ԵԴ1/3851/01/24
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2026 թվականի հունվարի 08-ին Երևան քաղաքում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական
դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)` հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ դատավոր՝ Տիգրան Ոսկանյանի
Քարտուղարությամբ՝ Սյուզաննա Բադալյանի

Մասնակցությամբ
Մեղադրող՝ Դիանա Կյուրեղյանի
Տուժողներ՝ Լուսինե Մարգարյանի
Գրիգոր Խաչատրյանի
Արթուր Հունանյանի
Արտաշես Համբարյանի
Մեղադրյալ` Մուշեղ Պողոսյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի (ծնված՝ 07.05.1993 թվականին՝ Վանաձոր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չամուսնացած, դատապարտված՝ դատվածությունը չմարված, հաշվառված՝ ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ)՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) և 3 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին),
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2020 թվականի փետրվարի 08-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում հարուցվել է 16101120 քրեական գործը:
2020 թվականի փետրվարի 08-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Թ.Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 16101120 քրեական գործով Գրիգոր Խաչատրյանը ճանաչվել է տուժող:
2020 թվականի մարտի 19-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Մարգարյանի որոշմամբ՝ թիվ 16101120 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձն անհայտ լինելու հիմքով:
2020 թվականի մարտի 21-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում հարուցվել է 16102220 քրեական գործը:
2020 թվականի մարտի 21-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 16102220 քրեական գործով Լուսինե Մարգարյանը ճանաչվել է տուժող:
2020 թվականի մայիսի 21-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 16102220 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձն անհայտ լինելու հիմքով:
2023 թվականի ապրիլի 30-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ջ.Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 16101120 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2023 թվականի ապրիլի 30-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գրիգորյանի որոշմամբ՝ թիվ 16102220 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2023 թվականի մայիսի 12-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 16179323 քրեական վարույթը:
2023 թվականի մայիսի 12-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 10161323 քրեական վարույթը:
2023 թվականի մայիսի 12-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Համբարձումյանի որոշմամբ՝ թիվ 10161323 քրեական վարույթով Արտաշես Համբարյանը ճանաչվել է տուժող:
2023 թվականի մայիսի 12-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Համբարձումյանի որոշմամբ՝ թիվ 16179323 քրեական վարույթով Արթուր Հունանյանը ճանաչվել է տուժող:
2023 թվականի հունիսի 29-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Համբարձումյանի որոշմամբ՝ թիվ 16179323 և թիվ 10161323 քրեական վարույթները միացվել են, միացված վարույթին շնորհվել է թիվ 16179323 համարը:
2024 թվականի մայիսի 24-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Համբարձումյանի որոշմամբ՝ թիվ 16179323 և թիվ 16101120 քրեական վարույթները միացվել են, միացված վարույթին շնորհվել է թիվ 16179323 համարը:
2024 թվականի մայիսի 29-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Համբարձումյանի որոշմամբ՝ թիվ 16179323 և թիվ 16102220 քրեական վարույթները միացվել են, միացված վարույթին շնորհվել է թիվ 16179323 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 09-ին՝ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Մ.Խաչատրյանի որոշմամբ՝ թիվ 16179323 քրեական վարույթով Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) և 3 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի դեկտեմբերի 09-ին՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Համբարձումյանի որոշմամբ՝ թիվ 16179323 քրեական վարույթով մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է այլընտրանքային խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը:
Թիվ 16179323 քրեական վարույթի նյութերն ըստ մեղադրանքի Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) և 3 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին), 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ի գրությամբ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, մուտքագրվել է 23.12.2024 թվականին և նույն օրն էլ համակարգչային ծրագրի միջոցով իրականացվող գործերի բաշխմամբ, գործը մակագրվել է դատավոր Տիգրան Ոսկանյանին:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3851/01/24 համարը:
Քրեական գործը դատավորին հանձնվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 24-ին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/3851/01/24 քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումների նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում անդրադառնալով մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը որոշել է մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) և 3 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2020 թվականի հունվարի 5-ից մինչև 7-ն ընկած ժամանակահատվածում, քննությամբ չպարզված օրը և ժամին, մոտեցել է Արթուր Ռազմիկի Հունանյանին պատկանող Երևան քաղաքի և Մանուկյան փողոցի 28 տանը և օգտվելով տան տերերի բացակայության հանգամանքից՝ ցատկել է տան պարսպի վրայով, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել է հիշյալ տան պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել ներս, փնտրել արժեքավոր իրեր, սակայն ոչինչ չհայտնաբերելով՝ հեռացել է իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով:
Բացի այդ, Մուշեղ Պողոսյանը, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2020 թվականի փետրվարի 7-ին՝ ժամը 18:30-ից 23:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, մոտենալով Գրիգոր Սուրենի Խաչատրյանին պատկանող Երևան քաղաքի Շահումյան 5-րդ փողոցի 3-րդ տանը և օգտվելով տան տերերի բացակայությունից, ինչպես նաև տան մուտքի դռան կողպված չլինելու հանգամանքից, ցատկել է տան պարսպի վրայով, ապօրինի մուտք գործել վերը նշված տուն, Գրիգոր Խաչատրյանի ննջասենյակում առկա պահարանի միջից գաղտնի հափշտակել է ադամանդե քարով մեկ զույգ ոսկյա օղեր, մեկ հատ հրեշտակի տեսքով ոսկյա կուլոն և մեկ հատ ոսկյա զարդ՝ աչքի ուլունք, իսկ Գրիգոր Խաչատրյանի մայրիկի ննջասենյակի մահճակալի կողքին դրված պահարանից հափշտակել է 1 հատ ոսկյա խաչ և 1 հատ ոսկյա մատանի՝ Գրիգոր Խաչատրյանին պատճառելով ընդհանուր 500.000 ՀՀ դրամի վնաս:
Բացի այդ, Մուշեղ Պողոսյանը, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2020 թվականի մարտի 20-ին՝ ժամը 08:30-ից 21:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի 59 շենքի հետնամասում առկա մետաղներից բռնվելով բարձրացել է երկրորդ հարկ, պտուտակահանի օգնությամբ բացել է Լուսինե Ռաֆիկի Մարգարյանին պատկանող Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի 59 շենքի 3 բնակարանի խոհանոցի պատուհանը և, օգտվելով բնակարանատերերի՝ տանից բացակայելու հանգամանքից, ապօրինի մուտք է գործել այնտեղ, այնուհետև հիշյալ տան ննջասենյակից գաղտնի հափշտակել է 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր արծաթյա զարդեր, 15.000 ՀՀ դրամ գումար և 158.736 ՀՀ դրամին համարժեք 300 Եվրո գումար՝ այդ կերպ Լուսինե Մարգարյանին պատճառելով ընդհանուր 223.736 ՀՀ դրամի վնաս:
Բացի այդ, Մուշեղ Պողոսյանը, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2020 թվականից մինչև 2021 թվականն ընկած ժամանակահատվածում, քննությամբ չպարզված օրը և ժամին, մոտեցել է Արտաշես Հակոբի Համբարյանին պատկանող Երևան քաղաքի Տիչինա փողոցի 140 տանը, ցատկել է տան պարսպի վրայով, բակում գտնվող աստիճաններով բարձրացել է տան երկրորդ հարկ, ապօրինի մուտք է գործել ներս, այնուհետև հիշյալ տան 2-րդ հարկում գտնվող ննջասենյակի պահարանից գաղտնի հափշտակել 146,694 ՀՀ դրամին համարժեք 300 ԱՄՆ դոլար՝ Արտաշես Համբարյանին պատճառելով 146,694 ՀՀ դրամի վնաս»:
3.Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ ցուցմունք չտվեց, միաժամանակ հայտնեց, որ պնդում է մինչդատական վարույթի ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքները:
Հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը դատական վարույթի ընթացքում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և միաժամանակ պնդեց մինչդատական վարույթի ընթացքում տրված ցուցմունքները, հանրային մեղադրողը միջնորդեց հրապարակել մեղադրյալի մինչդատական վարույթի ընթացքում տրված ցուցմունքները, որպիսի միջնորդությունը Դատարանի կողմից բավարարվեց և հրապարակվեց մեղադրյալի մինչդատական վարույթի ընթացքում տրված ցուցմունքները, համաձայն որոնց․
-2023 թվականի մայիսի 11-ին, վկայի դատավարական կարգավիճակում Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «(...)Գործով ինձ հայտնի ամեն ինչ պատմելու առաջարկով, հայտնում եմ, որ քննիչի կողմից ինձ պարզաբանվեցին որպես վկա իմ իրավունքներն ու պարտականությունները: Չեմ ցանկանում, որ հարցաքննության ընթացքում փաստաբան ներկա գտնվի, ինչպես նաև առարկում եմ, որ հարցաքննությունը տեսաձայնագրառվի: Տիրապետում եմ հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, հոգեպես առողջ եմ, ինձ պարզաբանվեց, որ ես հարցաքննվում եմ որպես վկա ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում քննվող քրեական վարույթով, ինձ պարզաբանվեց, թե ինչ դեպքի առթիվ եմ հրավիրվել ցուցմունք տալու:
Հարց- Սույն թվականի ապրիլի 26-ին դիմում եք ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետին այն մասին, որ ցանկանում եք հանդիպել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ծառայողների հետ՝ քո կողմից Երևան քաղաքում կատարված թվով 6 բնակարանային գողությունների վերաբերյալ ինքնախոստովանական բացատրություն տալու համար, հայտնեք, ինչ բնակարանային գողությունների մասին է խոսքը:
Պատասխան- Հայտնում եմ, որ նախկինում դատապարտվել եմ բնակարանային գողություններ կատարելու համար, պատիժս կրել եմ տարբեր քրեակատարողական հիմնարկներում: Ինչ վերաբերվում է իմ կողմից ներկայացված դիմումին, ապա հայտնում եմ, որ դա եղել է իմ նախաձեռնությունն ու կամարտահայտությունը, ես ինքս եմ ցանկացել հանդիպել ոստիկանության ծառայողների հետ և տրամադրել տեղեկատվություն՝ իմ կողմից նախկինում կատարված բնակարանային գողությունների վերաբերյալ, այդ և մի շարք այլ բնակարանային գողություններ կատարել եմ ինքս, ես միայն կատարել եմ բնակարանային գողություններ, իսկ բնակարանային գողություններն էլ կատարել եմ իմ՝ չդատապարտված լինելու ժամանակահատվածում՝ 2014 թվականի սեպտեմբեր ամսից, մինչև 2015 թվականի ապրիլի 20-ը, երբ կրկին բռնվել էի բնակարանային գողություն կատարելու համար, դատապարտվել 6 տարի 6 ամիս ազատազրկման, մասնակի կրել եմ պատիժս և պատժի կրումից ազատվել եմ վաղաժամկետ՝ 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ին: Ազատվելուց հետո կրկին կատարել եմ բնակարանային գողություններ մինչ հաջորդ բռնվելը, այսինքն՝ 2020 թվականի մարտի 31-ը: Այդ ողջ ժամանակահատվածում ես օգտագործել եմ մեկ հեռախոսահամար, այն է 093-15-58-85, իսկ գողություններն էլ ես միշտ կատարել եմ միայնակ, ինձ որևէ մեկը չի օգնել, որևէ մեկը չի իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում: Ինձ որևէ մեկը այդ գողությունները կատարելուց չի նկատել, իսկ այդ գողությունները կատարելու ժամանակահատվածում ու օրերին ես երբեք իմ հեռախոսն ու հեռախոսահամար իմ հետ չեմ վերցրել, այդ դրանք թողել եմ ինչ-որ վայրում, օրինակ` իմ բնակության հասցեներում, որտեղ ես բնակվել եմ վարձակալական հիմունքներով: Ինչ վերաբերվում է իմ բնակության հասցեներին, ապա ես դրանք կոնկրետ հայտնել չեմ կարող, միայն կարող եմ նշել, որ 2014-ից 2015 թվականներին բնակվել եմ Դավիթաշենում և Մալաթիայում, իսկ 2019-ից 2020 թթ ընթացքում՝ Ախպարաշեն կոչվող թաղամասում, որտեղ էլ բնակվելու ընթացքում գողություն կատարելու համար բռնվել եմ Հաղթանակ թաղամասում ու դատապարտվել ազատազրկման 6 տարի ժամկետով, իսկ պատժի կրումն էլ հաշվվել է 2020 թվականի մարտի 31-ից, այն ժամանակվանից, երբ բռնվել եմ: Նախկինում ես չեմ խոստովանել իմ կողմից միշարք բնակարանային գողություններ կատարելու հանգամանքը, սակայն այժմ ցանկանում եմ դրվագներով նշել, թե երբ, ինչ հանգամանքներում և որտեղից եմ կատարել այդ գողությունները ու ինչ գողացել:
1/ 2014 թվականի սեպտեմբեր ամսից, մինչև 2015 թվականի ապրիլի 20-ը ընկած ժամանակահատվածում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, Դավիթաշեն թաղամասում բնակվելու ընթացքում, որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Դավիթաշեն կոչվող թաղամասի 4-րդ թաղամաս, երբ տեսել եմ շենքի 2-րդ հարկում տեղակայված մի բնակարան, որի լույսերը անջատված էին ու քանի որ միշտ գողությունը կատարում էի երեկոյան ժամերի ու դրա համար մտա շենք, բարձրացա 2-րդ հարկ, թակեցի դուռը, որը բացող չեղավ, այդ կերպ համոզվեցի, որ տանը մարդ չկար, ապա դուրս եկա բակ, գնացի շենքի հետնամաս, որտեղով անցնում էր գազի խողովակ, որի օգնությամբ բարձրացա 2-րդ հարկ, ու քանի որ իմ մոտ արդեն իսկ պահել էի պտուտակահան, պատուհանին չկար ճաղավանդակ, այդ պտուտակահանի օգնությամբ բացեցի եվրոպական արտադրության պատուհանի փեղկն ու մտա բնակարան, իմ հիշելով փոքր ննջասենյակ, ապա սկսեցի որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր, առանց տան իրերը խառնելու ու թափելու, ապա այդ տանից գտել եմ բնակարանի պահեստային բանալիները, իսկ տանից գտած իրերը՝ թվով 4 կամ 5 հատ հեռուստացույցները և ոգելից խմիչքները՝ լիկիոր, օղի, կոնյակ և այլն, հենց դռնով էլ հանել եմ դուրս, դրել իմ կողմից փակովի տարբերակով վերցված Նիսսան Պրիսաժ մակնիշի ավտոմեքենան ու հեռացել: Այդ բնակարանից ես միայն գողացել եմ 4 կամ 5 հեռուստացույցներ և ոգելից խմիչքներ, բացի նշվածից այլ ոչինչ չեմ գողացել, գումար կամ ոսկեղեն չի եղել, դրա հասցեն հստակ չեմ հիշում, սակայն կարող եմ մատնացույց անել, այն գտնվում էր ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության հետնամասում: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում, ինչ վերաբերվում է իմ կողմից գողացված իրերին, ապա իմ հիշելով խմիչքները ես խմել եմ, իսկ ինչ վերաբերվում է հեռուստացույցներին, ապա դրանք ես վաճառել եմ Վանաձորում ինձ անծանոթ անձանց, որոնց որևէ տվյալ հայտնել չեմ կարող, իսկ ինչ վերաբերվում է գողացված իրերի նկարագիրներին, ապա դրանք նկարագրել և մոդելներ հայտնել չեմ կարող, քանի որ չեմ հիշում, միայն իմ մեջ տպավորվել է, որ հյուրասենյակի հեռուստացույցը բավականին մեծ էր, սակայն չափերը ևս հայտնել չեմ կարող, իսկ բակ իջացրել եմ դրանք հերթով, միայնակ, ինձ դրանք իջացնելուց ոչ ոք չի տեսել: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում:
2/ Բացի այդ, 2014 թվականի սեպտեմբեր ամսից, մինչև 2015 թվականի ապրիլի 20-ը ընկած ժամանակահատվածում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, Դավիթաշեն թաղամասում բնակվելու ընթացքում, որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Դավիթաշեն կոչվող թաղամասի կրկին 4-րդ թաղամաս, երբ տեսել եմ մի առանձնատուն, որի դարպասի դռան վրա առկա էր գցված կողպեք, այդ հանգամանքով էլ պայմանավորված հասկացա, որ տանը մարդ չկա, որի լույսերը անջատված էին ու քանի որ միշտ գողությունը կատարում էի երեկոյան ժամերի ու դրա համար թեքվեցի դեպի տան հետնամաս, որտեղ առկա էին նաև ավտոտնակներ, իսկ հողամասն ու տունն էլ իմ հիշելով պարսպապատ չէին, այլ առկա էր ճաղավանդակներ հողամասի կողքերին, ապա անցա այդ ճաղավանդակներն ու մոտեցա տան հետնամաս, տան պատուհաններին չկար ճաղավանդակ ու կրկին իմ մոտ պահվող պտուտակահանի օգնությամբ բացեցի այդ մեկ հարկանի առանձնատան հետևի պատուհանի փեղկն ու մտա տուն, կրկին բնակարանում փնտրեցի արժեքավոր իրեր, առանց տան իրերը խառնելու ու թափելու, ապա այդ տան հյուրասենյակի պահարանի վրայից գտա ռուսական ռուբլի՝ շուրջ 30.000 ՌԴ ռուբլի, վերցրեցի միայն այդ գումարն ու դուրս եկա նույն պատուհանից ու հեռացա, ինչ վերաբերվում է այդ գումարին, ապա այն ծախսել եմ իմ անձնական կարիքները հոգալու համար: Այդ բնակարանից ես միայն գողացել եմ նշված գումարը, բացի դրանից արժեքավոր այլ իրեր չեմ գտել, շատ չեմ էլ փնտրել, քանի որ գումարը արդեն իսկ գտել էի: Դրա հասցեն հստակ չեմ հիշում, սակայն կարող եմ մատնացույց անել, այն ևս գտնվում էր ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության հետնամասում: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում:
3/ Բացի այդ, կրկին 2014 թվականի սեպտեմբեր ամսից, մինչև 2015 թվականի ապրիլի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, Դավիթաշեն թաղամասում բնակվելու ընթացքում, որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգված, երբ տեսել եմ շենքի 2-րդ հարկում տեղակայված մի բնակարան, որի լույսերը անջատված էին ու քանի որ միշտ գողությունը կատարում էի երեկոյան ժամերի ու դրա համար մտա շենք, բարձրացա 2-րդ հարկ, թակեցի դուռը, որը բացող չեղավ, այդ կերպ համոզվեցի, որ տանը մարդ չկար, ապա դուրս եկա բակ, գնացի շենքի հետնամաս, երբ նկատեցի, որ ներքևի հարկի պատուհաններին առկա են ճաղավանդակներ և այդ ճաղավանդակներից բռնվելով բարձրացա 2-րդ հարկ՝ իմ հիշելով պատշգամբ, երբ էլ դռնով կամ պատուհանով, հստակ չեմ հիշում և կհայտնեմ տեղում, մտա բնակարան, ապա սկսեցի որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր, առանց տան իրերը խառնելու ու թափելու, ապա այդ տանից գտել եմ տարբեր ոսկյա զարդեր և գումար, սակայն այժմ չեմ էլ հիշում, թե քանի կտոր ոսկյա զարդեր են եղել ու ինչ չափի գումար: Ես ոսկյա զարդերը վաճառել եմ կրկին Վանաձոր քաղաքում գտնվող ոսկու շուկայի աշխատողին, որի տվյալներ ես չգիտեմ, իսկ գումարներն էլ ես ծախսել եմ իմ անձնական կարիքների համար: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում, ինչ վերաբերվում է գողացված իրերի նկարագիրներին, ապա դրանք նկարագրել և մոդելներ հայտնել չեմ կարող, քանի որ չեմ հիշում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում, այն եղել է ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնի մոտակայքում:
4/ Բացի այդ, 2015 թվականի ապրիլ ամսին, կոնկրետ օր և ժամ հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, Մալաթիա թաղամասում բնակվելու ընթացքում, որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 6-րդ զանգված, երբ տեսել եմ շենքի 2-րդ հարկում տեղակայված մի բնակարան, որի լույսերը անջատված էին ու քանի որ միշտ գողությունը կատարում էի երեկոյան ժամերի ու դրա համար մտա շենք, բարձրացա 2-րդ հարկ, թակեցի դուռը, որը բացող չեղավ, այդ կերպ համոզվեցի, որ տանը մարդ չկար, ապա դուրս եկա բակ, գնացի շենքի կողքը, երբ ինչ-որ իրերից բռնվելով, այժմ հստակ չեմ հիշում, բարձրացա 2-րդ հարկ՝ իմ մոտ առկա պտուտակահանի օգնությամբ բացեցի պատուհանը և մտա բնակարան, ապա սկսեցի որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր, առանց տան իրերը խառնելու ու թափելու, ապա այդ տան ննջասենյակից գտել եմ մեկ կատ ոսկյա մատանի, իսկ նույն ննջասենյակի պահարանից՝ տոպրակով ռուսական ռուբլի՝ 300.000 ՌԴ ռուբլի, վերցրեցի այն ու կրկին նույն ձև դուրս եկա պատուհանից ու հեռացա, իսկ այդ ոսկյա մատանին այժմ չեմ հիշում ինչ եմ արել, ըստ երևույթին ինչ-որ մեկին վաճառել եմ, իսկ գումարներն էլ ծախսել եմ իմ անձնական կարիքների համար: Եղել է մեկ կտոր ոսկյա մատանի: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում, ինչ վերաբերվում է գողացված մատանու նկարագրին, ապա դա նկարագրել և մոդելը հայտնել չեմ կարող, քանի որ չեմ հիշում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում, այն եղել է Նոր Նորքի 6-րդ զանգվածում, հստակ հասցեն մատնացույց կանեմ:
5/ Բացի այդ, 2014 թվականի սեպտեմբեր ամսից, մինչև 2015 թվականի ապրիլի 20-ը ընկած ժամանակահատվածում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, կրկին որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան փողոց, երբ տեսել եմ 5 հարկանի շենքի 2-րդ հարկում տեղակայված մի բնակարան, որի լույսերը անջատված էին ու քանի որ միշտ գողությունը կատարում էի երեկոյան ժամերի ու դրա համար մտա շենք, բարձրացա 2-րդ հարկ, թակեցի դուռը, որը բացող չեղավ, այդ կերպ համոզվեցի, որ տանը մարդ չկար, ապա դուրս եկա բակ, գնացի շենքի հետնամաս, երբ ինչ-որ իրերից բռնվելով, այժմ հստակ չեմ հիշում, բարձրացա 2-րդ հարկ՝ իմ մոտ առկա պտուտակահանի օգնությամբ բացեցի պատուհանը և մտա բնակարան, ապա սկսեցի որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր, առանց տան իրերը խառնելու ու թափելու, ապա այդ տան մի սենյակից գտել եմ ոսկյա զարդեր իմ հիշելով 5 կամ 6 կտոր, վերցրեցի այն ու կրկին նույն ձև դուրս եկա պատուհանից ու հեռացա, իսկ այդ ոսկյա զարդերն էլ ես վաճառել եմ ինձ անծանոթ անձանց, այժմ անգամ տեղը չեմ հիշում, իսկ գումարներն էլ ծախսել եմ իմ անձնական կարիքների համար: Եղել է իմ հիշելով 5 կամ 6 կտոր ոսկյա զարդեր: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում, ինչ վերաբերվում է գողացված իրերի նկարագրին, ապա դրանք նկարագրել և մոդելը հայտնել չեմ կարող, քանի որ չեմ հիշում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում, այն եղել է Բաշինջաղյան փողոցում, հստակ հասցեն մատնացույց կանեմ: Այսպես, 2014 թվականի սեպտեմբեր ամսից, մինչև 2015 թվականի ապրիլի 20-ը ընկած ժամանակահատվածում կատարել եմ նշված 5 բնակարանային գողությունները, որոնցից ոչ մեկի համար ես պատասխանատվության չեմ ենթարկվել, չեմ էլ իմանում, թե նշված դեպքերով գործ հարուցվել է, թե ոչ, համենայնդեպս ինձ ոչ ոք չի կանչել հարցաքննության, ես հայտնել եմ ամբողջովին և մանրամասն, այլ տեղեկություն տրամադրել չեմ կարող, քանի որ չեմ հիշում, միայն կնշել, որ ես բոլոր գողություններն էլ կատարելու ժամանակ եղել եմ միայնակ:
6/ Բացի այդ, իմ վերաբերյալ քննվող մեկ այլ քրեական գործով դատապարտվելուց ու պատիժս կրելուց հետո՝ 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ բնակվում էի Ախպարաշեն կոչվող թաղամասում, ավելի կոնկրետ Շահումյան 5-րդ փողոցի տներից մեկում վարձակալական հիմունքներով, կոնկրետ օր և ժամ հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, նկատեցի, որ հեռանում են իմ տան դիմաց՝ նույն փողոցի վրա բնակվող անձինք՝ սակայն այժմ չեմ հիշում, թե ով երբ է հեռացել, նրանց չեմ ճանաչում, փակել են դարպասի դուռը ու հեռացել: Հեռանալուց հետո ես մոտեցել եմ դարպասին, ստուգել, որ այն փակ էր, ապա դարպասի վրայով թռել և անցել եմ բակ, ապա մոտեցել դռանը, փորձել եմ բացել այն, երբ էլ նկատել եմ, որ այդ տան մուտքի դուռը գտնվում էր բաց վիճակում, ապա դռնով մտել եմ ներս, փորձել գտնել տարբեր արժեքավոր իրեր և իմ հիշելով ննջասենյակից գտել եմ ոսկյա զարդեր՝ մի քանի կտոր, սակայն հստակ այժմ չեմ հիշում, թե քանի կտոր էր, ապա վերցրել եմ դրանք ու դուրս եկել տանից, ապա ներսից բացել եմ դարպասի դուռը, քանի որ այն ներսից բացվում էր, ու հեռացել եմ: Այդ տանը գումար չի եղել, եղել է միայն ոսկյա զարդեր, որոնք այժմ ես նկարագրել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ: Ես ոսկյա զարդերը վաճառել եմ կրկին պատահական անձանց, որոնց տվյալներ ես չգիտեմ, իսկ գումարներն էլ ես ծախսել եմ իմ անձնական կարիքների համար: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում, ինչ վերաբերվում է գողացված իրերի նկարագիրներին, ապա դրանք նկարագրել և մոդելներ հայտնել չեմ կարող, քանի որ չեմ հիշում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում, այն եղել է իմ բնակության վայրի հասցեի դիմաց:
Հարց-Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել Գրիգոր Խաչատրյանը, որ իր բնակարանից 2020 թվականի փետրվարի 7-ին գողացվել է 1 հատ ոսկյա ողեր, 1 հատ ոսկյա կուլոն, 1 հատ ոսկյա աչքի ուլունգ, 1 հատ ոսկյա խաչ և 1 հատ ոսկյա մատանի, ինչի արդյունքում իրեն պատճառվել է 500.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, ինչ կասեք այդ մասին, ինչ գնով եք դրանք վաճառել:
Պատասխան- Այժմ ես չեմ հիշում, թե երբ է հստակ դեպքը եղել, հնարավոր է նշված օրը ես հանցանքը կատարած լինեմ, չեմ հիշում, թե քանի կտոր ոսկյա զարդեր են եղել իմ կողմից գողացված զարդերը, սակայն կարող եմ նշել մի հանգամանք, որ իմ կողից գողացված իրերի արժեքը չէր կարող լինել 500.000 ՀՀ դրամի, քանի որ ես դրանք շատ չնչին գումարով եմ վաճառել՝ ընդհանուրը 50-ից 60.000 ՀՀ դրամով, քանի որ դրանք մանր և բարակ ոսկեղեններ էին: Այդ իրերը ես այժմ նկարագրել չեմ կարող և ես չեմ էլ հիշում, թե քանի կտոր ոսկյա զարդեր են եղել: Ես նշված առանձնատան բակ եմ մտել՝ դարպասի վրայով, իսկ դուրս եմ եկել՝ դարպասի դուռը ներսից բացելով, իսկ տան դուռը եղել է բաց վիճակում: Նշված դեպքի վերաբերյալ ավելացնելու ոչինչ չունեմ:
7/ Բացի այդ, կրկին 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ բնակվում էի Ախպարաշեն կոչվող թաղամասում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, կրկին որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ քայլելով գնացել եմ իմ բնակության վայրին հարակից առանձնատներից մեկի բակ, պարսպի վերնամասից նայել, որ տան լույսերն անջատված են, և դրանով համոզվելով, որ տանը ոչ ոք չկա, թռել և անցել եմ պարիսպը, ապա ինչ-որ աստիճաներով բարձրացել եմ վեր, այն բալկոնանման հատված էր, իսկ տան պատուհաններին չկար ճաղավանդակ, ապա կրկին իմ մոտ առկա պտուտակահանի օգնությամբ բացել եմ այդ տան պատուհանի փեղկը, մտել ներս, փնտրել արժեքավոր իրեր, սակայն արժեքավոր ոչինչ չգտնելով հեռացել եմ՝ նշված բնակարանից ես ոչինչ չեմ գողացել ու հեռացել եմ: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում, այն եղել է կրկին Ախպարաշեն կոչվող թաղամասի մոտակայքում, հստակ հասցեն մատնացույց կանեմ:
Հարց-Նշված պատուհանը եղել է բաց վիճակում, թե ոչ, կամ հակառակ բացված է եղել, թե ոչ:
Պատասխան- Ես այժմ չեմ հիշում, թե պատուհանը ֆոռտուշկա է արված եղել, թե ոչ, սակայն հստակ գիտեմ, որ պատուհանը բաց չի եղել և ես եմ այն բացել պտուտակահանի օգնությամբ:
Հարց- Կարինե Մարգարյանն իր ցուցմունքով նշել է, որ իր տան պատուհանն հակառակ է բաց թողել՝ ֆոռտուշկա է արել, իսկ դուք էլ նշեցիք, որ դուք պտուտակահանի օգնությամբ եք բացել, հնարավոր չէր արդյոք կիսաբաց պատուհանով մուտք գործել:
Պատասխան- Ինչպես արդեն նշեցի, ես չեմ հիշում, թե տան պատուհանը ինչպես էր բացված, միայն կարող եմ նշել, որ եթե նույնիսկ ֆոռտուշկա արված լիներ, ապա դա միայն հնարավոր կլիներ բացել պտուտակահանի օգնությամբ, որն էլ ես ըստ երևույթին արել եմ, սակայն այդ տնից ես ոչինչ չեմ գողացել, քանի որ արժեքավոր ոչինչ չեմ գտել: Ավելացնելու այլ հանգամանք չունեմ նշված դեպքի առթիվ, հայտնել եմ իրականությունը:
8/ Բացի այդ, 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ բնակվում էի Ախպարաշեն կոչվող թաղամասում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, կրկին որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Դավիթաշեն կոչվող թաղամասի կրկին 4-րդ թաղամասի վերջնամաս, երբ տեսել եմ շենքի 2-րդ հարկում տեղակայված մի բնակարան, որի լույսերը անջատված էին ու քանի որ միշտ գողությունը կատարում էի երեկոյան ժամերի ու դրա համար մտա շենք, բարձրացա 2-րդ հարկ, թակեցի դուռը, որը բացող չեղավ, այդ կերպ համոզվեցի, որ տանը մարդ չկար, ապա դուրս եկա բակ, գնացի շենքի հետնամաս, որտեղ առկա առաջին հարկի պատուհանի ճաղավանդակի վրայով բարձրացել եմ 2-րդ հարկ, ու քանի որ իմ մոտ արդեն իսկ պահել էի պտուտակահան, պատուհանին չկար ճաղավանդակ, այդ պտուտակահանի օգնությամբ բացեցի եվրոպական արտադրության պատուհանի փեղկն ու մտա բնակարան, ապա սկսեցի որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր, առանց տան իրերը խառնելու ու թափելու, ապա այդ տան հյուրասենյակից գտել եմ 200 կամ 300 ԱՄՆ դոլար գումար, ինչպես նաև գտել եմ դրամապահոց /Կասսա/, որում առկա էին լցված մետաղադրամներ՝ 500 ՀՀ դրամանոց, դա ևս վերցրել եմ ու նույն ճանապարհով դուրս եկել և հեռացել: Բացի գումարից ես այլ ոչինչ չեմ գողացել, իսկ դրամարկղն էլ չեմ հիշում, թե ինչ ձևի էր, գումարն էլ ծախսել եմ իմ սեփական կարիքների համար: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում:
