Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/3887/01/24
Վիճակագրական տողի համար :
23.18
Պատասխանող
Իբրահիմ Աբդալլա Աբուհասսան Իբրահիմ
Իբրահիմ Աբդալլա Աբուհասսան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Գնել Գասպարյան
Քրեական վերաքննիչ
Լուսինե Հովհաննիսյան
Գրիգոր Հովհաննիսյան
Մարինե Մելքոնյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Գնել Գասպարյան
Քրեական վերաքննիչ
Լուսինե Հովհաննիսյան
Գրիգոր Հովհաննիսյան
Մարինե Մելքոնյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-02-11 | 15:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-01-09 | 14:30 | 5 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/3887/01/24
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«11» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Գ.Գասպարյանի
դատական նիստերի քարտուղար Դ․Գրիգորյանի
հանրային մեղադրող Դ․Ներսիսյանի
պաշտպան Զ․Սակովայի
թարգմանիչ Մ․Զաքարյանի
մեղադրյալ Ի․Աբուհասսանիի
դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ (ծնվել է 1994 թվականի հունվարի 1-ին Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության Ղարբիա նահանգի Դնուշար գյուղում, ազգությամբ արաբ է, Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության քաղաքացի, եռամյա կրթությամբ, ՀՀ-ում նախկինում չդատված, ամուսնացած, տիրապետում է դարբինի արհեստին, ՀՀ-ում հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է ընտրված կալանքը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության չորրորդ վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Կարեն Եսայանը կազմել է թիվ 58227724 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը։
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Դ․Ներսիսյանի որոշմամբ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով։
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Դ․Ներսիսյանի որոշմամբ որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը:
Նույն օրը քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/3887/01/24 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
1․1 Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղադրվում է այն արարքի կատարման համար, որ «նա ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու դիտավորությամբ, ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության, դեոևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել պետք կան մարմ նի կող մից տրվող, իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող, իրավունք վերապահող փաստաթուղթ հանդիսացող իր լուսանկարով և տվյալներով ՀՀ մուտքի իրավունք վերապահող, իր լուսանկարով և տվյալներով կազմված թիվ N534784 ՀՀ մուտքի արտոնագրի էլեկտրոնային կեղծ ձևաթուղթ և նշված կեղծ փաստաթուղթը 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին օգտագործելով՝ ներկայացնելով սահմանային վերահսկողության աշխատակիցներին, խախտելով «Պետական ահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահոնջները, ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույտվության փորձել է հատել ՀՀ պետական սահմանը, սակայն նրա դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներում չի իրագործվել, քանի որ վերը նշված մուտքի արտոնագրի կեղծ լինելու հանգամանքը պարզվել է ՀՀ ԱԱԾ ՍԶ աշխատակիցների կողմից:
Այսինքն՝ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին կատարել է հակաիրավական արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»
2. Արագացված վարույթ.
Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրող Դ․Ներսիսյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
3. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
Հետազոտվեց ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտոնից ստացված ձև 8 տեղեկանքը համաձայն որի մեղադրյալը նախկինում դատապարտված չի եղել:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները, դրանք ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասին ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով մեղադրյալ րահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի կատարած հանցագործությունների համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի անձը բնութագրող հանգամանքներ պետք է դիտել նախկինում դատապարտված չլինելը:
Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը։
Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, վերջինիս պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դիտավորության տեասկը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Դատարանը, հաշվի առնելով Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 4 (չորս) ամիս ժամկետով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով՝ 10 տարի ժամկետով:
Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ կոնկրետ դեպքում առկա չեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 4-րդ մասով թվարկված այն դեպքերը, որնոք կարող են խոչընդոտ հանդիսանալ որպես լրացուցիչ պատիժ նախատեսված օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելուն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(…)
3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելիս ազատազրկման 1 օրվան համապատասխանում է՝
1) կարճաժամկետ ազատազրկման 1 օրը,
(…)»։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցության կանոններով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կանոնով 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը պետք է լրիվ գումարել 4 (չորս) ամիս ժամկետով նշանակված ազատազրկում պատժին և վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) ամիս ժամկետով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով 10 տարի ժամկետով:
Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կագով նշանակված պատժին՝ 5 (հինգ) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել մինչև դատավճռի օրիանակ ուժի մեջ մտնելը մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և պատիժի սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ից, իսկ լրացուցիչ պատժի սկիզբը պետք է հաշվել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու պահից:
Դատարանը, գտնում է, որ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ անձնական խուզարկության ժամանակ նրա կողմից ներկայացված և իրեղեն ապացույց ճանաչված թիվ N 534784 էլեկտրոնային արտոնագիրը պետք է պահել քրեական գործին կից, իսկ ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված «Սամսունգ» ապրանքանիշի, 357348104350501 և 357349104350509 գործարանային համարների բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին։
Անդրադառնալով քրեական գործի կից Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի անձանական խուզարկությամբ հայտանբերված և վերցված Զվարթնոցի բաժնի Լ-03 կնիքով փաթեթավորված 1000 ԱՄՆ դոլլարին, 1700 Եգիպտական գումարին, 2 ԱՄԷ դիրհամ մետաղադրամներին, ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության թիվ A39130467 անձնագիրին և ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նստեցման կտրոններին, ավիատոմսերի, հյուրանոցի ամրագրումներին, անձանց լուսանկարով փաստաթղթերին, ապա Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո վերոնշյալ իրերը պետք է վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
ՎՃՌԵՑ
1. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
2. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) ամիս ժամկետով։
3. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարումը Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետություն՝ 10 տարի ժամկետով:
4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի և 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կանոնով նշանակված 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժին լրիվ գումարել 4 (չորս) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) ամիս ժամկետով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով 10 տարի ժամկետով:
5. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կագով նշանակված պատժին հաշվակցել մինչև դատավճռի օրիանակ ուժի մեջ մտնելը մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ պատիժի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ից։
6. Լրացուցիչ պատժի սկիզբը հաշվել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու պահից:
7. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
8. Դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի անձնական խուզարկության ժամանակ նրա կողմից ներկայացված և իրեղեն ապացույց ճանաչված թիվ N 534784 էլեկտրոնային արտոնագիրը պահել քրեական գործին կից, իսկ ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված «Սամսունգ» ապրանքանիշի, 357348104350501 և 357349104350509 գործարանային համարների բջջային հեռախոսը վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին։
9. Դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ անձնական խուզարկության ժամանակ նրա կողմից ներկայացված և վերցված Զվարթնոցի բաժնի Լ-03 կնիքով փաթեթավորված 1000 ԱՄՆ դոլլարը, 1700 Եգիպտական գումաը, 2 ԱՄԷ դիրհամ մետաղադրամները, ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության թիվ A39130467 անձնագիրը և ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նստեցման կտրոնները, ավիատոմսերի, հյուրանոցի ամրագրումները, անձանց լուսանկարով փաստաթղթերը վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին:
10. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
11. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«11» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Գ.Գասպարյանի
դատական նիստերի քարտուղար Դ․Գրիգորյանի
հանրային մեղադրող Դ․Ներսիսյանի
պաշտպան Զ․Սակովայի
թարգմանիչ Մ․Զաքարյանի
մեղադրյալ Ի․Աբուհասսանիի
դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ (ծնվել է 1994 թվականի հունվարի 1-ին Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության Ղարբիա նահանգի Դնուշար գյուղում, ազգությամբ արաբ է, Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության քաղաքացի, եռամյա կրթությամբ, ՀՀ-ում նախկինում չդատված, ամուսնացած, տիրապետում է դարբինի արհեստին, ՀՀ-ում հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է ընտրված կալանքը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության չորրորդ վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Կարեն Եսայանը կազմել է թիվ 58227724 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը։
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Դ․Ներսիսյանի որոշմամբ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով։
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Դ․Ներսիսյանի որոշմամբ որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը:
Նույն օրը քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/3887/01/24 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ:
1․1 Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղադրվում է այն արարքի կատարման համար, որ «նա ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու դիտավորությամբ, ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության, դեոևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել պետք կան մարմ նի կող մից տրվող, իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող, իրավունք վերապահող փաստաթուղթ հանդիսացող իր լուսանկարով և տվյալներով ՀՀ մուտքի իրավունք վերապահող, իր լուսանկարով և տվյալներով կազմված թիվ N534784 ՀՀ մուտքի արտոնագրի էլեկտրոնային կեղծ ձևաթուղթ և նշված կեղծ փաստաթուղթը 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին օգտագործելով՝ ներկայացնելով սահմանային վերահսկողության աշխատակիցներին, խախտելով «Պետական ահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահոնջները, ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույտվության փորձել է հատել ՀՀ պետական սահմանը, սակայն նրա դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներում չի իրագործվել, քանի որ վերը նշված մուտքի արտոնագրի կեղծ լինելու հանգամանքը պարզվել է ՀՀ ԱԱԾ ՍԶ աշխատակիցների կողմից:
Այսինքն՝ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին կատարել է հակաիրավական արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»
2. Արագացված վարույթ.
Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրող Դ․Ներսիսյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
3. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.
Հետազոտվեց ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտոնից ստացված ձև 8 տեղեկանքը համաձայն որի մեղադրյալը նախկինում դատապարտված չի եղել:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները, դրանք ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասին ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով մեղադրյալ րահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի կատարած հանցագործությունների համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի անձը բնութագրող հանգամանքներ պետք է դիտել նախկինում դատապարտված չլինելը:
Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը։
Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, վերջինիս պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դիտավորության տեասկը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Դատարանը, հաշվի առնելով Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 4 (չորս) ամիս ժամկետով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով՝ 10 տարի ժամկետով:
Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ կոնկրետ դեպքում առկա չեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 4-րդ մասով թվարկված այն դեպքերը, որնոք կարող են խոչընդոտ հանդիսանալ որպես լրացուցիչ պատիժ նախատեսված օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելուն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(…)
3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելիս ազատազրկման 1 օրվան համապատասխանում է՝
1) կարճաժամկետ ազատազրկման 1 օրը,
(…)»։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցության կանոններով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կանոնով 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը պետք է լրիվ գումարել 4 (չորս) ամիս ժամկետով նշանակված ազատազրկում պատժին և վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) ամիս ժամկետով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով 10 տարի ժամկետով:
Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կագով նշանակված պատժին՝ 5 (հինգ) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել մինչև դատավճռի օրիանակ ուժի մեջ մտնելը մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և պատիժի սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ից, իսկ լրացուցիչ պատժի սկիզբը պետք է հաշվել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու պահից:
Դատարանը, գտնում է, որ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ անձնական խուզարկության ժամանակ նրա կողմից ներկայացված և իրեղեն ապացույց ճանաչված թիվ N 534784 էլեկտրոնային արտոնագիրը պետք է պահել քրեական գործին կից, իսկ ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված «Սամսունգ» ապրանքանիշի, 357348104350501 և 357349104350509 գործարանային համարների բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին։
Անդրադառնալով քրեական գործի կից Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի անձանական խուզարկությամբ հայտանբերված և վերցված Զվարթնոցի բաժնի Լ-03 կնիքով փաթեթավորված 1000 ԱՄՆ դոլլարին, 1700 Եգիպտական գումարին, 2 ԱՄԷ դիրհամ մետաղադրամներին, ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության թիվ A39130467 անձնագիրին և ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նստեցման կտրոններին, ավիատոմսերի, հյուրանոցի ամրագրումներին, անձանց լուսանկարով փաստաթղթերին, ապա Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո վերոնշյալ իրերը պետք է վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.
ՎՃՌԵՑ
1. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
2. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) ամիս ժամկետով։
3. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարումը Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետություն՝ 10 տարի ժամկետով:
4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի և 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կանոնով նշանակված 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժին լրիվ գումարել 4 (չորս) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) ամիս ժամկետով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով 10 տարի ժամկետով:
5. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կագով նշանակված պատժին հաշվակցել մինչև դատավճռի օրիանակ ուժի մեջ մտնելը մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ պատիժի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ից։
6. Լրացուցիչ պատժի սկիզբը հաշվել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու պահից:
7. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
8. Դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի անձնական խուզարկության ժամանակ նրա կողմից ներկայացված և իրեղեն ապացույց ճանաչված թիվ N 534784 էլեկտրոնային արտոնագիրը պահել քրեական գործին կից, իսկ ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված «Սամսունգ» ապրանքանիշի, 357348104350501 և 357349104350509 գործարանային համարների բջջային հեռախոսը վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին։
9. Դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ անձնական խուզարկության ժամանակ նրա կողմից ներկայացված և վերցված Զվարթնոցի բաժնի Լ-03 կնիքով փաթեթավորված 1000 ԱՄՆ դոլլարը, 1700 Եգիպտական գումաը, 2 ԱՄԷ դիրհամ մետաղադրամները, ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության թիվ A39130467 անձնագիրը և ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նստեցման կտրոնները, ավիատոմսերի, հյուրանոցի ամրագրումները, անձանց լուսանկարով փաստաթղթերը վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին:
10. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
11. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/3887/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 25-12-2024 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 58227724 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու դիտավորությամբ, ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության, դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող, իրավունք վերապահող փաստաթուղթ հանդիսացող իր լուսանկարով և տվյալներով ՀՀ մուտքի իրավունք վերապահող, իր լուսանկարով և տվյալներով կազմված թիվ N534784 ՀՀ մուտքի արտոնագրի՝ էլեկտրոնային կեղծ ձևաթուղթ և նշված կեղծ փաստաթուղթը 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին օգտագործելով՝ ներկայացնելով սահմանային վերահսկողության աշխատակիցներին, խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության՝ 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության փորձել է հատել ՀՀ պետական սահմանը, սակայն նրա դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներում չի իրագործվել, քանի որ վերը նշված մուտքի արտոնագրի կեղծ լինելու հանգամանքը պարզվել է ՀՀ ԱԱԾ ՍԶ աշխատակիցների կողմից։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Իբրահիմ Աբդալլա |
| Ազգանուն | Աբուհասսան |
| Հայրանուն | Իբրահիմ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 457 Մաս 1 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 23.18 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 25-12-2024 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գնել |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 27-12-2024 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/3887/01/24 ՈՐՈՇՈւՄ ՎԱՐՈւՅԹԸ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈւ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈւՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈւ ՄԱՍԻՆ «27» դեկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (նախագահող դատավոր՝ Գ.Գասպարյան) 2024թ. դեկտեմբերի 27-ին վարույթ է ստանձնել թիվ ԵԴ1/3887/01/24 (նախաքննական համար՝ 58227724) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՊԱՐԶԵՑԻ ԵԴ1/3887/01/24 (նախաքննական համար՝ 58227724) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով 25.12.2024թ. մակագրվել և 26.12.2024թ. հանձնվել է ինձ: Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝ ՈՐՈՇԵՑԻ Ստանձնել թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քրեական գործի վարույթը: Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործով նախնական դատալսումները նշանակել 2025թ. հունվարի 09-ին՝ ժամը 14:30-ին, որը տեղի կունենա Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Շենգավիթի նստավայրում (ք.Երևան, Արշակունյանց պ. 24/1), թիվ 5 դահլիճում դռնբաց դատական նիստում՝ դատավոր Գ.Գասպարյանի նախագահությամբ: ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Իբրահիմ Աբդալլա |
| Ազգանուն | Իբրահիմ Աբուհասսան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դ. |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Ջուվանովա |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 09-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2024 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 09-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 09-01-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/3887/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ, ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ԿԱՄ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «09» հունվարի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը` (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Գ.Գասպարյանի, քարտուղարությամբ Դ.Գրիգորյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Դ.Ներսիսյանի, պաշտպան Զ․Սակովայի, թարգմանիչ Մ․Զաքարյանի, մեղադրյալ Ի․Աբուհասսանի նախնական դատական լսումների ընթացքում՝ դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի (ծնվել է 1994 թվականի հունվարի 1-ին Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության Ղարբիա նահանգի Դնուշար գյուղում, ազգությամբ արաբ է, Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության քաղաքացի, եռամյա կրթությամբ, ՀՀ-ում նախկինում չդատված, ամուսնացած, տիրապետում է դարբինի արհեստին, ՀՀ-ում հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի) նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու կամ խափանման միջոց կիրառելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության չորրորդ վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Կարեն Եսայանը կազմել է թիվ 58227724 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Դ․Ներսիսյանի որոշմամբ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Դ․Ներսիսյանի որոշմամբ որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը: Նույն օրը քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/3887/01/24 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ: 2.Դատաքննության ընթացքում․ Մեղադրյալի խափանման միջոցի վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելով՝ հանրային մեղադրողը նշել է, որ դեռևս շարունակում են առկա լինել կալանավորման հիմքերը, ուստի Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով և միայն տվյալ խափանման միջոցը կարող է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Պաշտպանը դիրքորոշում հայտնելով Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի վերաբերյալ առարկեց, հանրային մեղադրողի միջնորդության դեմ։ Պաշտպանական կողմը հայտնեց, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր կլինի ապահովել իր պաշտպանյալի պատշաճ վարքագիծը։ Մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին հայտնեց, որ ինքը տեղյակ չի եղել, որ իր կողմից ներկայացրած փաստաթղթերը կեղծ են եղել։ Նշեց, որ կընդունի դատարանի ցանկացած որոշում։ 3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Այսպիսով՝ Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործի նյութերը, լսելով վարույթի մասնակիցների կարծիքները, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորման ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով հետևյալ պատճառաբանությամբ. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար. (…)»: Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի. «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (...) գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ (…)» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն 1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (...) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: 6. Կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է անձին ազատությունից փաստացի զրկելու պահից: Կալանքի տակ պահելու ժամկետի մեջ հաշվակցվում է նաև այն ժամանակը, երբ մեղադրյալը դատարանի որոշմամբ գտնվել է բժշկական հաստատությունում` փորձաքննություն կատարելու համար կամ նրա նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառվել է բժշկական հսկողությունը: 7. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր ժամկետի մեջ չի հաշվակցվում այն ժամանակը, որի ընթացքում անձը արգելանքի տակ է գտնվել այլ պետության տարածքում` պայմանավորված վարույթի փոխանցմամբ կամ անձի հանձնմամբ:» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Նախնական դատալսումները պարտադիր են բոլոր քրեական վարույթներով: 2. Ստանալով քրեական գործը` դատավորը եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: (...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝ Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը:» Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ մարդու ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա՝ Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից: Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։ Համադրելով մեջբերված իրավանորմերը՝ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցների և փաստական հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հարկ է համարում նախ անդրադառնալ հիմնավոր կասկածի հարցին: Քրեական գործի նյութերով՝ մասնավորապես` մեղադրական եզրակացությունում նշված ապացույցներով կարող է հիմնավորվել այն կասկածը, որ մեղադրյալը կարող է կատարած լինել մեղսագրված ենթադրյալ հանրորեն վտանգավոր արարքները և առնչություն ունենալ դեպքին, այլ կերպ ասած՝ առկա է հիմնավոր կասկած մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրված ենթադրյալ հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարելու վերաբերյալ: Միևնույն ժամանակ պետք է փաստել, որ հիմնավոր կասկածի՝ առաջադրված մեղադրանքների մասով, առավել մանրամասն դատողություններ անելու հնարավորություն, մասնավորապես, քանի դեռ չեն հետազոտվել գործի նյութերը, չեն հարցաքննվել անձինք, այս ընթացակարգի շրջանակներում առկա չէ: Անդրադառնալով մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքով արգելված արարք կատարելու հանգամանքին Դատարանը գտնում է, որ նման հավանականությունը սույն փուլում թեև նվազ, սակայն իրատեսական է: Դատարանի նման եզրահանգման համար հիմք է հանդիսացել այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը հանդիսանում է ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունեցող, որի պայմաններում ազատության մեջ մնալով, հավանական է, որ մեղադրյալը կարող է կեղծ փաստաթղթերի օգտագործմամբ կամ առանց դրանց կրկին փորձել ապօրինի հատել ՀՀ պետական սահմանը։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և իր վրա օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների ապահովման անհրաժեշտությամբ պայմանավորված կալաքի ժամկետի երկարաձգման փաստարկներին` Դատարանը սույն փուլում այն բարձր է գնահատում, հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը հանդիսանում է այլ պետության՝ Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության քաղաքացի, հաշվառված է Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետությունում, վերջինս Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր, հետևաբար հավանական է վերջինիս փախուստը նշված պետություն հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ նշված պետությունում ունի մշտական բնակության հասցե, ինչպես նաև հնարավոր է ունենա կայուն սոցիալական կապեր: Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պահանջների կատարումն ապահովելու նպատակով անհրաժեշտ է մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանավորումը երկարացնել 3 (երեք) ամիս ժամկետով, քանի որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը հնարավոր չէ ապահովել առավել մեղմ խափանման միջոցի կիրառմամբ կամ խափանման միջոցների համակցության կիրառմամբ: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-րդ, 116-րդ, 118-րդ, 119-րդ, 270-րդ, 316-րդ և 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով: 2. Որոշումը պաշտպանության կողմը կարող է բողոքարկել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու պահից 10-օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 11-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 11-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 11-02-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 11-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:17 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 11-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 11-02-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Իբրահիմ Աբդալլա |
| Ազգանուն | Աբուհասսան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 11-02-2025 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Լրացուցիչ պատիժ | Օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարել |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/3887/01/24 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «11» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահող դատավոր Գ.Գասպարյանի դատական նիստերի քարտուղար Դ․Գրիգորյանի հանրային մեղադրող Դ․Ներսիսյանի պաշտպան Զ․Սակովայի թարգմանիչ Մ․Զաքարյանի մեղադրյալ Ի․Աբուհասսանիի դռնբաց դատական նիստում հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ (ծնվել է 1994 թվականի հունվարի 1-ին Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության Ղարբիա նահանգի Դնուշար գյուղում, ազգությամբ արաբ է, Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության քաղաքացի, եռամյա կրթությամբ, ՀՀ-ում նախկինում չդատված, ամուսնացած, տիրապետում է դարբինի արհեստին, ՀՀ-ում հաշվառման և մշտական բնակության վայր չունի) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է ընտրված կալանքը: 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության չորրորդ վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչ, արդարադատության երկրորդ դասի խորհրդական Կարեն Եսայանը կազմել է թիվ 58227724 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Դ․Ներսիսյանի որոշմամբ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Դ․Ներսիսյանի որոշմամբ որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը: Նույն օրը քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/3887/01/24 համարի ներքո մակագրվել, իսկ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քրեական գործը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ ստանձնվել է վարույթ և նշանակվել է նախնական դատական լսումներ: 1․1 Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղադրվում է այն արարքի կատարման համար, որ «նա ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու դիտավորությամբ, ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության, դեոևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել պետք կան մարմ նի կող մից տրվող, իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող, իրավունք վերապահող փաստաթուղթ հանդիսացող իր լուսանկարով և տվյալներով ՀՀ մուտքի իրավունք վերապահող, իր լուսանկարով և տվյալներով կազմված թիվ N534784 ՀՀ մուտքի արտոնագրի էլեկտրոնային կեղծ ձևաթուղթ և նշված կեղծ փաստաթուղթը 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին օգտագործելով՝ ներկայացնելով սահմանային վերահսկողության աշխատակիցներին, խախտելով «Պետական ահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահոնջները, ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույտվության փորձել է հատել ՀՀ պետական սահմանը, սակայն նրա դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներում չի իրագործվել, քանի որ վերը նշված մուտքի արտոնագրի կեղծ լինելու հանգամանքը պարզվել է ՀՀ ԱԱԾ ՍԶ աշխատակիցների կողմից: Այսինքն՝ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին կատարել է հակաիրավական արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով։» 2. Արագացված վարույթ. Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները: Հանրային մեղադրող Դ․Ներսիսյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել: Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: 3. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ. Հետազոտվեց ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտոնից ստացված ձև 8 տեղեկանքը համաձայն որի մեղադրյալը նախկինում դատապարտված չի եղել: 4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները, դրանք ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասին ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։ Հաստատված համարելով մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Անդրադառնալով մեղադրյալ րահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի կատարած հանցագործությունների համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի անձը բնութագրող հանգամանքներ պետք է դիտել նախկինում դատապարտված չլինելը: Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել իրեն մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը։ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, վերջինիս պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դիտավորության տեասկը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա պատժի ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները: 2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները: 3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ …»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։ Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»: Դատարանը, հաշվի առնելով Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 1 (մեկ) ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 4 (չորս) ամիս ժամկետով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով՝ 10 տարի ժամկետով: Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ կոնկրետ դեպքում առկա չեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 4-րդ մասով թվարկված այն դեպքերը, որնոք կարող են խոչընդոտ հանդիսանալ որպես լրացուցիչ պատիժ նախատեսված օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելուն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը: (…) 3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին: (…)»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելիս ազատազրկման 1 օրվան համապատասխանում է՝ 1) կարճաժամկետ ազատազրկման 1 օրը, (…)»։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցության կանոններով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կանոնով 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը պետք է լրիվ գումարել 4 (չորս) ամիս ժամկետով նշանակված ազատազրկում պատժին և վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) ամիս ժամկետով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով 10 տարի ժամկետով: Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կագով նշանակված պատժին՝ 5 (հինգ) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել մինչև դատավճռի օրիանակ ուժի մեջ մտնելը մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և պատիժի սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ից, իսկ լրացուցիչ պատժի սկիզբը պետք է հաշվել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու պահից: Դատարանը, գտնում է, որ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ անձնական խուզարկության ժամանակ նրա կողմից ներկայացված և իրեղեն ապացույց ճանաչված թիվ N 534784 էլեկտրոնային արտոնագիրը պետք է պահել քրեական գործին կից, իսկ ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված «Սամսունգ» ապրանքանիշի, 357348104350501 և 357349104350509 գործարանային համարների բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին։ Անդրադառնալով քրեական գործի կից Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի անձանական խուզարկությամբ հայտանբերված և վերցված Զվարթնոցի բաժնի Լ-03 կնիքով փաթեթավորված 1000 ԱՄՆ դոլլարին, 1700 Եգիպտական գումարին, 2 ԱՄԷ դիրհամ մետաղադրամներին, ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության թիվ A39130467 անձնագիրին և ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նստեցման կտրոններին, ավիատոմսերի, հյուրանոցի ամրագրումներին, անձանց լուսանկարով փաստաթղթերին, ապա Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո վերոնշյալ իրերը պետք է վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին: Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում դատական ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը. ՎՃՌԵՑ 1. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 1 (մեկ) ամիս ժամկետով: 2. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) ամիս ժամկետով։ 3. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարումը Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետություն՝ 10 տարի ժամկետով: 4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի և 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կանոնով նշանակված 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժին լրիվ գումարել 4 (չորս) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) ամիս ժամկետով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով 10 տարի ժամկետով: 5. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կագով նշանակված պատժին հաշվակցել մինչև դատավճռի օրիանակ ուժի մեջ մտնելը մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ պատիժի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ից։ 6. Լրացուցիչ պատժի սկիզբը հաշվել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու պահից: 7. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 8. Դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի անձնական խուզարկության ժամանակ նրա կողմից ներկայացված և իրեղեն ապացույց ճանաչված թիվ N 534784 էլեկտրոնային արտոնագիրը պահել քրեական գործին կից, իսկ ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված «Սամսունգ» ապրանքանիշի, 357348104350501 և 357349104350509 գործարանային համարների բջջային հեռախոսը վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին։ 9. Դատավճիռն օրինական ուի մեջ մտնելուց հետո 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ անձնական խուզարկության ժամանակ նրա կողմից ներկայացված և վերցված Զվարթնոցի բաժնի Լ-03 կնիքով փաթեթավորված 1000 ԱՄՆ դոլլարը, 1700 Եգիպտական գումաը, 2 ԱՄԷ դիրհամ մետաղադրամները, ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության թիվ A39130467 անձնագիրը և ՀՀ ՔԿ թիվ 814 կնիքով կնիքված Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նստեցման կտրոնները, ավիատոմսերի, հյուրանոցի ամրագրումները, անձանց լուսանկարով փաստաթղթերը վերադարձնել Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին: 10. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: 11. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-02-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-04-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատոր՝ «254» թերթ, 2-րդ հատոր՝ «95» թերթ, 3-րդ հատոր՝ «79» թերթ: |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 17-04-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 21-04-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր՝ «254» թերթ, 2-րդ հատոր՝ «95» թերթ, 3-րդ հատոր՝ «79» թերթ: |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-46833/25 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 23-05-2025 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 23-05-2025 |
|---|
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 10-06-2025 |
|---|---|
| Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ | Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ |
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 12-06-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատոր՝ 254թերթ, 2-րդ հատոր՝ 96 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 79 թերթ, 4-րդ հատոր՝ 37 թերթ։ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 16-06-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր՝ 254 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 96 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 79 թերթ, 4-րդ հատոր՝ 37 թերթ։ |
| Այլ նշումներ | 20.11.2025թ-ին հանձնվել է դատարանի արխիվ քրեական գործի հավելվածը 2 հատոր՝ 1-41 թերթ, 2-41 թերթ: |
Դատական գործ N: ԵԴ1/3887/01/24
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 27-01-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 24-01-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Զոյա |
| Ազգանուն | Սակովա |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Իբրահիմ Աբուհասսան Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Շենգավիթ/ 09.01.2025թ. կայացված որոշումը և մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխել և կիրառել անազատության չկապված ցանկացած խափանման միջոց : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 31-01-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 23.18 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 31-01-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Տաթևիկ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 21-04-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 17-04-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Զոյա |
| Ազգանուն | Սակովա |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Իբրահիմ Աբուհասսան Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի /Շենգավիթ/ առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի վերաբերյալ 11.02.2025թ. կայացված դատավճիռը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
| Կայացվել է որոշում | Ընդունվել է վարույթ |
| Որոշման ամսաթիվը | 17-02-2025 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/3887/01/24 ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ «17» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Տ.Գրիգորյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (դատավոր Գ.Գասպարյան)՝ 2025 թվականի հունվարի 09-ի ԵԴ1/3887/01/24 որոշման դեմ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1.1. 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության չորրորդ վարչության հատկապես կարևոր գործերով քննիչ Կարեն Եսայանը կազմել է թիվ 58227724 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը։ 1.2. 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Դ․Ներսիսյանի որոշմամբ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։ 1.3. 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը` երկու ամիս ժամկետով։ 1.4. 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին թիվ 58227724 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ԵԴ1/3887/01/24 համարի ներքո մակագրվել և հանձնվել է նույն դատարանի դատավոր Գ.Գասպարյանի աշխատակազմին: 1.5. 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Գասպարյանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քրեական գործի վարույթը ստանձնելու ընդունելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 1.6. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 09-ի որոշմամբ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով: 1.7. Մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 09-ի ԵԴ1/3887/01/24 որոշման դեմ 2025 թվականի հունվարի 24-ին ներկայացրել է հատուկ վերանայման բողոք, որը 2025 թվականի հունվարի 27-ին մուտքագրվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ԵԴ1/3887/01/24 վարույթի նյութերը 2025 թվականի հունվարի 31-ին մուտքագրվել են ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, որոնք հատուկ վերանայման բողոքի հետ միասին 2025 թվականի փետրվարի 03-ին հանձնվել են դատավոր Տ․Գրիգորյանի աշխատակազմին: 1.8. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 6-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 09-ի ԵԴ1/3887/01/24 որոշման դեմ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ, որոշվել է հատուկ վերանայման բողոքի քննությունն անցկացնել գրավոր ընթացակարգով, իսկ դատական ակտի կայացման օր նշանակել 2025 թվականի փետրվարի 17-ը: 2. Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. 2.1 Մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ հետևյալ արարքների համար. որ նա ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու դիտավորությամբ, ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության, դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք է բերել պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող, իրավունք վերապահող, իր լուսանկարով և տվյալներով կազմված թիվ N534784 ՀՀ մուտքի արտոնագրի էլեկտրոնային կեղծ ձևաթուղթ և նշված կեղծ փաստաթուղթը 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին օգտագործելով՝ ներկայացնելով սահմանային վերահսկողության աշխատակիցներին, խախտելով Պետական սահմանի մասին ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի ու պատշաճ թույլտվության փորձել է հատել ՀՀ պետական սահմանը, սակայն նրա դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներում չի իրագործվել, քանի որ վերը նշված մուտքի արտոնագրի կեղծ լինելու հանգամանքը պարզվել է ՀՀ ԱԱԾ ՍԶ աշխատակիցների կողմից։ 2.2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 09-ի ԵԴ1/3887/01/24 որոշման համաձայն. «(…) Համադրելով մեջբերված իրավանորմերը՝ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցների և փաստական հանգամանքների հետ՝ Դատարանը հարկ է համարում նախ անդրադառնալ հիմնավոր կասկածի հարցին: Քրեական գործի նյութերով՝ մասնավորապես` մեղադրական եզրակացությունում նշված ապացույցներով կարող է հիմնավորվել այն կասկածը, որ մեղադրյալը կարող է կատարած լինել մեղսագրված ենթադրյալ հանրորեն վտանգավոր արարքները և առնչություն ունենալ դեպքին, այլ կերպ ասած՝ առկա է հիմնավոր կասկած մեղադրյալի կողմից իրեն մեղսագրված ենթադրյալ հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարելու վերաբերյալ: Միևնույն ժամանակ պետք է փաստել, որ հիմնավոր կասկածի՝ առաջադրված մեղադրանքների մասով, առավել մանրամասն դատողություններ անելու հնարավորություն, մասնավորապես, քանի դեռ չեն հետազոտվել գործի նյութերը, չեն հարցաքննվել անձինք, այս ընթացակարգի շրջանակներում առկա չէ: Անդրադառնալով մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքով արգելված արարք կատարելու հանգամանքին Դատարանը գտնում է, որ նման հավանականությունը սույն փուլում թեև նվազ, սակայն իրատեսական է: Դատարանի նման եզրահանգման համար հիմք է հանդիսացել այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը հանդիսանում է ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր չունեցող, որի պայմաններում ազատության մեջ մնալով, հավանական է, որ մեղադրյալը կարող է կեղծ փաստաթղթերի օգտագործմամբ կամ առանց դրանց կրկին փորձել ապօրինի հատել ՀՀ պետական սահմանը։ Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և իր վրա օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների ապահովման անհրաժեշտությամբ պայմանավորված կալանքի ժամկետի երկարաձգման փաստարկներին` Դատարանը սույն փուլում այն բարձր է գնահատում, հիմք ընդունելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը հանդիսանում է այլ պետության՝ Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության քաղաքացի, հաշվառված է Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետությունում, վերջինս Հայաստանի Հանրապետությունում չունի մշտական բնակության վայր, հետևաբար հավանական է վերջինիս փախուստը նշված պետություն հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ նշված պետությունում ունի մշտական բնակության հասցե, ինչպես նաև հնարավոր է ունենա կայուն սոցիալական կապեր: Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պահանջների կատարումն ապահովելու նպատակով անհրաժեշտ է մեղադրյալի նկատմամբ փաստացի կիրառված կալանավորումը երկարացնել 3 (երեք) ամիս ժամկետով, քանի որ մեղադրյալի օրինական վարքագիծը հնարավոր չէ ապահովել առավել մեղմ խափանման միջոցի կիրառմամբ կամ խափանման միջոցների համակցության կիրառմամբ: (…)»: 3. Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և բողոքի պահանջը. 3.1. Մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովան իր հատուկ վերանայման բողոքում խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2025թ․ հունվարի 9-ի թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քրեական գործով որոշումը՝ կայացնել նոր դատական ակտ, բավարարել պաշտպանական կողմի բողոքը՝ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխել և նրա նկատմամբ կիրառել անազատության հետ չկապված ցանկացած խափանման միջոց։ 3.2. Մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովան իր հատուկ վերանայման բողոքում հակիրճ ներկայացրել է քրեական վարույթի նախապատմությունը, վկայակոչել է վերաբերելի իրավական դիրքորոշումները, իսկ որպես իր հատուկ վերանայման բողոքի հիմնավորում` նշել է հետևյալը. «(...) Խափանման միջոցները քրեադատավարական հարկադրանքի դրսևորումներ են, որոնք հանգեցնում են անձանց իրավունքների և ազատությունների էական սահմանափակման: Հենց այս տրամաբանությամբ էլ որոշ խափանման միջոցներ կարող են կիրառվել բացառապես դատարանի թույլտվությամբ՝ այդ դաշտում սխալվելու ռիսկերը նվազագույնի հասցնելու նկատառումից ելնելով: Դրանք են՝ վարչական հսկողությունը, տնային կալանքը և կալանքը: Ըստ էության Դատարանը խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարացնելու որոշմամբ փաստել է, որ մեղադրյալի կողմից վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և իր վրա օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու ռիսկը բարձր է: Այսպիսով անհրաժեշտ է արձանագրել, որ մեղադրյալը ՀՀ տարածք մուտք է գործել ըստ իր ընկալման օրինական ճանապարհով՝ հանձինս նա տեղյակ չի եղել, որ իր փաստաթղթերը կեղծ են: Այստեղ էական է այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը դիտավորություն չի ունեցել ՀՀ-ում կատարել որևիցե արգելված արարք, ինչպես նաև ՀՀ-ի պետական սահմանը ապօրինի հատելու դիտավորություն չի ունեցել, մեղադրյալը ՀՀ է ժամանել աշխատանքի համար: Բացի այդ ըստ մեղադրյալի խոսքերի նրա ընկերները գտնվում են ՀՀ-ում և նա ազատության մեջ գտնվելով կարող է բնակվել նրան մոտ, և պատշաճ կներկայանա հաջորդիվ դատական նիստերին:(…)»։ 4. Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հատուկ վերանայման բողոքի պատասխան, վարույթի մասնակիցների բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ չեն ստացվել։ 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. 5.1. Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 09-ի ԵԴ1/3887/01/24 որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված նյութերը, գտնում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով՝ (…) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով (…)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, ¢ 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, ¢ 51): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»: 5.2. Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: 5.3. Վերոգրյալ իրավանորմերի և դատողությունների համատեքստում անդրադառնալով մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքները կատարելու մասին հիմնավոր կասկածի բացակայության կապակցությամբ հատուկ վերանայման բողոքի շրջանակներում բարձրացված հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ մեղադրանքի կողմը, մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների համար նրա դատապարտումը մեծապես հավանական համարելով, կազմված և հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ քրեական վարույթի նյութերն ուղարկել է դատարան, ինչը թույլ է տալիս Վերաքննիչ դատարանին մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի ենթադրյալ առնչությունն իրեն վերագրվող արարքներին փաստելու համար: Ավելին՝ հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից՝ անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի վերաբերյալ որոշումների դատական վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից: Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը: Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն: 5.4. Անդրադառնալով մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետի երկարաձգման վերաբերյալ առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներին և վիճարկվող դատական ակտը ստուգման ենթարկելով դրանց համատեքստում, հաշվի առնելով հատուկ վերանայման բողոքում մատնանշված պնդումները՝ Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում առաջին ատյանի դատարանի հետևություններին և գտնում է, որ դրանք իրավաչափ են։ Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում՝ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի կողմից հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու մտավախությունները շարունակում են առկա լինել: Վերաքննիչ դատարանի դիրքորոշումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ մեղադրյալի` ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր և սոցիալական կապեր չունենալու հանգամանքները մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների բնույթի, վտանգավորության աստիճանի և առանձնահատկությունների հետ համակցությամբ հիմք են տալիս հիմնավոր ենթադրություններ անել, որ ազատության մեջ գտնվելով` մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի, ինչը կարող է դրսևորվել նաև կեղծ փաստաթղթերի օգտագործմամբ կամ առանց դրանց ՀՀ պետական սահմանը ապօրինի հատելուն ուղղված գործողություններով: 5.5. Անդրադառնալով այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու, մեղադրյալի փախուստը և նրա կողմից հանցանք կատարելը կանխելու նպատակներին քրեական վարույթի ներկա փուլում հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելով՝ առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, այդ թվում նաև՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա, և գործով կայացրել է ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, ուստի հիմնավորված են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 09-ի ԵԴ1/3887/01/24 որոշմամբ արտահայտված հետևությունները: 5.6. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանը, հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցը լուծելիս համակողմանի գնահատման է ենթարկել հետևյալ հանգամանքները՝ մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, առանձնահատկությունները, մեղադրյալի կողմից գործի քննության ընթացքում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը և գտել, որ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն ի զորու չէ չեզոքացնելու դրանք։ Ավելին՝ բողոքաբերի կողմից չեն մատնանշվել ծանրակշիռ փաստական հանգամանքներ, որոնք կարող էին վկայել վարույթն իրականացնող՝ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված որոշման ոչ իրավաչափության մասին, իսկ հատուկ վերանայման բողոքում նշված հիմնավորումները, սույն գործի փաստական տվյալների պայմաններում, չեն կարող գնահատվել որպես ծանրակշիռ հանգամանքներ՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կայացրած որոշումը բեկանելու և այդ որոշմամբ արձանագրված՝ մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացված դիտարկելու համար։ 5.7. Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 09-ի ԵԴ1/3887/01/24 որոշումը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը՝ մերժել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ և 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովայի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել: 2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 09-ի ԵԴ1/3887/01/24 որոշումը թողնել անփոփոխ: 3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 23-04-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 23.18 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-04-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մարինե |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
Դատավորի փոխարինում
| Փոխարինման ամսաթիվ | 02-05-2025 |
|---|---|
| Բացակայող դատավոր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Փոխարինող դատավոր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 05-05-2025 |
|---|
Բողոքը հետ է վերցվել դիմումով և վերաքննիչ վարույթը կարճվել է
| Ամսաթիվ | 05-05-2025 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | Գործ ԵԴ1/3887/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼՈՒ ԵՎ ԴԱՏԱԿԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «05» մայիսի 2025թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /Այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Լ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ Կ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ուսումնասիրելով Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովայի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա 2025 թվականի ապրիլի 23-ին ստացված քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռով վճռվել է. «1. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 1 (մեկ) ամիս ժամկետով: 2. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) ամիս ժամկետով։ 3. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարումը Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետություն՝ 10 տարի ժամկետով: 4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի և 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կանոնով նշանակված 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատժին լրիվ գումարել 4 (չորս) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) ամիս ժամկետով՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելով 10 տարի ժամկետով: 5. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածով նախատեսված կագով նշանակված պատժին հաշվակցել մինչև դատավճռի օրիանակ ուժի մեջ մտնելը մեղադրյալի փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի նոյեմբերի 10-ից։ 6. Լրացուցիչ պատժի սկիզբը հաշվել Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու պահից: 7. Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: (...)»: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճիռը մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովան ստացել է 2025 թվականի մարտի 21-ին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի դատավճռի դեմ 2025 թվականի ապրիլի 17-ին՝ փոստային ծառայության միջոցով վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովան։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացված թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քրեական գործը դատավորների միջև գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով 2025 թվականի ապրիլի 23-ին մակագրվել է դատավորներ Լուսինե Հովհաննիսյանին, Գրիգոր Հովհաննիսյանին և Մարինե Մելքոնյանին, նախագահող դատավորին (Լ․ Հովհաննիսյան) է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 25-ին։ 2025 թվականի մայիսի 02-ին նախագահող դատավոր Լ. Հովհաննիսյանի զեկուցագրի հիման վրա տվյալ քրեական գործով դատարանի կազմում ընդգրկվել է դատավոր Կ․ Հովհաննիսյանը՝ դատավոր Գ.Հովհաննիսյանի՝ ամենամյա արձակուրդում գտնվելու հիմքով: Մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովան ներկայացված վերաքննիչ բողոքում խնդրել է. «1. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 11․02.2025թ․ թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քրեական գործով դատավճռի բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը համարել հարգելի իրավունքի ուժով: 2. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 11․02.2025թ․ թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քրեական գործով դատավճիռը բեկանել մասնակի և փոփոխել մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի նկատմամբ սահմանված լրացուցիչ պատժի չափը՝ նրա նկատմամբ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարել 5 տարի ժամկետով:»։ Վերաքննիչ բողոքի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ բողոքաբերի կողմից առերևույթ պահպանվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 364-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերաքննիչ բողոք բերելու ժամկետները և նույն օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի դրույթներով սահմանված՝ դատական վերանայման բողոքին առնչվող պահանջները, այսինքն՝ վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու անհրաժեշտ վավերապայմանները, ուստի մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովայի վերաքննիչ բողոքը պետք է ընդունել վարույթ։ Միաժամանակ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ 2025 թվականի մայիսի 05-ին Վերաքննիչ քրեական դատարան է ստացվել մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի «Դիմում»-ը, որով վերջինը հայտնել է․ «Պաշտպանիս կողմից թիվ ԵԴ1/3887/01/24 քր․ գործով ներկայացվել է վերաքննիչ բողոք՝ անկախ իմ կամքից։ Խնդրում եմ քրեական վարույթը կարճել՝ բողոքը հետ վերցնելու հիմքով։»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Բողոք բերած անձը կամ այն անձը, որի շահերի պաշտպանության նպատակով բերվել է բողոքը, իրավունք ունի համապատասխան վերադաս դատարան ուղղված միջնորդությամբ հետ վերցնելու այն կամ հրաժարվելու բողոքի մի մասից մինչև դատական նիստում նախագահող դատավորի կամ դատավորներից մեկի զեկուցումը, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման դեպքում՝ դատարանի կողմից բողոքը վարույթ ընդունելու մասին որոշման մեջ նշված ժամկետում։ Դատախազի կողմից բերված բողոքը կարող է հետ վերցնել նաև վերադաս դատախազը: 2. Միջնորդությունը բավարարելու դեպքում տվյալ բողոքը կամ դրա մի մասը քննության ենթակա չէ: Եթե տվյալ դատական ակտի դեմ այլ բողոք չի բերվել, ապա միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը կայացնում է համապատասխան դատական վարույթը կարճելու մասին որոշում: Որոշումը կայացնելու պահից բողոքարկված դատական ակտը մտնում է օրինական ուժի մեջ: 3. Համապատասխան դատական վարույթը կարճելու մասին որոշման պատճենը եռօրյա ժամկետում ուղարկվում է վարույթի բոլոր մասնակիցներին: (...)»։ Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովայի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա հարուցված դատական վարույթը պետք է կարճել՝ նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանը մինչև նախագահող դատավորի զեկուցումը, պատշաճ թարգմանությամբ հաստատված համաձայնությամբ միջնորդել է ներկայացված վերաքննիչ բողոքը հետ վերցնելու հիմքով դատական վարույթը կարճել։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ և 358-րդ հոդվածներով՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Իբրահիմ Աբդալլա Իբրահիմ Աբուհասսանի պաշտպան Զոյա Սակովայի վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի ԵԴ1/3887/01/24 դատավճռի դեմ ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա հարուցված դատական վարույթը կարճել՝ վերաքննիչ բողոքը հետ վերցնելու հիմքով: Սույն որոշումը կայացնելու պահից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 11-ի ԵԴ1/3887/01/24 դատավճիռը մտնում է օրինական ուժի մեջ: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Լ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ Կ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 20-05-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը` «254» թերթից, 2-րդ հատորը` «96» թերթից, 3-րդ հատորը` «79» թերթից, 4-րդ հատորը` «30» թերթից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 20-05-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը` «254» թերթից, 2-րդ հատորը` «96» թերթից, 3-րդ հատորը` «79» թերթից, 4-րդ հատորը` «30» թերթից |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 41889/25 |