Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/0047/01/25
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Հովհաննես Մանուկյան Արմենի
Հովհաննես Մանուկյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Մուշեղ Արամյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Մուշեղ Արամյան
ԵԴ1/0047/01/25
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 հունվարի 2025թ․ ք.Երևանում
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Մ․Արամյանի, քարտուղարությամբ Ա․Համբարձումյանի, գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի /ծնված 11.03.1993թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չդատված, հաշվառված՝ ք.Երևան, Նորաշեն, 23 շ., բն.23 և բնակվում է ք.Երևան, Նազարբեկյան թաղ., 20/23 տուն/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Դատավճռի նկարագրական մաս․
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60720424 քրեական վարույթը և կատարվել նախաքննություն:
2024թ. դեկտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու համար հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024թ. դեկտեմբերի 19-ին Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը:
Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի համար, որ նա, «ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8400667223 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության` տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ին ժամը 01:25-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սիլիկյան խճուղում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 02 BB 900 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180417699 արձանագրությամբ։
Այսինքն, Հովհաննես Արմենի Մանուկյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով»։
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքերը.
Ըստ գործի նյութերի Հովհաննես Արմենի Մանուկյանն առաջին անգամ կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված ձև 8 տեղեկանքը և հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումը)։ Գործում առկա է հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը մեղադրյալին համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին գրավոր ծանուցելու, մեղադրյալի դիրքորոշումը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ։ Դատարանը նաև փաստում է, որ մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի մասնակցությամբ կամավոր ցանկություն է հայտնել գործի քննությունը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով իրականացնելու վերաբերյալ։ Քննիչը մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա կազմել է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրված է մեղադրյալի, նրա պաշտպանի և քննիչի կողմից։ Նման պայմաններում Դատարանը փաստում է, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալը չափահաս է, մեղադրվում է մեկ հանցանք կատարելու համար, մեղսագրվող արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված է տուգանք պատժատեսակը, մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի շահերին վնաս չի պատճառվել, գույքային հայց չի հարուցվել, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազը չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ, մեղադրյալը չի հրաժարվել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց, պահպանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:
Այսպիսով Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս․
Դատարանի իրավական վերլուծությունը, դատարանի հետևությունները և իրավական հիմնավորումները.
Դատարանը նախ փաստում է, որ առկա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու հիմքերը։ Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները»:
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Արթուր Բալոյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «21. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2.Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3.Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։ (․․․)
5.Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից: (․․․)
8.Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (․․․)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն՝ «ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետի համաձայն՝ «նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը.»:
ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի մասին օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»:
Նկատի ունենալով, որ Դատարանին չի ներկայացվել մեղադրյալի՝ հանցանքը կատարելուց առաջ մեկ տարվա ընթացքում ստացած, միջին եկամուտի չափը նվազագույն աշխատավարձի չափից ավել լինելու վերաբերյալ տեղեկություն Դատարանը, որպես հաշվարկային միավոր ընդունում է հանցանք կատարելու օրը սահմանված նվազագույն աշխատավարձը և պատիժ նշանակում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375․000 ՀՀ դրամ։
Անդրադառնալով տուգանքի վճարման վերաբերյալ հարցին, Դատարանը փաստում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրությամբ մեղադրյալը միջնորդել է թույլատրել տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում՝ ամսական համամասնությամբ վճարելու պայմանով։ Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը՝ Դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պետք է անդրադառնա նաև խափանման միջոցի, ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին, վարութային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, գույքային հայցի լուծման հարցերին, սակայն հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, քրեական գործում վարութային ծախսեր չկան (բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․9-րդ հոդվածի համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման), գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնեը:
Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց հանդիսացող փաստաթղթերը պետք է պահվեն քրեական գործի հետ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 464.6-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հովհաննես Արմենի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ նշանակված տուգանքի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի վճարումը թույլատրել կատարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս՝ 31․250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի չափով։
Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ պետական սահմանը հատելու և անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները։
Արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված գործի նյութերին։
Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 հունվարի 2025թ․ ք.Երևանում
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Մ․Արամյանի, քարտուղարությամբ Ա․Համբարձումյանի, գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի /ծնված 11.03.1993թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չդատված, հաշվառված՝ ք.Երևան, Նորաշեն, 23 շ., բն.23 և բնակվում է ք.Երևան, Նազարբեկյան թաղ., 20/23 տուն/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Դատավճռի նկարագրական մաս․
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60720424 քրեական վարույթը և կատարվել նախաքննություն:
2024թ. դեկտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու համար հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024թ. դեկտեմբերի 19-ին Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը:
Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի համար, որ նա, «ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8400667223 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության` տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ին ժամը 01:25-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սիլիկյան խճուղում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 02 BB 900 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180417699 արձանագրությամբ։
Այսինքն, Հովհաննես Արմենի Մանուկյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով»։
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքերը.
