ԵԴ1/4009/01/24

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ

ԱՐԱԳԱԾՈՏՆԻ ՄԱՐԶԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈւՐ ԻՐԱՎԱՍՈւԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Դատարան/


ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ
ԴԱՏԱՎՈՐ Է.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ Ս.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈւԹՅԱՄԲ Ա.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
Թ.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ

ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂՆԵՐ Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
Ն.ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ Ն.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ


2025թ. դեկտեմբերի 26-ին դատարանի` Աշտարակ քաղաքի նստավայրում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն` ըստ մեղադրանքի`
Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի ծնված՝□□□□□□□ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, անհատ ձեռներեց, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է՝ □□□□□□□ հասցեում:
Մեղադրանք է ներկայացվել չորս դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 60788923 քրեական վարույթը նախաձեռնվել է 03.02.2023թ.` ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ավագ քննիչ Ա.Թովմասյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
Թիվ 24103223 քրեական վարույթը նախաձեռնվել է 01.03.2023թ.` ՀՀ ՔԿ Արագածոտնի մարզային քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Բ.Սարգսյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
30.10.2023թ. թիվ 24103223 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60188923 քրեական վարույթին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 60188923 համարով:
15.08.2024թ. թիվ 60188923 քրեական վարույթի նախաքննությունը հանձնարարվել է ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Գ.Ստեփանյանին։

Թիվ 16854524 քրեական վարույթը նախաձեռնվել է 11.12.2024թ.` ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Գ.Ստեփանյանի կողմից` երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով: Նույն օրը թիվ 16854524 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60188923 քրեական վարույթին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 60188923 համարով:
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Դավթյանի՝ 11.12.2024թ. որոշմամբ թիվ 60188923 քրեական վարույթով Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ այն բանի համար, որ «նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև 2023 թվականի ապրիլի 29-ը, կասեցված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2022 թվականի դեկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 10:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցում, վարել է «Օփել» մակնիշի 35 VD 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180240537 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև 2023 թվականի ապրիլի 29-ը, կասեցված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 09:37-ին, ք.Երևան, Սեբաստիա/Րաֆֆի/Վանթյան փողոցների խաչմերուկի հատվածում վարել է «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 35 NG 487 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով, և որի վերաբերյալ Ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով հայտնաբերված իրավախախտումների վերաբերյալ գործերի քննության բաժնի կողմից կայացվել է վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2316037521 որոշումը:
Այսինքն՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև 2023 թվականի ապրիլի 29-ը, կասեցված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ժամը 16:33-ին, գյուղ Պռոշյան, Մ-1 16.2-րդ կիլոմետրի հատվածում վարել է «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 35 NG 487 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով, և որի վերաբերյալ Ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով հայտնաբերված իրավախախտումների վերաբերյալ գործերի քննության բաժնի կողմից կայացվել է վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2316057366 որոշումը:
Այսինքն՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև 2023 թվականի ապրիլի 29-ը, կասեցված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի փետրվարի 24-ին՝ ժամը 15:05-ի սահմաններում, Արագածոտնի մարզի, Մարգարա-Վանաձոր-Տաշիր Մ3 ճանապարհի 65-րդ կիլոմետրի հատվածում, վարել է «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 35 NG 487 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180290365 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Այսպիսով՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանին մեղսագրվում է չորս դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարում»:
12.12.2024թ. Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել` բացակայելու արգելքը:
Թիվ 60188923 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է 30.12.2024թ., գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/4009/01/24 համարը և մակագրվել է ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր` Ա.Մելիքսեթյանին:
ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը 08.01.2025թ. կայացրել է որոշում՝ քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը 21.01.2025թ. կայացրել է որոշում՝ քրեական գործն ըստ տարածքային ընդդատության՝ ՀՀ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան ուղարկելու մասին։
Թիվ ԵԴ1/4009/01/24 քրեական գործը ՀՀ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում ստացվել է 29.01.2025թ. և մակագրվել է ՀՀ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր՝ Է․Կարապետյանին։
ՀՀ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 03.02.2025թ. կայացրել է որոշում՝ քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2.Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը չորս դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի և օգտվելով իր իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալուց։
Քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն մեկ դրվագով և ցուցմունք տվել այն մասին, որ իր տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի կասեցման մասին տեղեկացել է 2023թ. դեկտեմբերի 6-ին՝ վթարի ենթարկվելու ժամանակ:
Մեղադրանքի 2-րդ դրվագի վերաբերյալ հայտնել է, որ այդ օրը չի վարել ավտոմեքենան, այն վարել է եղբայրը՝ Արկադի կամ Արայիկ Անդրանիկի Կարապետյանը և ինքը վճարել է այդ իրավախախտումների համար, սակայն չի իմացել, որ պետք է փոխարիներ այդ ակտի հասցեատիրոջը:
Մեղադրանքում 3-րդ դրվագի վերաբերյալ հայտնել է, որ ավտոմեքենան վարել է եղբայրը՝ Արայիկը և Ապարան գնալու ճանապարհին հայտնաբերվել է ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով, սակայն չիմանալով ընթացակարգի մասին, վճարումը կատարել է ինքը:
Մեղադրանքում ներկայացված 4-րդ դրվագի վերաբերյալ հայտնել է, որ տրանսպորտային միջոցը վարել է Քուչակ գյուղում և պարեկային ծառայության աշխատակիցները կանգնեցրել են իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցը և արձանագրել փաստը: Տրանսպորտային միջոցը վարել անհրաժեշտությունից ելնելով:
Հավելել է, որ իրեն ներկայացված փոստային առաքման կտրոնի վրա առկա ստորագրությունը իր կողմից չի կատարվել: Եթե կինը ստանար նշված նամակը, ապա կստորագրեր անձամբ իր ստորագրությամբ: Որևէ այլ անձ չէր կարող ստանալ այդ նամակը, քանի որ բնակվում է կնոջ և անչափահաս երեխաների հետ: Նշել է, որ 15 տարի օգտագործում է 093-90-50-60 բջջային հեռախոսահամարը: Հնարավոր է, որ կասեցման վերաբերյալ ստացած լինի «ՍՄՍ» հաղորդագրություն, սակայն կարդացած չլինի: Ստանում է բավականին շատ հաղորդագրություններ, սակայն չի կարդում և ջնջում է:
/Հատոր 1, գ.թ. 54-60, 131-133, 178-180, 08.09.2025թ. դատական նիստի արձանագրություն/։
Դատալսումների ընթացքում վկա Նաիրա Ալբերտի Ղարիբյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է «Հայ-Փոստ» ՓԲԸ-ում որպես փոստատար և աշխատանքի բերումով ճանաչում է մեղադրյալ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանին։ Նորայր Կարապետյանին հասցեագրված փոստային ծրարները վերջինս ստացել է անձամբ: Եղել են դեպքեր, երբ նրա իմացությամբ ծրարները հանձնել է կնոջը, ով փոստային անդորրագրի վրա դրել է իր ստորագրությունը։ Ճանապարհային ոստիկանությունից ուղարկված բոլոր ծրարները սովորաբար հանձնվել են Նորայր Կարապետյանին։
Քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում վկա Նաիրա Ալբերտի Ղարիբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015 թվականի փետրվարի 15-ից աշխատում է «Հայփոստ» ՓԲ ընկերությունում որպես փոստատար: Երևան քաղաքի Կուրղինյան նրբանցք, 11 շ., 18-րդ բնակարանը սպասարկվում է իր կողմից և այդ բնակարանը հանդիսաանում է Նորայրի բնակարանը: Նորիկին ճանաչում է աշխատանքի բերումով, նրանց տուն տարել է ծրարներ, որոնք ստացել է կամ ինքը, կամ նրա գիտությամբ վերջինիս կինը:
Հայտնել է, որ իրեն ներկայացված ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215368412 որոշման փոստային առաքման հետադարձ կտրոնի պատճենի վրա առկա ստորագրությունը պատկանում է Նորայր Կարապետյանին, իսկ որոշումը ստացվել է Նորայր Կարապետյանի կողմից: Նորայրի կնոջ կողմից վերցված նամակները վերջինս ստորագրում է իր ստորագրությամբ: Հայտնել է, որ հստակ հիշում է, որ այդ որոշումը ստացել է Նորայրը:
Վկա Նաիրա Ղարիբյանի և մեղադրյալ Նորայր Կարապետյանի միջև կատարված առերեսման ընթացքում վկա Նաիրա Ղարիբյանը հայտնել է, որ ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215368412 որոշումը առաքել է Նորայրի հասցեով և իր հիշելով այն ստացել է հասցեատերը, իսկ առաքման կտրոնի վրա առկա ստորագրությունը Նորայրի ստորագրությունն է: Եթե վերջինիս կինը ստացած լիներ այն, ապա կտրոնի վրա կլիներ կնոջ ստորագրությունը:
/Հատոր 1, գ.թ. 185-188, 192-194, 08.09.2025թ. դատական նիստի արձանագրություն/։
Համաձայն 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին կատարված՝ զննություն կատարելու մասին արձանագրության՝ զննության է ենթարկվել Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի կողմից կատարած վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ կազմված 8180240537, 8180290365 արձանագրությունները, վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215368412, 2316037521, 2316037521 որոշումները, թիվ 2215368412 որոշման փոստային առաքման ստացականը, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպած Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի վարորդական վկայականի տվյալնները պարունակող փաստաթուղթը:
Զննությամբ պարզվել է, որ ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215368412 որոշման համաձայն՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը 2022 թվականի հոկտեբերի 08-ին՝ ժամը 09:23-ին, վարել է «Օպել մակնիշի» 35 ZQ 202 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, կանգառ կատարել Երևան քաղաքի Նար-Դոս/Տիգրան Մեծի փողոցների երթևեկելի հատվածում, որը հայտնաբերվել է ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով, ինչի կապակցությամբ որոշում է կայացվել Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցնել 6 ամիս ժամկետով:
ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215368412 որոշման փոստային առաքման ստացականի համաձայն՝ նշված որոշումը առաքվել է և առկա է ստացման փաստը հավաստող ստորագրություն:
ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպած Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի վարորդական վկայականի տվյալնները պարունակող փաստաթղթի համաձայն՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի վարորդական վկայականը կասեցված է. /սկիզբ 29.10.2022թ., ավարտ՝ 29.04.2023թ./:
«Նորայրի Անդրանիկի Կարապետյանի՝ հարթակից օգտվելու և էլեկտրոնային եղանակով ծանուցումների» վերաբերյալ կազմված տեղեկանքի համաձայն՝ 2022 թվականի նոյեմբերի 2-ին՝ ժամը 01:21:02-ին, 37493905060 բջջային հեռախոսահամարին ուղարկվել է հաղորդագրություն «ՆՈՐԱՅՐ ԱՆԴՐԱՆԻԿԻ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ վարորդական վկայականը կասեցվել է» բովանդակությամբ:
ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության վարչական իրավախախտման վերաբերյալ կազմված թիվ 8180240537 արձանագրության համաձայն՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 6-ին, ժամը՝ 11։01-ին, ՀՀ ոստիկանության պարեկ Հայկ Աշոտի Մովսիսյանը (կրծքանշանի համար 11941) Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի 39/10 հասցեում Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի վերաբերյալ կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն, այն բանի համար, որ նա նույն օրը, ժամը՝ 10։15-ի սահմաններում, «Օպել» մակնիշի 35 VD 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վկայականը կասեցված վիճակում, իրավախախտումը հայտնաբերվել է ՃՏՊ նյութերը կազմելիս: Արձանագրության ծանոթացման հատվածում առկա է «ես տեղյակ չեմ եղել որ կասեցվել է» գրառումը:
ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2316037521 որոշման համաձայն՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը 2023 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 09:37-ին, վարել է «Մերսեդես» մակնիշի 35 NG 487 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, Երևան քաղաքի Սեբաստիա, Րաֆֆի, Վանթյան փողոցների խաչմերուկում կատարել է ձախ շրջադարձ՝ ձախ եզրային չհանդիսացող գոտուց, որպիսի հանգամանքը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով, ինչի կապակցությամբ 2023 թվականի մարտի 7-ին կազմվել է վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2316037521 որոշումը:
ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2316057366 որոշման համաձայն՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը 2023 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ժամը 16:33-ին, վարել է «Մերսեդես» մակնիշի 35 NG 487 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, Երևան քաղաքի ՀՀ Մ-1 16.2 կմ Պռոշյան գյուղի հատվածում գերազանցել երթևեկության սահմանված արագությունը 2կմ/ժ-ով, որը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով, ինչի կապակցությամբ 2023 թվականի մարտի 10-ին կազմվել է վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2316057366 որոշումը:
ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության վարչական իրավախախտման վերաբերյալ կազմված թիվ 8180290365 արձանագրության համաձայն 2023 թվականի փետրվարի 24-ին, ժամը՝ 15։15-ին, ՀՀ ոստիկանության պարեկ Վաչագան Ահարոնի Մանուկյանը (կրծքանշանի համար 05447) Մարգարա-Վանաձոր-Տաշիր Մ3 ավտոճանապարհի 65-րդ կմ-ում Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի վերաբերյալ կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն, այն բանի համար, որ նա նույն օրը, ժամը՝ 15։05-ի սահմաններում, «Մերսեդես» մակնիշի 35 NG 487 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վկայականը կասեցված վիճակում:
/Հատոր 1` գ.թ. 145-146/:
Դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են թիվ 60188923 քրեական վարույթով զննության ենթարկված՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի կողմից կատարված վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ կազմված 8180240537, 8180290365 արձանագրությունները, վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215368412, 2316037521, 2316037366 որոշումները, թիվ 2215368412 որոշման փոստային առաքման ստացականը, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի վարորդական վկայականի տվյալները պարունակող փաստաթղթերը:
/Հատոր 1` գ.թ. 3, 4, 5, 14-15, 16, 18, 21, 69, 147-149/
ՀՀ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը 03.11.2025թ. Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ չորս դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար:
3.Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցները.
Համաձայն ծննդի պետական գրանցման մասին վկայականների՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը ունի երկու անչափահաս երեխա:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի «Ձև 8» տեղեկանքի համաձայն՝ մեղադրյալ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը նախկինում դատված չի եղել:
Մեղադրյալ Ն.Կարապետյանը հայտնել է, որ ֆինանսական հնարավորություն չունի տուգանք վճարելու համար և խնդրել է իր նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ հանրային աշխատանքներ:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Քրեական վարույթում ապացույց են`
1) ձերբակալվածի ցուցմունքը.
2) մեղադրյալի ցուցմունքը.
3) տուժողի ցուցմունքը.
4) վկայի ցուցմունքը.
5) փորձագետի եզրակացությունը.
6) փորձագետի կարծիքը.
7) փորձագետի ցուցմունքը.
8) իրեղեն ապացույցները.
9) ապացուցողական և վարութային այլ գործողությունների արձանագրությունները.
10) արտավարութային փաստաթղթերը:
2. Օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքով կազմված փաստաթղթերը և որևէ կրիչի վրա ամրագրված տվյալները քրեական վարույթում ապացույց չեն»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի գործով որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ §(…)ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)¦ (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը):
Ապացույցների բավարարության հաջորդ չափանիշին` ներքին համոզմունքին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշմամբ և իրավական դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ §(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: (…)¦ (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Ապացույցների բավարարության և արժանահավատության հատկանիշներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում արտահայտել այն մասին, որ §(…) Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա:
32. Ապացույցների գնահատման արդյունքում ձևավորված ներքին համոզմունքն իրավական նշանակություն է ստանում և օբյեկտիվացվում ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս` դատավարական որոշումների հիմնավորման և պատճառաբանման չափանիշի միջոցով (…): Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը ենթադրում է ապացույցները բարեխիղճ վերլուծության ենթարկելու պարտականություն:
(…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանը պարտավոր է իր դատական ակտում ամրագրել և թույլատրելիության, վերաբերելիության ու արժանահավատության տեսանկյունից գնահատման ենթարկել այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև նշել այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի 3-րդ կետ): Հակառակ դեպքում ապացույցների գնահատումը, դրա արդյունքում դատարանի համապատասխան ներքին համոզմունքի ձևավորումը կկրեն սուբյեկտիվ բնույթ, կհանգեցնեն կամայականության և անձի արդար դատաքննության իրավունքի խախտման` սահմանափակելով նաև դատական ակտի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը ստուգելու վերադաս դատարանի հնարավորությունը:
(…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի §հիմնավոր կասկածից վեր¦ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, §հիմնավոր կասկածից վեր¦ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»: (տե՛ս Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածի՝
1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ.
(...)
6) դատապարտված մեղադրյալի արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման.
