ԵԴ1/3913/01/24
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
«08» հունվարի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
նախագահող դատավոր՝ Ռազմիկ Մարիկյան
դատական նիստերի քարտուղար՝ Էդուարդ Սարգսյան

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Սամինե Պետրոսյանի
մեղադրյալ Արամ Հովհաննիսյանի

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանի (ծնված՝ 20.09.1987թ., ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, առաջին դրվագով հանցանքի կատարման պահին դատվածություն չի ունեցել, երկրորդ դրվագով հանցանքի կատարման պահին և ներկայում ունի դատվածություն, հաշվառված է Երևան քաղաքի Շիրազի փողոցի 34 շենքի 1 բնակարան հասցեում, փաստացի բնակվում է Երևան քաղաքի Տիչինայի փողոցի 74 տուն հասցեում), մեղադրանք է ներկայացվել 2 (երկու) դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը,
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախատեսված հանցագործության դեպքով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60659324 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 5-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախատեսված հանցագործության դեպքով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60734124 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 5-ի որոշմամբ թիվ 60734124 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 60659324 քրեական վարույթին, և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 60659324 նախաքննական համարի ներքո:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին 2 (երկու) դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազությունից մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60659324 նախաքննական համարով քրեական գործը, որին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3913/01/24 համարը։
2025 թվականի հունվարի 3-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3913/01/24 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու մասին:
2025 թվականի հունվարի 8-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/3913/01/24 քրեական գործով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչելով 2 (երկու) դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է ներկայացվել 2 (երկու) դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` այն բանի համար, որ «նա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի հոկտեմբերի 04-ին՝ ժամը 03։30-ի սահմաններում, արտաշնչած օդի մեջ 0.743 միլիգրամ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած, ինչը Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասի հիմքով համարվում է ոչ սթափ վիճակ, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում վարել է «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 VG 832 համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի կապակցությամբ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180408762 արձանագրությունը:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանին մեղսագրվում է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
Բացի այդ, Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին՝ ժամը 01։30-ի սահմաններում, արտաշնչած օդի մեջ 0.532 միլիգրամ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած, ինչը Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասի հիմքով համարվում է ոչ սթափ վիճակ, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում վարել է «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 VG 832 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի կապակցությամբ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180428200 արձանագրությունը:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանին մեղսագրվում է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:»։
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Մեղադրյալ Արամ Հովհաննիսյանը չի հրաժարվել նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքից, սակայն օգտվելով իր դատավարական իրավունքից՝ հրաժարվել է ցուցմունք տալ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի համաձայն՝ հրապարակվել է մեղադրյալի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ «Ունեցել է «B,C» կարգերի վարորդական վկայական, որից 2022 թվականին զրկվել է մեկ տարի ժամկետով։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 03։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 VG 832 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է ոչ սթափ վիճակում գտնվելով և չի ունեցել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, որի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակիցները կազմել են թիվ 8180408762 արձանագրությունը։ Նշված արձանագրությանը ծանոթացել է, համաձայն է այդ արձանագրության հետ։ Բացի այդ 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին՝ ժամը 01։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 VG 832 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է ոչ սթափ վիճակում գտնվելով և չի ունեցել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, որի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ 8180428200 արձանագրությունը»:
- Թիվ 8180408762 որոշումը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ին՝ ժամը 03։37-ին, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի պարեկ Ռոբերտ Գուրգենի Եղիազարյանի (կրծքանշանի համար՝ 03286) կողմից Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանի (ծնվ․20․09․1987թ․) վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն (կից չլրացված վարչական իրավախախտման որոշում` 8180408762) այն մասին, որ վերջինս նույն օրը՝ ժամը 03։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում, ոչ սթափ վիճակում գտնվելով, վարել է «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 VG 832 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք: Արձանագրության համապատասխան տողերում առկա են վարորդի և պարեկային ծառայողի ստորագրությունները։
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված սթափության կտրոնը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91100840, զննման համարն է՝ 04364, զննման ամսաթիվը` 04․10․2024թ., ստուգումը կատարվել է ավտոմատ, ժամը՝ 03։33։34-ին, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0․743 մգ/լ, վարորդի անունը` Արամ, ազգանունը՝ Հովհաննիսյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 VG 832, անձնագիր՝ AV0204405, տեսուչի ազգանունը՝ Ալավերդյան, կրծքանշանի համար՝ 07204։
- Թիվ 91100840 համարի սթափության սարքի ստուգաչափման թիվ 128159 վկայականի պատճենը, որի համաձայն՝ ստուգաչափման թվականն է 26․06․2024թ․, այն ուժի մեջ է մինչև 26․06․2025թ․։ Չափման միջոցի անվանումը և տեսակը՝ ալկոմետր, գործարանային համարը՝ 91100840 տեսակը՝ «Jupiter X/RP», չափման տիրույթը՝ (0․000-2,000 մգ/լ), ճշտության կարգը և դասը (սխալանքը) 0։0,1+-5%, 0,1-0,15+-8% > 0,15+-10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանություն։
- ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից կատարված քաղվածքի պատճենը, համաձայն որի՝ Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանն ունեցել է «B,C» կարգերի RB080781 համարի վարորդական վկայական, որն ունի զրկված կարգավիճակ, զրկման սկիզբ՝ 11․04․2022թ․, զրկման ավարտ՝ 11․04․2023թ․։
- Վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2214340229 որոշման պատճենը, որի համաձայն՝ 2022 թվականի մարտի 7-ին՝ ժամը 16։06-ին, Երևան քաղաքի Սարալանջ /Ավետիսյան/ Փափազյան փողոցների խաչմերուկի հատվածում Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանը թույլ է տվել ճանապարհային երթևեկության կանունների խախտում և թիվ 2214340229 որոշմամբ 2022 թվականի մարտի 15-ին Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
- Թիվ 8180428200 որոշումը, որի համաձայն՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին՝ ժամը 01։30-ին, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի կրտսեր պարեկ Էդգար Հմայակի Սաֆարյանի (կրծքանշանի համար՝ 09465) կողմից Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանի (ծնվ․20․09․1987թ․) վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն (կից չլրացված վարչական իրավախախտման որոշում` 8180428200) այն մասին, որ վերջինս նույն օրը՝ ժամը 01։15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում, ոչ սթափ վիճակում գտնվելով, վարել է «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 VG 832 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք: Արձանագրության համապատասխան տողերում առկա են վարորդի և պարեկային ծառայողի ստորագրությունները։
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված սթափության կտրոնը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91100930, զննման համարն է՝ 03233, զննման ամսաթիվը` 21․11․2024թ., ստուգումը կատարվել է ավտոմատ, ժամը՝ 01։22։53-ին, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0․532 մգ/լ, վարորդի անունը` Արամ, ազգանունը՝ Հովհաննիսյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 VG 832, անձնագիր՝ AV0204405, տեսուչի ազգանունը՝ Հանենեսյան, կրծքանշանի համար՝ 01016։
- Թիվ 91100930 համարի սթափության սարքի ստուգաչափման թիվ 127549 վկայականի պատճենը, որի համաձայն՝ ստուգաչափման թվականն է 25․06․2024թ․, այն ուժի մեջ է մինչև 25․06․2025թ․։ Չափման միջոցի անվանումը և տեսակը՝ ալկոմետր, գործարանային համարը՝ 91100930 տեսակը՝ «Jupiter X/RP», չափման տիրույթը՝ (0․000-2,000 մգ/լ), ճշտության կարգը և դասը (սխալանքը) 0։0,1+-5%, 0,1-0,15+-8% > 0,15+-10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությանը։
- Վերոնշյալ փաստաթղթերը զննության ենթարկելու մասին արձանագրությունը:
- Վերոնշյալ փաստաթղթերը արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Արամ Հովհաննիսյանը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
 Թիվ ԱԲ 114853 սերիա-համարի ծննդյան վկայականի և թիվ ԱԲ 021581 սերիա-համարի հայրության ճանաչման վկայականի պատճենները, որոնց համաձայն՝ Արամ Հովհաննիսյանն ունի մեկ անչափահաս երեխա՝ Ռուբեն Արամի Հովհաննիսյան (ծնված՝ 20.01.2011թ.):
 ՊԵԿ տվյալների շտեմարանից արտատպված տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Արամ Հովհաննիսյանի եկամուտը դեպքին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում բացակայում է:
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ Արամ Հովհաննիսյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ին՝ ժամը 03։30-ի սահմաններում, արտաշնչած օդի մեջ 0.743 միլիգրամ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում վարել է «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 VG 832 համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի կապակցությամբ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180408762 արձանագրությունը, ինչպես նաև Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին՝ ժամը 01։30-ի սահմաններում, արտաշնչած օդի մեջ 0.532 միլիգրամ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում վարել է «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 VG 832 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի կապակցությամբ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180428200 արձանագրությունը:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Արամ Հովհաննիսյանին ներկայացված մեղադրանքի (տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալու պայմաններում տրանսպորտային միջոց վարելը) ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում նաև սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքը.
- Արամ Հովհաննիսյանն առաջին դրվագով հանցանքի կատարման պահին դատվածություն չի ունեցել, երկրորդ դրվագով հանցանքի կատարման պահին և ներկայում ունի դատվածություն:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների և 2025 թվականի հունվարի 8-ին կայացված մեղադրական վերդիկտի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված է մեղադրյալ Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (Արամ Հովհաննիսյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ին՝ ժամը 03։30-ի սահմաններում, արտաշնչած օդի մեջ 0.743 միլիգրամ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած, Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում վարել է «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 VG 832 համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի կապակցությամբ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180408762 արձանագրությունը, ինչպես նաև Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին՝ ժամը 01։30-ի սահմաններում, արտաշնչած օդի մեջ 0.532 միլիգրամ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում վարել է «Վոլկսվագեն» մակնիշի 37 VG 832 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի կապակցությամբ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180428200 արձանագրությունը), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալ Արամ Հովհաննիսյանի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի 2 (երկու) դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը։
Դատարանը որպես մեղադրյալ Արամ Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտարկում`
- առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշումը),
- խնամքին մեկ անչափահաս երեխայի առկայությունը (Ռուբեն Արամի Հովհաննիսյան, ծնված՝ 20.01.2011թ.):
Դատարանը 2-րդ դրվագով հանցանքի կատարման մասով որպես մեղադրյալ Արամ Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտարկում հանցանքը դատվածության առկայության պայմաններում կատարելը:
Դատարանը, դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին, գտնում է, որ կատարած արարքի համար Արամ Հովհաննիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
(…)
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ են համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ:
(…)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 53-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Հանցագործությունների համակցություն է համարվում միևնույն անձի կողմից մեկ կամ մեկից ավելի արարքներով սույն օրենսգրքով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, եթե նա դրանցից ոչ մեկի համար քրեական պատասխանատվության չի ենթարկվել:
(…)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:
Նույն օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, բացառությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատժի, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
(…)
2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(…):
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրյալի կողմից կատարած հանցագործությունների եղանակը, տեղը, ժամանակը, հանցագործության շարժառիթը և նպատակները, դիտավորության տեսակը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ Արամ Հովհաննիսյանի նկատմամբ երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով յուրաքանչյուր դրվագի համար պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի ձևով պատիժ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
(…)
3.Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն.
(…)
Ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, (…):
Քրեաիրավական նշված նորմերի վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ տուգանքի հաշվարկման հիմքում դրվում է ոչ թե նվազագույն աշխատավարձը, այսինքն՝ պետությունում սահմանված ֆիքսված որևէ գումար, այլ հանցանք կատարած անձի եկամուտը:
Հաշվի առնելով այն, որ քրեական նոր օրենսգրքում տուգանքի հաշվարկման հիմքում դրվում է հանցանք կատարած անձի եկամուտը, օրենսդիրը կարգավորել է նաև այն իրավիճակները, երբ անձը եկամուտ չունի կամ դրա չափը անհնարին է պարզել: Այդ դեպքերում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով:
«Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 7-ի փոփոխության համաձայն՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ին ՀՀ-ում որպես նվազագույն ամսական աշխատավարձ է սահմանվել 75.000 ՀՀ դրամը:
Նման պայմաններում, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Արամ Հովհաննիսյանն իրեն մեղսագրվող հանցանքները կատարել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ին և նոյեմբերի 21-ին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նրա նկատմամբ կիրառելի է ներկայում գործող նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրյալ Արամ Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող և մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ինչպես նաև նրա կողմից կատարված հանցանքների բնույթն ու նշանակությունը, գտնում է, որ նրա նկատմամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ի դրվագով որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, իսկ 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ի դրվագով՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Արամ Հովհաննիսյանը մեկից ավելի արարքներով ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված երկու հանցանքներ է կատարել և դրանցից ոչ մեկի համար քրեական պատասխանատվության չի ենթարկվել, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով՝ 900.000 (ինը հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Արամ Հովհաննիսյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ի թիվ ԵԴ1/2173/01/24 դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը չի վճարել, գտնում է, որ դատավճիռների համակցությամբ նշանակված տուգանքին պետք է լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ի թիվ ԵԴ1/2173/01/24 դատավճռով որպես պատիժ նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը և վերջնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ 1.275.000 (մեկ միլիոն երկու հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի գույքային դրությունը գտնում է, որ նա ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն.
(…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
(…)
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալին պետք է թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 1.275.000 (մեկ միլիոն երկու հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ նվազագույնը 106.250 (հարյուր վեց հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի չափով՝ ըստ նրա և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Դատարանը գտնում է, որ Արամ Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու և տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը, օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, կարող է հեռանալ Հայաստանի Հանրապետությունից՝ այդպիսով դիմելով փախուստի կամ չկատարելով իր վրա դրված պարտականությունները, իսկ բացակայելու արգելքի կիրառումը բավարար է մեղադրյալի փախուստը կանխելու և նրա վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արամ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված փաստաթղթերը պետք է պահել գործի հետ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-6-րդ կետերով նախատեսված վարութային ծախսեր չկան, իսկ 7-րդ կետով նախատեսված ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին` այդ վարութային ծախսերի հատուցման պահանջ Դատարանին չի ներկայացվել։ Հետևաբար՝ Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 276-րդ և 347-349-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել 2 (երկու) դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ հանցանքների համակցությամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ 900.000 (ինը հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ դատավճիռների համակցությամբ սույն դատավճռով նշանակված տուգանքին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ի թիվ ԵԴ1/2173/01/24 դատավճռով որպես տուգանք նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը, և Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1.275.000 (մեկ միլիոն երկու հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 1.275.000 (մեկ միլիոն երկու հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում՝ ամսական նվազագույնը 106.250 (հարյուր վեց հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի չափով՝ ըստ նրա և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման կողմից սահմանված տուգանքի վճարման ժամանակացույցի:
Արամ Ռուբենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արամ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՌԱԶՄԻԿ ՄԱՐԻԿՅԱՆ