ԵԴ1/3999/01/24

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ
ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2026թ․ հունիսի <<5>> ք․Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Ա.Հովհաննիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Ս.Մխոյան
հանրային մեղադրող Դ.Կյուրեղյան
պաշտպան Ռ.Հարությունյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի՝ ծնված 1979 թվականի փետրվարի 15-ին Ստեփանակերտ քաղաքում, ազգությամբ հայ, միջին մասնագիտական կրթությամբ, նախկինում չդատապատված (ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահին), չամուսնացած, հաշվառված՝ Արարատի մարզի Արտաշատ համայնքի Վերին Արտաշատ գյուղի Կոմիտասի փողոցի 26-րդ տանը: Հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով․ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Վարութային նախապատմությունը․
2024 թվականի օգոստոսի 14-ին Էդուարդ Էդիկի Խաչատրյանը հանցագործության մասին հաղորդում է ներկայացրել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին:
2024 թվականի օգոստոսի 14-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Գ.Ստեփանյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է 16193024 քրեական վարույթը:
2024 թվականի օգոստոսի 14-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Գ.Ստեփանյանի որոշմամբ Էդուարդ Էդիկի Խաչատրյանը տուժող է ճանաչվել:
2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Ոսկանյանի որոշմամբ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի համար, որ նա 2024 թվականի օգոստոսի 13-ին՝ ժամը 21:00-ի սահմաններում, հյուրընկալվելով իր նախկին համաքաղաքացի Էդուարդ Էդիկի Խաչատրյանի կողմից Երևան քաղաքի Զ.Անդրանիկի փողոցի 56/7 շենքում վարձակալված բնակարանում, խարդախությամբ վերջինին պատկանող մանր չափի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ, նրանից թաքցնելով իր իրական մտադրությունը, հեռախոսազանգ կատարելու և դրսում խոսելու պատրվակով Էդուարդ Խաչատրյանի թույլտվությամբ վերցրել է նրան պատկանող 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սամսունգ Գալաքսի Ա3>> մոդելի բջջային հեռախոսը, հեռախոսազրույցի ընթացքում դուրս է եկել բնակարանից և հեռացել՝ իր հետ տանելով բջջային հեռախոսը՝ այդ եղանակով խաբեությամբ հափշտակելով Էդուարդ Էդիկի Խաչատրյանին պատկանող մանր չափի՝ 100.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքը:
Այսինքն՝ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Գ.Ստեփանյանի որոշմամբ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Ոսկանյանի որոշմամբ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցվել է՝ մեղադրյալի գտնվելու վայրը անհայտ լինելու հիմքով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Դավթյանի որոշմամբ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը վերսկսվել է:
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին թիվ 16193024 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
Արագացված դատական քննություն.
Նախնական դատալսումների ընթացքում պաշտպան Ռ.Հարությունյանը միջնորդեց դատաքննությունն անցկացնել արագացված վարույթի կարգով՝ նկատի ունենալով, որ սույն վարույթի շրջանակում Կարեն Մանգասարյանն իր մեղքն ընդունել է։
Հանրային մեղադրող Դ.Կյուրեղյանը հրապարակեց մեղադրանքի փաստական հիմքն ու արարքին տրվող իրավական գնահատականը՝ միաժամանակ նշելով, որ չի առարկում արագացված կարգով վարույթի կիրառման դեմ:
Մեղադրյալ Կարեն Մանգասարյանը հայտնեց, որ իրեն պարզ է առաջադրված մեղադրանքը, դրա հետ համաձայն է: Պնդում է ներկայացված միջնորդությունը, այն ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով վարույթի անցկացնելու հետևանքները:
Դատական նիստին չէր ներկայացել տուժող Էդուարդ Խաչատրյանը, ում վարձակալած բնակարանի սեփականատերը հեռախոսազրույցի ընթացքում հայտնել է, որ Էդուարդ Խաչատրյանը մահացել է և ըստ իրեն հայտնի տեղեկությունների՝ տուժողն ունի միայն մեկ հարազատ դուստր, ով գտնվում է արտասահմանում:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանը կատարել է արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, ուսումնասիրելով Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման համար նշանակություն ունեցող տվյալները, եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Դատարանն Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում մեղքն ընդունելը և կատարածի համար զղջալը, ինչպես նաև՝ խնամքին տարեց ծնողների առկայությունը:
Միաժամանակ, պետք է արձանագրել, որ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարված արարքի համար մեղադրյալ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
Դատարանը, հաշվի առնելով Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի կատարած արարքի բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ այն, որ վերջինի կատարած հանցանքը հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, այդ թվում՝ նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալի կատարած արարքի համար քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատության սահմանափակման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգավորմամբ՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, գտնում է՝ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ պետք է նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Ազատության սահմանափակման ընթացքում Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի վրա պետք է դնել առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության բնակության վայրը չփոխելու պարտականություն (այն հասցեն, որը կարձանագրվի ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանին հաշվառման վերցնելիս):
Ընդ որում, պատժի տեսակն ընտրելիս Դատարանի կողմից կարևորվում է նաև դատական նիստի ընթացքում մեղադրյալ Կարեն Մանգասարյանի հայտարարությունը, ըստ որի՝ չի կարող վճարել տուգանքի գումարը, քանի որ հիմնական աշխատանք չունի և նրա խնամքին են գտնվում տարեց ծնողները:
Այսինքն, ստացվում է, որ մեղադրյալ Կարեն Մանգասարյանի նկատմամբ ստեղծված իրադրությունում տուգանք պատժատեսակի նշանակումը կկրի ձևական բնույթ և չի ծառայի քրեական օրենսդրությամբ պատժի առջև դրված նպատակների իրագործմանը: Այլ կերպ ասած՝ բոլոր դեպքերում, պատժի տեսակն ընտրելիս պետք է առաջանորդվել դրանց փաստացի կատարվելու կանխավարկածով, այլ ոչ թե նշանակել ձևական պատիժ՝ իմանալով, որ միևնույն է կամ մեծ է հավանականությունը, որ այն ի կատար չի ածվելու: Ընդ որում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 7-րդ մասի կարգավորումը ևս խոսում է այն մասին, որ տուգանք նշանակելու հնարավորությունը գնահատելիս պետք է հաշվի առնել մեղադրյալի գույքային դրությունը։
Ինչ վերաբերում է հանրային աշխատանքներ պատժատեսակի նշանակմանը, ապա Դատարանը նկատում է, որ սույն դեպքում մեղադրյալ Կարեն Մանգասարյանը դատական նիստի ընթացքում հաստատեց, որ չի ցանկանում իր նկատմամբ այդ պատժատեսակը նշանակվի, քանի որ ֆիզիկապես չի կարող հանրային աշխատանքներ կատարել:
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի՝ դատապարտված մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 276-րդ, 342-րդ, 347-349-րդ, 353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Ազատության սահմանափակման ընթացքում Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի վրա դնել առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության բնակության վայրը չփոխելու պարտականություն (այն հասցեն, որը կարձանագրվի ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանին հաշվառման վերցնելիս):
Կարեն Բաբկենի Մանգասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով):



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