Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/3981/01/24
Վիճակագրական տողի համար :
11.30
Պատասխանող
Հռիփսիմե Մխիթարյան Անդրանիկի
Նարեկ Մամյան Վարուժանի
Նարեկ Մամյան
Հռիփսիմե Մխիթարյան
Հռիփսիմե Մխիթարյան
Հռիփսիմե Մխիթարյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Արմինե Մելիքսեթյան
Քրեական վերաքննիչ
Լուսինե Հովհաննիսյան
Ռոբերտ Պապոյան
Լուսինե Աբգարյան
Հոդվածներ
Երևանի քրեական դատարան
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 296 Մաս 2
Հոդված 393 Մաս 3
Երևանի քրեական դատարան
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Հոդված 296 Մաս 2
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Արմինե Մելիքսեթյան
Քրեական վերաքննիչ
Լուսինե Հովհաննիսյան
Ռոբերտ Պապոյան
Լուսինե Աբգարյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2026-06-04 | 15:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-12-26 | 17:00 | 3 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-12-15 | 17:00 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-11-19 | 15:00 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-11-04 | 16:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-06 | 16:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-09-23 | 14:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-08-12 | 15:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-08-05 | 16:30 | 3 | Չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-23 | 17:00 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-09 | 15:00 | 3 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-22 | 14:30 | 3 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-05 | 14:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-04-07 | 14:30 | 3 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-03-03 | 15:00 | 3 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-02-17 | 15:00 | 3 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-02-05 | 16:30 | 3 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-01-09 | 17:00 | 3 | Նիստը կայացել է |
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ԵԴ1/3981/01/24
«26» դեկտեմբերի 2025թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝
նախագահությամբ՝ դատավոր
քարտուղարությամբ՝ Ա. Մելիքսեթյանի,
Ս. Ջավադյանի,
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրողներ Վ․ Մարգարյանի,
Ռ․ Արսենյանի,
պաշտպաններ Հ․ Ճարոյանի,
Ն․ Ճարոյանի,
դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի /ծնված՝ ****, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, բարձրագույն կրթությամբ, հաշվառված՝ *** հասցեում, մշտական բնակության վայր չունի/՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի /ծնված՝ *** *** քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, ամուսնալուծված, չի աշխատում, բարձրագույն կրթությամբ, հաշվառված՝ **** հասցեում, մշտական բնակության վայր չունի/՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1․1․ 2024 թվականի մարտի 13-ին՝ ժամը 14։00-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Նարեկ Վարուժանի Մամյանը ձերբակալվել է։
1․2․ 2024 թվականի մարտի 13-ին՝ ժամը 13։00-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը ձերբակալվել է:
1․3․ 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։
1․4․ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․5․ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․6․ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։
1․7․ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։
1․8․ 2024 թվականի մայիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․9․ 2024 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․10․ 2024 թվականի հուլիսի 04-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը։
1․11․ 2024 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․12․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ բավարարվել է։
1․13․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13110424 քրեական վարույթը։
1․14․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13110424 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։
1․15․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․16․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․17․ 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․18․ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13135824 քրեական վարույթը։
1․19․ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13135824 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։
1․20․ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը։
1․21․ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․22․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին:
1․23․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1․24․ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու և վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը՝ երեք ամիս ժամկետով ընտրելու մասին։
1․25․ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․26․ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․27․ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․28․ 2025 թվականի հունիսի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․29․ 2025 թվականի հունիսի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․30․ 2025 թվականի հոկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․31․ 2025 թվականի հոկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
2. Մեղադրալներին մեղսագրվող հանցանքի փաստական նկարագրությունը.
2․1․ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Նարեկ Վարուժանի Մամյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ, իրականացրել է հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված ֆինանսական միջոցների կառավարում, վերահսկում և բաշխում:
Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, մի հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված թվով 307 փաթեթներում առկա առանձնապես խոշոր չափերի՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ:
Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 3-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում, հանցավոր ճանապարհով թմրամիջոցների իրացումից ստացված ֆինանասական միջոցների հանցավոր ծագումը, դրանց իրական բնույթը թաքցնելու, հանցավոր ճանապարհով ստացված ֆինանսական միջոցների տեղաշարժն ու տեղաբաշխումը քողարկելու, ստացված դրամական միջոցներին օրինական տեսք հաղորդելու նպատակով վաճառված թմրամիջոցների գումարները հաճախորդներից ստացել են կրիպտորաժույթի փոխարինված վիճակում Հռիփսիմե Մխիթարյանինն պատկանող XxnjsBjfNeaimsWbBa9JxyPkSDpDb33 Edh կրիպտոարժույթի էլետրոնային հաշվեհամարների դուստր հաշվեհամարներին փոխանցելով, որից հետո հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գումարների ծագման փաստը քողարկելու և դրանց օրինական տեսք տալու նպատակով 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023թ. դեկտեմբերի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում Հռիփսիմե Մխիթարյանն իրեն պատկանող հիշյալ կրիպտոհաշվից կրիպտոարժույթ է փոխանցել կրիպտոարժույթի փոխանակում իրականացնող «Էդուարդ Ռուբենի Ավետիսյան ԱՁ» էլեկտրոնային կրիպտո դրամապանակին, ով կրիպտուարժույթը փոխարինելով դրամի ընդհանուր 5.111.660 ՀՀ դրամ գումար փոխանցել է Հռիփսիմե Մխիթարյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 895744815 հաշվեհամարին, Նարեկ Մամյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 708332548 հաշվեհամարին, որոնք էլ տնօրինվել են Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից:
2․2․ Նարեկ Վարուժանի Մամյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ, իրականացրել են հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված ֆինանսական միջոցների կառավարում, վերահսկում և բաշխում:
Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, իսկ հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի թվով 307 փաթեթներում առկա՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ:
Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 3-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում, հանցավոր ճանապարհով թմրամիջոցների իրացումից ստացված ֆինանասական միջոցների հանցավոր ծագումը, դրանց իրական բնույթը թաքցնելու, հանցավոր ճանապարհով ստացված ֆինանսական միջոցների տեղաշարժն ու տեղաբաշխումը քողարկելու, ստացված դրամական միջոցներին օրինական տեսք հաղորդելու նպատակով վաճառված թմրամիջոցների գումարները հաճախորդներից ստացել են կրիպտորաժույթի փոխարինված վիճակում Հռիփսիմե Մխիթարյանինն պատկանող XxnjsBjfNeaimsWbBa9JxyPkSDpDb33 Edh կրիպտոարժույթի էլետրոնային հաշվեհամարների դուստր հաշվեհամարներին փոխանցելով, որից հետո հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գումարների ծագման փաստը քողարկելու և դրանց օրինական տեսք տալու նպատակով 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023թ. դեկտեմբերի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում Հռիփսիմե Մխիթարյանն իրեն պատկանող հիշյալ կրիպտոհաշվից կրիպտոարժույթ է փոխանցել կրիպտոարժույթի փոխանակում իրականացնող «Էդուարդ Ռուբենի Ավետիսյան ԱՁ» էլեկտրոնային կրիպտո դրամապանակին, ով կրիպտուարժույթը փոխարինելով դրամի ընդհանուր 5.111.660 ՀՀ դրամ գումար փոխանցել է Հռիփսիմե Մխիթարյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 895744815 հաշվեհամարին, Նարեկ Մամյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 708332548 հաշվեհամարին, որոնք էլ տնօրինվել են Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից:
3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 13.03.2024թ. կազմված արձանագրությունն այն մասին, որ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի մոտից հայտնաբերվել է թվով 114 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 92.75 գրամ քաշով, թվով 1 հատ պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակ սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 127.15 գրամ քաշով, թվով 1 սպիտակ թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 4.12 գրամ քաշով, թվով 193 հատ զիպ փականով փաթեթներ սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 50.31 գրամ քաշով, թվով 2 հատ թմրամիջոի մանրացման համար նախատեսված աղացներ՝ դեղնականաչավուն հետքերով, թվով 2 հատ տարա՝ դեղնականաչավուն հետքերով, թվով 1 հատ էլեկտրական գրամային կշեռք, թվով 2 հատ սուրճի տոպրակ՝ թմրամիջոցի հետքերով, թվով 2 հատ զիպ փականով տոպրակ թմրամիջոցի հետքերով, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փականով տոպրակ և 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավեններ։
3.2․ Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 13.03.2024թ. կազմված արձանագրությունն այն մասին, որ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի մոտից հայտնաբերվել է թվով 1 հատ կապույտ գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված զիպ փականով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել ընդհանուր 10 հատ կապույտ և կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 9.18 գրամ քաշով, թվով 1 հատ կապույտ գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 0.96 գրամ քաշով և թվով 1 հատ ընդհանուր 20 սմ երկարությամբ, 10 սմ շեղբի երկարությամբ գաղտնի փականով դանակ։
3.3. Առգրավում կատարելու մասին 23.05.2024թ. կազմված արձանագրությունն, համաձայն որի՝ ՀՀ կենտրոնական բանկից առգրավել է մեղադրյալներ Նարեկ Մամյանի և Հռիփսիմե Մխիթարյանի բանկային գաղտնիք պարունակող փաստաթղթերը:
3.4․ Զննություն կատարելու մասին 27.05.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի անվամբ լրացված 895744815 idram ID և 708332548 idram ID դրամապանակների միջոցով գումարներ է փոխանցվել կրիպտոարժույթը գումարով փոխարինող «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ին։
3.5․ Դատաքիմիական փորձագետի թիվ 506-Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ անգույն, թափանցիկ փաթեթում առկա պոլիմերային և մետաղական աղացների, դեղին գույնի պոլիմերային և կանաչ մետաղական տարաների մակերեսներին հայտնաբերվեցին կանեփի բույսի թմրալկալոիդ՝ «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ՝ նյութի չնչին լինելու պատճառով։ Փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ, անգույն թափանցիկ փաթեթներում առկա ոսկեգույն մետաղական գդալի մակերեսներին թմրամիջոցներ, հոգեմտ (հոգեներգործուն) և խիստ ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին: Փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա էլեկտրոնային կշեռքի մակերեսներին հայտնաբերվեցին «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ՝ նյութի չնչին լենելու պատճառով: Փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա արծաթագույն գդալի մակերեսներին թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) և խիս ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին: Փորձաքննությանը ներկայացված «Նարեկ Մամյան» գրառմամբ անգույն, թափանցիկ ֆայլից փաթեթի թվով 11 փաթեթներում առկա ընդհանուր՝ 2,84 գրամ քաշով բյուրեղանման զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա թվով 2 հատ գրառմամբ սուրճի փաթեթների, 2 հատ փոքր, 2 հատ մեծ և 94 հատ փոքր զիպ պոլիէթիլենային փաթեթների մակերեսներին թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) և խիստ ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին։ Փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա ընդհանուր՝ 166,82 գրամ քաշով սպիտակ բյուրեղանման զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
3.6․ Դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանիւ անձնական օգտագործման Այֆոն մոդելի բջջային հեռախոսից վերականգնվել է ջնջված ֆայլերը։
3.7․ Զննություն կատարելու մասին 05.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է 48 լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։
3․8․ Զննություն կատարելու մասին 08.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։ Բացի այդ Տելեգրամյան հարթակով զրույց է վարում թմրանյութի առք ու վաճառքի վերաբերյալ։
3․9․ Զննություն կատարելու մասին 14.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։ Բացի այդ Տելեգրամյան հարթակում առկա են թմրանյութերի առք ու վաճառքի, դրանց գովազդման, ինչպես նաև թմրանյութերի գների վերաբերյալ տեղեկատվություններ։
3․10․ Զննություն կատարելու մասին 28.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։ Բացի այդ Տելեգրամյան հարթակում առկա են թմրանյութերի առք ու վաճառքի, դրանց գովազդման, ինչպես նաև թմրանյութերի գների վերաբերյալ տեղեկատվություններ և անձնական բնույթի լուսանկարներ։
3․11. 12.09.2024թ. դատարանի որոշման հիման վրա կատարված Հռիփսիմե Մխիթարյանի Այֆոն մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկությունը, համաձայն որի՝ տելեգրամյան հաղորդագրությունների, ինչպես նաև ձայնային հաղորդագրություների միջոցով հիմնավորվել է մեղադրյալներ Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի միջև տեղի ունեցած խոսակցությունը, որը վեարբերելի է թմրանյութերին, ինչպես նաև դրանց փաթեթավորմանը, բացի այդ հայտնաբերվել է մի շարք թմրանյութի վաճառքի առցանց հարթակներ, որոնցով մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանը կատարել է գովազդ և ակտիվ գործողություններ է կատարել թմրանյութի առք ու վաճառքին նպատստելու համար։ Բացի այդ կատարված թվային խուզարկությամբ հայտնաբերվել է «Դաշ» էլեկտրոնային դրամապանակի հաշվեհամարը, որը հանդիսանում է XxnjsBjfNeaimsWbBa9JxyPkSDpDb33 Edh, որից կատարվել են բազմաթիվ փոխանցումներ:
3․12․ Զննություն կատարելու մասին 12.09.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Էդուարդ Ավետիսյան Ա/Ձ-ից ստացված տեղեկանքը:
3․13․ 18.10.2024թ. ստացված փորձագետի թիվ 24-2590 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի հարցաքննության տեսագրությունը և մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի Այֆոն մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ առկա տելեգրամյան հավելվածի ձայնային հաղորդագրությունները կատարվել են միևնույն անձանց միջև։
3.14․ Զննություն կատարելու մասին 29.10.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել 23.05.2024թ. ՀՀ Կենտրոնական բանկից առգրավված Նարեկ Վարուժանի Մամյանի և Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի բանկային գաղտնիք հանդիսացող փաստաթղթերի «Իդրամ ID» հավելվածի և 19.09.2024թ. «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ից ստացված տեղեկանքը, որով հիմնավորվել է, որ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի «Իդրամ ID» հավելվածից փոխանցումները կատարվել են «708332548» Իդրամ ի համարի ներքո և «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ից կողմից տրված տեղեկանքի բազմաթիվ համընկնումներ կան։
3.15. 01.11.2024թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Արթուր Ծատինյանի անվամբ գրանցված «ԱյԴիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4318 2700 0069 8207 բանկային քարտը, «ՅունիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4374 6902 0316 8826 «Նոն Քաշ» լատինատառ գրառմամբ և 24100581195550 թվային գրառմամբ բանկային քարտը, Հռիփսիմե Մխիթարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենները, Նարեկ Մամյանի անվամբ գրանցված 4454300001979647 համարի «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտը։
3.16. 04.11.2024թ. 12.09.2024թ. «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ից ստացված դիմումը և տեղեկանքը արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը։
3.17. Մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի դատարանում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ գործի հետ կապված հանգամանքներին ինքը ծանոթացել է բացառապես վարույթի նյութերի ուսումնասիրության արդյունքում։ 2024 թվականի մարտի 13-ին Վարդանանց փողոցում մի խումբ անձինք առանց համազգեստի, առանց ոստիկանական պետհամարանիշերի մեքենաներով, առանց ներկայանելու իրեն են մոտեցել, ուստի խառնաշփոթ է առաջացել, և ինքը մի քանի քայլ հետ է գնացել։ Իրեն այնտեղից ձերբակալել ու տարել են ոստիկանության կենտրոնական բաժին և սկզբում չեն ասել, թե ինչի համար են ձերբակալել։ Տեղյակ չի եղել, որ Հռիփսիմեին ևս ձերբակելել են։ Իր վերարկուի գրպանից, ըստ նրանց՝ թմրանյութ է հայտնաբերվել, սակայն ինքն իր մոտ թմրանյութ չի ունեցել, չի օգտագործել, թմրանյութերի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։ Նախկինում ցուցմունքը տալուց հրաժարվել է, քանի որ իր նկատմամբ մարդկային վերաբերմունք չի ցուցադրվել։ Ինքը չի տեսել, որ իր վերարկուի գրպանից որևէ բան են հանել, այլ հետո նրանք են իրեն թղթերով ներկայացրել, որ որևէ բան են հայտնաբերել։ Մի քանի անգամ է խուզարկություն կատարվել, ընդ որում՝ առանց այլ անձանց ներկայության։ Ոստիկանության աշխատակիցների մոտ առկա է տեսագրություն, որտեղ երևում է, թե ինչպես են նրանք իր գրպանը որևէ բան դնում։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչու է կարծում, որ առկա է նման տեսգրություն, պատասխանեց, որ դա իր ենթադրությունները չեն, տեսագրությունն իր ներկայությամբ է իրականացվել։ Պնդում է, որ իր գրպանում թմրանյութ չի եղել, և առկա է տեսագրություն, որտեղ երևում է, թե այդ թմրանյութն ինչպես է հայտնվել իր գրպանում։ Ինքն այդ ժամանակ բանավոր կերպով ասել է, որ թմրանյութերն իրեն չեն պատկանում։ Հռիփսիմեի հետ ծանոթացել է 2023 թվականի հոկտեմբեր ամսից, ում հետ եղել մտերիմ հարաբերությունների մեջ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե տեղյակ եղել է արդյոք, որ Հռիփսիմեն թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ է զբաղվել, պատասխանեց՝ ոչ։
Հայտնեց, որ իրեն ձերբակալել են Վարդանանց փողոցում, որտեղ տեսախցիկներ են եղել, սակայն նման պայմաններում իրեն անհիմն մեղադրել են փախուստի դիմելու մեջ։
Ի պատասխան Դատարանի այն հարցին, թե ինչով կմեկնաբանի այն հանգամանքը, որ մյուս մեղադրյալի անձնական խուզարկությամբ հայտանբերվել է իրեն պատկանող բանկային քարտ, պատասխանեց, որ եղել են օրեր, որ Հռիփսիմեի բնակարանում է մնացել, և նորմալ երևույթ է, որ իր իրերից կարող է Հռիփսիմեի մոտ մնացած լինել։
3.18. Հիմնական դատալսումները լրացնելու ձևաչափով պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարանում հարցաքննված վկա Էդուրադ Ավետիսյանի ցուցմունքն այն մասին, որի ընթացքում ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ աշխատում է կրիպտոարժույթների փոխանակման ընկերությունում որպես տնօրեն։ Իդրամ հավելվածով հնարավոր է փոխանցում կատարել և՛ հեռախոսահամարով, և՛ Իդրամ ID-ի միջոցով։ Իրենց մոտ պահպանված է, որ իրենց այն ժամանակ հեռախոսի համար են տվել, որին որ փոխանցել են, ինչի արդյունքում, երբ գեներացվել է անդորրագիրը, երևացել է նաև Իդրամ ID-ն։ Ենթադրում է, որ ժամանակի ընթացքում Իդրամ օգտատերը հեռախոսահամարը փոխել է, սակայն արդյունքում Իդրամ ID-ն միշտ նույնն է եղել։ Քննչական մարմիններն իրենց տալիս են վճարամիջոցների նույնական ցուցուցիչներ, հեռախոսահամար, ID քարտի տվյալներ ու հարցում են ուղարկում՝ թե արդյոք իրենք դրանց հետ կապված գործարք արել են, թե՝ ոչ, իրենք էլ պատասխանում են, սակայն չեն ասում, թե դրանք կոնկրետ ում են պատկանում, կամ արդյոք մի մարդ է բոլոր գործարքները կատարել։ Այսինքն, որպես կանոն, իրենք տալիս են այն տվյալները, որոնք իրենցից պահանջում են, և այս դեպքում քարտերի համարների վերաբերյալ տրվել են լրացուցիչ պարզաբանում, քանի որ դրանք են քննիչի համար հետաքրքրություն ներկայացրել։ Քննիչն իրենց բազմաթիվ տվյալներ է ուղարկել քարտային հաշիվների հետ կապված, մոտավոր 30-40 տարբեր տվյալներ է ուղարկել, և հարցրել` դրանցից որոնց հետ կապված գործարքներ են ունեցել, իրենք էլ պատասխանել են, թե որ տվյալների հետ կապված գործարքներ են առկա։
Ի պատասխան Դատարանի հարցի՝ հայտնեց, որ ի պատասխան քննիչի հարցման, իրենք ոչ թե հավաստել են, որ այդ բոլոր քարտի համարները նույն անձին են պատկանում, այլ պարզապես հավաստել են, որ նշված 6-7 վճարամիջոցներով առկա են կրիպտոարժույթով կանխիկացման գործարքներ։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ ամեն փոխանցում ունի նույնականացուցիչ, որով երևում է, որ կրիպտոարժույթը Ա կետից Բ կետ է եկել, սակայն դրանով հնարավոր չէ նույնականացնել գործարքը կատարած անձին։ Երբ որ իրենց ասում են` այսինչ նույնականուցիչով արդյոք գործարք է կատարվել, օրինակ, իրենք կարող են ասել, որ դրանով 10000 ՀՀ դրամ փոխանցվել է այսինչ քարտին։ Երբ քննիչն իրենց հարց է ուղղել, օրինակ, այսինչ քարտով իրենց մոտ ինչ գործարքներ են եղել, իրենք քարտով փնտրել են, իրենց տվյալների բազայում գտել, թե ինչ փոխանցումներն են առկա և այդ քարտին առնչվող տեղեկություններն աղյուսակով դուրս բերել։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք հնարավոր է իրենց փոխանցել կրիպտոարժույթ, սակայն գումարը վերցնել կանխկիկ, առանց անձնական տվյալներ փոխանցելու, պատասխանեց՝ այո, մինչև 2025 թվականի դեկտեմբեր ամիսն այդպես թույլատրվելի է։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե կանխիկ գումարը ստանալու պարագայում ինչպես են իրենք նույնականացնում անձին, որպեզի գումարը փոխանցեն, պատասխանեց, որ հիմնականում լինում է գործարքի կոդ, որով էլ նույնականացնում և տալիս են գումարը։
Հայտնեց, որ երբ կրիպտոն իրենց են ուղարկում, քարտի տվյալներ են պետք, իսկ, երբ իրենք են ուղարկում, առնազն հեռախոսի համար է անհրաժեշտ։
3.19. Մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի դատարանում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում ևս հարցաքննվել է և պնդում է նախկինում տված ցուցմունքները, իրեն մեղավոր է ճանաչում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, սակայն իրեն մեղսագրվող փողերի լվացման մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի համարում։ Իր Իդրամ ի ընդհանուր շրջանառությունը 109000 ՀՀ դրամ է եղել, սակայն իրեն 5․000․000 ՀՀ դրամի փողերի լվացում է մեղսագրվում, որի հետ ինքն առնչություն չունի։ Հայտնեց, որ կալանքի երկարաձգման միջնորդություն ներկայացնելիս քննիչը ժամկետների հետ կապված բացթողում է ունեցել, և դատարանը մերժել է այդ միջնորդությունը, և իրեն բաց թողել քրեակատարողականից, և արդյունքում փողերի լվացման մեղադրանքն իրեն առաջադրվել է նրա համար, որպեսզի իրեն կարողանային նորից հետ տանել քրեակատարողական հիմնարկ։
Իր գործունեության մասին Նարեկը չի իմացել, իմացել է միայն այն ժամանակ, երբ ձերբակալվել են, և չի ցանկանում, որ իր պատճառով անմեղ մարդ տուժի։ Կոնկրետ ամսաթիվը չի կարող հիշել, թե երբ, բայց ինքն աշխատանքի համար անձամբ դիմել է թմրանյութերի առուվաճառքով զբաղվող կայքիէջի, պայմանավորվել են, որ պետք է որոշակի չափի թմրանյութ վերցնի, փաթեթավորի և տանի տարբեր հասցեներ։ Իրեն ուղարկել են հասցե, որտեղից պետք է վերցներ թմրանյութը, ապա այն մասերի բաժանելուց, փաթեթավորելուց և իրեն հանձնարարված վայրերում տեղադրելուց հետո, ինքը դրանք լուսանկարել և ետ է ուղարկել։ Իրեն տելեգրամյան օգտատերն է ուղղորդել, թե թմրանյութերը քանի գրամով, քանի փաթեթում պետք է բաժաներ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե մեղադրյալն ինչպես կմեկնաբանի այն հանգամանքը, որ, թեև պնդում է, որ Նարեկ Մամյանը որևէ առնչություն չի ունեցել նրա գործունեության հետ, սակայն վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են վարույթի հետ առնչվող առարկաներ, պատասխանեց, որ եղել է երեք հատ միևնույն ծխախոտի տուփից և դրա մեջ եղել է թմրանյութ, որն ինքը պետք է տեղադրեր։ Տնից դուրս գալիս ինքը շփոթել է ծխախախոտի տուփերը և կարծել է, որ թմրանյութով լցված տուփն է վերցրել և չի իմացել, որ Նարեկն այդ տուփերը վերցրել է։ Երբ արդեն իրեն ձերբակալել ու տարել են բաժին, իրեն այնտեղ տրամադրել են, որ Նարեկի դեմ ցուցմունք տա, ասել են, որ Նարեկն արդեն ամեն ինչ պատմել է իր մասին, բայց ինքը զարմացել է, քանի որ Նարեկը ոչինչ չէր իմացել, որ կարողանար պատմել։ Թեև իրենք բնակվել են միասին, սակայն Նարեկը չի իմացել իր՝ թմրանյութերի շրջանառությամբ զբաղվելու մասին, քանի որ թմրանյութերը պահել է իր ներքնաշորերի դարակի մեջ, իսկ Նարեկն իրեն երբևէ թույլ չի տվել բացել այդ դարակը և տեսնել, թե ներսում ինչ կա։ Հետո, երբ արդեն բաժնում իրեն ասել են, որ Նարեկի մոտից ևս ինչ որ բան են հայտնաբերել, ինքը չի հավատացել և կարծել է, որ դա հոգեբանական ճնշում է, և միայն ՁՊՎ-ում գտնվելու ժամանակ է թղթերի մեջ կարդացել, թե ինչ է հայտնաբերվել Նարեկի մոտից, և հասկացել, որ շփոթության արդյունքում ծխախոտի տուփը հայտնվել է Նարեկի մոտ։ Հետո, երբ իրեն նորից տարել են քննչական բաժին, քննիչն այնտեղ իրեն սպառնացել է, ասել, որ Նարեկի համար վատ է լինելու, և ձայնագրությամբ հարցաքննության ժամանակ ինքը հարց է ուղղել քննիչին, թե ինչ հիմքերով է իրեն սպառնում, սակայն նա հերքել է, որ իրեն ուղղված սպառնալինքեր են եղել։
Այսպիսով, հայտնեց, որ իրենք պետք է տնից տեղափոխվեին, և Նարեկին խնդրել է իրեն օգնել, տնից դուրս գալիս ինքը գրկել է իր շանը, վերցրել ծխախոտի երկու տուփերը՝ կարծելով, որ դրանք թմրամիջոցներով լցված տուփերն են, ու գնացել, սակայն չի իմացել, որ տուփերը խառնված են եղել։ Ծխախոտի տուփի մեջ եղել է 5 հատ կարմիր, 5 հատ կապույտ զիփ փականով թմրամիջոցի փաթեթներ։ Եվ՛ ինքը, և՛ Նարեկը միևնույն ծխախոտից են ծխել։ Շփոթությունն առաջացել է իր լարվածության պատճառով, քանի որ իրենք տեղախոփվելիս են եղել, շտապել են, բացի այդ լարված է եղել, որ Նարեկը չիմանար իր գործունեության մասին։ Ծխախոտի տուփերը եղել են սեղանի վրա դրված, ինքը պրոֆեսիոնալ չի եղել, այդ պատճառով եղել է անփույթ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե քանի անգամ է զբաղվել թմրամիջոցի առուվաճառքով, պատասխանեց, որ չի կարող հիշել, սակայն նախաքննության ընթացքում մանրամասն հայտնել է։ Հայտնեց, որ թմրամիջոցի մի մասը եղել է ճամպրուկի մեջ, քանի որ ծխախոտի տուփերի մեջ եղած թմրամիջոցը պետք է տեղադրեր, իսկ մնացածը պետք է պահեր և ավելի ուշ տեղադրեր։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ իրեն ցուցադրված դրամապանակներից միայն մեկն է իրեն պատկանող Իդրամ դրամապանակը, իսկ մնացած քարտերը տեղյակ չէ, թե ում են պատկանում։ Իրեն պետք է իր կատարած աշխատանքի համար կրիպտոարժույով վճարեին՝ ամեն տեղադրված փաթեթի համար 1,5 ԱՄՆ դոլլար, սակայն քանի որ փաթեթներն իր մոտ էին մնացել, և չէր հասցրել այն տեղադրել, վճարում չի կատարվել։ Թմրանյութերով հետաքրքրվել 2023 թվականի դեկտեմբեր ամսից, սակայն դրանցով զբաղվել է 2024 թվականից։ Օնլայն խաղատներից ևս օգտվել է, և կրիպտոյով փոխանցումներ այդ ժամանակ է կատարել։ Խաղատան իր հաշիվը լիցքավորել է կրիպտոյով և շահելու դեպքում ևս գումարը կանխիկացրել է կրիպտոյով։ Ի պատասխան այն հարցին, թե իր հաշվից 06․09․22 թվականին կատարված գործարքն արդյոք առնչություն ունի թմրանյութերի հետ, պատասխանեց՝ ոչ, այդ ժամանակ ինքը թմրանյութերի շրջանառությամբ չի զբաղվել։ 2023 թվականի առաջին վեց ամիսներին կատարված կրիպտո փոխանցումները ևս եղել են օնլայն խաղատան հետ կապված փոխանցումներ։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցի՝ հայտնեց, որ կոնկրետ չի կարող նշել, թե քանի անգամ է զբաղվել թմրանյութեր առուվաճառքով, սակայն դա եղել է մեկից ավել անգամ։
04․11․2025 թվականին կայացված դատական նիստի ընթացքում հանրային մեղադրողը, նկատի ունենալով, որ առկա են էական հակասություններ մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև, որը կապված է փոխերի լվացման հանցակազմի հետ, ուստի միջնորդեց վերաբերելի հատվածով հրապարակել մեղադրյալի նախաքննական ցուցմունքը։
Դատարանի թույլտվությամբ հրապարակվեց մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի՝ 2024 թվականի մարտի 13-ի՝ ձերբակալավածի դատավարական կարգավիճակով տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Ցանկանում եմ տեղեկացնել, որ ես վերը նշված հարթակի հետ աշխատել եմ յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց 1,5 ԱՄՆ դոլար գումարով, իսկ երկար ժամանակով իմ տանը թմրանյութը պահելու համար օրեկան ինձ վճարել է հավելյալ 5 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ վերջին 150 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրանյութը իմ տանը պահելու համար ինձ օրական վճարել է 20 ԱՄՆ դոլար գումար։ Նշված գումարներն ինձ փոխանցել է «Դաշ» կրիպտո արժույթով, որը ես նույնպես «Տելեգրամ» հավելվածի միջոցով կարողացել եմ տարբեր տարարժույթի փոխանակման միջոցով փոխանցել է իմ օրավարձի գումարը կամ իմ կողմից ասած հաշվեհամարներին: Իմ բջջային հեռախոսի «Դաշ» կրիպտոարժույթի վրա առկա է 00066 գաղտնաբառը, իսկ բջջային հեռախոսի վրա առկա է 663663 գաղտնաբառը։ Նշեմ նաև, որ «Օվերդովս» շուկա-հարթակի օգտատերը երկկողմանի ջնջում էր իմ ու նրա «Տելեգրամի» հավելվածի միջոցով կատարված հաղորդագրությունները:։
Հրապարակումից հետո ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ իր դատաքննական և հրապարակված նախաքննական ցուցմունքի միջև հակասություն առկա չէ, ինքը հիմա ևս պնդում է, որ յուրաքանչյուր փաթեթի համար իրեն տվել են 1,5 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն ինչ վերաբերում է փողերի լվացմանը, քննիչի կողմից ներկայացված 40 քարտերին, ապա ինքն այդ ամենի հետ կապ չունի։
