ԵԴ1/0002/01/25




Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Է.ԳՈՄՅԵԿԻԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ԹԱՐԳՄԱՆԻՉ՝ Ս.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ

2026թ. ապրիլի 16-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2026 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի պաշտպան Արտաշես Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը.

ՊԱՐԶԵՑ

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկին և Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանին ձերբակալվել են:
1.2. 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 17152924 քրեական վարույթը:
1.3. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի պետ Հ.Հայրապետյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 17152924 քրեական վարույթի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին:
1.4. 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 17154624 քրեական վարույթը:
1.5. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Սիմոնյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ թիվ 17152924 և թիվ 17154624 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, և նախաքննությունը շարունակվել է 17152924 համարի ներքո:
1.6. Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
1.7. Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ի որոշմամբ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
1.8. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
1.9. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
1.10. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանիի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցություն կիրառվել է վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը:
1.11. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
1.12. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Սիմոնյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ թիվ 17152924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի և Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է 17195224 համարը:
1.13. 2025 թվականի հունվարի 03-ին թիվ 17195224 քրեական գործը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ԵԴ1/0002/01/25 համարի ներքո մակագրվել է դատավոր Տ.Մուրադյանին:
1.14. 2025 թվականի հունվարի 09-ին դատավոր Տ.Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել ԵԴ1/0002/01/25 քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
1.15. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 13-ի, ապրիլի 28-ի որոշումներով մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ յուրաքանչյուր անգամ 3 (երեք) ամիս ժամկետով:
1.16. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 27-ի որոշմամբ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ:
1.17. 2025 թվականի դեկտեմբերի 30-ին ԵԴ1/0002/01/25 քրեական գործով մեղադրյալներ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանիի և Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ:
1.18. Առաջին ատյանի դատարանը 2026 թվականի հունվարի 13-ի դատավճռով վճռել է.
«Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 հինգ հարյուր քսանհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանին ազատել նշանակված պատիժը կրելուց:
Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկմանը, հաշվակցել Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ից մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 27-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1 մեկ տարի 1 մեկ ամիս 28 քսանութ օր ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիին արգելանքի վերցնելու օրվանից։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 1,11 գրամ քաշով հերոին տեսակի թմրամիջոցը, երկար մետաղյա գլանակը՝ ացետիլկոդեին, մոնոացետիլմորֆին և հերոին տեսակի նյութերի հետքերով, 3 հատ ինքնաշեն գլանակները՝ մեթամֆետամին տեսակի նյութի հետքերով, պոլիէթիլենային փաթեթը՝ մեթամֆետամին տեսակի նյութի հետքերով, 0,24 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 17152924 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Օպել» մակնիշի 35*** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Յ.Հ.-ի տնօրինմանը։
Մեղադրյալ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
Մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
Մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի գանձել փորձաքննության արժեք կազմող 936.000 (ինը հարյուր երեսունվեց հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս:
Մեղադրյալ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանիից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի գանձել փորձաքննության արժեք կազմող 72.000 (յոթանասուներկու հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս: (…)»։
1.19. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ 2026 թվականի մարտի 09-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի պաշտպան Արտաշես Հովհաննիսյանը, որը 2026 թվականի մարտի 11-ին մուտքագրվել է Վերաքննիչ դատարանում։ Բողոքի հիման վրա ԵԴ1/0002/01/25 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2026 թվականի մարտի 17-ին, իսկ նախագահող դատավոր Տ.Գրիգորյանի աշխատակազմին վերաքննիչ բողոքի հետ միասին փոխանցվել՝ 2026 թվականի մարտի 18-ին:
1.20. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2026 թվականի մարտի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի պաշտպան Արտաշես Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, ԵԴ1/0002/01/25 քրեական գործը նշանակվել է քննության, իսկ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ:

2. Վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
2.1. Մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ հետևյալ արարքի համար. «որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու` թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու թույլտվություն, առանց իրացման նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար քրեական վարույթի նախաքննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, հանգամանքներում և անձից ապօրինի ձեռք է բերել և Յ.Հ.-ի կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի 35 *** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետնամասի ուղևորի աջակողմյան նստարանի գորգի տակ ապօրինի պահել է «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը, շրջանառությունն արգելված թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութեր պարունակող բույսերի ցանկը, դրանց մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, թունավոր նյութերի ցանկը, խիստ ներգործող նյութերի ցանկը և դրանց խոշոր չափերը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ին ընդունված թիվ 707-Ն որոշման N1 հավելվածով որպես թմրամիջոց նախատեսված, պոլիէթիլենային թաղանթում պարունակվող առանձնապես խոշոր չափի 1.11 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է 2024թ. հոկտեմբերի 28-ին վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից վերոնշյալ ավտոմեքենայում կատարված խուզարկության արդյունքում»:
2.2. ԵԴ1/0002/01/25 քրեական գործով 2026 թվականի հունվարի 13-ին կայացված դատավճռի համաձայն.
«(…) 3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալները, օգտվելով իրենց սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեցին ցուցմունք տալ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Յ.Հ.-ի կողմից շահագործվող ավտոմեքենայի խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Օպել» մակնիշի 35*** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում կատարվել է խուզարկություն, որի արդյունքում նշված ավտոմեքենայի հետնամասի ուղևորի աջակողմյան նստարանի դիմաց՝ գորգի տակից, հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է շագանակագույն գույնի փոշենման զանգված՝ ընդհանուր 23 գրամ քաշով։ Նույն վայրից հայտնաբերվել է «Մալբորո» ապրանքանիշի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա են հետքեր։ Նույն վայրից հայտնաբերվել է նաև «Գառնի» ապրանքանիշի ծխախոտի տուփ, որի մեջ առկա է մոխրացված հետքերով մեկ հատ ապակյա գլանակ՝ ռեզինե բաղկացուցիչ մասով, թվով 3 հատ մոխրացված հետքերով թղթից պատրաստված գլանակ և թվով 5 հատ այրված հետքերով փայլաթիթեղ։ Խուզարկության ժամանակ մասնակից Յ.Հ.-ն հայտարարել է, որ հայտնաբերվածը պատկանում է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասի աջ նստարանին նստած շորտիկով ուղևորին։
