ԵԴ1/4011/01/24




ԲԺՇԿԱԿԱՆ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔԻ ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը՝

05 մարտի 2026թ. ք.Երևան

Նախագահությամբ՝
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ,
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ս.ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԻ,

Մասնակցությամբ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Դ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ,
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Յ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ,
ՕՐԻՆԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ՝ Հ.ԱԼՈՅԱՆԻ.


Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով անմեղսունակության վիճակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 9-րդ կետով ենթադրյալ հանցանք կատարած անձ՝ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի (ծնվել է 1986 թվականի մարտի 5-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն, ամուսնացած չէ, նախկինում դատապարտված չէ, աշխատում է «Փլեյ Թայմ» ՍՊ ընկերությունում որպես տնօրեն, հաշվաոված և բնակվող՝ ք. Երևան, Դավթաշեն 1-ին թաղամաս, 11-րդ շենք, 13-րդ բնակարան հասցեում) նկատմամբ թիվ ԵԴ1/4011/01/24 գործով բժշկական հարկադրանքի վարույթը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական պատմությունը
1.1. 2024 թվականի հոկտեմբերի 12-ին ժամը` 23:51-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ-ից ահազանգ է ստացվել, որ Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտա «Մարգարյան» հիվանդանոցի մոտ մի տղամարդ հարվածել է իրեն և իր ընկերոջը: Ահազանգի կապակցությամբ՝ Երևան քաղաքի Արամի և Բյուզանդ փողոցների խաչմերուկ է մեկնել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի օպերատիվ խումբը և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ ԵՔԳ 4-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկները, որտեղից 13.10 2024թ.-ին, ժամը՝ 00:10-ին խուլիգանություն կատարելու հիմնավոր կասկածանքով ձերբակալել և ոստիկանության Կենտրոնական բաժին են տեղափոխել Երևան քաղաքի Դավթաշեն 1-ին թաղամասի 11-րդ շենքի թիվ 13-րդ բնակարանի բնակիչ, 05.03.1986թ., ծնված՝ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանին:
1.2. 2024 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 13124124 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 9-րդ կետով:
1.3. 2024 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում որոշում է կայացվել Նորայր Լյուդվիգի Քոչարյանին տուժող ճանաչելու մասին:
1.4. 2024 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում որոշում է կայացվել դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու և դրա կատարումը ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ փորձագետին հանձնարարելու մասին:
1.5. 2024 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում որոշում է կայացվել Վահրամ Ռուբիկի Սմբատյանին տուժող ճանաչելու մասին:
1.6. 2024 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում որոշում է կայացվել Խաչատուր Հմայակի Ալոյանին ձերբակալումից ազատ արձակելու մասին:
1.7. 2024 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում որոշում է կայացվել դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու և դրա կատարումը ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ փորձագետին հանձնարարելու մասին:
1.8. 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում որոշում է կայացվել Խաչատուր Հմայակի Ալոյանին հարկադրաբար ներկայացնելու մասին:
1.9. 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Տ.Հակոբյանը որոշում է կայացրել տուժող Վահրամ Ռուբիկի Սմբատյանի դեպքի ժամանակ հագին եղած վերարկուն առգրավելու մասին:
1.10. 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Տ.Հակոբյանը որոշում է կայացրել դատահետքաբանական փորձաքննություն նշանակելու և դրա կատարումը «ՀՀ քննչական կոմիտեի փոջաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի փորձագետներին հանձնարարելու մասին:
1.11. 2024 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Վարդանյանի կողմից թիվ 13124124 քրեական վարույթով Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի նկատմամբ հարուցվել է քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 9-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար:
1.12. 2024 թվականի հոկտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Տ.Հակոբյանը որոշում է կայացրել Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1.13. 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Տ.Հակոբյանը որոշում է կայացրել դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննություն նշանակելու մասին:
1.14. 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Տ.Հակոբյանը թիվ 13124124 քրեական վարույթով որոշում է կայացրել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին:
1.15. 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Տ.Հակոբյանը թիվ 13124124 քրեական վարույթով որոշում է կայացրել փորձաքննություն կատարելու համար բժշկական հաստատությունում տեղավորելու վերաբերյալ միջնորդություն հարուցելու մասին, որը դատարանի 25.11.24թ. որոշմամբ բավարարվել է:
1.16. 2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում թիվ 13124124 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել Թամարա Լևոնի Չիբուխչյանին հարկադրաբար ներկայացնելու մասին:
