ԵԴ1/3924/01/24

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)
նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան
դատական նիստի քարտուղար Ս.Սիմոնյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Դ.Մարգարյանի
մեղադրյալ Ռ.Ավագյանի
2025 թվականի մարտի 17-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանի (ծնված՝ 1995 թվականի հունիսի 24-ին, հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Մալաթիա-Սեբաստիա բնակավայրի, Կուրղինյան փողոցի, 7-րդ շենքի, 40-րդ բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի հունիսի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60-2395-24 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հուլիսի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60542024 քրեական վարույթը:
Հետագա նախաքննության ընթացքում վերոհիշյալ վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 60-2395-24 համարով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Ռուսլան Ավագյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ի որոշմամբ Ռուսլան Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60-2395-24 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Ռուսլան Ավագյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Քրեական վարույթին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3924/01/24 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել Ռուսլան Ավագյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/3924/01/24 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, անփոփոխ թողնելու մասին:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Ռուսլան Ավագյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ 8180260558 վարչական իրավախախտման գործով 2023 թվականի սեպտեմբերի 4-ին կայացված որոշմամբ Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանը 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2023 թվականի սեպտեմբերի 4-ից մինչև 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ը, որի մասին տեղում ծանուցվել է և ստորգրությամբ ստացել որոշման պատճենը: Տեղյակ լինելով, որ զրկված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանը, զրկման ժամկետը դեռ չլրացած, 2024 թվականի ապրիլի 26-ին՝ ժամը 23:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գր.Լուսավորիչ փողոցում վարել է «Պորշե» մակնիշի 37 BH 056 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության կրտսեր պարեկ Արսեն Պետրոսյանի կողմից նույն օրը՝ ժամը 23:35-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407556 արձանագրությունը:
Բացի այդ, տեղյակ լինելով, որ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ 8180260558 վարչական իրավախախտման գործով 2023 թվականի սեպտեմբերի 4-ին կայացված որոշմամբ 1 (մեկ) տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանը, զրկման ժամկետը դեռ չլրացած, 2024 թվականի մայիսի 1-ին՝ ժամը 00:03-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափության վիճակի զննման կտրոնի համարը՝ 01599)՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.242 մգ/լ (առնվազն՝ 0.2178 մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստուգաչափող թիվ 91100996 ալկոտեստեր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), Երևան քաղաքի Արգիշտի փողոցում վարել է «Պորշե» մակնիշի 37 BH_056 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Գեղամ Բաբայանի կողմից նույն օրը՝ ժամը 00:08-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407541 արձանագրությունը»:

Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները
- Մեղադրյալ Ռուսլան Ավագյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ ցուցմունք չտվեց, միաժամանակ նշեց, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180260558 որոշման պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2023 թվականի սեպտեմբերի 3-ին: Ռուսլան Ավագյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ մեկ տարի ժամկետով:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407541 արձանագրության պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2024 թվականի մայիսի 1-ին: Ռուսլան Ավագյանը տրանսպորտային միջոցը վարել է՝ ոչ սթափ վիճակում, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407556 արձանագրության պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2024 թվականի ապրիլի 26-ին: Ռուսլան Ավագյանը տրանսպորտային միջոցը վարել է՝ , զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ստուգաչափման թիվ 093649, թիվ 120904 և թիվ 099354 վկայականների պատճեները:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տեղեկատվությունների համաձայն՝ Ռուսլան Ավագյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ մեկ տարի ժամկետով:
- Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության են ենթարկվել՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180260558 որոշման պատճենը, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407541 և թիվ 8180407556 արձանագրությունների պատճեները, ստուգաչափման թիվ 093649, թիվ 120904 և թիվ 099354 վկայականների պատճեները, ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տեղեկատվությունները:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետի՝ 2025 թվականի հունվարի 14-ի գրությունը, դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 և ձև 9 հարցման պատճեները, Ռուսլան Ավագյանի վերաբերյալ «DataLex» դատական տեղեկատվական համակարգից արտատպված թիվ ԵԴ1/1789/01/24 դատավճռի պատճենը:
Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված փաստական հանգամանքները:
4. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների բավարար համակցություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու Ռուսլան Ավագյանին ներկայացված մեղադրանքի փաստական հանգամանքները (տես սույն դատավճռի 2-րդ կետը)՝ բացառելով դրանց ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
4.1. Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող՝ նաև հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Ռուսլան Ավագյանն սույն քրեական գործով իրեն մեղսագրվող արարքների կատարման պահին չի ունեցել է դատվածություն,
- ներկայացված մեղադրանքում Ռուսլան Ավագյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել,
- մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Ռուսլան Ավագյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
5. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:
8. Դեպոնացված ցուցմունքը չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում, եթե դատարանում վերաբերելի մասով չի հետազոտվել դրա տեսաձայնագրությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում՝
1) հանրահայտ փաստը.
2) արդի գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի կամ այլ բնագավառների համընդհանուր ճանաչում ստացած մեթոդիկաների ճշմարտացիությունը.
3) փաստը, որը անձին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ իրավական ակտով կամ պայմանագրով սահմանված իր մասնագիտական կամ պաշտոնեական պարտականությունների կապակցությամբ.
4) փաստը, որը մեղադրյալին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ՝ որպես նրա բացառիկ իրազեկության հանգամանք:
2. Եթե վարույթի մասնակիցը վիճարկում է սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստերի հավաստիությունը, ապա կրում է հակառակն ապացուցելու պարտականությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Մեղադրական վերդիկտը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատաքննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա, հանգում է մեղադրյալի մեղավորության մասին հետևության»:
6. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների և 2025 թվականի փետրվարի 27-ին կայացված մեղադրական վերդիկտի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ՝
1) ապացուցված են Ռուսլան Ավագյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները,
2) ապացուցված է, որ մեղադրյալի կատարած արարքները հակաիրավական են և նրա կատարած արարքների համար նախատեսվում է քրեական պատասխանատվություն,
3) ապացուցված է տվյալ արարքները մեղադրյալի կողմից կատարելը,
4) ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Ռուսլան Ավագյանի կողմից կատարված արարքների նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
7. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Դատարանը գտնում է, որ Ռուսլան Ավագյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը:
Վերը նշվածը՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները Ռուսլան Ավագյանի կատարած բոլոր հանցանքներով առկա է:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով, գտնում է, որ Ռուսլան Ավագյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալ Ռուսլան Ավագյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Ռուսլան Ավագյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև տուգանքի ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ հիմնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Ռուսլան Ավագյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Ռուսլան Ավագյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն՝ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքները կատարելու պահին` 2024 թվականի ապրիլի 26-ին և նույն թվականի մայիսի 1-ին, նվազագույն աշխատավարձի, այն է՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (տե՛ս «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքը)։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Ռուսլան Ավագյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Ռուսլան Ավագյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ռուսլան Ավագյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի կիրառմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ պետք է գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ի թիվ ԵԴ1/1789/01/24 դատավճռով Ռուսլան Ավագյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատժի չկրած մասը 875.000 (ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարը և Ռուսլան Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ 1.625.000 (մեկ միլիոն վեց հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Ռուսլան Ավագյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու 1.625.000 (մեկ միլիոն վեց հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքը (դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ ի վիճակի չի լինի անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու տուգանքը)՝ Դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է թույլատրել նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ առաջին ամիսը՝ 85.000 (ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամ, իսկ մնացած ամիսները՝ 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռուսլան Ավագյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Դատարանը գտնում է, որ Ռուսլան Ավագյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու և տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը, օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, կարող է հեռանալ Հայաստանի Հանրապետությունից՝ այդպիսով դիմելով փախուստի կամ չկատարելով իր վրա դրված պարտականությունները, իսկ բացակայելու արգելքի կիրառումը բավարար է մեղադրյալի փախուստը կանխելու և նրա վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն, ուստի այդ հարցը համարում է լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ հոդվածներով, Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 (հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ի թիվ ԵԴ1/1789/01/24 դատավճռով Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատժի չկրած մասը 875.000 (ութ հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարը և Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1.625.000 (մեկ միլիոն վեց հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ թույլատրել Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանին սույն դատավճռով նշանակված 1.625.000 (մեկ միլիոն վեց հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ առաջին ամիսը 85.000 (ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամ, իսկ մնացած ամիսները՝ 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Ռուսլան Աղաբեկի Ավագյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