(հատոր 1, գ.թ. 193-197, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի նոյեմբերի 16-ին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, որի համաձայն՝ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի ... հասցեի հարակից տարածքը։ Մասնակից վկա Յ.Հ.-ն մատնացույց է արել նշված հասցեի հարակից տարածքը և հայտնել է, որ ինքը Նոր Նորքից շարժվել է դեպի նշված հասցե: Ավտոմեքենան կայանել է աջակողմյան հատվածում, որտեղ կանգնած են եղել ազգությամբ պարսիկները, ովքեր նստել են իր ավտոմեքենան և մինչև իր կողմից ավտոմեքենայի վարելը, իրենց մոտեցել են ՀՀ ՆԳՆ պարեկային ծառայության աշխատակիցները և տեղափոխել ոստիկանության բաժին։
(հատոր 3, գ.թ. 24-31, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024թ. թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնում կատարված Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջ գրպանից հայտնաբերվել է «Մալբորո» գրառմամբ ծխախոտի տուփ, որի միջից հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային տոպրակով փաթեթավորված՝ ընդհանուրը 0,29 գրամ քաշով սպիտակ գույնի բյուրեղանման զանգված։
(հատոր 1, գ.թ. 10, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ստացված փորձագետի թիվ 127 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանիի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբերի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ, ափիոդային շարքի թմրամիջոց՝ բուպրենոֆինի և բեզնոդիազեպինների խմբի դեղամիջոցների մետաբոլիտներ։
(հատոր 3, գ.թ. 8-11, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ստացված փորձագետի թիվ 126 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների և ափիոնի խմբերի թմրամիջոցների թմրալկալոիդները, ֆենիլալկիլամինների խմբի՝ ամֆետամին, մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցների մետաբոլիտները, ափիոդային շարքի թմրամիջոցներ՝ բուպրենոֆինի և տրամադոլի մետաբոլիտները և բենզոդիազեպինների խմբի դեղամիջոցների մետաբոլիտները։
(հատոր 3, գ.թ. 12-15, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024թ. դեկտեմբերի 18-ին ստացված փորձագետի թիվ 1766-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված փաթեթում առկա 0,24 գրամ քաշով փաշեբյուրեղանման զանգվածը հանդիսանում է Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։
(հատոր 4, գ.թ. 9-13, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024թ. դեկտեմբերի 18-ին ստացված փորձագետի թիվ 1770Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝
1. Ներկայացված փաթեթում առկա 1,11 գրամ քաշով զանգվածը հանդիսանում է հերոին տեսակի թմրամիջոց։
2. Ներկայացված երկար մետաղյա գլանակի վրա հայտնաբերվեցին ացետիլկոդեին, մոնոացետիլմորֆին և հերոին տեսակի նյութերի հետքեր:
3. Ներկայացված 3 հատ ինքնաշեն գլանակների վրա հայտնաբերվեցին մեթամֆետամին տեսակի նյութի հետքեր:
4. Ներկայացված պոլիէթիլենային փաթեթի վրա հայտնաբերվեցին մեթամֆետամին տեսակի նյութի հետքեր:
5. Ներկայացված 5 հատ նրբաթիթեղի կտորներում ՀՀ տարածքում հսկման ենթակա ցանկերում ներառված թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) կամ խիստ ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին:
6. Ներկայացված կարճ մետաղական կտորի վրա ՀՀ տարածքում հսկման ենթակա ցանկերում ներառված թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) կամ խիստ ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին:
7. Ներկայացված մետաղական գլանաձև առարկայի վրա ՀՀ տարածքում հսկման ենթակա ցանկերում ներառված թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) կամ խիստ ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին:
8. «Marlboro» գրառմամբ ծխախոտի դատարկ տուփում ՀՀ տարածքում հսկման ենթակա ցանկերում ներառված թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) կամ խիստ ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին:
(հատոր 4, գ.թ. 1-8, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024թ. դեկտեմբերի 18-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված հետևյալ առարկաները՝
- 1,11 գրամ քաշով հերոին տեսակի թմրամիջոցը,
- երկար մետաղյա գլանակը՝ ացետիլկոդեին, մոնոացետիլմորֆին և հերոին տեսակի նյութերի հետքերով,
- 3 հատ ինքնաշեն գլանակները՝ մեթամֆետամին տեսակի նյութի հետքերով,
- պոլիէթիլենային փաթեթը՝ մեթամֆետամին տեսակի նյութի հետքերով։
(հատոր 4, գ.թ. 43-46, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024թ. դեկտեմբերի 18-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,24 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցը։
(հատոր 4, գ.թ. 47-49, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված և պատասխանատու պահպանության հանձնված՝ «Օպել» մակնիշի 35*** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։
(հատոր 1, գ.թ. 229-230, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Ա.Խ.-ն ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքից բավականին ժամանակ է անցել և մանրամասները չի հիշում, սակայն կարող է հակիրճ ներկայացնել: Հայտնեց, որ դեպքի օրը՝ երեկոյան ժամի, ծառայության էին դուրս եկել, վաշտի հրամանատարի հետ էր: Նկատեցին մի տրասնպորտային միջոց՝ «Օպել» մակնիշի սպիտակ ավտոմեքենա, և երկու քաղաքացի նստում էին այն: Արդեն ակամայից կասկած առաջացավ, կանգնեցին, մինչև ինքը մոտեցավ վարորդին, վաշտի հրամանատարը նկատեց, որ ինչ-որ բան ցանկանում էին թաքցնել: Մինչ ինքը վարորդի հետ կանգնած էր, վաշտի հրամանատարը հանեց այդ երկուսին: Վաշտի հրամանատարը նկատեց, որ մեքենայում՝ գորգի տակ, թմրանյութի նմանվող զանգված կար, այն «ցելոֆանից» դուրս եկած էր: Զննության ժամանակ դիմացը նստած էր մեղադրյալներից մեկը մատնացույց արեց Մեհդի Մասումիբաջգիրանին, հետևը մյուսն էր նստած, և նա էր փորձում ինչ-որ բան թաքցնել: Կանաչ շապիկով մեղադրյալը՝ Մեհդի Մասումիբաջգիրանին, դիմացն էր նստած, իսկ սպիտակ շորտովը՝ Էսմաիլ Գոմյեկին, հետևում: Այդ ժամանակ կասկած առաջացավ, որ թմրանյութ է: Անձնական խուզարկության ժամանակ Մեհդիի մոտից հայտնաբերվեց ծխախոտի երկու տուփ: Մի տուփը լիքն էր, մյուսի մեջ վաշտի հրամանատարը թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթ նկատեց: Հարցրեց, թե դա ինչ է: Երկու քաղաքացիները իրար հետ ինչ-որ բան խոսեցին, իրենք չհասկացան, թե ինչ: Հետևի նստատեղին նստած քաղաքացին հայտնեց, որ «Կրիստալ» է, և ձեռքով ցույց տվեց, որ իրենն է: Այնուհետև նրանց տարան բաժին: Մեքենայից արդեն չգիտի, թե ինչ է հայտնաբերվել, խուզարկության ժամանակ, այնտեղ չի եղել: Այսինքն, Մեհդիի մոտից հայտնաբերվել է ծխախոտի երկու տուփ, իսկ Էսմաիլը հայտնել է, որ «Կրիստալ»-ը իրենն է: Բայց մինչ այդ նրանք ինչ-որ բան խոսեցին իրենց լեզվով, ինչն իրենց համար հասկանալի չէր: Չի հիշում, որ Էսմաիլի մոտից որևէ չթույլատրված բան հայտնաբերած լինեն: Իր գործընկերն արտաքին զննություն էր կատարում, հետո հերթով քաղաքացիների գրպանների պարունակությունը դատարկեցին մեքենայի բեռնախցիկի վրա, հետո արդեն երկուսին ձերբակալեցին և ձեռնաշղթաներով նստեցրին պարեկային ավտոմեքենան, և Զաքարյան Արմենը նրանց տարավ բաժին, հետևից էլ ինքը «Օպել»-ի վարորդի հետ գնաց: Երբ զգացել են, որ ինչ-որ խժդժություն է կատարվում, Զաքարյան Արմենը մոտեցել է, որպեսզի նրանց դուրս հանի մեքենայից և նկատել է, որ մեքենայի հետևի գորգի մոտ կասկածելի բան կա: Այդ հատվածում նստած էր բաց կանաչ հագուստով մեղադրյալը՝ Էսմաիլը: Նկատել են, որ Էսմաիլը խառնված ինչ-որ գործողություն է կատարում մեքենայում: Երբ մոտեցել է վարորդին, մեքենայի ապակիները բաց էին, և նկատել են: Էսմաիլի տարօրինակ գործողությունները տեսել են մեքենայի վարորդին մոտենալու պահին: Երբ զգացել են, որ տարօրինակ գործողություններ են անում, վաշտի հրամանատարն ասել է, որ իջնեն մեքենայից: Չի կարող ասել, թե կոնկրետ ինչ գործողություն էր կատարում: Հայտնեց, որ մեքենան նստելուց հետո է ինքը նկատել, որ գորգի արանքում ինչ-որ սպիտակ բան կա: Նշեց, որ դեպքի վայրում միայն արտաքին զննություն են կատարել, անձնական խուզարկություն կատարել են բաժնում՝ ընթերակաների ներկայությամբ: Կարող են արձանագրել, որ այդ երկու տուփերը դուրս են եկել Մեհդիի մոտից: Եթե չի սխալվում, Մեհդին ցանկացել է դատարկ տուփը դեն նետել: Ինքն ասել է, որ չգցի: Տուփը կասկածելի էր, դրա համար չի թողել, որ դեն նետի: Որևէ հասկանալի բան այդ ընթացքում չեն խոսել: Եթե չի սխալվում, գորգի տակ եղած փաթեթը թափանցիկ «ցելոֆան» էր, որի մեջ մուգ գույնի ինչ-որ բան էր լցված: Կոնկրետ գույնը չի կարող ասել, բայց սպիտակ չէր: Կա՛մ շագանակագույն էր, կա՛մ «սևին խփող»:
Հայտնեց, որ իրենք տեսախցիկ ունեցել են, սակայն տեխնիկական խնդրի պատճառով այն անջատված է եղել: Քաղաքացիներն իրար կողքի կանգնած էին, դեռ ինչ-որ ռեալ բան չէին տեսել, որպեսզի նրանց առանձնացնեին: Հաստատ չի կարող շփոթել մեղադրյալներից յուրաքանչյուրի մոտ հայտնաբերված առարկաները, քանի որ մյուսի մոտից հայտնաբերվել է «Գառնի» ծխախոտի տուփ և «power bank»: Միգուցե մեղադրյալներն են շփոթել, դա արդեն ինքը չի կարող ասել: Նշեց, որ մեկի խուզարկությունն իրականացրել է վաշտի հրամանատարը, մյուսինը՝ ինքը:
Հայտնեց, որ իրենց կասկածելի է թվացել, որ երկու քաղաքացի փորձել են այդ մութ վայրում մեքենա նստել: Այսպես ասած՝ ծածուկ տեղ էր: Չի հիշում՝ տաքսին տարբերանշանով էր, թե ոչ: Մեքենան կանգնած էր: Եթե շարժվեր, իրենց ուղղությամբ էր գնալու: Մեքենայից առաջինն ինքն է իջել, մոտեցել է վարորդին: Եթե չի սխալվում, երկուսն էլ արդեն նստած էին մեքենայում, սակայն մեքենան դեռ չէր շարժվել: Առաջինը գործընկերն է գորգի տակի փաթեթը նկատել: Փաթեթը աջ կողմում էր, որտեղ որ քաղաքացին նստած էր: Փաթեթը չեն վերցրել, պարզապես կասկած է առաջացել, որ դա կարող է թմրանյութ լինել: Ծխախոտի պարունակությունը Զաքարյան Արմենն է տեսել: Միմյանց հետ խոսելուց հետո Էսմաիլը պնդում էր, որ հայտնաբերվածն իրենն է: Տեսանկարահանում չի իրականացվել, քանի որ սարքերն անջատված են եղել: Տվյալ պահին լիցքավորված սարք չկար, քանի որ նոր էր հերթափոխ կատարվում: Կառավարության որոշմամբ հաստատված է, որ տեսանկարահանող սարքերը պետք է միացված լինեն: Ինքը զեկուցել է, որ սարքն անջատված է, սակայն տվյալ պահին նորը չի եղել, որպեսզի վերցներ: Ասել են՝ գնացեք, հետո կգաք կստանաք: Սովորաբար այդպես է լինում: Մոտ վեց ամիս է, որ դուրս է եկել պարեկային ծառայությունից:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Ա.Զ.-ն ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի վերաբերյալ այնքան էլ շատ բան չի հիշում, քանի որ ամեն օր հանդիպում է նմանատիպ դեպքերի: Չի հիշում, թե դեպքը կոնկրետ որ օրը կամ ամիսն է տեղի ունեցել: Երեկոյան ժամ է եղել: Մեղադրյալներից հանդիպել են Նոր Նորք տանող ճանապարհի վրա: Կոնկրետ հասցեն չի հիշում: Գյուրջյան փողոցում էր: Կանգնել է, տեսել է, որ տրանսպորտային միջոց է կանգնած, տրանսպորտային միջոցի կողքին մեկը կասկածելի վարքագիծ էր դրսևորում: Իրենց տեսնելիս խառնվել են իրար, ցանկացել են նստել մեքենան: Իրենք եղել են ծառայողական մեքենայով՝ փարոսիկները միացված վիճակում: Ինքը եղել է համազգեստով: Չի հիշում մեքենայի մակնիշը և գույնը: Ինքն անձամբ մոտեցել է մեքենայի դիմացի նստողին, քանի որ չէր նկատել, որ հետևում մարդ կա նստած: Չի հիշում՝ առաջին վարորդին է մոտեցել, թե ուղևորին: Այդ պահին ինքը կարող էր ամեն բան մտածել: Իր մոտ կասկած է առաջացել, որ նրանք կամ գողություն են անում, կամ թմրանյութ են պահում: Մեքենայից իջեցրել են, հասկացել են, որ այլ երկրի քաղաքացիներ են: Նրանց ուղեկցել են մեքենաների մոտ: Կոնկրետ չի հիշում, թե որ մեքենայի: Դրանից հետո նայել են մեքենան, որի մեջ հայտնաբերել է տուփ, որի կողքին փոշենման զանգված կար: Դա հայտնաբերվել է մեքենայի հետևի աջակողմյան հատվածում՝ ուղևորի ոտքերի տակ: Եթե չի սխալվում, այն, ինչ որ հետո տեսել են, մեքենայի գորգի տակ էր: Քաղաքացին հենց իրենց տեսել է, փորձել է նստել մեքենան և շարժվել: Իր մոտ դա արդեն կասկած առաջացրեց: Մեքենայի մեջ գտնվելու ժամանակ ևս տարօրինակ վարքագիծ է նկատել: Քաղաքացիների դուրս գտնվելու ընթացքում առաջինը Մեհդիին ասել է, որ գրպանի պարունակությունը դատարկի: Նա ինքն իր ձեռքով հանել և դրել մեքենայի վրա: Որքան հիշում է, «Մարլբորո» տեսակի ծխախոտներ էին: Կային լիքը և դատարկ տուփեր, հեռախոս: Ծխախոտի տուփեր կային և՛ Մեհդիի մոտ, և՛ մեքենայի մեջ: Ծխախոտի տուփը բացել է, տեսել է, որ մեջը փոշենման զանգված կա, ինչը կասկածելի է եղել: Հետո ասել են, որ այդ ամենը հետ լցնի գրպանը, ինչից հետո նրանց ձերբակալել են: Ծառայության ընթացքում բազմաթիվ են եղել դեպքերը, երբ թմրանյութերը պահել են ծխախոտի դատարկ տուփերի մեջ, ինչը իր մոտ կասկած է առաջացրել, և իմացել է, որ պետք է պարտադիր նայի տուփի մեջ: Նրանք չէին կարող որևէ բան թաքցնել, քանի որ ամեն ինչ իրենց աչքի առաջ էր: Նրանց լեզուն չէր հասկանում և չէր կարող հասկանալ՝ նրանք փորձել են ինչ-որ բացատրություն տալ, թե ոչ: Շարժումներ նույնպես չեն եղել: Երբ քաղաքացուն ասել, որ գրպանի պարունակությունը հետ դնի գրպանը, նա հասկացրել է, որ դա իրենը չէ: Նման բաներ էր ասում: Էսմաիլը մի փոքր այն կողմ էր կանգնած: Առաջինը նայել են Մեհդիին, հետո՝ Էսմաիլին: Նա պարզապես կանգնած էր: Ասում է, որ իրենը չէ: Նշեց, որ դեպքի պահին իր և իր գործընկերոջ տեսախցիկներն արդեն անջատվել էին: Նշեց, որ ինչքանով որ ինքը հիշում է, հետևում նստած ուղևորը մեքենայից չի իջել այնքան ժամանակ, մինչև որ իրենք մոտեցել են և ասել, որ իջնի: Երբ նա իջել է, ինքը նոր այդ ժամանակ նկատել է, որ ոտքերի մոտ ինչ-որ բան կա: Առաջինը ստուգել են Մեհդիի գրպանները: Ինքը հանել և ներկայացրել է գրպանների պարունակությունը: Մեհդիին ձերբակալելուց հետո նոր ստուգել են Էսմաիլին: Ինչքանով որ ինքը գիտի, Մեհդին ընտանիք ուներ, իսկ Էսմաիլը՝ ոչ: Մեհդին ասում էր, որ դա իրենն է, բայց ինքը գիտեր, որ դա նրանն է: Հենց այդ պահին Մեհդին ասում էր, որ ծխախոտի տուփն իրենը չէ: Այդ ժամանակ ոչ մեկ ոչինչ չի հայտարարել: Որքանով որ հիշում է, ծխախոտի տուփն ինքն է բացել: Որքանով որ հիշում է, քաղաքացին ցանկացել է ծխախոտի տուփը դեն նետել, սակայն ինքը թույլ չի տվել: Հետո, երբ վերցրել է այդ տուփը, իր մոտ շատ մեծ կասկած է առաջացել: Ինքը բացել է, այնտեղ թմրամիջոց է նկատել: Նախ, քանի որ ծխախոտի տուփը ճմռթված էր, դրա բերանն արդեն բացվել էր: Ինքը պարզապես այն լայնացրել է և նկատել, որ մեջը բան կա: Եթե չի սխալվում, Էսմաիլի մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Գորգի տակի փաթեթը իրենք չեն բացել, այն երևում էր կիսով չափ, քանի որ չէր կարողացել լավ թաքցնել: Գորգին իրենք ձեռք չեն տվել, փաթեթը չեն վերցրել: Էսմաիլին նույնպես ասել են, որ գրպանի պարունակությունը դատարկի: Եթե չի սխալվում, նրա մոտ կար հեռախոս, բանալի, լարեր, լիցքավորման սարք: Նշեց, որ երբ տեսախցիկն անջատվում է, ծառայում են առանց տեսախցիկի: Ծառայությունն անցկացնում են տեսանկարահանող սարքով, սակայն, երբ այն անջատվում է, հնարավորություն չի լինում նորը ստանալու, քանի որ դրանց քանակը սահմանափակ է: Երևան քաղաքում տեսանկարահանող սարքերն անհատական չեն: Սարքերը ստանում են հերթապահ մասից: Երբ դուրս են գալիս ծառայության, իրենք անձամբ սարքերն անջատելու իրավունք չունեն: Իրենք ծառայության են դուրս գալիս մոտավորապես ժամը 8-ից: Չի հիշում, թե որ ժամին են մոտեցել մեղադրյալներին: Բայց նրանց երևի տեսել է ծառայության դուրս գալուց հինգ րոպե հետո: Լինում են դեպքեր, որ սարքը ստանում են, նստում են իրենց տրասնպորտային միջոցը, սարքը անջատվում է: Դրանում իրենք մեղավորություն չունեն: Դրա մասին ղեկավար կազմը տեղյակ է: Գործողություններ են իրականացվում, որպեսզի նոր խմբաքանակ բերեն:
Հայտնեց, որ քանի որ ինքը վաշտի հրամանատար է, երբ պարեկային կարգախմբերը տեսել են իրեն կանգնած, մոտեցել են, սակայն ինքը բոլորին ասել է, որ չկանգնեն և գնան: Բացի իրենից և հարցաքննված մյուս պարեկից մեղադրյալների նկատմամբ որևէ այլ պարեկ որևէ գործողություն չի իրականացրել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում վկա Յ.Հ.-ն ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը «Յանդեքս» տաքսի ծառայության վարորդ է: Պատվեր է ստացել, մեղադրյալ հանդիսացող երկու երիտասարդները նստել են իր մեքենան: Դեռ տեղից չշարժված՝ պարեկները եկել են և մեքենայի դիմացը փակել: Նրանց իջեցրին, գրպաններից հանեցին ծխախոտի տուփերը, որոնց մեջ թմրամիջոց էր, մի տուփն էլ գցել էին մեքենայի մեջ: Հետո իրենց տարան Նորքի բաժին: Նշեց, որ նրանց անուններն ինքը չգիտի: Նրանք սպորտային հագուստ էին կրում: Չի կարող կոնկրետ ասել, թե ով ինչ հագուստ էր կրում. ուշադրություն չի դարձրել նրանց: Նրանք մեքենայի մեջ որևէ գործողություն չեն արել, որ ինքը տեսած լինի: Պարեկները նրանց դուրս հրավիրեցին, դատարկեցին գրպանների պարունակությունը: Հետևի նստատեղին նստած անձնավորությունը ծխախոտի մի տուփը գցել էր մեքենայի մեջ: Նշեց, որ ինքն ամբողջ ընթացքում մեքենայի մեջ է եղել: Մեքենայում նստած նայում էր, նրանք իր դիմաց էին կանգնած: Ծխախոտի տուփը «Մարլբորո» տեսակի ծխախոտի սպիտակ տուփ էր: Մեջից «ֆոլգայի» մեջ փաթաթած բաներ էին հանում և ցույց տալիս: Ոստիկաններն այդ ամենը դրեցին իրենց մեքենայի վրա և նկարեցին: Ինքը շատ լավ գիտի, թե իր մեքենայի մեջ ինչ կա: Ամեն պատվերից հետո ստուգում է: Այդ պատվերից առաջ շատ պատվերներ է ունեցել այդ օրը: Սա վերջինն է եղել: Նախավերջին պատվերից հետո ստուգել է մեքենան: Նախավերջին պատվերի ուղևորը կին էր՝ երեխայի հետ, նա չէր կարող ծխախոտի տուփը գցել մեքենայի մեջ: Հաստատ նայել է, նրանցից հետո մեքենայում բան չի եղել: Այդտեղից ենթադրում է, որ նրանք են գցել:
Հենց նրանք նստել են, պարեկները եկել են և մեքենայի դիմացը փակել են: Իր կողքին նստածին ևս մեքենայից հանել են ստուգել: Մոտից ծխախոտի տուփեր են հայտնաբերել: Ինքը չի նայել, թե մեջը ինչ է եղել: Ոստիկաններն են նայել: Նշեց, որ ինքը չի տարբերակում թմրամիջոցները, միայն անունները գիտի: Գիտի, որ «Կրիստալ»-ը սպիտակ փոշի է: Դիմացի նստատեղին նստած անձի մոտ ինքը «Կրիստալ» չի տեսել: Նրանք են տուփը բացել: Ծխախոտի տուփը հանել են մեկի գրպանից, մյուսը երևի մեքենայի մեջ էր թողել: Նրա իջնելուց հետո նայեցին և տուփը հանեցին: Նշեց, որ այդ երկուսն իր ներկայությամբ չեն հաղորդակցվել: Նրանց գրպանների պարունակությունը դրել են մեքենայի վրա: Ոչ թե երկուսը իրար հետ, այլ հերթով: Երկուսի պարունակությունն իրար կողք դրած են նկարել: Դա հաստատ հիշում է: Նշեց, որ տղաների նստելուց հետո մեքենան չի հասցրել շարժվել, միանգամից կանգնեցրել են: Առաջինը մոտեցել են տղաներին, իրեն չեն մոտեցել: Իր մոտ հարց առաջացել է, թե ինչու են կանգնեցրել, բայց չի արտահայտվել: Պարեկներն իրենից որևէ փաստաթուղթ չեն պահանջել:
Մատնացույց արեց մեղադրյալներից Մեհդիին, և հայտնեց, որ ինչքանով որ հիշում է, նա էր մեքենայի դիմացի նստատեղին նստած: Նշեց, որ իրեն մոտեցել են երկու պարեկներ: Այլ մեքենա չի կանգնել և մարդ չի մոտեցել: Պարեկները նկարեցին, հետո ծխախոտի տուփը նորից դրեցին իր տեղը՝ մեքենայի մեջ: Մեքենայի գորգը բարձրացրել են և տեսել ծխախոտի տուփը: Դա դրսից էլ էր երևում: Տուփը վերցրին, նայեցին և ասեցին, որ մեջը «պլան» է: Հետո այդ տուփը տարան և դրեցին նույն տեղը: Իր ներկայությամբ իր մեքենան խուզարկեցին: Դարակները բացեցին, բեռնախցիկը ներառյալ ամբողջը ստուգեցին: Մեկը մեքենան էր նայում, մյուսն այլ կողմում էր: Բացի ծխախոտի տուփից այլ փաթեթ չի տեսել: Նշեց, որ ոստիկաններից մեկը պարեկային ավտոմեքենան վարեց և երկուսին տարավ, իսկ մյուսն իր մեքենան վարեց: Նշեց, որ տարօրինակ վարքագիծ չեն դրսևորել: Միայն տեղն էր մի քիչ տարօրինակ: Ոնց որ «չոլ» լիներ: Կանգառի մոտ չէր: Չի տեսել, որ մեղադրյալները մեքենայի մեջ իրար ինչ-որ բան փոխանցած լինեն:
Պաշտպանի միջնորդությամբ էական հակասության առկայության հիմքով վերաբերելի մասով հրապարակվեց վկայի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Յ.Հ.-ն ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «(...) Ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն հարցրել են, թե վարորդ է, ինքը պատասխանել է՝ այո։ Երկու ուղևոր անձանց հրավիրել են դուրս և հետևի նստարանին նստած անձի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է թմրամիջոց: Ոստիկանության աշխատակիցները ստուգել են նաև իր ավտոմեքենան և նույն շորտերով անձի նստած հատվածից՝ նստարանի ներքևի գորգի մոտից հայտնաբերել և վերցրել են Մարլբորո ծխախոտի տուփ, որի մեջ նույնպես եղել է թմրամիջոց: Աշխատակիցները դրանք ուսումնասիրել են, լուսանկարել, որից հետո նշված երկու ազգությամբ պարսիկ անձանց, ինչպես նաև իրեն իր ավտոմեքենայով հանդերձ ներկայացրել են ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժին: (...)»։
Նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև հակասությունների վերաբերյալ հարցերին ի պատասխան՝ վկան հայտնեց, որ ծխախոտի տուփը հայտնաբերվել է դիմացի նստատեղին նստած ուղևորի մոտից: Նշեց, որ հետևի նստատեղին նստած ուղևորի մոտ ինքը բան չի տեսել: Պարեկը հանել է ծխախոտի տուփը, որի մեջ եղել է թմրամիջոց:
Պաշտպանի միջնորդությամբ էական հակասության առկայության հիմքով վերաբերելի մասով հրապարակվեց վկայի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Յ.Հ.-ն ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «(...) Իր մասնակցությամբ նայել են ավտոմեքենայի մեջ և հետևի հատվածում, որտեղ նստած է եղել շորտիկով անձը, նկատել են ծխախոտի տուփ, որը վերջինս չի հասցրել թաքցնել՝ ամբողջությամբ չի հասցրել դնել ավտոմեքենայի հետին հատվածում գտնվող «կովրիկի» տակ, հստակ չի հիշում ծխախոտի տուփը եղել է «Գառնի» ապրանքանիշի, թե՝ «Մալրբոռո»։ Այնուհետև պարեկային ծառայության աշխատակիցները դիմացը նստած ուղևորին տարել են առանձին, որտեղ նա դատարկել է գրպանների պարունակությունը, որի ընթացքում վերջինիս գրպանից հայտնաբերվել է «Մալրբոռո» ապրանքանիշի ծխախոտի տուփ, որի մեջից հայտնաբերվել է թմրամիջոց, ինչքանով որ գիտի, «Կրիստալ» տեսակի։ Դրանից հետո վերջինս գրպանների պարունակությունը հետ է դրել գրպանները: (...)»։
Նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև հակասությունների վերաբերյալ հարցերին ի պատասխան՝ վկան հայտնեց, որ չի կարող ասել, թե ինչու առաջին ցուցմունքում այս մասին չի հայտնել: Նշեց, որ հիշողության հետ կապված խնդիրներ ունի և մանրամասները կարող է չհիշել: Նշեց, որ իր ցուցմունքը քննիչն է բարձրաձայն կարդացել, ինքն էլ ստորագրել է: Հայտնեց, որ ինքը քննիչին «Կրիստալ»-ի մասին ոչինչ չի ասել: Ինքը չի հասկանում՝ դա ինչ է:
(դատական նիստի արձանագրություն
(հատոր 1, գ.թ. 63-71, 189-192)
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքները, համաձայն որոնց՝ մեղադրյալները ՀՀ-ում դատապարտված չեն եղել:
- Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանիի որդու ծննդյան վկայականի պատճենը, համաձայն որի՝ վերջինս ծնվել է 2019 թվականին:
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու` թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու թույլտվություն, առանց իրացման նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար քրեական վարույթի նախաքննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, հանգամանքներում և անձից ապօրինի ձեռք է բերել և իր կողմից կրվող բաճկոնի գրպանում ապօրինի պահել է «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը, շրջանառությունն արգելված թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութեր պարունակող բույսերի ցանկը, դրանց մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, թունավոր նյութերի ցանկը, խիստ ներգործող նյութերի ցանկը և դրանց խոշոր չափերը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ին ընդունված թիվ 707-Ն որոշման N1 հավելվածով որպես թմրամիջոց նախատեսված, պոլիէթիլենային թաղանթում պարունակվող զգալի չափի 0.24 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է 2024թ. հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնում կատարված նրա անձնական խուզարկության արդյունքում:
Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկին, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու` թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու թույլտվություն, առանց իրացման նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար քրեական վարույթի նախաքննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, հանգամանքներում և անձից ապօրինի ձեռք է բերել և Յ.Հ.-ի կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի 35*** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետնամասի ուղևորի աջակողմյան նստարանի գորգի տակ ապօրինի պահել է «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը, շրջանառությունն արգելված թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութեր պարունակող բույսերի ցանկը, դրանց մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, թունավոր նյութերի ցանկը, խիստ ներգործող նյութերի ցանկը և դրանց խոշոր չափերը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ին ընդունված թիվ 707-Ն որոշման N1 հավելվածով որպես թմրամիջոց նախատեսված, պոլիէթիլենային թաղանթում պարունակվող առանձնապես խոշոր չափի 1.11 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է 2024թ. հոկտեմբերի 28-ին վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից վերոնշյալ ավտոմեքենայում կատարված խուզարկության արդյունքում:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքները հաստատվել են ինչպես գրավոր խումբ ապացույցների հետազոտմամբ, այնպես էլ վկաների կողմից տրված ցուցմունքներով:
Այսպես.