3․20․ Մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի դատարանում տված լրացուցիչ ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ իրեն մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ ինքը 2022 թվականից զբաղվում է փոխերի լվացմամբ, մինչդեռ ինքը 2022 թվականի մարտ ամսից լքել է ՀՀ-ն, 2022 թվականի դեկտեմբերին երկու օրով ետ է վերադարձել, ապա կրկին մեկնել, հետևաբար իր բանկային հաշիվները ստուգելու արդյունքում պարզ կլինի, որ անհնար է այդ ժամանակաշրջանում, ինքը որևէ փոխանցում կատարած լինի։ Բացի այդ, հայտնեց, որ այդ ժամանակաշրջանում ինքը Հռիփսիմեին չի ճանաչել, վերջինիս հետ ծանոթացել է 2023 թվականի հոկտեմբեր ամսին։ Հռիփսիմե հետ որևէ կրիպտոարժույթային գործարքների մեջ չի մտել, հնարավոր է, որ իր հաշվից նրա հաշվին գումար փախանցված լինի, սակայն դա եղել է անձնական կարիքների համար։ Երբ վերադարաձել է ՀՀ, այդ ընթացքում Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև արդեն պատերազմ է սկսված եղել և սանկցիաների պատճառով ՌԴ-ում բանկային փոխանցումներ հետ կապված խնդիրներ են առաջացել, ավելի հեշտ դրամական փոխանցումներ կատարելու համար ՌԴ-ից մի քանի անգամ իրեն գումար է փոխանցվել կրիպտոարժույթով։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2022 թվականի մարտից մինչև 2023 թվականի հունվար ամիսներին անհնար է, որ իր բանկային քարտերով գործարքներ կատարված լինեն։ Ինչ վերաբերում է իր տատիկի և քեռու անուններով բացված քարտերին, ապա ՌԴ-ում գտնվելու ընթացքում դրանք իր մոտ չեն եղել։ Ժամանակին օնլայն խաղատներում խաղացել է, և իր հաշիվները կրիպտոյով է լիցքավորել, կարող է բոլոր փոխանցումները դրա հետ կապված ցույց տալ, քանի որ ամեն բան եղել է օրինական։
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվել են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
4․1․ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Նարեկ Վարուժանի Մամյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ:
Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, մի հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված թվով 307 փաթեթներում առկա առանձնապես խոշոր չափերի՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ:
4․2․ Նարեկ Վարուժանի Մամյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ:
Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, իսկ հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի թվով 307 փաթեթներում առկա՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ:
4․3․ Այլ կերպ՝ Դատարանի կողմից հաստատված չեն համարվել մեղադրյալներին մեղսագրվող փողերի լվացման հանցակազմի առկայությունը՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ․՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի փոխարկումը (կոնվերտացումը) կամ փոխանցումը (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում), որը նպատակ է ունեցել թաքցնել կամ խեղաթյուրել այդ գույքի հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել որևէ անձի, որպեսզի նա խուսափի իր կատարած հանցանքի համար պատասխանատվությունից, կամ գույքի իրական բնույթը, ծագման աղբյուրը, գտնվելու վայրը, տնօրինման եղանակը, տեղաշարժը, տեղաբաշխումը, իրավունքները կամ պատկանելությունը թաքցնելը կամ խեղաթյուրելը (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում) կամ գույք ձեռք բերելը կամ տիրապետելը կամ պահելը կամ օգտագործելը կամ տնօրինելը (եթե այդ գույքի ստացման պահին հայտնի էր, որ այն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում)`(…)»։
Փողերի լվացման հանցակազմի մեկնաբանությանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արսեն Սարգսյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ՝ արձանագրելով՝
«(…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ուստի նշված քրեաիրավական արգելքի հիմնական նպատակն է հանցավոր ճանապարհով ստացված դրամական միջոցների կամ այլ գույքի չվերահսկվող շրջանառությունից պաշտպանել պետության տնտեսական համակարգը, ինչպես նաև պայքարել ոչ օրինաչափ եղանակով դրամական միջոցների (գույքի) ձեռքբերմանն ու դրանց օրինական (լեգալ) տեսք հաղորդելուն ուղղված հանցագործությունների դեմ:
Տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների, այդ թվում` հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման տեսակային օբյեկտն է բնականոն տնտեսական գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների համակցությունը: Քննարկվող հանցագործության անմիջական օբյեկտն է օրինական գույքային և դրամավարկային շրջանառության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները:
Քննարկվող հանցագործության լրացուցիչ օբյեկտները բազմատեսակ են: Այդպիսիք կարող են լինել հասարակական անվտանգության շահերը (եթե հանցավոր եկամուտների օրինականացումը կապված է կազմակերպված հանցավոր խմբավորումների գործունեության հետ), բնակչության առողջությունը (եթե հանցագործության առարկա են զենքը, թմրանյութերը և այլն), պետական ծառայության շահերի ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները (եթե առկա է պաշտոնեական դիրքի օգտագործում) և այլն:
Հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում հանցագործության առարկա կարող են լինել դրամական միջոցները, արժեթղթերը, ցանկացած գույք կամ գույքային իրավունք, որը ձեռք է բերվել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ այլ երկրներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածն ուղղակիորեն սահմանում է գույքի ստացման եղանակը` հանցավոր ճանապարհով, այսինքն` քրեական օրենքով արգելված արարքի կատարման արդյունքում: Ընդ որում, հոդվածի 5-րդ մասը սպառիչ թվարկում է այն հանցագործությունները, որոնց կատարման արդյունքում ձեռք բերված գույքը կամ գույքային իրավունքը կարող է հանդիսանալ փողերի լվացման հանցակազմի առարկա:
Հետևաբար, արարքը կարող է որակվել որպես հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 5-րդ մասում թվարկված հանցագործություններից որևէ մեկի առկայության դեպքում: Ընդ որում, վերջինս պետք է ժամանակային առումով նախորդի հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացմանը, և դրա արդյունքում ձեռք բերված գույքը պետք է հանդիսանա նշված հանցակազմի առարկա: (…)
Քննարկվող հանցակազմն ունի բարդ և այլընտրանքային օբյեկտիվ կողմ: Արարքը որպես հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում որակելու հիմքում ընկած է այն նախապայմանը, որ գույքի և գույքային իրավունքների հետ կապված գործողությունները կատարվում են` գիտակցելով դրանց` հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված լինելու հանգամանքը և հետապնդելով հատուկ նպատակ` թաքցնել կամ քողարկել գույքի (գույքային իրավունքի) հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել հանցակցին խուսափելու իրավական հետևանքներից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայի վերլուծությունից հետևում է, որ քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հետևյալ գործողություններով.
ա) հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի փոխարկում (կոնվերտացում) կամ փոխանցում (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում), որը նպատակ է ունեցել թաքցնել կամ խեղաթյուրել այդ գույքի հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել որևէ անձի, որպեսզի նա խուսափի իր կատարած հանցանքի համար պատասխանատվությունից,
բ) գույքի իրական բնույթը, ծագման աղբյուրը, գտնվելու վայրը, տնօրինման եղանակը, տեղաշարժը, իրավունքները կամ պատկանելությունը թաքցնել կամ խեղաթյուրել (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում),
գ) գույք ձեռք բերել կամ տիրապետել կամ օգտագործել կամ տնօրինել (եթե այդ գույքի ստացման պահին հայտնի էր, որ այն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում):
Փողերի լվացման հանցակազմը ձևական է, այն ավարտված է համարվում վերը նշված գործողություններից որևէ մեկի կատարման պահից:
(…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածում լիարժեք հստակեցված չէ այս հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի գլխավոր, էական հատկանիշը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նկարագրված գործողությունների արդյունքում համապատասխան միջոցների ծագման իրական աղբյուրի քողարկման կամ խեղաթյուրման նպատակը:
Հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի գործնական կիրառումը պետք է կառուցվի այն եզրահանգման վրա, որ քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշն իրենում պարունակում է հատուկ նպատակ` հանցավոր ճանապարհով ստացված միջոցների իրական աղբյուրները քողարկել, թաքցնել և այդ միջոցներն օրինական շրջանառության մեջ ներգրավել: Այդպիսի նպատակի բացակայությունը բացառում է այս հանցագործության հանցակազմի առկայությունը:
Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Հանցավորը գիտակցում է հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտն իր կողմից օրինականացնելու փաստը և ցանկանում է դա:
Փողերի լվացման սուբյեկտ կարող է լինել 16 տարին լրացած, մեղսունակ ֆիզիկական անձը, ով հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված դրամական միջոցների կամ այլ գույքի հետ ֆինանսական կամ այլ գործարքներ է կատարում կամ տվյալ նյութական արժեքները օգտագործում է ձեռնարկատիրական կամ այլ տնտեսական գործունեության համար (ընդհանուր սուբյեկտ): (…)» :
Վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմին, Հովհաննես Գևորգյանի և Հրաչյա Չանախչյանի վերաբերյալ կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…) նշված հանցագործության կատարմամբ հանցավորն օրինական գործունեության շղարշի ներքո նպատակ է հետապնդում լեգիտիմացնել ստացված անօրինական գույքն ու եկամուտները, քողարկելու և թաքցնելու դրանց ծագման հանցավոր աղբյուրը, վերացնելու դրանց հանցավոր հետքերը։ Այլ կերպ, այս հանցագործությունն արտահայտվում է անօրինական ճանապարհով ստացված «կեղտոտ» փողերի օրինականացմամբ, որով էական վնաս է պատճառվում պետության տնտեսությանը։ Այսինքն` տվյալ հանցագործության կատարմամբ` փողերի լվացմանն ուղղված գործողություններ կատարելու, անօրինական գույքն ու եկամուտները օրինական քաղաքացիական շրջանառության մեջ ներդնելու միջոցով հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է լինում դրանց օրինական տեսք հաղորդելուն և քրեական պատասխանատվությունից ազատվելուն։
Հետևաբար, անձի արարքը որպես հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում որակելիս` պետք է համակողմանի ուշադրության արժանացնել այն գործողությունների շղթան, անօրինական գույքի և եկամուտների քաղաքացիական շրջանառությունը` իր շրջափուլերով հանդերձ, որոնք ընդհանուր առմամբ կարող են վկայել հանցավորի` փողերի լվացմանն ուղղված դիտավորության առկայության մասին։
Այսպես, Վճռաբեկ դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը և փողերի լվացմանն ուղղված անձի դիտավորությունը որոշելիս` անհրաժեշտ է գործի փաստական հանգամանքների պատշաճ իրավական գնահատմամբ պարզել ստացված անօրինական գույքի և եկամուտների ծագման աղբյուրը, նշված գույքն ու եկամուտներն օրինական շրջանառության մեջ ներդնելուն ուղղված գործողությունների ամբողջությունը, այդ նյութական միջոցների շարժընթացն ու շրջապտույտն օրինական քաղաքացիական շրջանառության մեջ, ձեռնարկված գործողությունների շղթան, որի վերջնարդյունքում այդ գույքն ու եկամուտները ստացել են օրինական տեսք։ Ընդ որում, վերջին դեպքում հատկապես պետք է ուշադրություն դարձնել այն հանգամանքին, թե կոնկրետ, որ օրինական քաղաքացիաիրավական գործարքի կատարման արդյունքում են օրինական տեսք ստացել ձեռքբերված նյութական միջոցները։ Պայմանավորված տվյալ հանցագործության լատենտային բնույթով` հանցավոր գույքի ու եկամուտների օրինականացումը կարող է ունենալ բազմապիսի դրսևորում։ Սակայն, բոլոր դեպքերում այն պետք է սերտորեն փոխկապակցված լինի ենթադրյալ հանցանքը կատարած անձի` «փողերի լվացման» դիտավորության հետ` հիմնավորելով վերջինիս առկայությունը։ Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալ հանգամանքների համակողմանի գնահատման արդյունքում է հնարավոր հաստատապես որոշել անձի արարքում հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը։ (...)
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ հանդիսացող նպատակի, ինչպես նաև փողերի լվացմանն ուղղված անձի դիտավորության առկայությունը հաստատված համարելուն, ապա Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է (․․․), որ հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը և փողերի լվացմանն ուղղված անձի դիտավորությունը որոշելիս` անհրաժեշտ է գործի փաստական հանգամանքների պատշաճ իրավական գնահատմամբ պարզել ստացված անօրինական գույքի և եկամուտների ծագման աղբյուրը, նշված գույքն ու եկամուտներն օրինական շրջանառության մեջ ներդնելուն ուղղված գործողությունների ամբողջությունը, այդ նյութական միջոցների շարժընթացն ու շրջապտույտն օրինական քաղաքացիական շրջանառության մեջ, ձեռնարկված գործողությունների շղթան, որի վերջնարդյունքում այդ գույքն ու եկամուտները ստացել են օրինական տեսք» ։
Նախ հարկ է արձանագրել, որ փողերի լվացման հանցակազմը ենթադրում է գույքի փոխակերպում, փոխանցում կամ այլ գործողություն՝ ի նպաստ դրա հանցավոր ծագման թաքցման, մասնավորապես՝ այն նպատակով, որ գույքը ստանա օրինական տեսք և մտնի ֆինանսական շրջանառության մեջ։ Այսինքն՝ գործարքները պետք է իրականացվեն այնպես, որ նյութական միջոցների իրական ծագումն ու բնույթը այլ անձանց կամ պետական մարմինների համար բացահայտ չլինեն, մինչդեռ մեղադրյալների դեպքում փոխակերպումն ու փոխանցումները կատարվել են իրենց իսկ հաշիվներին։
Այս համատեքստում հարկ է ընդգծել, որ այն պարագայում, եթե ֆինանսական գործողությունները իրականացվում են նույնականացվող հարթակների, բանկային համակարգի կամ վերահսկելի վճարային գործիքների միջոցով, ապա դա օբյեկտիվորեն նվազեցնում է ծագման թաքցման հնարավորությունը և հակասում փողերի լվացման տրամաբանությանը, քանզի հանցավոր ծագումը քողարկելուն ուղղված վարքագիծը սովորաբար բնութագրվում է բազմաշերտ, փակ և դժվար բացահայտվող ֆինանսական սխեմաներով։
Ավելին, փողերի լվացման՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի առանցքային և տարբերակիչ հատկանիշը ոչ թե ֆինանսական որևէ գործողության կատարումն է, այլ այդ գործողության նպատակային ուղղվածությունը։ Օրենսդիրը քրեականացրել է ոչ թե հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի ցանկացած շրջանառություն, այլ այնպիսի վարքագիծ, որը նպատակ ունի թաքցնել կամ քողարկել գույքի հանցավոր ծագումը, դրա իրական բնույթը, տեղաշարժը, ինչպես նաև գույքին հաղորդել օրինական տեսք։
Այս համատեքստում կրիպտոարժույթի դրամական միջոցներով փոխարկումը, որպես ֆինանսատնտեսական գործողություն, ինքնին իրավաչափ և օրինական գործիք է, որը լայնորեն կիրառվում է թե՛ օրինական տնտեսության մեջ, թե՛ թվային ակտիվների օրինական շրջանառության շրջանակներում, հետևաբար, նման փոխարկման փաստի առկայությունը չի կարող ինքնաբերաբար նույնացվել փողերի լվացման հետ՝ առանց դրա սուբյեկտիվ կողմի ապացուցման։
Մասնավորապես, եթե անձի վարքագծի տրամաբանությունից, գործի փաստական հանգամանքներից և ապացույցների ամբողջությունից հետևում է, որ կրիպտոարժույթի փոխարկման նպատակը եղել է ստացված միջոցները օգտագործելը, ծախսելը կամ առօրյա քաղաքացիական շրջանառության մեջ ներգրավելը, այլ ոչ թե դրանց հանցավոր ծագման աղբյուրը քողարկելը, ապա բացակայում է փողերի լվացման հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը։
Այս առումով կարևոր է նաև տարբերակել «գումարի օգտագործումը» և «գումարի օրինականացումը»։ Առաջինը կարող է հանդիսանալ նախորդ հանցագործության բնական շարունակություն կամ դրա հետևանք, մինչդեռ երկրորդը ենթադրում է որակապես այլ վարքագիծ՝ ուղղված իրավասու մարմիններին մոլորեցնելուն և հանցավոր ծագման վերացմանը իրավական իմաստով։
Հետազոտված ապացույցներով փաստվում է, որ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի կողմից թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված գործողությունների արդյունքում թմրամիջոցների գնորդների կողմից կրիպտոարժույթային դրամապանակից գումարներ են փոխանցել վերջիններիս հեռախոսահամարով բացված կրիպտոարժույթային դրամապանակին, որից հետո դրանք փոխանցվել են կրիպտոարժույթների առքուվաճառքով, փոխակերպմամբ զբաղվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների, իսկ վերջիններս դրանք փոխանցել են կամ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի բանկային քարտերին, հաշիվներին։
Այլ կերպ՝ հետազոտված ապացույցներով պարզ է դառնում, որ համապատասխան գումարների փոխանցումները կրիպտոարժույթային դրամապանակների միջոցով, իրականացվել են դրամական միջոցների ուղղակի իրացման և անձնական տնօրինման նպատակով։
Բացի այդ, փողերի լվացման հանցակազմը պահանջում է հատուկ դիտավորություն՝ հանցավոր ճանապարհով ստացված միջոցների օրինականացում կամ դրանց հանցավոր ծագման թաքցում, մինչդեռ սույն դեպքում միջնորդավորված փոխանցումները և փոխակերպումները կատարվել են մասնավոր անձնական շահերից ելնելով և նպատակ չեն ունեցել հանցավոր ծագման թաքցման կամ օրինականացման։
Այսպիսով, նշված գործընթացի արդյունքում Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի հանցավոր գործունեության արդյունքում ձեռք բերված եկամուտը չի ստացել օրինական տեսք, քանի որ կրիպտոարժույթի փոխակերպումը ՀՀ դրամի, առավել ևս այն պայմաններում, երբ սկզբնական և վերջնական հասցեատերերը նույն անձն է, չի կարող վկայել հանցավոր գործունեության արդյունքում ձեռք բերված եկամուտի օրինական տեսք տալու մասին։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ պետք է փաստել, որ դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին և Նարեկ Վարուժանի Մամյանին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ փողերի լվացման դրվագով մեղադրանքը լրացվել է քննության ավելի ուշ փուլում, երբ խափանման միջոցի վերաբերյալ քննիչի միջնորդության հիման վրա դատարանի կողմից վարույթի հարուցումը մերժվել է, թեև նշվածի մասին փաստական տվյալներն առկա են եղել վարույթի նյութերում, ինչը ևս վկայում է նշված մեղադրանքի «արհեստական» լինելու մասին։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
5.1. Վերլուծելով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին վերագրվող, Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
5.2. Վերլուծելով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին վերագրվող, Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Այսպիսով, Դատարանն արժանահավատ չի համարում ինչպես մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի, այնպես էլ մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի ցուցմունքն այն մասին, որ Նարեկ Մամյանն առնչություն չի ունեցել թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ և հանգամանքների պատահական զուգորդման արդյունքում են վերջինիս մոտ հայտնաբերվել թմրամիջոցներով լի փաթեթները, քանզի դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են այլ օբյեկտիվ ապացույցներ, որոնցով հաստատվել է Նարեկ Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանն իր կողմից կատարված՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության զբաղվելու գործունեության վերաբերյալ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, հայտնել, որ այն կատարել է շահադիտական շարժառիթից դրդված, որը Դատարանն արժանահավատ է գնահատել։
Այս համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված կանեփի բույսի թմրալկալոիդ՝ «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ պոլիմերային և մետաղական աղացները, դեղին գույնի պոլիմերային և կանաչ մետաղական տարաները, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքերի պարունակությամբ էլեկտրոնային կշեռքը, Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 11 փաթեթներում առկա ընդհանուր՝ 2,73 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը և «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա ընդհանուր՝ 166,81 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ, անգույն թափանցիկ փաթեթներում առկա ոսկեգույն մետաղական գդալի, փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա արծաթագույն գդալը, փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա թվով 2 հատ գրառմամբ սուրճի փաթեթները, 2 հատ փոքր, 2 հատ մեծ և 94 հատ փոքր զիպ պոլիէթիլենային փաթեթները չեն ներկայացվել դատարան, հետևաբար չեն հետազոտվել և չեն դրվել մեղադրանքի հիմքում։ Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ նշված իրեղեն ապացույցների բացակայությունն ինքնին չի ազդել մեղադրյալներին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի հիմնավորվածության վրա, քանզի նախ և առաջ դրանց գոյությունը դատավարության կողմերը կասկածի տակ չեն դրել, բացի այդ վերը նշված իրեղեն ապացույցների՝ անմիջականորեն դատարանում հետազոտված չլինելն աննշան նշանակություն ունի այն պարագայում, երբ հետազոտվել են մեղադրանքը հիմնավորող այլ թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ, որոնք բավարար են եղել հաստատված համարելու համար մեղադրյալներին մեղսագրվող արարքը։ Դատարանի նման դիրքորոշումը, ի թիվս այլի, պայմանավորված է նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ԱՐԴ/0102/01/12 քրեական գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումից։
5.3. Մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով:
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) հանցավոր կազմակերպության կողմից կամ
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով: (…)»:
5.4. Վերոհիշյալ իրավադրույթների համատեքստում Դատարանը մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
Ինչ վերաբերում է Հռիփսիմե Մխիթարյանին, ապա Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում մեղադրյալի՝ իրեն մեղսագրվող արարքը /որոշակի վերապահումներով/ ընդունելը։
5.5. Քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալների նկատմամբ, հաշվի առնելով կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, մեղքի ձևը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալների անձը բնութագրող տվյալների, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալները ենթակա են ազատազրկման ձևով պատժի:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժին, ապա Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերջինս տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, ընդունել է մեղքը, ուստի արձանագրում է, որ նման պայմաններում տարբերակվող մոտեցում է անհրաժեշտ դրսևորել, հետևաբար գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
5.6․ Անդրադառնալով մեղադրյալների կողմից պատիժը կրելու հարցին և այս համատեքստում քննարկելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը՝ Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ պատժի պայմանականորեն չկիրառումը քրեաիրավական բառացիկ ինստիտուտ է, որի պարագայում դատարանը պետք է ունենա համոզվածություն այն մասին, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, որը պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս նշել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն:
Վերոգրյալի հաշվռամամբ՝ Դատարանը, հաշվի առնելով կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների բնույթն ու կարևորությունը, գտնում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պարագայում չի ապահովվի պատժի նպատակների իրացվելիությունը, հետևաբար Դատարանն արձանագրում է, որը մեղադրյալները պատիժը պետք է կրի:
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը 2024 թվականի մարտի 13-ից անընդմեջ գտնվում է անազատության մեջ ուստի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի մարտի 13-ից։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկզբին, ապա, Դատարանը գտնում է, որ 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման մեջ պետք է հաշվակցել մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 8 (ութ) ամիս 2 (երկու) օրը, և թողնել կրելու 5 (հինգ) տարի 9 (ինը) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 09-ից։
5.7. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
5.8. Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Արթուր Ծատինյանի անվամբ գրանցված «ԱյԴիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4318 2700 0069 8207 բանկային քարտը, «ՅունիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4374 6902 0316 8826 «Նոն Քաշ» լատինատառ գրառմամբ և 24100581195550 թվային գրառմամբ բանկային քարտը, Նարեկ Մամյանի անվամբ գրանցված 4457300001979647 համարի «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտը, Հռիփսիմե Մխիթարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածով, պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Այս համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված կանեփի բույսի թմրալկալոիդ՝ «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ պոլիմերային և մետաղական աղացները, դեղին գույնի պոլիմերային և կանաչ մետաղական տարաները, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքերի պարունակությամբ էլեկտրոնային կշեռքը, Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 11 փաթեթներում առկա ընդհանուր՝ 2,73 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը և «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա ընդհանուր՝ 166,81 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ, անգույն թափանցիկ փաթեթներում առկա ոսկեգույն մետաղական գդալի, փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա արծաթագույն գդալը, փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա թվով 2 հատ գրառմամբ սուրճի փաթեթները, 2 հատ փոքր, 2 հատ մեծ և 94 հատ փոքր զիպ պոլիէթիլենային փաթեթները չեն ներկայացվել դատարան, ուստի Դատարանը գտնում է, որ հանրային մեղադրողի միջնորդությունը՝ հիշյալ իրեղեն ապացույցները վերադարձնելու վերաբերյալ առարկազուրկ է, քանզի դրանց տնօրինման հարցը Դատարանի կողմից չի կարող որոշվել:
5.9. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.10․ Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա 567․000 ՀՀ դրամի չափով վարութային ծախս, սակայն նկատի ունենալով, որ մեղադրյալները վճարունակ չեն, գտնում է, որ վարութային ծախսը պետք է ներել։
5.10. Քննելով մեղադրանքի արդարացված մասով ռեբիլիտացիայի հարցը, հաշվի առնելով, որ պաշտպանական կողմի կողմից նման միջնորդություն չներկայացվեց, Դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին ճանաչել անպարտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։
Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի մարտի 13-ից։
Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին արդարացնել և ճանաչել անպարտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։
Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ նշանակված 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման մեջ հաշվակցել մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 8 (ութ) ամիս 2 (երկու) օրը, և թողնել կրելու 5 (հինգ) տարի 9 (ինը) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 09-ից։
Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել:
Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Արթուր Ծատինյանի անվամբ գրանցված «ԱյԴիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4318 2700 0069 8207 բանկային քարտը, «ՅունիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4374 6902 0316 8826 «Նոն Քաշ» լատինատառ գրառմամբ և 24100581195550 թվային գրառմամբ բանկային քարտը, Նարեկ Մամյանի անվամբ գրանցված 4457300001979647 համարի «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտը, Հռիփսիմե Մխիթարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենները պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Վարութային ծախսերի հարցերը համարել լուծված։
Ռեաբիլիտացիայի հարցերը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ԵԴ1/3981/01/24
«26» դեկտեմբերի 2025թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝
նախագահությամբ՝ դատավոր
քարտուղարությամբ՝ Ա. Մելիքսեթյանի,
Ս. Ջավադյանի,
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրողներ Վ․ Մարգարյանի,
Ռ․ Արսենյանի,
պաշտպաններ Հ․ Ճարոյանի,
Ն․ Ճարոյանի,
դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի /ծնված՝ ****, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, բարձրագույն կրթությամբ, հաշվառված՝ *** հասցեում, մշտական բնակության վայր չունի/՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի /ծնված՝ *** *** քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, ամուսնալուծված, չի աշխատում, բարձրագույն կրթությամբ, հաշվառված՝ **** հասցեում, մշտական բնակության վայր չունի/՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1․1․ 2024 թվականի մարտի 13-ին՝ ժամը 14։00-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Նարեկ Վարուժանի Մամյանը ձերբակալվել է։
1․2․ 2024 թվականի մարտի 13-ին՝ ժամը 13։00-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը ձերբակալվել է:
1․3․ 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։
1․4․ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․5․ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․6․ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։
1․7․ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։
1․8․ 2024 թվականի մայիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․9․ 2024 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․10․ 2024 թվականի հուլիսի 04-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը։
1․11․ 2024 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․12․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ բավարարվել է։
1․13․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13110424 քրեական վարույթը։
1․14․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13110424 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։
1․15․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․16․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․17․ 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․18․ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13135824 քրեական վարույթը։
1․19․ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13135824 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։
1․20․ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը։
1․21․ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․22․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին:
1․23․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1․24․ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու և վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը՝ երեք ամիս ժամկետով ընտրելու մասին։
1․25․ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․26․ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․27․ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․28․ 2025 թվականի հունիսի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․29․ 2025 թվականի հունիսի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․30․ 2025 թվականի հոկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․31․ 2025 թվականի հոկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
2. Մեղադրալներին մեղսագրվող հանցանքի փաստական նկարագրությունը.
