ԵԴ1/3814/01/24


ԲԺՇԿԱԿԱՆ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔԻ ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

27 հունվարի 2025 թվական ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան),
Նախագահությամբ դատավոր` Հ.Մանուկյանի,
քարտուղարությամբ` Ն.Սարգսյանի,
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Մ.Սահակյանի,
քրեական օրենքով արգելված արարք կատարած անձ՝ Հ.Ավագյանի,
պաշտպան՝ Լ․Ազիզբեկյանի,
օրինական ներկայացուցիչ՝ Ս․Ղազարյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթն ըստ մեղադրանքի Հովիկ Կարենի Ավագյանի (ծնված՝ 1995 թվականի հուլիսի 22-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված՝ ք․Երևան, Խորենացու 2-րդ փակուղի 19-րդ տուն հասցեում, որպես անվտանգության միջոց է կիրառվել բժշկական հսկողությունը)՝ 2025 թվականի հունվարի 3-ի թիվ ԵԴ1/3814/01/24 անմեղսունակության վերդիկտով ապացուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու պահին Հովիկ Կարենի Ավագյանի անմեղսունակությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2024 թվականի սեպտեմբերի 22-ին նախաձեռնվել է թիվ 12171024 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետի հատկանիշներով։
1.2. 2024 թվականի սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 12171024 քրեական վարույթով Մելսիկ Սամվելի Ղազարյանը ճանաչվել է որպես տուժող։
1.3. ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ․Սահակյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 16-ի որոշմամբ թիվ 12171024 քրեական վարույթով Հովիկ Կարենի Ավագյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով։
1.4. 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին թիվ 12171024 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Հովիկ Կարենի Ավագյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
1.5. 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ին մեղադրյալ Հովիկ Կարենի Ավագյանը ձերբակալվել է։
1.6. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 12171024 քրեական վարույթով մեղադրյալ Հովիկ Կարենի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամկետով։
1.7. 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ թիվ 12171024 քրեական վարույթով նշանակվել է ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն։
1.8. 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին ստացվել է ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 93 եզրակացությունը։
1.9. 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ի որոշմամբ թիվ 12171024 քրեական վարույթը փոխակերպվել է բժշկական հարկադրանքի վարույթի։
1.10. 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ի որոշմամբ թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթով մեղադրյալ Հովիկ Կարենի Ավագյանի օրինական ներկայացուցիչ է ճանաչվել Սանդուխտ Մելսիկի Ղազարյանը։
1.11. ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ․Սահակյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 2-ի որոշմամբ թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթով մեղադրյալ Հովիկ Կարենի Ավագյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է։
1.12. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթով մեղադրյալ Հովիկ Կարենի Ավագյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց է կիրառվել բժշկական հսկողությունը՝ երկու ամիս ժամկետով։
1.13. 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել փորձաքննությանը ներկայացված կտրած-ծակած հետքերով հագուստները։
1.14. 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ին թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթով կազմվել է եզրափակիչ ակտը, որը ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ․Սահակյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ի որոշմամբ հաստատվել է։
1.15. 2024 թվականի դեկտեմբերի 19-ին թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթը ստացվել է ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (դատարանում ստացել է թիվ ԵԴ1/3814/01/24 համարը), մակագրվել նույն դատարանի դատավոր Հարություն Մանուկյանին և 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին հանձնվել է դատավորի աշխատակազմին։
1.16. 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3814/01/24 բժշկական հարկադրանքի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
1.17. 2025 թվականի հունվարի 3-ի թիվ ԵԴ1/3814/01/24 անմեղսունակության վերդիկտով ապացուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու պահին Հովիկ Կարենի Ավագյանի անմեղսունակությունը։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ․Սահակյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 16-ի որոշմամբ թիվ 12171024 քրեական վարույթով Հովիկ Կարենի Ավագյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, այն բանի համար, որ նա «(...) մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված միջոց հանդիսացող դանակի գործադրմամբ միջին ծանրության վնաս է պատճառել Մելսիկ Ղազարյանի առողջությանը:
Այսպես. Հովիկ Ավագյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ ժամը 02:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 2-րդ փակուղի 19-րդ տան մոտ վիճաբանել է Մելսիկ Ղազարյանի հետ և իր մոտ գտնվող՝ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված միջոց հանդիսացող դանակով, հարվածներ է հասցրել Մելսիկ Ղազարյանին և վերջինիս պատճառել կյանքի համար ոչ վտանգավոր՝ աջ դաստակի ափային մակերեսի, ձախ դաստակի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ ենթակողային շրջանի, ձախից գոտկային շրջանի կտրած վերքեր և ձախից՝ զստային շրջանի՝ զստոսկրի առաջա-վերին փշաձև ելունի պրոեկցիայով, ծակած-կտրած՝ գոտկային մկանների և ջլերի վնասումով վերքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որոնցից ձախից զստային շրջանի՝ զստոսկրի առաջա-վերին փշաձև ելունի պրոեկցիայով, ծակած-կտրած վերքը՝ գոտկային մկանների և ջլերի վնասումով, Մելսիկ Ղազարյանի առողջությանը պատճառել է միջին ծանրության վնաս, իսկ աջ դաստակի ափային մակերեսի, ձախ դաստակի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ ենթակողային շրջանի, ձախից գոտկային շրջանի կտրած վերքերն՝ թեթև վնաս: (...)»։
