ԵԴ1/0067/01/25




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«24» հունվարի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, գրավոր ընթացակարգով՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգի կիրառմամբ քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի՝ (ծնված՝ 24.04.1984թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցի 29-րդ շենքի 7-րդ բնակարան հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14883823 քրեական վարույթը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ դատախազության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Էդ․ Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 14883823 քրեական վարույթով Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2025 թվականի հունվարի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/0067/01/25 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը թիվ ԵԴ1/0067/01/25 քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 09-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2025 թվականի հունվարի 10-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/0067/01/25 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին։
Վարույթն իրականացվել է գրավոր ընթացակարգով և դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2025 թվականի հունվարի 24-ը:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Գրիգոր Իգորի Արզումանյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու, տարածելու, իրացնելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում ապօրինի ձառք է բերել և պահել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափերի նվազագույն շեմի հնգապատիկից մինչև քսանհինգապատիկը ներառող չափով՝ զգալի չափերի՝ 0.0443 գրամ ընդհանուր քաշով «մեթադոն» տեսակի թմրամիջոց, որը Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի մոտից հայտնաբերվել է 2023 թվականի նոյեմբերի 15-ին՝ ժամը 14:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար փողոցի 7-րդ հասցեի մոտից ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալելուց և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին տեղափոխելուց հետո կատարված անձնական խուզարկությամբ:»:

3. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Ուսումնասիրելով քրեական վարույթի նյութերը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրական եզրակացությանը կցված է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Է. Այվազյանի կողմից 2024 թվականի դեկտեմբերի 24-ին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ինչի վերաբերյալ քննիչը մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա կազմել է համապատասխան արձանագրությունը, որը ստորագրել են քննիչը, մեղադրյալը և նրա պաշտպանը:
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Էդ․ Գրիգորյանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ արձանագրվել է, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․7-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ իրականացնելու հիմքերը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված բացառող հանգամանքները։
Միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի ստացած եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Դատարանը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում ապացուցված է համարում մեղադրյալ Գրիգոր Իգորի Արզումանյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասը։
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասից հետևում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում որպես պատիժ նշանակվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու, ուստի սույն դատական ակտով չի անդրադառնում պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, քանի որ մեղադրյալի նկատմամբ՝ որպես պատիժ ենթակա է նշանակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը։
Դատարանն արձանագրում է, որ միասնական էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգում կատարված հարցման պատասխանի համաձայն՝ ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի տվյալների շտեմարանում մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի ստացած եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն, ուստի Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանք` արարքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Գրիգոր Իգորի Արզումանյանը 2023 թվականի նոյեմբերի 15-ից մինչև 2023 թվականի նոյեմբերի 17-ը գտնվել է անազատության մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գրիգոր Իգորի Արզումանյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
Միաժամանակ, նկատի ունենալով Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի կողմից տուգանքն ամբողջությամբ և անհապաղ վճարելու անհնարինության վերաբերյալ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությամբ արված հայտարարությունը և վերջինիս գույքային դրության վերաբերյալ գործում առկա տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարումը պետք է տարաժամկետել և նրան թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ մեղադրյալի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնի կողմից համատեղ սահմանած վճարման ժամանակացույցի:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ կետերով նշված հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական վարույթով բացակայում է:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 0,0184, 0,0045 և 0,0214 գրամ քաշերով «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցները պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 14883823 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Գրիգոր Իգորի Արզումանյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 347-349-րդ, 464.6-464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Գրիգոր Իգորի Արզումանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Գրիգոր Իգորի Արզումանյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ վերջինի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 0,0184, 0,0045 և 0,0214 գրամ քաշերով «Մեթադոն» տեսակի թմրամիջոցները հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնին՝ թիվ 14883823 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար:
Գրիգոր Իգորի Արզումանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