2․1․ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Նարեկ Վարուժանի Մամյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ, իրականացրել է հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված ֆինանսական միջոցների կառավարում, վերահսկում և բաշխում:
Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, մի հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված թվով 307 փաթեթներում առկա առանձնապես խոշոր չափերի՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ:
Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 3-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում, հանցավոր ճանապարհով թմրամիջոցների իրացումից ստացված ֆինանասական միջոցների հանցավոր ծագումը, դրանց իրական բնույթը թաքցնելու, հանցավոր ճանապարհով ստացված ֆինանսական միջոցների տեղաշարժն ու տեղաբաշխումը քողարկելու, ստացված դրամական միջոցներին օրինական տեսք հաղորդելու նպատակով վաճառված թմրամիջոցների գումարները հաճախորդներից ստացել են կրիպտորաժույթի փոխարինված վիճակում Հռիփսիմե Մխիթարյանինն պատկանող XxnjsBjfNeaimsWbBa9JxyPkSDpDb33 Edh կրիպտոարժույթի էլետրոնային հաշվեհամարների դուստր հաշվեհամարներին փոխանցելով, որից հետո հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գումարների ծագման փաստը քողարկելու և դրանց օրինական տեսք տալու նպատակով 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023թ. դեկտեմբերի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում Հռիփսիմե Մխիթարյանն իրեն պատկանող հիշյալ կրիպտոհաշվից կրիպտոարժույթ է փոխանցել կրիպտոարժույթի փոխանակում իրականացնող «Էդուարդ Ռուբենի Ավետիսյան ԱՁ» էլեկտրոնային կրիպտո դրամապանակին, ով կրիպտուարժույթը փոխարինելով դրամի ընդհանուր 5.111.660 ՀՀ դրամ գումար փոխանցել է Հռիփսիմե Մխիթարյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 895744815 հաշվեհամարին, Նարեկ Մամյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 708332548 հաշվեհամարին, որոնք էլ տնօրինվել են Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից:
2․2․ Նարեկ Վարուժանի Մամյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ, իրականացրել են հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված ֆինանսական միջոցների կառավարում, վերահսկում և բաշխում:
Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, իսկ հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի թվով 307 փաթեթներում առկա՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ:
Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 3-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում, հանցավոր ճանապարհով թմրամիջոցների իրացումից ստացված ֆինանասական միջոցների հանցավոր ծագումը, դրանց իրական բնույթը թաքցնելու, հանցավոր ճանապարհով ստացված ֆինանսական միջոցների տեղաշարժն ու տեղաբաշխումը քողարկելու, ստացված դրամական միջոցներին օրինական տեսք հաղորդելու նպատակով վաճառված թմրամիջոցների գումարները հաճախորդներից ստացել են կրիպտորաժույթի փոխարինված վիճակում Հռիփսիմե Մխիթարյանինն պատկանող XxnjsBjfNeaimsWbBa9JxyPkSDpDb33 Edh կրիպտոարժույթի էլետրոնային հաշվեհամարների դուստր հաշվեհամարներին փոխանցելով, որից հետո հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գումարների ծագման փաստը քողարկելու և դրանց օրինական տեսք տալու նպատակով 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023թ. դեկտեմբերի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում Հռիփսիմե Մխիթարյանն իրեն պատկանող հիշյալ կրիպտոհաշվից կրիպտոարժույթ է փոխանցել կրիպտոարժույթի փոխանակում իրականացնող «Էդուարդ Ռուբենի Ավետիսյան ԱՁ» էլեկտրոնային կրիպտո դրամապանակին, ով կրիպտուարժույթը փոխարինելով դրամի ընդհանուր 5.111.660 ՀՀ դրամ գումար փոխանցել է Հռիփսիմե Մխիթարյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 895744815 հաշվեհամարին, Նարեկ Մամյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 708332548 հաշվեհամարին, որոնք էլ տնօրինվել են Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից:
3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 13.03.2024թ. կազմված արձանագրությունն այն մասին, որ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի մոտից հայտնաբերվել է թվով 114 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 92.75 գրամ քաշով, թվով 1 հատ պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակ սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 127.15 գրամ քաշով, թվով 1 սպիտակ թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 4.12 գրամ քաշով, թվով 193 հատ զիպ փականով փաթեթներ սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 50.31 գրամ քաշով, թվով 2 հատ թմրամիջոի մանրացման համար նախատեսված աղացներ՝ դեղնականաչավուն հետքերով, թվով 2 հատ տարա՝ դեղնականաչավուն հետքերով, թվով 1 հատ էլեկտրական գրամային կշեռք, թվով 2 հատ սուրճի տոպրակ՝ թմրամիջոցի հետքերով, թվով 2 հատ զիպ փականով տոպրակ թմրամիջոցի հետքերով, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փականով տոպրակ և 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավեններ։
3.2․ Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 13.03.2024թ. կազմված արձանագրությունն այն մասին, որ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի մոտից հայտնաբերվել է թվով 1 հատ կապույտ գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված զիպ փականով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել ընդհանուր 10 հատ կապույտ և կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 9.18 գրամ քաշով, թվով 1 հատ կապույտ գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 0.96 գրամ քաշով և թվով 1 հատ ընդհանուր 20 սմ երկարությամբ, 10 սմ շեղբի երկարությամբ գաղտնի փականով դանակ։
3.3. Առգրավում կատարելու մասին 23.05.2024թ. կազմված արձանագրությունն, համաձայն որի՝ ՀՀ կենտրոնական բանկից առգրավել է մեղադրյալներ Նարեկ Մամյանի և Հռիփսիմե Մխիթարյանի բանկային գաղտնիք պարունակող փաստաթղթերը:
3.4․ Զննություն կատարելու մասին 27.05.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի անվամբ լրացված 895744815 idram ID և 708332548 idram ID դրամապանակների միջոցով գումարներ է փոխանցվել կրիպտոարժույթը գումարով փոխարինող «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ին։
3.5․ Դատաքիմիական փորձագետի թիվ 506-Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ անգույն, թափանցիկ փաթեթում առկա պոլիմերային և մետաղական աղացների, դեղին գույնի պոլիմերային և կանաչ մետաղական տարաների մակերեսներին հայտնաբերվեցին կանեփի բույսի թմրալկալոիդ՝ «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ՝ նյութի չնչին լինելու պատճառով։ Փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ, անգույն թափանցիկ փաթեթներում առկա ոսկեգույն մետաղական գդալի մակերեսներին թմրամիջոցներ, հոգեմտ (հոգեներգործուն) և խիստ ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին: Փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա էլեկտրոնային կշեռքի մակերեսներին հայտնաբերվեցին «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ՝ նյութի չնչին լենելու պատճառով: Փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա արծաթագույն գդալի մակերեսներին թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) և խիս ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին: Փորձաքննությանը ներկայացված «Նարեկ Մամյան» գրառմամբ անգույն, թափանցիկ ֆայլից փաթեթի թվով 11 փաթեթներում առկա ընդհանուր՝ 2,84 գրամ քաշով բյուրեղանման զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա թվով 2 հատ գրառմամբ սուրճի փաթեթների, 2 հատ փոքր, 2 հատ մեծ և 94 հատ փոքր զիպ պոլիէթիլենային փաթեթների մակերեսներին թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) և խիստ ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին։ Փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա ընդհանուր՝ 166,82 գրամ քաշով սպիտակ բյուրեղանման զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
3.6․ Դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանիւ անձնական օգտագործման Այֆոն մոդելի բջջային հեռախոսից վերականգնվել է ջնջված ֆայլերը։
3.7․ Զննություն կատարելու մասին 05.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է 48 լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։
3․8․ Զննություն կատարելու մասին 08.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։ Բացի այդ Տելեգրամյան հարթակով զրույց է վարում թմրանյութի առք ու վաճառքի վերաբերյալ։
3․9․ Զննություն կատարելու մասին 14.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։ Բացի այդ Տելեգրամյան հարթակում առկա են թմրանյութերի առք ու վաճառքի, դրանց գովազդման, ինչպես նաև թմրանյութերի գների վերաբերյալ տեղեկատվություններ։
3․10․ Զննություն կատարելու մասին 28.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։ Բացի այդ Տելեգրամյան հարթակում առկա են թմրանյութերի առք ու վաճառքի, դրանց գովազդման, ինչպես նաև թմրանյութերի գների վերաբերյալ տեղեկատվություններ և անձնական բնույթի լուսանկարներ։
3․11. 12.09.2024թ. դատարանի որոշման հիման վրա կատարված Հռիփսիմե Մխիթարյանի Այֆոն մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկությունը, համաձայն որի՝ տելեգրամյան հաղորդագրությունների, ինչպես նաև ձայնային հաղորդագրություների միջոցով հիմնավորվել է մեղադրյալներ Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի միջև տեղի ունեցած խոսակցությունը, որը վեարբերելի է թմրանյութերին, ինչպես նաև դրանց փաթեթավորմանը, բացի այդ հայտնաբերվել է մի շարք թմրանյութի վաճառքի առցանց հարթակներ, որոնցով մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանը կատարել է գովազդ և ակտիվ գործողություններ է կատարել թմրանյութի առք ու վաճառքին նպատստելու համար։ Բացի այդ կատարված թվային խուզարկությամբ հայտնաբերվել է «Դաշ» էլեկտրոնային դրամապանակի հաշվեհամարը, որը հանդիսանում է XxnjsBjfNeaimsWbBa9JxyPkSDpDb33 Edh, որից կատարվել են բազմաթիվ փոխանցումներ:
3․12․ Զննություն կատարելու մասին 12.09.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Էդուարդ Ավետիսյան Ա/Ձ-ից ստացված տեղեկանքը:
3․13․ 18.10.2024թ. ստացված փորձագետի թիվ 24-2590 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի հարցաքննության տեսագրությունը և մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի Այֆոն մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ առկա տելեգրամյան հավելվածի ձայնային հաղորդագրությունները կատարվել են միևնույն անձանց միջև։
3.14․ Զննություն կատարելու մասին 29.10.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել 23.05.2024թ. ՀՀ Կենտրոնական բանկից առգրավված Նարեկ Վարուժանի Մամյանի և Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի բանկային գաղտնիք հանդիսացող փաստաթղթերի «Իդրամ ID» հավելվածի և 19.09.2024թ. «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ից ստացված տեղեկանքը, որով հիմնավորվել է, որ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի «Իդրամ ID» հավելվածից փոխանցումները կատարվել են «708332548» Իդրամ ի համարի ներքո և «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ից կողմից տրված տեղեկանքի բազմաթիվ համընկնումներ կան։
3.15. 01.11.2024թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Արթուր Ծատինյանի անվամբ գրանցված «ԱյԴիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4318 2700 0069 8207 բանկային քարտը, «ՅունիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4374 6902 0316 8826 «Նոն Քաշ» լատինատառ գրառմամբ և 24100581195550 թվային գրառմամբ բանկային քարտը, Հռիփսիմե Մխիթարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենները, Նարեկ Մամյանի անվամբ գրանցված 4454300001979647 համարի «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտը։
3.16. 04.11.2024թ. 12.09.2024թ. «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ից ստացված դիմումը և տեղեկանքը արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը։
3.17. Մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի դատարանում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ գործի հետ կապված հանգամանքներին ինքը ծանոթացել է բացառապես վարույթի նյութերի ուսումնասիրության արդյունքում։ 2024 թվականի մարտի 13-ին Վարդանանց փողոցում մի խումբ անձինք առանց համազգեստի, առանց ոստիկանական պետհամարանիշերի մեքենաներով, առանց ներկայանելու իրեն են մոտեցել, ուստի խառնաշփոթ է առաջացել, և ինքը մի քանի քայլ հետ է գնացել։ Իրեն այնտեղից ձերբակալել ու տարել են ոստիկանության կենտրոնական բաժին և սկզբում չեն ասել, թե ինչի համար են ձերբակալել։ Տեղյակ չի եղել, որ Հռիփսիմեին ևս ձերբակելել են։ Իր վերարկուի գրպանից, ըստ նրանց՝ թմրանյութ է հայտնաբերվել, սակայն ինքն իր մոտ թմրանյութ չի ունեցել, չի օգտագործել, թմրանյութերի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։ Նախկինում ցուցմունքը տալուց հրաժարվել է, քանի որ իր նկատմամբ մարդկային վերաբերմունք չի ցուցադրվել։ Ինքը չի տեսել, որ իր վերարկուի գրպանից որևէ բան են հանել, այլ հետո նրանք են իրեն թղթերով ներկայացրել, որ որևէ բան են հայտնաբերել։ Մի քանի անգամ է խուզարկություն կատարվել, ընդ որում՝ առանց այլ անձանց ներկայության։ Ոստիկանության աշխատակիցների մոտ առկա է տեսագրություն, որտեղ երևում է, թե ինչպես են նրանք իր գրպանը որևէ բան դնում։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչու է կարծում, որ առկա է նման տեսգրություն, պատասխանեց, որ դա իր ենթադրությունները չեն, տեսագրությունն իր ներկայությամբ է իրականացվել։ Պնդում է, որ իր գրպանում թմրանյութ չի եղել, և առկա է տեսագրություն, որտեղ երևում է, թե այդ թմրանյութն ինչպես է հայտնվել իր գրպանում։ Ինքն այդ ժամանակ բանավոր կերպով ասել է, որ թմրանյութերն իրեն չեն պատկանում։ Հռիփսիմեի հետ ծանոթացել է 2023 թվականի հոկտեմբեր ամսից, ում հետ եղել մտերիմ հարաբերությունների մեջ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե տեղյակ եղել է արդյոք, որ Հռիփսիմեն թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ է զբաղվել, պատասխանեց՝ ոչ։
Հայտնեց, որ իրեն ձերբակալել են Վարդանանց փողոցում, որտեղ տեսախցիկներ են եղել, սակայն նման պայմաններում իրեն անհիմն մեղադրել են փախուստի դիմելու մեջ։
Ի պատասխան Դատարանի այն հարցին, թե ինչով կմեկնաբանի այն հանգամանքը, որ մյուս մեղադրյալի անձնական խուզարկությամբ հայտանբերվել է իրեն պատկանող բանկային քարտ, պատասխանեց, որ եղել են օրեր, որ Հռիփսիմեի բնակարանում է մնացել, և նորմալ երևույթ է, որ իր իրերից կարող է Հռիփսիմեի մոտ մնացած լինել։
3.18. Հիմնական դատալսումները լրացնելու ձևաչափով պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարանում հարցաքննված վկա Էդուրադ Ավետիսյանի ցուցմունքն այն մասին, որի ընթացքում ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ աշխատում է կրիպտոարժույթների փոխանակման ընկերությունում որպես տնօրեն։ Իդրամ հավելվածով հնարավոր է փոխանցում կատարել և՛ հեռախոսահամարով, և՛ Իդրամ ID-ի միջոցով։ Իրենց մոտ պահպանված է, որ իրենց այն ժամանակ հեռախոսի համար են տվել, որին որ փոխանցել են, ինչի արդյունքում, երբ գեներացվել է անդորրագիրը, երևացել է նաև Իդրամ ID-ն։ Ենթադրում է, որ ժամանակի ընթացքում Իդրամ օգտատերը հեռախոսահամարը փոխել է, սակայն արդյունքում Իդրամ ID-ն միշտ նույնն է եղել։ Քննչական մարմիններն իրենց տալիս են վճարամիջոցների նույնական ցուցուցիչներ, հեռախոսահամար, ID քարտի տվյալներ ու հարցում են ուղարկում՝ թե արդյոք իրենք դրանց հետ կապված գործարք արել են, թե՝ ոչ, իրենք էլ պատասխանում են, սակայն չեն ասում, թե դրանք կոնկրետ ում են պատկանում, կամ արդյոք մի մարդ է բոլոր գործարքները կատարել։ Այսինքն, որպես կանոն, իրենք տալիս են այն տվյալները, որոնք իրենցից պահանջում են, և այս դեպքում քարտերի համարների վերաբերյալ տրվել են լրացուցիչ պարզաբանում, քանի որ դրանք են քննիչի համար հետաքրքրություն ներկայացրել։ Քննիչն իրենց բազմաթիվ տվյալներ է ուղարկել քարտային հաշիվների հետ կապված, մոտավոր 30-40 տարբեր տվյալներ է ուղարկել, և հարցրել` դրանցից որոնց հետ կապված գործարքներ են ունեցել, իրենք էլ պատասխանել են, թե որ տվյալների հետ կապված գործարքներ են առկա։
Ի պատասխան Դատարանի հարցի՝ հայտնեց, որ ի պատասխան քննիչի հարցման, իրենք ոչ թե հավաստել են, որ այդ բոլոր քարտի համարները նույն անձին են պատկանում, այլ պարզապես հավաստել են, որ նշված 6-7 վճարամիջոցներով առկա են կրիպտոարժույթով կանխիկացման գործարքներ։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ ամեն փոխանցում ունի նույնականացուցիչ, որով երևում է, որ կրիպտոարժույթը Ա կետից Բ կետ է եկել, սակայն դրանով հնարավոր չէ նույնականացնել գործարքը կատարած անձին։ Երբ որ իրենց ասում են` այսինչ նույնականուցիչով արդյոք գործարք է կատարվել, օրինակ, իրենք կարող են ասել, որ դրանով 10000 ՀՀ դրամ փոխանցվել է այսինչ քարտին։ Երբ քննիչն իրենց հարց է ուղղել, օրինակ, այսինչ քարտով իրենց մոտ ինչ գործարքներ են եղել, իրենք քարտով փնտրել են, իրենց տվյալների բազայում գտել, թե ինչ փոխանցումներն են առկա և այդ քարտին առնչվող տեղեկություններն աղյուսակով դուրս բերել։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք հնարավոր է իրենց փոխանցել կրիպտոարժույթ, սակայն գումարը վերցնել կանխկիկ, առանց անձնական տվյալներ փոխանցելու, պատասխանեց՝ այո, մինչև 2025 թվականի դեկտեմբեր ամիսն այդպես թույլատրվելի է։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե կանխիկ գումարը ստանալու պարագայում ինչպես են իրենք նույնականացնում անձին, որպեզի գումարը փոխանցեն, պատասխանեց, որ հիմնականում լինում է գործարքի կոդ, որով էլ նույնականացնում և տալիս են գումարը։
Հայտնեց, որ երբ կրիպտոն իրենց են ուղարկում, քարտի տվյալներ են պետք, իսկ, երբ իրենք են ուղարկում, առնազն հեռախոսի համար է անհրաժեշտ։
3.19. Մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի դատարանում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում ևս հարցաքննվել է և պնդում է նախկինում տված ցուցմունքները, իրեն մեղավոր է ճանաչում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, սակայն իրեն մեղսագրվող փողերի լվացման մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի համարում։ Իր Իդրամ ի ընդհանուր շրջանառությունը 109000 ՀՀ դրամ է եղել, սակայն իրեն 5․000․000 ՀՀ դրամի փողերի լվացում է մեղսագրվում, որի հետ ինքն առնչություն չունի։ Հայտնեց, որ կալանքի երկարաձգման միջնորդություն ներկայացնելիս քննիչը ժամկետների հետ կապված բացթողում է ունեցել, և դատարանը մերժել է այդ միջնորդությունը, և իրեն բաց թողել քրեակատարողականից, և արդյունքում փողերի լվացման մեղադրանքն իրեն առաջադրվել է նրա համար, որպեսզի իրեն կարողանային նորից հետ տանել քրեակատարողական հիմնարկ։
