Գործ N ԵԴ1/3898/01/24




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

2025 թվականի հունվարի 10-ին Երևան քաղաքում` համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով` քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանի /ծնված` 05.08.2001թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, նախկինում չդատված, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 4-րդ փողոց, տուն 35 հասցեում/: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի նոյեմբերի 23-ին ՀՀ ոստիկանության ՊԾ ԵՔԳ 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Վ.Սարգսյանը կազմել է արձանագրություն՝ Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանին ձերբակալելու վերաբերյալ:
2023 թվականի նոյեմբերի 23-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Է.Գաբրիելյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 12-0311-23 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2023 թվականի նոյեմբերի 23-ին քննիչ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանին ձերբակալումից ազատ արձակելու վերաբերյալ:
2024 թվականի նոյեմբերի 10-ին քննիչ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ԻԶԻ ՓԵՅ ՍՊ ընկերության կտրոնը որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Հովհաննիսյանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0311-23 քրեական վարույթով Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ այն բանի համար, որ նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակների կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափերի նվազագույն շեմի հնգապատիկը գերազանցող չափերով՝ իր բաղադրության մեջ զգալի չափերի ՝ 0.112 գրամ քաշով «տիլիդին» տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ կես դեղահատ և 2023 թվականի նոյեմբերի 23-ին այն ապօրինի պահել իր մոտ, որը հայտնաբերվել է նույն օրը Հարություն Հովհաննիսյանին թմրամիջոց ապօրինի պահելու հիմնավոր կասկածով ձերբակալելուց հետո ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իրականացված վերջինիս անձնական խուզարկությամբ։
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Հովհաննիսյանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0311-23 քրեական վարույթով Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ (0,43 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի մասով) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին քննիչ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0311-23 քրեական վարույթով Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ «Բացակայելու արգելքը» ընտրելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին քննիչ Է.Գաբրիելյան որոշում է կայացրել Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «TILIDIN comp. STADA 200mg/l6mg» գրառումներով, փայլաթիթեղյա դեղաթերթիկի կտրված հատվածի մեջ տեղադրված, 0,397 գրամ քաշով, երկուռուցիկ մակերեսով, սպիտակ գույնի 0,112 գրամ քաշով «տիլիդին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող կես դեղահատն իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին քննիչ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0311-23 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393 հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի մասն անջատելու և անջատված մասին թիվ 12821824 քրեական վարույթի համարը շնորհելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին քննիչ Է.Գաբրիելյանը կազմել է արձանագրություն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ: Մեղադրյալ Հ.Հովհաննիսյանը խնդրել է տուգանքի վճարումը տարաժամկետել մեկ տարով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին թիվ 12-0311-23 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով քննելու համար, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստացել է թիվ ԵԴ1/3898/01/24 դատական համարը:

Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ.
Քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, 27.11.2024թ-ին որոշում է կայացվել վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի հոդվածի համաձայն`
«(...)
4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրեական գործին, հանգում է հետևության, որ՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի հոդվածի համաձայն`
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.10-րդ հոդվածի հոդվածի համաձայն`
«1. Սույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածին համապատասխան կայացված դատավճիռը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, սակայն այն չի կարող բողոքարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:»:
Ծանոթանալով քրեական գործին, Դատարանն արձանագրում է, որ առկա չեն հիմքեր ենթադրելու, որ՝
- մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ,
- մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
- առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:
Հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
(...)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանը չի աշխատում, Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել արարքը կատարելու պահի նվազագույն աշխատավարձի չափով, ինչպես նաև Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն՝ հնգապատիկի չափով:
Միաժամանակ հաշվի առնելով մեղադրյալի հայտարարությունը, որ տուգանքը միանվագ վճարելու հնարավորություն չունի, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանին պետք է թույլատրել նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ «Բացակայելու արգելք» խափանման միջոցն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նկատի ունենալով, որ թիվ 12-0311-23 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով անջատվել է նոր քրեական վարույթ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «TILIDIN comp. STADA 200mg/l6mg» գրառումներով, փայլաթիթեղյա դեղաթերթիկի կտրված հատվածի մեջ տեղադրված, 0,397 գրամ քաշով, երկուռուցիկ մակերեսով, սպիտակ գույնի 0,112 գրամ քաշով «տիլիդին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող կես դեղահատը պետք է վերադարձնել հանրային մեղադրողին՝ թիվ 12821824 քրեական վարույթին կցելու նպատակով:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 464.9-րդ, 464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թույլատրել Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանին դատավճռով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամը վճարել մաս առ մաս` 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում, յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամի չափով:
Հարություն Բագրատի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց «Բացակայելու արգելքը» թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «TILIDIN comp. STADA 200mg/l6mg» գրառումներով, փայլաթիթեղյա դեղաթերթիկի կտրված հատվածի մեջ տեղադրված, 0,397 գրամ քաշով, երկուռուցիկ մակերեսով, սպիտակ գույնի 0,112 գրամ քաշով «տիլիդին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող կես դեղահատը վերադարձնել հանրային մեղադրողին՝ թիվ 12821824 քրեական վարույթին կցելու նպատակով:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