2024 թվականի նոյեմբերի 16-ին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով, ի թիվս այլնի, հաստատվում է, որ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի ... հասցեի հարակից տարածքը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Յ.Հ.-ի կողմից շահագործվող ավտոմեքենայի խուզարկության արձանագրությունով հաստատվում է, որ «Օպել» մակնիշի 35*** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում կատարված խուզարկության արդյունքում նշված ավտոմեքենայի հետնամասի ուղևորի աջակողմյան նստարանի դիմաց՝ գորգի տակից, հայտնաբերվել է թմրամիջոց, որը խուզարկության ժամանակ մասնակից Յ.Հ.-ի հայտարարությամբ պատկանել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասի աջ նստարանին նստած ուղևորին։
2024թ. դեկտեմբերի 18-ին ստացված փորձագետի թիվ 1770Ք-24 եզրակացությունով հաստատվում է, որ.
1. ներկայացված փաթեթում առկա 1,11 գրամ քաշով զանգվածը հանդիսանում է «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց։
2. ներկայացված երկար մետաղյա գլանակի վրա հայտնաբերվել են ացետիլկոդեին, մոնոացետիլմորֆին և հերոին տեսակի նյութերի հետքեր:
3. ներկայացված 3 հատ ինքնաշեն գլանակների վրա հայտնաբերվել են «Մեթամֆետամին» տեսակի նյութի հետքեր:
4. Ներկայացված պոլիէթիլենային փաթեթի վրա հայտնաբերվել են «Մեթամֆետամին» տեսակի նյութի հետքեր:
Վկաներ Ա.Խ.-ի, Ա.Զ.-ի և Յ.Հ.-ի ցուցմունքներով հաստատվում է, որ դեպքի օրը «Օպել» մակնիշի 35*** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետնամասում նստած է եղել մեղադրյալ Էսմաիլ Գոմյեկին, իսկ վարորդի կողքի ուղևորի նստատեղին՝ Մեհդի Մասումիբաջգիրանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ստացված փորձագետի թիվ 126 եզրակացությունով հաստատվում է, որ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների և ափիոնի խմբերի թմրամիջոցների թմրալկալոիդները, ֆենիլալկիլամինների խմբի՝ ամֆետամին, մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցների մետաբոլիտները, ափիոդային շարքի թմրամիջոցներ՝ բուպրենոֆինի և տրամադոլի մետաբոլիտները և բենզոդիազեպինների խմբի դեղամիջոցների մետաբոլիտները։
2024թ. թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնում կատարված Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով հաստատվում է, որ վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային տոպրակով փաթեթավորված՝ ընդհանուրը 0,29 գրամ քաշով սպիտակ գույնի բյուրեղանման զանգված, որն էլ ըստ փորձագետի թիվ 1766-24 եզրակացության հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձագետի մեկ այլ՝ թիվ 127 եզրակացությունով հաստատվում է, որ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանիի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի խմբերի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ, ափիոդային շարքի թմրամիջոց՝ բուպրենոֆինի և բեզնոդիազեպինների խմբի դեղամիջոցների մետաբոլիտներ։
Վկաների ցուցմունքներով հաստատվում է նաև, որ «Օպել» մակնիշի 35*** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետնամասի ուղևորի աջակողմյան նստարանի գորգի տակ եղել է կասկածելի զանգված, որը հետագայում կատարված քննության արդյունքում պարզվել է, որ առանձնապես խոշոր չափի 1.11 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց է:
Վկաներ Ա.Խ.-ի և Ա.Զ.-ի ցուցմունքներով հաստատվում է, որ Էսմաիլ Գոմյեկին ավտոմեքենայում ինչ որ կասկածելի շարժումներ է կատարել, որից հետո մեքենան կանգնեցնելուց հետո վերջինիս նստարանի առջևի գորգի տակից հայտնաբերվել է թմրամիջոցին նմանվող զանգված, իսկ Մեհդի Մասումիբաջգիրանիի անձնական խուզարկության արդյունքում հայտնաբերվել է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց:
Վկա Յ.Հ.-ի ցուցմունքով հաստատվում է, որ վերջինս յուրաքանչյուր անգամ տաքսի ծառայություն մատուցելուց հետո ստուգում է ուղևորների կողմից իր մեքենայում իրեր թողած լինելու հանգամանքը, և մինչև մեղադրյալների՝ իր ավտոմեքենան նստելու ժամանակահատվածը իր մեքենայում որևէ կասկածելի առարկա չի եղել:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալների մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկին և Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանին վերագրվող արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքները մեղադրյալների կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրանց մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկին կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասը: (...)
Այսպես՝ գնահատելով դատաքննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված և վերը շարադրված ապացույցների համակցությունը՝ Դատարանը հաստատված է համարում Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ: Այլ կերպ՝ Դատարանը գտնում է, որ դատաքննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների համակցությունը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, հաստատում է վարույթով ապացուցման առարկան կազմող հանգամանքները և բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածությամբ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի մեղավորության վերաբերյալ հետևությունների հանգելու համար:
Բացի այդ, Դատարանը հաստատված է համարում Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ: Այլ կերպ՝ Դատարանը գտնում է, որ դատաքննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների համակցությունը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, հաստատում է վարույթով ապացուցման առարկան կազմող հանգամանքները և բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածությամբ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի մեղավորության վերաբերյալ հետևությունների հանգելու համար: (...)
Հետևաբար՝ մեղադրյալներ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի և Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում վերջիններիս կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը և այլ առանձնահատկություններ, այդ թվում նաև՝ շարժառիթը, նպատակը, կատարման հանգամանքները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այլն, ինչպես նաև նրանց անձը բնութագրող և/կամ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրացնող հանգամանքներն ու նշանակվող պատժի` վերջիններիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրանց ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, մասնավորապես.
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի:
Դատարանը մեղադրյալ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում խնամքին անչափահասի առկայությունը և միևնույն ժամանակ վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի:
Դատարանը մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը և այլ առանձնահատկություններ, այդ թվում նաև՝ շարժառիթը, նպատակը, կատարման հանգամանքները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այլն, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նշանակվող պատժի` վերջինիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի սահմաններում, իր հայեցողության շրջանակներում ղեկավարվելով պատժի նշանակման օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, օրենքով և ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 հինգ հարյուր քսանհինգ հազար ՀՀ դրամի չափով:
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանին պետք է ազատել նշանակված պատիժը կրելուց՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վերջինս 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ից մինչև նույն թվականի նոյեմբերի 28-ը գտնվել է անազատության մեջ:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Բացի այդ, Դատարանը, հաշվի առնելով Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը և այլ առանձնահատկություններ, այդ թվում նաև՝ շարժառիթը, նպատակը, կատարման հանգամանքները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այլն, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նշանակվող պատժի` վերջինիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա ազդեցությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայի սահմաններում, իր հայեցողության շրջանակներում ղեկավարվելով պատժի նշանակման օրինականության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, օրենքով և ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի, քանի որ այն կրելուն խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն: Ավելին՝ համակողմանի գնահատման ենթարկելով մեջբերված, այդ թվում՝ մեղադրյալի կատարած հանցանքի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելն ու այն փաստացի կիրառելն առավել քան արդարացված կլինի:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով ազատազրկման ձևով պատժի նման չափ նշանակելով և այն փաստացի կիրառելով է հնարավոր հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանն ու հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ և 69-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: (...)