Իր գործունեության մասին Նարեկը չի իմացել, իմացել է միայն այն ժամանակ, երբ ձերբակալվել են, և չի ցանկանում, որ իր պատճառով անմեղ մարդ տուժի։ Կոնկրետ ամսաթիվը չի կարող հիշել, թե երբ, բայց ինքն աշխատանքի համար անձամբ դիմել է թմրանյութերի առուվաճառքով զբաղվող կայքիէջի, պայմանավորվել են, որ պետք է որոշակի չափի թմրանյութ վերցնի, փաթեթավորի և տանի տարբեր հասցեներ։ Իրեն ուղարկել են հասցե, որտեղից պետք է վերցներ թմրանյութը, ապա այն մասերի բաժանելուց, փաթեթավորելուց և իրեն հանձնարարված վայրերում տեղադրելուց հետո, ինքը դրանք լուսանկարել և ետ է ուղարկել։ Իրեն տելեգրամյան օգտատերն է ուղղորդել, թե թմրանյութերը քանի գրամով, քանի փաթեթում պետք է բաժաներ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե մեղադրյալն ինչպես կմեկնաբանի այն հանգամանքը, որ, թեև պնդում է, որ Նարեկ Մամյանը որևէ առնչություն չի ունեցել նրա գործունեության հետ, սակայն վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են վարույթի հետ առնչվող առարկաներ, պատասխանեց, որ եղել է երեք հատ միևնույն ծխախոտի տուփից և դրա մեջ եղել է թմրանյութ, որն ինքը պետք է տեղադրեր։ Տնից դուրս գալիս ինքը շփոթել է ծխախախոտի տուփերը և կարծել է, որ թմրանյութով լցված տուփն է վերցրել և չի իմացել, որ Նարեկն այդ տուփերը վերցրել է։ Երբ արդեն իրեն ձերբակալել ու տարել են բաժին, իրեն այնտեղ տրամադրել են, որ Նարեկի դեմ ցուցմունք տա, ասել են, որ Նարեկն արդեն ամեն ինչ պատմել է իր մասին, բայց ինքը զարմացել է, քանի որ Նարեկը ոչինչ չէր իմացել, որ կարողանար պատմել։ Թեև իրենք բնակվել են միասին, սակայն Նարեկը չի իմացել իր՝ թմրանյութերի շրջանառությամբ զբաղվելու մասին, քանի որ թմրանյութերը պահել է իր ներքնաշորերի դարակի մեջ, իսկ Նարեկն իրեն երբևէ թույլ չի տվել բացել այդ դարակը և տեսնել, թե ներսում ինչ կա։ Հետո, երբ արդեն բաժնում իրեն ասել են, որ Նարեկի մոտից ևս ինչ որ բան են հայտնաբերել, ինքը չի հավատացել և կարծել է, որ դա հոգեբանական ճնշում է, և միայն ՁՊՎ-ում գտնվելու ժամանակ է թղթերի մեջ կարդացել, թե ինչ է հայտնաբերվել Նարեկի մոտից, և հասկացել, որ շփոթության արդյունքում ծխախոտի տուփը հայտնվել է Նարեկի մոտ։ Հետո, երբ իրեն նորից տարել են քննչական բաժին, քննիչն այնտեղ իրեն սպառնացել է, ասել, որ Նարեկի համար վատ է լինելու, և ձայնագրությամբ հարցաքննության ժամանակ ինքը հարց է ուղղել քննիչին, թե ինչ հիմքերով է իրեն սպառնում, սակայն նա հերքել է, որ իրեն ուղղված սպառնալինքեր են եղել։
Այսպիսով, հայտնեց, որ իրենք պետք է տնից տեղափոխվեին, և Նարեկին խնդրել է իրեն օգնել, տնից դուրս գալիս ինքը գրկել է իր շանը, վերցրել ծխախոտի երկու տուփերը՝ կարծելով, որ դրանք թմրամիջոցներով լցված տուփերն են, ու գնացել, սակայն չի իմացել, որ տուփերը խառնված են եղել։ Ծխախոտի տուփի մեջ եղել է 5 հատ կարմիր, 5 հատ կապույտ զիփ փականով թմրամիջոցի փաթեթներ։ Եվ՛ ինքը, և՛ Նարեկը միևնույն ծխախոտից են ծխել։ Շփոթությունն առաջացել է իր լարվածության պատճառով, քանի որ իրենք տեղախոփվելիս են եղել, շտապել են, բացի այդ լարված է եղել, որ Նարեկը չիմանար իր գործունեության մասին։ Ծխախոտի տուփերը եղել են սեղանի վրա դրված, ինքը պրոֆեսիոնալ չի եղել, այդ պատճառով եղել է անփույթ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե քանի անգամ է զբաղվել թմրամիջոցի առուվաճառքով, պատասխանեց, որ չի կարող հիշել, սակայն նախաքննության ընթացքում մանրամասն հայտնել է։ Հայտնեց, որ թմրամիջոցի մի մասը եղել է ճամպրուկի մեջ, քանի որ ծխախոտի տուփերի մեջ եղած թմրամիջոցը պետք է տեղադրեր, իսկ մնացածը պետք է պահեր և ավելի ուշ տեղադրեր։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ իրեն ցուցադրված դրամապանակներից միայն մեկն է իրեն պատկանող Իդրամ դրամապանակը, իսկ մնացած քարտերը տեղյակ չէ, թե ում են պատկանում։ Իրեն պետք է իր կատարած աշխատանքի համար կրիպտոարժույով վճարեին՝ ամեն տեղադրված փաթեթի համար 1,5 ԱՄՆ դոլլար, սակայն քանի որ փաթեթներն իր մոտ էին մնացել, և չէր հասցրել այն տեղադրել, վճարում չի կատարվել։ Թմրանյութերով հետաքրքրվել 2023 թվականի դեկտեմբեր ամսից, սակայն դրանցով զբաղվել է 2024 թվականից։ Օնլայն խաղատներից ևս օգտվել է, և կրիպտոյով փոխանցումներ այդ ժամանակ է կատարել։ Խաղատան իր հաշիվը լիցքավորել է կրիպտոյով և շահելու դեպքում ևս գումարը կանխիկացրել է կրիպտոյով։ Ի պատասխան այն հարցին, թե իր հաշվից 06․09․22 թվականին կատարված գործարքն արդյոք առնչություն ունի թմրանյութերի հետ, պատասխանեց՝ ոչ, այդ ժամանակ ինքը թմրանյութերի շրջանառությամբ չի զբաղվել։ 2023 թվականի առաջին վեց ամիսներին կատարված կրիպտո փոխանցումները ևս եղել են օնլայն խաղատան հետ կապված փոխանցումներ։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցի՝ հայտնեց, որ կոնկրետ չի կարող նշել, թե քանի անգամ է զբաղվել թմրանյութեր առուվաճառքով, սակայն դա եղել է մեկից ավել անգամ։
04․11․2025 թվականին կայացված դատական նիստի ընթացքում հանրային մեղադրողը, նկատի ունենալով, որ առկա են էական հակասություններ մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև, որը կապված է փոխերի լվացման հանցակազմի հետ, ուստի միջնորդեց վերաբերելի հատվածով հրապարակել մեղադրյալի նախաքննական ցուցմունքը։
Դատարանի թույլտվությամբ հրապարակվեց մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի՝ 2024 թվականի մարտի 13-ի՝ ձերբակալավածի դատավարական կարգավիճակով տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Ցանկանում եմ տեղեկացնել, որ ես վերը նշված հարթակի հետ աշխատել եմ յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց 1,5 ԱՄՆ դոլար գումարով, իսկ երկար ժամանակով իմ տանը թմրանյութը պահելու համար օրեկան ինձ վճարել է հավելյալ 5 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ վերջին 150 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրանյութը իմ տանը պահելու համար ինձ օրական վճարել է 20 ԱՄՆ դոլար գումար։ Նշված գումարներն ինձ փոխանցել է «Դաշ» կրիպտո արժույթով, որը ես նույնպես «Տելեգրամ» հավելվածի միջոցով կարողացել եմ տարբեր տարարժույթի փոխանակման միջոցով փոխանցել է իմ օրավարձի գումարը կամ իմ կողմից ասած հաշվեհամարներին: Իմ բջջային հեռախոսի «Դաշ» կրիպտոարժույթի վրա առկա է 00066 գաղտնաբառը, իսկ բջջային հեռախոսի վրա առկա է 663663 գաղտնաբառը։ Նշեմ նաև, որ «Օվերդովս» շուկա-հարթակի օգտատերը երկկողմանի ջնջում էր իմ ու նրա «Տելեգրամի» հավելվածի միջոցով կատարված հաղորդագրությունները:։
Հրապարակումից հետո ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ իր դատաքննական և հրապարակված նախաքննական ցուցմունքի միջև հակասություն առկա չէ, ինքը հիմա ևս պնդում է, որ յուրաքանչյուր փաթեթի համար իրեն տվել են 1,5 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն ինչ վերաբերում է փողերի լվացմանը, քննիչի կողմից ներկայացված 40 քարտերին, ապա ինքն այդ ամենի հետ կապ չունի։
3․20․ Մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի դատարանում տված լրացուցիչ ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ իրեն մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ ինքը 2022 թվականից զբաղվում է փոխերի լվացմամբ, մինչդեռ ինքը 2022 թվականի մարտ ամսից լքել է ՀՀ-ն, 2022 թվականի դեկտեմբերին երկու օրով ետ է վերադարձել, ապա կրկին մեկնել, հետևաբար իր բանկային հաշիվները ստուգելու արդյունքում պարզ կլինի, որ անհնար է այդ ժամանակաշրջանում, ինքը որևէ փոխանցում կատարած լինի։ Բացի այդ, հայտնեց, որ այդ ժամանակաշրջանում ինքը Հռիփսիմեին չի ճանաչել, վերջինիս հետ ծանոթացել է 2023 թվականի հոկտեմբեր ամսին։ Հռիփսիմե հետ որևէ կրիպտոարժույթային գործարքների մեջ չի մտել, հնարավոր է, որ իր հաշվից նրա հաշվին գումար փախանցված լինի, սակայն դա եղել է անձնական կարիքների համար։ Երբ վերադարաձել է ՀՀ, այդ ընթացքում Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև արդեն պատերազմ է սկսված եղել և սանկցիաների պատճառով ՌԴ-ում բանկային փոխանցումներ հետ կապված խնդիրներ են առաջացել, ավելի հեշտ դրամական փոխանցումներ կատարելու համար ՌԴ-ից մի քանի անգամ իրեն գումար է փոխանցվել կրիպտոարժույթով։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2022 թվականի մարտից մինչև 2023 թվականի հունվար ամիսներին անհնար է, որ իր բանկային քարտերով գործարքներ կատարված լինեն։ Ինչ վերաբերում է իր տատիկի և քեռու անուններով բացված քարտերին, ապա ՌԴ-ում գտնվելու ընթացքում դրանք իր մոտ չեն եղել։ Ժամանակին օնլայն խաղատներում խաղացել է, և իր հաշիվները կրիպտոյով է լիցքավորել, կարող է բոլոր փոխանցումները դրա հետ կապված ցույց տալ, քանի որ ամեն բան եղել է օրինական։
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվել են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
4․1․ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Նարեկ Վարուժանի Մամյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ:
Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, մի հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված թվով 307 փաթեթներում առկա առանձնապես խոշոր չափերի՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ:
4․2․ Նարեկ Վարուժանի Մամյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ:
Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, իսկ հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի թվով 307 փաթեթներում առկա՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ:
4․3․ Այլ կերպ՝ Դատարանի կողմից հաստատված չեն համարվել մեղադրյալներին մեղսագրվող փողերի լվացման հանցակազմի առկայությունը՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ․՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի փոխարկումը (կոնվերտացումը) կամ փոխանցումը (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում), որը նպատակ է ունեցել թաքցնել կամ խեղաթյուրել այդ գույքի հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել որևէ անձի, որպեսզի նա խուսափի իր կատարած հանցանքի համար պատասխանատվությունից, կամ գույքի իրական բնույթը, ծագման աղբյուրը, գտնվելու վայրը, տնօրինման եղանակը, տեղաշարժը, տեղաբաշխումը, իրավունքները կամ պատկանելությունը թաքցնելը կամ խեղաթյուրելը (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում) կամ գույք ձեռք բերելը կամ տիրապետելը կամ պահելը կամ օգտագործելը կամ տնօրինելը (եթե այդ գույքի ստացման պահին հայտնի էր, որ այն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում)`(…)»։
Փողերի լվացման հանցակազմի մեկնաբանությանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արսեն Սարգսյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ՝ արձանագրելով՝
«(…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ուստի նշված քրեաիրավական արգելքի հիմնական նպատակն է հանցավոր ճանապարհով ստացված դրամական միջոցների կամ այլ գույքի չվերահսկվող շրջանառությունից պաշտպանել պետության տնտեսական համակարգը, ինչպես նաև պայքարել ոչ օրինաչափ եղանակով դրամական միջոցների (գույքի) ձեռքբերմանն ու դրանց օրինական (լեգալ) տեսք հաղորդելուն ուղղված հանցագործությունների դեմ:
Տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների, այդ թվում` հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման տեսակային օբյեկտն է բնականոն տնտեսական գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների համակցությունը: Քննարկվող հանցագործության անմիջական օբյեկտն է օրինական գույքային և դրամավարկային շրջանառության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները:
Քննարկվող հանցագործության լրացուցիչ օբյեկտները բազմատեսակ են: Այդպիսիք կարող են լինել հասարակական անվտանգության շահերը (եթե հանցավոր եկամուտների օրինականացումը կապված է կազմակերպված հանցավոր խմբավորումների գործունեության հետ), բնակչության առողջությունը (եթե հանցագործության առարկա են զենքը, թմրանյութերը և այլն), պետական ծառայության շահերի ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները (եթե առկա է պաշտոնեական դիրքի օգտագործում) և այլն:
Հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում հանցագործության առարկա կարող են լինել դրամական միջոցները, արժեթղթերը, ցանկացած գույք կամ գույքային իրավունք, որը ձեռք է բերվել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ այլ երկրներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածն ուղղակիորեն սահմանում է գույքի ստացման եղանակը` հանցավոր ճանապարհով, այսինքն` քրեական օրենքով արգելված արարքի կատարման արդյունքում: Ընդ որում, հոդվածի 5-րդ մասը սպառիչ թվարկում է այն հանցագործությունները, որոնց կատարման արդյունքում ձեռք բերված գույքը կամ գույքային իրավունքը կարող է հանդիսանալ փողերի լվացման հանցակազմի առարկա:
Հետևաբար, արարքը կարող է որակվել որպես հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 5-րդ մասում թվարկված հանցագործություններից որևէ մեկի առկայության դեպքում: Ընդ որում, վերջինս պետք է ժամանակային առումով նախորդի հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացմանը, և դրա արդյունքում ձեռք բերված գույքը պետք է հանդիսանա նշված հանցակազմի առարկա: (…)
Քննարկվող հանցակազմն ունի բարդ և այլընտրանքային օբյեկտիվ կողմ: Արարքը որպես հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում որակելու հիմքում ընկած է այն նախապայմանը, որ գույքի և գույքային իրավունքների հետ կապված գործողությունները կատարվում են` գիտակցելով դրանց` հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված լինելու հանգամանքը և հետապնդելով հատուկ նպատակ` թաքցնել կամ քողարկել գույքի (գույքային իրավունքի) հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել հանցակցին խուսափելու իրավական հետևանքներից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայի վերլուծությունից հետևում է, որ քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հետևյալ գործողություններով.
ա) հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի փոխարկում (կոնվերտացում) կամ փոխանցում (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում), որը նպատակ է ունեցել թաքցնել կամ խեղաթյուրել այդ գույքի հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել որևէ անձի, որպեսզի նա խուսափի իր կատարած հանցանքի համար պատասխանատվությունից,
բ) գույքի իրական բնույթը, ծագման աղբյուրը, գտնվելու վայրը, տնօրինման եղանակը, տեղաշարժը, իրավունքները կամ պատկանելությունը թաքցնել կամ խեղաթյուրել (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում),
գ) գույք ձեռք բերել կամ տիրապետել կամ օգտագործել կամ տնօրինել (եթե այդ գույքի ստացման պահին հայտնի էր, որ այն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում):
Փողերի լվացման հանցակազմը ձևական է, այն ավարտված է համարվում վերը նշված գործողություններից որևէ մեկի կատարման պահից:
(…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածում լիարժեք հստակեցված չէ այս հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի գլխավոր, էական հատկանիշը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նկարագրված գործողությունների արդյունքում համապատասխան միջոցների ծագման իրական աղբյուրի քողարկման կամ խեղաթյուրման նպատակը:
Հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի գործնական կիրառումը պետք է կառուցվի այն եզրահանգման վրա, որ քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշն իրենում պարունակում է հատուկ նպատակ` հանցավոր ճանապարհով ստացված միջոցների իրական աղբյուրները քողարկել, թաքցնել և այդ միջոցներն օրինական շրջանառության մեջ ներգրավել: Այդպիսի նպատակի բացակայությունը բացառում է այս հանցագործության հանցակազմի առկայությունը:
Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Հանցավորը գիտակցում է հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտն իր կողմից օրինականացնելու փաստը և ցանկանում է դա:
Փողերի լվացման սուբյեկտ կարող է լինել 16 տարին լրացած, մեղսունակ ֆիզիկական անձը, ով հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված դրամական միջոցների կամ այլ գույքի հետ ֆինանսական կամ այլ գործարքներ է կատարում կամ տվյալ նյութական արժեքները օգտագործում է ձեռնարկատիրական կամ այլ տնտեսական գործունեության համար (ընդհանուր սուբյեկտ): (…)» :
Վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմին, Հովհաննես Գևորգյանի և Հրաչյա Չանախչյանի վերաբերյալ կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…) նշված հանցագործության կատարմամբ հանցավորն օրինական գործունեության շղարշի ներքո նպատակ է հետապնդում լեգիտիմացնել ստացված անօրինական գույքն ու եկամուտները, քողարկելու և թաքցնելու դրանց ծագման հանցավոր աղբյուրը, վերացնելու դրանց հանցավոր հետքերը։ Այլ կերպ, այս հանցագործությունն արտահայտվում է անօրինական ճանապարհով ստացված «կեղտոտ» փողերի օրինականացմամբ, որով էական վնաս է պատճառվում պետության տնտեսությանը։ Այսինքն` տվյալ հանցագործության կատարմամբ` փողերի լվացմանն ուղղված գործողություններ կատարելու, անօրինական գույքն ու եկամուտները օրինական քաղաքացիական շրջանառության մեջ ներդնելու միջոցով հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է լինում դրանց օրինական տեսք հաղորդելուն և քրեական պատասխանատվությունից ազատվելուն։
Հետևաբար, անձի արարքը որպես հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում որակելիս` պետք է համակողմանի ուշադրության արժանացնել այն գործողությունների շղթան, անօրինական գույքի և եկամուտների քաղաքացիական շրջանառությունը` իր շրջափուլերով հանդերձ, որոնք ընդհանուր առմամբ կարող են վկայել հանցավորի` փողերի լվացմանն ուղղված դիտավորության առկայության մասին։
Այսպես, Վճռաբեկ դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը և փողերի լվացմանն ուղղված անձի դիտավորությունը որոշելիս` անհրաժեշտ է գործի փաստական հանգամանքների պատշաճ իրավական գնահատմամբ պարզել ստացված անօրինական գույքի և եկամուտների ծագման աղբյուրը, նշված գույքն ու եկամուտներն օրինական շրջանառության մեջ ներդնելուն ուղղված գործողությունների ամբողջությունը, այդ նյութական միջոցների շարժընթացն ու շրջապտույտն օրինական քաղաքացիական շրջանառության մեջ, ձեռնարկված գործողությունների շղթան, որի վերջնարդյունքում այդ գույքն ու եկամուտները ստացել են օրինական տեսք։ Ընդ որում, վերջին դեպքում հատկապես պետք է ուշադրություն դարձնել այն հանգամանքին, թե կոնկրետ, որ օրինական քաղաքացիաիրավական գործարքի կատարման արդյունքում են օրինական տեսք ստացել ձեռքբերված նյութական միջոցները։ Պայմանավորված տվյալ հանցագործության լատենտային բնույթով` հանցավոր գույքի ու եկամուտների օրինականացումը կարող է ունենալ բազմապիսի դրսևորում։ Սակայն, բոլոր դեպքերում այն պետք է սերտորեն փոխկապակցված լինի ենթադրյալ հանցանքը կատարած անձի` «փողերի լվացման» դիտավորության հետ` հիմնավորելով վերջինիս առկայությունը։ Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալ հանգամանքների համակողմանի գնահատման արդյունքում է հնարավոր հաստատապես որոշել անձի արարքում հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը։ (...)