Ըստ գործի նյութերի Հովհաննես Արմենի Մանուկյանն առաջին անգամ կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված ձև 8 տեղեկանքը և հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումը)։ Գործում առկա է հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը մեղադրյալին համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին գրավոր ծանուցելու, մեղադրյալի դիրքորոշումը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ։ Դատարանը նաև փաստում է, որ մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի մասնակցությամբ կամավոր ցանկություն է հայտնել գործի քննությունը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով իրականացնելու վերաբերյալ։ Քննիչը մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա կազմել է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրված է մեղադրյալի, նրա պաշտպանի և քննիչի կողմից։ Նման պայմաններում Դատարանը փաստում է, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալը չափահաս է, մեղադրվում է մեկ հանցանք կատարելու համար, մեղսագրվող արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված է տուգանք պատժատեսակը, մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի շահերին վնաս չի պատճառվել, գույքային հայց չի հարուցվել, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազը չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ, մեղադրյալը չի հրաժարվել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց, պահպանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:
Այսպիսով Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս․
Դատարանի իրավական վերլուծությունը, դատարանի հետևությունները և իրավական հիմնավորումները.
Դատարանը նախ փաստում է, որ առկա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու հիմքերը։ Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները»:
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Արթուր Բալոյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «21. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2.Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3.Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։ (․․․)
5.Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից: (․․․)
8.Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (․․․)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն՝ «ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետի համաձայն՝ «նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը.»:
ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի մասին օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»:
Նկատի ունենալով, որ Դատարանին չի ներկայացվել մեղադրյալի՝ հանցանքը կատարելուց առաջ մեկ տարվա ընթացքում ստացած, միջին եկամուտի չափը նվազագույն աշխատավարձի չափից ավել լինելու վերաբերյալ տեղեկություն Դատարանը, որպես հաշվարկային միավոր ընդունում է հանցանք կատարելու օրը սահմանված նվազագույն աշխատավարձը և պատիժ նշանակում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375․000 ՀՀ դրամ։
Անդրադառնալով տուգանքի վճարման վերաբերյալ հարցին, Դատարանը փաստում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրությամբ մեղադրյալը միջնորդել է թույլատրել տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում՝ ամսական համամասնությամբ վճարելու պայմանով։ Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը՝ Դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պետք է անդրադառնա նաև խափանման միջոցի, ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին, վարութային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, գույքային հայցի լուծման հարցերին, սակայն հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, քրեական գործում վարութային ծախսեր չկան (բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․9-րդ հոդվածի համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման), գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնեը:
Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց հանդիսացող փաստաթղթերը պետք է պահվեն քրեական գործի հետ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 464.6-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հովհաննես Արմենի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ նշանակված տուգանքի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի վճարումը թույլատրել կատարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս՝ 31․250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի չափով։
Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ պետական սահմանը հատելու և անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները։
Արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված գործի նյութերին։
Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/0047/01/25
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-01-2025 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60720424 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հովհաննես Արմենի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին կայացված' վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8400667223 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվումյան' տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ին ժամը 01:25-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սիլիկյան խճուղում վարել է <<ԲՄՎ>> մակնիշի 02 BB 900 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180417699 արձանագրությամբ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հայրանուն | Արմենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 344 Մաս 1 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 07-01-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մուշեղ |
| Ազգանուն | Արամյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 08-01-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին
| Ամսաթիվ | 08-01-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/0047/01/25 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅԱՄԲ ՏՈՒԳԱՆՔ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՎԱՐՈՒՅԹ ՀԱՐՈՒՑԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 08 հունվարի 2025 թվական ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (այսուհետ՝ Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մ.Արամյանի, ստանալով քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի՝ 20258 թվականի հունվարի 07-ին Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60720424 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2025 թվականի հունվարի 07-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/0047/01/25 քրեական գործը մակագրվել է ինձ: Գործը ինձ է հանձնվել 2025 թվականի հունվարի 08-ին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․8-րդ հոդվածով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Քրեական գործը ընդունել վարույթ և այն իրականացնել գրավոր ընթացակարգով: Դատավճռի կայացման օր սահմանել 2025 թվականի հունվարի 10-ը, ինչի մասին տեղեկացնել հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին՝ սույն որոշման պատճենը երկօրյա ժամկետում անհապաղ ուղարկելով նրանց։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Բ |
| Ազգանուն | Ղազինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Քեշիշյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
Դատավճռի կայացման օր
| Ամսաթիվ | 10-01-2025 |
|---|
