ԵԴ1/3905/01/24
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2025 թվականի մարտի 25-ին Երևան քաղաքում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական
դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ դատավոր՝ Տիգրան Ոսկանյանի
Քարտուղարությամբ՝ Սյուզաննա Բադալյանի

Մասնակցությամբ
Մեղադրող՝ Հրանուշ Միքաելյանի
Պաշտպան՝ Արմեն Մուխսիկարոյանի
Մեղադրյալ` Արթուր Խաչատրյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի (ծնված՝ 25.06.1995 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն ունեցող, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված և փաստացի բնակվող՝ Արարատի մարզ, Այնթափ, 13 փողոց, 15 նրբանցք, 9/1 տուն հասցեում)՝ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի հունվարի 09-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60108223 քրեական վարույթը:
2023 թվականի փետրվարի 02-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60186323 քրեական վարույթը:
2023 թվականի փետրվարի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի Հ.Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 60186323 և թիվ 60108223 քրեական վարույթները միացվել են, միացված վարույթին շնորհվել է թիվ 60108223 համարը:
2023 թվականի ապրիլի 19-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60884323 քրեական վարույթը:
2023 թվականի ապրիլի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի Հ.Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 60884323 և թիվ 60108223 քրեական վարույթները միացվել են, միացված վարույթին շնորհվել է թիվ 60108223 համարը:
2024 թվականի օգոստոսի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի պետ Գ.Ալոյանի գրությամբ թիվ 60108223 քրեական վարույթն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ.Միքաելյանի որոշմամբ՝ թիվ 60108223 քրեական վարույթով Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չի հարուցվել՝ իրեն մեղսագրվող արարքը չկատարելու հիմքով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ.Միքաելյանի որոշմամբ՝ թիվ 60108223 քրեական վարույթով Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Մ.Ազդարիդիսի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը:
Թիվ 60108223 քրեական վարույթի նյութերն ըստ մեղադրանքի Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի՝ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ի գրությամբ Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, մուտքագրվել է 25.12.2024 թվականին և նույն օրն էլ համակարգչային ծրագրի միջոցով իրականացվող գործերի բաշխմամբ, գործը մակագրվել է դատավոր Տիգրան Ոսկանյանին:
Քրեական գործը դատավորին հանձնվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԴ1/3905/01/24 քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումների նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա տեղյակ լինելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում 2022 թվականի օգոստոսի 19-ին և 2022 թվականի սեպտեմբերի 12-ին իր վերաբերյալ կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին համապատասխանաբար թիվ 2215039893 և 2215187153 որոշումների, այն է՝ վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2023 թվականի մարտի 26-ը և 2022 թվականի հոկտեմբերի 06-ից մինչև 2023 թվականի ապրիլի 06-ն ընկած ժամանակահատվածում, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի կասեցման մասին, կասեցման ժամկետը չլրացած՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ ժամը 00։40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 877 CG 61 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկի կողմից կազմվել է թիվ 8180169961 արձանագրությունը։
Բացի այդ, Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը, տեղյակ լինելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունում 2022 թվականի օգոստոսի 19-ին և 2022 թվականի սեպտեմբերի 12-ին իր վերաբերյալ կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին համապատասխանաբար թիվ 2215039893 և 2215187153 որոշումների, այն է՝ վեց ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2023 թվականի մարտի 26-ը և 2022 թվականի հոկտեմբերի 06-ից մինչև 2023 թվականի ապրիլի 06-ն ընկած ժամանակահատվածում, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի կասեցման մասին, կասեցման ժամկետը չլրացած՝ 2023 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ժամը 11։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խ․ Դաշտենց փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 877 CG 61 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկի կողմից կազմվել է թիվ 8180244972 արձանագրությունը։
3.Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Մեղադրյալ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ ցուցմունք չտվեց։ Հայտնեց, որ ընդունում է իրեն ներկայացված մեղադրանքը, զղջում է կատարածի համար:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Հետազոտվել են.
Փաստաթղթերի զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ թիվ ԱՐԱԴ/0115/01/23 քրեական գործով Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04․09․2023 թվականի դատավճիռը, համաձայն որի՝ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2023 թվականի փետրվարի 19-ին ժամը 15։40-ի սահմաններում, Արագածոտնի մարզի ՈՒշի գյուղի ավտոճանապարհի Մ-3 հատվածում վարել է «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 877CG61 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը կանգնեցրել է ՀՀ ՆԳՆ ՈՍ ՊՈ ծառայության աշխատակիցը ու պարզել, որ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը 26․09․2022 թվականից մինչև 26․03․2023 թվականը կասեցված է, ինչի առնչությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ 8180298489 արձանագրությունը։ Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալը ներկայացրել է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ:
Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տվյալների համաձայն՝ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված է եղել 26․09․2022-26․03․2023 և 06․10․2022-06․04․2023թթ․ ժամանակահատվածում:
Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից 23․02․2023 թվականին կազմված թիվ 8180244972 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը 23․02․2022 թվականին ժամը 11։30-ին «Տոյոտա» մակնիշի 877CG61 հ/հ ավտոմեքենան Երևան քաղաքի Խ․Դաշտենց փողոցում վարել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում:
Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից 10․10․2022 թվականին կազմված թիվ 8180160707 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը 10․10․2022 թվականին ժամը 23։20-ին «Տոյոտա» մակնիշի 877CG61 հ/հ ավտոմեքենան Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցում վարել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում։ Բացատրություն դաշտում առկա է գրառում՝ «տեղեկացված չէի, որ կասեցված եմ» և ստորագրություն:
Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից 11․12․2022 թվականին կազմված թիվ 8180169961 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը 11․12․2022 թվականին ժամը 00։40-ին «Տոյոտա» մակնիշի 877CG61 հ/հ ավտոմեքենան Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ փողոցում վարել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում:
12․09․2022 թվականի թիվ 2215187153 վարչական տույժ նշանակելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցվել է 6 ամիս ժամկետով, որոշումն ուժի մեջ է մտել հանձնելու /հանձնված համարվելու /օրվան հաջորդող օրը:
19․08․2022 թվականի թիվ 2215039893 վարչական տույժ նշանակելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցվել է 6 ամիս ժամկետով, որոշումն ուժի մեջ է մտել հանձնելու /հանձնված համարվելու /օրվան հաջորդող օրը:
ՀՀ ՆԳՆ ՈՍ ՃՈ պետի տեղակալի 11․10․2024 թվականի գրությունը, համաձայն որի՝ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի վարորդական իրավունքը կասեցնելու հիմք հանդիսացած որոշումները թղթային տարբերակով, պատվիրված նամակներով փոստային ծառայության միջոցով առաքվել են հասցեատիրոջը, սակայն փոստային ծառայությունը որոշումները վերադարձրել է ՃՈ, միջոցներ են ձեռնարկվել վարորդական իրավունքը կասեցնելու վերաբերյալ որոշումները համայնքային ոստիկանության միջոցով ծանուցելու ուղղությամբ, սակայն ՀՀ ՈՍ Շենգավիթի բաժինը որոշումները վերադարձրել է ՃՈ։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 174-175)
Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ թիվ ԱՐԱԴ/0115/01/23 քրեական գործով Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04․09․2023 թվականի դատավճռիռը, Ճանապարային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից քաղվածքը, Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից 23․02․2023 թվականին կազմված թիվ 8180244972 արձանագրությունը, Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից 10․10․2022 թվականին կազմված թիվ 8180160707 արձանագրությունը, Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության Պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից 11․12․2022 թվականին կազմված թիվ 8180169961 արձանագրությունը, 12․09․2022 թվականի թիվ 2215187153 վարչական տույժ նշանակելու մասին որոշումը, 19․08․2022 թվականի թիվ 2215039893 վարչական տույժ նշանակելու մասին որոշումը, ՀՀ ՆԳՆ ՈՍ ՃՈ պետի տեղակալի 11․10․2024 թվականի գրությունը։
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 211-213)
4.Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված են համարվում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
-Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կայացված վարչական իրավախախտման մասին թիվ 2215039893 որոշմամբ ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը 6 (վեց) ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով՝ կասեցման սկիզբը՝ 26.09.2022թ. ավարտը՝ 26.03.2023թ․,
-Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կայացված վարչական իրավախախտման մասին թիվ 2215187153 որոշմամբ ենթարկվել է վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը 6 (վեց) ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով՝ կասեցման սկիզբը՝ 06.10.2022թ. ավարտը՝ 06.04.2023թ․,
-Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը պատշաճ տեղեկացված լինելով իր վարորդական իրավունքը 6 (վեց) ամիս ժամկետով կասեցնելու մասին թիվ 2215039893 և 2215187153 որոշումների մասին՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ ժամը 00։40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 877 CG 61 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկի կողմից կազմվել է թիվ 8180169961 արձանագրությունը և 2023 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ժամը 11։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խ․ Դաշտենց փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 877 CG 61 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկի կողմից կազմվել է թիվ 8180244972 արձանագրությունը։
5.Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի մեղքը հիմնավորվում է ինչպես կայացված վարչական իրավախախտման մասին արձանագրություններով, այնպես էլ սույն դատավճռի 3-րդ բաժնում թվարկված թույլատրելի ապացույցներով: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն ընդունել է իր մեղքը, Դատարանը գտնում է, որ վերոնշյալ հանգամանքների ապացուցված լինելու վերաբերյալ մանրամասն վերլուծություններ անելու անհրաժեշտություն չկա:
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ ի թիվս այլի դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
-ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
-ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
-դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգիրք) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Այսպիսով, պատիժ նշանակելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը: Հանցագործության այս հատկանիշներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ՝ իրավական դիրքորոշում արտահայտելով այն մասին, որ «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Արմեն Սուրիկի Շահբազյանի վերաբերյալ 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի ԵՇԴ/0143/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կողմից արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի բացահայտումը սերտորեն կապված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների հետ՝ թե՛ արդարացի պատիժ նշանակելու և թե՛ պատժի անհատականացման համատեքստում: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատականը տրվում է դատարանի կողմից՝ հանցագործության կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա, և արտահայտվում է կոնկրետ պատժի տեսքով (տե՛ս mutatis mutandis Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-17-րդ կետերը): Հանցագործության կատարման եղանակի, գործիքների, միջոցների, պատճառված վնասի չափի և բնույթի (հանրորեն վտանգավոր հետևանքների), հանցավորի մտադրության իրականացման աստիճանի, շարժառիթների, նպատակների բացահայտումը մեծապես ազդում է պատժի տեսակի ընտրության, ինչպես նաև դրա՝ առավել կամ նվազ խիստ լինելու վրա: (…)»:
Օրենսդրի կողմից կոնկրետ հոդվածով սահմանված պատիժների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…)այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
(…)»:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…)այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա»։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է արձանագրում՝ մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, զղջալը, արարքը կատարելու պահին դատապարտված կամ արատավորված չլինելը։
Մեղադրյալ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների համատեքստում Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝
1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը,
(…):»:
-Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04․09․2023 թվականի թիվ ԱՐԱԴ/0115/01/23 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա՝ 2023 թվականի փետրվարի 19-ին ժամը 15։40-ի սահմաններում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց,
-Թիվ ԱՐԱԴ/0115/01/23 դատավճիռը օրինական ուժի մեջ է 30.01.2024 թվականին,
-Սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն բանի համար, որ նա՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 11-ին՝ ժամը 00։40-ի սահմաններում և 2023 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ժամը 11։30-ի սահմաններում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Վերոգրյալ հանգամանքների համատեքստում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Վերոգրյալ իրավական նորմերի լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի և չափի հարցերին, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ տուգանքի ձևով՝ դրվագներից յուրաքանչյուրով նվազագույն ամսական աշխատավարձի հնգապատիկի չափով։
Միաժամանակ, անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի ձևով պատժի չափին, Դատարանն արձանագրում է, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի ներկայիս կարգավորումներով մեղադրյալ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանք պատժատեսակի չափը հաշվարկելիս, հաշվարկային դրույքը կազմելու է 375.000-1.500.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազարից մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ, իսկ արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի դրույքաչափի հաշվարկման դեպքում՝ 2021 թվականի մայիսի 5-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված իրավակարգավորումների պայմաններում տուգանք պատժատեսակի չափը սահմանված է նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկից քսանապատիկի չափով և հաշվի առնելով նոր օրենքով նախատեսված համապատասխան կարգավորումները՝ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ տուգանք կարող է նշանակվել 340.000-1.360.000 (երեք հարյուր քառասուն հազարից մեկ միլիոն երեք հարյուր վաթսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանք պատժատեսակի չափի հաշվարկային հիմք պետք է ընդունել 2022 թվականի դեկտեմբերի 11-ի դրվագով՝ արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը՝ 68.000 (վաթսունութ հազար) ՀՀ դրամը, իսկ 2023 թվականի փետրվարի 23-ի դրվագով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը:
Սահմանված պատիժը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ սույն դրվագներով վերջնական պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով, այն է՝ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակվող արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքին լրիվ գումարել վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակվող նվազագույն ամսական աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանքը և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 715.000 (յոթ հարյուր տասնհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանն արձանագրում է նաև.
-Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04․09․2023 թվականի թիվ ԱՐԱԴ/0115/01/23 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ է նշանակվել 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով,
-Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 04-ի թիվ ԵԴ1/0458/13/24 որոշմամբ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04․09․2023 թվականի թիվ ԱՐԱԴ/0115/01/23 դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարած մասի՝ 85.000 (ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը փոխարինվել է ազատազրկման՝ 3 (երեք) օր ժամկետով:
Դատարանի հաշվի առնելով այն, որ թիվ ԱՐԱԴ/0115/01/23 դատավճռով նշանակված 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարած մասի՝ 85.000 (ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 04-ի թիվ ԵԴ1/0458/13/24 որոշմամբ փոխարինվել է ազատազրկման՝ 3 (երեք) օր ժամկետով և տվյալ որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելու վերաբերյալ տեղեկատվություն առկա չէ, ուստի թիվ ԱՐԱԴ/0115/01/23 դատավճռի մասով հանցանքների կամ դատավճիռների համակցության հարցը չի քննարկում:
Միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանը հայտարարեց, որ ինքն անհապաղ ի վիճակի չէ ամբողջությամբ վճարել տուգանքը, այլ կարող է այն վճարել մաս-մաս, ապա Դատարանը հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի գտնում է, որ մեղադրյալին պետք է հնարավորություն տալ նշանակվելիք տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ դատապարտյալի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնի կողմից համատեղ սահմանած վճարման ժամանակացույցի։
ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածի համաձայն դատավճռում պետք է շարադրվեն նաև հետևյալ հարցերի պատասխանները․
-գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
-որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
-վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
-ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
-դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
-ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք, վարութային ծախսեր, ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցեր առկա չեն, դատարանը այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել տուգանք՝ արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 340.000 (երեք հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն ամսական աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 715.000 (յոթ հարյուր տասնհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի կարգով՝ թույլատրել Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանին դատավճռով նշանակված 715.000 (յոթ հարյուր տասնհինգ հազար) ՀՀ դրամի գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 1 (մեկ) տարվա ընթացքում՝ ըստ դատապարտյալի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնի կողմից համատեղ սահմանած վճարման ժամանակացույցի:
Արթուր Մարտիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԻԳՐԱՆ ՈՍԿԱՆՅԱՆ