադրանքում Երջանիկ Վարդանյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, տվել է խոստովանական ցուցմունք, զղջացել է կատարածի համար,
- Երջանիկ Վարդանյանի խնամքին են երկու անչափահաս երեխաները,
- մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Երջանիկ Վարդանյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
5. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:
8. Դեպոնացված ցուցմունքը չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում, եթե դատարանում վերաբերելի մասով չի հետազոտվել դրա տեսաձայնագրությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում՝
1) հանրահայտ փաստը.
2) արդի գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի կամ այլ բնագավառների համընդհանուր ճանաչում ստացած մեթոդիկաների ճշմարտացիությունը.
3) փաստը, որը անձին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ իրավական ակտով կամ պայմանագրով սահմանված իր մասնագիտական կամ պաշտոնեական պարտականությունների կապակցությամբ.
4) փաստը, որը մեղադրյալին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ՝ որպես նրա բացառիկ իրազեկության հանգամանք:
2. Եթե վարույթի մասնակիցը վիճարկում է սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստերի հավաստիությունը, ապա կրում է հակառակն ապացուցելու պարտականությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Մեղադրական վերդիկտը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատաքննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա, հանգում է մեղադրյալի մեղավորության մասին հետևության»:
6. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների և 2025 թվականի մարտի 13-ին կայացված մեղադրական վերդիկտի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ՝
1) ապացուցված է Երջանիկ Վարդանյանին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները,
2) ապացուցված է, որ մեղադրյալի կատարած արարքը հակաիրավական է և նրա կատարած արարքի համար նախատեսվում է քրեական պատասխանատվություն,
3) ապացուցված է տվյալ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը,
4) ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Երջանիկ Վարդանյանի կողմից կատարված արարքի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
7. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Երջանիկ Վարդանյանի անձը բնութագրող հանգամանք է ամուսնացած լինելը:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, գտնում է, որ Երջանիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է՝ պատիժ նշանակելու պահին վերջինի խնամքի տակ անչափահաս երկու երեխաների առկայությունը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ որպես Երջանիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նաև՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունք տալը, կատարածի համար զղջալը։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Երջանիկ Վարդանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Երջանիկ Վարդանյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Երջանիկ Վարդանյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև տուգանքի ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ հիմնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ յոթապատիկի չափով։
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Երջանիկ Վարդանյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Երջանիկ Վարդանյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն՝ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին` 2024 թվականի օգոստոսի 29-ին, նվազագույն աշխատավարձի, այն է՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (տե՛ս «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքը)։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Երջանիկ Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (7 x 75.000)։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կիրառմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ պետք է գումարել Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ԿԴ/0733/01/24 դատավճռով Երջանիկ Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանք պատիժը և Երջանիկ Վարդանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ 900.000 (ինը հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Երջանիկ Վարդանյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը և հաշվի առնելով մեղադրյալ, որ Երջանիկ Վարդանյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու 900.000 (ինը հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքը (դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ ի վիճակի չի լինի անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը)՝ Դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել դատավճռով նշանակված 900.000 (ինը հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Դատարանը գտնում է, որ Երջանիկ Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու և տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը, օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, կարող է հեռանալ Հայաստանի Հանրապետությունից՝ այդպիսով դիմելով փախուստի կամ չկատարելով իր վրա դրված պարտականությունները, իսկ բացակայելու արգելքի կիրառումը բավարար է մեղադրյալի փախուստը կանխելու և նրա վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն, ուստի այդ հարցը համարում է լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ հոդվածներով, Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Երջանիկ Նորայրի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի` 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ԿԴ/0733/01/24 դատավճռով Երջանիկ Նորայրի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանք պատիժը և Երջանիկ Նորայրի Վարդանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 900.000 (ինը հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ թույլատրել Երջանիկ Նորայրի Վարդանյանին սույն դատավճռով նշանակված 900.000 (ինը հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Երջանիկ Նորայրի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