ԵԴ1/3821/01/24




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ
հանրային մեղադրող Հ․ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ
մեղադրյալ Հ․ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ


2025 թվականի հունվարի 24-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանին՝ ծնված 2002 թվականի մայիսի 21-ին, Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է և բնակվում է ք․Երևան, Դավթաշեն վարչական շրջան Պարիս Հերունու փողոց 34-րդ տանը, քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը,

ՊԱՐԶԵՑ

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 10832624 քրեական վարույթը:
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանը ձերբակալվել է։
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանն ազատ է արձակվել։
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 10834524 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 10834524 քրեական վարույթը միացվել թիվ 10832624 քրեական վարույթին, վարույթը շարունակվել թիվ 10832624 համարի նեքո։
2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի մեկ այլ որոշմամբ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն արարքի համար, որ նա, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի 0.212 միլիգրամ պարունակությամբ, 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:55-ի սահմաններում, վարել է «Կիա» մակնիշի 37 XM 753 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան Երևան քաղաքի Դավթաշեն վարչական շրջանի 3-րդ թաղամասի 13-րդ շենքի մոտ, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկի կողմից կազմվել է թիվ 8180418812 արձանագրությունը»։
2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ի որոշմամբ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, գործին շնորհվել է ԵԴ1/3821/01/24 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի հունվարի 24-ին Դատարանը Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ։


2.Դատարանում հետազոտված և գնահատված ապացույցներ
Մեղադրյալ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, հիմնական դատալսումների ընթացքում, օգտվելով իր իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունք տալ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը):
Մինչդատական վարույթի ընթացքում Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանը որպես ձերբակալված անձ հայտնել է, որ տան համար գնում անելու նպատակով, այսինքն անձնական խնդրից ելնելով է, վարել տվյալ ավտոմեքենան առանց վարորդական իրավունքի վկայականի, իսկ ինչ վերաբերվում է հարբած լինելուն, ապա տանից գալուց առաջ գարեջուր է խմած եղել, սակայն եղել է գիտակցության, ուստի և վարել է, որի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերմունք դրսևորել իր նկատմամբ, թե հարբած վիճակում առանց վարորդական իրավունքի տրանսպորտային միջոց վարելու համար, և թե սառը զենք պահելու համար։
Մինչդատական վարույթի ընթացքում Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանը որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս հայտնել է, որ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և պնդեց նախկինում տված իր ցուցմունքը, ըստ որի՝ վարորդական իրավունք չունի, երբևէ չի ստացել: Հայտնել է, որ 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:55-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավթաշեն համայքնում ոչ սթափ վիճակում վարել է «Կիա» մակնիշի 37 XM 753 հաշվառման համարանիշի տրնանորտային միջոցը, որը կանգնեցրել են Պարեկային ծառայության աշխատակիցները և պարզել են, որ առանց վարորդական իրավունքի վկայականի և ալկոհոլի ազդեցության տակ, ոչ սթափ վիճակում է գտնվում: Անձնական խնդիրներով պայմանավորված է օգտագործել ալկոհոլը և անհրաժեշտությունից ելնելով՝ վարել նշված մեքենան: Զղջում է կատարվածի համար, ընդունում է մեղքը կատարվածում, խնդրելով ներողամիտ գտնվել իր նկատմամբ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 9-15-րդ, 67-74-րդ թերթեր)։
Ցուցմունքները հրապարակելուց հետո Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանը հայտարարել է, որ դրանք համապատասխանում են իրականությանը (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը):
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները.
Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ 8180418812 արձանագրությունը, որի համաձայն՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:55-ի սահմաններում, Համլետ Խաչատրյանը վարել է «Կիա» մակնիշի 37 XM 753 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան Երևան քաղաքի Դավթաշեն վարչական շրջանի 3-րդ թաղամասի 13-րդ շենքի մոտ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 35-րդ թերթ):
Սթափության վիճակի զննության վերաբերյալ թիվ 02346 կտրոնը, որի համաձայն՝ 2022 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 4։12։06-ին, Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանը, թիվ 91100888 համարի սարքի միջոցով ենթարկվել է սթափության վիճակի զննության և նրա օրգանիզմում ալկոհոլի չափաքանակը կազմել է 0,212 մգ/լ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 37-րդ թերթ):
Ստուգաչափման վկայականի պատճենը, որի համաձայն՝ սարքը ստուգաչափվել է 2024 թվականի օգոստոսի 13-ին, որն ուժի մեջ է մինչև 2025 թվականի օգոստոսի 13-ը (տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 36-րդ թերթ):
ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում վարորդական վկայականի որոնման արդյունքը, որի համաձայն որի՝ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանի անվամբ տրանսպորտային միջոցներ վարելու վարորդական իրավունքի վկայական չի հատկացվել (տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 19-րդ թերթը):
Զննում կատարելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի արձանագրությունը (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 38-րդ թերթ)։
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ի որոշումը (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 40-րդ թերթ)։
Հ․Խաչատրյանի դատավածության վերաբերյալ տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանը նախկինում դատապարտված չէ եղել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 20-րդ թերթ):


3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաստատված է համարում, որ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած (ոչ սթափ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի 0.212 միլիգրամ պարունակությամբ, 2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին՝ ժամը 03:55-ի սահմաններում, վարել է «Կիա» մակնիշի 37 XM 753 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան Երևան քաղաքի Դավթաշեն վարչական շրջանի 3-րդ թաղամասի 13-րդ շենքի մոտ, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկի կողմից կազմվել է թիվ 8180418812 արձանագրությունը։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Հ․ Խաչատրյանի կողմից ոչ սթափ վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունենալու պայմաններում, այդ արարքն ապացուցված է, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։ (․․․)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Այսպես` Դատարանը մեղադրյալ Հ․Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Հ․Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանը, արձանագրում է, որ մեղադրյալ Հ․Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը գտնում է, որ կատարած արարքի համար մեղադրյալ Հ․Խաչատրյանի ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝ (…) 4. Անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց
(…):
Նշված իրավանորմի ուժով Դատարանը գտնում է, որ Հալմետ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 350.000 (երեք հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ հաշվի առնելով սույն գործով վերջինիս անազատության մեջ գտնված 1 (մեկ) օր ժամկետը։
Դատարանն արձանագրում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը պետք է թողնել կցված քրեական գործին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քննարկելով մեղադրյալ Հ․Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-349-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մեղադրյալ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի հիման վրա՝ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 350.000 (երեք հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ հաշվի առնելով սույն գործով վերջինիս անազատության մեջ գտնված 1 (մեկ) օր ժամկետը:
Մեղադրյալ Համլետ Վաղարշակի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ս.ԳԶՈԳՅԱՆ