ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

04․09․2025թ. թիվ ԵԴ1/0034/01/25 ք. Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը հետևյալ կազմով՝

Նախագահող դատավոր Կ.Ֆարխոյան
քարտուղարությամբ Մ. Բոզոյանի
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Ա․ Միքայելյանի
պաշտպան Ռ․ Սիրեկանյանի
մեղադրյալ Բ․ Գրիգորյանի

Դռնբաց դատական նիստում, դատարանում, արագացված վարույթի կարգով քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի, ծնված 18․02․1979 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ազատամարտիկների փողոցի 32 տուն հասցեում:
ՀՀ Հակակոռուպցիոն կոմիտեի քննչական երկրորդ վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով 07․02․2022 թվականին հարուցվել է թիվ 62205622 քրեական գործը։ (հատոր 1, վ․թ․ 1)։
2022 թվականի սեպտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 59105722 քրեական վարույթը։ (հատոր 1, վ․թ․ 30)։
2022 թվականի սեպտեմբերի 20-ին ՀՀ քնչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ռ․ Սեդրակյանի որոշմամբ թիվ 59105722 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 62205622 քրեական վարույթին, և նախաքննությունը շարունակվել թիվ 62205622 համարով։ (հատոր 1, վ․թ․ 33-36)։
2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը: (հատոր 1, վ․թ․ 108-109)։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ՀԿԳ քննիչ Է․ Վարդապետյանի 27․12․2024 թվականի որոշմամբ թիվ 62205622 քրեական վարույթից Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի կողմից իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող դիպլոմ օգտագործելու դեպքով անջատվել է նոր վարույթ, որին շնորհվել է թիվ 59108224 համարը (հատոր 1, վ․թ․ 1ա-1գ)։
26․12․2024 թվականին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Արմեն Միքայելյանի կողմից թիվ 62205622 քրեական վարույթով Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: (հատոր 1, վ․թ․ 213-214)։
Սույն քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ուղարկվել 03․01․2025 թվականին, որը դատարանում ստացվել է 07․01․2025 թվականին:
08․01․2025 թվականին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Կ. Ֆարխոյանի կողմից որոշում է կայացվել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախաքննության մարմնի կողմից Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքի համար, որ նա օգտագործել է իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող դիպլոմ, որպիսի գործողությունները՝ դրսևորվել է հետևյալում.
Այսպես՝
Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանը առանց «Սուրբ Թերեզայի անվան բժշկական համալասարան» ՍՊԸ ընդունվելու և դասերի հաճախելու, տարեկան 500.000 ՀՀ դրամ որպես համալսարանում ուսուցանելու վարձավճար վճարել է իր ծանոթ ոմն Մխոյին և 2008 թվականին վերջինիցս ձեռք է բերել ՀՀ Սուրբ Թերեզայի անվամբ բժշկական համալսարանում ուսուցանելու և ավարտելու կապակցությամբ՝ պետական քննական հանձնաժողովի կողմից 2008 թվականի հունիսի 06-ի որոշմամբ «ձեռնարկությունների տնտեսագիտություն և կառավարում» մասնագիտություն շնորհելու, պետական հանձնաժողովի նախագահի և ռեկտորի անվան դիմաց դրված իրականությանը չհամապատասխանող ստորագրություններով և համալսարանին չպատկանող՝ կնիքով հաստատված, իրավաբանական փաստը հաստատող թիվ AM 203402 սերիա-համարի կեղծ դիպլոմը:
Հետագայում՝ Բագրատ Գրիգորյանը ՀՀ կառավարության 10.03.2022թ. N-310-Ն որոշմամբ ընդգրկվելով եռամսյա վարժական հավաքների՝ հավաքի ավարտից հետո, սպայական կոչում ստանալու նպատակով 2022 թվականի հուլիսի 2-ից հուլիսի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ՀՀ ՊՆ զորակոչային և զորահավաքային համալրման ծառայության Երևանի թիվ 4 տարածքային ստորաբաժանում է ներկայացրել՝ այդ կերպ դիտավորությամբ օգտագործելով սպայական կոչում ստանալու համար պարտադիր պայման հանդիսացող իրավունք վերապահող պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ՝ ՀՀ Սուրբ Թերեզայի անվան բժշկական համալսարանի 07/07/2008 թվականի թիվ AM 203402 սերիա-համարի դիպլոմը:
Սույն քրեական վարույթի նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանը և նրա պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով: Մեղադրյալը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն մեղավոր է ճանաչում և զղջում կատարածի համար:
Հանրային մեղադրող Արման Միքայելյանը քրեական վարույթի քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չառարկեց:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և վարույթով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին։
Դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական վարույթի նյութերը, ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի կողմից ընդունելու, արագացված վարույթ կիրառելու և վարույթով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում ապացուցված է համարում, որ մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանն առանց «Սուրբ Թերեզայի անվան բժշկական համալասարան» ՍՊԸ ընդունվելու և դասերի հաճախելու, տարեկան 500.000 ՀՀ դրամ որպես համալսարանում ուսուցանելու վարձավճար վճարել է իր ծանոթ ոմն Մխոյին և 2008 թվականին վերջինիցս ձեռք է բերել ՀՀ Սուրբ Թերեզայի անվամբ բժշկական համալսարանում ուսուցանելու և ավարտելու կապակցությամբ՝ պետական քննական հանձնաժողովի կողմից 2008 թվականի հունիսի 06-ի որոշմամբ «ձեռնարկությունների տնտեսագիտություն և կառավարում» մասնագիտություն շնորհելու, պետական հանձնաժողովի նախագահի և ռեկտորի անվան դիմաց դրված իրականությանը չհամապատասխանող ստորագրություններով և համալսարանին չպատկանող՝ կնիքով հաստատված, իրավաբանական փաստը հաստատող։