1.17. 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում թիվ 13124124 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել Թամարա Լևոնի Չիբուխչյանին հարկադրաբար ներկայացնելու մասին:
1.18. 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում թիվ 13124124 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի անձնական խուզարկության ժամանակ վերջինիս մոտից հայտնաբերված «STAINLYSSITXYL» մկրատը և տուժող՝ Վահրամ Ռուբիկի Սմբատյանի, դեպքի պահին հագին եղած վերարկուն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
1.19. 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում թիվ 13124124 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել 23.10.2024թ. ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և կապի վարչությունից ստացված 12.10.2024թ. ժամը' 23:47-ի և ժամը 23:51-ի սահմաններում անհայտ քաղաքացիների կողմից +37443665656 և +37491828293 բջջային հեռախոսահամարներից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության օպերատիվ կառավարման կենտրոն՝ 1-02 հեռախոսահամարին կատարած ահազանգի ձայնագրառման ձայնագրության պարունակությամբ լազերային սկավառակը և 22.10.2024թ. «Վիվա Արմենիա» և «Թիմ Տելեկոմ» ՓԲ ընկերություններից ստացված Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի կողմից օգտագործված 098-80-05-73 և անհայտ անձի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանություն զանգահարած 043-66-56-56 բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների պարունակությամբ լազերային սկավառակը որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
1.20. 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ստացվել է ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 101 եզրակացությունը համաձայն որի՝ վերլուծելով քրեական վարույթի նյութերը, անամնեստիկ տեղեկությունները, առկա բուժփաստաթղթերը և ներկա հետազոտման արդյունքները փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացնում է, որ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանը տառապել և տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ կանաբինոիդների գործածման հետևանքով, շիզոֆրենանման փսիխոտիկ խանգարումով» F-12.50 հոգեկան հիվանդությամբ: Այդ մասին են վկայում ներկա հետազոտման արդյունքները, որոնք թույլ են տվել փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել վերը նշված հիվանդությանը բնորոշ` մտածողության անարդյունավետություն, դատողությունների անհետևողականություն, կցկտուր վնասի հասցման, թունավորման զառանցական մտքեր, հույզերի անկայունություն, կամազրկություն՝ քննադատության անբավարարության հետ մեկտեղ:
1.21. 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 13124124 քրեական վարույթը բժշկական բնույթի հարկադրանքի վարույթի փոխակերպելու և Խ.Ալոյանին անմեղսունակ ճանաչելու մասին:
1.22. 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում որոշում է կայացվել հոգեկան առողջության խնդիր ունեցող, անմեղսունակ ճանաչված անձ Խաչատուր Ալոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացնելու մասին:
1.23. 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնում որոշում է կայացվել Հմայակ Խաչիկի Ալոյանին որպես Խաչատուր Հմայակ Ալոյանի օրինական շահերի պաշտպան ճանաչելու մասին:
1.24. 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Տ.Հակոբյանը թիվ 13124124 բժշկական հարկադրանքի վարույթով որոշում է կայացրել հոգեկան առողջության խնդիր ունեցող Խաչատուր Ալոյանի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց հանդիսացող բժշկական հսկողություն անվտանգության միջոցի տեսակը կիրառելու վերաբերյալ միջնորդություն հարուցելու մասին, որը դատարանի 24.12.2024թ. որոշմամբ բավարարվել է:
1.25. 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Տ.Հակոբյանը թիվ 13124124 բժշկական հարկադրանքի վարույթով որոշում է կայացրել Խաչատուր Ալոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու վերաբերյալ միջնորդություն հարուցելու մասին, որը հսկող դատախազի կողմից 26.12.24թ. կայացված որոշմամբ բավարարվել է:
1.26. 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Տ.Հակոբյանը թիվ 13124124 բժշկական հարկադրանքի վարույթով որոշում է կայացրել Նորայր Լուդվիգի Քոչարյանի որպես տուժողի դատավարական կարգավիճակը դադարեցնելու մասին:
1.27. 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի գրությամբ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ուղարկվել Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/4011/01/24 բժշկական հարկադրանքի վարույթը:
1.28. Դատավորների միջև գործերի բաշխման համակարգչային ծրագրի միջոցով գործը թիվ ԵԴ1/4011/01/24 համարի ներքո, 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 3-ին հանձնվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանի աշխատակազմին:
1.29. 2025 թվականի հունվարի 3-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Մասիս Մելքոնյանի, որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/4011/01/24 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.30. 2025 թվականի հունվարի 17-ին տեղի ունեցած նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված բժշկական հսկողությունը թողնել անփոփոխ և ժամկետը երկարաձգել 3 ամիս ժամանակով:
