ԵԴ1/3883/01/24

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ
ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ

2025 թ. հունվարի <<9>> ք․Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Ա.Հովհաննիսյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնվեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանի` ծնված 1981 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, բարձրագույն կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, բնակվող՝ Երևան քաղաքի, Քանաքեռ-Զեյթուն 1-ին փողոցի 1-ին նրբանցքի 19/2 տանը: Հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով․ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:

Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Ե.Վարդանյանը առերևույթ հանցանքի վերաբերյալ հաղորդում է ներկայացրել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ն.Սիմոնյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60631924 քրեական վարույթը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Երիցյանի որոշմամբ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված հանրորեն վտանգավոր այն արարքի համար, որ նա հանդիսանալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսորտային միջոց:
Այսպես՝ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի սեպտեմբերի 26-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղում վարել է <<Տոյոտա>> մակնիշի 36 VS 327 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որը կանգնեցվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, ինչից հետո <<Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ>> ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասով սահմանված կարգով ստուգվել է վարորդի սթափությունը և պարզվել է, որ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանի արտաշնչած 1 լիտր օդում մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.536 մգ, ինչի վերաբերյալ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180416697 արձանագրությունը:
Այսպիսով՝ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ն.Սիմոնյանի որոշմամբ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ն.Սիմոնյանի արձանագրությամբ մեղադրյալ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանի նկատմամբ թիվ 60631924 քրեական վարույթով նախաձեռնվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ:
2024 թվականի դեկտեմբերի 24-ին թիվ 60631924 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան։
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ.
2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ի դատարանում գործի քննությունը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ թիվ 60631924 քրեական վարույթի նյութերով՝ մասնակցությամբ մեղադրյալ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանի և վերջինի պաշտպան Սևակ Սեդոյանի, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ հոդվածով և 464.6-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ մեղադրյալ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանը, ծանոթանալով քրեական վարույթի նյութերին, հայտնել է, որ չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով։
Մեղադրյալը նշել է, որ ցանկանում է, որպեսզի իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը տարաժամկետվի 12 ամիս ժամկետով:
Առկա են մեղադրյալի, պաշտպանի և քննիչի ստորագրությունները։
Դատարանի իրավական վերլուծություններ․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին։
Նույն օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4 -րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրեական գործին, հանգում է հետևության, որ՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:
Նույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-ին հոդվածով նախատեսված հիմքերը և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված` համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը բացառող հանգամանքները, գտնում է, որ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանին պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նույն օրենսգրքի 77-րդ հոդվածով սահմանված կարգով պատիժ նշանակել տուգանք հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի (75.000 ՀՀ դրամ) հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Ընդ որում, որպես հաշվարկային դրույք է վերցվում ՀՀ-ում հանցանքի կատարման պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը՝ նկատի ունենալով այն, որ քրեական վարույթի նյութերում բացակայում է տեղեկատվություն առ այն, որ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանը հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող տասներկու ամիսների ընթացքում միջին ամսական եկամուտ է ունեցել, իսկ սույն վարույթն իրականացվում է գրավոր ընթացակարգով, ինչը ենթադրում է, որ Դատարանը կաշկանդված է ներկայացված նյութերով:
Մեղադրյալը խնդրել է նշանակվելիք տուգանք պատժատեսակը տարաժամկետել և թույլատրել մաս առ մաս վճարել, քանի որ ֆինանսական դրությամբ պայմանավորված չի կարող միանվագ վճարում կատարել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պրոբացիայի ծառայություն ներկայանալու դեպքում դատապարտյալը վերցվում է հաշվառման, լրացվում է հաշվառման քարտ, նրան ստորագրությամբ անհապաղ պարզաբանվում են տուգանքի կատարման կարգն ու պայմանները, իր իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև դրանց չկատարման դեպքում օրենսդրությամբ սահմանված պատասխանատվությունը։ Այն դեպքում, երբ դատարանը թույլատրել է տուգանքը մաս առ մաս վճարել, կամ տուգանքի վճարման համար սահմանվել է մինչև մեկ տարի ժամկետ, ապա կազմվում է նաև վերահսկողության պլան:
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանի սոցիալական դրությունը, գտնում է, որ նշանակվող պատժի վճարումը պետք է տասներկու ամսով երկարաձգել և թույլատրել վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս 31․250 ՀՀ դրամով:
Դատարանը գտնում է, որ Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 3-րդ մասի՝ դատապարտված մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 276-րդ, 342-րդ, 347-350-րդ, 353-րդ, 364-րդ, 464․6-464․10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել տուգանք հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ նշանակված 375.000 ՀՀ դրամը վճարելու համար Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանին տրամադրել տասներկու ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 31.250 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Գեղամ Մեսրոպի Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով, 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով):


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