Հետագայում՝ Բագրատ Գրիգորյանը ՀՀ կառավարության 10.03.2022 թվականի N-310-Ն որոշմամբ ընդգրկվելով եռամսյա վարժական հավաքների՝ հավաքի ավարտից հետո, սպայական կոչում ստանալու նպատակով 2022 թվականի հուլիսի 2-ից հուլիսի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ՀՀ ՊՆ զորակոչային և զորահավաքային համալրման ծառայության Երևանի թիվ 4 տարածքային ստորաբաժանում է ներկայացրել` այդ կերպ դիտավորությամբ օգտագործելով սպայական կոչում ստանալու համար պարտադիր պայման հանդիսացող իրավունք վերապահող պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ՝ ՀՀ Սուրբ Թերեզայի անվան բժշկական համալսարանի 07/07/2008 թվականի թիվ AM 203402 սերիա-համարի դիպլոմը:
Այսինքն մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի մեղավորությունը կատարած արարքի մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Որպես մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա զղջացել է կատարածի համար և խնամքին ունի մեկ անչափահաս երեխա՝ ծնված 27․03․2012 թվականին:
Մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Որպես մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի անձը բնութագրող տվյալներ, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել:
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի վերաբերյալ քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարած արարքի համար մեղադրյալը ենթակա է պատժի: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես մեղադրյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, այնպես էլ նրա անձը՝ այն, որ նախկինում դատված չի եղել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Մեջբերված իրավական նորմերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) [Ն]շանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1 կետի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղսագրվող արարքի կատարման ժամանակահատվածում «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն` ՀՀ նվազագույն ամսական աշխատավարձը 68.000 ՀՀ դրամ է, դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված և կատարած արարքի համար պետք է պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 408.000 (չորս հարյուր ութ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալին վերագրվող արարքի համար տուգանք պատժատեսակի նշանակման միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Միաժամանակ, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանը ի վիճակի չէ ամբողջությամբ վճարել տուգանքը, չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ՝ այլ կարող է այն վճարել մաս-մաս, 1(մեկ) տարվա ընթացքում ապա, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը, դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալին պետք է հնարավորություն տալ նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ տուգանքի վճարման համար սահմանել 12-ամսյա ժամկետ՝ թույլատրելով ագրատ Ստեփանի Գրիգորյանին, սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարել 34.000 ՀՀ դրամից ոչ պակաս գումար՝ մինչև սույն դատավճռով նշանակված տուգանքի գումարի լրիվ մարումը։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով, փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը :
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյան» անվամբ լրացված թիվ AM 203402 սերիա-համարի դիպլոմի տնօրինման հարցին պետք է անդրադառնալ թիվ 59105722 վարույթից անջատված թիվ 62205622 քրեական վարույթով վերջնական որոշում կայացնելիս:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթուղթ հանդիսացող՝ ԿԳՄՍ նախարարությունից 08․10․2022 թվականին ուղարկված գրությունը, ՀՀ ՊՆ զորակոչիկային և զորահավաքային համալրման ծառայության Երևանի թիվ 4 տարածքային ստորաբաժանումից ստացված գրությունը, ՀՀ բնապահպանության և ընդերքի տեսչական մարմնից ստացված գրությունները, Երևանի թիվ 4 տարածքային ստորաբաժանումից առգրավված Բագրատ Գրիգորյանի վերաբերյալ անձնական գործից պատճենահանված թիվ 076 հրամանի քաղվածքը, 0138 հրամանի քաղվածքը, ՀՀ ՊՆ 60369 զորամասի 5-րդ ՀԳՄ-ի հրամանատար Գ․ Գևորգյանի կողմից տրված ծառայողական բնութագիրը, ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի հրամանատար Ա․ Երոյանի կողմից 18․05․2023 թվականին տրված ծառայողական բնութագիրը, Ակադեմիական փոխճանաչման և շարժունակության ազգային տեղեկատվական կենտրոնից 23․08․2022 թվականին ելքագրված, 26․08․2022 թվականին ստացված գրությունը պետք է պահել քրեական վարույթում, դրա պահպանման համար նախատեսված ողջ ժամանակահատվածում:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 167-րդ, 270-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-րդ-464.5-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և նրա նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 408.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կարգով՝ Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել 12-ամսյա ժամկետ՝ թույլատրելով Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանին, սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարել 34.000 ՀՀ դրամից ոչ պակաս գումար, մինչև սույն դատավճռով նշանակված տուգանքի գումարի լրիվ մարումը։
Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Բագրատ Ստեփանի Գրիգորյան» անվամբ լրացված թիվ AM 203402 սերիա-համարի դիպլոմի տնօրինման հարցին անդրադառնալ թիվ 59105722 վարույթից անջատված թիվ 62205622 քրեական վարույթով վերջնական որոշում կայացնելիս:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական վարույթում, դրա պահպանման համար նախատեսված ողջ ժամանակահատվածում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում, սակայն այն չի կարող բողոքարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:

Դատավոր՝ Կ.Ֆարխոյան