ԵԴ1/4033/01/24

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

29 հունվարի 2025թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Պողոսյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Ս․Մնացականյանի
մեղադրյալ՝ Մ․Գրիգորյանի

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանի (ծնված՝ 14․08․1999 թվականին Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում Երևան քաղաքի Նուբարաշենի խճուղի աղբանոցին կից տնակ 3-րդ հասցեում)։
Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 2 դրվագով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:

Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի հուլիսի 30-ին նախաձեռնվել է թիվ 60284124 քրեական վարույթը։
17.10.2024 թվականին որոշում է կայացվել թիվ 60284124 քրեական վարույթը թիվ 60214124 քրական վարույթին միացնելու մասին։
02.12.2024 թվականին որոշում է հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնելու մասին։
14․12․2024 թվականին որոշում է կայացվել հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը վերսկսելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանի նկատմամբ երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանի կատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը:
Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած օդում 0,128 մգ/լ ալկոհոլի պարունակությամբ, 2024 թվականի մայիսի 11-ին՝ ժամը 21։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մասիս-Աբովյան մայրուղում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 UF 203 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողը կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180264896 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած օդում 0,429 մգ/լ ալկոհոլի պարունակությամբ, 2024 թվականի հունիսի 01-ին՝ ժամը 00։10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մասիս-Աբովյան մայրուղում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 UF 203 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողը կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409247 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Այսպիսով Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանին մեղսագրվում է հանցանքների կատարում, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /2 դրվագ/»:

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Մեղադրյալ Մարգար Գրիգորյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և միաժամանակ պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքը Դատարանը որոշեց հրապարակել մեղադրյալի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը համաձայն որի՝ որ «իրեն մեղավոր է ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից հրաժարվել է ցուցմունք տալ»։Վ.Թ. 78-81
Որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, զննված և քրեական վարույթի նյութերին կցված հետևյալ փաստաթղթերը.
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդից Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանի վերաբերյալ ստացված փաստաթղթերը 10․11․2024 թվականին զննության ենթարկելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 11․05․2024 թվականին՝ ժամը 21։35-ին, Երևան քաղաքի Մասիս–Աբովյան մայրուղում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արայիկ Արզումանյանի /կրծքանշան թիվ 01327/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն, համաձայն որի՝ Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանը 11․05․2024 թվականին՝ ժամը 21։30-ին, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ վիճակում՝ Երևան քաղաքի Երևան քաղաքի Մասիս–Աբովյան մայրուղում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 UF 203 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։ Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն, իսկ արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն։ Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված է 203․5 թիվը։
Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի զննությամբ պարզվեց, որ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91101189, զննման համարն է՝ 01870, զննման ամսաթիվն է՝ 11․05․2024 թվական, զննման ժամն է՝ 21։32։57, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվն է՝ 14․11․2023 թվական, դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.128 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Մարգար վարորդի ազգանունն է՝ Գրիգորյան, Պ/Ծ-ի ազգանունն է՝ Արզումանյան, կրծքանշանի համարն է՝ 01327, ստորաբաժանումն է՝ 2-րդ գումարտակ, 2-րդ վաշտ:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ի կողմից տրված թիվ 110926 ստուգաչափման վկայականի զննությամբ պարզվեց, որ վկայականը ուժի մեջ է 14․11․2023 թվականից մինչև 08․11․2024 թվականը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91100983 տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000-2․000մգ/լ/, ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ + - 10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՊԾ-ին, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008 МП 242-1353-2012, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Վ․Բաբաջանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
01․06․2024 թվականին՝ ժամը 00։18-ին, Երևան քաղաքի Մասիս–Աբովյան մայրուղում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Արթուր Մխիթարյանի /կրծքանշան թիվ 06355/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն, համաձայն որի՝ Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանը 01․06․2024 թվականին՝ ժամը 00։10-ին, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ վիճակում՝ Երևան քաղաքի Երևան քաղաքի Մասիս–Աբովյան մայրուղում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 UF 203 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։ Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն, իսկ արձանագրությանը ծանոթացա, իմ իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն։ Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված է 203․5 թիվը։
Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի զննությամբ պարզվեց, որ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91100905, զննման համարն է՝ 002487, զննման ամսաթիվն է՝ 01․06․2024 թվական, զննման ժամն է՝ 00։15։23, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվն է՝ 07․12․2023 թվական, դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչափը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.429 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Մարգար վարորդի ազգանունն է՝ Գրիգորյան, Պ/Ծ-ի ազգանունն է՝ Արզումանյան, կրծքանշանի համարն է՝ 01327, ստորաբաժանումն է՝ 2-րդ գումարտակ, 2-րդ վաշտ:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ի կողմից տրված թիվ 113412 ստուգաչափման վկայականի զննությամբ պարզվեց, որ վկայականը ուժի մեջ է 07․12․2023 թվականից մինչև 07․12․2024 թվականը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91100905 տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000-2․000մգ/լ/, ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ + - 10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՊԾ-ին, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008 МП 242-1353-2012, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Վ․Բաբաջանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրություն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված վարորդական իրավունքի վկայական չունենալու վերաբերյալ քաղվածքի զննությամբ պարզվեց, որ Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանը վարորդական իրավունքի վկայական չունի։/Տես՝ Վ.Թ․3-6, 12-16, 25-27/
10․11․2024 թվականի որոշմամբ որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդից Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանի վերաբերյալ ստացված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ կողմից Արայիկ Արազումանյանի կողմից 11․05․2024 թվականին կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 01870 կտրոնը, ստուգաչափման թիվ 110926 վկայականը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի ավագ պարեկ Արթուր Մխիթարյանի կողմից 01․06․2024 թվականին կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02487 կտրոնը, ստուգաչափման թիվ 113412 վկայականը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված վարորդական իրավունքի վկայական չունենալու վերաբերյալ քաղվածքը ճանաչել արտավարութային փաստաթուղթ և կցել քրեական վարույթի նյութերին։/Տես՝ Վ.Թ․3-6, 12-16,28-30/
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանը 2024 թվականի մայիսի 11-ի դրությամբ չի ունեցել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք,
-Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք 2024 թվականի մայիսի 11-ին՝ ժամը 21։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մասիս-Աբովյան մայրուղում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 UF 203 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը,
-Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանը 2024 թվականի հունիսի 01-ի դրությամբ չի ունեցել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք,
-Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք 2024 թվականի հունիսի 01-ին՝ ժամը 00։10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մասիս-Աբովյան մայրուղում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 UF 203 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։

Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, որ նա «Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած օդում 0,128 մգ/լ ալկոհոլի պարունակությամբ, 2024 թվականի մայիսի 11-ին՝ ժամը 21։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մասիս-Աբովյան մայրուղում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 UF 203 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողը կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180264896 արձանագրությունը:
Այսինքն՝ Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Մարգար Հովհաննեսի Գրիգորյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած օդում 0,429 մգ/լ ալկոհոլի պարունակությամբ, 2024 թվականի հունիսի 01-ին՝ ժամը 00։10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մասիս-Աբովյան մայրուղում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 UF 203 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողը կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409247 արձանագրությունը», նշված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /2 դրվագ/ մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս գտել է, որ
ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը,
ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Մարգար Հովհաննիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է՝ /…/ 2.Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը` պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:/.../:
Մեղադրյալին վերագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/:
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Դավիթ Հրաչյայի Դավթյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին
2) պատժի, մասնավորապես՝ արդյոք մեղադրյալը ենթակա է պատժի և ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ։
Անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքները
1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝
1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը (հիմք թիվ ԵԴ/1031/01/22),(…)
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված Ձև 8 տեղեկանքի համաձայն՝ 13․06․2023 թվականի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի քրեական դատարանի դատավճռով մեդադրյալ Մարգար Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել 900․000 ՀՀ դրամ տուգանք և տարաժամկետվել է 10 ամիս ժամկետով։ 08․07․2024 թվականի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի քրեական դատարանի որոշմամբ բռնագանձվել է տուգանքին համարժեք գույք։Նշվածով պայմանավորված արձանագրվում է, որ վերոնշյալ դատավճռով պատժի կատարումը սահմանված կարգով չի կատարվել և իրականացվում է բռնագանձման գործընթաց, ինչի պարագայում Դատարանը կարծում է, որ նշված դատավճռով սահմանված և սույն դատավճռով նշանակվող պատիժների համակցություն կատարելը նպատակահարմար չի կարող համարվել և դատավճիռները պետք է կատարվեն առանձին:
Դատարանի արձանագրում է, որ թեև մեղադրյալ Մարգար Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, այդուհանդերձ սույն դեպքում նշված հանգամանքը չի կարող է դիտվել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, եթե սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված որևէ հանգամանք սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված է որպես հանցագործության հատկանիշ, ապա դա չի կարող կրկին հաշվի առնվել որպես պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք, որը սույն դեպքում առկա է:
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Մարգար Գրիգորյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտարկում:
Մարգար Գրիգորյանի անձը բնութագրող հանգամանքներն են, մասնավորապես խոստովանական ցուցմունքներ տալը:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև Մարգար Գրիգորյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի հայտարարությունները անվճարունակ լինելու և հանրային աշխատանքներ պատիժը կրելու պատրաստակամության մասին գտնում է, որ տուգանքի ձևով պատժի նշանակումը կդառնա պարզապես ինքնանպատակ և չի կատարվի, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ երկու դրվագ հանցանաներով պետք է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը կապահովի պատժի նպատակների կենսագործումը, հետևաբար մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվում է պատիժ հանրային աշխատանքների ձևով։
Միևնույն ժամանակ դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալը 1-ին դրվագ հանցանք կատարելուց հետո կրկին կատարել է նույնաբովանդակ ահնացանք հետևաբար 2-րդ դրվագ հանցանքի համար վերջինիս անձի հանրային վտանգավորությունը ավելի բարձր է, ուստի նշանակվող պատժաչափը պետք է լինի ավելի խիստ:
Վերոնշյալի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Մարգար Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված 1-ին դրվագով հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ հանրային աշխատանքներ 100 ժամ տևողությամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված 2-րդ դրվագով հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ հանրային աշխատանքներ 110 ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները անհրաժեշտ է լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ 210 ժամ տևողությամբ։
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Մարգար Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Մարգար Գրիգորյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը․

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մարգար Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված (1-ին դրվագով) հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ 100 ժամ տևողությամբ։
Մարգար Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված (2-րդ դրվագով) հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ 110 ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ 210 ժամ տևողությամբ։
Մարգար Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Մարգար Գրիգորյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել:
Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