9/ Բացի այդ, 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ բնակվում էի Ախպարաշեն կոչվող թաղամասում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, կրկին որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Տիչինա փողոցի վերջնամաս, անցել Շերամ Տիչինա փողոցների խաչմերուկը, երբ էլ նշված փողոցի ձախ կողմում նկատել եմ երկհարկանի առանձնատուն, որոշել եմ գողություն կատարել այդ առանձնատնից ու պարսպի մյուս կողմից տեսնելով, որ լուս չի վառվում, թռել և անցել եմ պարիսպն ու այդ տան դրսում առկա աստիճաններով բարձրացել եմ 2-րդ հարկ, փորձել բացել դուռը, երբ էլ նկատել եմ, որ երկրորդ հարկի դուռը գտնվում էր բաց վիճակում, այդ դռնով մտել եմ առանձնատուն՝ երկրորդ հարկ, ապա սկսեցի որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր, առանց տան իրերը խառնելու ու թափելու, ապա այդ տան ննջասենյակից գտել եմ իմ հիշելով 300 ԱՄՆ դոլար գումար, վերցրել այն և բացի նշվածից այլ ոչինչ չեմ վերցրել, ու քանի որ բակից ինչ-որ ձայներ լսեցի, այդ տան երկրորդ հարկի պատուհանից ցատկեցի ներքև ու հողամասի միջով քայլեցի ու մյուս կողմում առկա պարսպով ցատկեցի, անցա այն ու դուրս եկա փողոց, իսկ գումարներն էլ ծախսել եմ իմ անձնական կարիքների համար: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում, ինձ որևէ մեկը ձայն չի տվել, ես միայն բակից ձայն եմ լսել ու այդ իսկ պատճառով եմ պատուհանով ցատկել ու հեռացել: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում:
10/ Բացի այդ, 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ բնակվում էի Ախպարաշեն կոչվող թաղամասում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, կրկին որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Աջափնյակ թաղամասում գտնվող Կայզեր սուպերմարկետից մի փոքր ներքև առկա շինանյութի խանութի հետնամասում գտնվող 5 հարկանի շենքերից մեկի բակ, կրկին տեսել, որ երրորդ հարկի բնակարաններից մեկի լույսերը չեն վառվում, մտել եմ շենք, թակել այդ բնակարանի դուռը, հասկացել, որ տանը մարդ չկա, ապա իջել եմ բակ և շենքի հետնամասում առկա բնակարանների պատշգամբներով բռնվելով բարձրացել եմ 3-րդ հարկի բնակարանի պատշգամբ, որի դուռը գտնվում էր բաց վիճակում ու մտա բնակարանի ննջասենյակ, ապա սկսեցի որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր և հենց այդ ննջասենյակից գտել եմ մի քանի կտոր ոսկյա զարդեր ու շուրջ 800 ԱՄՆ դոլար գումար: Բացի գումարից և ոսկյա զարդերից ես այլ ոչինչ չեմ գողացել, ոսկյա զարդերը նկարագրել չեմ կարող, դրանք ես վաճառել եմ պատահական անձանց, որոնց տվյալները չգիտեմ, գումարն էլ ծախսել եմ իմ սեփական կարիքների համար: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում:
11/ Բացի այդ, 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ բնակվում էի Ախպարաշեն կոչվող թաղամասում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, կրկին որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Շենգավիթ կոչվող թաղամաս՝ մետրոյի մոտակայք՝ 4 կամ 5 հարկանի շենքերից մեկի բակ, կրկին տեսել, որ երկրորդ հարկի բնակարաններից մեկի լույսերը չեր վառվում, մտել եմ շենք, թակել այդ բնակարանի դուռը, հասկացել, որ տանը մարդ չկա, ապա իջել եմ բակ և շենքի հետնամասում առկա ինչ-որ մետաղներից բռնվելով բարձրացել եմ 2-րդ հարկ, կանգնել ինչ-որ մետաղի վրա ու պտուտակահանի օգնությամբ բացել եմ բնակարանի պատուհանը, անմիջապես մտել ննջասենյակ, ապա սկսել որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր և հենց այդ ննջասենյակից գտել եմ մի քանի կտոր ոսկյա զարդեր, վերցրել դրանք ու հեռացել նույն ճանապարհով: Բացի ոսկյա զարդերից ես այլ ոչինչ չեմ գողացել, ոսկյա զարդերը նկարագրել չեմ կարող, դրանք ես վաճառել եմ պատահական անձանց, որոնց տվյալները չգիտեմ, գումարն էլ ծախսել եմ իմ սեփական կարիքների համար: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում:
12/ Բացի այդ, 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ բնակվում էի Ախպարաշեն կոչվող թաղամասում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, կրկին որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի վրա գտնվող Երևան Սիթի սուպերմարկետի հետնամասի շենքերից մեկի բակ, կրկին տեսել, որ երկրորդ հարկի բնակարաններից մեկի լույսերը չեր վառվում, մտել եմ շենք, թակել այդ բնակարանի դուռը, հասկացել, որ տանը մարդ չկա, ապա իջել եմ բակ և շենքի հետնամասում առկա ինչ-որ մետաղներից բռնվելով բարձրացել եմ 2-րդ հարկ, կանգնել ինչ-որ մետաղի վրա ու պտուտակահանի օգնությամբ բացել եմ բնակարանի պատուհանը, անմիջապես մտել խոհանոց, ապա սկսել որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր և հենց այդ ժամանակ էլ ննջասենյակից գտել եմ 400 Եվրո գումար վերցրել դրանք ու հեռացել նույն ճանապարհով: Բացի գումարից ես այլ ոչինչ չեմ գողացել, գումարն էլ ծախսել եմ իմ սեփական կարիքների համար: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում:
13/ Բացի այդ, 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ բնակվում էի Ախպարաշեն կոչվող թաղամասում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, կրկին որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածում առկա դատարանի դիմացի շենքերից մեկի բակ, կրկին տեսել, որ երկրորդ հարկի բնակարաններից մեկի լույսերը չեր վառվում, մտել եմ շենք, թակել այդ բնակարանի դուռը, հասկացել, որ տանը մարդ չկա, ապա իջել եմ բակ և շենքի դիմաց առկա խողովակներից բռնվելով բարձրացել եմ 2-րդ հարկ, կանգնել խողովակի վրա ու պտուտակահանի օգնությամբ բացել եմ բնակարանի պատուհանը, անմիջապես մտել խոհանոց, ապա սկսել որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր և հենց այդ ժամանակ էլ ննջասենյակից գտել եմ 2 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամների մեկ տուփ՝ այսինքն` ԠԠԠ ԱՄՆ դոլար և մեկ հատ յուրահատուկ 100 դոլարանոց՝ կանաչ գույնի, որի մեջտեղի հատվածը թափանցիկ էր, այն էլ ես փոխանակել եմ 70.000-ից ավելի ՀՀ դրամի հետ: Անգամ այդ ժամանակ շքամուտքից ձայներ եմ լսել, ցատկել եմ ու վայր ընկնելով գետնին կոտրել եմ ոտքս և բուժօգնության եմ դիմել Աստղիկ բ/կ-ում, ստացել բուժօգնություն, սակայն կրկին ժամանակահատվածը չեմ հիշում, իսկ հիվանդանոցում էլ հայտնել եմ, որ վնասվածքս ստացել եմ վայր ընկնելու հետևանքով: Չնայած ես ցատկել եմ երկրորդ հարկից, սակայն ինձ ոչ ոք չի նկատել, գողությունը ես կատարել եմ միայնակ, ինձ որևէ մեկը չի օգնել: Բացի գումարից ես այլ ոչինչ չեմ գողացել, գումարն էլ ծախսել եմ իմ սեփական կարիքների համար: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում:
14/ Բացի այդ, 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2020 թվականի մարտի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ բնակվում էի Ախպարաշեն կոչվող թաղամասում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, կրկին որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածում առկա դատարանի մոտակա շենքերից մեկի բակ, կրկին տեսել, որ երրորդ հարկի բնակարաններից մեկի լույսերը չի վառվում, մտել եմ շենք, թակել այդ բնակարանի դուռը, հասկացել, որ տանը մարդ չկա, ապա իջել եմ բակ և շենքի հետնամասում առկա բնակարանների պատշգամբներով բռնվելով բարձրացել եմ 3-րդ հարկի բնակարանի պատշգամբ, որի դուռը գտնվում էր բաց վիճակում ու մտա բնակարանի ննջասենյակ, ապա սկսեցի որոնել տարբեր արժեքավոր իրեր և հենց այդ ննջասենյակից գտել եմ շուրջ 3.500.000 ՀՀ դրամ գումար, վերցրել դրանք և բացի նշվածից ես այլ ոչինչ չեմ գողացել, գումարն էլ ծախսել եմ իմ սեփական կարիքների համար: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում: Գումարը գտնելուց հետո դուրս եմ եկել դռնից, քանի որ ներսից հնարավոր էր բացել բնակարանի դուռը: Բացել եմ, իջել և հեռացել: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում:
15/ Բացի այդ, 2014 թվականի սեպտեմբեր ամսից, մինչև 2015 թվականի ապրիլի 20-ը ընկած ժամանակահատվածում, կոնկրետ օր, ժամ կամ ամիս հայտնել չեմ կարող, քանի որ անցել է տևական ժամանակ, կրկին որոշել եմ գողություն կատարել և միայնակ գնացել եմ Երևան քաղաքի Անաստասավան կոչվող թաղամաս, երբ տեսել եմ մի առանձնատուն, որի դարպասի դուռը գտնվում էր փակ վիճակում, այդ հանգամանքով էլ պայմանավորված հասկացա, որ տանը մարդ չկա, որի լույսերը անջատված էին ու քանի որ միշտ գողությունը կատարում էի երեկոյան ժամերի ու դրա համար թռա և անցա դարպասը, մոտեցա տանն ու աստիճաններով բարձրացա վեր, տան պատուհաններին չկար ճաղավանդակ ու կրկին իմ մոտ պահվող պտուտակահանի օգնությամբ բացեցի այդ առանձնատան պատուհանի փեղկն ու մտա տուն, կրկին բնակարանում փնտրեցի արժեքավոր իրեր, առանց տան իրերը խառնելու ու թափելու, ապա այդ տան իմ հիշելով ննջասենյակից գտա մի քանի կտոր ոսկյա զարդեր ու դուրս եկա նույն պատուհանից ու հեռացա, ինչ վերաբերվում է այդ զարդերին, ապա դրանք վաճառել եմ պատահական անձանց, իսկ գումարն էլ ծախսել եմ իմ անձնական կարիքները հոգալու համար: Այդ բնակարանից ես միայն գողացել եմ նշված զարդերում, բացի դրանից արժեքավոր այլ իրեր չեմ գտել: Դրա հասցեն հստակ չեմ հիշում, սակայն կարող եմ մատնացույց անել: Ես եղել եմ միայնակ, գողությունը կատարելուց ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, չեն էլ իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում: Նշված դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկատվություն հայտնել չեմ կարող, հասցեն էլ մատնացույց կանեմ տեղում: Այսպիսով, նշված ողջ 15 դեպքերում էլ բնակարանային գողությունները կատարել եմ միայնակ, կատարվածում ինձ ոչ ոք չի օգնել, չի նկատել, որևէ մեկը չի իմացել, որ ես գողություն եմ կատարում և կատարել, ես եմ իմ նախաձեռնությամբ ցանկացել հայտնել իմ կողմից կատարված հանցանքները, բացի նշվածից ես այլ հանցանք չեմ կատարել, իսկ իմ մյուս կատարած հանցանքների համար էլ ես ենթարկվել եմ քրեական պատասխանատվության:
Հարց- Նկարագրեք Ձեր կողմից գողացված իրերը, դրանք որտեղ և ում եք վաճառել:
Պատասխան- Իմ կողմից գողացված իրերը ես նկարագրել չեմ կարող, դրանց ես որևէ ուշադրություն չեմ դարձրել, միայն վաճառել ու ստացված գումարներն էլ ծախսել եմ իմ սեփական կարիքների համար: Այս ողջ ընթացքում ինձ որևէ մեկը չի նկատել, որ գողություն եմ կատարում, ինձ ոչ ոք չի օգնել, որևէ միջոց չի տրամադրել և որևէ մեկը չի իմացել, որ ես գողություն եմ կատարել կամ կատարում: Ես հայտնել եմ իրականությունը, ես եմ ցանկություն հայտնել և նախաձեռնել տրամադրել իմ կողմից կատարված հանցանքների մասին տեղեկատվություն, իմ վրա որևէ մեկը ճնշում չի գործադրել, դա իմ կամարտահայտությունն է:
Հարց- Ինչպես և ինչ հանգամանքներում ես որոշել, թե որտեղից, երբ և ինչպես պետք է գողությունը կատարես:
Պատասխան- Դա եղել է պատահականության սկզբունքով, ես պատահաբար եմ ամեն անգամ որոշել գողություն կատարել, ընդ որում ես գողությունը կատարել եմ, ստացված գումարները ծախսել եմ, որից հետո կրկին ինձ մոտ ցանկություն է առաջացել բնակարանային գողություն կատարելու, որն էլ արել եմ և կատարել եմ նոր հանցանք, ես ճիշտ է հոգեպես առողջ եմ, ես ինքս եմ միայն որոշել գողություն կատարել և ինձ ոչ ոք չի դրդել հանցանք կատարելուն:
Հարց- Ճանաչել եք այն բնակարանների սեփականատերերին, որտեղից կատարել եք գողություններ կամ փորձ:
Պատասխան- Ոչ, ես որևէ բնակարանի սեփականատիրոջ չեմ ճանաչել:
Հարց- Դուք նշեցիք, որ բնակարանային գողություններ կատարելուց առաջ բարձրացել եք շենքի նշված հարկ, թակել բնակարանի դուռը: Եղել է դեպք, որ ինչ-որ մեկը դուռը բացի, եթե այո, ապա ինչ եք ասել, իսկ եթե ոչ, ապա ինչ պետք է հայտնեիք դուռը բացող անձին:
Պատասխան- Չի եղել դեպք, որ ինչ-որ մեկը դուռը բացի, իսկ ինչ վերաբերվում է եթե բացեին, ապա հայտնում եմ, որ տեղում պետք է կողմնորոշվեի դրա մասին, օրինակ կհարցնեի այս կամ այն անձի տունն է, թե ոչ:
Հարց- Ձեր կողմից նշված բնակարանների և առանձնատների յուրահատկությունների մասին կարող եք նշել, թե ոչ:
Պատասխան- Ես դրանց ընդհանրապես ուշադրություն չեմ դարձրել, իմ միտքն աշխատել է միայն գողություն կատարելու համար, ուստի որևէ նկարագիր տրամադրել չեմ կարող, միայն կարող եմ նշել, որ կոնկրետ հասցեները ցույց կտամ, քանի որ բոլորի տեղերն էլ հիշում եմ, սակայն հասցեներով չգիտեմ: Ավելացնելու այլ հանգամանք չունեմ, հայտնել եմ իրականությունը:»:
-2024 թվականի դեկտեմբերի 09-ին, մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «(...)Ինձ պարզ է մեղադրանքի ձևը, բովանդակությունը և էությունը: Ներկայացված մեղադրանքում ես ինձ լիովին մեղավոր եմ ճանաչում, ես ինքս եմ իմ կամքով ցուցմունք տվել, պնդում եմ նախկինում տրվածս ցուցմունքը: Եթե ես ցուցմունք չտայի, չեմ կարծում, որ նշված դեպքերը կբացահայտվեր, պատրաստակամ եմ նաև մատնանշել այն հասցեները, որտեղից ևս կատարել եմ գողություններ, զղջում եմ կատարածս արարքի համար: Ինչ վերաբերվում է այն հանգամանքին, որ համաձայն սահմանահատումների պատմության, ես 2015 թվականի փետրվարի 27-ին Բագրատաշենի անցակետով լքել եմ ՀՀ պետական սահմանը և հետ եմ վերադարձել, ապա հստակ պնդում եմ, որ այդ օրը, երբ ես փորձել եմ լքել ՀՀ սահմանը, գտնվել եմ հետախուզման մեջ, ինձ ձերբակալել են և հետ բերել, ուստի դա փաստաթղթային խնդիր է եղել»:
Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը ցուցմունքը տեղում ստուգելու քննչական գործողությունը կատարելիս մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Տիչինա 140 հասցեում տեղակայված առանձնատունն ու հայտարարել, որ 2019 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2020 թվականի մարտ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում պարսպի վրայով թռել և անցել է բակ, ապա ներսում առկա աստիճաններով բարձրացել առանձնատան երկրորդ հարկ, ներսից գողացել 300 ԱՄՆ դոլար գումար ու դիմել փախուստի: Բացի այդ, Մ.Պողոսյանը մատնացույց է արել նաև Երևան քաղաքի Ա.Մանուկյան 28 հասցեում տեղակայված առանձնատունն ու հայտարարել, որ նշված տան պարսպի վրայով ցատկելով իջել է բակ, բացել տան պատուհաններից մեկը, մտել տուն, սակայն արժեքավոր ոչինչ չհայտնաբերելով հեռացել է՝ ոչինչ չգողանալով: Բացի այդ, Մ.Պողոսյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Շահումյան 5-րդ փողոցի 3 հասցեում տեղակայված առանձնատունն ու հայտարարել, որ այդ տան դիմացի դարպասի վրայով է բարձրացել, քայլել դեպի մյուս կողմ, տանիքից ցատկել ներքև, մուտք գործել տուն, քանի որ դուռը բաց է եղել, ննջասենյակից գողացել է մի քանի կտոր ոսկյա զարդեր ու հեռացել: Բացի այդ, Մ.Պողոսյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Րաֆֆու 59 շենքի 3 բնակարանն ու հայտարարել, որ շենքի հետնամասի պատուհանից մուտք է գործել ներս և գողացել 300 կամ 400 Եվրո գումար ու հեռացել:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին գ.թ. 12-27, 28-59, հատոր 2-րդ, գ.թ 58-59)
Տուժող Լուսինե Ռաֆիկի Մարգարյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը, երեկոյան, 20:00-ի 21:00-ի սահմաններում տուն են վերադարձել, նկատել են, որ պատուհանները բաց է տան, տունը խառնաշփոթ վիճակում է գտնվում, ստուգել են սենյակները, հասկացել, որ աղջկա սենյակից բացակայում է ոսկյա զարդերը և կանխիկ դրամ: Իրենց տան պատուհանները ճաղավանդակ չունի, տունը գտնվում է երկրորդ հարկում, պատի վրայով տուն մտնելը իր կարծիքով շատ հեշտ է, քանի որ ուղիղ պատուհանի տակ աստիճան կա: Ընդհանուր վնասը չի հիշում, թե ինչքան վնաս է պատճառվել: Իրենք չեն իմացել, թե ով է գողությունը կատարել, քննչական կոմիտեից իրենց հայտնել են, որ գողություն կատարողին գտել են, բայց իրենք քննչական կոմիտե չեն գնացել: Ընդհանուր առմամբ իրենց տանից գողացվել է 300 Եվրո, 10-15.000 ՀՀ դրամ, հստակ չի հիշում և արծաթյա զարդեր: Ինքը կասկած էլ չունի, թե ով է գողություն կատարել: Բնակարան մուտք են գործել պատուհանից, պատուհանը չեն կոտրել, ուղակի բացել մտել են:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Տուժող Գրիգոր Սուրենի Խաչատրյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը տանից դուրս է եկել ցերեկը 4-5-ի կողմերը և արդեն, երբ մթնշաղ էր վերադարձել են տուն: Իրենց տան բակից երկու կողմից առկա է մուտք և այդ դռներից մեկն ինքը և տանեցիները չեն փակում: Ինքը և իր տանեցիները մոտ 30 րոպեի տարբերությամբ դուրս են եկել տանից, և ինքը առաջինն է վերադարձել տուն, նկատել է, որ իրենց տան մուտքի դուռը բաց է, երկու ննջարաններում խառնաշփոթ է, անկողինները թափթփված են իրար վրա, բացված էր պահարանները և թափված, իր ննջարանն ավելի շատ, մայրիկի ննջարանը՝ ավելի քիչ: Առաջինը նկատել են, որ իրենց տան վարագույրներն են փակ, իսկ իրենք ցուրտ եղանակին, երբ միացնում են ջեռուցումը վարագույրները միշտ բաց վիճակում են թողնում, այդտեղից հասկացել են, որ գողություն է կատարվել: Այս պահին մանրամասն չի հիշում հստակ ինչեր են գողացվել, բայց շատ լավ հիշում է, որ կնունքի խաչը, կնոջ սրտաձև կուլոնը, թանկարժեք քարով մատանի և եթե չի սխալվում նաև շղթան են գողացվել: Կանխիկ դրամ ինչքան հիշում է չի գողացվել: Չի եղել այնպես, որ ցուցմունք տալուց հետո պարզվի, որ էլի այլ առարկա է գողացվել: Իր մայրիկին տեղեկացրել են, որ դեպքը բացահայտվել է և հետագայում իրեն կկանչեն:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Տուժող Արթուր Ռազմիկի Հունանյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2020 թվականի հունվարին, դեպքի օրը տուն է վերադարձել երեկոյան ժամի, նկատել է, որ պատուհանը բացված վիճակում է եղել: Մտել է տուն, նկատել, որ խառնաշփոթ իրավիճակ է, սակայն որևէ բան գողացված չի եղել: Դրանից հետո, հավաքել են տունը և պառկել քնել: Որևէ տեղ չեն զանգահարել հայտնել, որ դեպք է տեղի ունեցել, քանի որ որևէ բան չէր գողացվել: Դեպքից մոտ 2 տարի հետո, ինչ-որ մարդու հետ ոստիկանները եկել են տուն, գործողություններ են կատարել, սակայն այդ ժամանակ ինքը տանը չի գտնվել: Ինքը ընտանիքի անդամներից լսել է, որ ոստիկանները այդ անձին բերել են իրենց տուն, այդ անձը ցույց է տվել բնակարանը, հայտնել որտեղ ինչ է արել: Դեպքի օրը խառնված է եղել իրենց ճամպրուկները, այդ օրը իրենք վերադարձել էին Հայաստան, մտել էին տուն, դրել տանը ճամպրուկները և դուրս եկել 1 ժամով, հետ վերադարձել տուն:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Տուժող Արտաշես Հակոբի Համբարյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 5 կամ 6 տարի առաջ, երեկոյան ժամ է եղել, իր տատիկն ու պապիկը տան երկրորդ հարկից ձայներ են լսել, ինքն այդ ժամանակ տանը չի գտնվել: Տատիկի և պապիկի պատմածով, նրանք բարձրանում են տան երկրորդ հարկ, այնտեղ նկատում, որ դուռը փակ է, զանգահարում են իրեն հարցնում, թե ինքն է փակել դուռը, թե ոչ, ինքը հայտնել է, որ ոչ ինքը չի փակել: Տան վերևի հարկից ձայներ են լսել, երբ մուտք են գործել, արդեն մարդ չի եղել այդ հարկում: Ինքը, երբ մտել է սենյակ, ամբողջովին թափթփված վիճակում է եղել: Ինքը չի հիշում, թե ինչքան գումար է հափշտակվել, երբ դեպքից հետո իրեն կանչել են ոստիկանություն, այնտեղ նշել է գումարի չափը: Գումարը գողացել են իր տատիկի սենյակից: Գումարը եղել է ընտանիքի ընդհանուր գումարը, կոնկրետ հիշում է, որ գումարը դոլարային արժույթով է եղել ավելի շատ, քան դրամական: Դեպքը ինչքան հիշում է ձմեռն է տեղի ունեցել: Այդ դեպքի ժամանակ հաղորդում չի ներկայացրել, հետագայում, երևի դեպքից 4 