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ հանդիսացող նպատակի, ինչպես նաև փողերի լվացմանն ուղղված անձի դիտավորության առկայությունը հաստատված համարելուն, ապա Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է (․․․), որ հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը և փողերի լվացմանն ուղղված անձի դիտավորությունը որոշելիս` անհրաժեշտ է գործի փաստական հանգամանքների պատշաճ իրավական գնահատմամբ պարզել ստացված անօրինական գույքի և եկամուտների ծագման աղբյուրը, նշված գույքն ու եկամուտներն օրինական շրջանառության մեջ ներդնելուն ուղղված գործողությունների ամբողջությունը, այդ նյութական միջոցների շարժընթացն ու շրջապտույտն օրինական քաղաքացիական շրջանառության մեջ, ձեռնարկված գործողությունների շղթան, որի վերջնարդյունքում այդ գույքն ու եկամուտները ստացել են օրինական տեսք» ։
Նախ հարկ է արձանագրել, որ փողերի լվացման հանցակազմը ենթադրում է գույքի փոխակերպում, փոխանցում կամ այլ գործողություն՝ ի նպաստ դրա հանցավոր ծագման թաքցման, մասնավորապես՝ այն նպատակով, որ գույքը ստանա օրինական տեսք և մտնի ֆինանսական շրջանառության մեջ։ Այսինքն՝ գործարքները պետք է իրականացվեն այնպես, որ նյութական միջոցների իրական ծագումն ու բնույթը այլ անձանց կամ պետական մարմինների համար բացահայտ չլինեն, մինչդեռ մեղադրյալների դեպքում փոխակերպումն ու փոխանցումները կատարվել են իրենց իսկ հաշիվներին։
Այս համատեքստում հարկ է ընդգծել, որ այն պարագայում, եթե ֆինանսական գործողությունները իրականացվում են նույնականացվող հարթակների, բանկային համակարգի կամ վերահսկելի վճարային գործիքների միջոցով, ապա դա օբյեկտիվորեն նվազեցնում է ծագման թաքցման հնարավորությունը և հակասում փողերի լվացման տրամաբանությանը, քանզի հանցավոր ծագումը քողարկելուն ուղղված վարքագիծը սովորաբար բնութագրվում է բազմաշերտ, փակ և դժվար բացահայտվող ֆինանսական սխեմաներով։
Ավելին, փողերի լվացման՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի առանցքային և տարբերակիչ հատկանիշը ոչ թե ֆինանսական որևէ գործողության կատարումն է, այլ այդ գործողության նպատակային ուղղվածությունը։ Օրենսդիրը քրեականացրել է ոչ թե հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի ցանկացած շրջանառություն, այլ այնպիսի վարքագիծ, որը նպատակ ունի թաքցնել կամ քողարկել գույքի հանցավոր ծագումը, դրա իրական բնույթը, տեղաշարժը, ինչպես նաև գույքին հաղորդել օրինական տեսք։
Այս համատեքստում կրիպտոարժույթի դրամական միջոցներով փոխարկումը, որպես ֆինանսատնտեսական գործողություն, ինքնին իրավաչափ և օրինական գործիք է, որը լայնորեն կիրառվում է թե՛ օրինական տնտեսության մեջ, թե՛ թվային ակտիվների օրինական շրջանառության շրջանակներում, հետևաբար, նման փոխարկման փաստի առկայությունը չի կարող ինքնաբերաբար նույնացվել փողերի լվացման հետ՝ առանց դրա սուբյեկտիվ կողմի ապացուցման։
Մասնավորապես, եթե անձի վարքագծի տրամաբանությունից, գործի փաստական հանգամանքներից և ապացույցների ամբողջությունից հետևում է, որ կրիպտոարժույթի փոխարկման նպատակը եղել է ստացված միջոցները օգտագործելը, ծախսելը կամ առօրյա քաղաքացիական շրջանառության մեջ ներգրավելը, այլ ոչ թե դրանց հանցավոր ծագման աղբյուրը քողարկելը, ապա բացակայում է փողերի լվացման հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը։
Այս առումով կարևոր է նաև տարբերակել «գումարի օգտագործումը» և «գումարի օրինականացումը»։ Առաջինը կարող է հանդիսանալ նախորդ հանցագործության բնական շարունակություն կամ դրա հետևանք, մինչդեռ երկրորդը ենթադրում է որակապես այլ վարքագիծ՝ ուղղված իրավասու մարմիններին մոլորեցնելուն և հանցավոր ծագման վերացմանը իրավական իմաստով։
Հետազոտված ապացույցներով փաստվում է, որ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի կողմից թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված գործողությունների արդյունքում թմրամիջոցների գնորդների կողմից կրիպտոարժույթային դրամապանակից գումարներ են փոխանցել վերջիններիս հեռախոսահամարով բացված կրիպտոարժույթային դրամապանակին, որից հետո դրանք փոխանցվել են կրիպտոարժույթների առքուվաճառքով, փոխակերպմամբ զբաղվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների, իսկ վերջիններս դրանք փոխանցել են կամ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի բանկային քարտերին, հաշիվներին։
Այլ կերպ՝ հետազոտված ապացույցներով պարզ է դառնում, որ համապատասխան գումարների փոխանցումները կրիպտոարժույթային դրամապանակների միջոցով, իրականացվել են դրամական միջոցների ուղղակի իրացման և անձնական տնօրինման նպատակով։
Բացի այդ, փողերի լվացման հանցակազմը պահանջում է հատուկ դիտավորություն՝ հանցավոր ճանապարհով ստացված միջոցների օրինականացում կամ դրանց հանցավոր ծագման թաքցում, մինչդեռ սույն դեպքում միջնորդավորված փոխանցումները և փոխակերպումները կատարվել են մասնավոր անձնական շահերից ելնելով և նպատակ չեն ունեցել հանցավոր ծագման թաքցման կամ օրինականացման։
Այսպիսով, նշված գործընթացի արդյունքում Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի հանցավոր գործունեության արդյունքում ձեռք բերված եկամուտը չի ստացել օրինական տեսք, քանի որ կրիպտոարժույթի փոխակերպումը ՀՀ դրամի, առավել ևս այն պայմաններում, երբ սկզբնական և վերջնական հասցեատերերը նույն անձն է, չի կարող վկայել հանցավոր գործունեության արդյունքում ձեռք բերված եկամուտի օրինական տեսք տալու մասին։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ պետք է փաստել, որ դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին և Նարեկ Վարուժանի Մամյանին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ փողերի լվացման դրվագով մեղադրանքը լրացվել է քննության ավելի ուշ փուլում, երբ խափանման միջոցի վերաբերյալ քննիչի միջնորդության հիման վրա դատարանի կողմից վարույթի հարուցումը մերժվել է, թեև նշվածի մասին փաստական տվյալներն առկա են եղել վարույթի նյութերում, ինչը ևս վկայում է նշված մեղադրանքի «արհեստական» լինելու մասին։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
5.1. Վերլուծելով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին վերագրվող, Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
5.2. Վերլուծելով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին վերագրվող, Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Այսպիսով, Դատարանն արժանահավատ չի համարում ինչպես մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի, այնպես էլ մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի ցուցմունքն այն մասին, որ Նարեկ Մամյանն առնչություն չի ունեցել թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ և հանգամանքների պատահական զուգորդման արդյունքում են վերջինիս մոտ հայտնաբերվել թմրամիջոցներով լի փաթեթները, քանզի դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են այլ օբյեկտիվ ապացույցներ, որոնցով հաստատվել է Նարեկ Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանն իր կողմից կատարված՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության զբաղվելու գործունեության վերաբերյալ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, հայտնել, որ այն կատարել է շահադիտական շարժառիթից դրդված, որը Դատարանն արժանահավատ է գնահատել։
Այս համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված կանեփի բույսի թմրալկալոիդ՝ «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ պոլիմերային և մետաղական աղացները, դեղին գույնի պոլիմերային և կանաչ մետաղական տարաները, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքերի պարունակությամբ էլեկտրոնային կշեռքը, Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 11 փաթեթներում առկա ընդհանուր՝ 2,73 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը և «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա ընդհանուր՝ 166,81 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ, անգույն թափանցիկ փաթեթներում առկա ոսկեգույն մետաղական գդալի, փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա արծաթագույն գդալը, փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա թվով 2 հատ գրառմամբ սուրճի փաթեթները, 2 հատ փոքր, 2 հատ մեծ և 94 հատ փոքր զիպ պոլիէթիլենային փաթեթները չեն ներկայացվել դատարան, հետևաբար չեն հետազոտվել և չեն դրվել մեղադրանքի հիմքում։ Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ նշված իրեղեն ապացույցների բացակայությունն ինքնին չի ազդել մեղադրյալներին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի հիմնավորվածության վրա, քանզի նախ և առաջ դրանց գոյությունը դատավարության կողմերը կասկածի տակ չեն դրել, բացի այդ վերը նշված իրեղեն ապացույցների՝ անմիջականորեն դատարանում հետազոտված չլինելն աննշան նշանակություն ունի այն պարագայում, երբ հետազոտվել են մեղադրանքը հիմնավորող այլ թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ, որոնք բավարար են եղել հաստատված համարելու համար մեղադրյալներին մեղսագրվող արարքը։ Դատարանի նման դիրքորոշումը, ի թիվս այլի, պայմանավորված է նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ԱՐԴ/0102/01/12 քրեական գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումից։
5.3. Մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով:
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) հանցավոր կազմակերպության կողմից կամ
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով: (…)»:
5.4. Վերոհիշյալ իրավադրույթների համատեքստում Դատարանը մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
Ինչ վերաբերում է Հռիփսիմե Մխիթարյանին, ապա Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում մեղադրյալի՝ իրեն մեղսագրվող արարքը /որոշակի վերապահումներով/ ընդունելը։
5.5. Քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալների նկատմամբ, հաշվի առնելով կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, մեղքի ձևը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալների անձը բնութագրող տվյալների, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալները ենթակա են ազատազրկման ձևով պատժի:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժին, ապա Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերջինս տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, ընդունել է մեղքը, ուստի արձանագրում է, որ նման պայմաններում տարբերակվող մոտեցում է անհրաժեշտ դրսևորել, հետևաբար գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
5.6․ Անդրադառնալով մեղադրյալների կողմից պատիժը կրելու հարցին և այս համատեքստում քննարկելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը՝ Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ պատժի պայմանականորեն չկիրառումը քրեաիրավական բառացիկ ինստիտուտ է, որի պարագայում դատարանը պետք է ունենա համոզվածություն այն մասին, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, որը պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս նշել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն:
Վերոգրյալի հաշվռամամբ՝ Դատարանը, հաշվի առնելով կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների բնույթն ու կարևորությունը, գտնում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պարագայում չի ապահովվի պատժի նպատակների իրացվելիությունը, հետևաբար Դատարանն արձանագրում է, որը մեղադրյալները պատիժը պետք է կրի:
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը 2024 թվականի մարտի 13-ից անընդմեջ գտնվում է անազատության մեջ ուստի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի մարտի 13-ից։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկզբին, ապա, Դատարանը գտնում է, որ 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման մեջ պետք է հաշվակցել մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 8 (ութ) ամիս 2 (երկու) օրը, և թողնել կրելու 5 (հինգ) տարի 9 (ինը) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 09-ից։
5.7. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
5.8. Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Արթուր Ծատինյանի անվամբ գրանցված «ԱյԴիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4318 2700 0069 8207 բանկային քարտը, «ՅունիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4374 6902 0316 8826 «Նոն Քաշ» լատինատառ գրառմամբ և 24100581195550 թվային գրառմամբ բանկային քարտը, Նարեկ Մամյանի անվամբ գրանցված 4457300001979647 համարի «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտը, Հռիփսիմե Մխիթարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածով, պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Այս համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված կանեփի բույսի թմրալկալոիդ՝ «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ պոլիմերային և մետաղական աղացները, դեղին գույնի պոլիմերային և կանաչ մետաղական տարաները, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքերի պարունակությամբ էլեկտրոնային կշեռքը, Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 11 փաթեթներում առկա ընդհանուր՝ 2,73 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը և «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա ընդհանուր՝ 166,81 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ, անգույն թափանցիկ փաթեթներում առկա ոսկեգույն մետաղական գդալի, փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա արծաթագույն գդալը, փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա թվով 2 հատ գրառմամբ սուրճի փաթեթները, 2 հատ փոքր, 2 հատ մեծ և 94 հատ փոքր զիպ պոլիէթիլենային փաթեթները չեն ներկայացվել դատարան, ուստի Դատարանը գտնում է, որ հանրային մեղադրողի միջնորդությունը՝ հիշյալ իրեղեն ապացույցները վերադարձնելու վերաբերյալ առարկազուրկ է, քանզի դրանց տնօրինման հարցը Դատարանի կողմից չի կարող որոշվել:
5.9. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.10․ Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա 567․000 ՀՀ դրամի չափով վարութային ծախս, սակայն նկատի ունենալով, որ մեղադրյալները վճարունակ չեն, գտնում է, որ վարութային ծախսը պետք է ներել։
5.10. Քննելով մեղադրանքի արդարացված մասով ռեբիլիտացիայի հարցը, հաշվի առնելով, որ պաշտպանական կողմի կողմից նման միջնորդություն չներկայացվեց, Դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին ճանաչել անպարտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։
Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի մարտի 13-ից։
Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին արդարացնել և ճանաչել անպարտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։
Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ նշանակված 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման մեջ հաշվակցել մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 8 (ութ) ամիս 2 (երկու) օրը, և թողնել կրելու 5 (հինգ) տարի 9 (ինը) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 09-ից։
Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել:
Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Արթուր Ծատինյանի անվամբ գրանցված «ԱյԴիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4318 2700 0069 8207 բանկային քարտը, «ՅունիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4374 6902 0316 8826 «Նոն Քաշ» լատինատառ գրառմամբ և 24100581195550 թվային գրառմամբ բանկային քարտը, Նարեկ Մամյանի անվամբ գրանցված 4457300001979647 համարի «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտը, Հռիփսիմե Մխիթարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենները պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Վարութային ծախսերի հարցերը համարել լուծված։
Ռեաբիլիտացիայի հարցերը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/3981/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 27-12-2024 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13-0275-24 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի հետ միասին քննությամբ ինքնությունը դեռևս չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել առանձնապես խոշոր չափերի <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որոնց մի մասն իրացրել են, իսկ մի մասը հետագայում իրացնելու նպատակով պահել է իրենց մոտ, իսկ թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությունից ստացված կրիպտոարժույթները փոխակերպելով կատարել են փողերի լվացում։ |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Նարեկ Վարուժանի Մամյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ, Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի հետ միասին քննությամբ ինքնությունը դեռևոս չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել առանձնապես խոշոր չափերի <<Մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որոնց մի մասն իրացրել են, իսկ մի մասը հետագայում իրացնելու նպատակով պահել է իրենց մոտ, իսկ թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությունից ստացված կրիպտոարժույթները փոխակերպելով կատարել են փողերի լվացում։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հռիփսիմե |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հայրանուն | Անդրանիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 296 Մաս 2 Կետ 1,2/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մամյան |
| Հայրանուն | Վարուժանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 296 Մաս 2 Կետ 1,2/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.30 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 27-12-2024 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմինե |
| Ազգանուն | Մելիքսեթյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 03-01-2025 |
|---|---|
| Որոշում | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ ԵԴ1/3981/01/24 «03» հունվարի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ա. Մելիքսեթյանս, ուսումնասիրելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի` Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի` Թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, ստանձնել վարույթ և նշանակել նախնական դատալսումներ 2025 թվականի հունվարի 09-ին, ժամը 17:00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Ավան նստավայրում (ք.Երևան, Գյուլիքևխվյան 20, դահլիճ N 4): Գործը վարույթ ստանձնելու պահից երկու օրվա ընթացքում այդ մասին տեղյակ պահել հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակցին՝ նրան ուղարկելով սահմանված ձևի հուշաթերթիկ` հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով սահմանված հարցերի կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի պարզաբանմամբ: ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Կազմակերպության հասցե | ք. Երևան, Սայաթ-Նովայի պողոտա 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հռիփսիմե |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Ճարոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Ճարոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 09-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2024 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 09-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 09-01-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի փոխելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը փոփոխելու մասին ԵԴ1/3981/01/24 «09» հունվարի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռ․ Արսենյանի, պաշտպաններ Ն․ Ճարոյանի, Հ․ Ճարոյանի, մեղադրյալներ՝ Հ․ Մխիթարյանի, Ն․ Մամյանի, քննելով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը փոփոխելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննարկելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի մարտի 13-ին Նարեկ Վարուժանի Մամյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի հուլիսի 04-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ բավարարվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13110424 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13110424 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13135824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13135824 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Դատական նիստի մասնակիցների դիրքորոշումները խափանման միջոցի հարցի քննարկման վերաբերյալ․ Հանրային մեղադրող Ռ․ Արսենյանը միջնորդեց փոխել խափանման միջոցը և որպես խափանման միջոց ընտրել կալանքը, քանզի պրոբացիայի ծառայությունից ստացվել է փաստական տվյալ առ այն, որ մեղադրյալը խախտել է իր նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի պայմանը, այն է՝ 05.01.2024թ. ժամը 23.43-ին գրանցվել է բացակա մշտադիտարկման ընթացքում խախտման տեսակն այն պայմաններում, երբ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված վարչական հսկողության խափանման միջոցի ընթացքում սահմանվել է նաև ժամային սահմանափակում ժամը 20.00-ից մինչև 08.00-ն չբացակայել բնակության վայրից: Ավելին, վերջինս գնացել է Մաշտոց փողոցում գտնվող ժամանցային կենտրոն, ծեծի է ենթարկել իր կնոջը, ժամը 00.20-ին Մաշտոցի 36 հասցեից ֆիզիկական և հոգեբանական ներգործություն կատարելու հիմնավոր կասկածով Ն. Մամյանը ձերբակալվել և տեղափոխվել է ոստիկանության բաժին: Փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է վարույթ: Քանի որ դեպքը նոր է տեղի ունցել , դեռևս չի ստացվել փորձագետի եզրակցությունը, ուստի դեռևս հանրային քրեական հետապնդում չի հարուցվել: Պաշտպան Հ․ Ճարոյանն առարկեց միջնորդեց դեմ, խնդրեց այն մերժել, այն հիմնավորմամբ, որ 4 ամիս իր վստահորդը գտնվել է կալանքի տակ, այնուհետև ընտրվել է տնային կալանք, իսկ այժմ ընտրված է վարչական հսկողությունը, իր վստահորդն այս ամիսների ընթացքում խախտումներ թույլ չի տվել: Նշված միջադեպը պայմանավորված է եղել անձնական խնդիրներով: Բացի այդ, միջնորդում է թույլ տալ փոխել բնակության վայրը, քանզի մինչ այս պահն իր վստահորդն ապրել է իր տանը, իսկ հիմա ցանկություն ունի աշխատելու և վարձակալական հիմունքներով այլ բնակարանում բնակվելու: Մեղադրյալ Հ․ Մխիթարյանը հայտնեց, որ զանգահարել է իր երեխաներին, պարզել, որ նրանք մենակ են տանը, ուստի իր կողմից նշված ժամին դուրս գալը նպատակ է ունեցել նախկին կնոջը զգուշացնել, որ երեխաներին մենակ չթողնի: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. 18․ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) :»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(...) 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (...) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 272-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Մեղադրյալի մաuնակցությունը դատական նիստին պարտադիր է, բացառությամբ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերի: Եթե այլ դեպքերում մեղադրյալը դատական նիստին չի ներկայանում, ապա դատալսումները հետաձգվում են: 2. Դատական նիստին առանց հարգելի պատճառի չներկայացած մեղադրյալի նկատմամբ դատարանի որոշմամբ կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքով նախատեսված հարկադրանքի միջոցներ հետագա դատական նիստերին նրա ներկայությունն ապահովելու նպատակով: (...)։» Անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա` ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից (տե՛ս, mutatis mutandis, Ա.Ավետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԱՎԴ/0022/06/08 որոշման 18-րդ կետը)։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքի հիմնարար ու անօտարելի բնույթը և դրա կամայական ու անհիմն սահմանափակումները հնարավորինս բացառելու նպատակով գործուն երաշխիքների առկայության անհրաժեշտությունը։ Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել այն մասին, որ կալանավորման օրինականության և հիմնավորվածության ապահովման տեսանկյունից կարևոր է կալանավորման հիմքերից որևէ մեկի կամ մի քանիսի և կալանավորման պայմանների (հիմնավոր կասկած, քրեական գործի առկայություն, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման առկայություն և այլն) վերաբերյալ դատական ակտում ողջամիտ հետևությունների առկայությունը (ՎԲ-132/07, ԱՎԴ/0022/06/08, ԼԴ/0197/06/08, ԵԿԴ/0580/06/09, ԵԿԴ/0678/06/10, ՏԴ/0052/06/14 և այլն): Դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանի վարույթում գտնվող գործով կալանավորման իրավաչափության հարցը քննարկելիս Դատարանն իրավասու է դրա պայմանները, այդ թվում՝ հիմնավոր կասկածը, գնահատել առերևույթության մակարդակում։ Դատարանի այս դիրքորոշումը հիմնավորվում է նրանով, որ հանցագործության դեպքի, դրան անձի առնչության, մեղավորության ապացուցվածության, արարքի որակման իրավաչափության գնահատումը, ի թիվս այլոց, կազմում է գործի ըստ էության քննության առարկան։ Գործի արդարացի քննության և մրցակցության սկզբունքներից ելնելով, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար պետք է ստեղծվի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հասնելով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը: Այսինքն՝ մինչև գործի ըստ էության լուծումը տվյալ վարույթի հանգուցային հարցերի, այդ թվում՝ հիմնավոր կասկածի շրջանակներում մեղադրյալի արարքի որակման իրավաչափության (ուռճացվածության), դրա հիմնավորվածության հարցերի վերաբերյալ վաղաժամ դատողություններ կատարելն օբյեկտիվ հիմքեր կտա պնդելու, որ դատարանը, ի սկզբանե, տվյալ գործով որոշակի նախատրամադրվածություն է ունեցել, ինչն անթույլատրելի է: Հետևաբար՝ դատարանի վարույթում գտնվող գործով, ի տարբերություն մինչդատական վարույթում գտնվող քրեկան վարույթի, կալանավորման իրավաչափության հարցը քննարկելիս հիմնավոր կասկածի առկայությունը ենթադրվում է, եթե այն չի բացառվում ակնհայտ փաստերով, որոնց առկայությունը հաստատելը չի պահանջում գործի հանգամանքների բազմակողմանի և խորը հետազոտում։ Կալանավորման իրավաչափության այլ պայմանների շարքում Օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ունեն կանխատեսական, մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ։ Ընդ որում, այդ կանխատեսող գործողություններն անհրաժեշտ է հիմնավորել քրեական գործով ձեռքբերված որոշակի նյութերով, որով էլ վերջին հաշվով որոշվում է կալանավորման կիրառման հիմնավորվածությունը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա։ Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ։ Միևնույն ժամանակ կալանավորման հիմք(եր)ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա։ Այսպիսով, կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի եզրահանգումը պետք է հիմնված լինի վերը նշված հանգամանքների փոխազդեցության, հարաբերակցության բացահայտման, այդ հանգամանքների համակցված գնահատման արդյունքում ձևավորված համոզմունքի վրա, ինչն իր հերթին պետք է արտացոլվի դատարանի կողմից կայացվող դատական ակտում։ Անդրադառնալով խափանման միջոցը փոփոխելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Մեղադրյալ Նարեկ Մամյանը, խախտել է իր նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողության պայմանը, մասնավորապես՝ վարչական հսկողությամբ սահմանված՝ իր բնակության վայրը չլքելու ժամերին, դուրս է եկել իր բնակարանից և գնացել ժամանցային վայր։ Բացի այդ, հաշվի առնելով նախկինում ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդման դադարեցված լինելու հանգմանքը և այն գնահատելով նոր նախաձեռնված ֆիզիկական և հոգեբանական բռնության փաստով նախաձեռնված վարույթի հետ, Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է նոր արարք կատարելու մտավախություն: Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցաքի բնույթը, վտանգավորության աստիճանը /առանձնապես ծանր հանցանքը/ և այն գնահատելով մեղադրյալի մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքի, դեպքի վայրից խափուստի դիմելու փորձ կատարելու /ըստ մեղադրական եզարակացության/ հանգամանքի հետ, արձանագրում է, որ բարձր մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը: Հաշվի առնելով նաև խմբային հանցավորության մեղասագրման փաստը՝ Դատարանն իրատեսական է համարում նաև ապացուցման գործընթացին միջամտելու ռիսկը: Այլ կերպ Դատարանն արձանագրում է, որ այլընտանքային խափանման միջոցները չեն ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, ուստի հանյրայի մեղադրողի միջնորդությունը՝ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը կալանքով փոխարինելու վերաբերյալ, հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 116-118-րդ, 270-րդ, 272-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի /ծնված 24.11.1992թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնել։ Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի /ծնված 24.11.1992թ./ նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը՝ 3 /երեք/ ամիս ժամկետով։ Կալանքի սկիզբը հաշվել վերջինիս արգելանքի վերցնելու պահից։ Որոշման կատարումը հանձնարարել ՀՀ ներքին գործերի նախարարության ոստիկանությանը և ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկին։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 09-01-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը փոփոխելու մասին ԵԴ1/3981/01/24 «09» հունվարի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռ․ Արսենյանի, պաշտպաններ Ն․ Ճարոյանի, Հ․ Ճարոյանի, մեղադրյալներ՝ Հ․ Մխիթարյանի, Ն․ Մամյանի, քննելով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը փոփոխելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննարկելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 13.03.2024թ. Հռիփսիմե Մխիթարյանը ձերբակալվել է: 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մայիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Դատական նիստի մասնակիցների դիրքորոշումները խափանման միջոցի հարցի քննարկման վերաբերյալ․ Հանրային մեղադրող Ռ․ Արսենյանը միջնորդեց երկարաձգել կալանքի ժամկետը 3 ամսով, քանզի խափանման միջոցի հիմքերը շարունակում են առկա լինել: Պաշտպան Ն․ Ճարոյանն նշեց, որ այս պահին այնաքով, որքանով լուծված չէ մեղադրյալի բնակության վայրի հարցը, այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությամբ չի կարող հանդես գալ: Մեղադրյալը միացավ պաշտպանի դիրքրոշմանը: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. 18․ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) :»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(...) 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (...) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։»: Անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա` ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից (տե՛ս, mutatis mutandis, Ա.Ավետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԱՎԴ/0022/06/08 որոշման 18-րդ կետը)։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքի հիմնարար ու անօտարելի բնույթը և դրա կամայական ու անհիմն սահմանափակումները հնարավորինս բացառելու նպատակով գործուն երաշխիքների առկայության անհրաժեշտությունը։ Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել այն մասին, որ կալանավորման օրինականության և հիմնավորվածության ապահովման տեսանկյունից կարևոր է կալանավորման հիմքերից որևէ մեկի կամ մի քանիսի և կալանավորման պայմանների (հիմնավոր կասկած, քրեական գործի առկայություն, որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման առկայություն և այլն) վերաբերյալ դատական ակտում ողջամիտ հետևությունների առկայությունը (ՎԲ-132/07, ԱՎԴ/0022/06/08, ԼԴ/0197/06/08, ԵԿԴ/0580/06/09, ԵԿԴ/0678/06/10, ՏԴ/0052/06/14 և այլն): Դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանի վարույթում գտնվող գործով կալանավորման իրավաչափության հարցը քննարկելիս Դատարանն իրավասու է դրա պայմանները, այդ թվում՝ հիմնավոր կասկածը, գնահատել առերևույթության մակարդակում։ Դատարանի այս դիրքորոշումը հիմնավորվում է նրանով, որ հանցագործության դեպքի, դրան անձի առնչության, մեղավորության ապացուցվածության, արարքի որակման իրավաչափության գնահատումը, ի թիվս այլոց, կազմում է գործի ըստ էության քննության առարկան։ Գործի արդարացի քննության և մրցակցության սկզբունքներից ելնելով, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար պետք է ստեղծվի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հասնելով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը: Այսինքն՝ մինչև գործի ըստ էության լուծումը տվյալ վարույթի հանգուցային հարցերի, այդ թվում՝ հիմնավոր կասկածի շրջանակներում մեղադրյալի արարքի որակման իրավաչափության (ուռճացվածության), դրա հիմնավորվածության հարցերի վերաբերյալ վաղաժամ դատողություններ կատարելն օբյեկտիվ հիմքեր կտա պնդելու, որ դատարանը, ի սկզբանե, տվյալ գործով որոշակի նախատրամադրվածություն է ունեցել, ինչն անթույլատրելի է: Հետևաբար՝ դատարանի վարույթում գտնվող գործով, ի տարբերություն մինչդատական վարույթում գտնվող քրեկան վարույթի, կալանավորման իրավաչափության հարցը քննարկելիս հիմնավոր կասկածի առկայությունը ենթադրվում է, եթե այն չի բացառվում ակնհայտ փաստերով, որոնց առկայությունը հաստատելը չի պահանջում գործի հանգամանքների բազմակողմանի և խորը հետազոտում։ Կալանավորման իրավաչափության այլ պայմանների շարքում Օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ունեն կանխատեսական, մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ։ Ընդ որում, այդ կանխատեսող գործողություններն անհրաժեշտ է հիմնավորել քրեական գործով ձեռքբերված որոշակի նյութերով, որով էլ վերջին հաշվով որոշվում է կալանավորման կիրառման հիմնավորվածությունը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա։ Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ։ Միևնույն ժամանակ կալանավորման հիմք(եր)ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա։ Այսպիսով, կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի եզրահանգումը պետք է հիմնված լինի վերը նշված հանգամանքների փոխազդեցության, հարաբերակցության բացահայտման, այդ հանգամանքների համակցված գնահատման արդյունքում ձևավորված համոզմունքի վրա, ինչն իր հերթին պետք է արտացոլվի դատարանի կողմից կայացվող դատական ակտում։ Անդրադառնալով խափանման միջոցի երկարաձգման հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցաքի բնույթը, վտանգավորության աստիճանը /առանձնապես ծանր հանցանքը/ և այն գնահատելով մեղադրյալի մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքի, հանգամանքի հետ, արձանագրում է, որ բարձր մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը: Հաշվի առնելով նաև խմբային հանցավորության մեղասագրման փաստը՝ Դատարանն իրատեսական է համարում նաև ապացուցման գործընթացին միջամտելու ռիսկը: Այլ կերպ, Դատարանն արձանագրում է, որ այլընտանքային խափանման միջոցները չեն ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, ուստի հանրային մեղադրողի միջնորդությունը՝ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ, հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման: Միևնույն ժամանակ հաշվի առնելով դատական վարույթի սկզբնական փուլը, Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է կալանքի ժամկետը երկարաձգել առավելագույն ժամկետով: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 116-118-րդ, 270-րդ, 272-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի /ծնված 13.05.1995թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 05-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 05-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀԾՎ Երևան քաղաքի ուղեկցման աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալnներ Ն. Մամյանին և Հ. Մխիթարյանին չներկայացնելու չներկայանելու պատճառով |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 17-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 17-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀԾՎ Երևան քաղաքի ուղեկցման աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալ Ն. Մամյանին չներկայանելու պատճառով |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 03-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 03-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | դատական նիստը չի կայացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀԾՎ Երևան քաղաքի ուղեկցման աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներ Ն. Մամյանին և Հ. Մխիթարյանին չներկայանելու պատճառով |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 07-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 07-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 07-04-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին ԵԴ1/3981/01/24 «07» ապրիլի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Վ. Մարգարյանի, պաշտպան Հ․ Ճարոյանի, մեղադրյալներ՝ Հ․ Մխիթարյանի, Ն․ Մամյանի, քննելով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի մարտի 13-ին Նարեկ Վարուժանի Մամյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի մարտի 13-ին Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը ձերբակալվել է: 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մայիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի հուլիսի 04-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ բավարարվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13110424 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13110424 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13135824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13135824 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու և վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը՝ երեք ամիս ժամկետով ընտրելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Դատական նիստի մասնակիցների դիրքորոշումները խափանման միջոցի հարցի քննարկման վերաբերյալ․ Հանրային մեղադրող Վ․ Մարգարյանը նշեց, որ Նարեկ Մամյանի նկատմամբ Դատարանի նախորդիվ կայացված որոշմամբ արձանագրված 3 հիմքերն էլ պահպանված են, ուստի կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման 3 ամիս ժամկետով: Թեև եղել են դատական նիստեր, որոնք չեն կայացել մեղադրյալներին դատարան չներկայացնելու հիմքով, սակայն այդ հարցն արդեն գրեթե կարգավորված է, իսկ հատկապես սույն դեպքում մեղադրյալի կամքից անկախ պատճառով դատական նիտերի չկայացումը չի կարող հիմք հանդիսնալ խափանման միջոը փոփոխելու համար, քանզի արձանագրված է փաստն առ այն, որ մեղադրյալն արդեն իսկ խախտել է իր նկատմամբ ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները: Պաշտպան Հ․ Ճարոյանն առարկեց միջնորդության դեմ՝ նշելով, որ նոր նախաձեռնված վարությով իր վստահորդը որևէ կարգավիճակ չունի, ավելին՝ հաղորդում տված անձը՝ իր վստահորդի նախկին կինը, հետ է վերցրել բողոքը: Իր վստահորդը ցանկություն ունի աշխատելու, ուստի միջնորդում է կիրառել վարչական հսկողություն, իսկ եթե դատարանը գտնի, որ պետք է կիրառել ազատությունից զրկելու հետ կապված խափանման միջոց, ապա խնդրում է կիրառել տնային կալանքը, որը մեղադրյալը պետք է կրի իր /պաշտպանի/ բնակարանում: Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանը միացավ պաշտպանին։ Նշեց, որ ինքը թեև խախտել է վարչական հսկողության պայմանը, դուրս է եկել արգելված ժամին տանից, սակայն չի հարվածել կնոջը, իսկ հիմա իրենք հաշտվել են: Քննարկելով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…) գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)>>: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի առնչությունը ենթադրյալ հանցանքի կատարմանն առկա է: Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Անդրադառնալով կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքին, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով, Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթը, կատարման մեխանիզմը, ծանրության աստիճանը, խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, արձանագրում է նշված հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցաքի բնույթը, վտանգավորության աստիճանը /առանձնապես ծանր հանցանքը/ և այն գնահատելով մեղադրյալի մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքի, դեպքի վայրից խափուստի դիմելու փորձ կատարելու /ըստ մեղադրական եզարակացության/ հանգամանքի հետ, արձանագրում է, որ բարձր է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը: Ինչ վերաբերում է նոր հանցանք կատարելու հիմքին, ապա Դատարանը, հաշվի առնելով նախկինում ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդման դադարեցված լինելու հանգամանքը և այն գնահատելով ֆիզիկական և հոգեբանական բռնության փաստով նոր նախաձեռնված վարույթի հետ, արձանագրում է, որ առկա է նոր արարք կատարելու մտավախություն: Այս համատեքստում անդրադառնալով պաշտպանի այն դիտարկմանը, որ հարորդում տված անձը ետ է վերցրել բողոքը , իսկ իր վստահորդը մեղադրյալի կարգավիճակ չունի, ապապ Դատարանն արձանագրում է, որ առերևույթ ընտանեական բռնության դեպքով տոժողի բողոքի բացակայությունը անվերպահ հիմք չէ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու համար, իսկ մեղադրյալի կարգավիճակ չունենալու հանգամանքը , համակցված նախկինում ձև 8 տեղեկանքի տվյալների հետ, չի բացառում նոր արարք կատարելու ռիսկը: Քննելով կալանքից զատ այլ խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը և այս համատեքստում քննարկելով նաև պաշտպանի միջնորդությունը, Դատարանն արձանագրում է, որ նախկինում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմաններում, վերջինս խախտել է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց վարչական հսկողության պայմանը, մասնավորապես՝ վարչական հսկողությամբ սահմանված՝ իր բնակության վայրը չլքելու ժամերին, դուրս է եկել իր բնակարանից և գնացել ժամանցային վայր, ինչով պայմանավորված Դատարանը վերջինիս նկատմամբ կիրառել է բացառիկ խափանման միջոց՝ կալանքը, ուստի, նկատի ունենալով վերոգրյալը և հաշվի առնելով խափանման միջոցի վերոշարադրյալը հիմքերը շարունակվում են պահպանվել, Դատարանը գտնում է, որ կալանքն այն բացառիկ փախանման միջոցն է, որ քննության սույն փույլում կարող է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/2465/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի /ծնված 24.11.1992թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով։ Պաշտպանի միջնորդությունը մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 07-04-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին ԵԴ1/3981/01/24 «07» ապրիլի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Վ. Մարգարյանի, պաշտպան Հ․ Ճարոյանի, մեղադրյալներ՝ Հ․ Մխիթարյանի, Ն․ Մամյանի, քննելով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի մարտի 13-ին Նարեկ Վարուժանի Մամյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի մարտի 13-ին Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը ձերբակալվել է: 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մայիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի հուլիսի 04-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ բավարարվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13110424 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13110424 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13135824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13135824 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու և վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը՝ երեք ամիս ժամկետով ընտրելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Դատական նիստի մասնակիցների դիրքորոշումները խափանման միջոցի հարցի քննարկման վերաբերյալ․ Հանրային մեղադրող Վ. Մարգարյանը նշեց, որ Հռիփսիմե Մխիթարյանի նկատմամբ Դատարանի նախորդիվ կայացված որոշմամբ արձանագրված 2 հիմքերն էլ պահպանված են, ուստի կալանքի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման 3 ամիս ժամկետով: Պաշտպանը Հ․ Ճարոյանը նշեց, որ դեռևս չունի մեղադրյալի բնակության և առողջական վիճակի մասին փաստական տվյալներ, ուստի միջնոդություն չունի: Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը միացավ պաշտանին, միևնույն ժամանակ նշեց, որ ունի առողջական խնդիրներ: Քննարկելով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…) գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)>>: ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի առնչությունը ենթադրյալ հանցանքի կատարմանն առկա է: Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Անդրադառնալով կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքին, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով, Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթը, կատարման մեխանիզմը, ծանրության աստիճանը, խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, արձանագրում է նշված հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցաքի բնույթը, վտանգավորության աստիճանը /առանձնապես ծանր հանցանքը/ և այն գնահատելով մեղադրյալի մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքի հետ, արձանագրում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը: Քննելով ազատությունից զրկելու հետ չկապված կամ առնվազն տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, խափանման միջոցի վերաշարադրյալ հիմքերի առկայության դեպքում կալանքն այն բացառիկ փախանման միջոցն է, որ քննության սույն փուլում կարող է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/2465/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի /ծնված՝ 13.05.1995թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 07-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:10 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 07-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 05-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 05-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 22-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 22-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ ՀԾՎ Երևան քաղաքի ուղեկցման աշխատանքների իրականացման բաժնի կողմից մեղադրյալներ Ն. Մամյանին և Հ. Մխիթարյանին չներկայանելու պատճառով |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 09-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 09-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացվե հանրային մեղադրողի հետաձգման դիմումի հիման վրա |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 23-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 23-06-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին ԵԴ1/3981/01/24 «23» հունիսի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Վ. Մարգարյանի, պաշտպան Հ․ Ճարոյանի, մեղադրյալներ՝ Հ․ Մխիթարյանի, Ն․ Մամյանի, քննելով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը․ 2024 թվականի մարտի 13-ին Նարեկ Վարուժանի Մամյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի մարտի 13-ին Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը ձերբակալվել է: 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մայիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի հուլիսի 04-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ բավարարվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13110424 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13110424 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13135824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13135824 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու և վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը՝ երեք ամիս ժամկետով ընտրելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Դատական նիստի մասնակիցների դիրքորոշումները խափանման միջոցի հարցի քննարկման վերաբերյալ․ Հանրային մեղադրող Վ. Մարգարյանը միջնորդեց երկարաձգել կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը, քանզի հիմքերը շարունակվում են պահպանվել: Պաշտպանը Հ․ Ճարոյանն առարկեց միջնորդության դեմ՝ նշելով, որ մեղադրյալը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել և, թեև մեղադրյալը չունի մշտական բնակության վայրը, սակայն հնարավորություն կա, որ երկու մեղադրյալներն էլ բնակվեն իր բնակարանում՝ առանձնատանը, ուստի միջնորդում է կիրառել տնային կալանք: Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը միացավ պաշտպանին: Քննարկելով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…) գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…): ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի առնչությունը ենթադրյալ հանցանքի կատարմանն առկա է: Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Անդրադառնալով կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքին, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով, Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթը, կատարման մեխանիզմը, ծանրության աստիճանը, խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, արձանագրում է նշված հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցաքների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը /առանձնապես ծանր հանցանքներ/ և այն գնահատելով մեղադրյալի մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքի հետ, արձանագրում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը: Քննելով ազատությունից զրկելու հետ չկապված կամ առնվազն տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, խափանման միջոցի վերաշարադրյալ հիմքերի առկայության դեպքում կալանքն այն բացառիկ փախանման միջոցն է, որ քննության սույն փուլում կարող է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի /ծնված՝ 13.05.1995թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամկետով։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 23-06-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին ԵԴ1/3981/01/24 «23» հունիսի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Վ. Մարգարյանի, պաշտպան Հ․ Ճարոյանի, մեղադրյալներ՝ Հ․ Մխիթարյանի, Ն․ Մամյանի, քննելով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը․ 2024 թվականի մարտի 13-ին Նարեկ Վարուժանի Մամյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի մարտի 13-ին Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը ձերբակալվել է: 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մայիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի հուլիսի 04-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ բավարարվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13110424 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13110424 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13135824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13135824 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու և վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը՝ երեք ամիս ժամկետով ընտրելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Դատական նիստի մասնակիցների դիրքորոշումները խափանման միջոցի հարցի քննարկման վերաբերյալ․ Հանրային մեղադրող Վ․ Մարգարյանը միջնորդեց երկարաձգել կալանքի ժամկետը՝ հաշվի առնելով, որ հիմքերը շարունակվում են պահպանվել: Պաշտպան Հ․ Ճարոյանն առարկեց միջնորդության դեմ՝ նշելով, որ միջնորդում է կիրառել վարչական հսկողությունը, ընդ որում՝ հայտնելով, որ մեղադրյալները կարող են բնակվել իր՝ սեփականության իրավունքով պատկանող առանձնատանը, ինչը հնարավորություն կտա աշխատելու և հոգալու անչափահաս երեխաների կարիքները: Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանը միացավ պաշտպանին: Քննարկելով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…) գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…): ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի առնչությունը ենթադրյալ հանցանքի կատարմանն առկա է: Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Անդրադառնալով կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքին, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով, Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթը, կատարման մեխանիզմը, ծանրության աստիճանը, խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, արձանագրում է նշված հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցաքի բնույթը, վտանգավորության աստիճանը /առանձնապես ծանր հանցանքը/ և այն գնահատելով մեղադրյալի մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքի, դեպքի վայրից խափուստի դիմելու փորձ կատարելու /ըստ մեղադրական եզարակացության/ հանգամանքի հետ, արձանագրում է, որ բարձր է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը: Ինչ վերաբերում է նոր հանցանք կատարելու հիմքին, ապա Դատարանը, հաշվի առնելով նախկինում ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդման դադարեցված լինելու հանգամանքը, արձանագրում է, որ առկա է նոր արարք կատարելու մտավախություն: Քննելով կալանքից զատ այլ խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը և այս համատեքստում քննարկելով նաև պաշտպանի միջնորդությունը, Դատարանն արձանագրում է, որ նախկինում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմաններում, վերջինս խախտել է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց վարչական հսկողության պայմանը, մասնավորապես՝ վարչական հսկողությամբ սահմանված՝ իր բնակության վայրը չլքելու ժամերին, դուրս է եկել իր բնակարանից և գնացել ժամանցային վայր, ինչով պայմանավորված Դատարանը վերջինիս նկատմամբ կիրառել է բացառիկ խափանման միջոց՝ կալանքը, ուստի, նկատի ունենալով վերոգրյալը և հաշվի առնելով խափանման միջոցի վերոշարադրյալը հիմքերը շարունակվում են պահպանվել, Դատարանը գտնում է, որ կալանքն այն բացառիկ փախանման միջոցն է, որ քննության սույն փույլում կարող է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի /ծնված 24.11.1992թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով։ Պաշտպանի միջնորդությունը մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 05-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 05-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | դատական նիստը չի կայացվել պաշտպան Հ. Ճարոյանի հետաձգման դիմումի հիման վրա |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 12-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 12-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 23-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը հետաձգվել է, քանի որ կալանքի տակ գտնվող մեղադրյալ Ն. Մամյանը հրաժարվել է ներկայանալ դատական նիստի, ինչի մասին կազմվել է արձանագրություն |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 06-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 06-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 06-10-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին ԵԴ1/3981/01/24 «06» հոկտեմբերի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Վ. Մարգարյանի, պաշտպան Հ․ Ճարոյանի, մեղադրյալներ՝ Հ․ Մխիթարյանի, Ն․ Մամյանի, քննելով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը․ 2024 թվականի մարտի 13-ին Նարեկ Վարուժանի Մամյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի մարտի 13-ին Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը ձերբակալվել է: 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մայիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի հուլիսի 04-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ բավարարվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13110424 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13110424 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13135824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13135824 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու և վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը՝ երեք ամիս ժամկետով ընտրելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Դատական նիստի մասնակիցների դիրքորոշումները խափանման միջոցի հարցի քննարկման վերաբերյալ․ Հանրային մեղադրող Վ. Մարգարյանը միջնորդեց երկարաձգել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը, քանզի հիմքերը շարունակվում են պահպանվել: Պաշտպան Հ․ Ճարոյանը միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել վարչական հսկողությունը՝ 5 օր ժամկետով, ինչը պատճառաբանեց այն հանգամանքով, որ մեղադրյալին հնարավորություն տրվի այցելելու ծանր առողջական խնդիրներով հիվանդանոցում գտնվող հորը: Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանը միացավ պաշտպանին: Քննարկելով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…) գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…): ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի առնչությունը ենթադրյալ հանցանքի կատարմանն առկա է: Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Անդրադառնալով կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքին, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով, Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթը, կատարման մեխանիզմը, ծանրության աստիճանը, խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, արձանագրում է նշված հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցաքի բնույթը, վտանգավորության աստիճանը /առանձնապես ծանր հանցանքը/ և այն գնահատելով մեղադրյալի մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքի, դեպքի վայրից խափուստի դիմելու փորձ կատարելու /ըստ մեղադրական եզարակացության/ հանգամանքի հետ, արձանագրում է, որ բարձր է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը: Ինչ վերաբերում է նոր հանցանք կատարելու հիմքին, ապա Դատարանը, հաշվի առնելով նախկինում ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդման դադարեցված լինելու հանգամանքը, արձանագրում է, որ առկա է նոր արարք կատարելու մտավախություն: Քննելով կալանքից զատ այլ խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը և այս համատեքստում քննարկելով նաև պաշտպանի միջնորդությունը, Դատարանն արձանագրում է, որ նախկինում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմաններում, վերջինս խախտել է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց վարչական հսկողության պայմանը, մասնավորապես՝ վարչական հսկողությամբ սահմանված՝ իր բնակության վայրը չլքելու ժամերին, դուրս է եկել իր բնակարանից և գնացել ժամանցային վայր, ինչով պայմանավորված Դատարանը վերջինիս նկատմամբ կիրառել է բացառիկ խափանման միջոց՝ կալանքը, ուստի, նկատի ունենալով վերոգրյալը և հաշվի առնելով խափանման միջոցի վերոշարադրյալը հիմքերը շարունակվում են պահպանվել, Դատարանը գտնում է, որ կալանքն այն բացառիկ փախանման միջոցն է, որ քննության սույն փույլում կարող է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Հաշվի առնելով այն, որ կողմերը Դատարանի ջանասիրությունը չվիճարկեցին, Դատարանն այդ հարցին չի անդրադառնում: Անդրադառնալով առողջական խնդիրներով պայմանավորված հորը այցելելու հանգամանքով պայմանավորված խափանման միջոցի փոփոխությանը, Դատարանն արձանագրում է, որ նշվածը որևէ կերպ չի փոխում կալանքի իրավաչափության պայմանները և հիմքերը, մյուս կողմից նշված հարցը կազմակերպելու համար օրենսդրորեն նախատեսված են այլ կառուցակարգեր: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի /ծնված 24.11.1992թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով։ Պաշտպանի միջնորդությունը մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 06-10-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին ԵԴ1/3981/01/24 «06» հոկտեմբերի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Վ. Մարգարյանի, պաշտպան Հ․ Ճարոյանի, մեղադրյալներ՝ Հ․ Մխիթարյանի, Ն․ Մամյանի, քննելով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը․ 2024 թվականի մարտի 13-ին Նարեկ Վարուժանի Մամյանը ձերբակալվել է։ 2024 թվականի մարտի 13-ին Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը ձերբակալվել է: 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի մայիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի հուլիսի 04-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը։ 2024 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ բավարարվել է։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13110424 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13110424 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13135824 քրեական վարույթը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13135824 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին: 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու և վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը՝ երեք ամիս ժամկետով ընտրելու մասին։ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2025 թվականի հունիսի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ Դատական նիստի մասնակիցների դիրքորոշումները խափանման միջոցի հարցի քննարկման վերաբերյալ․ Հանրային մեղադրող Վ. Մարգարյանը միջնորդեց երկարաձգել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը, քանզի հիմքերը շարունակվում են պահպանվել: Պաշտպանը Հ․ Ճարոյանը և մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը դիրքորոշում չհայտնեցին: Քննարկելով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…) գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…): ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի առնչությունը ենթադրյալ հանցանքի կատարմանն առկա է: Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Անդրադառնալով կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը. Անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքին, մասնավորապես՝ մեղադրյալի կողմից ապացուցման գործընթացին չմիջամտելու պարտականության կատարման առումով, Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթը, կատարման մեխանիզմը, ծանրության աստիճանը, խմբային հանցավորության մեղսագրման փաստը, արձանագրում է նշված հիմքի առկայությունը։ Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցաքների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը /առանձնապես ծանր հանցանքներ/ և այն գնահատելով մեղադրյալի մշտական բնակության վայր չունենալու հանգամանքի հետ, արձանագրում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը: Քննելով ազատությունից զրկելու հետ չկապված կամ առնվազն տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, խափանման միջոցի վերաշարադրյալ հիմքերի առկայության դեպքում կալանքն այն բացառիկ փախանման միջոցն է, որ քննության սույն փուլում կարող է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Դատարանը, հաշվի առնելով այն, որ կողմերը ջանասիրության հանգամանքը չվիճարկեցին, Դատարանն այդ հարցին չի անդրադառնում: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի /ծնված՝ 13.05.1995թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամկետով։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 04-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 04-11-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 19-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 19-11-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 15-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 15-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 26-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 26-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Վերդիկտ
| Ամսաթիվ | 26-12-2025 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հռիփսիմե |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Կայացվել է վերդիկտ | Արդարացման |
| Կայացվել է վերդիկտ | Մեղադրական |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված | |
| Հոդված |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 26-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:35 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 26-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 26-12-2025 |
|---|
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 26-12-2025 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Նարեկ |