1.31. 2025 թվականի ապրիլի 15-ին տեղի ունեցած դատական նիստի ընթացքում Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի նկատմամբ կիրառված անվտանգության միջոցը՝ բժշկական հսկողությունը վերացնելու և նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց ընտանեկան հսկողությունը կիրառելու մասին:
1.32. 2026 թվականի մարտի 05-ին Դատարանը Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի նկատմամբ կայացրել է անմեղսունակության վերդիկտ և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ:
2.Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը և իրավաբանական որակումը.
Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն հանցանքի կատարման համար, որ նա 2024 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի 20/2 հասցեում գտնվող Միսաք Մանուշյանի անվան պուրակում՝ Վահրամ Ռուբիկի Սմբատյանի և Նորայր Լյուդվիգի Քոչարյանի հետ տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, իր մոտ առկա մկրատով և ոտքով դիտավորությամբ հարվածել է Վահրամ Սմբատյանի կրծքավանդակի և պարանոցի շրջանին՝ վերջինս առողջությանը պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
Այսպես. 2024 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի 20/2 հասցեում գտնվող Միսաք Մանուշյանի անվան պուրակում իր գույքին մոտենալու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով, խուլիգանական դրդումներով՝ Խաչատուր Ալոյանը իր մոտ առկա մկրատով փորձել է հարվածել Վահրամ Ռուբիկի Սմբատյանի պարանոցի շրջանին, այնուհետև մկրատով հարվածել է կրծքավանդակին, ինչից հետո ոտքով հարվածել կրծքավանդակին և գցել գետնին, վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածներ՝ արտահայատված կրծքավանդակի առաջային մակերեսի թվով երկու քերծվածքների ձևով: Կատարվածը նկատել է Նորայր Լյուդվիգի Քոչարյանը և կոչ արել հանդարտվել, ինչից հետո Խաչատուր Ալոյանը ցավագին ընդունելով Նորայր Քոչարյանի կողմից արված իրավաչափ դիտողությունը, խուլիգանական դրդումներով մղված, ձեռքում առկա մկրատով հարված է հասցրել վերջինիս պարանոցի շրջանին, առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք՝ ստորին ծնոտի ձախ անկյան անցումով պարանոցի վերին երրորդականի շրջանի ճանկռվածքի ձևով:
Այսինքն՝ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 9-րդ կետով նախատեսված հանցանք:
3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 01.07.2025 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ հարցաքննվել է տուժող Վահրամ Սմբատյանը, ով հայտնել է, որ դատական նիստերի դահլիճում կողմերից չի ճանաչում ոչ մեկին։ Դեպքի վերաբերյալ հայտնել է, որ ծառայությունից վերադառնալիս գտնվել է իրենց տան մոտ գտնվող այգում, որտեղ զբաղվել է խաղալիքների վաճառքով և այդ այգում խաղում էին իր և այլ բնակիչների երեխաները։ Ժամը 19:00-19:10-ի սահմաններում այգում իր դիմացի լուսատուի տակ նկատել է մի պայուսակ, որին մոտ 40-45 րոպե ոչ ոք չի մոտեցել: Ներկա գտնվող տղաներին ասել է, որ ցանկանում է մոտենալ և տեսնել, թե պայուսակը ում է պատկանում, քանի որ նախկինում նույնպես նման դեպքեր են եղել, երբ մարդիկ նստարաններից հեռանալիս մոռացել են հեռախոսներ, դրամապանակներ կամ պայուսակներ, որոնք հետագայում վերադարձրել է։ Ինքը երբ մոտեցել է պայուսակին և ցանկացել է դիպչել դրան, հանկարծ զգացել է, որ ինչ-որ առարկա անցել է իր պարանոցի մոտով, ինչից հետո կռիվ է սկսվել։ Հետո ինքը ոստիկանություն է զանգել, քանի որ ընկերը երբ միջամտել է նրա պարանոցը «կտրվել» է։ Հանրային մեղադրողի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ չի աշխատում։ Միջադեպի վայրը եղել է Մարգարյանի այգին՝ «Մալիբու»-ի դիմացի այգին, այդ օրը այգում խաղալիքներ է վաճառել ժամը 17:00-ից մինչև 22:00-23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Հայտնել է, որ սկզբում չի հասկացել, թե ինչ առարկա է անցել իր պարանոցի մոտով, սակայն ենթադրել է, որ դա կարող էր լինել դանակ կամ մկրատ։ Նշել է, որ իրեն չի վնասել, միայն քերծվածքի նման գիծ է առաջացել, իսկ դրանից հետո իր ընկերն է մոտեցել, ում անունը Նորայր է եղել, նրան պարանոցի շրջանում վնասվածք է հասցվել, ինչից հետո կանչել են շտապօգնություն և ոստիկանություն։ Դրանից հետո իրեն հարվածել են, ընկել է գետնին, ակնոցներն են կոտրվել, իսկ սուր առարկայով անընդհատ իր մեջքին են հարվածել, իսկ ինքը փորձել է հետ քաշվել: Հարվածները եղել են իր մեջքի և կրծքավանդակի հատվածում, դրանից հետո փոխադարձ հարվածներ են հասցրել միմյանց, իրեն հարվածելուց և իր ընկնելուց հետո էլ ինքն է սկսել նրան հարվածել ինչքան հնարավոր եղել է, դրանով պաշտպանվել է: Հետո ժողովուրդը իրենց բաժանել է և սպասել են մինչև ոստիկանության ժամանումը: Այն հարցին, թե ընկած ժամանակ իրեն ոտքերով հարվածե՞լ է, պատասխանել է՝ այո, երկուսից երեք անգամ, այդ ժամանակ ընկերը պարանոցը բռնած գնացել է «պուլպուլակի» մոտ, որ մարդիկ տեսել են արյունը, եկել խառնվել են, բաժանել իրենց մինչև ոստիկանության ժամանումը: Ընդհանուր առմամբ իրեն հարվածել են 2 անգամ ոտքով կրծքավանդակին, իսկ 2-3 անգամ էլ ընկած ժամանակ: Ինքը երբ ընկել է, շրջվել է, որ հեռանա, սուր առարկայով մեջքին են խփել, որի արդյունքում իր կուրտկան և մայկան է պատռվել, մեջքը չի վնասվել: Այդ ամենը դադարել է այն ժամանակ, երբ մարդիկ սկսել են հավաքվել և բաժանել իրենց, իսկ եթե չհավաքվեին և չբաժանեին իրենց, իր կարծիքով նա կարող էր շարունակել իրեն հարվածներ հասցնել, քանի որ ասել է, որ «մորթելու է» և «սպանելու է» իրեն: Այն հարցին, թե տվյալ անձին այդ այգում կամ այլ վայրում առհասարակ հանդիպե՞լ է, պատասխանել է՝ ոչ: Հաջորդ այն հարցին, թե նստարանին դրված պայուսակը այդ անձի՞ն է պատկանել, պատասխանել