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
11) գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
12) որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
13) վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
14) ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
15) դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
16) ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Արարքը կատարելու պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1.Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով»:
Այսպիսով, Դատարանը հիմնվելով ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում վերլուծելով դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները՝ մեղադրյալ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի՝ քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը, վկա՝ Նաիրա Ալբերտի Ղարիբյանի՝ քրեական վարույթի նախաքննության և դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքները, 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին կազմված՝ զննության արձանագրությունը, արտավարութային փաստաթղթերը, ապացուցված է համարում մեղադրյալ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանին վերագրվող փաստական հանգամանքը /արարքները/, այն որ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև 2023 թվականի ապրիլի 29-ը, կասեցված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2022 թվականի դեկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 10:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցում, վարել է «Օփել» մակնիշի 35 VD 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180240537 արձանագրությունը:
Բացի այդ՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև 2023 թվականի ապրիլի 29-ը, կասեցված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 09:37-ին, ք.Երևան, Սեբաստիա/Րաֆֆի/Վանթյան փողոցների խաչմերուկի հատվածում վարել է «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 35 NG 487 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով, և որի վերաբերյալ Ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով հայտնաբերված իրավախախտումների վերաբերյալ գործերի քննության բաժնի կողմից կայացվել է վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2316037521 որոշումը:
Բացի այդ՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև 2023 թվականի ապրիլի 29-ը, կասեցված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ժամը 16:33-ին, գյուղ Պռոշյան, Մ-1 16.2-րդ կիլոմետրի հատվածում վարել է «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 35 NG 487 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է ՀՀ ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով, և որի վերաբերյալ Ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով հայտնաբերված իրավախախտումների վերաբերյալ գործերի քննության բաժնի կողմից կայացվել է վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2316057366 որոշումը:
Բացի այդ՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 29-ից մինչև 2023 թվականի ապրիլի 29-ը, կասեցված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի փետրվարի 24-ին՝ ժամը 15:05-ի սահմաններում, Արագածոտնի մարզի, Մարգարա-Վանաձոր-Տաշիր Մ3 ճանապարհի 65-րդ կիլոմետրի հատվածում, վարել է «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 35 NG 487 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180290365 արձանագրությունը:
Դատարանը հաստատված է համարում վերոգրյալ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և հաստատված է համարում այդ արարքները մեղադրյալ Ն.Կարապետյանի կողմից մեղավորությամբ կատարելը:
Դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալ Ն.Կարապետյանի՝ քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին այն մասին, որ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցնելու մասին տեղեկություն չի ունեցել և նշված որոշումը չի ստացել, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ տրանպորատային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցնելու վերաբերյալ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215368412 որոշման փոստային առաքման ստացականի համաձայն՝ նշված որոշումը առաքվել է Նորայր Կարապետյանին և առկա է ստացման փաստը հավաստող ստորագրությունը /Հատոր 1 գ.թ. 21/ և նշված ստորագրությունը նման է քրեական վարույթի նյութերում մեղադրյալ Ն.Կարապետյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների արձանագրություններում դրված ստորագրությանը:
Բացի այդ, վկա Նաիրա Ալբերտի Ղարիբյանը դատալսումների ընթացքում ցուցունք է տվել այն մասին, որ Նորայր Կարապետյանին հասցեագրված փոստային ծրարները վերջինս ստացել է անձամբ: Եղել են դեպքեր, երբ նրա իմացությամբ ծրարները հանձնել է կնոջը, ով փոստային անդորրագրի վրա դրել է իր ստորագրությունը։ Ճանապարհային ոստիկանությունից ուղարկված բոլոր ծրարները սովորաբար հանձնվել են Նորայր Կարապետյանին։
Քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում վկա Նաիրա Ալբերտի Ղարիբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է <<Հայփոստ>> ՓԲ ընկերությունում որպես փոստատար: Նորայր Կարապետյանին հասցեագրված ծրարները վերջինս ստացել է անձամբ կամ նրա գիտությամբ վերջինիս կինը: Հայտնել է, որ ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215368412 որոշման փոստային առաքման հետադարձ կտրոնի պատճենի վրա առկա ստորագրությունը պատկանում է Նորայր Կարապետյանին, իսկ փոստային ծրարը ստացվել է Նորայր Կարապետյանի կողմից: Եթե Նորայր Կարապետյանի կինը ստացած լիներ այն, ապա կտրոնի վրա կլիներ կնոջ ստորագրությունը:
Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ «Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի՝ հարթակից օգտվելու և էլեկտրոնային եղանակով ծանուցումների» վերաբերյալ կազմված տեղեկանքի համաձայն՝ 2022 թվականի նոյեմբերի 2-ին՝ ժամը 01:21:02-ին, 37493905060 բջջային հեռախոսահամարին ուղարկվել է հաղորդագրություն «ՆՈՐԱՅՐ ԱՆԴՐԱՆԻԿԻ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ վարորդական վկայականը կասեցվել է» բովանդակությամբ, իսկ Նորայր Կարապետյանը քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված բջջային հեռախոսահամարը օգտագործում է շուրջ 15 տարի, սակայն հնարավոր է, որ կասեցման վերաբերյալ ստացված «ՍՄՍ» հաղորդագրություն չի կարդացել, քանի որ ստանում է բավականին շատ հաղորդագրություններ, չի կարդում և ջնջում է դրանք:
Այսինքն, Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված ապացույցներով հաստատվում է այն փաստը, որ Նորայր Կարապետյանը տեղեկացված է եղել վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215368412 որոշմամբ՝ իր տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի կասեցման մասին:
Դատարանն անդրադառնալով Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 2-րդ և 3-րդ դրվագներով առաջադրված մեղադրանքին, արձանագրում է, որ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանը չի վիճարկել ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով հայտնաբերված իրավախախտումների վերաբերյալ գործերի քննության բաժնի կողմից կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2316037521, թիվ 2316057366 որոշումները և առկա են տեղեկություններ այն մասին, որ նշված որոշումները առաքվել են Ն.Կարապետյանին: Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալ Ն.Կարապետյանի այն պատճառաբանությանը, որ մեղադրանքի 2-րդ և 3-րդ դրվագներով նախատեսված արարքները ինքը չի կատարել, 2023 թվականի փետրվարի 20-ին և 2023 թվականի փետրվարի 23-ին «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 35 NG 487 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել են իր եղբայրները, որի վերաբերյալ ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով հայտնաբերվել է իրավախախտումները, սակայն ինքն է վճարել այդ իրավախախտումների համար, քանի որ չի իմացել, որ պետք է փոխարիներ այդ ակտերի հասցեատիրոջը, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ Նորայր Կարապետյանը տեղյակ է եղել, որ ճանապարհային ոստիկանության տեխնիկական միջոցներով հայտնաբերված իրավախախտումների վերաբերյալ կազմված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2316037521 և թիվ 2316057366 որոշումները կայացվել են իր կողմից կատարված իրավախախտման հիմքով, չի բողոքարկել նշված որոշումները և դրանք անվավեր չեն ճանաչվել:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրանքը հիմնավորող վերը նշված ապացույցների պայմաններում մեղադրյալի կողմից ներկայացված մեղադրանքի՝ 1-ին, 2-րդ և 3-րդ դրվագներով իրեն մեղավոր չճանաչելը հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ
են՝
(...)