Վարույթը ստանձ. և համաձայն. տուգանք նշան. վարույթ հարուց. մասին որոշման պատճենը ուղարկվել է հանր. մեղադրողին և վարույթի մասն. մասնակիցներին
| Ամսաթիվ | 08-01-2025 |
|---|
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 10-01-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 10-01-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/0047/01/25 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 10 հունվարի 2025թ․ ք.Երևանում Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Մ․Արամյանի, քարտուղարությամբ Ա․Համբարձումյանի, գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի /ծնված 11.03.1993թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չդատված, հաշվառված՝ ք.Երևան, Նորաշեն, 23 շ., բն.23 և բնակվում է ք.Երևան, Նազարբեկյան թաղ., 20/23 տուն/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Դատավճռի նկարագրական մաս․ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60720424 քրեական վարույթը և կատարվել նախաքննություն: 2024թ. դեկտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու համար հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին: 2024թ. դեկտեմբերի 19-ին Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը: Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի համար, որ նա, «ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8400667223 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության` տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ին ժամը 01:25-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սիլիկյան խճուղում վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 02 BB 900 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180417699 արձանագրությամբ։ Այսինքն, Հովհաննես Արմենի Մանուկյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով»։ Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքերը. Ըստ գործի նյութերի Հովհաննես Արմենի Մանուկյանն առաջին անգամ կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված ձև 8 տեղեկանքը և հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումը)։ Գործում առկա է հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը մեղադրյալին համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին գրավոր ծանուցելու, մեղադրյալի դիրքորոշումը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ։ Դատարանը նաև փաստում է, որ մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի մասնակցությամբ կամավոր ցանկություն է հայտնել գործի քննությունը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով իրականացնելու վերաբերյալ։ Քննիչը մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա կազմել է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրված է մեղադրյալի, նրա պաշտպանի և քննիչի կողմից։ Նման պայմաններում Դատարանը փաստում է, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն: Դատարանը նաև արձանագրում է, որ մեղադրյալը չափահաս է, մեղադրվում է մեկ հանցանք կատարելու համար, մեղսագրվող արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված է տուգանք պատժատեսակը, մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի շահերին վնաս չի պատճառվել, գույքային հայց չի հարուցվել, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազը չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ, մեղադրյալը չի հրաժարվել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց, պահպանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը: Այսպիսով Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները: Դատավճռի պատճառաբանական մաս․ Դատարանի իրավական վերլուծությունը, դատարանի հետևությունները և իրավական հիմնավորումները. Դատարանը նախ փաստում է, որ առկա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու հիմքերը։ Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները»: Հաստատված համարելով մեղադրյալ Արթուր Բալոյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «21. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով: 2.Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում: 3.Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։ (․․․) 5.Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից: (․․․) 8.Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (․․․)»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն՝ «ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետի համաձայն՝ «նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը.»: ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի մասին օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»: Նկատի ունենալով, որ Դատարանին չի ներկայացվել մեղադրյալի՝ հանցանքը կատարելուց առաջ մեկ տարվա ընթացքում ստացած, միջին եկամուտի չափը նվազագույն աշխատավարձի չափից ավել լինելու վերաբերյալ տեղեկություն Դատարանը, որպես հաշվարկային միավոր ընդունում է հանցանք կատարելու օրը սահմանված նվազագույն աշխատավարձը և պատիժ նշանակում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375․000 ՀՀ դրամ։ Անդրադառնալով տուգանքի վճարման վերաբերյալ հարցին, Դատարանը փաստում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրությամբ մեղադրյալը միջնորդել է թույլատրել տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում՝ ամսական համամասնությամբ վճարելու պայմանով։ Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը՝ Դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պետք է անդրադառնա նաև խափանման միջոցի, ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին, վարութային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, գույքային հայցի լուծման հարցերին, սակայն հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, քրեական գործում վարութային ծախսեր չկան (բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․9-րդ հոդվածի համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման), գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ: Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնեը: Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց հանդիսացող փաստաթղթերը պետք է պահվեն քրեական գործի հետ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 464.6-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝ Վ Ճ Ռ Ե Ց Հովհաննես Արմենի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ նշանակված տուգանքի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի վճարումը թույլատրել կատարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս՝ 31․250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի չափով։ Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Հովհաննես Արմենի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ պետական սահմանը հատելու և անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները։ Արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված գործի նյութերին։ Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված։ Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով չի կարող բողոքարկվել։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-01-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 26-02-2025 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-03-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | Բաղկացած է 2 հատորից՝ 1-ին հատորը «61» թերթից, 2-րդ հատորը՝ «35» թերթից |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 04-04-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը «61» թերթից, 2-րդ հատորը՝ «35» թերթից |