է ՝ իր կարծիքով այո, որովհետև նա կողքից հեռու չի գնացել, իսկ ինքը պայուսակը որ վերցներ պետք է նայեր ներսում ինչ կա, քանի որ շատ է եղել, որ մարդիկ բերել թողել են այգում և հեռացել են, չի պատկերացրել, որ նման կռվի մեջ կընկնի: Պաշտպան Յուրի Մարտիրոսյանի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ չի հասցրել բացել պայուսակը, քանի որ դրան մոտենալու պահին կողքով ինչ-որ բան է անցել, ուզեցել է բացել այն, սակայն չի հասցրել: Նշել է, որ հարձակվողը ոչինչ չի ասել պայուսակի վերաբերյալ և առանց որևէ նախազգուշացման մոտեցել է իրեն, երբ իրենք արդեն հեռանում էին, նա պայուսակի կողքից հեռու չի գնացել: Հայտնել է, որ չգիտի, թե հետագայում ինչ է տեղի ունեցել պայուսակի հետ, քանի որ դեպքից հետո ոստիկանները բոլորին տեղափոխել են բաժին։ Անմեղսունակության վիճակում հանցանք կատարած անձի ներկայացուցիչ՝ Հ.Ալոյանի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ դեպքի պահին հագին եղել է բարակ կուրտկա, սուր առարկայով հասցված հարվածների հետևանքով վնասվել է հագուստը, սակայն մարմնական վնասվածք չի առաջացել։ Դատարանի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ նախկինում չի ճանաչել տվյալ անձին, չգիտի նրա անունն ու ազգանունը, ինչպես նաև չի տեսել, թե ով է բերել և տեղադրել պայուսակը։ Նշել է, որ պայուսակի շրջակայքում մարդիկ եղել են, սակայն չի կարող ասել, թե նրանցից ով կարող էր դրա հետ կապ ունենալ։ Հայտնել է նաև, որ հարձակվողը չի ասել, թե պայուսակը իրենն է կամ պահանջել չդիպչել դրան, այլ միայն սպառնալիքներ է հնչեցրել։ Իր կարծիքով ծեծկռտուքը տևել է մոտ 10-15 րոպե, իսկ իրեն հասցված հարվածները կատարվել են նաև սուր ծայր ունեցող գործիքով (հատոր 1-ին, Վ/Թ 35-37, 88-91ա, տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը):
3.2. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 05.03.2026 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ Դատարանը հաշվի առնելով, որ ձեռնարկվել են բոլոր օրենքով նախատեսված միջոցները տուժողին հայտնաբերելու և դատական նիստերին ներկայացնելու համար և ելնելով գործի քննության ողջամիտ ժամկետների անհրաժեշտությունից հրապարակվել են տուժող Նորայր Քոչարյանի նախաքննական ցուցմունքները հետևյալ բովանդակությամբ՝ «Ձեր կողմից առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ըստ էության ցուցմունք եմ տալիս ես մասին, որ ես հաշվառված եմ Երևան քաղաքի Երվանդ Քոչար փողոցի 9-րդ շենքի թիվ 136 բնակարանում, սակայն ընտանիքիս հետ միասին շուրջ երկու տարի է, որ փաստացի բնակվում եմ Երևան քաղաքի Եզնիկ Կողբացի փողոցի թիվ 45-րդ տուն հասցեում: Ես օգտագործում եմ մայրիկիս՝ Մարետա Ծատուրյանի անվամբ գրանցված 033-19-71-20 բջջային հեռախոսահամարը: Ներկայումս ոչնչով չեմ զբաղվում և օրվա մեծ մասն անցկացնում եմ տանը: 2024 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում ես միայնակ գտնվել եմ Երևան քաղաքի «Մարգարյան» հիվանդանոցի դիմացի այգում և այդ ժամանակ նկատեցի, որ նշված այգում մանկական խաղալիք վաճառող Վահրամին ծեծի են ենթարկում մի տղա, ինչի համար ես մոտեցա նրանց ու փորձեցի հասկանալ, թե ինչ է կատարվում, քանի որ ես Վահրամին ճանաչում էր որպես այդ այգում խաղալիք վաճառողի: Ես, երբ մոտեցա նրանց, Վահրամի հետ քաշքշուկի մեջ մտած երիտասարդին թվաց, թե ես իրեն ցանկանում եմ հարվածել ու ծեծի ենթարկել, ինչի համար նա անմիջապես շրջվեց իմ ուղղությամբ ու ինչ-որ անկանոն շարժում կատարեց իմ նկատտմամբ, որից հետո Վահրամը վազելով հեռացավ, իսկ այդ տղան Վահրամին էր փնտրում: Այդ ընթացքում ես դեմքիս ձախակողմյան ծնոտիս շրջանում նկատեցի արյուն և հասկացա, որ ինչ-որ մի բանով Վահրամին ծեծի ենթարկող անձը հարվածել է ինձ, սակայն ես այն չեմ զգացել, որից հետո այգում գտնվող անձանցից ինչ-որ մեկը զանգահարել էր ոստիկանություն և կարճ ժամանակ անց եկան ոստիկանության աշխատակիցները և ինձ ու Վահրամին հրավիրեցին ոստիկանության կենտրոնականի բաժին, իսկ այդ տղային ձերբակալեցին ու տեղափոխեցվին ոստիկանություն: Ես այդ երիտասարդին տեսնում էի առաջին անգամ, նրան նախկինում չեմ ճանաչել, իսկ միջադեպի ժամանակ նա ինձ մեկ անգամ է հարվածել ինչ-որ սուր առարկայով, որը ես նրա ձեռքում չեմ նկատել: Այդ մեկ հարվածից բացի նա ինձ չի հարվածել: Նշեմ նաև, որ այդ միջադեպի ժամանակ այլ անձինք չեն միջամտել ու որևէ հայհոյանք չի եղել: Ես ոստիկանությունում եմ տեղեկացել, որ Վահրամը այգում մոտիկացել է ինչ-որ պայուսակի և կարծելով, որ այն մոռացել են, ցանկացել է այն վերցնել ու պահել իր մոտ որպեսզի հետագայում այն հանձնի տիրոջը, սակայն այդ ժամանակ այդ պայուսակի տիրոջը թվացել է, որ նա ցանկանում է իր պայուսակը գողանալ այդ պատճառով էլ Վահրամի և այդ երիտասարդի միջև տեղի է ունեցել այդ վիճաբանությունը: Ես այլ մանրամասներ չգիտեմ դեպքի վերաբերյալ, իսկ վիճաբանությունից հետո ես հիվանդանոց չեմ գնացել:» (հատոր 1-ին, Վ/Թ 25-27ա, տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը):