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի (...) առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ,
(...)»:
Դատարանը որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ մեղադրյալ Նորայր Անդրանիկի խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով նախատեսված՝ մեղադրյալի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքները սույն վարույթով բացակայում են:
Դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքներին արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ն.Կարապետյանը նախկինում դատված չի եղել, դատալսումների ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ:
Անդրադառնալով պատժի վերաբերյալ հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
Նույն օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է»:
Նույն օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
Համաձայն նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(...)»:
Անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ §(…)Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն(…)¦:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ §(…) Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:
(…)
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ /մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
(…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն(...)¦:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի`
«1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ:
3. Հանրային աշխատանքների նվազագույն տևողությունը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 60 ժամից:
4. Հանրային աշխատանքները կարող են նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքերում։
5. Հանրային աշխատանքներ չեն նշանակվում դատավճիռ կայացնելու պահին 15 տարին չլրացած անչափահասի, ինչպես նաև զինվորական ծառայության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ:
6. Եթե հանրային աշխատանքները նշանակելուց հետո ի հայտ է եկել սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված հանգամանքը, կամ տեղի է ունեցել դատապարտյալի առողջական վիճակի այնպիսի վատթարացում, որի պայմաններում նա զրկվել է հանրային աշխատանքների հետագա կատարման հնարավորությունից, ապա անձն ազատվում է պատժի հետագա կրումից:
7. Հանրային աշխատանքները կատարելուց խուսափելու դեպքում այն փոխարինվում է ազատազրկմամբ` հանրային աշխատանքների 8 ժամը հաշվարկելով ազատազրկման 1 օրվա դիմաց: Հանրային աշխատանքներն ազատազրկմամբ փոխարինելիս ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն ժամկետը, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է: Եթե հաշվարկի արդյունքով ազատազրկման ժամկետը պակաս է ստացվում այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված նվազագույն ժամկետից, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է, ապա պատիժը նշանակվում է հաշվարկի արդյունքով ստացված ժամկետի չափով:
8. Սույն հոդվածի 7-րդ մասով նախատեսված կանոնով է իրականացվում հաշվարկը նաև այն դեպքում, երբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի սանկցիայով ազատազրկում նախատեսված չէ: Այդ դեպքում սահմանվող ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել 1 տարին:
9. Հանրային աշխատանքները կատարելուց խուսափող է համարվում այն դատապարտյալը, որը՝
1) 1 ամսվա ընթացքում կատարել է հանրային աշխատաժամերի հաշվառման քարտով նախատեսված աշխատանքների 90 տոկոսից պակաս հանրային աշխատանքներ` առանց հարգելի պատճառի,
2) հանրային աշխատանքների կատարման ժամանակ 1 ամսվա ընթացքում երկուսից ավելի անգամ կոպտորեն խախտել է աշխատանքային կարգապահության կանոնները,
3) ծանուցվելու դեպքում երկու և ավելի անգամ անընդմեջ կամ օրենքով նախատեսված դեպքում չի ներկայացել տարածքային մարմին,
4) հրաժարվել է հանրային աշխատանքներ կատարելուց»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(…)
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը»:
Վերոգրյալի հիման վրա գնահատելով մեղադրյալ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի, անձը բնութագրող տվյալների առկայությունը, պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև մեղադրյալի հայտարարությունը՝ հանրային աշխատանքներ կատարելու ցանկության վերաբերյալ, Դատարանը հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում մեղադրյալ Ն.Կարապետյանի նկատմամբ արարքը կատարելու պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով՝ յուրաքանչյուր դրվագով 70 /յոթանասուն/ ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատիժ նշանակելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով նշանակվող պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի նկատմամբ 270 /երկու հարյուր յոթանասուն/ ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով վերջնական պատիժ նշանակելու միջոցով հնարավոր է ապահովել պատժի նպատակների իրացվելիությունը և տվյալ դեպքում նշանակվող պատիժը բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթներով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներից:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին` Դատարանը գտնում է, որ Ն.Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը` մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ, դատական ակտի հնարավոր բողոքարկման դեպքում մեղադրյալի դատավարական պարտականությունների պատշաճ կատարումն ապահովելու համար:
Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ թիվ 60188923 քրեական վարույթով զննության ենթարկված Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի կողմից կատարված վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ կազմված 8180240537, 8180290365 արձանագրությունները, վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215368412, 2316037521, 2316037521 որոշումները, թիվ 2215368412 որոշման փոստային առաքման ստացականը, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպած Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի վարորդական վկայականի տվյալները պարունակող փաստաթուղթը՝ պետք է պահել քրեական վարույթում:
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, հանցագործությամբ պատճառված վնաս, վարութային ծախս, բռնագրավման ենթակա գույք, արգելադրված գույք առկա չէ, Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
5.Եզրափակիչ մաս.
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 276-րդ և 347-349-րդ հոդվածներով.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել արարքը կատարելու պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և յուրաքանչյուր դրվագով նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ հանրային աշխատանքներ՝ 70 /յոթանասուն/ ժամ տևողությամբ։
Հանցագործությունների համակցության կանոններով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ աշխատանքներ՝ 270 /երկու հարյուր յոթանասուն/ ժամ տևողությամբ։
Նորայր Անդրանիկի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված` բացակայելու արգելք խափանման միջոցը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը՝ թողնել անփոփոխ:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը` պահել քրեական գործում:
Դատավճիռը օրենքով սահմանված կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկ ամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Է.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