3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. Հովիկ Կարենի Ավագյանը վարույթի դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ նախաքննության ընթացքում ներկայացված մեղադրանքի կապակցությամբ դիրքորոշում չի հայտնել և հարցերին չի պատասխանել:
(Տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ինչպես նաև հատոր 1-ին, վ․թ․ 102-103)։
Պաշտպան Լ.Ազիզբեկյանը հայտնել է, որ պաշտպանության կողմը տուժողի և վկաների հետ առերեսման անհրաժեշտություն չի տեսնում, ներկայացված մեղադրանքը չի վիճարկում և չի առարկում տուժողի և վկաների նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման դեմ։
Հանրային մեղադրողը հայտնել է, որ տուժողի և վկաների նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման կապակցությամբ առարկություններ չունի։
Հետևաբար, հրապարակվել են տուժողի և վկաների նախաքննական ցուցմունքները։
3.2. Տուժող Մելսիկ Սամվելի Ղազարյանը վարույթի նախաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ բնակվում է ք.Երևան Մովսես Խորենացի 2-րդ փակուղի 18/1 տանը: 2024 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ ժամը 02:30-ի սահմաններում, երեխային կերակրելու նպատակով խոհանոցից տաք ջուր է փոխանցել կնոջը։ Այդ ընթացքում դրսից ձայներ է լսել, դուրս է եկել և տեսել, որ մի անձ փախչում է: Հետևից մեկ այլ անձ դանակով հարվածել է ձեռքին և մարմնի տարբեր մասերին: Նշված անձին չի ճանաչել:
Լրացուցիչ ցուցմունքով Մելսիկ Ղազարյանը հայտնել է, որ չի տեսել իրեն հարվածներ հասցրած անձին, սակայն ցավում է այն բանի համար, որ դա կարող է իր եղբայրը լիներ:
Լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ տուժողը հայտնել է, որ դեպքից հետո խոսել է իր կնոջ հետ և հիշել է դեպքը, քանի որ շոկի մեջ է եղել: Նշել է, որ իրեն դանակահարել է Հովիկ Ավագյանը, սակայն չգիտի, թե որն է պատճառը: Այնուամենայնիվ, տուժողը նշել է նաև, որ խոսել է Հովիկի հետ և վերջինիս հետ հաշտվել է ու չի ցանկանում, որ Հովիկը ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 17-21, 28-32, 153-154)։
3.3. Վկա Մարիամ Անդրանիկի Խաչատրյանը վարույթի նախաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ բնակվում է ք.Երևան Մովսես Խորենացի 2-րդ փակուղի 18/1 տանը: 2024 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ ժամը 02:30-ի սահմաններում, իր ամուսին Մելսիկ Ղազարյանը մտել է խոհանոց՝ տաք ջուր բերելու նպատակով: Այդ ընթացքում մեքենայի մոտից ձայներ է լսել, արագ տանից դուրս է եկել: Անհանգստանալով ամուսնու համար դուրս է եկել նրա հետևից և տեսել մի տղամարդու՝ դանակը ձեռքին վեր պարզած վիճակում: Ամուսինն այդ ընթացքում ասել է՝ «արա մի խփի»: Լսելով դա օգնություն է կանչել: Դանակն այդ տղամարդու ձեռքին տեսել է, քանի որ հարակից տարածքում գործող «Վայլդբերրիս» կետի լույսը ընկել է այդ տղամարդու վրա:
Լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ Մարիամ Խաչատրյանը, հայտնել է, որ իր նախկինում տված ցուցմունքը եղել է վախի և հուզմունքի ազդեցությամբ պայմանավորված, քանի որ ամուսինը դեռևս վիրահատարանում է եղել, բացի այդ անհանգստացել է իր երեխայի համար: Հովիկը, ով հանդիսանում է Մելսիկի պապի եղբոր թոռը և բնակվում է իրենց հարևանությամբ, գիշերը ժամը 02:30-ի սահմաններում ձայն է տվել իր ամուսնուն և ասել, որ շտապ դուրս գա, քանի որ ավտոմեքենայից գողության փորձ են կատարում: Իր ամուսինը շտապ դուրս է եկել տանից, իսկ ինքը անհանգստանալով դուրս է եկել իր ամուսնու հետևից և լսել է, որ իր ամուսինը Հովիկին ասում է «ախպեր խի էս խփում» և առաջ է գնացել ու տեսել է, որ Հովիկը դանակով խփում է իր ամուսնուն և ինքը վախեցել է, որ իրեն և իր երեխային էլ վնաս կտա ու արագ կանչել է Հովիկի տան անդամներին և մինչև հետ է եկել Հովիկն արդեն փախած է եղել, իսկ Մելսի եղբայրը՝ Էդգարն արդեն օգնություն ցուցաբերելիս է եղել: Ինքը խոսել է նաև իր ամուսնու հետ և ամուսինը հաստատել է, որ Հովիկն իրեն առանց պատճառի դանակով հարվածներ է հասցրել:
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 11-12, 26-27)։
3.4. Վկա Սանդուխտ Մելսիկի Ղազարյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, վարույթի դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց՝ հայտնելով, որ չի առարկում իր նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման դեմ։
Վկա Սանդուխտ Մելսիկի Ղազարյանը վարույթի նախաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ինքը բնակվում է ք.Երևան Մովսես Խորենացի 2-րդ փակուղի 19-րդ տանն իր որդիներ՝ Հովիկ և Էդգար Ավագյանների հետ: 2024 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ գիշերը, տղաները տանն են եղել: Էդգար Ավագյանը քնած է եղել, երբ լսել է Մարիամ Խաչատրյանի ձայնը, դուրս է եկել և տան դիմաց տեսել է որդուն՝ Հովիկ Ավագյանին: Դրանից հետո Հովիկը տուն չի եկել և չի զանգահարել, ինչն իր համար կասկածելի է եղել: Երբ Մարիամի ձայներից դուրս է եկել, խոհանոցում տեսել է Մելսիկին՝ ձեռքը կապված վիճակում: Վերջինիս տեղափոխել են «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն: Որևէ մեկին չի հարցրել, թե ինչ է տեղի ունեցել, անհանգստացել են Մելսիկի կյանքի համար: Ոստիկանությունում տեղեկացել է, որ Մելսիկին մարմնական վնասվածքներ հասցնելու մեջ կասկածվում է որդին՝ Հովիկ Ավագյանը: Հայտնել է, որ որդու մոտ հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրներ կան, բազմիցս փորձել է նրան տանել «Նուբարաշեն» հոգեբուժարան, սակայն Հովիկը դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ: Դեպքից մի քանի օր առաջ Հովիկն իրեն ասել է, որ իրեն ուզում են թունավորել, ոչ ոք չի սիրում իրեն:
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 49-50)։
3.5. Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության համաձայն՝ Մարիամ Խաչատրյանի մասնակցությամբ զննվել է դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Խորենացի 2-րդ փակուղի 19-րդ տան բակը և զննության մասնակից Մարիամ Խաչատրյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ տեղի է ունեցել դանակահարությունը: Մարիամ Խաչատրյանը հայտարարել է, որ ինքը տանից դուրս է եկել և տեսել է, որ մեծ դանակով ինչ-որ անձ հարվածներ է հասցնում իր ամուսնուն: Ինքը տեսել է մեծ դանակը, քանի որ հարակից «Վայլդբերրիս» խանութ-սրահից լույս է ընկել դանակի վրա: Դեպքի վայրի զննության ժամանակ վերցվել են արյան հետքեր և մասնակից Խաչատրյանը հայտարարել է, որ դա դանակահարության արդյունքում իր ամուսնու կորցրած արյունն է:
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 13-16)։
3.6. ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետի կողմից ներկայացված հաղորդման համաձայն՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ ժամը 03:20-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ-ից ոստիկանության Էրեբունու բաժին հաղորդում է ստացվել այն մասին, որ Էրեբունի բ/կ-ից Կարապետյանը հայտնել է, որ դանակահարության հետևանքով գոտկատեղի, մեջքի շրջանի, կտրած-ծակած վերքեր, ախտորոշմամբ ժամը 03:05-ին իրենց մոտ բուժօգնության է դիմել Մելսիկ Սամվելի Ղազարյանը (ծնվ.՝ 01.02.1988թ. բն.՝ ք.Երևան, Մ.Խորենացի փող. 2-րդ փկղ. 19 տուն), առողջական վիճակը միջին ծանրության:
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 1)։
3.7. Փորձագետի թիվ 2639/հ եզրակացության համաձայն՝ Մելսիկ Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները՝ աջ դաստակի ափային մակերեսի, ձախ դաստակի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ ենթակողային շրջանի, ձախից գոտկային շրջանի կտրած վերքեր և ձախից՝ զստային շրջանի՝ զստոսկրի առաջա-վերին փշաձև ելունի պրոեկցիայով, ծակած-կտրած՝ գոտկային մկանների և ջլերի վնասումով, վերքի ձևով պատճառվել են սուր ծակող-կտրող կամ սուր կտրող գործիքով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնցից ձախից զստային շրջանի՝ զստոսկրի առաջա-վերին փշաձև ելունի պրոեկցիայով, ծակած-կտրած վերքը՝ գոտկային մկանների և ջլերի վնասումով, Մելսիկ Ղազարյանի առողջությանը պատճառել է միջին ծանրության վնաս, առողջության տևական քայքայումով, իսկ աջ դաստակի ափային մակերեսի, ձախ դաստակի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ ենթակողային շրջանի, ձախից գոտկային շրջանի կտրած վերքերն՝ թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով:
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 86-88)։
3.8. Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 93 եզրակացության համաձայն՝
«(...) Փորձաքննվողը ստացիոնար ԴՀՓ 6-րդ բաժանմունք է ընդունվել 08.11.2024թ-ին: Ներկա հետազոտմամբ հայտնաբերվում է հետևյալը՝ ՖԻԶԻԿԱԿԱՆ ՎԻՃԱԿ- Գրիպ, ջրծաղիկ, ձախ նախաբազկի ճիշտ սերտաճած կոտրվածք, քթոսկրի կոտրվածք (դեֆեկտ), 2 վերին վերջույթների ինքնավնասումներ հին սպիեր: Սրտի տոները պարզ են, մաքուր, ռիթմիկ, զ/ճ 120/70 մմ/սս, պուլսը 80զ/ր, ջերմություն՝ 36.6С0: Թոքերում պարզ թոքային հնչյուն և վեզիկուլյար շնչառություն: Լեզուն մաքուր է, խոնավ: Որովայնը փափուկ է, անցավ: Էնդոկրին համակարգի կողմից գանգատներ չունի: Միզարձակումը ազատ, անցավ: Պերիֆերիկ այտուցներ չկան: Պաստերնացկու ախտանիշը բացասական է: Նախկինում ունեցել է սուր միզակապության էպիզոդ: ՆՅԱՐԴԱՅԻՆ ՎԻՃԱԿ- Զննման պահին առանց պաթոլոգիա: Կատարվել է նարկոթեստ M0R/+/: ՀՈԳԵԿԱՆ ՎԻՃԱԿ- Փորձաքննվողը արտաքնապես խնամված է, հարդարված, սակայն չսափրված: Գիտակցությունը պարզ է: Պրոդուկտիվ կոնտակտին մատչելի է: Իր մասին հայտնում է բավարար անամնեստիկ տեղեկություններ, նշում է, որ «պարտադիր զին. ծառայությունից ազատվել է ինքնավնասումների պատճառով»: Բաժանմունք ընդունվելիս մարմնական զննմամբ ուսերին, նախաբազուկների շրջանում առկա են հին վաղեմության կոպիտ ինքնավնասման սպիեր: Ըստ փորձաքննվողի դրանք կատարել է զորակոչային տարիքում նյարդայնացած վիճակում տարբեր ժամանակահատվածներում և պայմաններում: Նշում է, որ պարտադիր զինծառայությունից ազատվելուց հետո, դիսպանսեր չի հաճախել, երբևէ հոգեբույժի չի դիմել մինչ վերջին ժամանակները՝ 28.09.2024թ.-ին ըստ փորձաքննվողի խոսքերի հարազատների և հարևանների առաջարկով դիմել է «Ավան» ՀԱԿ: Բաժանմունք ընդունվելիս գանգատվել է անքնությունից, խնդրել է իրեն կատարել նշանակում, միաժամանակ իրեն հոգեկան հիվանդ չի համարել: Այն հարցին, եթե դուք հոգեկան խնդիր չունեք, ապա ինչու՞ եք պահանջում նշանակում կատարել,- լռում է, քիչ անց ավելացնում, «դե վատ մտքեր են գալիս, չեմ կարողանում քնել»: Սույն փորձաքննության իմաստն ու նպատակը հասկանում է ֆորմալ, տեղեկացված է, որ իրեն է մեղսագրվում ՀՀ քր. օր. 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետը: Համայցների և հանձնաժողովային զննումների ժամանակ առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հայտնում է, որ. «մինչ հոսպիտալացումը վերջին ժամանակահատվածում ունեցել է աղիների խնդիր, միզակապություն, ինչից իր մոտ առաջանում էր դիսկոմֆորտ, դարձել էր նյարդային, կոնֆլիկտային, խանգարվել էր քունը... Հարևանի կինը իր ներքնազգեստը կախում էր բոլորի համար տեսանելի վայրում... նա անմաքուր մտքեր ուներ, տողատակերով ինչ-որ բան էր հասկացնում... բազմիցս փորձել եմ մորս միջոցով նրան հասկացնել, որ նման կերպ չվարվի»: Մեղսագրվող արարքը մեկ չի ընդունում, մեկ էլ հայտնում է «դե մենք հարևանիս հետ հաշտության ենք եկել... ես այդ օրը գտնվել եմ ընկերոջս՝ Նարեկի տանը մասնակցել եմ խնջույքի»: Հանձնաժողովի կողմից հնչեցրած այն հարցին,- եթե մեղսագրվող արարքը դուք չե՞ք կատարել, ապա ինչ հարցի շուրջ եք համաձայնության եկել,- լռում է, ոչինչ չի ասում: Փորձաքննվողը հայտնում է իրարամերժ տեղեկություններ:
Վարքը եղել է ակտիվ, շփվող, տեղ-տեղ կպչուն, խառնվել է իրեն չվերաբերվող հարցերին, ձգտել է գտնվել ուշադրության կենտրոնում: Համարել է, որ իրեն «Ավան» ՀԱԿ հոսպիտալացրել են ոչ թե ըստ ցուցումի, այլ. «գլխին սարքել են, շառ են արել, ինքը սովորեցնում է շրջապատին ճշտով ապրել... հարգված տղա է»: Էմոցիոնալ է, հակված է իրավիճակային հակազդումների՝ ինքնավնասումների, բուռն հակազդումների: Կասկածամիտ է, շրջապատում տեղի ունեցածը մեկնաբանում է յուրովի, ձգտում է թաքցնել իր հիվանդագին ապրումները, նշում է, որ երբեմն ունենում է վատ մտքեր, սակայն չի բացատրում դրանց բովանդակությունը: Առաջնակի զննումից հետո կատարվել է համապատասխան նշանակում. ազալեպտին 50մգx1:
Բաժանմունքում գտնվելու ժամանակ հետևել է իր անձնական հիգիենային: Վարքը եղել է ակտիվ, գրգռված, շարժունակ, երբեմն կպչուն: Ներբաժանմունքային կարգ ու կանոնը չի խախտել, կանոնավոր ստացել է իր նշանակումը, քնել է դեղորայքի օգնությամբ: Արտահայտել է վերաբերման, հատուկ նշանակության, անձի գերագնահատման զառանցական մտքեր: Սնվել է բավարար: Օգտվել է հանձնունք ստանալու, զանգի իրավունքից: Մտածողությունը ամորֆ է, տեմպը քիչ արագացած է: Դատողությունները տեղ-տեղ ոչ ճիշտ են, անհետևողական: Հուզապես լյաբիլ է, հակված իրավիճակային բուռն հակազդումների, ցասումների: Հիշողությունն առանց կոպիտ խանգարումների, ուշադրությունը շուտ շեղվող է: Քննադատությունը իր հոգեվիճակի և ստեղծված դատաքննչական իրավիճակի նկատմամբ անբավարար է:
ՀԵՏԵՎՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Վերլուծելով քր. վարույթի նյութերը, անամնեստիկ տեղեկությունները, առկա բուժփաստաթղթերը և ներկա հետազոտման արդյունքները փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացնում է, որ Հովիկ Կարենի Ավագյանի մոտ մինչ իրավախախտումը կատարելը զորակոչային տարիքում հայտնաբերվել է. «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում»: Իրավախախտում կատարելուց և ներկայումս տառապել և տառապում է «Սուր պոլիմորֆ փսիխոտիկ խանգարում» F-23.1 հոգեկան հիվանդությամբ: Այդ մասին են վկայում ներկա հետազոտման արդյունքները, «Ավան» ՀԱԿ-ից ներկայցված բժշկական փաստաթղթերը, որոնք թույլ են տվել փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել վերը նշված հիվանդությանը բնորոշ՝ վերաբերման, հատուկ նշանակության, անձի գերագնահատման զառանցական մտքեր, ընկալման խանգարումներ, կասկածամտություն, մտածողության ամորֆություն, դատողությունների անհետևողականություն, հուզական անկայունություն՝ քննադատության անբավարարության հետ մեկտեղ:
Իրավախախտումը կատարելու պահին՝ փորձաքննվողը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը հաշիվ տալ իրեն կատարած արարքի համար և ղեկավարել դրանք: Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: 
Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Հովիկ Կարենի Ավագյանին հարկ է ճանաչել ԱՆՄԵՂՍՈՒՆԱԿ:
Ներկա հոգեվիճակով փորձաքննվողը չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես հասարակության համար: Կարիք ունի հարկադիր բուժման հատուկ հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում: (...)»։
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 167-174)։
3.9. Փորձագետի թիվ 1303-24 եզրակացության համաձայն՝ Մելսիկ Ղազարյանի հագուստներից կարճաթև շապիկի և անթև շապիկի վրա առկա վնասվածքները ծակած-կտրած են և կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի(ների)՝ հնարավոր՝ դանակի(ների) շեղբի ներգործությունների արդյունքներում:
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 162-166)։
3.10. Մարիամ Խաչատրյանի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկության արձանագրության համաձայն՝ Մարիամ Խաչատրյանը «Ինստագրամ» հավելվածում նամակագրություն է ունեցել Լիլիթ Գրիգորյանի հետ, որտեղ Մարիամ Խաչատրյանը Լիլիթին ասել է, որ իրեն անվանում են գործ տվող և անընդհատ ասում են, թե ինչ անի: Մասնակից Մարիամ Խաչատրյանը հայտարարել է, որ այդ խոսակցությունը եղել է այն պատճառով, որ հայտնել է ճշմարտությունը և ասել, որ Մելսին Հովիկն է դանակահարել:
«Վոթսափ» հավելվածում Մարիամ Խաչատրյանը նամակագրություն է ունեցել Արմինե Վլադիմիրովնայի հետ, որտեղ ձայնային հաղորդագրությամբ Մարիամ Խաչատրյանը հայտնել է Արմինեին, որ «մոտավորապես 2 օրից կասի, որ էտ տականքնա եղել, այսինքն ճշմարտությունը կասի, մինչև վերջ ասելու է»: Մասնակիցը հայտարարել է, որ Արմինեն նաև իրավաբան է, նրան պատմել է եղելությունը, այդ իսկ պատճառով Հովիկին անվանել է տականք:
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 81-81/ա)։
3.11. Մելսիկ Ղազարյանի բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկության արձանագրության համաձայն՝ «Վոթսափ» հավելվածում Մելսիկ Ղազարյանը նամակագրություն է ունեցել Արման Վիրաբույժ օգտատիրոջ հետ և Արմանին ասել է, որ իրեն խփողին՝ Հովիկ Ավագյանին տեղափոխել են «Ավանի գժանոց» և նրա վերաբերյալ տվյալներ է հարցնում Արմանից, այսինքն գիժ է, թե՝ ոչ: Արմանը պատասխանում է, որ դեռևս հետազոտության փուլում է:
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 94-94/1)։
3.12. 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել փորձաքննությանը ներկայացված կտրած-ծակած հետքերով հագուստները։
(Տե՛ս հատոր 1-ին, վ․թ․ 210)։
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների, մասնավորապես՝ տուժող Մելսիկ Սամվելի Ղազարյանի, վկաներ Մարիամ Անդրանիկի Խաչատրյանի, Սանդուխտ Մելսիկի Ղազարյանի նախաքննական ցուցմունքների, դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրության, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետի կողմից ներկայացված հաղորդման, փորձագետի թիվ 2639/հ եզրակացության, փորձագետի թիվ 93 եզրակացության, փորձագետի թիվ 1303-24 եզրակացության, Մարիամ Խաչատրյանի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկության արձանագրության, Մելսիկ Ղազարյանի բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկության արձանագրության, 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ փորձաքննությանը ներկայացված կտրած-ծակած հետքերով հագուստների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվում են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Հովիկ Կարենի Ավագյանը, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված միջոց հանդիսացող դանակի գործադրմամբ միջին ծանրության վնաս է պատճառել Մելսիկ Ղազարյանի առողջությանը:
Այսպես. Հովիկ Ավագյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ ժամը 02:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 2-րդ փակուղի 19-րդ տան մոտ վիճաբանել է Մելսիկ Ղազարյանի հետ և իր մոտ գտնվող՝ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված միջոց հանդիսացող դանակով, հարվածներ է հասցրել Մելսիկ Ղազարյանին և վերջինիս պատճառել կյանքի համար ոչ վտանգավոր՝ աջ դաստակի ափային մակերեսի, ձախ դաստակի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ ենթակողային շրջանի, ձախից գոտկային շրջանի կտրած վերքեր և ձախից՝ զստային շրջանի՝ զստոսկրի առաջա-վերին փշաձև ելունի պրոեկցիայով, ծակած-կտրած՝ գոտկային մկանների և ջլերի վնասումով վերքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որոնցից ձախից զստային շրջանի՝ զստոսկրի առաջա-վերին փշաձև ելունի պրոեկցիայով, ծակած-կտրած վերքը՝ գոտկային մկանների և ջլերի վնասումով, Մելսիկ Ղազարյանի առողջությանը պատճառել է միջին ծանրության վնաս, իսկ աջ դաստակի ափային մակերեսի, ձախ դաստակի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ ենթակողային շրջանի, ձախից գոտկային շրջանի կտրած վերքերն՝ թեթև վնաս:
5. Պատճառաբանական մաս.
5.1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական պատասխանատվության ենթակա է մեղսունակ ֆիզիկական անձը, որի 16 տարին լրացած է եղել հանցանքը կատարելու պահին, ինչպես նաև իրավաբանական անձը: (...)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մեղսունակությունն անձի՝ հանցանքը կատարելու պահին իր արարքի հակաիրավականությունը գիտակցելու և այն ղեկավարելու ունակությունն է:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անմեղսունակության վիճակում սույն օրենսգրքով նախատեսված արարք կատարած անձը ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության:
2. Անմեղսունակ է համարվում այն անձը, որը սույն օրենսգրքով նախատեսված արարքը կատարելու պահին հոգեկան առողջության խնդիրների հետևանքով չի գիտակցել իր արարքի հակաիրավականությունը կամ չի ղեկավարել դա:»
Նշված հոդվածների վերլուծությունից երևում է, որ անձի մեղսունակությունն օրենսդիրը կապում է նրա կողմից իր գործողության (անգործության) փաստացի բնույթն ու նշանակությունը, դրա վտանգավորությունը գիտակցելու կամ դա ղեկավարելու ունակության հետ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատարանը կարող է նշանակել անվտանգության միջոց, եթե համարի, որ սույն օրենսգրքով պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձը կրկին կարող է այդպիսի արարք կատարել, կամ անվտանգության միջոցի կիրառումն անհրաժեշտ է իր կամ այլ անձի անվտանգությունն ապահովելու համար: Սույն օրենսգրքի 120-րդ հոդվածով նախատեսված անվտանգության միջոցի նշանակման վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը հաշվի է առնում կոնկրետ անձի նկատմամբ դրա կիրառման անհրաժեշտության և առավել արդյունավետ իրականացման եղանակների վերաբերյալ փորձագետի, իսկ սույն օրենսգրքի 115-րդ և 116-րդ հոդվածներով նախատեսված անվտանգության միջոցների նշանակման վերաբերյալ՝ բժշկական-մասնագիտական հանձնաժողովի տված եզրակացությունը:
2. Անվտանգության միջոց կարող է նշանակվել պատժի հետ զուգակցված, եթե դատարանը հիմնավորի, որ միայն պատիժ կիրառելով հնարավոր չէ վերացնել անձի կողմից նոր հանցանքի կատարման հավանականությունը։ Անվտանգության միջոց կարող է նշանակվել նաև առանց պատժի հետ զուգակցելու՝ որպես ինքնուրույն ներգործության միջոց, այդ թվում՝ անձին քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս:
3. Անձի կողմից կատարված և պատժի սպառնալիքով արգելված մեկ արարքի համար կարող են նշանակվել մեկից ավելի անվտանգության միջոցներ:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած անձի նկատմամբ կարող են նշանակվել անվտանգության հետևյալ միջոցները.
1) բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ՝
ա. հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում,
բ. ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում,
գ. հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում,
2) որոշակի վայրեր այցելելու արգելք,
3) հոգեբանական օգնություն ստանալու պարտականություն:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատարանը բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց է նշանակում այն անձի նկատմամբ, որը՝
1) պատժի սպառնալիքով արգելված արարքի կատարման պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում,
(...)
2. Դատարանն անձի նկատմամբ նշանակում է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, եթե հանգում է հետևության, որ անձը, իր առողջական վիճակով պայմանավորված, կարիք ունի բժշկական միջամտության, որը կապահովի իր կամ այլ անձի անվտանգությունը, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 111-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ անվտանգության միջոցների կիրառման նպատակի իրականացումը:
(...)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատարանը հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում է նշանակում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած այն անձի նկատմամբ, որի հոգեկան վիճակը պահանջում է բուժման, խնամքի և հսկողության այնպիսի պայմաններ, որոնք կարող են իրականացվել միայն հիվանդանոցային պայմաններում:
2. Դատարանը հոգեբուժական կազմակերպության հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում է նշանակում պատժի սպառնալիքով արգելված արարք կատարած այն անձի նկատմամբ, որն իր հոգեկան վիճակով վտանգավոր է իր կամ այլ անձի համար և պահանջում է մշտական հսկողություն:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 420-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու վարույթը (այսուհետ` բժշկական հարկադրանքի վարույթ) իրականացվում է`
1) այն անձի նկատմամբ, որը ենթադրյալ հանցանքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում.
(...)
2. Բժշկական հարկադրանքի վարույթն իրականացվում է սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով` հաշվի առնելով սույն գլխով նախատեսված կանոնները:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 421-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Բժշկական հարկադրանքի վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները.
2) արարքը տվյալ անձի կողմից կատարելը.
3) արարքը կատարելիս տվյալ անձի մեղսունակությունը և մեղքը.
4) տվյալ անձի մոտ հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, ինչպես նաև դրա բնույթը, աստիճանը և առաջացման ժամանակը.
5) տվյալ անձի վարքագիծը և առողջական վիճակն արարքը կատարելուց առաջ և հետո.
6) պատճառված վնասի բնույթը և չափը:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 430-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...)
2. Մեղադրական և բժշկական հարկադրանքի դատավճռում դատարանը պետք է լուծի նաև հետևյալ հարցերը․
1) ապացուցված է արդյոք տվյալ անձի մոտ այնպիսի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, որն անհնար է դարձնում տվյալ անձի կողմից պատժի կրումը.
2) անձի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց.
3) բժշկական բնույթի հարկադրանքի ինչ միջոց պետք է կիրառվի տվյալ անձի նկատմամբ:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետի համաձայն՝
«1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանը որևէ այլ վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր չէ կյանքի համար և չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 166-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ, բայց առաջացրել է`
1) առողջության տևական քայքայում կամ
2) ընդհանուր աշխատունակության մեկ երրորդից պակաս զգալի կայուն կորուստ՝
(...)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(...)
8) զենքի կամ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված կամ հարմարեցված առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ,
(...)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:»
Անդրադառնալով Հովիկ Կարենի Ավագյանին ներկայացված մեղադրանքին և այս համատեքստում ուսումնասիրելով հետազոտված ապացույցները (տուժող Մելսիկ Սամվելի Ղազարյանի, վկաներ Մարիամ Անդրանիկի Խաչատրյանի, Սանդուխտ Մելսիկի Ղազարյանի նախաքննական ցուցմունքները, դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետի կողմից ներկայացված հաղորդումը, փորձագետի թիվ 2639/հ եզրակացությունը, փորձագետի թիվ 93 եզրակացությունը, փորձագետի թիվ 1303-24 եզրակացությունը, Մարիամ Խաչատրյանի բջջային հեռախոսի թվային խուզարկության արձանագրությունը, Մելսիկ Ղազարյանի բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկության արձանագրությունը, 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ փորձաքննությանը ներկայացված կտրած-ծակած հետքերով հագուստները)՝ Դատարանը գտնում է, որ․
- ապացուցված են Հովիկ Կարենի Ավագյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
- ապացուցված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով նախատեսված արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
- ապացուցված է Հովիկ Կարենի Ավագյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելը.
- ապացուցված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու պահին Հովիկ Կարենի Ավագյանի անմեղսունակությունը։
Այլ կերպ՝ համադրելով սույն բժշկական հարկադրանքի վարույթով հետազոտված ապացույցները վկայակոչած իրավանորմերի հետ, դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ Դատարանը հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված է համարում, որ Հովիկ Կարենի Ավագյանը, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված միջոց հանդիսացող դանակի գործադրմամբ միջին ծանրության վնաս է պատճառել Մելսիկ Ղազարյանի առողջությանը: Այսպես. Հովիկ Ավագյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ ժամը 02:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 2-րդ փակուղի 19-րդ տան մոտ վիճաբանել է Մելսիկ Ղազարյանի հետ և իր մոտ գտնվող՝ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված միջոց հանդիսացող դանակով, հարվածներ է հասցրել Մելսիկ Ղազարյանին և վերջինիս պատճառել կյանքի համար ոչ վտանգավոր՝ աջ դաստակի ափային մակերեսի, ձախ դաստակի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ ենթակողային շրջանի, ձախից գոտկային շրջանի կտրած վերքեր և ձախից՝ զստային շրջանի՝ զստոսկրի առաջա-վերին փշաձև ելունի պրոեկցիայով, ծակած-կտրած՝ գոտկային մկանների և ջլերի վնասումով վերքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որոնցից ձախից զստային շրջանի՝ զստոսկրի առաջա-վերին փշաձև ելունի պրոեկցիայով, ծակած-կտրած վերքը՝ գոտկային մկանների և ջլերի վնասումով, Մելսիկ Ղազարյանի առողջությանը պատճառել է միջին ծանրության վնաս, իսկ աջ դաստակի ափային մակերեսի, ձախ դաստակի հետին մակերեսի, աջ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ բազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, ձախ ենթակողային շրջանի, ձախից գոտկային շրջանի կտրած վերքերն՝ թեթև վնաս:
Այսինքն՝ Հովիկ Կարենի Ավագյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով նախատեսված արարքը։
Միևնույն ժամանակ հարկ է արձանագրել, որ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 93 եզրակացության համաձայն՝
«(...) Փորձաքննվողը ստացիոնար ԴՀՓ 6-րդ բաժանմունք է ընդունվել 08.11.2024թ-ին: Ներկա հետազոտմամբ հայտնաբերվում է հետևյալը՝ ՖԻԶԻԿԱԿԱՆ ՎԻՃԱԿ- Գրիպ, ջրծաղիկ, ձախ նախաբազկի ճիշտ սերտաճած կոտրվածք, քթոսկրի կոտրվածք (դեֆեկտ), 2 վերին վերջույթների ինքնավնասումներ հին սպիեր: Սրտի տոները պարզ են, մաքուր, ռիթմիկ, զ/ճ 120/70 մմ/սս, պուլսը 80զ/ր, ջերմություն՝ 36.6С0: Թոքերում պարզ թոքային հնչյուն և վեզիկուլյար շնչառություն: Լեզուն մաքուր է, խոնավ: Որովայնը փափուկ է, անցավ: Էնդոկրին համակարգի կողմից գանգատներ չունի: Միզարձակումը ազատ, անցավ: Պերիֆերիկ այտուցներ չկան: Պաստերնացկու ախտանիշը բացասական է: Նախկինում ունեցել է սուր միզակապության էպիզոդ: ՆՅԱՐԴԱՅԻՆ ՎԻՃԱԿ- Զննման պահին առանց պաթոլոգիա: Կատարվել է նարկոթեստ M0R/+/: ՀՈԳԵԿԱՆ ՎԻՃԱԿ- Փորձաքննվողը արտաքնապես խնամված է, հարդարված, սակայն չսափրված: Գիտակցությունը պարզ է: Պրոդուկտիվ կոնտակտին մատչելի է: Իր մասին հայտնում է բավարար անամնեստիկ տեղեկություններ, նշում է, որ «պարտադիր զին. ծառայությունից ազատվել է ինքնավնասումների պատճառով»: Բաժանմունք ընդունվելիս մարմնական զննմամբ ուսերին, նախաբազուկների շրջանում առկա են հին վաղեմության կոպիտ ինքնավնասման սպիեր: Ըստ փորձաքննվողի դրանք կատարել է զորակոչային տարիքում նյարդայնացած վիճակում տարբեր ժամանակահատվածներում և պայմաններում: Նշում է, որ պարտադիր զինծառայությունից ազատվելուց հետո, դիսպանսեր չի հաճախել, երբևէ հոգեբույժի չի դիմել մինչ վերջին ժամանակները՝ 28.09.2024թ.-ին ըստ փորձաքննվողի խոսքերի հարազատների և հարևանների առաջարկով դիմել է «Ավան» ՀԱԿ: Բաժանմունք ընդունվելիս գանգատվել է անքնությունից, խնդրել է իրեն կատարել նշանակում, միաժամանակ իրեն հոգեկան հիվանդ չի համարել: Այն հարցին, եթե դուք հոգեկան խնդիր չունեք, ապա ինչու՞ եք պահանջում նշանակում կատարել,- լռում է, քիչ անց ավելացնում, «դե վատ մտքեր են գալիս, չեմ կարողանում քնել»: Սույն փորձաքննության իմաստն ու նպատակը հասկանում է ֆորմալ, տեղեկացված է, որ իրեն է մեղսագրվում ՀՀ քր. օր. 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետը: Համայցների և հանձնաժողովային զննումների ժամանակ առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հայտնում է, որ. «մինչ հոսպիտալացումը վերջին ժամանակահատվածում ունեցել է աղիների խնդիր, միզակապություն, ինչից իր մոտ առաջանում էր դիսկոմֆորտ, դարձել էր նյարդային, կոնֆլիկտային, խանգարվել էր քունը... Հարևանի կինը իր ներքնազգեստը կախում էր բոլորի համար տեսանելի վայրում... նա անմաքուր մտքեր ուներ, տողատակերով ինչ-որ բան էր հասկացնում... բազմիցս փորձել եմ մորս միջոցով նրան հասկացնել, որ նման կերպ չվարվի»: Մեղսագրվող արարքը մեկ չի ընդունում, մեկ էլ հայտնում է «դե մենք հարևանիս հետ հաշտության ենք եկել... ես այդ օրը գտնվել եմ ընկերոջս՝ Նարեկի տանը մասնակցել եմ խնջույքի»: Հանձնաժողովի կողմից հնչեցրած այն հարցին,- եթե մեղսագրվող արարքը դուք չե՞ք կատարել, ապա ինչ հարցի շուրջ եք համաձայնության եկել,- լռում է, ոչինչ չի ասում: Փորձաքննվողը հայտնում է իրարամերժ տեղեկություններ:
Վարքը եղել է ակտիվ, շփվող, տեղ-տեղ կպչուն, խառնվել է իրեն չվերաբերվող հարցերին, ձգտել է գտնվել ուշադրության կենտրոնում: Համարել է, որ իրեն «Ավան» ՀԱԿ հոսպիտալացրել են ոչ թե ըստ ցուցումի, այլ. «գլխին սարքել են, շառ են արել, ինքը սովորեցնում է շրջապատին ճշտով ապրել... հարգված տղա է»: Էմոցիոնալ է, հակված է իրավիճակային հակազդումների՝ ինքնավնասումների, բուռն հակազդումների: Կասկածամիտ է, շրջապատում տեղի ունեցածը մեկնաբանում է յուրովի, ձգտում է թաքցնել իր հիվանդագին ապրումները, նշում է, որ երբեմն ունենում է վատ մտքեր, սակայն չի բացատրում դրանց բովանդակությունը: Առաջնակի զննումից հետո կատարվել է համապատասխան նշանակում. ազալեպտին 50մգx1:
Բաժանմունքում գտնվելու ժամանակ հետևել է իր անձնական հիգիենային: Վարքը եղել է ակտիվ, գրգռված, շարժունակ, երբեմն կպչուն: Ներբաժանմունքային կարգ ու կանոնը չի խախտել, կանոնավոր ստացել է իր նշանակումը, քնել է դեղորայքի օգնությամբ: Արտահայտել է վերաբերման, հատուկ նշանակության, անձի գերագնահատման զառանցական մտքեր: Սնվել է բավարար: Օգտվել է հանձնունք ստանալու, զանգի իրավունքից: Մտածողությունը ամորֆ է, տեմպը քիչ արագացած է: Դատողությունները տեղ-տեղ ոչ ճիշտ են, անհետևողական: Հուզապես լյաբիլ է, հակված իրավիճակային բուռն հակազդումների, ցասումների: Հիշողությունն առանց կոպիտ խանգարումների, ուշադրությունը շուտ շեղվող է: Քննադատությունը իր հոգեվիճակի և ստեղծված դատաքննչական իրավիճակի նկատմամբ անբավարար է:
ՀԵՏԵՎՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Վերլուծելով քր. վարույթի նյութերը, անամնեստիկ տեղեկությունները, առկա բուժփաստաթղթերը և ներկա հետազոտման արդյունքները փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացնում է, որ Հովիկ Կարենի Ավագյանի մոտ մինչ իրավախախտումը կատարելը զորակոչային տարիքում հայտնաբերվել է. «Վարքի և հույզերի խառը խանգարում»: Իրավախախտում կատարելուց և ներկայումս տառապել և տառապում է «Սուր պոլիմորֆ փսիխոտիկ խանգարում» F-23.1 հոգեկան հիվանդությամբ: Այդ մասին են վկայում ներկա հետազոտման արդյունքները, «Ավան» ՀԱԿ-ից ներկայցված բժշկական փաստաթղթերը, որոնք թույլ են տվել փորձաքննվողի մոտ հայտնաբերել վերը նշված հիվանդությանը բնորոշ՝ վերաբերման, հատուկ նշանակության, անձի գերագնահատման զառանցական մտքեր, ընկալման խանգարումներ, կասկածամտություն, մտածողության ամորֆություն, դատողությունների անհետևողականություն, հուզական անկայունություն՝ քննադատության անբավարարության հետ մեկտեղ:
Իրավախախտումը կատարելու պահին՝ փորձաքննվողը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը հաշիվ տալ իրեն կատարած արարքի համար և ղեկավարել դրանք: Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: 
Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Հովիկ Կարենի Ավագյանին հարկ է ճանաչել ԱՆՄԵՂՍՈՒՆԱԿ:
Ներկա հոգեվիճակով փորձաքննվողը չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես հասարակության համար: Կարիք ունի հարկադիր բուժման հատուկ հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում: (...)»։
Այսինքն՝ ասվածից պարզ է դառնում, որ սույն դեպքում Հովիկ Կարենի Ավագյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում։
Ելնելով վերոգրյալից և հաշվի առնելով, որ Հովիկ Կարենի Ավագյանը անմեղսունակության վիճակում կատարել է քրեական օրենքով չթույլատրված արարք և իր ներկա հոգեկան վիճակով սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ հասարակության համար՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված է Հովիկ Կարենի Ավագյանի մոտ այնպիսի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, որն անհնար է դարձնում տվյալ անձի կողմից պատժի կրումը։
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Հովիկ Կարենի Ավագյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ հարկադիր բուժում հատուկ տիպի հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Ինչ վերաբերում է Հ.Ավագյանի նկատմամբ կիրառվող անվտանգության միջոցի և դրա տեսակի վերաբերյալ պաշտպան Լեոնիդ Ազիզբեկյանի կողմից դիմումով ներկայացված այն դիրքորոշմանը, որ ըստ համապատասխան բուժհաստատության կողմից ստացված պատասխանի, Հովիկ Ավագյանի մոտ ստացված բուժման ֆոնին դիտվում է որոշակի դրական փոփոխություն, ինչպես նաև նկատի ունենալով, որ պատասխանում բացակայում է Հովիկ Ավագյանի կողմից հանրության համար վտանգ ներկայացնելու վերաբերյալ որևէ դատողություն, ուստի նման պայմաններում հարկ է Հ.Ավագյանի նկատմամբ կիրառել ընտանեկան հսկողություն անվտանգության միջոցը և հանձնել նրա մոր՝ Սանդուխտ Ղազարյանի խնամքին, իսկ հետագայում էլ նրա վերաբերյալ փորձաքննության նշանակման հնարավոր անհրաժեշտության առաջացման մասով առարկություն չունի, ապա այս կապակցությամբ հարկ է արձանագրել, որ Հովիկ Կարենի Ավագյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ից մինչև նոյեմբերի 20-ը ենթարկվել է ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության և ՀՀ ԱՆ կից միջգերատեսչական ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննությունների հանձնաժողովի ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 93 եզրակացությամբ վերջինս իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ ճանաչվել է անմեղսունակ՝ միաժամանակ արձանագրելով, որ փորձաքննվողը ներկա հոգեվիճակով չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես հասարակության համար և կարիք ունի հարկադիր բուժման՝ հատուկ հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Միևնույն ժամանակ հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ ԱՆ «Հոգեկան առողջության կենտրոն» ՓԲ ընկերության տնօրենի 2025 թվականի հունվարի 15-ի պատասխան գրության համաձայն՝
«(…) Ի պատասխան Ձեր 07.01.2025թ. թիվ ԴԴԱ-8.1-Ե-1272/25 գրության հայտնում ենք, որ Հովիկ Կարենի Ավագյանը 03.12.2024թ-ից գտնվում է հարկադրական միջոցների կիրառման հատուկ հսկողության բաժանմունքում՝ որպես անվտանգության միջոց: Այս ժամանակահատվածում կանոնավոր ստացել է համապատասխան դեղորայքային բուժում պայմանավորված հոգեկան առողջության խնդիրների հետ: Ստացած բուժման ֆոնին վերջինիս հոգեկան առողջության վիճակում դիտվում է որոշակի դրական փոփոխություններ, սակայն հիվանդության, ինչպես նաև իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ քննադատությունը իսպառ բացակայում է, իսկ ավելի մանրամասն տեղեկություններ ունենալու և համեմատականներ անցկացնելու թիվ 93 ՍԴՀՓ եզրակացության հետ կարելի է միայն լրացուցիչ փորձաքննություն անցկացնելուց հետո: (...)»։
Մինչդեռ, ստացած բուժման ֆոնին Հովիկ Կարենի Ավագյանի հոգեկան առողջության վիճակում որոշակի դրական փոփոխություններ դիտվելու հանգամանքն ինքնին դեռևս չի կարող նշանակել, որ անձը դադարել է հանրային վտանգավորություն ներկայացնել կամ նրա հանրային վտանգավորությունն այնչափ է նվազել, որ դա կարող է բավարար հիմք հանդիսանալ կիրառված անվտանգության միջոցը փոփոխելու համար՝ հաշվի առնելով նաև գրությամբ նշված այն հանգամանքը, որ հիվանդության, ինչպես նաև իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ քննադատությունն իսպառ բացակայում է։
Ինչ վերաբերում է լրացուցիչ փորձաքննություն նշանակելու վերաբերյալ հարցին, ապա այս կապակցությամբ Դատարանը վերստին արձանագրում է, որ Հովիկ Կարենի Ավագյանի առողջական վիճակը համապատասխան փորձաքննության ընթացքում գնահատվել է սույն դատական ակտը կայացնելուց շուրջ երկու ամիս առաջ, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ այդ ժամանակահատվածը ողջամիտ է, որպեսզի Դատարանը կարողանա սույն դատական ակտը կայացնելիս նման եզրահանգումների գալ։
Անդրադառնալով անվտանգության միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է Հովիկ Կարենի Ավագյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված՝ բժշկական հսկողությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը՝ հաշվի առնելով, որ ըստ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 93 եզրակացության՝ ներկա հոգեվիճակով Հովիկ Կարենի Ավագյանը սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես հասարակության համար և կարիք ունի հարկադիր բուժման հատուկ հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում։
Միաժամանակ, անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածով՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ փորձաքննությանը ներկայացված կտրած-ծակած հետքերով հագուստները վերադարձնել՝ տուժող Մելսիկ Սամվելի Ղազարյանին՝ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ և 420-430-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ապացուցված է Հովիկ Կարենի Ավագյանի մոտ այնպիսի հոգեկան առողջության խնդրի առկայությունը, որն անհնար է դարձնում տվյալ անձի կողմից պատժի կրումը։
Հովիկ Կարենի Ավագյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց՝ հարկադիր բուժում հատուկ տիպի հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Հովիկ Կարենի Ավագյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված՝ բժշկական հսկողությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ թիվ 12171024 բժշկական հարկադրանքի վարույթով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ փորձաքննությանը ներկայացված կտրած-ծակած հետքերով հագուստները վերադարձնել՝ տուժող Մելսիկ Սամվելի Ղազարյանին՝ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