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ից մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 27-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ պետք է թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1 մեկ տարի 1 մեկ ամիս 28 քսանութ օր ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիին արգելանքի վերցնելու օրվանից։
Քննարկելով ապացույցների տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 1,11 գրամ քաշով հերոին տեսակի թմրամիջոցը, երկար մետաղյա գլանակը՝ ացետիլկոդեին, մոնոացետիլմորֆին և հերոին տեսակի նյութերի հետքերով, 3 հատ ինքնաշեն գլանակները՝ մեթամֆետամին տեսակի նյութի հետքերով, պոլիէթիլենային փաթեթը՝ մեթամֆետամին տեսակի նյութի հետքերով, 0,24 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 17152924 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Օպել» մակնիշի 35*** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան պետք է թողնել Յ.Հ.-ի տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո պետք է վերացնել:
Մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառված վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո պետք է վերացնել:
Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի պետք է գանձել փորձաքննության արժեք կազմող 936.000 (ինը հարյուր երեսունվեց հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս:
Մեղադրյալ Մեհդի Բարֆալի Մասումիբաջգիրանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի պետք է գանձել փորձաքննության արժեք կազմող 72.000 (յոթանասուներկու հազար) ՀՀ դրամը՝ որպես վարութային ծախս: (…)»:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
3.1. Մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի պաշտպան Արտաշես Հովհաննիսյանը, ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները, Առաջին ատյանի դատարանի դիրքորոշումը, վկայակոչելով վերաբերելի օրենսդրական դրույթներն ու իրավական դիրքորոշումները, որպես վերաքննիչ բողոքի հիմքեր և հիմնավորումներ՝ նշել է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, սույն քրեական գործով դատավճիռ կայացնելիս, մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ ճիշտ չի գնահատել գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, վկաների և մեղադրյալների ցուցմունքները գնահատել է ի շահ մեղադրանքի կողմի, այնինչ՝ նախաքննության և դատաքննության ընթացքում հարցաքննված ոչ մի վկա հստակ չի պնդել, որ տաքսի մեքենայի հետևի աջ նստատեղի ոտնակի գորգի տակ իբրև խուզարկությամբ հայտնաբերված՝ 1․11 գրամ հերոին տեսակի թմրամիջոցը պատկանում է Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիին, քանի որ ոչ ոք չի տեսել, թե ով է այնտեղ դրել նշված թմրամիջոցը, այլ ընդամենը դա վարորդի և ձերբակալումն իրականացրած՝ պարեկային ծառայության աշխատակիցների ենթադրությունն է՝ հաշվի առնելով, որ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկին է նշված նստատեղին նստել՝ մինչև ոստիկանների մոտենալը: Այնինչ, թե՛ վարորդը, և թե՛ պարեկային ծառայության աշխատակիցները, որոնք ըստ էության գործով շահագրգռված անձինք են, քանի որ իրենք են իրենց ծառայության բերումով մեղադրյալներին ձերբակալել, առանց հիմնավոր փաստարկման նախաքննության ընթացքում նշել են, որ մեքենայի ոտնակի տակի գորգի տակ հայտնաբերված թմրամիջոցը պատկանում է վերջինիս, այնինչ դատարանում թե՛ տաքսու վարորդը, թե՛ պարեկային ծառայության աշխատակիցները հայտնել են, որ հստակ չեն կարող ասել, որ ոտնակի տակի հայտնաբերված թմրամիջոցը պատկանում է Էսմաիլին, այլ դա իրենց ենթադրությունն է: Հետևաբար, նշված վկաների ցուցմունքները որպես չփարատված կասկած պետք է մեկնաբանվի ի օգուտ մեղադրյալի և հանվի ապացույցների շարքից, սակայն դատարանը հակառակն է արել, որով թույլ է տվել դատավարական իրավունքի կոպիտ խախտում, որն իր բնույթով էական է, ազդել է գործով ճիշտ և արդարացի դատական ակտ կայացնելուն, հետևաբար անվերապահ հիմք է՝ դատական ակտը բեկանելու:
Բողոքաբերը նշել է, որ դատարանը հաշվի չի առել նաև այն հանգամանքը, որ պարեկային ծառայության աշխատակիցները, երբ մոտեցել են մեքենային և նրանցից մեկը, ով Էսմայիլին պահանջել է դուրս գալ մեքենայից և գրպանների պարունակությունը դատարկել իրենց մեքենայի բեռնախցիկի ծածկոցի վրա, դրանից հետո նույն ծառայողը սկսել է փաստացի խուզարկել ավտոմեքենան, այդ թվում նաև՝ հետևի նստատեղի ոտնակների գորգերը բարձրացրել է և այնտեղ հայտնաբերելով հետագայում փորձաքննությամբ պարզված հերոինի զանգվածը՝ հարցրել է մեղադրյալ Էսմաիլին, թե այն արդյոք իրենն է և բացասական պատասխան ստանալով՝ նույն ձև թմրամիջոցը դրել է գորգի տակ, այնուհետև երկու մեղադրյալներին և տաքսի ավտոմեքենան՝ վարորդի հետ միասին, տեղափոխել են ՀՀ ոստիկանության Նոր-Նորքի բաժին, այնտեղ մեքենայի դռները իբրև կնիքել, և ավտոմեքենան խուզարկելու թույլտվություն ստանալուց հետո՝ խուզարկությամբ իբրև հայտնաբերել են նշված թմրամիջոցը, որը ևս ապօրինի է և չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում:
Անդրադառնալով դատարանի այն հետևությանը, որ պատժի նպատակներին կարելի է հասնել միայն ազատազրկման ձևով պատիժը փաստացի կրելով, մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը բացառելով, բողոքաբերը գտնում է, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ և 84-րդ հոդվածների պահանջները, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 372-րդ հոդվածի վերաբերելի մասով՝ կայացված դատական ակտի բեկանման և փոփոխման հիմք է։
Անդրադառնալով դատական ծախսերին, որոնք դրվել է մեղադրյալի վրա, բողոքաբերը գտնում է, որ դա ևս ոչ իրավաչափ է, քանի որ, եթե դատարանը անձին դատապարտել է ազատազրկման և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի միջնորդությունը մերժել է, որը կրկին անարդարացի է, քանի որ Էսմաիլը եկել է Հայաստան՝ աշխատելու և ընտանիքի հոգսը հոգալու, ստացվում է, որ անձը դատապարտվում է մի արարքի համար, որն ըստ էության ինքը չի կատարել, և դա էլ բավարար չէ, նրա վրա դրվում է փորձաքննության անտրամաբանական մեծ ծախս, որը փաստացի անհեթեթություն է: Եվ տվյալ պարագայում ստացվում է նաև, որ եթե դատավճիռը չփոփոխվի և մտնի օրինական ուժի մեջ, մեղադրյալը հնարավորություն չի ունենալու պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու, քանի որ 936․000 ՀՀ դրամ դատական ծախսերն ի վիճակի չի լինելու վճարելու, որը դատարանի համար հիմք է հանդիսանալու՝ պայմանական վաղաժամկետ ազատելը մերժելու համար:
3.2. Մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի պաշտպան Արտաշես Հովհաննիսյանը խնդրել է բեկանել ԵԴ1/0002/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը և մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ: Առաջին պահանջը չբավարարելու դեպքում՝ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան, ինչպես նաև վերջինիս ազատել դատական ծախսերից:




4. Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները.
4.1. Վերաքննիչ բողոքի քննության ժամանակ պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանը պնդել է ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել: Միաժամանակ, նա հայտնել է, որ թեև մեղադրյալը ՀՀ-ում աշխատում է, սակայն զբաղվում է շինարարական աշխատանքներով, ինչի վարձատրությունը բավարար չէ՝ վարույթային ծախսը վճարելու համար:
4.2. Մեղադրյալ Է.Գոմյեկին միացել է իր պաշտպանի դիրքորոշմանը:

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
5.1. Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված առաջին իրավական հարցը հետևյալն է. հիմնավո՞ր են արդյոք ներկայացված մեղադրանքում նկարագրված արարքի կատարման մեջ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի մեղավորության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները:
5.2. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…):
2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքին համապատասխան: (…)»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Ոչ ոք չպետք է մեղավոր ճանաչվի որևէ գործողության կամ անգործության համար, որը կատարման պահին գործող ներպետական կամ միջազգային իրավունքի համաձայն, հանցագործություն չի համարվել: (…)»:
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք: (…)»:
ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղքն ապացուցված չէ օրենքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ: (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 103-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացույցները հավաքվում են քրեական վարույթի ընթացքում՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով` օտարերկրյա իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան գործողությունների կատարման միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման՝ ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում՝
1) հանրահայտ փաստը.
2) արդի գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի կամ այլ բնագավառների համընդհանուր ճանաչում ստացած մեթոդիկաների ճշմարտացիությունը.
3) փաստը, որը անձին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ իրավական ակտով կամ պայմանագրով սահմանված իր մասնագիտական կամ պաշտոնեական պարտականությունների կապակցությամբ.
4) փաստը, որը մեղադրյալին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ՝ որպես նրա բացառիկ իրազեկության հանգամանք:
2. Եթե վարույթի մասնակիցը վիճարկում է սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստերի հավաստիությունը, ապա կրում է հակառակն ապացուցելու պարտականությունը»:
5.3. Վերոգրյալ իրավանորմերի վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ: Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է: Ապացուցման գործընթացի առաջին տարրն ապացույցներ հավաքելն է: Քրեական վարույթի ընթացքում ապացույցները հավաքվում են երկու եղանակով՝ ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով և Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով՝ օտարերկրյա իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան գործողությունների կատարման միջոցով: Օրենսգիրքն ապացույցի ստուգման հասկացության մեջ, ստուգման ավանդական եղանակների (ապացույցների համադրում, նոր ապացույցների հավաքում, ապացույցի ստացման աղբյուրի վերհանում) շարքում ներառել է նաև ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծությունը: Քրեական դատավարության օրենսգրքով ապացույցի ձևին ներկայացվող պահանջներին ապացույցի համապատասխանության ստուգման արդյունքում վարույթն իրականացնող մարմինը հավաստիանում է, որ պահպանված են ապացույցի արժանահավատության ապահովմանն ու ապացուցողական գործողության մասնակցի իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված՝ օրենսգրքով առանձին ապացույցների ձևին ներկայացվող պահանջները: Ինչ վերաբերում է ապացույցների գնահատմանը, այն կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) վարույթն իրականացնող մարմինը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով:
5.4. Ինչ վերաբերում է փաստերի իրավական կանխավարկածին, ապա քրեադատավարական իմաստով կանխավարկածը իրավաբանական փաստի առկայության կամ բացակայության մասին նորմատիվ բնույթի մտահանգում է, որն ունի հավանականության բարձր աստիճան և ենթակա չէ ապացուցման: Այլ կերպ՝ այն ձևակերպված է որպես ապացուցման պարտականությունից ազատելու եղանակ, որի արդյունքում տեղի է ունենում նաև ապացուցման բեռի բաշխում: Օրենսգրքով սահմանված հանգամանքները համարվում են հաստատված, եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի հաստատվում, իսկ հակառակն ապացուցելու պարտականությունը կրում է սահմանված փաստը վիճարկող կողմը:
5.5. Վերոգրյալ իրավակարգավորումների և դատողությունների համատեքստում անդրադառնալով սույն որոշմամբ մեջբերված փաստական տվյալներին, վերլուծելով մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիին ներկայացված մեղադրանքի փաստական նկարագիրը և Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, ինչպես նաև դրանց ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, մեղադրյալի մեղավորության մասին չփարատված կասկածները մեկնաբանելով նրա օգտին՝ Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններին և փաստում, որ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները բխում են դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներից, վերաբերելի իրավակարգավորումներից և իրավական դիրքորոշումներից: Տվյալ դեպքում առկա է վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, և բավարար է հաղթահարելու անմեղության կանխավարկածը, հաստատված համարելու Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիին ներկայացված մեղադրանքում նշված հանգամանքները: Ավելին՝ վերջինիս վերագրված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին: Հետևաբար, պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկները տվյալ պարագայում անհիմն են և չեն բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներից:
5.6. Անդրադառնալով պաշտպանության կողմի այն հետևությանը, որ Առաջին ատյանի դատարանը, դատավճիռ կայացնելիս, մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ ճիշտ չի գնահատել գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, վկաների և մեղադրյալների ցուցմունքները գնահատել է ի շահ մեղադրանքի կողմի, իսկ թմրամիջոցը մեղադրյալին պատկանելու և ավտոմեքենայի մեջ այն դնելու վերաբերյալ տվյալները հիմնված են տաքսու ավտոմեքենայի վարորդի և պարեկային ծառայության աշխատակիցների ենթադրությունների վրա, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիմնական դատալսումների ժամանակ հետազոտված ապացույցները, այդ թվում՝ վկաներ՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Արման Խ.-ի, Արմեն Զ.-ի, «Օփել» մակնիշի, 35 *** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորափոխադրում իրականացնող՝ Յաշա Հ.-ի ցուցմունքները, դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը, ավտոմեքենայում կատարված խուզարկության մասին արձանագրությունը, փորձաքննությունների թիվ 126, 127, 1766-24, 1770Ք-24 եզրակացությունները, Առաջին ատյանի դատարանին օբյեկտիվորեն հնարավորություն են տվել կայացնել հիմնավորված, պատճառաբանված և արդարացի դատական ակտ, Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնված են հիմնական դատալսումների ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, այդ ապացույցները բավարար են եղել՝ մեղադրանքը գնահատելու համար, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
Մասնավորապես՝ Յաշա Հ.-ի կողմից շահագործվող ավտոմեքենայում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ հաստատվել է, որ «Օփել» մակնիշի, 35*** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում կատարված խուզարկության արդյունքում նշված ավտոմեքենայի հետնամասի ուղևորի աջակողմյան նստարանի դիմաց՝ գորգի տակից, հայտնաբերվել է թմրամիջոց, որը, ըստ խուզարկության մասնակից Յաշա Հ.-ի հայտարարության, պատկանել է ավտոմեքենայի սրահի հետնամասի աջ նստարանին նստած ուղևորին։ 2024թ. դեկտեմբերի 18-ին ստացված փորձագետի թիվ 1770Ք-24 եզրակացությամբ հաստատվել է, որ խուզարկությամբ հայտնաբերվածը հանդիսանում է 1,11 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց։
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Արման Խ.-ի, Արմեն Զ.-ի, «Օփել» մակնիշի, 35 *** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորափոխադրում իրականացնող՝ Յաշա Հ.-ի ցուցմունքներով հաստատվել է, որ դեպքի ժամանակ «Օփել» մակնիշի, 35*** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետնամասում նստած է եղել մեղադրյալ Էսմաիլ Գոմյեկին, իսկ ավտոմեքենայի այդ մասում՝ գորգի տակ, եղել է կասկածելի զանգված, որը հետագայում պարզվել է, որ հանդիսանում է առանձնապես խոշոր չափի՝ 1.11 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, ավելին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Արման Խ.-ի, Արմեն Զ.-ի ցուցմունքներից հետևում է, որ մինչև մոտենալը՝ Էսմաիլ Գոմյեկին ավտոմեքենայում ինչ-որ կասկածելի շարժումներ է կատարել:
«Հերոին» տեսակի թմրամիջոցով փաթեթում հայտնաբերվել է նաև երկար մետաղյա գլանակ, որի վրա հայտնաբերվել են նաև «Հերոին» տեսակի նյութի հետքեր:
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ստացված փորձագետի թիվ 126 եզրակացությամբ հաստատվել է, որ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների և ափիոնի խմբերի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ, ֆենիլալկիլամինների խմբի՝ ամֆետամին, մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցների մետաբոլիտներ, ափիոդային շարքի թմրամիջոցների, բուպրենորֆինի և տրամադոլի մետաբոլիտներ և բենզոդիազեպինների խմբի դեղամիջոցների մետաբոլիտներ։
Բացի այդ, ըստ «Օփել» մակնիշի, 35 *** հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորափոխադրում իրականացնող՝ Յաշա Հ.-ի ցուցմունքի՝ վերջինս յուրաքանչյուր անգամ տաքսի ծառայություն մատուցելուց հետո ստուգում է ուղևորների կողմից իր մեքենայում իրեր թողած լինելու հանգամանքը, և մինչև մեղադրյալների՝ իր ավտոմեքենան նստելը՝ իր մեքենայում որևէ կասկածելի առարկա չի եղել, ընդ որում՝ նախորդող պատվիրատուն եղել է կին, ով ավտոմեքենան նստել է երեխայի հետ:
5.7. Վերոգրյալի պայմաններում՝ Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ պաշտպանության կողմն առաջ չի քաշել մեղադրանքը հերքող ողջամիտ բացատրություն, իսկ քրեական գործում առկա փաստական տվյալների բովանդակային վերլուծությունը հերքում է պաշտպանության կողմի փաստարկները։
Վերաքննիչ դատարանի վերոգրյալ դիրքորոշումը բխում է ինչպես փաստերի իրավական կանխավարկածն ամրագրող քրեադատավարական նորմերից, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային պրակտիկայից առ այն, որ քրեական գործի շրջանակում անմեղ համարվելու անձի իրավունքը և նրան ներկայացված մեղադրանքի ապացուցման բեռը կրելու պետության իրավասու մարմինների համար սահմանված պահանջը բացարձակ չեն, քանի որ քրեական իրավունքի ցանկացած համակարգում գործում են փաստի կամ իրավունքի կանխավարկածներ, և պետությունները որոշակի պայմաններում կարող են անձին պատժել պարզ կամ օբյեկտիվ փաստի հիման վրա՝ անկախ դրա հիմքում հանցավոր դիտավորության կամ անզգուշության առկայությունից (տե՛ս Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Salabiaku v. France գործով 1988 թվականի հոկտեմբերի 7-ի վճիռը, գանգատ թիվ 10519/83, կետ 27, Janosevic v. Sweden գործով 2003 թվականի մայիսի 21-ի վճիռը, գանգատ թիվ 34619/97, կետ 100, Joost Falk v. the Netherlands գործով 2004 թվականի հոկտեմբերի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 66273/01, Busuttil v. Malta գործով 2021 թվականի սեպտեմբերի 3-ի վճիռը, գանգատ թիվ 48431/18, կետ 46):
Վերոգրյալի հաշվառմամբ, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և փաստարկների շրջանակներում Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով տրված՝ ինչպես դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատականին, այնպես էլ՝ հետևություններին:
Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիմնավոր են առաջադրված մեղադրանքում նկարագրված արարքի կատարման մեջ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի մեղավորության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները:
5.8. Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված երկրորդ իրավական հարցը հետևյալն է. հիմնավորված և պատճառաբանված են արդյոք մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ նշանակված պատիժը վերջինիս կողմից փաստացի կրելով՝ պատժի նպատակների իրացվելիության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները:
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
5.9. Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս, դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
Հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը պարտավոր է գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների հիման վրա պատճառաբանել ինչպես պատժի տեսակի և չափի ընտրության, այնպես էլ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ իր որոշումը: Դատական որոշման որակը մեծապես կախված է դրա պատճառաբանական մասից, հետևաբար դատական որոշումները սկզբունքորեն պետք է պատճառաբանված լինեն: Պատժի տեսակի և չափի ընտրության, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները հիմնավորող պատճառների մատնանշումը ոչ միայն ավելի հասկանալի և ընդունելի է դարձնում դատավճիռը վարույթի մասնակիցների համար, այլև բացառում է կամայականությունը: Նախևառաջ, դա նշանակում է, որ դատարանը պարտավորված է լինում արձագանքել կողմերի ներկայացրած փաստարկներին և մատնանշել տվյալ որոշումը հիմնավորող և իրավաչափ դարձնող փաստարկները: Եվ երկրորդ` պատշաճ պատճառաբանությունը հասարակությանը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է գործում դատական համակարգը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս:
5.10. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ:
3. Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը որոշվում է համակցությամբ վերջնական պատիժը նշանակելուց հետո:
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
1) կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը,
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
4) ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը,
5) հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը,
6) սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը,
7) տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը,
8) որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը,
9) հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը:
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը:(…)»:
Վերոգրյալ քրեաիրավական նորմի վերլուծությունից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն քննարկվող ինստիտուտի գործադրման համար անհրաժեշտ է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու. նման հետևությունները պետք է հիմնված լինեն հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցանք կատարածի անձը, պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
Դատարանի հետևությունները, ի թիվս այլոց, պետք է հիմնված լինեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի կողմից արարքի հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
5.11. Անդրադառնալով պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթն ամբողջական գնահատման ենթարկելու կարևորությանը` Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (տե՛ս Սամսոն Ամիրխանյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, Արսեն Մկրտչյանի գործով 2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ի թիվ ԼԴ/0093/01/12, Վանյա Բեգյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, Արամայիս Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14, Մհեր Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0039/01/15 և այլ որոշումները)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածը սահմանում է. «1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝ (…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով»:
Վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում կայուն դիրքորոշում է ձևավորել նշված հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարած անձանց նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև նրանց կողմից պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հաշվի առնվող հանգամանքների վերաբերյալ:
Մասնավորապես՝ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի.
- թմրանյութի տեսակը (վտանգավորության աստիճանը, անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության աստիճանը),
- դրա չափը («Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածում նշված կոնկրետ չափի նվազագույն կամ առավելագույն սահմանին մոտ լինելը),
- արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (օրինակ՝ հիվանդությամբ պայմանավորված ցավերը թեթևացնելու համար կատարելը):
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս: (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
Թեև ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումները արտահայտել է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի իրավակարգավորումների համատեքստում, սակայն Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դրանք վերաբերելի մասով կիրառելի են նաև 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի պայմաններում:
5.12. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ.
- Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիին մեղավոր ճանաչելով ներկայացված մեղադրանքում, հաշվի առնելով հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, նպատակը, կատարման հանգամանքները, հանցավորի անձը բնութագրող հանգամանքները, գնահատելով վերջինիս քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով, որին պետք է հաշվակցել Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի՝ սույն քրեական գործով 2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ից մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 27-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը, և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել 1 մեկ տարի 1 մեկ ամիս 28 քսանութ օր ժամկետով ազատազրկումը, որը նա պետք է կրի:
5.13. Նախորդ կետում շարադրված փաստական տվյալները գնահատելով սույն որոշմամբ վկայակոչված և արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ կերպով վերլուծելով և գնահատման ենթարկելով գործում առկա՝ մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ նշանակել է համաչափ պատիժ, և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է ճիշտ հետևության՝ իրավաչափորեն արձանագրելով, որ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին:
Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության հանգելիս՝ պատշաճ իրավական վերլուծության է ենթարկում մեղադրյալի անձի և նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության վրա ազդող հետևյալ գործոնները.
ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիին մեղսագրվում է թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված բարձր վտանգավորություն ներկայացնող հանցագործություններից մեկը՝ առանց իրացնելու նպատակի, առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը,
բ) հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ,
գ) մեղադրյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, այն է՝ հանցանքն առանձնապես խոշոր չափերով կատարելը,
դ) շրջանառվող թմրամիջոցի տեսակը և չափը, այն, որ մեղադրյալը քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և պահել առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 1.11 գրամ քաշով «Հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որը, դատելով ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման թիվ 1 հավելվածից, առավել բարձր վտանգավորություն ունեցող թմրամիջոցի տեսակ է, քանի որ հարաբերականորեն փոքր քաշն է պատժելի համարվում:
5.14. Ինչ վերաբերում է պաշտպանության կողմի՝ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու կապակցությամբ վերաքննիչ բողոքում բերված հիմնավորումներին, ապա դրանք չեն կարող ողջամտորեն նվազեցնել մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի և նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք հանդիսանալ, ավելին՝ Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ դրանք հիմք են հանդիսացել բացառապես հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն չափով պատժաչափ սահմանելու համար:
Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը` Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքում բողոքաբերի կողմից դրված հանգամանքները բավարար չեն կարող համարվել ողջամիտ հետևության հանգելու առ այն, որ պատժի նպատակների իրագործման տեսանկյունից բացակայում է Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը փաստացի կրելու անհրաժեշտությունը։ Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու կապակցությամբ վերաքննիչ բողոքում բերված հիմնավորումները ողջամտորեն չեն նվազեցնում մեղադրյալի կամ նրա կողմից կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն այնքան, որ վերջինիս նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը լինի իրավաչափ:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը մեղադրյալի կողմից փաստացի կրելով՝ պատժի նպատակների իրացվելիության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավոր են։
5.15. Անդրադառնալով վարութային ծախսերի վերաբերյալ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում նշված այն դիտարկմանը, որ մեղադրյալը եկել է Հայաստան՝ աշխատելու և ընտանիքի հոգսը հոգալու համար, սակայն անհիմն դատապարտվելու հետ մեկտեղ պետք է վճարի նաև փորձաքննության անտրամաբանական մեծ ծախսը, որն ի վիճակի չէ վճարելու, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ հանրային մեղադրանքով վարութային ծախսերը հատուցվում են պետական միջոցների հաշվին, միաժամանակ օրենսդիրը սահմանել է, որ վարութային ծախսերը, բացառությամբ պետական միջոցների հաշվին ներգրավված փաստաբանին վճարվելիք գումարների, հետագայում բռնագանձվում են դատապարտված մեղադրյալից՝ պայմանով, որ վերջինս վճարունակ է։ Այլ խոսքով՝ հատուցման ենթակա վարութային ծախսերի՝ դատապարտված մեղադրյալի կողմից վերականգնման պարտականության սահմանման հիմքը վերջինիս վճարունակ լինելն է։ Տվյալ դեպքում, քրեական գործի նյութերից, այդ թվում՝ պաշտպանության կողմի փաստարկներից հետևում է, որ մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկին աշխատում է և ունի ինքնուրույն վաստակ, այլ կերպ՝ վճարունակ է, հետևաբար, վերջինիս վարութային ծախսերի վճարումից ազատելու՝ օրենքով սահմանված հիմքեր առկա չեն, ինչի պայմաններում դատաքիմիական փորձաքննության կատարման համար ծախսված գումարը, որպես վարութային ծախս, մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի վրա դնելն իրավաչափ է:
5.16. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ, մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի պաշտպան Արտաշես Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր առկա չեն, ուստի վերջինիս վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ ԵԴ1/0002/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 361-363-րդ և 370-371-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Էսմաիլ Ալիխունի Մոհամմադի Գոմյեկիի պաշտպան Արտաշես Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել՝ ԵԴ1/0002/01/25 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2026 թվականի հունվարի 13-ի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
2. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Տ․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ

Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