| Ազգանուն | Մամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 26-12-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Այլ նշումներ | Վ Ճ Ռ Ե Ց Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին ճանաչել անպարտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։ Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի մարտի 13-ից։ Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին արդարացնել և ճանաչել անպարտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։ Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ նշանակված 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման մեջ հաշվակցել մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 8 (ութ) ամիս 2 (երկու) օրը, և թողնել կրելու 5 (հինգ) տարի 9 (ինը) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 09-ից։ Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել: Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել: Իրեղեն ապացույցի և վարութային ծախսերի հարցերը համարել լուծված։ Ռեաբիլիտացիայի հարցերը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 26-12-2025 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հռիփսիմե |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Հոդված |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հռիփսիմե |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 26-12-2025 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Այլ նշումներ | Վ Ճ Ռ Ե Ց Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին ճանաչել անպարտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։ Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի մարտի 13-ից։ Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին արդարացնել և ճանաչել անպարտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։ Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ նշանակված 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման մեջ հաշվակցել մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 8 (ութ) ամիս 2 (երկու) օրը, և թողնել կրելու 5 (հինգ) տարի 9 (ինը) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 09-ից։ Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել: Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել: Իրեղեն ապացույցի և վարութային ծախսերի հարցերը համարել լուծված։ Ռեաբիլիտացիայի հարցերը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ԵԴ1/3981/01/24 «26» դեկտեմբերի 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ՝ դատավոր քարտուղարությամբ՝ Ա. Մելիքսեթյանի, Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ` հանրային մեղադրողներ Վ․ Մարգարյանի, Ռ․ Արսենյանի, պաշտպաններ Հ․ Ճարոյանի, Ն․ Ճարոյանի, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի /ծնված՝ ****, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, բարձրագույն կրթությամբ, հաշվառված՝ *** հասցեում, մշտական բնակության վայր չունի/՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի /ծնված՝ *** *** քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, ամուսնալուծված, չի աշխատում, բարձրագույն կրթությամբ, հաշվառված՝ **** հասցեում, մշտական բնակության վայր չունի/՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը 1․1․ 2024 թվականի մարտի 13-ին՝ ժամը 14։00-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Նարեկ Վարուժանի Մամյանը ձերբակալվել է։ 1․2․ 2024 թվականի մարտի 13-ին՝ ժամը 13։00-ին, հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը ձերբակալվել է: 1․3․ 2024 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը։ 1․4․ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 1․5․ 2024 թվականի մարտի 14-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 1․6․ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 1․7․ 2024 թվականի մարտի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով։ 1․8․ 2024 թվականի մայիսի 10-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․9․ 2024 թվականի մայիսի 13-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․10․ 2024 թվականի հուլիսի 04-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը։ 1․11․ 2024 թվականի հուլիսի 11-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․12․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ բավարարվել է։ 1․13․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13110424 քրեական վարույթը։ 1․14․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13110424 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 1․15․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 1․16․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․17․ 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 1․18․ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 13135824 քրեական վարույթը։ 1․19․ 2024 թվականի նոյեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթը թիվ 13135824 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 13-0275-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին։ 1․20․ 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին միջնորդություն է ներկայացվել դատարան մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը։ 1․21․ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․22․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 13027524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Նարեկ Վարուժանի Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3981/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ին: 1․23․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3981/01/24 քրեական գործով քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 1․24․ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը վերացնելու և վերջինիս նկատմամբ կալանավորումը՝ երեք ամիս ժամկետով ընտրելու մասին։ 1․25․ 2025 թվականի հունվարի 09-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․26․ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․27․ 2025 թվականի ապրիլի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․28․ 2025 թվականի հունիսի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․29․ 2025 թվականի հունիսի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․30․ 2025 թվականի հոկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 1․31․ 2025 թվականի հոկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։ 2. Մեղադրալներին մեղսագրվող հանցանքի փաստական նկարագրությունը. 2․1․ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Նարեկ Վարուժանի Մամյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ, իրականացրել է հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված ֆինանսական միջոցների կառավարում, վերահսկում և բաշխում: Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, մի հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված թվով 307 փաթեթներում առկա առանձնապես խոշոր չափերի՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ: Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 3-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում, հանցավոր ճանապարհով թմրամիջոցների իրացումից ստացված ֆինանասական միջոցների հանցավոր ծագումը, դրանց իրական բնույթը թաքցնելու, հանցավոր ճանապարհով ստացված ֆինանսական միջոցների տեղաշարժն ու տեղաբաշխումը քողարկելու, ստացված դրամական միջոցներին օրինական տեսք հաղորդելու նպատակով վաճառված թմրամիջոցների գումարները հաճախորդներից ստացել են կրիպտորաժույթի փոխարինված վիճակում Հռիփսիմե Մխիթարյանինն պատկանող XxnjsBjfNeaimsWbBa9JxyPkSDpDb33 Edh կրիպտոարժույթի էլետրոնային հաշվեհամարների դուստր հաշվեհամարներին փոխանցելով, որից հետո հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գումարների ծագման փաստը քողարկելու և դրանց օրինական տեսք տալու նպատակով 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023թ. դեկտեմբերի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում Հռիփսիմե Մխիթարյանն իրեն պատկանող հիշյալ կրիպտոհաշվից կրիպտոարժույթ է փոխանցել կրիպտոարժույթի փոխանակում իրականացնող «Էդուարդ Ռուբենի Ավետիսյան ԱՁ» էլեկտրոնային կրիպտո դրամապանակին, ով կրիպտուարժույթը փոխարինելով դրամի ընդհանուր 5.111.660 ՀՀ դրամ գումար փոխանցել է Հռիփսիմե Մխիթարյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 895744815 հաշվեհամարին, Նարեկ Մամյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 708332548 հաշվեհամարին, որոնք էլ տնօրինվել են Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից: 2․2․ Նարեկ Վարուժանի Մամյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ, իրականացրել են հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված ֆինանսական միջոցների կառավարում, վերահսկում և բաշխում: Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, իսկ հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի թվով 307 փաթեթներում առկա՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ: Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023 թվականի դեկտեմբերի 3-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում, հանցավոր ճանապարհով թմրամիջոցների իրացումից ստացված ֆինանասական միջոցների հանցավոր ծագումը, դրանց իրական բնույթը թաքցնելու, հանցավոր ճանապարհով ստացված ֆինանսական միջոցների տեղաշարժն ու տեղաբաշխումը քողարկելու, ստացված դրամական միջոցներին օրինական տեսք հաղորդելու նպատակով վաճառված թմրամիջոցների գումարները հաճախորդներից ստացել են կրիպտորաժույթի փոխարինված վիճակում Հռիփսիմե Մխիթարյանինն պատկանող XxnjsBjfNeaimsWbBa9JxyPkSDpDb33 Edh կրիպտոարժույթի էլետրոնային հաշվեհամարների դուստր հաշվեհամարներին փոխանցելով, որից հետո հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գումարների ծագման փաստը քողարկելու և դրանց օրինական տեսք տալու նպատակով 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ից մինչև 2023թ. դեկտեմբերի 3-ն ընկած ժամանակահատվածում Հռիփսիմե Մխիթարյանն իրեն պատկանող հիշյալ կրիպտոհաշվից կրիպտոարժույթ է փոխանցել կրիպտոարժույթի փոխանակում իրականացնող «Էդուարդ Ռուբենի Ավետիսյան ԱՁ» էլեկտրոնային կրիպտո դրամապանակին, ով կրիպտուարժույթը փոխարինելով դրամի ընդհանուր 5.111.660 ՀՀ դրամ գումար փոխանցել է Հռիփսիմե Մխիթարյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 895744815 հաշվեհամարին, Նարեկ Մամյանին պատկանող «Ի դրամ» դրամապանակի 708332548 հաշվեհամարին, որոնք էլ տնօրինվել են Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի կողմից: 3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները. 3.1. Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 13.03.2024թ. կազմված արձանագրությունն այն մասին, որ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի մոտից հայտնաբերվել է թվով 114 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 92.75 գրամ քաշով, թվով 1 հատ պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակ սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 127.15 գրամ քաշով, թվով 1 սպիտակ թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակ սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 4.12 գրամ քաշով, թվով 193 հատ զիպ փականով փաթեթներ սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 50.31 գրամ քաշով, թվով 2 հատ թմրամիջոի մանրացման համար նախատեսված աղացներ՝ դեղնականաչավուն հետքերով, թվով 2 հատ տարա՝ դեղնականաչավուն հետքերով, թվով 1 հատ էլեկտրական գրամային կշեռք, թվով 2 հատ սուրճի տոպրակ՝ թմրամիջոցի հետքերով, թվով 2 հատ զիպ փականով տոպրակ թմրամիջոցի հետքերով, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փականով տոպրակ և 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավեններ։ 3.2․ Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 13.03.2024թ. կազմված արձանագրությունն այն մասին, որ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի մոտից հայտնաբերվել է թվով 1 հատ կապույտ գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված զիպ փականով պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել ընդհանուր 10 հատ կապույտ և կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 9.18 գրամ քաշով, թվով 1 հատ կապույտ գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված սպիտակ բյուրեղանման «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող զանգվածով լցված՝ ընդհանուր 0.96 գրամ քաշով և թվով 1 հատ ընդհանուր 20 սմ երկարությամբ, 10 սմ շեղբի երկարությամբ գաղտնի փականով դանակ։ 3.3. Առգրավում կատարելու մասին 23.05.2024թ. կազմված արձանագրությունն, համաձայն որի՝ ՀՀ կենտրոնական բանկից առգրավել է մեղադրյալներ Նարեկ Մամյանի և Հռիփսիմե Մխիթարյանի բանկային գաղտնիք պարունակող փաստաթղթերը: 3.4․ Զննություն կատարելու մասին 27.05.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի անվամբ լրացված 895744815 idram ID և 708332548 idram ID դրամապանակների միջոցով գումարներ է փոխանցվել կրիպտոարժույթը գումարով փոխարինող «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ին։ 3.5․ Դատաքիմիական փորձագետի թիվ 506-Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ անգույն, թափանցիկ փաթեթում առկա պոլիմերային և մետաղական աղացների, դեղին գույնի պոլիմերային և կանաչ մետաղական տարաների մակերեսներին հայտնաբերվեցին կանեփի բույսի թմրալկալոիդ՝ «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ՝ նյութի չնչին լինելու պատճառով։ Փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ, անգույն թափանցիկ փաթեթներում առկա ոսկեգույն մետաղական գդալի մակերեսներին թմրամիջոցներ, հոգեմտ (հոգեներգործուն) և խիստ ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին: Փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա էլեկտրոնային կշեռքի մակերեսներին հայտնաբերվեցին «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր: Հետքերով հնարավոր չէ կատարել քանակական հաշվարկ՝ նյութի չնչին լենելու պատճառով: Փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա արծաթագույն գդալի մակերեսներին թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) և խիս ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին: Փորձաքննությանը ներկայացված «Նարեկ Մամյան» գրառմամբ անգույն, թափանցիկ ֆայլից փաթեթի թվով 11 փաթեթներում առկա ընդհանուր՝ 2,84 գրամ քաշով բյուրեղանման զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց: Փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա թվով 2 հատ գրառմամբ սուրճի փաթեթների, 2 հատ փոքր, 2 հատ մեծ և 94 հատ փոքր զիպ պոլիէթիլենային փաթեթների մակերեսներին թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) և խիստ ներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին։ Փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա ընդհանուր՝ 166,82 գրամ քաշով սպիտակ բյուրեղանման զանգվածը հանդիսանում է «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ 3.6․ Դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանիւ անձնական օգտագործման Այֆոն մոդելի բջջային հեռախոսից վերականգնվել է ջնջված ֆայլերը։ 3.7․ Զննություն կատարելու մասին 05.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է 48 լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։ 3․8․ Զննություն կատարելու մասին 08.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։ Բացի այդ Տելեգրամյան հարթակով զրույց է վարում թմրանյութի առք ու վաճառքի վերաբերյալ։ 3․9․ Զննություն կատարելու մասին 14.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։ Բացի այդ Տելեգրամյան հարթակում առկա են թմրանյութերի առք ու վաճառքի, դրանց գովազդման, ինչպես նաև թմրանյութերի գների վերաբերյալ տեղեկատվություններ։ 3․10․ Զննություն կատարելու մասին 28.08.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել դատահամակարգչատեխնիկական փորձագետի թիվ 12342406 եզրակացությամբ տրամադրված լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ հայտնաբերվել է լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք վերաբերելի են եղել թմրանյութերի վաճառքին, մասնավորապես պատկերված են եղել տեղանքներ, որտեղ նշվել է օրը, ամսաթիվը և գրառումներ տեղանքի հասցեների կորդինանտների թմրանյութենրի փաթեթավորման գույնի և ձևի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև հստակ նշելով թմրանյութի գտնվելու վայրը։ Բացի այդ Տելեգրամյան հարթակում առկա են թմրանյութերի առք ու վաճառքի, դրանց գովազդման, ինչպես նաև թմրանյութերի գների վերաբերյալ տեղեկատվություններ և անձնական բնույթի լուսանկարներ։ 3․11. 12.09.2024թ. դատարանի որոշման հիման վրա կատարված Հռիփսիմե Մխիթարյանի Այֆոն մոդելի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկությունը, համաձայն որի՝ տելեգրամյան հաղորդագրությունների, ինչպես նաև ձայնային հաղորդագրություների միջոցով հիմնավորվել է մեղադրյալներ Հռիփսիմե Մխիթարյանի և Նարեկ Մամյանի միջև տեղի ունեցած խոսակցությունը, որը վեարբերելի է թմրանյութերին, ինչպես նաև դրանց փաթեթավորմանը, բացի այդ հայտնաբերվել է մի շարք թմրանյութի վաճառքի առցանց հարթակներ, որոնցով մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանը կատարել է գովազդ և ակտիվ գործողություններ է կատարել թմրանյութի առք ու վաճառքին նպատստելու համար։ Բացի այդ կատարված թվային խուզարկությամբ հայտնաբերվել է «Դաշ» էլեկտրոնային դրամապանակի հաշվեհամարը, որը հանդիսանում է XxnjsBjfNeaimsWbBa9JxyPkSDpDb33 Edh, որից կատարվել են բազմաթիվ փոխանցումներ: 3․12․ Զննություն կատարելու մասին 12.09.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Էդուարդ Ավետիսյան Ա/Ձ-ից ստացված տեղեկանքը: 3․13․ 18.10.2024թ. ստացված փորձագետի թիվ 24-2590 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի հարցաքննության տեսագրությունը և մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի Այֆոն մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ առկա տելեգրամյան հավելվածի ձայնային հաղորդագրությունները կատարվել են միևնույն անձանց միջև։ 3.14․ Զննություն կատարելու մասին 29.10.2024թ. կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել 23.05.2024թ. ՀՀ Կենտրոնական բանկից առգրավված Նարեկ Վարուժանի Մամյանի և Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի բանկային գաղտնիք հանդիսացող փաստաթղթերի «Իդրամ ID» հավելվածի և 19.09.2024թ. «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ից ստացված տեղեկանքը, որով հիմնավորվել է, որ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի «Իդրամ ID» հավելվածից փոխանցումները կատարվել են «708332548» Իդրամ ի համարի ներքո և «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ից կողմից տրված տեղեկանքի բազմաթիվ համընկնումներ կան։ 3.15. 01.11.2024թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Արթուր Ծատինյանի անվամբ գրանցված «ԱյԴիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4318 2700 0069 8207 բանկային քարտը, «ՅունիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4374 6902 0316 8826 «Նոն Քաշ» լատինատառ գրառմամբ և 24100581195550 թվային գրառմամբ բանկային քարտը, Հռիփսիմե Մխիթարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենները, Նարեկ Մամյանի անվամբ գրանցված 4454300001979647 համարի «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտը։ 3.16. 04.11.2024թ. 12.09.2024թ. «Էդուարդ Ավետիսյան Ռուբենի» Ա/Ձ-ից ստացված դիմումը և տեղեկանքը արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը։ 3.17. Մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի դատարանում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ գործի հետ կապված հանգամանքներին ինքը ծանոթացել է բացառապես վարույթի նյութերի ուսումնասիրության արդյունքում։ 2024 թվականի մարտի 13-ին Վարդանանց փողոցում մի խումբ անձինք առանց համազգեստի, առանց ոստիկանական պետհամարանիշերի մեքենաներով, առանց ներկայանելու իրեն են մոտեցել, ուստի խառնաշփոթ է առաջացել, և ինքը մի քանի քայլ հետ է գնացել։ Իրեն այնտեղից ձերբակալել ու տարել են ոստիկանության կենտրոնական բաժին և սկզբում չեն ասել, թե ինչի համար են ձերբակալել։ Տեղյակ չի եղել, որ Հռիփսիմեին ևս ձերբակելել են։ Իր վերարկուի գրպանից, ըստ նրանց՝ թմրանյութ է հայտնաբերվել, սակայն ինքն իր մոտ թմրանյութ չի ունեցել, չի օգտագործել, թմրանյութերի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։ Նախկինում ցուցմունքը տալուց հրաժարվել է, քանի որ իր նկատմամբ մարդկային վերաբերմունք չի ցուցադրվել։ Ինքը չի տեսել, որ իր վերարկուի գրպանից որևէ բան են հանել, այլ հետո նրանք են իրեն թղթերով ներկայացրել, որ որևէ բան են հայտնաբերել։ Մի քանի անգամ է խուզարկություն կատարվել, ընդ որում՝ առանց այլ անձանց ներկայության։ Ոստիկանության աշխատակիցների մոտ առկա է տեսագրություն, որտեղ երևում է, թե ինչպես են նրանք իր գրպանը որևէ բան դնում։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչու է կարծում, որ առկա է նման տեսգրություն, պատասխանեց, որ դա իր ենթադրությունները չեն, տեսագրությունն իր ներկայությամբ է իրականացվել։ Պնդում է, որ իր գրպանում թմրանյութ չի եղել, և առկա է տեսագրություն, որտեղ երևում է, թե այդ թմրանյութն ինչպես է հայտնվել իր գրպանում։ Ինքն այդ ժամանակ բանավոր կերպով ասել է, որ թմրանյութերն իրեն չեն պատկանում։ Հռիփսիմեի հետ ծանոթացել է 2023 թվականի հոկտեմբեր ամսից, ում հետ եղել մտերիմ հարաբերությունների մեջ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե տեղյակ եղել է արդյոք, որ Հռիփսիմեն թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ է զբաղվել, պատասխանեց՝ ոչ։ Հայտնեց, որ իրեն ձերբակալել են Վարդանանց փողոցում, որտեղ տեսախցիկներ են եղել, սակայն նման պայմաններում իրեն անհիմն մեղադրել են փախուստի դիմելու մեջ։ Ի պատասխան Դատարանի այն հարցին, թե ինչով կմեկնաբանի այն հանգամանքը, որ մյուս մեղադրյալի անձնական խուզարկությամբ հայտանբերվել է իրեն պատկանող բանկային քարտ, պատասխանեց, որ եղել են օրեր, որ Հռիփսիմեի բնակարանում է մնացել, և նորմալ երևույթ է, որ իր իրերից կարող է Հռիփսիմեի մոտ մնացած լինել։ 3.18. Հիմնական դատալսումները լրացնելու ձևաչափով պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարանում հարցաքննված վկա Էդուրադ Ավետիսյանի ցուցմունքն այն մասին, որի ընթացքում ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ աշխատում է կրիպտոարժույթների փոխանակման ընկերությունում որպես տնօրեն։ Իդրամ հավելվածով հնարավոր է փոխանցում կատարել և՛ հեռախոսահամարով, և՛ Իդրամ ID-ի միջոցով։ Իրենց մոտ պահպանված է, որ իրենց այն ժամանակ հեռախոսի համար են տվել, որին որ փոխանցել են, ինչի արդյունքում, երբ գեներացվել է անդորրագիրը, երևացել է նաև Իդրամ ID-ն։ Ենթադրում է, որ ժամանակի ընթացքում Իդրամ օգտատերը հեռախոսահամարը փոխել է, սակայն արդյունքում Իդրամ ID-ն միշտ նույնն է եղել։ Քննչական մարմիններն իրենց տալիս են վճարամիջոցների նույնական ցուցուցիչներ, հեռախոսահամար, ID քարտի տվյալներ ու հարցում են ուղարկում՝ թե արդյոք իրենք դրանց հետ կապված գործարք արել են, թե՝ ոչ, իրենք էլ պատասխանում են, սակայն չեն ասում, թե դրանք կոնկրետ ում են պատկանում, կամ արդյոք մի մարդ է բոլոր գործարքները կատարել։ Այսինքն, որպես կանոն, իրենք տալիս են այն տվյալները, որոնք իրենցից պահանջում են, և այս դեպքում քարտերի համարների վերաբերյալ տրվել են լրացուցիչ պարզաբանում, քանի որ դրանք են քննիչի համար հետաքրքրություն ներկայացրել։ Քննիչն իրենց բազմաթիվ տվյալներ է ուղարկել քարտային հաշիվների հետ կապված, մոտավոր 30-40 տարբեր տվյալներ է ուղարկել, և հարցրել` դրանցից որոնց հետ կապված գործարքներ են ունեցել, իրենք էլ պատասխանել են, թե որ տվյալների հետ կապված գործարքներ են առկա։ Ի պատասխան Դատարանի հարցի՝ հայտնեց, որ ի պատասխան քննիչի հարցման, իրենք ոչ թե հավաստել են, որ այդ բոլոր քարտի համարները նույն անձին են պատկանում, այլ պարզապես հավաստել են, որ նշված 6-7 վճարամիջոցներով առկա են կրիպտոարժույթով կանխիկացման գործարքներ։ Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ ամեն փոխանցում ունի նույնականացուցիչ, որով երևում է, որ կրիպտոարժույթը Ա կետից Բ կետ է եկել, սակայն դրանով հնարավոր չէ նույնականացնել գործարքը կատարած անձին։ Երբ որ իրենց ասում են` այսինչ նույնականուցիչով արդյոք գործարք է կատարվել, օրինակ, իրենք կարող են ասել, որ դրանով 10000 ՀՀ դրամ փոխանցվել է այսինչ քարտին։ Երբ քննիչն իրենց հարց է ուղղել, օրինակ, այսինչ քարտով իրենց մոտ ինչ գործարքներ են եղել, իրենք քարտով փնտրել են, իրենց տվյալների բազայում գտել, թե ինչ փոխանցումներն են առկա և այդ քարտին առնչվող տեղեկություններն աղյուսակով դուրս բերել։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք հնարավոր է իրենց փոխանցել կրիպտոարժույթ, սակայն գումարը վերցնել կանխկիկ, առանց անձնական տվյալներ փոխանցելու, պատասխանեց՝ այո, մինչև 2025 թվականի դեկտեմբեր ամիսն այդպես թույլատրվելի է։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե կանխիկ գումարը ստանալու պարագայում ինչպես են իրենք նույնականացնում անձին, որպեզի գումարը փոխանցեն, պատասխանեց, որ հիմնականում լինում է գործարքի կոդ, որով էլ նույնականացնում և տալիս են գումարը։ Հայտնեց, որ երբ կրիպտոն իրենց են ուղարկում, քարտի տվյալներ են պետք, իսկ, երբ իրենք են ուղարկում, առնազն հեռախոսի համար է անհրաժեշտ։ 3.19. Մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի դատարանում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում ևս հարցաքննվել է և պնդում է նախկինում տված ցուցմունքները, իրեն մեղավոր է ճանաչում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, սակայն իրեն մեղսագրվող փողերի լվացման մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի համարում։ Իր Իդրամ ի ընդհանուր շրջանառությունը 109000 ՀՀ դրամ է եղել, սակայն իրեն 5․000․000 ՀՀ դրամի փողերի լվացում է մեղսագրվում, որի հետ ինքն առնչություն չունի։ Հայտնեց, որ կալանքի երկարաձգման միջնորդություն ներկայացնելիս քննիչը ժամկետների հետ կապված բացթողում է ունեցել, և դատարանը մերժել է այդ միջնորդությունը, և իրեն բաց թողել քրեակատարողականից, և արդյունքում փողերի լվացման մեղադրանքն իրեն առաջադրվել է նրա համար, որպեսզի իրեն կարողանային նորից հետ տանել քրեակատարողական հիմնարկ։ Իր գործունեության մասին Նարեկը չի իմացել, իմացել է միայն այն ժամանակ, երբ ձերբակալվել են, և չի ցանկանում, որ իր պատճառով անմեղ մարդ տուժի։ Կոնկրետ ամսաթիվը չի կարող հիշել, թե երբ, բայց ինքն աշխատանքի համար անձամբ դիմել է թմրանյութերի առուվաճառքով զբաղվող կայքիէջի, պայմանավորվել են, որ պետք է որոշակի չափի թմրանյութ վերցնի, փաթեթավորի և տանի տարբեր հասցեներ։ Իրեն ուղարկել են հասցե, որտեղից պետք է վերցներ թմրանյութը, ապա այն մասերի բաժանելուց, փաթեթավորելուց և իրեն հանձնարարված վայրերում տեղադրելուց հետո, ինքը դրանք լուսանկարել և ետ է ուղարկել։ Իրեն տելեգրամյան օգտատերն է ուղղորդել, թե թմրանյութերը քանի գրամով, քանի փաթեթում պետք է բաժաներ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե մեղադրյալն ինչպես կմեկնաբանի այն հանգամանքը, որ, թեև պնդում է, որ Նարեկ Մամյանը որևէ առնչություն չի ունեցել նրա գործունեության հետ, սակայն վերջինիս անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են վարույթի հետ առնչվող առարկաներ, պատասխանեց, որ եղել է երեք հատ միևնույն ծխախոտի տուփից և դրա մեջ եղել է թմրանյութ, որն ինքը պետք է տեղադրեր։ Տնից դուրս գալիս ինքը շփոթել է ծխախախոտի տուփերը և կարծել է, որ թմրանյութով լցված տուփն է վերցրել և չի իմացել, որ Նարեկն այդ տուփերը վերցրել է։ Երբ արդեն իրեն ձերբակալել ու տարել են բաժին, իրեն այնտեղ տրամադրել են, որ Նարեկի դեմ ցուցմունք տա, ասել են, որ Նարեկն արդեն ամեն ինչ պատմել է իր մասին, բայց ինքը զարմացել է, քանի որ Նարեկը ոչինչ չէր իմացել, որ կարողանար պատմել։ Թեև իրենք բնակվել են միասին, սակայն Նարեկը չի իմացել իր՝ թմրանյութերի շրջանառությամբ զբաղվելու մասին, քանի որ թմրանյութերը պահել է իր ներքնաշորերի դարակի մեջ, իսկ Նարեկն իրեն երբևէ թույլ չի տվել բացել այդ դարակը և տեսնել, թե ներսում ինչ կա։ Հետո, երբ արդեն բաժնում իրեն ասել են, որ Նարեկի մոտից ևս ինչ որ բան են հայտնաբերել, ինքը չի հավատացել և կարծել է, որ դա հոգեբանական ճնշում է, և միայն ՁՊՎ-ում գտնվելու ժամանակ է թղթերի մեջ կարդացել, թե ինչ է հայտնաբերվել Նարեկի մոտից, և հասկացել, որ շփոթության արդյունքում ծխախոտի տուփը հայտնվել է Նարեկի մոտ։ Հետո, երբ իրեն նորից տարել են քննչական բաժին, քննիչն այնտեղ իրեն սպառնացել է, ասել, որ Նարեկի համար վատ է լինելու, և ձայնագրությամբ հարցաքննության ժամանակ ինքը հարց է ուղղել քննիչին, թե ինչ հիմքերով է իրեն սպառնում, սակայն նա հերքել է, որ իրեն ուղղված սպառնալինքեր են եղել։ Այսպիսով, հայտնեց, որ իրենք պետք է տնից տեղափոխվեին, և Նարեկին խնդրել է իրեն օգնել, տնից դուրս գալիս ինքը գրկել է իր շանը, վերցրել ծխախոտի երկու տուփերը՝ կարծելով, որ դրանք թմրամիջոցներով լցված տուփերն են, ու գնացել, սակայն չի իմացել, որ տուփերը խառնված են եղել։ Ծխախոտի տուփի մեջ եղել է 5 հատ կարմիր, 5 հատ կապույտ զիփ փականով թմրամիջոցի փաթեթներ։ Եվ՛ ինքը, և՛ Նարեկը միևնույն ծխախոտից են ծխել։ Շփոթությունն առաջացել է իր լարվածության պատճառով, քանի որ իրենք տեղախոփվելիս են եղել, շտապել են, բացի այդ լարված է եղել, որ Նարեկը չիմանար իր գործունեության մասին։ Ծխախոտի տուփերը եղել են սեղանի վրա դրված, ինքը պրոֆեսիոնալ չի եղել, այդ պատճառով եղել է անփույթ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե քանի անգամ է զբաղվել թմրամիջոցի առուվաճառքով, պատասխանեց, որ չի կարող հիշել, սակայն նախաքննության ընթացքում մանրամասն հայտնել է։ Հայտնեց, որ թմրամիջոցի մի մասը եղել է ճամպրուկի մեջ, քանի որ ծխախոտի տուփերի մեջ եղած թմրամիջոցը պետք է տեղադրեր, իսկ մնացածը պետք է պահեր և ավելի ուշ տեղադրեր։ Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ իրեն ցուցադրված դրամապանակներից միայն մեկն է իրեն պատկանող Իդրամ դրամապանակը, իսկ մնացած քարտերը տեղյակ չէ, թե ում են պատկանում։ Իրեն պետք է իր կատարած աշխատանքի համար կրիպտոարժույով վճարեին՝ ամեն տեղադրված փաթեթի համար 1,5 ԱՄՆ դոլլար, սակայն քանի որ փաթեթներն իր մոտ էին մնացել, և չէր հասցրել այն տեղադրել, վճարում չի կատարվել։ Թմրանյութերով հետաքրքրվել 2023 թվականի դեկտեմբեր ամսից, սակայն դրանցով զբաղվել է 2024 թվականից։ Օնլայն խաղատներից ևս օգտվել է, և կրիպտոյով փոխանցումներ այդ ժամանակ է կատարել։ Խաղատան իր հաշիվը լիցքավորել է կրիպտոյով և շահելու դեպքում ևս գումարը կանխիկացրել է կրիպտոյով։ Ի պատասխան այն հարցին, թե իր հաշվից 06․09․22 թվականին կատարված գործարքն արդյոք առնչություն ունի թմրանյութերի հետ, պատասխանեց՝ ոչ, այդ ժամանակ ինքը թմրանյութերի շրջանառությամբ չի զբաղվել։ 2023 թվականի առաջին վեց ամիսներին կատարված կրիպտո փոխանցումները ևս եղել են օնլայն խաղատան հետ կապված փոխանցումներ։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցի՝ հայտնեց, որ կոնկրետ չի կարող նշել, թե քանի անգամ է զբաղվել թմրանյութեր առուվաճառքով, սակայն դա եղել է մեկից ավել անգամ։ 04․11․2025 թվականին կայացված դատական նիստի ընթացքում հանրային մեղադրողը, նկատի ունենալով, որ առկա են էական հակասություններ մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև, որը կապված է փոխերի լվացման հանցակազմի հետ, ուստի միջնորդեց վերաբերելի հատվածով հրապարակել մեղադրյալի նախաքննական ցուցմունքը։ Դատարանի թույլտվությամբ հրապարակվեց մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի՝ 2024 թվականի մարտի 13-ի՝ ձերբակալավածի դատավարական կարգավիճակով տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․՝ Ցանկանում եմ տեղեկացնել, որ ես վերը նշված հարթակի հետ աշխատել եմ յուրաքանչյուր փաթեթի դիմաց 1,5 ԱՄՆ դոլար գումարով, իսկ երկար ժամանակով իմ տանը թմրանյութը պահելու համար օրեկան ինձ վճարել է հավելյալ 5 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ վերջին 150 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրանյութը իմ տանը պահելու համար ինձ օրական վճարել է 20 ԱՄՆ դոլար գումար։ Նշված գումարներն ինձ փոխանցել է «Դաշ» կրիպտո արժույթով, որը ես նույնպես «Տելեգրամ» հավելվածի միջոցով կարողացել եմ տարբեր տարարժույթի փոխանակման միջոցով փոխանցել է իմ օրավարձի գումարը կամ իմ կողմից ասած հաշվեհամարներին: Իմ բջջային հեռախոսի «Դաշ» կրիպտոարժույթի վրա առկա է 00066 գաղտնաբառը, իսկ բջջային հեռախոսի վրա առկա է 663663 գաղտնաբառը։ Նշեմ նաև, որ «Օվերդովս» շուկա-հարթակի օգտատերը երկկողմանի ջնջում էր իմ ու նրա «Տելեգրամի» հավելվածի միջոցով կատարված հաղորդագրությունները:։ Հրապարակումից հետո ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ իր դատաքննական և հրապարակված նախաքննական ցուցմունքի միջև հակասություն առկա չէ, ինքը հիմա ևս պնդում է, որ յուրաքանչյուր փաթեթի համար իրեն տվել են 1,5 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն ինչ վերաբերում է փողերի լվացմանը, քննիչի կողմից ներկայացված 40 քարտերին, ապա ինքն այդ ամենի հետ կապ չունի։ 3․20․ Մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի դատարանում տված լրացուցիչ ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ իրեն մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ ինքը 2022 թվականից զբաղվում է փոխերի լվացմամբ, մինչդեռ ինքը 2022 թվականի մարտ ամսից լքել է ՀՀ-ն, 2022 թվականի դեկտեմբերին երկու օրով ետ է վերադարձել, ապա կրկին մեկնել, հետևաբար իր բանկային հաշիվները ստուգելու արդյունքում պարզ կլինի, որ անհնար է այդ ժամանակաշրջանում, ինքը որևէ փոխանցում կատարած լինի։ Բացի այդ, հայտնեց, որ այդ ժամանակաշրջանում ինքը Հռիփսիմեին չի ճանաչել, վերջինիս հետ ծանոթացել է 2023 թվականի հոկտեմբեր ամսին։ Հռիփսիմե հետ որևէ կրիպտոարժույթային գործարքների մեջ չի մտել, հնարավոր է, որ իր հաշվից նրա հաշվին գումար փախանցված լինի, սակայն դա եղել է անձնական կարիքների համար։ Երբ վերադարաձել է ՀՀ, այդ ընթացքում Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև արդեն պատերազմ է սկսված եղել և սանկցիաների պատճառով ՌԴ-ում բանկային փոխանցումներ հետ կապված խնդիրներ են առաջացել, ավելի հեշտ դրամական փոխանցումներ կատարելու համար ՌԴ-ից մի քանի անգամ իրեն գումար է փոխանցվել կրիպտոարժույթով։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2022 թվականի մարտից մինչև 2023 թվականի հունվար ամիսներին անհնար է, որ իր բանկային քարտերով գործարքներ կատարված լինեն։ Ինչ վերաբերում է իր տատիկի և քեռու անուններով բացված քարտերին, ապա ՌԴ-ում գտնվելու ընթացքում դրանք իր մոտ չեն եղել։ Ժամանակին օնլայն խաղատներում խաղացել է, և իր հաշիվները կրիպտոյով է լիցքավորել, կարող է բոլոր փոխանցումները դրա հետ կապված ցույց տալ, քանի որ ամեն բան եղել է օրինական։ 4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները. Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվել են հետևյալ փաստական հանգամանքները. 4․1․ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Նարեկ Վարուժանի Մամյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ: Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, մի հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված թվով 307 փաթեթներում առկա առանձնապես խոշոր չափերի՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ: 4․2․ Նարեկ Վարուժանի Մամյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է` չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն` թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, նախնական համաձայնության գալով Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի հետ, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածից մինչև 2024թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակատվածում խմբի կազմում զբաղվել են շահադիտական դրդումներով թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ: Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, ինքնությունը չպարզված անձից իրացման նպատակով ձեռք են բերել քննությամբ չպարզված քանակության «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որն իրենց կողմից վարձակալած տարբեր բնակության վայրերում իրացումն ավելի արդյունավետ ու դյուրին դարձնելու նպատակով կշռել են, բաժանել տարբեր չափերի, փաթեթավորել են տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով, որի մի մասը վաճառել են քննությամբ դեռևս չպարզված անձանց, իսկ հետագայում վաճառելու նպատակով նախապես փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի թվով 307 փաթեթներում առկա՝ 166.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, էլեկտրոնային կշեռքը, թվով 105 հատ դատարկ զիպ փաթեթները և թվով 25 հատ կպչուն ժապավենները Հռիփսիմե Մխիթարյանը պահել իր մոտ, որոնք էլ հայտնաբերվել են 2024թ. մարտի 13-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 11 հատ տարբեր գույների կպչուն ժապավեններով փաթեթավորված առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 2.84 գրամ հաստատուն քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ: 4․3․ Այլ կերպ՝ Դատարանի կողմից հաստատված չեն համարվել մեղադրյալներին մեղսագրվող փողերի լվացման հանցակազմի առկայությունը՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ․՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի համաձայն՝ « 1. Հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի փոխարկումը (կոնվերտացումը) կամ փոխանցումը (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում), որը նպատակ է ունեցել թաքցնել կամ խեղաթյուրել այդ գույքի հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել որևէ անձի, որպեսզի նա խուսափի իր կատարած հանցանքի համար պատասխանատվությունից, կամ գույքի իրական բնույթը, ծագման աղբյուրը, գտնվելու վայրը, տնօրինման եղանակը, տեղաշարժը, տեղաբաշխումը, իրավունքները կամ պատկանելությունը թաքցնելը կամ խեղաթյուրելը (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում) կամ գույք ձեռք բերելը կամ տիրապետելը կամ պահելը կամ օգտագործելը կամ տնօրինելը (եթե այդ գույքի ստացման պահին հայտնի էր, որ այն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում)`(…)»։ Փողերի լվացման հանցակազմի մեկնաբանությանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արսեն Սարգսյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ՝ արձանագրելով՝ «(…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունը դասվում է տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ուստի նշված քրեաիրավական արգելքի հիմնական նպատակն է հանցավոր ճանապարհով ստացված դրամական միջոցների կամ այլ գույքի չվերահսկվող շրջանառությունից պաշտպանել պետության տնտեսական համակարգը, ինչպես նաև պայքարել ոչ օրինաչափ եղանակով դրամական միջոցների (գույքի) ձեռքբերմանն ու դրանց օրինական (լեգալ) տեսք հաղորդելուն ուղղված հանցագործությունների դեմ: Տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործությունների, այդ թվում` հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման տեսակային օբյեկտն է բնականոն տնտեսական գործունեության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների համակցությունը: Քննարկվող հանցագործության անմիջական օբյեկտն է օրինական գույքային և դրամավարկային շրջանառության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները: Քննարկվող հանցագործության լրացուցիչ օբյեկտները բազմատեսակ են: Այդպիսիք կարող են լինել հասարակական անվտանգության շահերը (եթե հանցավոր եկամուտների օրինականացումը կապված է կազմակերպված հանցավոր խմբավորումների գործունեության հետ), բնակչության առողջությունը (եթե հանցագործության առարկա են զենքը, թմրանյութերը և այլն), պետական ծառայության շահերի ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները (եթե առկա է պաշտոնեական դիրքի օգտագործում) և այլն: Հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում հանցագործության առարկա կարող են լինել դրամական միջոցները, արժեթղթերը, ցանկացած գույք կամ գույքային իրավունք, որը ձեռք է բերվել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ այլ երկրներում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածն ուղղակիորեն սահմանում է գույքի ստացման եղանակը` հանցավոր ճանապարհով, այսինքն` քրեական օրենքով արգելված արարքի կատարման արդյունքում: Ընդ որում, հոդվածի 5-րդ մասը սպառիչ թվարկում է այն հանցագործությունները, որոնց կատարման արդյունքում ձեռք բերված գույքը կամ գույքային իրավունքը կարող է հանդիսանալ փողերի լվացման հանցակազմի առարկա: Հետևաբար, արարքը կարող է որակվել որպես հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 5-րդ մասում թվարկված հանցագործություններից որևէ մեկի առկայության դեպքում: Ընդ որում, վերջինս պետք է ժամանակային առումով նախորդի հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացմանը, և դրա արդյունքում ձեռք բերված գույքը պետք է հանդիսանա նշված հանցակազմի առարկա: (…) Քննարկվող հանցակազմն ունի բարդ և այլընտրանքային օբյեկտիվ կողմ: Արարքը որպես հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում որակելու հիմքում ընկած է այն նախապայմանը, որ գույքի և գույքային իրավունքների հետ կապված գործողությունները կատարվում են` գիտակցելով դրանց` հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված լինելու հանգամանքը և հետապնդելով հատուկ նպատակ` թաքցնել կամ քողարկել գույքի (գույքային իրավունքի) հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել հանցակցին խուսափելու իրավական հետևանքներից: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայի վերլուծությունից հետևում է, որ քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հետևյալ գործողություններով. ա) հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի փոխարկում (կոնվերտացում) կամ փոխանցում (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում), որը նպատակ է ունեցել թաքցնել կամ խեղաթյուրել այդ գույքի հանցավոր ծագումը կամ օժանդակել որևէ անձի, որպեսզի նա խուսափի իր կատարած հանցանքի համար պատասխանատվությունից, բ) գույքի իրական բնույթը, ծագման աղբյուրը, գտնվելու վայրը, տնօրինման եղանակը, տեղաշարժը, իրավունքները կամ պատկանելությունը թաքցնել կամ խեղաթյուրել (եթե հայտնի է, որ այդ գույքն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում), գ) գույք ձեռք բերել կամ տիրապետել կամ օգտագործել կամ տնօրինել (եթե այդ գույքի ստացման պահին հայտնի էր, որ այն ստացվել է հանցավոր գործունեության արդյունքում): Փողերի լվացման հանցակազմը ձևական է, այն ավարտված է համարվում վերը նշված գործողություններից որևէ մեկի կատարման պահից: (…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածում լիարժեք հստակեցված չէ այս հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի գլխավոր, էական հատկանիշը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նկարագրված գործողությունների արդյունքում համապատասխան միջոցների ծագման իրական աղբյուրի քողարկման կամ խեղաթյուրման նպատակը: Հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի գործնական կիրառումը պետք է կառուցվի այն եզրահանգման վրա, որ քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշն իրենում պարունակում է հատուկ նպատակ` հանցավոր ճանապարհով ստացված միջոցների իրական աղբյուրները քողարկել, թաքցնել և այդ միջոցներն օրինական շրջանառության մեջ ներգրավել: Այդպիսի նպատակի բացակայությունը բացառում է այս հանցագործության հանցակազմի առկայությունը: Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Հանցավորը գիտակցում է հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտն իր կողմից օրինականացնելու փաստը և ցանկանում է դա: Փողերի լվացման սուբյեկտ կարող է լինել 16 տարին լրացած, մեղսունակ ֆիզիկական անձը, ով հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված դրամական միջոցների կամ այլ գույքի հետ ֆինանսական կամ այլ գործարքներ է կատարում կամ տվյալ նյութական արժեքները օգտագործում է ձեռնարկատիրական կամ այլ տնտեսական գործունեության համար (ընդհանուր սուբյեկտ): (…)» : Վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմին, Հովհաննես Գևորգյանի և Հրաչյա Չանախչյանի վերաբերյալ կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…) նշված հանցագործության կատարմամբ հանցավորն օրինական գործունեության շղարշի ներքո նպատակ է հետապնդում լեգիտիմացնել ստացված անօրինական գույքն ու եկամուտները, քողարկելու և թաքցնելու դրանց ծագման հանցավոր աղբյուրը, վերացնելու դրանց հանցավոր հետքերը։ Այլ կերպ, այս հանցագործությունն արտահայտվում է անօրինական ճանապարհով ստացված «կեղտոտ» փողերի օրինականացմամբ, որով էական վնաս է պատճառվում պետության տնտեսությանը։ Այսինքն` տվյալ հանցագործության կատարմամբ` փողերի լվացմանն ուղղված գործողություններ կատարելու, անօրինական գույքն ու եկամուտները օրինական քաղաքացիական շրջանառության մեջ ներդնելու միջոցով հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է լինում դրանց օրինական տեսք հաղորդելուն և քրեական պատասխանատվությունից ազատվելուն։ Հետևաբար, անձի արարքը որպես հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացում որակելիս` պետք է համակողմանի ուշադրության արժանացնել այն գործողությունների շղթան, անօրինական գույքի և եկամուտների քաղաքացիական շրջանառությունը` իր շրջափուլերով հանդերձ, որոնք ընդհանուր առմամբ կարող են վկայել հանցավորի` փողերի լվացմանն ուղղված դիտավորության առկայության մասին։ Այսպես, Վճռաբեկ դատարանը կարևոր է համարում ընդգծել, որ հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը և փողերի լվացմանն ուղղված անձի դիտավորությունը որոշելիս` անհրաժեշտ է գործի փաստական հանգամանքների պատշաճ իրավական գնահատմամբ պարզել ստացված անօրինական գույքի և եկամուտների ծագման աղբյուրը, նշված գույքն ու եկամուտներն օրինական շրջանառության մեջ ներդնելուն ուղղված գործողությունների ամբողջությունը, այդ նյութական միջոցների շարժընթացն ու շրջապտույտն օրինական քաղաքացիական շրջանառության մեջ, ձեռնարկված գործողությունների շղթան, որի վերջնարդյունքում այդ գույքն ու եկամուտները ստացել են օրինական տեսք։ Ընդ որում, վերջին դեպքում հատկապես պետք է ուշադրություն դարձնել այն հանգամանքին, թե կոնկրետ, որ օրինական քաղաքացիաիրավական գործարքի կատարման արդյունքում են օրինական տեսք ստացել ձեռքբերված նյութական միջոցները։ Պայմանավորված տվյալ հանցագործության լատենտային բնույթով` հանցավոր գույքի ու եկամուտների օրինականացումը կարող է ունենալ բազմապիսի դրսևորում։ Սակայն, բոլոր դեպքերում այն պետք է սերտորեն փոխկապակցված լինի ենթադրյալ հանցանքը կատարած անձի` «փողերի լվացման» դիտավորության հետ` հիմնավորելով վերջինիս առկայությունը։ Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալ հանգամանքների համակողմանի գնահատման արդյունքում է հնարավոր հաստատապես որոշել անձի արարքում հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը։ (...) Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 190-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ հանդիսացող նպատակի, ինչպես նաև փողերի լվացմանն ուղղված անձի դիտավորության առկայությունը հաստատված համարելուն, ապա Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է (․․․), որ հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման հանցակազմի հատկանիշների առկայությունը և փողերի լվացմանն ուղղված անձի դիտավորությունը որոշելիս` անհրաժեշտ է գործի փաստական հանգամանքների պատշաճ իրավական գնահատմամբ պարզել ստացված անօրինական գույքի և եկամուտների ծագման աղբյուրը, նշված գույքն ու եկամուտներն օրինական շրջանառության մեջ ներդնելուն ուղղված գործողությունների ամբողջությունը, այդ նյութական միջոցների շարժընթացն ու շրջապտույտն օրինական քաղաքացիական շրջանառության մեջ, ձեռնարկված գործողությունների շղթան, որի վերջնարդյունքում այդ գույքն ու եկամուտները ստացել են օրինական տեսք» ։ Նախ հարկ է արձանագրել, որ փողերի լվացման հանցակազմը ենթադրում է գույքի փոխակերպում, փոխանցում կամ այլ գործողություն՝ ի նպաստ դրա հանցավոր ծագման թաքցման, մասնավորապես՝ այն նպատակով, որ գույքը ստանա օրինական տեսք և մտնի ֆինանսական շրջանառության մեջ։ Այսինքն՝ գործարքները պետք է իրականացվեն այնպես, որ նյութական միջոցների իրական ծագումն ու բնույթը այլ անձանց կամ պետական մարմինների համար բացահայտ չլինեն, մինչդեռ մեղադրյալների դեպքում փոխակերպումն ու փոխանցումները կատարվել են իրենց իսկ հաշիվներին։ Այս համատեքստում հարկ է ընդգծել, որ այն պարագայում, եթե ֆինանսական գործողությունները իրականացվում են նույնականացվող հարթակների, բանկային համակարգի կամ վերահսկելի վճարային գործիքների միջոցով, ապա դա օբյեկտիվորեն նվազեցնում է ծագման թաքցման հնարավորությունը և հակասում փողերի լվացման տրամաբանությանը, քանզի հանցավոր ծագումը քողարկելուն ուղղված վարքագիծը սովորաբար բնութագրվում է բազմաշերտ, փակ և դժվար բացահայտվող ֆինանսական սխեմաներով։ Ավելին, փողերի լվացման՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի առանցքային և տարբերակիչ հատկանիշը ոչ թե ֆինանսական որևէ գործողության կատարումն է, այլ այդ գործողության նպատակային ուղղվածությունը։ Օրենսդիրը քրեականացրել է ոչ թե հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքի ցանկացած շրջանառություն, այլ այնպիսի վարքագիծ, որը նպատակ ունի թաքցնել կամ քողարկել գույքի հանցավոր ծագումը, դրա իրական բնույթը, տեղաշարժը, ինչպես նաև գույքին հաղորդել օրինական տեսք։ Այս համատեքստում կրիպտոարժույթի դրամական միջոցներով փոխարկումը, որպես ֆինանսատնտեսական գործողություն, ինքնին իրավաչափ և օրինական գործիք է, որը լայնորեն կիրառվում է թե՛ օրինական տնտեսության մեջ, թե՛ թվային ակտիվների օրինական շրջանառության շրջանակներում, հետևաբար, նման փոխարկման փաստի առկայությունը չի կարող ինքնաբերաբար նույնացվել փողերի լվացման հետ՝ առանց դրա սուբյեկտիվ կողմի ապացուցման։ Մասնավորապես, եթե անձի վարքագծի տրամաբանությունից, գործի փաստական հանգամանքներից և ապացույցների ամբողջությունից հետևում է, որ կրիպտոարժույթի փոխարկման նպատակը եղել է ստացված միջոցները օգտագործելը, ծախսելը կամ առօրյա քաղաքացիական շրջանառության մեջ ներգրավելը, այլ ոչ թե դրանց հանցավոր ծագման աղբյուրը քողարկելը, ապա բացակայում է փողերի լվացման հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը։ Այս առումով կարևոր է նաև տարբերակել «գումարի օգտագործումը» և «գումարի օրինականացումը»։ Առաջինը կարող է հանդիսանալ նախորդ հանցագործության բնական շարունակություն կամ դրա հետևանք, մինչդեռ երկրորդը ենթադրում է որակապես այլ վարքագիծ՝ ուղղված իրավասու մարմիններին մոլորեցնելուն և հանցավոր ծագման վերացմանը իրավական իմաստով։ Հետազոտված ապացույցներով փաստվում է, որ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի կողմից թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված գործողությունների արդյունքում թմրամիջոցների գնորդների կողմից կրիպտոարժույթային դրամապանակից գումարներ են փոխանցել վերջիններիս հեռախոսահամարով բացված կրիպտոարժույթային դրամապանակին, որից հետո դրանք փոխանցվել են կրիպտոարժույթների առքուվաճառքով, փոխակերպմամբ զբաղվող կրիպտոարժույթային դրամապանակների, իսկ վերջիններս դրանք փոխանցել են կամ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի բանկային քարտերին, հաշիվներին։ Այլ կերպ՝ հետազոտված ապացույցներով պարզ է դառնում, որ համապատասխան գումարների փոխանցումները կրիպտոարժույթային դրամապանակների միջոցով, իրականացվել են դրամական միջոցների ուղղակի իրացման և անձնական տնօրինման նպատակով։ Բացի այդ, փողերի լվացման հանցակազմը պահանջում է հատուկ դիտավորություն՝ հանցավոր ճանապարհով ստացված միջոցների օրինականացում կամ դրանց հանցավոր ծագման թաքցում, մինչդեռ սույն դեպքում միջնորդավորված փոխանցումները և փոխակերպումները կատարվել են մասնավոր անձնական շահերից ելնելով և նպատակ չեն ունեցել հանցավոր ծագման թաքցման կամ օրինականացման։ Այսպիսով, նշված գործընթացի արդյունքում Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի հանցավոր գործունեության արդյունքում ձեռք բերված եկամուտը չի ստացել օրինական տեսք, քանի որ կրիպտոարժույթի փոխակերպումը ՀՀ դրամի, առավել ևս այն պայմաններում, երբ սկզբնական և վերջնական հասցեատերերը նույն անձն է, չի կարող վկայել հանցավոր գործունեության արդյունքում ձեռք բերված եկամուտի օրինական տեսք տալու մասին։ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ պետք է փաստել, որ դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին և Նարեկ Վարուժանի Մամյանին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ փողերի լվացման դրվագով մեղադրանքը լրացվել է քննության ավելի ուշ փուլում, երբ խափանման միջոցի վերաբերյալ քննիչի միջնորդության հիման վրա դատարանի կողմից վարույթի հարուցումը մերժվել է, թեև նշվածի մասին փաստական տվյալներն առկա են եղել վարույթի նյութերում, ինչը ևս վկայում է նշված մեղադրանքի «արհեստական» լինելու մասին։ 5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. 5.1. Վերլուծելով մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ. - ապացուցված է մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին վերագրվող, Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները, - ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, - ապացուցված է մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը. - ապացուցված է մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ: 5.2. Վերլուծելով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ. - ապացուցված է մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին վերագրվող, Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները, - ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, - ապացուցված է մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը. - ապացուցված է մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ: Այսպիսով, Դատարանն արժանահավատ չի համարում ինչպես մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի, այնպես էլ մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի ցուցմունքն այն մասին, որ Նարեկ Մամյանն առնչություն չի ունեցել թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ և հանգամանքների պատահական զուգորդման արդյունքում են վերջինիս մոտ հայտնաբերվել թմրամիջոցներով լի փաթեթները, քանզի դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են այլ օբյեկտիվ ապացույցներ, որոնցով հաստատվել է Նարեկ Մամյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանն իր կողմից կատարված՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության զբաղվելու գործունեության վերաբերյալ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, հայտնել, որ այն կատարել է շահադիտական շարժառիթից դրդված, որը Դատարանն արժանահավատ է գնահատել։ Այս համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված կանեփի բույսի թմրալկալոիդ՝ «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ պոլիմերային և մետաղական աղացները, դեղին գույնի պոլիմերային և կանաչ մետաղական տարաները, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքերի պարունակությամբ էլեկտրոնային կշեռքը, Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 11 փաթեթներում առկա ընդհանուր՝ 2,73 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը և «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա ընդհանուր՝ 166,81 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ, անգույն թափանցիկ փաթեթներում առկա ոսկեգույն մետաղական գդալի, փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա արծաթագույն գդալը, փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա թվով 2 հատ գրառմամբ սուրճի փաթեթները, 2 հատ փոքր, 2 հատ մեծ և 94 հատ փոքր զիպ պոլիէթիլենային փաթեթները չեն ներկայացվել դատարան, հետևաբար չեն հետազոտվել և չեն դրվել մեղադրանքի հիմքում։ Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ նշված իրեղեն ապացույցների բացակայությունն ինքնին չի ազդել մեղադրյալներին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի հիմնավորվածության վրա, քանզի նախ և առաջ դրանց գոյությունը դատավարության կողմերը կասկածի տակ չեն դրել, բացի այդ վերը նշված իրեղեն ապացույցների՝ անմիջականորեն դատարանում հետազոտված չլինելն աննշան նշանակություն ունի այն պարագայում, երբ հետազոտվել են մեղադրանքը հիմնավորող այլ թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ, որոնք բավարար են եղել հաստատված համարելու համար մեղադրյալներին մեղսագրվող արարքը։ Դատարանի նման դիրքորոշումը, ի թիվս այլի, պայմանավորված է նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ԱՐԴ/0102/01/12 քրեական գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումից։ 5.3. Մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է: 2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը` պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով: (…) 3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ 1) հանցավոր կազմակերպության կողմից կամ 2) առանձնապես խոշոր չափերով՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով: (…)»: 5.4. Վերոհիշյալ իրավադրույթների համատեքստում Դատարանը մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում: Ինչ վերաբերում է Հռիփսիմե Մխիթարյանին, ապա Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում մեղադրյալի՝ իրեն մեղսագրվող արարքը /որոշակի վերապահումներով/ ընդունելը։ 5.5. Քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալների նկատմամբ, հաշվի առնելով կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, մեղքի ձևը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալների անձը բնութագրող տվյալների, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալները ենթակա են ազատազրկման ձևով պատժի: Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալ Նարեկ Մամյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար: Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժին, ապա Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերջինս տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, ընդունել է մեղքը, ուստի արձանագրում է, որ նման պայմաններում տարբերակվող մոտեցում է անհրաժեշտ դրսևորել, հետևաբար գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալ Հռիփսիմե Մխիթարյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար: 5.6․ Անդրադառնալով մեղադրյալների կողմից պատիժը կրելու հարցին և այս համատեքստում քննարկելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը՝ Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ պատժի պայմանականորեն չկիրառումը քրեաիրավական բառացիկ ինստիտուտ է, որի պարագայում դատարանը պետք է ունենա համոզվածություն այն մասին, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, որը պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս նշել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն: Վերոգրյալի հաշվռամամբ՝ Դատարանը, հաշվի առնելով կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների բնույթն ու կարևորությունը, գտնում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պարագայում չի ապահովվի պատժի նպատակների իրացվելիությունը, հետևաբար Դատարանն արձանագրում է, որը մեղադրյալները պատիժը պետք է կրի: Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանը 2024 թվականի մարտի 13-ից անընդմեջ գտնվում է անազատության մեջ ուստի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի մարտի 13-ից։ Անդրադառնալով մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկզբին, ապա, Դատարանը գտնում է, որ 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման մեջ պետք է հաշվակցել մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 8 (ութ) ամիս 2 (երկու) օրը, և թողնել կրելու 5 (հինգ) տարի 9 (ինը) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 09-ից։ 5.7. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն: 5.8. Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Արթուր Ծատինյանի անվամբ գրանցված «ԱյԴիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4318 2700 0069 8207 բանկային քարտը, «ՅունիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4374 6902 0316 8826 «Նոն Քաշ» լատինատառ գրառմամբ և 24100581195550 թվային գրառմամբ բանկային քարտը, Նարեկ Մամյանի անվամբ գրանցված 4457300001979647 համարի «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտը, Հռիփսիմե Մխիթարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածով, պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում: Այս համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված կանեփի բույսի թմրալկալոիդ՝ «Տետրահիդրոկաննաբինոլի» հետքերի պարունակությամբ պոլիմերային և մետաղական աղացները, դեղին գույնի պոլիմերային և կանաչ մետաղական տարաները, «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետքերի պարունակությամբ էլեկտրոնային կշեռքը, Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 11 փաթեթներում առկա ընդհանուր՝ 2,73 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը և «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա ընդհանուր՝ 166,81 գրամ քաշով «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, փորձաքննությանը ներկայացված «Աղացներ» գրառմամբ, անգույն թափանցիկ փաթեթներում առկա ոսկեգույն մետաղական գդալի, փորձաքննությանը ներկայացված առանց գրառումների ֆայլից փաթեթում առկա արծաթագույն գդալը, փորձաքննությանը ներկայացված «273 գրամ մեթամֆետամին» գրառմամբ կանաչ պոլիէթիլենային փաթեթում առկա թվով 2 հատ գրառմամբ սուրճի փաթեթները, 2 հատ փոքր, 2 հատ մեծ և 94 հատ փոքր զիպ պոլիէթիլենային փաթեթները չեն ներկայացվել դատարան, ուստի Դատարանը գտնում է, որ հանրային մեղադրողի միջնորդությունը՝ հիշյալ իրեղեն ապացույցները վերադարձնելու վերաբերյալ առարկազուրկ է, քանզի դրանց տնօրինման հարցը Դատարանի կողմից չի կարող որոշվել: 5.9. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 5.10․ Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա 567․000 ՀՀ դրամի չափով վարութային ծախս, սակայն նկատի ունենալով, որ մեղադրյալները վճարունակ չեն, գտնում է, որ վարութային ծախսը պետք է ներել։ 5.10. Քննելով մեղադրանքի արդարացված մասով ռեբիլիտացիայի հարցը, հաշվի առնելով, որ պաշտպանական կողմի կողմից նման միջնորդություն չներկայացվեց, Դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին ճանաչել անպարտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։ Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի մարտի 13-ից։ Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին արդարացնել և ճանաչել անպարտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ։ Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ նշանակված 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման մեջ հաշվակցել մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 8 (ութ) ամիս 2 (երկու) օրը, և թողնել կրելու 5 (հինգ) տարի 9 (ինը) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 09-ից։ Մեղադրյալ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել: Մեղադրյալ Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել: Իրեղեն ապացույց ճանաչված Նարեկ Մամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված Արթուր Ծատինյանի անվամբ գրանցված «ԱյԴիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4318 2700 0069 8207 բանկային քարտը, «ՅունիԲանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող թիվ 4374 6902 0316 8826 «Նոն Քաշ» լատինատառ գրառմամբ և 24100581195550 թվային գրառմամբ բանկային քարտը, Նարեկ Մամյանի անվամբ գրանցված 4457300001979647 համարի «Արդշինբանկ» ՓԲ ընկերության բանկային քարտը, Հռիփսիմե Մխիթարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 25 հատ տարբեր գույնի կպչուն ժապավենները պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում: Վարութային ծախսերի հարցերը համարել լուծված։ Ռեաբիլիտացիայի հարցերը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 26-11-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-04-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատոր՝ <<250>> թերթից, 2-րդ հատոր՝ <<250>> թերթից, 3-րդ հատոր՝ <<250>> թերթից, 4-րդ հատոր՝ <<253>> թերթից |
| Էջերի քանակ | 5-րդ հատոր՝ <<258>> թերթից, 6-րդ հատոր՝ <<280>> թերթից, 7-րդ հատոր՝ <<203>> թերթից, 8-րդ հատոր՝ <<196>> թերթից: |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-03-2026 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 21-04-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր՝ <<250>> թերթից, 2-րդ հատոր՝ <<250>> թերթից, 3-րդ հատոր՝ <<250>> թերթից, 4-րդ հատոր՝ <<253>> թերթից |
| Էջերի քանակը | 5-րդ հատոր՝ <<258>> թերթից, 6-րդ հատոր՝ <<280>> թերթից, 7-րդ հատոր՝ <<203>> թերթից, 8-րդ հատոր՝ <<196>> թերթից: |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| ՈՒր | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան |
| Ելքի գրության համարը | ԴԴԱ-8.1-Ե-48212/26 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/3981/01/24
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 27-03-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 25-03-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Ճարոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Հռիփսիմե Մխիթարյան, Նարեկ Մամյան Բողոքը վարույթ ընդունել և այն բավարարել : Մասնակի բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/՝ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ 26.12.2025թ. կայացված դատավճիռը և Նարեկ Վարուժանի Մամյանի նկատմամբ կայացնել արդարացման որոշում ,Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 5 տարի ժամկետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 30-03-2026 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 25-03-2026 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վեհանուշ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Հռիփսիմե Մխիթարյան, Նարեկ Մամյան Մասնակի բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 26.12.2025թ. կայացված դատավճիռը, մեղադրյալներ Հռիփսիմե Անդրանիկի Մխիթարյանին և Նարեկ Վարուժանի Մամյանին անպարտ ճանաչելու մասով և նրանց մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ , նշված հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում նշանակել կատարված հանցագործության բնույթին և վտանգավորությանը համաչափ պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 23-04-2026 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.30 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-04-2026 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ռոբերտ |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Աբգարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 07-05-2026 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-05-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավոր Լ․ Աբգարյանի վերապատրաստման դասընթացների մասնակցելու կապակցությամբ։ |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-06-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |