ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Գործ թիվ ԵԴ1/3938/01/24
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,
Անուշ Հովսեփյանի,

մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Արտյոմ Բադալյանի,
հոգեբան՝ Անի Քարտալյանի,
տուժող՝ Մարինե Վարդանյանի,
պաշտպան՝ Մանուկ Մելքոնյանի,
մեղադրյալ՝ Համլետ Մեսրոբյանի,

2025թ. սեպտեմբերի 25 ք. Երևան,

դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ՝ արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի
(ծնված՝ 28.07.1992թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող ք.Երևան, Կորյուն Հակոբյան փողոց, տուն 11 հասցեում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով՝



ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2024թ․ օգոստոսի 19-ին ՀՀ քննչական Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11167824 քրեական վարույթը (այսուհետ նաև՝ քրեական վարույթ)։
2. Քննիչի 2024թ․ օգոստոսի 19-ին որոշմամբ Մարինե Բաբկենի Վարդանյանը ճանաչվել է որպես տուժող։
3. 2024թ․ օգոստոսի 26-ին ՀՀ քննչական Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 11170024 քրեական վարույթը։
4. Նույն օրը քննիչի որոշմամբ Մարինե Բաբկենի Վարդանյանը թիվ 11170024 քրեական վարույթով ճանաչվել է որպես տուժող։
5. 2024թ․ օգոստոսի 26-ին անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալվել է Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանը։
6. 2024թ․ օգոստոսի 29-ի քննիչի որոշմամբ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանը ազատ է արձակվել։
7. 2024թ․ սեպտեմբերի 4-ին որոշում է կայացվել թիվ 11167824 և թիվ 11170024 քրեական վարույթները միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11167824 համարով շարունակելու մասին։
8. Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Տ.Հակոբյանի 2024թ. հոկտեմբերի 7-ի որոշմամբ թիվ 11167824 քրեական վարույթով Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
9. 2024 թ. հոկտեմբերի 9-ի որոշմամբ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
10. 2024թ․ դեկտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության կողմից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 11167824 քրեական վարույթի նյութերն՝ ըստ մեղադրանքի Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով։
11. Նույն օրը նշված քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3938/01/24 քրեական գործի համարը, որը մակագրվել և 2024թ․ դեկտեմբերի 30-ին հանձնվել է դատավոր Գագիկ Պողոսյանին։
12. 2025թ. հունվարի 7-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/3938/01/24 քրեական գործը դատավոր Գագիկ Պողոսյանի կողմից ընդունվել է վարույթ։
13. 2025թ․ հունիսի 9-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3938/01/24 քրեական գործը՝ վերաբաշխման նպատակով։
14. Նույն օրը թիվ ԵԴ1/3938/01/24 քրեական գործը վերամակագրվել և 2025 թվականի հունիսի 10-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
15. 2025թ. հունիսի 13-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) դատավոր Դավիթ Արղամանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3938/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
16. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հուլիսի 17-ի որոշմամբ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով՝ այն արարքների կատարման համար, որ նա «(...) նա 2024 թվականի օգոստոսի 10-ից մինչև օգոստոսի 15-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր՝ Երևան քաղաքի Կորյուն Հակոբյան փողոցի 11 տանը մոր՝ Մարինե Բաբկենի Վարդանյանի հետ գումարային հարցի շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում դիտավորությամբ ոտքով մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս ձախ ազդրին, ապա ապտակել նրան՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ։
Այսինքն՝ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի արարքում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարումը վկայող փաստեր։
Բացի այդ, Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանը 2024 թվականի օգոստոսի 17-ին՝ ժամը 23։30-ի սահմաններում՝ Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի փողոցի 30/31 շենքի 31-րդ բնակարանում մոր՝ Մարինե Բաբկենի Վարդանյանի հետ գումարային հարցի շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում վերջինիս տվել է սպանության սպառնալիք, որն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել։
Այսինքն՝ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի արարքում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարումը վկայող փաստեր։
Բացի այդ, Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանը 2024 թվականի օգոստոսի 26-ին՝ ժամը 18։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 2/10 հասցեում գտնվող «Ռենեսանս» ռեստորանի բակում մոր՝ Մարինե Բաբկենի Վարդանյանի հետ գումարային հարցի շուրջ ծագած վիճաբանության ընթացքում դիտավորությամբ երկու անգամ ոտքով հարվածել է վերջինիս մեջքին՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ, ապա իր մոտ գտնվող՝ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված առարկայի՝ դանակի ցուցադրմամբ սպանության սպառնալիք է տվել Մարինե Վարդանյանին, որն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել։
Այսինքն՝ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի արարքում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարումը վկայող փաստեր։ (...)»
3. Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների՝ 2025թ. հուլիսի 17-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանը և վերջինիս պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ։
Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն է, բավարար ժամանակ է ունեցել պաշտպանի հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանը պատասխանել է հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում է, որ պարտավոր չէ համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունի ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, չի օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունի, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացնելու մեղադրանքի հետ մեղադրյալի համաձայնության հիման վրա, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ պաշտպանյալի հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել է մեղադրանքի էությունը, որի հետ նա համաձայն է, մեղադրյալը հասկանում և գիտակցում է մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալը գիտակցված ընդունում է մեղադրանքը և կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել է արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Հոգեբան Անի Քարտալյանի կողմից ներկայացվեց արձանագրություն, համաձայն որի՝ մեղադրյալի հետ ունեցել է զրույց, վերջինիս փաստաբանի կողմից բացատրվել է արագացված վարույթի էությունը։ Գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները։ Հասկանում և ընդունում է մեղադրանքը, ցանկանում է, որ կիրառվի արագացված վարույթ։
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Տուժող Մարինե Բաբկենի Վարդանյանը Դատարանին հայտնեց, որ որևէ գույքային պահանջ չունի մեղադրյալի նկատմամբ և չի առարկում արագացված վարույթ կիրառելու դեմ։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
4. Լրացուցիչ դատալսումներում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025թ. օգոստոսի 12-ին արտատպված Համլետ Մեսրոբյանի դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը. առկա են թիվ 11109821, 11167824, 11176923 քրեական վարույթները։ Թիվ 11167824 քրեական վարույթը հանդիսանում է սույն քրեական գործով վարույթը։ Թիվ 11176923 քրեական վարույթի վերաբերյալ առկա է թիվ ԵԴ1/1020/01/24 դատավճիռը, համաձայն որի՝ Համլետ Մեսրոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 404-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք 375.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետվել է 12 ամիս ժամանակով։ Թիվ 11109821 քրեական վարույթը ուղարկվել է դատարան, սակայն դատապարտման և պատժի վերաբերյալ տեղեկությունները բացակայում են,
- 2025թ. օգոստոսի 12-ին արտատպված ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանը՝ Համլետ Մեսրոբյանի անձնական տվյալների վերաբերյալ,
- 2025թ. օգոստոսի 12-ին արտատպված ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի՝ Համլետ Մեսրոբյանի եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն,
- ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վահրամ Խալաթյանի կողմից ուղարկված Համլետ Մեսրոբյանի անձնական գործից տեղեկանքը, համաձայն որի՝ «(...) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.09.2024թ-ի թիվ ԵԴ1/1020/01/24 դատավճռով՝ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանը /ծնված' 28.07.1992թ-ին, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Ներքին Շենգավիթ 7 փող, 11 տ. հասցեում, հեռ. 033-94-40-88/, մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 404-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Նշանակված տուգանքը նույն դատավճռով տարաժամկետվել է, որի վճարումը պետք է կատարվի մաս առ մաս 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու հաջորդ օրվանից յուրաքանչյուր ամիս վճարել 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ:
Թիվ ԵԴ1/1020/01/24 դատավճիռը 21.11.2024թ. մտել է օրինական ուժի մեջ, իսկ 05.12.2024թ- ին ստացվել և ի կատար ածման է ընդունվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում:
10.12.2024թ-ին Հ.Մեսրոբյանը հաշվառվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում, որտեղ նրան համաձայն Ձև N 3 արձանագրության, պարզաբանվել են տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը կրելու կարգն ու պայմաններն, իրավունքներն ու պարտականություններն, ինչպես նաև դրանք չկատարելու դեպքում օրենքով սահմանված պատասխանատվությունը: Միաժամանակ Հ.Մեսրոբյանին տրամադրվել է քրեական տուգանքի վճարման հաշվեհամարը:
02.05.2025թ-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան միջնորդություն է ներկայացվել Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.09.2024թ-ի թիվ ԵԴ1/1020/01/24 դատավճռով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարված մասի՝ 340.000 /երեք հարյուր քառասուն հազար/ ՀՀ դրամի չափին համարժեք գույք բռնագանձելու վերաբերյալ:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 28.02.2025թ-ի թիվ ԵԴ1/0122/15/25 որոշմամբ միջնորդությունը մերժվել է: (...) ժամանակացույցով սահմանված վճարումը ուշացնելը Դատարանի գնահատմամբ պայմանավորված չի եղել տուգանքի վճարումից չարամտորել խուսափելու հանգամանքով, այլ կրել է ձևական առումով ժամանակացույցից շեղման բնույթ, ինչը վերջնական կարելի է գնահատման ենթարկել դատապարտյալի հետագա վարքագծի գնահատման արդյունքում:
Համլետ Մեսրոբյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.09.2024թ֊ի թիվ ԵԴ1/1020/01/24 դատավճռով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքից վճարում է կատարել ընդհանուր 100.000 ՀՀ դրամ: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 25.07.2025թ. թիվ ԵԴ1/1004/15/25 որոշմամբ՝ դատապարտյալ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանից պետք է բռնագանձել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.09.2024թ-ի թիվ ԵԴ1/1020/01/24 դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարած մասի 275.000 (երկու հարյուր յոթանասուհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափին համարժեք գույք:
20.08.2025թ-ին ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունում ստացվել է ՀՀ ԱՆ Հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության պետական բյուջեի օգտին բռնագանձումների բաժնի կատարողական վարույթ հարուցելու, գույքի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու և արգելանք դնելու մասին որոշումը: (...)»
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
(...)»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Սպանության, առողջությանը վնաս պատճառելու, խոշտանգման, սեռական ազատության կամ անձեռնմխելիության դեմ ուղղված հանցանք կատարելու, առևանգելու, ազատությունից ապօրինի զրկելու կամ խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափի գույք ոչնչացնելու սպառնալիքը, եթե այդ սպառնալիքն իրականացնելու իրական վտանգ է եղել, ինչպես նաև սոցիալական մեկուսացումը կամ պարբերաբար պատիվն ու արժանապատվությունը նվաստացնելը՝
(...)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է`
(...)
4) մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից,
(...)
6) զենքի կամ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված կամ հարմարեցված առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ,
(...)
պատժվում է ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հարվածներ հասցնելը կամ բռնի այլ գործողություններ կատարելը, եթե չեն առաջացել սույն օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները`
(...)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է`
(...)
6) մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից,
(...)
պատժվում է հանրային աշխատանքներով` հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով:»
Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինիս կատարած արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, ապացուցված է վերջինիս կողմից նշված արարքները մեղավորությամբ կատարելը։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ պատիժ նշանակելու պահին նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝
1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը,
(…)»
Անդրադառնալով Համլետ Մեսրոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանի որպես քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում Համլետ Մեսրոբյանի դատվածություն ունենալու հանգամանքը, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից 29.08.2025թ. ստացված տեղեկանքով, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.09.2024թ. թիվ ԵԴ1/1020/01/24 դատավճռով Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 404-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով։ Ներկայում թիվ ԵԴ1/1020/01/24 դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարված մասը՝ 275.000 ՀՀ դրամը գտնվում է ՀՀ ԱՆ հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության վարույթում՝ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի գույքի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և կայացվել է գույքի վրա արգելանք դնելու մասին որոշում։ Ուստի Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքը։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ, հաշվի է առնում, որ մեղքն ընդունել է, զղջացել է կատարածի համար։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքների համար։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կարճաժամկետ ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում անազատության մեջ պահելն է:
2. Կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ` 15 օրից 2 ամիս ժամկետով:
3. Կարճաժամկետ ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է 15 օրից պակաս լինել:»
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով սահմանված պատժատեսակները երեքն են՝ հանրային աշխատանքներ, ազատության սահմանափակում, կարճաժամկետ ազատազրկում։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը և տուժողը հանդիսանում են մերձավոր ազգականներ և վերջիններս բնակվում են միասին, Դատարանը գտնում է, որ ազատության սահմանափակման կիրառմամբ հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին։ Միևնույն ժամանակ, նկատի ունենալով, որ բացակայում է մեղադրյալի համաձայնությունը հանրային աշխատանքների վերաբերյալ, նաև հաշվի առնելով մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները՝ գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի կատարման համար պատիժ պետք է նշանակել՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 օր ժամկետով։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով սահմանված պատժատեսակները երկուսն են՝ ազատության սահմանափակում, կարճաժամկետ ազատազրկում։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը և տուժողը հանդիսանում են մերձավոր ազգականներ և բնակվում են միասին, Դատարանը գտնում է, որ ազատության սահմանափակման կիրառմամբ հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին։ Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները՝ գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի կատարման համար պատիժ պետք է նշանակել՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:»
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով՝ գտնում է, որ սահմանված կարգով նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նշանակված 15 օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատժին անհրաժեշտ է լրիվ գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նշանակված 15 օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով նշանակված 15 օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նշանակված 15 օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը և մեղադրյալ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակում կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով։։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:»
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով՝ Դատարանը գտնում է, որ Համլետ Մեսրոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նշանակված 2 ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատժին պետք է հաշվակցել թիվ 11167824 քրեական վարույթով 2024 թվականի օգոստոսի 26-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 29-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 օրը և որպես վերջնական պատիժ է նշանակում կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 ամիս 27 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...)
3. Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը որոշվում է համակցությամբ վերջնական պատիժը նշանակելուց հետո:
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
1) կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը,
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
4) ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը,
5) հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը,
6) սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը,
7) տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը,
8) որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը,
9) հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը:
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը: (...)»
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտը ենթակա է կիրառման այն դեպքում, երբ դատարանը, հաշվի առնելով անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցանք կատարածի անձը, վնասի հատուցումը, գտնում է, որ հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրականացմանը՝ առանց պատիժը կրելու։
Անդրադառնալով պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք արդեն իսկ քննարկվել են պատիժը նշանակելու հարցի շրջանակներում, ուստի կրկնակի գնահատման անհրաժեշտությունը բացառվում է։
Դատարանն արձանագրում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտի շրջանակներում հանցանք կատարածի անձը գնահատելիս, ի թիվս այլնի, Դատարանը հաշվի է առնում, որ մեղադրյալը ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, բացի այդ՝ Դատարանը հաշվի է առնում հանրային մեղադրողի դիրքորոշումն առ այն, որ նվազ խիստ պատժատեսակի՝ ազատության սահմանափակման կիրառման պայմաններում հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը հաշվի է առնում տուժող Մարինե Վարդանյանը որևէ գույքային պահանջ չունի մեղադրյալի նկատմամբ և չի առարկել արագացված վարույթ կիրառելու դեմ։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ գնահատելով պատժի նպատակների իրականացման հնարավորության հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»
Պատժի նպատակները երեքն են՝
- վերականգնել սոցիալական արդարությունը,
- ուղղել՝ վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին,
- կանխել հանցագործությունները։
Անդրադառնալով սոցիալական արդարության վերականգման նպատակին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն թե տեսականորեն և թե գործնականում՝ կախված հանցագործության բնույթից, ծանրությունից, ոտնձգության ենթարկված հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունից կամ այլ հանգամանքներով պայմանավորված խիստ տարբեր է։
Սոցիալական արդարության վերականգնվում է ինչպես տուժողին պատճառված վնասը հարթելով, այնպես էլ հակաիրավական գործողություն կատարած անձին պատժի ենթարկելով։ Դատարանի գնահատմամբ՝ կյանքի, առողջության, սեռական անձեռնմխելիության, պատժի և արժանապատվության և համանման արժեքների դեմ ուղղված հանցագործությունների դեպքում սոցիալական արդարության վերականգնում չի կարող տեղի ունենալ բացառապես պատճառված վնասը հարթելով։
Նման դեպքերում սոցիալական արդարությունը վերականգման է ենթակա հանցագործության կատարած անձին պատասխանատվության ենթարկելու միջոցով. այսինքն՝ պատիժը կոնկրետ անձի կատարած արարքի արձագանքն է, որը կարող է ունենալ նախատինքի, պախարակման, դատապարտման բնույթ կոնկրետ մեղավոր անձի և վերջինիս վարքագծի նկատմամբ՝ դաստիարակչական, հոգեբանական կամ այլ կանխարգելիչ ազդեցություն ունենալու նպատակով, որը կարող է դրսևորվել նաև հանցավորի իրավունքների և ազատությունների սահմանափակման միջոցով։
Այսինքն՝ սոցիալական արդարության վերականգնումը նման դեպքերում տեղի է ունենում մի կողմից՝ հանցավորի կողմից սեփական արարքի բացասական հետևանքներն իր վրա կրելով, մյուս կողմից՝ վերջինիս պատժով պայմանավորված՝ տուժողի հոգեբանական և բարոյական բավարարվածության ստացմամբ։
Ընդ որում, նշված նպատակներին հասնելու ճանապարհին պետությունը՝ ի դեմս դատարանի, հանդես է գալիս ոչ թե որպես պատժիչ մարմին, այլ նշված նպատակները հավասարակշռող մարմին։ Պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին։
Պատժի ենթարկված անձին ուղղելու՝ վերասոցիալականացնելու նպատակի իմաստը կայանում է նրանում, որ հանցավոր անձը, խախտելով հասարակական համակեցության կանոնները և իրավանորմերը առանձնացել է հասարակությունից, ուստի անհրաժեշտ է անձին կրկին դարձնել հասարակության մաս, ներազդել նրա վրա՝ ներդնելով որոշակի արժեքներ, գիտելիքներ, որը նրան հնարավորություն կտա դառնալ հասարակության լիիրավ անդամ։ Ընդ որում, «վերասոցիալականացում» հասկացությունը որպես պատժի նպատակ կարևոր է պատժատեսակը ընտրելիս և կիրառելիս, քանի որ յուրաքանչյուր պատժատեսակ տարբեր ազդեցություն է ունենում անձի վերասոցիալականացման գործընթացի վրա՝ թե դրական և թե բացասական։
Կոնկրետ կարճաժամկետ ազատազրկում պատժատեսակն ընտրելիս անձի ուղղման և վերասոցիալականացման նպատակն ավելի է բարդանում, քանի որ անձը մեկուսացվում է հասարակությունից, ներդրվում է արդեն իսկ սոցիումից կտրված անձանց միջավայր, ուստի արդեն անհրաժեշտ է ոչ միայն վերասոցիալականացնել վերջինիս հասարակական նորմերի նկատմամբ հարգանք և դրանց հետագա պահպանումն առաջացնելու տեսանկյունից, այլև ստեղծվում է լրացուցիչ՝ քրեակատարողական հիմնարկում գտնվող անձի պատժի կրումից հետո հասարակական կյանքում և հասարակությունում ընդգրկվելու անհրաժեշտություն։
Հանցագործությունների կանխման նպատակը կայանում է նրանում, որ պետք է ընտրել և կիրառել այնպիսի պատիժ, որը, պատժի մյուս նպատակների հաշվառմամբ, ի զորու կլինի ինքնին կանխել հանցագործությունները, կամ անձի իրավունքների և ազատությունների այնպիսի սահմանափակման ընտրությունը, որն ինքնին կկանխի հետագա որ իրավահպատակ վարքագիծը։
Վերոգրյալ վերլուծության շրջանակներում գնահատելով մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանի նկատմամբ ընտրված պատժի և դրա կրման անհրաժեշտության հարցին պատժի նպատակների տեսանկյունից՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը։