3.3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 01.07.2025 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ վկայի դատավարական կարգավիճակով հարցաքննվել է Արշակ Չիբուխչյանը, ով հայտնել է, որ դատական նիստերի դահլիճում ոչ մեկին չի ճանաչում և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տվյալ օրը՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 12-ին նստած է եղել այգում, որտեղ գտնվել է մոտ մեկ ժամ և հանկարծ լսել է վեճի ձայներ իր թիկունքի հատվածում, ինքը մոտավորապես 20-30 մետր հեռավորության վրա է եղել, երբ լսել է այդ ձայները և տեսել է, որ այսպես ասած մեղադրյալը վիճում է տուժող կողմի հետ: Տեսնելով այդ ամենը՝ ինքը զանգահարել է ոստիկանություն, որպեսզի լուրջ բան չլիներ: Հանրային մեղադրողի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ հարվածներ տեսել է, քանի որ վիճաբանությունն իրեն տեսանելի է եղել: Գտնվել են Արամ և Կողբացի փողոցների խաչմերուկում, մի կողմից եղել է Խաչատուրը միայնակ, ում չի ճանաչում, իսկ մյուս կողմից երկուսն էին, ովքեր ավելի շատ պաշտպանվում էին: Խաչատուրի ձեռքին ինչ-որ առարկա տեսել է, չի կարող ասել կոնկրետ ինչ, սկզբում այդ առարկայով է հարվածել, եթե ճիշտ է հիշում, իսկ հետո ձեռքից գցել է, հայտնել է, որ չի հիշում միայն ձեռքերով, թե նաև ոտքերով է հարվածել: Տուժող կողմը ավելի շատ վազել է այն կողմ և այնպես է արել, որ Խաչատուրը առաջ չգա, այսինքն պաշտպանվել են, տուժողի կողմից հարված չի նկատել, իսկ Խաչատուրի կողմից տուժողներին հասցված մի քանի հարվածներ նկատել է, բայց չի կարող ասել, թե քանի հարված: Պաշտպան Յ.Մարտիրոսյանի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ Խաչատուրի ձեռքին տեսել է սև գույնի մեծ պայուսակ, որը չի կարող ասել ինչ վիճակում էր: Ինքը պատահական տեսել է, որ վիճում են, սակայն չգիտի, թե վեճը ոնց է սկսվել, որովհետև այդ ամեն ինչը եղել է իր մեջքի հետևում: Վիճաբանության ընթացքում պայուսակ չի եղել ինչ-որ մեկի ձեռքին, բայց երբ Խաչատուրն անցել է իր դիմացով, նկատել է, որ պայուսակով է եղել: Հայտնել է նաև, որ այլ մարդիկ չեն խառնվել վեճին: Անմեղսունակության վիճակում հանցանք կատարած անձի օրինական ներկայացուցիչ Հ.Ալոյանի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ վեճի ավարտից մոտավորապես 10-15 րոպե հետո նոր ոստիկանությունը եկել է, Խաչատուրը այդտեղ է եղել վեճից հետո, իր կարծիքով նույնիսկ չգիտեր էլ, որ ոստիկանություն է զանգել, բայց նա նստած չի եղել, այլ քայլել է այս ու այն կողմ: Դատարանի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ մինչև ոստիկանության գալը վեճը դադարել էր, սակայն տուժողները այդտեղ էին, փորձում էին մոտիկ չլինել Խաչատուրին: Ինքը տուժողներին չի ճանաչել և չի էլ իմացել, թե ինչից էր վեճն առաջացել, իսկ Խաչատուրի ձեռքի պայուսակը եղել է սպորտային: Ինքը նրանց չի մոտեցել, հեռվում է կանգնած եղել, բայց մինչև վեճի սկսվելը նկատել է, որ Խաչատուրը պայուսակը ձեռքին անցել է իր դիմացով, սակայն վեճի պահին նրա ձեռքին կամ ինչ-որ տեղ դրած պայուսակ չի տեսել: Ինքն ապրում է տվյալ տարածքից 2 խաչմերուկ այն կողմ, տուժողին չի ճանաչում, իսկ դեպքից առաջ և հետո մեղադրյալին այլևս չի տեսել: Նկատել է նաև, որ ինչ-որ մեկը լվացվել է ջրով, քանի որ ինչ-որ վնասվածք էր ստացել (հատոր 2-րդ, Վ/Թ 2-6ա, տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը):
3.4. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 19.05.2025 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ վկայի դատավարական կարգավիճակով հարցաքննվել է Հմայակ Ալոյանը, ով հայտնել է, որ դեպքի հանգամանքներից տեղյակ չէ: Հանրային մեղադրողի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ իր որդու՝ Խաչատուր Ալոյանի հոգեկան վիճակը այդ շրջանում լավ չի եղել, տվյալ օրերին ավելի սրված է եղել վիճակը: Հայտնել է, որ Խաչատուր Ալոյանը նախկինում ունեցել է հոգեկան խնդիրներ, որը դրսևորվել է նրանով, որ նա չէր քնում, շատ լարված էր լինում: Խաչատուր Ալոյանի կողմից նախկինում դիտավորյալ գույք ոչնչացնելու վերաբերյալ գործի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնել է, որ Ամերիկայից էր եկել, արագաչափերը չի ճանաչել, սովոր չի եղել դրան ու արագաչափ էր կոտրել, որի գումարը մուծել են և վերականգնել են վնասը, այդ ժամանակահատվածում հոգեկան ծանր վիճակում չի գտնվել Խաչատուր Ալոյանը: Դեպքի ժամանակահատվածում որդին (նույն ինքը՝ Խաչատուր Ալոյանը) ագրեսիվ վարքագիծ չի դրսևորել, ուղղակի տնից դուրս էր գնացել, քանի որ հարևաններին բարձր երաժշտությունը խանգարել է, ասել էին, որ ցածր միացնի, նա էլ գնացել էր իրա համար դրսում էր ապրում, որպեսզի հարևաններին չխանգարար: Մինչև այդ դեպքը մի քանի օր հյուրանոցում է ապրել որդին և ինքը տեղեկություն չի ունեցել, դեպքից հետո էլ ևս մի քանի օր տեղեկություն չի ունեցել, դրանից հետո եկել է տուն որդին: Իրեն միայն հայտնի է եղել, որ գիշերները բարձր երաժշտությունը խանգարել է հարևաններին, դրա համար էլ որդին գնացել էր հյուրանոցում ապրելու, հենց դեպքը որտեղ եղել է, այդտեղ գտնվող հյուրանոցում է ապրել: Հայտնել է, որ որդին իրեն ասել է, որ հարձակվել են վրան, պայուսակն են ցանկացել բացել, իսկ նրա կողմից մկրատով ինչ-որ մեկին հարվածելու վերաբերյալ քննիչն է իրեն ասել, իսկ որդին չի պատմել այդ մասին: Դատարանի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ որդին ներկա պահին տանն է գիշերում, ընդունում է համապատասխան դեղեր: Դեպքի հանգամանքների մասին քննիչից է լսել, այլ անձանցից՝ ոչ: Տուժողներին չի ճանաչում, բայց մեկ անգամ այցելել է նրանց, որպեսզի տեսնի, թե տղան ում է վնաս հասցրել, նա գտնվել է նորմալ վիճակում, խաղալիք վաճառելիս է եղել, հենց իմացել է, որ Խաչատուր Ալոյանի ծնողն է, սկսել է ցույց տալ իբր լավ չի զգում, որը իր համար ծիծաղելի է եղել, քանի որ Ինքը չի հավատում, որ իր որդին կարող էր հարվածել նրան (հատոր 1-ին, Վ/Թ 71-76, տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը):
3.5. Հիմնական դատալսումների ժամանակ 15.04.2025 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստի ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ապացույցները.
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 13-ին' ժամը 00:10-ին, Երևան քաղաքի Բյուզանդ-Արամի փողոցների հատվածից Խաչատուր Հմայակի Ալոյանին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը (տե՛ս 1-ին հատոր՝ Վ/Թ 12, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին կատարված 23.10.2024թ. ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և կապի վարչությունից ստացված 12.10.2024թ. ժամը՝ 23:47-ի և ժամը 23:51-ի սահմաններում անհայտ քաղաքացիների կողմից +37443665656 և +37491828293 բջջային հեռախոսահամարներից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության օպերատիվ կառավարման կենտրոն՝ 1-02 հեռախոսահամարին կատարած ահազանգի ձայնագրառման ձայնագրության զննություն արձանագրությունը, համաձայն որի՝ քաղաքացիները ոստիկանության աշխատակցի հետ զրուցելու ժամանակ հայտնել են, որ Երևան քաղաքի «Մարգարյան» հիվանդանոցի դիմացի այգում վիճաբանություն է տեղի ունեցել, հոգեկան խնդիրներով մի անձ մկրատով հարվածել է մի քաղաքացու և խնդրել են շտապ ոստիկան մոտենա նշված այգի (տե՛ս 1-ին հատոր՝ Վ/Թ 206-211, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին կատարված 22.10.2024թ. «Վիվա Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից ստացված սույն քրեական վարույթով ձերբակալված Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի կողմից օգտագործված 098-80-05-73 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումների զննությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ ժամը 15:24:04-ից մինչև ժամը 19:35:55-ն ընկած ժամանակահատվածում սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Խաչատուր Ալոյանի բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտա 22 հասցեն սպասարկող ալեհավաք կայանի կողմից (տե՛ս 1-ին հատոր՝ Վ/Թ 212-242, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ստացված դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1605 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Վահրամ Սմբատյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ կրծքավանդակի առաջային մակերեսի թվով երկու քերծվածքների ձևով հետևանք են բութ, կոշտ առարկայի/ների/ ներգործության, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում (տե՛ս 1-ին հատոր՝ Վ/Թ 83-84, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ստացված դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1628 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Նորայր Քոչարյանի մարմնական վնասվածքը՝ ստորին ծնոտի ձախ անկյան անցումով պարանոցի վերին երրորդականի շրջանի ճանկռվածքի ձևով, պատճառվել է սուր ծայր ունեցող առարկայով կամ գործիքով, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում (տե՛ս 1-ին հատոր՝ Վ/Թ 85-86, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ստացված դատահետքաբանական փորձագետի թիվ 1304-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված Վահրամ Ռուբիկի Սմբատյանի բաճկոնի մակերեսներին առկա են վնասվածքներ, որոնք իրենց բնույթով պատռվածքներ են և կարող էին պատճառվել օտար, համեմատաբար բութ գործիքի կամ առարկայի/հնարավոր է նաև փորձաքննության ներկայացված մկրատի/ ներգործության՝ հարվածների հետևանքով (1-ին հատոր՝ Վ/Թ 137-140, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ստացված ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 101 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ վերլուծելով քրեական վարույթի նյութերը, անամնեստիկ տեղեկությունները, առկա բուժփաստաթղթերը և ներկա հետազոտման արդյունքները փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացնում է, որ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանը տառապել և տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ կանաբինոիդների գործածման հետևանքով, շիզոֆրենանման փսիխոտիկ խանգարումով» F-12.50 հոգեկան հիվանդությամբ: Այդ մասին են վկայում ներկա հետազոտման արդյունքները, որոնք թույլ են տվել փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել վերը նշված հիվանդությանը բնորոշ՝ մտածողության անարդյունավետություն, դատողությունների անհետևողականություն, կցկտուր վնասի հասցման, թունավորման զառանցական մտքեր, հույզերի անկայունություն, կամազրկություն՝ քննադատության անբավարարության հետ մեկտեղ: Իրավախախտումը կատարելիս փորձաքննվողը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է ընկալման և հուզական խանգարումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը, հաշիվ տալ իրեն կատարած արարքի համար և ղեկավարել դրանք: Ներկայումս նա նույնպես չի կարող, գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանին հարկ է ճանաչել՝ ԱՆՄԵՂՍՈՒՆԱԿ: Ներկա հոգեվիճակով փորձաքննվողը չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ հասարակության համար: Կատարած իրավախախտումը հետևանք չէ կոնկրետ անձի նկատմամբ ունեցած նպատակաուղղված զառանցական ապրումների: Հաշվի առնելով նրա մոտ առկա «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ կանաբինոիդների գործածման հետևանքով, շիզոֆրենանման փսիխոտիկ խանգարումը» խորհուրդ է տրվում բուժումը կազմակերպել ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում (տե՛ս 2-րդ հատոր՝ Վ/Թ 33-37, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- Նորայր Լյուդվիգի Քոչարյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում 13.10.2024թ. տված թիվ 020517 բանավոր հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մ. Մանուշյանի անվան պուրակում մի քաղաքացի սուր կտրող-ծակող առարկայով դիտավորյալ հարվածել է պարանոցի ձախ հատվածին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք (տե՛ս 1-ին հատոր Վ/Թ 6, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- Վահրամ Ռուբիկի Սմբատյանի կողմից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում 13.10.2024թ. տված թիվ 020518 բանավոր հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մ. Մանուշյանի անվան պուրակում մի քաղաքացի մկրատին նմանվող առարկայով փորձել է հարվածել իրեն, ինչի համար ինքը այգում առկա փայտը վերցնելով փորձել է պաշտպանվել, սակայն նշված անձը ծեծի է ենթարկել իրեն, որին միջամտել է պատահական անցորդ, ում մկրատով հարվածել է պատճառելով մարմնական վնասվածք (տե՛ս 1-ին հատոր՝ Վ/Թ 7, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 13.10.