տարի անցել էր, ոստիկանների ավտոմեքենաներ է նկատել, երբ փորձել է տանից դուրս գալ, այդ ժամանակ նկատել է մի անձի ոստիկանների հետ, և այդ ընթացքում չի էլ հասկացել, թե ինչ է կատարվում: Տատիկն ու պապիկն էլ գողություն կատարող անձի դեմքը չեն տեսել:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա Սերինե Արգամի Մովսիսյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ, եթե չի սխալվում դեպքը տեղի է ունեցել 2020 թվականին, երեկոյան ժամի, երբ ետ է վերադարձել բնակարան, նկատել է, որ բնակարանի պատուհանը եղել է բաց, իսկ իրերը եղել են թափթփված և ինքն անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Իր սենյակում թափթփված է եղել ամբողջ իրերը, իսկ բացակայել է 300 Եվրո գումար և արծաթյա զարդեր: Զարդերը եղել են իր անձնական օգտագործմանը, ներկայումս չի կարող կոնկրետ նկարագրել ինչ զարդեր են եղել, քանի որ դեպքից անցել է 5 տարուց ավել ժամանակահատված: Իր բնակարանը գտնվում է երկրորդ հարկում, բնակարանի պատուհանը վնասված չի եղել, ուղակի բացված է եղել: Ինքը հայրիկի հետ է եղել, երբ հասկացել են, որ գողություն է կատարվել, հայրը Արգամ Ներսիսյանն է, իսկ մայրը՝ Լուսինե Մարգարյանը: Իր անձնական իրերը՝ արծաթյա զարդերը և՛ գնել էր և՛ նվեր էր ստացել, գումարը նույնպես պատկանել է իրեն: Ինքը քննիչից իմացել է, թե ով է գողություն կատարել, իրեն հայտնել են անուն ազգանունը, սակայն ինքը չի ճանաչում տվյալ անձին:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա Արմենուհի Գրիգորի Հակոբյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ, դեպքը տեղի է ունեցել մի քանի տարի առաջ, կոնկրետ չի հիշում թե երբ, իրենք տանը չեն գտնվել, երբ ետ են վերադարձել տուն, նկատել են, որ ամբողջ տունը գտնվել է խառնված: Իր սենյակում մատանիներ էին թափթփված, բայց ոչինչ վերցված չէր, սակայն իր ամուսնու մոր սենյակից էր վերցվել ամուսնու կնունքի ոսկուց խաչը: Մայրը ասել էր նաև, որ այլ իրեր էլ էր պակասում, սակայն քանի որ, նա մահացել է, ինքը հստակ չի կարող ասել դրա մասին: Դրանք նույնպես ոսկյա զարդեր են եղել: Այդ ժամանակ, երբ խառնաշփոթը նկատել են, զանգահարել են ոստիկանություն: Մի քանի տարի առաջ իրենց կանչել են, իրենք ցուցմունք են տվել, եթե չի սխալվում հենց դեպքի հաջորդ օրը: Իրենց տանը բնակվում էին ինքը, ամուսինը և ամուսնու մայրը: Գողությունը կատարվել է ամուսնու մոր սենյակից, գողացվել է ամուսնու խաչը և ամուսնու մայրը ասել է նաև, որ եղել է մատանի նաև և ևս մեկ այլ զարդ, սակայն դրա մասին միայն իմացել է ամուսնու մորից, ով արդեն մահացել է, և դա չի կարող ճշտել: Երբ տնից դուրս են եկել, տան դուռը կողպել են: Թե ով էր գողությունը կատարել իրենք չեն իմացել, սակայն իր կարծիքով գողություն կատարողը հետևել է իրենց, քանի որ ամուսնու մայրը միշտ տանն է գտնվել, իսկ դեպքից առաջ նա մեկնել է Սոչի: Մանրամասները ինքը ներկայումս չի հիշում:
Հաշվի առնելով վկայի մինչդատական վարույթի և դատական վարույթի ընթացքում տրված ցուցմունքների միջև առկա էական հակասությունները, հանրային մեղադրողը միջնորդեց հրապարակել վկայի մինչդատական վարույթի ընթացքում տրված ցուցմունքը՝ առկա հակասության մասով, որպիսի միջնորդությունը Դատարանի կողմից բավարարվեց և հրապարակվեց վկայի մինչդատական վարույթի ընթացքում տրված ցուցմունքը միայն առկա հակասությունների մասով, համաձայն որի․
-2020 թվականի փետրվարի 11-ին, վկայի դատավարական կարգավիճակում Արմենուհի Գրիգորի Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «(...)Նշեմ, որ տանից դուրս գալուց հետո մեր տան մուտքի դուռը չեմ կողպել, քանի որ սովորության համաձայն տան մուտքի դուռը մենք չենք կողպում, կողպում ենք միայն դարպասի դուռը: Ես սովորության համաձայն դարպասի դուռը կողպեցի ու գնացի: Դրանից հետո ժամը 23:35-ի սահմաններում ես գտնվում էի իմ հայրական տանը և ինձ զանգահարեց Գրիգորը ու հարցրեց, թե տան մուտքի դուռը ես կողպել եմ, թե ոչ, իսկ ես նրան ասացի, որ այն չեմ կողպել, հետո Գրիգորը ինձ ասաց, որ մեր տանից գողություն է կատարվել: Դրանից հետո, ես անմիջապես գնացի տուն ու տեսա, որ մեր ննջասենյակի իրերը տակն ու վրա են արված, սակայն Գրիգորը ասաց, որ ոչ մի բանի ձեռք չտամ, մինչև ոստիկանները գան: Հետո եկան ոստիկանության աշխատակիցները ու կատարեցին համապատասխան գործողություններ: Դրանից հետո ստուգել ենք տան եղած իրերը և հասկացել ենք, որ մեր ննջասենյակում առկա հայելիով պահարանի տակ դրված տուփի միջից գողացվել է 1 հատ ոսկյա օղեր, 1 հատ ոսկյա կուլոն և 1 հատ ոսկյա զարդ՝ աչքի ուլունք, իսկ մայրիկիս ննջասենյակի մահճակալի կողքին դրված փոքրիկ պահարանի միջից գողացվել է 1 հատ ոսկյա խաչ և 1 հատ ոսկյա մատանի:(...)»:
Վկան մինչդատական և դատական վարույթի ընթացքում տրված ցուցմունքների միջև առկա էական հակասությունների մասով հայտնեց, որ բավականին երկար ժամանակ է անցել, և ինքը նույնիսկ ականջօղների հետ կապված հատվածը չէր հիշում: Ինքն ընդհանրապես, երբ տանից դուրս է գալիս, փակում է և՛ տան և՛ դարպասի դռները, թե ինչու է այդպես գրել այն ժամանակ, չի կարող ասել, ինքը դուռը բաց թողնելու և դուրս գալու սովորություն չունի, ինքը ենթադրել է, որ ներսի դուռը բաց է թողել, քանի որ, որևէ ապակի բաց չի եղել, ըստ այդմ ենթադրում է, որ այդ կոնտեքստում է հայտնել ամուսնուն այդպես: Կոտրված ապակիներ կամ դռներ այդ ժամանակ առկա չի եղել: Ինքը հիշում է, որ իր սենյակի ամբողջ հատակին իր մատանիներն էին թափված, իր ամուսնու մայրիկի սենյակը ավելի թափթփված վիճակում էր, այդ ժամանակ ստուգել են, թե ինչ է պակասում տանից:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 151-153)
Վկա Արգամ Արամայիսի Մովսիսյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ, հստակ չի կարող հիշել դեպքը, երբ է տեղի ունեցել, մոտավորապես 4 տարի առաջ, երեկոյան ժամի տուն են վերադարձել ինքն ու աղջիկը, իսկ կինը գնացել է խանութ, դուռը բացել է, զգացել, որ քամու հոսք կա, նկատել է, որ խոհանոցի պատուհանը բաց է, փակել է այն, ետ վերադարձել և նկատել, որ երեխայի ննջասենյակն ամբողջովին տակնուվրա է եղած, աղջիկը մտել է նույնպես, հայտնել իրեն, որ նրա անձնագրի մեջ դրված գումարը չկա, մոտավորապես 300 Եվրոյի մասին է խոսքը, և դրանից հետո զանգահարել են ոստիկանություն: Դեպքի օրը առավոտյան գնացել են աշխատանքի և երեկոյան վերադարձել, այդ օրը ոչ ոք տանը չի եղել: Խոհանոցի պատուհանը եվրոպատուհան էր, փականների վրա վնասվածքի տեղ կար: Երեխան արծաթի զարդեր ուներ, եթե ճիշտ է հիշում 2 հատ էր, դրանք նույնպես բացակայել են: Ոստիկանները, որ եկել են, դրանից հետո հարցաքննվել են: Դեպքի մասին տեղեկացվել է վերջին անգամ 1 տարի առաջ, իրեն զանգել հայտնել են, որ գողություն կատարած անձը ձերբակալվել է, իսկ դրանից հետո արդեն զանգել և կանչել են դատարան: Ինչ վերաբերում է երեխայի անձնագրի մեջ դրված այլ գումարին՝ ինքը տեղյակ չէ:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
Բանավոր հաղորդում ընդունելու մասին կազմված թիվ 004653 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2023 թվականի մայիսի 11-ին՝ ժամը 21.00-ին, ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնում հաղորդում է տվել Ալվարդ Կարապետի Ղևոնդյանն այն մասին, որ նույն օրը մի խումբ ոստիկաններ այցելել են իրենց բնակարան, երբ էլ ոստիկանության ծառայողներից ու իր որդուց՝ Արթուր Ռազմիկի Հունանյանից, տեղեկացել է, որ 2020 թվականի հունվարի 4-ից 7-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը մուտք է գործել սեփականությամբ իր տղային պատկանող Երևան քաղաքի Արամ Մանուկյան փողոցի 28 տուն, սակայն ոչինչ չգողանալով հեռացել է:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 2)
Բանավոր հաղորդում ընդունելու մասին կազմված թիվ 004513 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2023 թվականի մայիսի 11-ին՝ ժամը 19.50-ին, ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժնում հաղորդում է տվել Արտաշես Հակոբի Համբարյանն այն մասին, որ երկուսից երեք տարի առաջ անհայտ անձը բաց դռնից մուտք է գործել իրենց Երևան քաղաքի Տիչինա 140 տուն և ննջասենյակից գաղտնի հափշտակել է 300 ԱՄՆ դոլար գումար ու հեռացել:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 67)
25.05.2023 թվականին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արտաշես Հակոբի Համբարյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Տիչինա 140 հասցեում գտնվող առանձնատունը, որը մուտք գործելիս առկա է մոխրագույն դարպասներ, որից ներս առկա է ասֆալտապատ տարածք, որի աջ կողմում առկա է շագանակագույն դարպասներ, որից ներս մուտք գործելիս առկա է տարածք, որի ձախ հատվածում առկա են աստիճաններ, որոնք բարձրանալիս գտնվում է տան մուտքի դուռը, որից ներս առկա ննջասենյակի պատուհանի կողքին առկա շագանակագույն պահարանը մատնացույց անելով մասնակիցը հայտարարել է, որ իր հիշելով շուրջ երեք տարի առաջ այդ պահարանից է անհայտ անձը գաղտնի հափշտակել 300 ԱՄՆ դոլար գումար:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 91-93)
08.02.2020 թվականին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գրիգոր Սուրենի Խաչատրյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Շահումյան 5-րդ փողոցի 3 հասցեում գտնվող առանձնատունը, որի ժամանակ վերջինս հայտարարել է, որ իր առանձնատան մուտքի դուռը փականով չի փակվում և տանից դուրս գալուց փակում է միայն դարպասի դուռը, ուստի 2020 թվականի փետրվարի 2-ին՝ ժամը 18.25-ին, դուրս է եկել տանից, իսկ ժամը 19.00-ի սահմաններում տանից դուրս է եկել կինը: Ժամը 23.30-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, փորձել է բանալիով բացել դարպասի դուռը, սակայն այն բաց է եղել, իսկ տան մուտքի դուռը եղել է կիսաբաց վիճակում, իսկ տուն մտնելուց հետո էլ նկատել է, որ տան իրերը թափթփված են, որոնք թափթփված են եղել նաև դեպքի վայրի զննության ժամանակ:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 121-130)
Բանավոր հաղորդում ընդունելու մասին կազմված թիվ 009568 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2020 թվականի փետրվարի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնում հաղորդում է տվել Գրիգոր Սուրենի Խաչատրյանն այն մասին, 2020 թվականի փետրվարի 7-ին՝ ժամը 18.50-ից մինչև ժամը 23.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, անհայտ անձը ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Շահումյան 5-րդ փողոցի 3 տուն և ննջասենյակից գաղտնի հափշտակել երկու ոսկյա զարդեր:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 142)
20.03.2020 թվականին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Լուսինե Ռաֆիկի Մարգարյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Րաֆֆու 59-րդ շենքի 3 հասցեում գտնվող բնակարանը, որում առկա իրերը թափթփված են եղել, իսկ զննության մասնակից Լ.Մարգարյանը մատնացույց է արել ննջասենյակի վերևի աջ դարակն ու հայտարարել, որ 2020 թվականի մարտի 20-ին՝ ժամը 08.30-ից մինչև ժամը 21.15-ն ընկած ժամանակահատվածում, նշված դարակից անհայտ անձը գողացել է 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ արծաթյա զարդեր, իսկ ննջասենյակի դռան դիմաց՝ աջ կողմում դրված պահարան-սեղանը մատնացույց անելով, հայտարարել է, որ նշված սեղանի վրայից գողացվել է 15.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ դարակից՝ 300 Եվրո գումար սահմաններում վերադարձել է տուն, փորձել է բանալիով բացել դարպասի դուռը, սակայն այն բաց է եղել, իսկ տան մուտքի դուռը եղել է կիսաբաց վիճակում, իսկ տուն մտնելուց հետո էլ նկատել է, որ տան իրերը թափթփված են, որոնք թափթփված են եղել նաև դեպքի վայրի զննության ժամանակ:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 121-130)
Բանավոր հաղորդում ընդունելու մասին կազմված թիվ 009351 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2020 թվականի մարտի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնում հաղորդում է տվել Լուսինե Ռաֆիկի Մարգարյանն այն մասին, 2020 թվականի մարտի 20-ին՝ ժամը 08.15-ից մինչև ժամը 21.15-ն ընկած ժամանակահատվածում, անհայտ անձը տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել է Երևան քաղաքի Րաֆֆու 59 շենքի 3-րդ բնակարանի խոհանոցի եվրոարտադրության պատուհանի փեղկը, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և ննջասենյակից գաղտնի հափշտակել գումար և արծաթյա զարդեր:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին, գ.թ. 219)
10.06.2024 թվականի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել «ՄՏՍ Հայաստան» ՓԲԸ-ից ստացված տեղեկատվական տվյալներ պարունակող լազերային սկավառակը, համաձայն որի՝ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի կողմից շահագործված 093-15-58-85 հեռախոսահամարը 2020 թվականի հունվարի 4-ին՝ ժամը 15.48-ից մինչև ժամը 17.43-ն ընկած ժամանակահատվածում, ելքային հեռախոսազանգեր է կատարել և սպասարկվել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի Ջիվանի 11/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, որը գտնվում է Երևան քաղաքի Ա.Մանուկյան 28 տան մոտակայքում: 2020 թվականի փետրվարի 7-ին՝ ժամը 18.58-ին, 19.03-ին, ելքային հեռախոսազանգեր է ունեցել և սպասարկվել է Երևան քաղաքի Ծ.Իսակովի 16/4 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, իսկ ժամը 22.08-ին և ժամը 23.17-ին՝ Ջիվանի 11/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, որոնք երկուսն էլ մոտ են գտնվում դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Շահումյան 5-րդ փողոցի 3 տանը: 2020 թվականի մարտի 20-ին՝ ժամը 12.58-ին, 13.19-ին15.42-ին, 15.52-ին և ժամը 16.05-ին սպասարկվել է Ջիվանի 11/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, որը ևս մոտ է գտնվում դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Րաֆֆու 59 շենքի 3 բնակարանին: 2020 թվականի հունվարի 4-ին՝ ժամը 21.02-ից մինչև ժամը 22.32-ն ընկած ժամանակահատվածում Մ.Պողոսյանի հեռախոսահամարը պարբերաբար սպասարկվել է Ջիվանի 11/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, 2020 թվականի փետրվարի 7-ին՝ ժամը 18.33-ից մինչև ժամը 23.17-ն ընկած ժամանակահատվածում պարբերաբար սպասարկվել է Ջիվանի 11/1 հասցեում և Ծ.Իսակովի 16/4 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից, իսկ 2020 թվականի մարտի 20-ին՝ ժամը 08.59-ից մինչև ժամը 22.17- ընկած ժամանակահատվածում պարբերաբար սպասարկվել է Ջիվանի 11/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, այդ ժամանակահատվածում սպասարկվել է նաև Սեբաստիա 140/2, Ծ.Իսակովի 29, Ծ.Իսակովի 92, Օհանով 76Ծ.Իսակովի 16/4 հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից մեկական անգամ, որոնք բոլորն էլ գտնվում են դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Րաֆֆու 59 շենքի մոտակայքում:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2-րդ, գ.թ. 6-26)
09.12.2024 թվականի արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ ՄՏՍ Հայաստան ՓԲ ընկերությունից ստացված 093-15-58-85 բջջային հեռախոսահամարի տեղեկատվական տվյալներ պարունակող լազերային սկավառակը ճանաչվել է որպես արտավարութային փաստաթուղթ և կցվել քրեական վարույթին:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2-րդ, գ.թ. 40-42)
4.Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատված են համարվում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը՝
-2020 թվականի հունվարի 5-ից մինչև 7-ն ընկած ժամանակահատվածում, քննությամբ չպարզված օրը և ժամին, ապօրինի մուտք է գործել Արթուր Ռազմիկի Հունանյանին պատկանող Երևան քաղաքի Մանուկյան փողոցի 28 տուն և օգտվելով տան տերերի բացակայության հանգամանքից փնտրել արժեքավոր իրեր, սակայն ոչինչ չհայտնաբերելով հեռացել է,
-2020 թվականի փետրվարի 7-ին՝ ժամը 18:30-ից մինչև 23:30-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք է գործել Գրիգոր Սուրենի Խաչատրյանին պատկանող Երևան քաղաքի Շահումյան 5-րդ փողոցի 3-րդ տուն և գաղտնի հափշտակել է ադամանդե քարով մեկ զույգ ոսկյա օղեր, մեկ հատ հրեշտակի տեսքով ոսկյա կուլոն և մեկ հատ ոսկյա զարդ՝ աչքի ուլունք, 1 հատ ոսկյա խաչ և 1 հատ ոսկյա մատանի,
- 2020 թվականի մարտի 20-ին՝ ժամը 08:30-ից մինչև 21:10-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք է գործել Լուսինե Ռաֆիկի Մարգարյանին պատկանող Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի 59 շենքի 3 բնակարան և գաղտնի հափշտակել 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր արծաթյա զարդեր, 15.000 ՀՀ դրամ գումար և 158.736 ՀՀ դրամին համարժեք 300 Եվրո գումար,
- 2020 թվականից մինչև 2021 թվականն ընկած ժամանակահատվածում, քննությամբ չպարզված օրը և ժամին ապօրինի մուտք է գործել Արտաշես Հակոբի Համբարյանին պատկանող Երևան քաղաքի Տիչինա փողոցի 140 տուն և գաղտնի հափշտակել 146,694 ՀՀ դրամին համարժեք 300 ԱՄՆ դոլար:
5.Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Մինչ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանին մեղսագրվող արարքները վերջինիս կողմից կատարված լինելու հիմնավորվածության, տվյալ հանցագործությունները նրա կողմից կատարելու, ինչպես նաև նրա մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգում կատարելու հարցի լուծմանը, Դատարանը, նախ և առաջ, անհրաժեշտ է համարում քննարկել սույն գործով հետադարձության կարգով 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի կիրառելիության հարցը։
2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Արարքի հանցավորությունը լրիվ կամ մասնակիորեն վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ: Նշված դեպքում այն տարածվում է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած այն անձանց վրա, որոնց վերաբերյալ դեռևս առկա չէ օրինական ուժի մեջ մտած եզրափակիչ դատավարական ակտ։»
Վերոգրյալ հոդվածի վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ պատիժը մեղմացնող օրենսդրությանը հետադարձ ուժ տալու համար վճռորոշ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, թե մինչ այդ օրենսդրությունն ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձանց վերաբերյալ առկա է արդյոք օրինական ուժի մեջ մտած եզրափակիչ դատավարական ակտ, թե ոչ: Եթե նման ակտ առկա չէ, ապա պատիժը մեղմացնող օրենսդրությունն ունի հետադարձ ուժ, այսինքն` տարածվում է մինչ այդ օրենսդրությունն ուժի մեջ մտնելը հանցանք կամ քրեական օրենսդրությամբ նախատեսված արարք կատարած անձանց վրա:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:»:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
3. Գողությունը, որը կատարվել է՝
(...)
1.1) բնակարան ապօրինի մուտք գործելով,
(...)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցափորձ է համարվում դիտավորյալ այն գործողությունը կամ անգործությունը, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն և պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ, սակայն անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվում տվյալ հանցակազմի որևէ հատկանիշի բացակայության հետևանքով:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
(...)
3. Գողությունը, որը կատարվել է՝
(...)
2) բնակարան ապօրինի մուտք գործելով,
(...)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:»:
Սույն գործով մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով և 3 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով մեղսագրվող հանրորեն վտանգավոր արարքները համապատասխանում է համապատասխանաբար 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 3 դրվագ 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, որի համար նոր օրենքը սահմանում է առավել մեղմ պատիժ: Մասնավորապես, 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով գույքի բռնագրավումը որպես պատժատեսակ (լրացուցիչ) նախատեսված չէ և մեղադրյալի նկատմամբ չի կարող նշանակվել: Հետևաբար, 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի գործողությունը տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը հանցանք կատարած անձանց վրա։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Դատարանն արձանագրում է, որ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով և 3 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով մեղսագրված արարքը պետք է որակել 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 3 դրվագ 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Մուշեղ Կարենի Պողոսյանին վերագրվող արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքները մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքները, որոնց նկատմամբ կիրառելի են 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետը (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետը) և 3 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետը (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին):
Մուշեղ Կարենի Պողոսյանին մեղսագրվող արարքները հաստատվել են նրա խոստովանական ցուցմունքով և սույն դատավճռի 3-րդ կետում շարադրված ապացույցներով, ինչպես նաև դատարանում հետազոտված գործում առկա այլ նյութերով:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալը ընդունել է մեղքը, ուստի Դատարանը գտնում է, որ վերոնշյալ հանգամանքների ապացուցված լինելու վերաբերյալ մանրամասն վերլուծություններ անելու անհրաժեշտություն չկա:
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործությունների և դրանց կատարման մեջ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքների համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ ի թիվս այլի դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- ապացուցված են արդյո՞ք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
- ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
- դատապարտված մեղադրյալը արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Այսպիսով, պատիժ նշանակելիս դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը: Հանցագործության այս հատկանիշներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ՝ իրավական դիրքորոշում արտահայտելով այն մասին, որ «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը» (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Արմեն Սուրիկի Շահբազյանի վերաբերյալ 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի ԵՇԴ/0143/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կողմից արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի բացահայտումը սերտորեն կապված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների հետ՝ թե՛ արդարացի պատիժ նշանակելու և թե՛ պատժի անհատականացման համատեքստում: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատականը տրվում է դատարանի կողմից՝ հանցագործության կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա, և արտահայտվում է կոնկրետ պատժի տեսքով (տե՛ս mutatis mutandis Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-17-րդ կետերը): Հանցագործության կատարման եղանակի, գործիքների, միջոցների, պատճառված վնասի չափի և բնույթի (հանրորեն վտանգավոր հետևանքների), հանցավորի մտադրության իրականացման աստիճանի, շարժառիթների, նպատակների բացահայտումը մեծապես ազդում է պատժի տեսակի ընտրության, ինչպես նաև դրա՝ առավել կամ նվազ խիստ լինելու վրա: (…)»:
Գողությունը` որպես հափշտակության եղանակ, բնութագրվում է հափշտակության ընդհանուր` օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշներով, այն է` ուրիշի գույքը գաղտնի կերպով, ապօրինի, անհատույց և շահադիտական նպատակով վերցնելով կամ հանցավորինը կամ այլ անձինը դարձնելով:
Մեջբերված նորմը պատասխանատվություն է նախատեսում առավել ծանրացնող հանգամանքով կատարված` բնակարան ապօրինի մուտք գործելով գողության համար: Գողության`վերոնշյալ որակյալ հանցակազմը երկօբյեկտ է, որի հիմնական անմիջական օբյեկտը սեփականությունն է, կոնկրետ սեփականատիրոջ՝ իրեն պատկանող գույքի օրինական տիրապետման, օգտագործման և տնօրինման ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները, իսկ պարտադիր լրացուցիչ օբյեկտը ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված մարդու բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքի ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են: Այլ կերպ` անձի արարքում գողության սույն ծանրացնող հանգամանքը կարող է առկա լինել, եթե կատարվածի արդյունքում, բացի հանցագործության հիմնական անմիջական օբյեկտից, խախտվում են նաև անձի բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքի ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները։
Հանցակազմն օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է ուրիշի գույքն ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով հանցավորի կողմից վերցնելով, այն հանցավորինը կամ այլ անձինը դարձնելով, որն ուղեկցվում է մարդու կամքին հակառակ նրա բնակարան ապօրինի մուտք գործելով: Հետևաբար, քննարկվող ծանրացնող հանգամանքի առկայության կամ բացակայության հարցը լուծելիս ուղենիշային են համարվում ոչ միայն հափշտակության կատարման վայրը (բնակարանը), գույքը հափշտակելու դիտավորության առաջացման պահը (հափշտակության դիտավորությունը պետք է ծագած լինի նախքան բնակարան մուտք գործելը), այլև հանցագործության եղանակը՝ բնակարան մուտք գործելը, որը պետք է իրականացվի ապօրինի:
Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա»։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը, որպես մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է արձանագրում՝ մեղքն ընդունելը, կատարածի համար զղջալը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և դրանով իսկ նախաքննությանը օժանդակելը (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշումը):
Դատարանն արձանագրում է, որ.
-ըստ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքի և «Դատալեքս» դատական տեղեկատվական համակարգի՝ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.07.2015 թվականի թիվ ԵԱԴԴ/0033/01/15 դատավճռով մեղավոր ճանաչել 4 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
-Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.07.2015 թվականի թիվ ԵԱԴԴ/0033/01/15 դատավճիռը ըստ «Դատալեքս» դատական տեղեկատվական համակարգի օրինական ուժի մեջ է մտել 20.08.2015 թվականին և ուղարկվել կատարման:
-ըստ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքի և ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկից ստացված գրության՝ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.07.2015 թվականի թիվ ԵԱԴԴ/0033/01/15 դատավճռով նշանակված 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման հետագա կրումից 27.09.2019 թվականին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է, իսկ պատժի չկրած մասի չափով՝ 2 (երկու) տարի 25 (օր) ժամկետով սահմանվել է փորձաշրջան, և փորձաշրջանի ժամկետը ավարտվել է 22.10.2021 թվականին:
-Սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանին մեղսագրվող արարքները կատարվել են համապատասխանաբար՝ 2020 թվականի հունվարի 5-ից մինչև 7-ն ընկած ժամանակահատվածում (տուժող Արթուր Ռազմիկի Հունանյանի դրվագով), 2020 թվականի փետրվարի 7-ին (տուժող Գրիգոր Սուրենի Խաչատրյանի դրվագով), 2020 թվականի մարտի 20-ին (տուժող Լուսինե Ռաֆիկի Մարգարյանի դրվագով) և 2020 թվականից մինչև 2021 թվականն ընկած ժամանակահատվածում (տուժող Արտաշես Հակոբի Համբարյանի դրվագով):
Դատարանն արձանագրում է, որ թեև մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանն ունի դատվածություն, որը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանրացնող հանգամանք է, սակայն այն պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք չի կարող հաշվի առնվել, քանի որ ներքոհիշյալ հիմնավորումներով մեղադրյալի մոտ առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, որի դեպքում նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով (տե՛ս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 4-րդ մասը)։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածը՝ Դատարանը գտնում է, որ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի կողմից կատարած հանցանքներով առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քանի որ սույն դատավճռով հաստատված դիտավորյալ հանցանքը կատարելու ժամանակ նա ունեցել դիտավորյալ հանցագործության (ընդ որում ծանր հանցագործության) կատարման համար դատվածություն, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 93-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշված դատվածությունը հանված և/կամ մարված չի եղել (Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.07.2015 թվականի թիվ ԵԱԴԴ/0033/01/15 դատավճիռ)։
Պատիժ նշանակելու հարցի համատեքստում Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կարգով։ Մասնավորապես՝ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.07.2015 թվականի թիվ ԵԱԴԴ/0033/01/15 դատավճռով նշանակված է ազատազրկում, որպիսի ազատազրկման հետագա կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է, իսկ վերջինիս դատվածությունը սույն քրեական գործով հանցանքները կատարելու ժամանակահատվածում հանված և/կամ մարված չեն եղել, ուստի Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը հանդիսանում է նախկինում ազատազրկման ձևով պատիժ կրած դատվածություն ունեցող անձ։
Վերոգրյալ իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի, ծանրացնող հանգամանքների բացակայության հետ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի վերաբերելի կանոնների կիրառմամբ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար, Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) նախատեսված հանցագործության համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով, իսկ 3 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) դրվագներից յուրաքանչյուրով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով և որ այդ պատժի կիրառումն անհրաժեշտ ու բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացմանը հասնելու համար:
Դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվելիք պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցին, գտնում է, որ մեղադրյալը պետք է կրի ազատազրկման ձևով նշանակվելիք պատիժը, քանի որ միայն այդ դեպքում է սույն գործի փաստական հանգամանքների պայմաններում հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Դատարանի գնահատմամբ՝ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը կհակասի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ և 69-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին և կլինի անհամաչափ մեղմ ներգործություն ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ նրա կատարած հանցագործության նկատմամբ:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ Դատարանի կողմից որոշած պատժաչափը և դրա կրման անհրաժեշտությունը համապատասխանում են ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ և 78-րդ հոդվածներով ամրագրված քրեական պատժի և պետական հարկադրանքի «Համաչափության» սկզբունքին, այսինքն՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կրելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված նշանակվելիք պատիժը և դրա արդյունքում սահմանափակվող մեղադրյալի իրավունքներն ու ազատությունները համաչափ են, պատիժը խիստ չէ և ավել սահմանափակումներ չի պարունակում, ավելին՝ Դատարանի կարծիքով՝ միայն այդ կերպ է հնարավոր հասնել ինչպես Սահմանադրությամբ ամրագրված նպատակներին, այնպես էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքով ամրագրված պատժի նպատակներին:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ սույն դրվագներով վերջնական պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով՝ պատիժների մասնակի գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Դատարանը գտնում է, որ դրանից խիստ պատիժը կլինի ոչ մարդասիրական և անարդար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
11.Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը»:
-ըստ դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 տեղեկանքի և «Դատալեքս» դատական տեղեկատվական համակարգի՝ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.11.2023 թվականի թիվ ԱՐԱԴ/0042/01/23 դատավճռով մեղավոր ճանաչել 2021 թվականի մայիսի 05-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2022 թվականի ապրիլի 5-ի դատավճռով նշանակված և նույն դատարանի 2023 թվականի փետրվարի 24-ի որոշմամբ անփոփոխ թողնված պատիժը՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկումը, մասնակիորեն գումարելու միջոցով Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 7 (յոթ) տարի ժամկետով: Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2020 թվականի մարտի 31-ից:
-ըստ «Դատալեքս» դատական տեղեկատվական համակարգի և ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» քրեակատարողական հիմնարկից ստացված գրության՝ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի վերաբերյալ կայացված Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.11.2023 թվականի թիվ ԱՐԱԴ/0042/01/23 դատավճիռը օրինական ուժի մեջ է մտել 30.08.2024 թվականին և ուղարկվել կատարման:
-թիվ ԱՐԱԴ/0042/01/23 դատավճռով հաստատված է համարվել Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի կողմից 2021 թվականի դեկտեմբերի 20-ին կատարած հանցանքի հանգամանքը:
Միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ օրինական ուժի մեջ մտած Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի նոյեմբերի 06-ի թիվ ԱՐԱԴ/0042/01/23 դատավճռով մեղադրյալ Մուշեղ Կարենի Պողոսյանը դատապարտվել է ազատազրկման 7 (յոթ) տարի ժամկետով, որպիսի դատավճիռն ամբողջությամբ կատարված չէ և առկա է դատապարտյալի կողմից պատժի կրման պարտավորություն, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասով սահմանված կարգով անհրաժեշտ է սույն դատավճռին Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի նոյեմբերի 06-ի թիվ ԱՐԱԴ/0042/01/23 դատավճռով նշանակված պատիժն մասնակի գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ ազատազրկում 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2020 թվականի մարտի 31-ից:
ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածի համաձայն դատավճռում պետք է շարադրվեն նաև հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
- որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
- վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
- ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
- դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
- ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք, վարութային ծախսեր, ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցեր առկա չեն, Դատարանը այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Մուշեղ Կարենի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) և 3 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին):
Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով:
Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ 3 դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետին) դրվագներից յուրաքանչյուրով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 5 (հինգ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասով սահմանված կարգով` սույն դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 6 (վեց) տարի 2 (երկու) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, և Արագածոտնի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի նոյեմբերի 06-ի դատավճռով նշանակված՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով ազատազրկումը մասնակիորեն գումարելու միջոցով Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված վերջնական պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2020 թվականի մարտի 31-ից:
Մուշեղ Կարենի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԻԳՐԱՆ ՈՍԿԱՆՅԱՆ