Սոցիալական արդարության վերականգնման տեսանկյունից՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնված է՝ հաշվի առնելով, որ տուժողի կողմից որևէ գույքային պահանջ չի ներկայացվել մեղադրյալի նկատմամբ, վերջինս չի առարկել նրա նկատմամբ արագացված վարույթ կիրառելու դեմ։
Հանցագործությունների կանխման հարցի շրջանակներում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ կիրառված պատժատեսակը՝ կարճաժամկետ ազատազրկումը հանդիսանում է գործուն միջոց՝ դատապարտյալին նոր հանցագործությունների կատարումից հետ պահելու համար։ Ինչպես նաև նշված հարցը դիտարկելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու տեսանկյունից՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատապարտյալը, կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում, առավել հակված կլինի օրինական վարքագիծ դրսևորելուն՝ փաստացի գիտակցելով, որ փորձաշրջանի ընթացքում հակաօրինական վարքագծի դրսևորումը՝ հանցանքի կատարումը կարող է բերել նրան, որ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկումը փաստացի ի կատար կածվի։
Վերոգրյալ վերլուծության շրջանակներում գնահատելով մեղադրյալ Համլետ Մեսրոբյանի նկատմամբ ընտրված պատժի և դրա կրման անհրաժեշտության հարցը պատժի նպատակների տեսանկյունից՝ այդ թվում՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելու՝ վերասոցիալականացնելու տեսանկյունից՝ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Համլետ Մեսրոբյանը ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, գնահատելով նրա կատարած հանցագործությունների հանգամանքները, նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը և ծանրացնող հանգամանքի առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, գտնում է, որ սոցիալական արդարության վերականգնման, Համլետ Մեսրոբյանի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման, հանցագործությունների կանխման նպատակներին հնարավոր է հասնել առանց պատիժը կրելու, ուստի Դատարանը Համլետ Մեսրոբյանի նկատմամբ նշանակված 2 ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկումը պայմանականորեն չի կիրառում և նրա նկատմամբ սահմանում է փորձաշրջան՝ 1 տարի ժամկետով։
Բացի այդ, Դատարանն արձանագրում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար անհրաժեշտ է փորձաշրջանի ընթացքում Համլետ Մեսրոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ անցնել հոգեբանական-վերականգնողական կուրս, նկատի ունենալով տւոժողի անձը, ինչպես նաև մեղադրյալի հոգեկան առողջության հետ կապված տվյալները, ուստի փորձաշրջանի ընթացքում վերոհիշյալ պարտականությունները ևս դրվում են Համլետ Մեսրոբյանի վրա։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ենթակա են պահման քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Համլետ Մեսրոբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Համլետ Մեսրոբյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով՝ փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 67-րդ, 69-րդ, 70-րդ, 74-րդ, 79-րդ, 84-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.4-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ, 6-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և՝
Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակել՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով,
Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակել՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով,
Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ, 6-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակել՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով,
Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակել՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 (տասնհինգ) օր ամիս ժամկետով։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նշանակված 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատժին լրիվ գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նշանակված 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 194-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 6-րդ կետերով նշանակված 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նշանակված 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը և մեղադրյալ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ նշանակված 2 (երկու) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատժին հաշվակցել թիվ 11167824 քրեական վարույթով 2024 թվականի օգոստոսի 26-ից մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 29-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը և որպես վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։
4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ նշանակված 1 (մեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
5. Փորձաշրջանի ընթացքում Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ սահմանել պարտականություն՝ անցնել հոգեբանական-վերականգնողական կուրս։
6. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը։
7. Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանին հաշվառման վերցնելու պահից:
8. Համլետ Ալբերտի Մեսրոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
9. Սույն քրեական վարույթով մյուս ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
10. Դատավճիռը` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան