Գործ ԵԴ1/0081/01/25





Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Լ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Երևան քաղաքի Արաբկիր և
Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների դատախազության
դատախազ Է.ԱՆԱՆՅԱՆԻ
մեղադրյալ Հ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ

2025 թվականի փետրվարի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի՝ ծնված՝ 28.07.1983թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չի աշխատում, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխաներ, նախկինում դատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Զ.Քանաքեռցու փող., 3-րդ շենք, 26-րդ բն. հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանը ձերբակալվել է /հատոր 1-ին, գ.թ.3-6 /։
1.2 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 09-0623-24 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 12-13/։
1.3 Նույն օրը որոշում է կայացվել ձերբակալված Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանին ազատ արձակելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ 19-20/:
1.4 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նույն օրը մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 93-94, 95-98/:
1.5 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 09-0623-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 99-101/:
1.6 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 09-0623-24 քրեական վարույթից թիվ 09148024 քրեական վարույթն առանձնացնելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 110-111/:
1.7 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին կազմվել է թիվ 09-0623-24 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 112-119/:
1.8 2025 թվականի հունվարի 03-ին որոշում է կայացվել թիվ 09-0623-24 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.9 2025 թվականի հունվարի 08-ին թիվ 09-0623-24 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով նույն օրը թիվ ԵԴ1/0081/01/25 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հունվարի 09-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։
1.10 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.11 2025 թվականի հունվարի 23-ին որոշում է կայացվել Հ.Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
1.12 2025 թվականի հունվարի 23-ին որոշում է կայացվել հիմնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.13 2025 թվականի հունվարի 23-ին կայացվել է մեղադրական վերդիկտ և նույն օրը որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործող/ նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի նախաքննությամբ չպարզված հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափերի՝ ընդհանուր 0,17 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 22/15 հասցեում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ»:

3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1 Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի ձերբակալման մասին 2024 թվականի օգոստոսի 25-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ ժամը 08:25-ին, Երևան քաղաքի Թբիլիսյան Խճուղի 22/15 հասցեի մոտից Հրանտ Հարությունյանը ապօրինի թմրամիջոց պահելու և օգտագործելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքով ձերբակալվել և տեղափոխվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ԵՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ հայտարարել է, որ Թբիլիսյան 22/15 հասցեում իր կողմից դեն նետած 2 փաթեթներում առկա է «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել «Քարերի աշխարհ» տելեգրամյան ալիքից՝ իր անձնական օգտագործման համար, իսկ փաթեթեները դեն է նետել, քանի որ ոստիկաններին տեսնելով եղել է վախեցած և շփոթված վիճակում /հատոր 1-ին, գ.թ. 3-5, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.2 Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2024 թվականի օգոստոսի 25-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վերջինս հայտարարել է, որ Թբիլիսյան 22/15 հասցեում իր կողմից նետված փաթեթներում առկա է «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել «Քարերի աշխարհ» տելեգրամյան էջից՝ իր անձնական օգտագործման համար / հատոր 1-ին, գ.թ. 7-8, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.3 Փորձագետի 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ի թիվ 1342Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ 1. Փորձաքննության ներկայացված 0,5 գրամ քաշով զանգվածը հանդիսանում է մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց: 2. Փորձաքննությանը ներկայացված 0,12 գրամ քաշով զանգվածը հանդիսանում է մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց: 3. Փորձաքննությանը ներկայացված գլանակում հայտնաբերվեցին կանեփի բույսի կաննաբինոիդների՝ թմրալկալոիդ տետրադիդրոկաննաբինոլի հետքեր /հատոր 1-ին, գ.թ. 36-39, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.4 Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությունից հետո մնացած 0,5 գրամ քաշով և 0,12 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը /հատոր 1-ին, գ.թ. 89-90 դատական նիստի արձանագրություն/:
3.5 Մեղադրյալ Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանը ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի համաձայն՝ հրապարակվեց վերջինիս նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ երկու տարուց ավելի ժամանակ օգտագործում է թմրամիջոց՝ հիմնականում «Մարիխուանա»: 2024 թվականի օգոստոսի 24-ին իրեն պատկանող «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսով տելեգրամ կայքի «Քարերի Աշխարհ» էջից 12.500 ՀՀ դրամով գնել է 0,25 գրամ «Կրիստալ» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն օրը վերցրել է Երևան քաղաքի Դավթաշեն համայնքից, որից հետո՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում միայնակ գնացել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղում գտնվող «Էրզրում» հյուրանոց, որտեղ մի փոքր օգտագործել է նշված թմրամիջոցից, ապա դրանք տեղադրել է թվով 2 փաթեթում: Հաջորդ օրը՝ ժամը 08:15-ի սահմաններում հիշյալ հյուրանոցից դուրս գալու ժամանակ, նկատել է ոստիկանության պարեկային ծառայողներին և շփոթվելով իր մոտից նետել է նշված 2 փաթեթները, որից հետո ձերբակալվել և տեղափոխվել է ոստիկանություն: Թմրամիջոցը բացառապես եղել է իր անձնական օգտագործման համար, որևէ մեկը չի իմացել դրա մասին, որևէ մեկին թմրամիջոց չի հյուրասիրել և չի իրացրել /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին գ.թ. 22-25, 42-44, 102-103/:
Ցուցմունքը հրապարակելուց հետո Հրանտ Հարությունյանը հայտնեց, որ այն իրականությանը համապատասխանում է և պնդում է /դատական նիստի արձանագրություն/:

4. Լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին.
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանը համարվում է դատապարտված /հատոր 1-ին, գ.թ. 86-87, դատական նիստի արձանագրություն/,
- ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունից ստացված տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանը 21.12.2023թ. դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ 450.000/ չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որից չվճարված մասը կազմում է 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ /դատական նիստի արձանագրություն/:
4.2 Մեղադրյալը հայտարարեց, որ չունի աշխատանք, որի կապակցությամբ հետազոտվեց ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի 2025 թվականի հունվարի 15-ի թիվ 70-18/2036-2025 գրությունը, որի համաձայն Հ.Հարությունյանը 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի հանդիսացել վարձու աշխատող: Միաժամանակ մեղադրյալը նշեց, որ եթե Դատարանն իր նկատմամբ պատիժ նշանակի տուգանքի ձևով, ինքն ի վիճակի չէ այն վճարել, ինչպես նաև դեմ չի լինի հանրային աշխատանքներ կատարելուն /դատական նիստի արձանագրություն/:

5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հաստատված է համարում, որ Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» 2002թ. դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ Կառավարության 2010թ. մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն է ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի նախաքննությամբ չպարզված հանգամքներում ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափերի՝ ընդհանուր 0,17 գրամ մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է 2024 թվականի օգոստոսի 25-ին Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 22/15 հասցեում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ: Այլ կերպ, Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի համար կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով»:
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.3 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշվելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, հանցագործության շարժառիթներն ու նպատակները, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածոի 1-ին մասի 4-րդ կետով, որպես Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք արձանագրում է խնամքին երկու անչափահաս երեխաներ ունենալը, մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը:
Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։ Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, որպես Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք է արձանագրում դատվածության ունենալու պայմաններում հանցանքի կատարում:
5.4 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.3 կետերում արձանագրված հանգամանքները, ղեկավարվելով 5.2 կետում մեջբերված նորմերով և իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ որ Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված հանրային աշխատանքներ՝ 80 /ութսուն/ ժամ տևողությամբ, որը նա պետք է կրի: Նշված պատժատեսակը կիրառելիս Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալի գույքային դրությունը, համաձայն որի՝ վերջինս ի վիճակի չէ վճարել տուգանքը, ինչպես նաև նախկինում տուգանք պատժի դատապարտված լինելու ու այն ամբողջությամբ մարված չլինելու՝ դատվածություն ունենալու պայմաններում նրա կողմից հանցանքի կատարման հանգամանքը:
5.5 ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, բացառությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատժի, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը:
/.../»:
Դատարանը, հաշվի առնելով 4.1 կետում արձանագրված հանգամանքները, և նկատի ունենալով, որ սույն դատավճռով իրեն մեղսագրվող արարքը մեղադրյալ Հրանտ Հարությունյանը կատարել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի դեկտեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/1611/01/23 դատավճիռը 2024 թվականի փետրվարի 10-ին ուժի մեջ մտնելուց հետո, գտնում է, որ դատավճիռների համակցության կանոններով՝ Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի նկատմամբ սույն դատավճռով որպես պատիժ նշանակված 80 /ութսուն/ ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժին պետք է լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի դեկտեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/1611/01/23 դատավճռով որպես պատիժ նշանակված՝ 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարված մասը՝ 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը և Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ հանրային աշխատանքներ՝ 80 /ութսուն/ ժամ տևողությամբ և տուգանք՝ 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ չափով, որը նա պետք է կրի:
5.6 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.2 կետերում արձանագրված հանգամանքները, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 10 /տասը/ ամիս ժամկետ՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 20.000 /քսան հազար/ ՀՀ դրամ:
5.7 Անդրադառնալով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 0,5 գրամ քաշով և 0,12 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների տնօրինման հարցին, հաշվի առնելով 1.6 կետում արձանագրվածը, Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 09148024 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
5.8 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Հ.Հարությունյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
5.9 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածով նախատեսված վարույթային ծախսը բացակայում է:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 100-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ 80 /ութսուն/ ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ դատավճիռների համակցությամբ, Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված 80 /ութսուն/ ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի դեկտեմբերի 21-ի թիվ ԵԴ1/1611/01/23 դատավճռով նշանակված՝ 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ տուգանք պատժի չկրած մասը՝ 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը և Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 /ութսուն/ ժամ տևողությամբ և տուգանք՝ 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ չափով:
Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 10 /տասը/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 20.000 /քսան հազար/ ՀՀ դրամ:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,5 գրամ քաշով և 0,12 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 09148024 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հրանտ Յուրիկի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