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի մոտից հայտնաբերվել է «STAINLYSSITXYL» գրառման մկրատ (տե՛ս 1-ին հատոր՝ Վ/Թ 13, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին 15.10.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության մասնակից սույն քրեական վարույթում տուժող Վահրամ Ռուբիկի Սմբատյանը մատնացույց է Երևան քաղաքի Միսաք Մանուշյանի անվան պուրակի հատվածը և հայտարարել է, որ 2024 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ ժամը 23:15-ից մինչև ժամը՝ 23:20-ն ընկած ժամանակահատվածում այգու նստարանի աղբամանի մոտ նկատել է պայուսակ և մոտեցել է նշված պայուսակին ու այդ ժամանակ էլ մի անձ մկրատով հարվածել է իրեն, որից հետո ընկել է գետնին: Այդ ժամանակ ոտքերով հարվածել են իրեն, այնուհետև այգուց վերցրել է փայտ և դրանով փորձել է պաշտպանվել, որից հետո մկրատով հարվածել են ընկերոջը: Վիճաբանությունից հետո նկատել է, որ հագին առկա վերարկուն վնասվել է մկրատով հարվածելու հետևանքով (տե՛ս 1-ին հատոր՝ Վ/Թ 67-70, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը),
- առգրավում կատարելու մասին 18.10.2024թ. արձանագրությունը, համաձայն որի՝ տուժող Վահրամ Ռուբիկի Սմբատյանից առգրավվել է դեպքի ժամանակ հագին եղած բաճկոնը (տե՛ս 1-ին հատոր՝ Վ/Թ 94-95, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը):
3.6. 2025 թվականի ապրիլի 15-ին հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվել է 23.12.2024թ. քննիչի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի անձնական խուզարկության ժամանակ վերջինիս մոտից հայտնաբերված «STAINLYSSITXYL» մկրատը և տուժող Վահրամ Ռուբիկի Սմբատյանի՝ դեպքի պահին հագին եղած վերարկուն (տե՛ս 2-րդ հատոր՝ Վ/Թ 21-25, 15.04.2026թ. դատական նիստի արձանագրությունը):
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Քրեական պատասխանատվության ենթակա է մեղսունակ ֆիզիկական անձը, որի 16 տարին լրացած է եղել հանցանքը կատարելու պահին, ինչպես նաև իրավաբանական անձը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Մեղսունակությունն անձի՝ հանցանքը կատարելու պահին իր արարքի հակաիրավականությունը գիտակցելու և այն ղեկավարելու ունակությունն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անմեղսունակության վիճակում սույն օրենսգրքով նախատեսված արարք կատարած անձը ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության: 2. Անմեղսունակ է համարվում այն անձը, որը սույն օրենսգրքով նախատեսված արարքը կատարելու պահին հոգեկան առողջության խնդիրների հետևանքով չի գիտակցել իր արարքի հակաիրավականությունը կամ չի ղեկավարել դա:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի նկատմամբ կարող են նշանակվել անվտանգության հետևյալ միջոցները. 1) բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ՝ ա. հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում, բ. ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում, գ. հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում, 2) որոշակի վայրեր այցելելու արգելք, 3) հոգեբանական օգնություն ստանալու պարտականություն»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց է նշանակում այն անձի նկատմամբ, որը՝ 1) պատժի սպառնալիքով արգելված արարքի կատարման պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում (…) 2. Դատարանն անձի նկատմամբ նշանակում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, եթե հանգում է հետևության, որ անձը, իր առողջական վիճակով պայմանավորված, կարիք ունի բժշկական միջամտության, որը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ անվտանգության միջոցների կիրառման նպատակի իրականացումը: 3. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի ժամկետի ավարտից հետո անձի նկատմամբ իրականացվող բժշկական օգնության և սպասարկման հարցը լուծվում է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության ոլորտը կարգավորող օրենսդրությանը համապատասխան (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Դատարանը հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում է նշանակում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած այն անձի նկատմամբ, որի հոգեկան վիճակը պահանջում է բուժման, խնամքի և հսկողության այնպիսի պայմաններ, որոնք կարող են իրականացվել միայն հիվանդանոցային պայմաններում:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը: Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կոնկրետ տեսակը նշանակելու որոշում կայացնելիս դատարանը հիմնվում է հոգեբուժական կազմակերպության հանձնաժողովի տված եզրակացության վրա»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 421-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Բժշկական հարկադրանքի վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են 1) դեպքը և դրա հանգամանքները. 2) արարքը տվյալ անձի կողմից կատարելը. 3) արարքը կատարելիս տվյալ անձի մեղսունակությունը և մեղքը. 4) տվյալ անձի մոտ հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, ինչպես նաև դրա բնույթը, աստիճանը և առաջացման ժամանակը. 5) տվյալ անձի վարքագիծը և առողջական վիճակն արարքը կատարելուց առաջ և հետո. 6) պատճառված վնասի բնույթը և չափը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 428-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) 2. Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը. 1) ապացուցված են արդյոք տվյալ անձին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը). 2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը. 3) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով, ապա ապացուցված է արդյոք տվյալ արարքը կատարելու պահին անձի անմեղսունակությունը. 5) եթե բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով, ապա ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մեղքն իրեն վերագրվող արարքը կատարելու մեջ: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-3-րդ և 5-րդ կետերում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։ 4. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում նշված հարցին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը լուծում է նաև սույն հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետում նշված հարցը: 5. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետում նշված հարցին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է անմեղսունակության վերդիկտ։ 6. Սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-3-րդ և 5-րդ կետերում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որը սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 429-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «(...) 2. Մեղադրական վերդիկտին կամ անմեղսունակության վերդիկտին հաջորդող լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում` 1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքների վերաբերյալ հարցերը. 2) պատիժ կամ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու վերաբերյալ հարցերը. 3) գույքային հայցը լուծելու հարցը. 4) հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցը. 5) գույքի արգելադրման հետ կապված հարցերը. 6) ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցերը. 7) խափանման կամ անվտանգության միջոցի կիրառման հետ կապված հարցերը. 8) վարութային ծախսերին վերաբերող հարցերը. 9) վերաբերելի այլ հարցեր»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Արդարացման կամ մեղադրական վերդիկտի հիման վրա դատարանը կայացնում է համապատասխանաբար արդարացման կամ մեղադրական դատավճիռ: Անմեղսունակության վերդիկտի հիման վրա դատարանը կայացնում է բժշկական հարկադրանքի դատավճիռ: 2. Մեղադրական և բժշկական հարկադրանքի դատավճռում դատարանը պետք է լուծի նաև հետևյալ հարցերը․ 1) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մոտ այնպիսի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, որն անհնար է դարձնում տվյալ անձի կողմից պատժի կրումը. 2) անձի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց. 3) բժշկական բնույթի հարկադրանքի ինչ միջոց պետք է կիրառվի տվյալ անձի նկատմամբ:»:
Դատարանը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտելով սույն գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Խաչատուր Հմայակի Ալոյանին վերագրվող արարքը, նշված արարքի հակաիրավականությունը, վերջինիս կողմից նշված արարքը կատարելը և տվյալ արարքը կատարելու պահին վերջինիս անմեղսունակությունը։
Անդրադառնալով հանցանքը կատարելու պահին Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի մեղսունակության հարցին և հիմք ընդունելով ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ 101 եզրակացության հետևությունները՝ Դատարանն ապացուցված է համարում նաև այն, որ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքը կատարելիս, այդ թվում՝ փորձաքննության ընթացքում գտնվել է անմեղսունակության վիճակում, ինչը նրան զրկել է իր արարքի հակաիրավականությունը գիտակցելու և այն ղեկավարելու հնարավորությունից։ Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանն իր ներկա հոգեկան վիճակով սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ հասարակության համար, ուստի կարիք ունի հիվանդանոցային հարկադրական բուժման ընդհանուր տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում:
Վերոգյալի հաշվառմամբ Դատարանն ապացուցված է համարում, որ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի մոտ առկա է այնպիսի հոգեկան առողջության խնդիր, մասնավորապես՝ «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ կանաբինոիդների գործածման հետևանքով, շիզոֆրենանման փսիխոտիկ խանգարումով» F-12.50 հոգեկան հիվանդությունը, որը անհնար է դարձնում նրա կողմից պատժի կրումը, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանին իր ներկա հոգեկան վիճակով սոցիալապես այն աստիճանի վտանգ չի ներկայացնում, որ նրա նկատմամբ հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում կիրառվի և այն աստիճանի նվազ չէ, որ արտահիվանդանոցային հսկողություն հարկադիր բուժում կիրառելը հնարավորություն ընձեռներ կանխելու պատժի սպառնալիքով արգելված արարքի կատարումը, ուստի վերջինիս նկատմամբ պետք է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում:
Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի տվյալ միջոցը նշանակելիս հաշվի է առնում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի հոգեկան առողջության խնդրի դրսևորումն ու բնույթը, կատարված արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարմանը նպաստած գործոնները, անձի կողմից պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կրկին կատարելու հավանականությունը, իր կամ այլ անձի համար վտանգավորություն ներկայացնելը:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է 283.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով վարութային ծախս, որը ենթակա է բռնագանձման անմեղսունակության վիճակում հակաօրինական արարք կատարած անձ Խաչատուր Ալոյանից:
Անդրադառնալով անվտանգության միջոցի կիրառման հետ կապված հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված ընտանեկան հսկողությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 100-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ և 420-430-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Անմեղսունակության վիճակում հակաօրինական արարք կատարած Խաչատուր Հմայակի Ալոյանի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում։
Հմայակի Ալոյանի նկատմամբ նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված ընտանեկան հսկողությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Խաչատուր Ալոյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված մկրատը և տուժող Վահրամ Սմբատյանի՝ դեպքի պահին հագին եղած հագուստները դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել:
Դատավճիռը օրենքով սահմանված ժամկետում տրամադրել դատավարության հանրային և մասնավոր մասնակիցներին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄԱՍԻՍ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