ԵԴ1/3781/01/24

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

25 ապրիլի 2025թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Պողոսյանի, Մ․Գևորգյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Ռ․Դոխոյանի
մեղադրյալ՝ Հ․Աբգարյանի
պաշտպաններ՝ Ա․Մանուկյանի, Մ․Մովսիսյանի
տուժող՝ Բ․Ալզառջավի

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հակոբ Ռուբենի Աբգարյանի /ծնվել է 29.02.1983թ. Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված՝ ք․ Երևան, Աղայան 7, բն․ 90, բնակվող՝ ք․ Երևան, Ղարիբջանյան տուն 21 հասցեում/։

Դատավճռի նկարագրական մաս.
26.05.2024թ. ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 11118224 քրեական վարույթը:
26․11․2024թ․ ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 11118224 քրեական վարույթը, որը միացվել է 11118224 քրեական վարույթին:
27.11.2024թ. որոշում է կայացվել Հակոբ Ռուբենի Աբգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
04․12․2024թ․ որոշում է կայացվել Հակոբ Ռուբենի Աբգարյանի նկատմամբ բացակայելու արգելք խափանման միջոցը կիրառելու մասին:
05․12․2024թ․ որոշում է կայացվել թիվ 11118224 քրեական վարույթից թիվ 11816924 քրեական վարույթն անջատելու մասին։
2024 թվականի դեկտեբերի 17-ին Ք.Երևան, Շենգավիթ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 11816924 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հակոբ Ռուբենի Աբգարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2024 թվականի դեկտեբերի 17-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/3781/01/24 քրեական գործը մակագրվել է ինձ:
Գործը ինձ է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեբերի 18-ին։
Հակոբ Ռուբենի Աբգարյանին շ
մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքների կատարման համար, որ նա «մարդու կամքն անտեսելով ապօրինի մուտք է գործել նրա բնակարան։
Այսպես,
2024 թվականի մարտի 20-ին՝ 19։23-ի սահմաններում, անտեսելով Երևան քաղաքի Ղարիբջանյան 21-րդ հասցեում գտնվող իր տանը վարձակալական հիմունքներով Իրաքի քաղաքացի հանդիսացող և Հայաստանի Հանրապետությունում ժամանակավոր ապաստանի վկայականով գտնվող Բառռա Ալզառջավիի կամքը, օգտվելով վերջինիս բացակայությունից, իր մոտ գտնվող բանալու օրինակով բացել է Բառռա Ալզառջավիի վարձակալած բնակարանի դուռը և անտեսելով նրա կամքը՝ ապօրինի մուտք է գործել ներս, ինչի վերաբերյալ նախապես պայմանավորվածություն կամ թույլտվություն չի ունեցել։
Այսինքն, Հակոբ Ռուբենի Աբգարյանի արարքում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը վկայող փաստեր»:

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Մեղադրյալ՝ Հակոբ Աբգարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «Ես մտել եմ իմ բնակարան ստուգելու նպատակով, քանի որ կամ մի քանի օր տուն չէր գալիս, կամ շատ ուշ էր տուն վերադառնում և ես իրեն փոխանցել եմ, որ նշված ամսի 13-ին վճարի կոմունալը, սակայն նա ինձ տարբեր օրեր էր ասում, որ իբրևէ տանից վերջնական դուրս է գալու ու ես դեպքի օրը ուղղակի մտել եմ ստուգելու համար բնակարանում նորմալ է ամեն ինչ, թե՝ ոչ։ Բնակարանի վարձակալության պայմանագիր չենք կնքել, բնակարանի սեփականության իրավունքով պատկանում է հորս։ Ես բնակարանս «Booking.am» եմ վարձակալության հանձնել ու տուժողին անգամ չեմ էլ տեսել։ Տուժողը ինձ հետագայում ասել է, որ իր ընկերը, ով ազգությամբ արաբ է, խորհուրդ է տվել իմ բնակարանը ասելով, որ շատ լավ տուն է։ Սեփական տուն է՝ մեկ ընդհանուր մուտքով ու առաձին տներ են իրենց առանձին մուտքերով, դրանցից մեկը վարձակալությամբ տվել եմ իրեն՝ բանավոր պայմանավորվածության հիման վրա, իսկ մյուս բնակարանում ես եմ բնակվել։ Հստակ պայմանավորվել ենք, որ վարձը 140․000 ՀՀ դրամ է, ամեն ամսի 13-ին պետք է կոմունալ վճարումները կատարեր, սակայն այդ ժամանակ մարտին ասեց, որ արդեն ապրիլի 04-ին պատրաստվում է դուրս գալ տանից, որից հետո կորավ մի քանի օրով։ Տուժողին ես տվել եմ մեկ օրինակ տան և մեկ օրինակ ընդհանուր մուտքի բանալիներից, իսկ ինձ մոտ մեկ օրինակ մնացել է տուժողի տան բանալին։ Իմ կողմից իր բնակվելու ժամանակ տուն մուտք գործելու վերաբերյալ որևէ պայմանավորվածություն չի եղել։ Մեկ անգամ ևս եղել է, որ մուտք գործեմ տուն, որպեսզի հասկանամ ինչպես է տուժողը, քանի որ նա տանը չէր լինում կամ շատ ուշ էր գալիս, ուզում էի հասկանալ նորմալ է ամեն ինչ, թե ոչ, որից հետո, երբ տեսել եմ ներսում քնած է, ներողություն եմ խնդրել ու դուրս եմ եկել, որից հետո արթնացել է ու ես լիցքավորման լար եմ խնդրել։ Տուժողը շատ ուշ էր տուն գալիս, դրանով ինձ մոտ կասկած էր առաջացել, որ հնարավոր է վնասած լիներ իմ տան գույքը, դրա համար մտել եմ տուն, որպեսզի տեսնեմ գույքը նորմալ է, թե՝ ոչ։ Իմ տուն մտնելու մյուս դրդապատճառը այն էր, որ տուժողը արաբ էր, քանի որ նախկինում ազգությամբ արաբ ևս մեկ անձի էի տվել բնակարանս, որից հետո նրա հետևից ոստիկանությունը եկավ ու տարան իրեն, դրանից հետո ուզում էի հասկանալ նորմալ է ամեն ինչ, թե ոչ։ Ես մինչև բնակարան մտնելը զանգահարել ու գրել եմ տուժողին, սակայն նա չէր պատասխանում ու ասեցի գնամ տեսնեմ նորմալ է էդ մարդու հետ ամեն ինչ, թե ոչ ու տան կահույքը ստուգեմ։ Բակում գործ էի անում ու ձեռքերս կեղտոտ էին դրա համար էի ձեռնոցով։ Երբ դուռը բացեցի ու տեսա, որ էդտեղ անձեռնոցիկ կա դուրս գալուց դրել եմ դա տեղը, քանի որ կարծել եմ, որ եթե մարդը դրելա ըտեղ ուրեմն անհրաժեշտ է ու իմ նպատակը բացառապես եղել է իմ բնակարանը ստուգելը։ Բնակարանը հանձնելու ժամանակ ևս ստուգել եմ ու հանձնել եմ տունը ու որևէ խնդիր չեմ ունեցել։ Ես տեղյակ չեմ եղել, որ տուժողը նկարահանող սարք է տեղադրել իմ տանը, քանի որ առանց իմ թույլտվության նման բան անելու իրավունք չուներ, իսկ իմ տուն մուտք գործելու կամ հակառակի վերաբերյալ մենք պայմանավորվածություն չենք ունեցել։ Մեր մեջ տան բանալիներ քանակի, ինձ մոտ առկա բանալու օրինակի վերաբերյալ խոսք չի գնացել առհասարակ։ Նա ինձ սկզբում՝ մարտի 10-ին, վճարել է տան կոմունալները, իսկ հաջորդ ամիսը ապրել է իմ տանը, սակայն չի վճարել կոմունալները։ Նա ինձ ասել է, որ ապրիլի 14-ին պետք է դուրս գա, հետո ասաց, որ ապրիլի 04-ին պետք է դուրս գա, ասացի․ «շատ լավ, որքան բնակվես այդքան ժամանակահատվածի համար կվճարես կոմունալները»։
Տուժողի այն հարցին, որ արդյոք Դուք մուտք չեք գործել իմ տուն ու ինձանից պահանջել 200․000 ՀՀ դրամ, որպեսզի հաղորդում չտաք իմ վերաբերյալ այն մասին, որ ես ապօրինի մուտք եմ գործել Ձեր բնակարան։
Ոչ, նման բան չի եղել։ Մարտի 19-ին ես պարտքով գումար եմ ուզել տուժողից, պետք է գնայի ընկերոջս տեսնելու։
Տուժողի այն հարցին, թե ինչու՞ եք մարտի 20-ին մտել իմ բնակարան և ինչպե՞ս եք տեսել, որ ես տանն եմ։ Դուք նշում եք նաև, որ ինձ զանգահարել եք մարտի 19-ին, սակայան Դուք ինձ զանգահարել եք միայն մարտի 17-ին, ինչու՞ եք այլ բան ասում։
Որևէ հստակ պատասխան չի հնչել։
Դատարանի այն հարցին, որ Դուք անձին բնակարան եք հանձնել, ինչի համար էլ վերջինս Ձեզ վարձա վճարել դրա համար, անձը չունի արդյոք բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունք, ինչու եք մուտք գործել բնակարան։
Որևէ հստակ պատասխան չի հնչել։
Դատարանի այն հարցին, որ Դուք անձի հետ մեկ օր առաջ կապ եք ունեցել ու իմացել եք, որ վերջինս գտնվում է Դիլիջանում, ինչի եք այդ պայմաններում մուտք գործել բնակարան լավ իմանալով, որ տանը չի։
«Մտել եմ բնակարան գույքս ստուգելու համար, քանի որ կասկած եմ ունեցել, որ կարող է ավելի շուտ փորձի դուրս գալ բնակարանից, բայց համաձայն եմ բնակարան մուտք գործելու իրավունք չունեի»։
Տուժող Բաառա Ալի Ալզառջավին ցուցմունք տվեց այն մասին, որ «2024 թվականի մարտի 17-ի առավոտյան ժամը 04։00-ին Հակոբը մուտք է գործել իմ բնակարան, այդ օրը խնդիր է ստեղծել, ասել է 200․000 ՀՀ դրամ, եթե չվճարես ես ոստիկանություն կդիմեմ։ Հակոբ Աբգարյանը նախաքննության ընթացքում ասել է, որ ինքը միայն մուտք է գործել, որ ուտելիք վերցնի սառնարանաից։ Ես տեսախցիկը գնել եմ, այն բանից հետո, երբ գումարը անհետացել է։ 4 անգամ նա ինձ զանգահարել է, երբ ես նրա զանգերին չպատասխանեցի դուռը բացեց և մտավ ներս, մարտի 14-ին առավոտյան շուտ։ Իմ պատկերացմամբ, քանի որ նա այդ օրը իր ընկերների հետ վիճաբանում էր իր տանը, ես ձայներ եմ լսել, ինձ թվում է, որ գումարի խնդիր ուներ և եկել էր ինձանից գումար պահանջելու։ Ոչ մի հանգամանք չկա, որ ես նրա դեմ սուտ ցուցմունք տամ, քանի որ դա ամենամատչելի բնակարանն էր, որ ես գտել էի Երևանում և նորմալ ապրում էի այնտեղ։ Այն հարցին, որ երբ ես բնակարանը վերցնում էի վարձակալության Հակոբ Աբգարյանի հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերել ենք արդյոք այն հարցի վերաբերյալ, որ նա իրավունք ունի մտնել ներս կամ բանալին իր մոտ կարող է ունենալ և ցանկացած պահի ներս մտնել, թե ոչ, կասեմ որ նման պայմանավորվածություն չենք ունեցել, նա ինձ ասել է, որ միայն մեկ բանալի ունենք ու եթե այդ բանալին կորցնեմ, նա ստիպված կլինի դուռը կոտրել։ Պայմանավորվածություն չի եղել, որ նա կարող է մուտք գործել սենյակ ցանկացած պահի և ժամի, որոշակի ստուգումներ կատարելու համար։ Այն հարցին, թե արդյոք իմ բացակայության կամ իմ ներկայության ժամանակ նա մուտք գործել է սենյակ, թե ոչ բացի այս դեպքից, կպատասխանեմ, որ այո իմ բացակայության ժամանակ մտել է, մեկ անգամ էլ պատահել է, որ մտել է և անակնկալի է եկել, որ ես ներսում էի և ես նրան զգուշացրի, որ էլ չմտնի, նա ինձանից ներողություն խնդրեց և խոստացավ, որ էլ չի մտնի։ Այն օրը, երբ մտավ և անակնկալի եկավ, այդ օրը դուռը կողպված է եղել, սակայն նա ասել է, որ դուռը բաց էր և քանի որ մենք միմյանց չէինք հասկանում և նա միայն օտար լեզու ռուսերեն գիտի, մենք «GOOGLE» թարգմանիչով էինք շփվում, ես հարցը այդ պահին փակեցի և ընդունեցի, որ դուռը բաց է եղել։ Այն թե ինչը ինձ ստիպեց տանը տեսախցիկ դնեմ և արդյոք նախկինում եղել է տեսախցիկ, թե ոչ կասեմ, որ նախկինում տեսախցիկ չի եղել, ես կասկածում էի, որ նա մուտք է գործում, դռան արանքում անձեռոցիկ դրեցի, ստուգելու համար, դա կընկնի, թե ոչ, երբ որ տեսա, որ ընկել է տեսախցիկ բերեցի տեղադրեցի։ Տեսախցիկով տեսա, որ նա մուտք է գործում սենյակ։ Նկարագրեմ, թե ինչ եմ տեսել․ Նա մուտք գործեց, գնաց թղթերի պահարանի մոտ և հետ վերադառնալիս, այն անձեռոցիկը, որ ես տեղադրել էի, նա նորից տեղադրեց դռան արանքում։ Ես համոզված եմ, որ տեսախցիկի տեղադրման օրը երբ նա մուտք է գործել սենյակ ոչինչ չի գողացել։ Մինչ այս տուն տեղափոխվելը ես ապրել եմ Բաղդադում, զինվորական սպա էի՝ ավիասպա։ Հայաստան եկել եմ իմ երկրում խնդիրներ ունենալու պատճառով, եկել եմ Հայաստան, ապաստան եմ հայցել։ Հակոբ Աբգարյանի հետ խոսել ենք «GOOGLE» թարգմանիչի միջոցով, քանի որ, թե նա, թե ես շատ քիչ ենք տիրապետում անգլերենի։ Հստակ փաստաթուղթ կամ բանավոր պայմանավորվածություն մենք չենք ունեցել, որ նա չպետք է մուտք գործի իմ բնակարան, միայն ասել է, որ բանալին մեկն է և չպիտի կորցնեմ, այլապես պետք է դուռը կոտրենք։ Այն թե քննարկել ենք արդյոք այնպիսի հարցեր ինչպիսիք են՝ ջրի կամ այլ խնդրի դեպքում իմ բացակայության ժամանակ նա կարող է մուտք գործել բնակարան, թե ոչ, կասեմ որ ոչ, նման հարցեր չենք քննարկել, միայն պայմանավորվել էինք, որ կոմունալ վճարումները կես-կես ենք վճարելու։ Ինտերնետի խնդիր է եղել, սակայն նա իր տանից լուծել է այդ հարցը։ Վերջին ամսվա կոմունալներն ու վարձավճարը կրկնակի եմ վճարել, քանի որ ես տեղյակ չեմ եղել, թե որքան է վճարը կոմունալների, որքան նա պահանջել է, ես վճարել եմ, հետագայում, որ իմ հայերենի տիրապետող ընկերը իր հետ կապ է հաստատել և պահանջել է, որ այդ կտրոնները նա ներկայացնի, Հակոբ Աբգարյանը չի տրամադրել։ Այն հարցին, թե մարտ ամսին ես այլ տեղ եղել եմ կամ շատ եմ բացակայել տանից, կասեմ, որ ես այլ մնալու տեղ չունեմ և ամեն օր հանդիպում էի նրա հետ, եղել է, որ երեկոյան ժամը 20։00-ին կամ գիշերը ժամը 01։00-ին կամ առավոտյան 04։00-ին տուն եմ եկել և նա տեսել է ինձ, զրուցել ենք։ Նա գիտի իմ տուն մուտք գործելու ժամերը և գիտի, որ ես շների հետ կապված խնդիր ունեմ՝ վախենում եմ շներից և այդ ժամին, որ ես պետք է մուտք գործեի, շանը բերում էր իմ տան մոտ։ Հայաստանում «Էվոլուշըն» ընկերությունում եմ աշխատում՝ մեկ շաբաթ 10 օր է ինչ աշխատում եմ։ Մարտ ամսին ես ոչինչ չէի անում։ Հակոբ Աբգարյանի հետ կապի եմ դուրս եկել «Լիստ էյէմ»-ով հանդիպած հայտարարության միջոցով, երբ արդ հայտարարությունը հանդիպեց, ընկերս այդ պահին մոտս էր և ինձ ասաց, որ նույն տունը ինքը վարձակալել էր նախկինում և առաջարկեց ինքը ինձ տանի Հակոբ Աբգարյանի մոտ։ Հակոբ Աբարյանը ներկայացավ որպես տան տեր, ասել է, որ այն բնակարանը իրենն է, իսկ կողքինը ցանկանում է վարձով տալ։ Վարձով տվող բնակարանը ներկայացրել է իրենը։ Այդ տանը ես բնակվելու էի մենակ, այդ տարածքը նախատեսված էր ինձ համար։ Ընդհանուր մուտք կար մեր երկուսի բնակարանների համար, փողոցից մուտք գործելու ժամանակ մուտք էինք գործում իր բնակարանն էր հետո իմ բնակարանը։ Իմ բնակարան մտնելու համար առանձին դուռ կար։ Ապրիլի 1-15-ը պետք է պայմանագիր կնքեինք միմյանց հետ, սակայն չենք կնքել։ Այն հարցին, թե ինչու չենք կնքել, կպատասխանեմ, որ քանի որ ես ծանոթ չէի այստեղի վարձակալման կարգին, Հակոբ Աբգարյանը ինձ ասել էր, որ երբ ես տունը լքելու լինեմ վերջին 15 օրը պայմանագիր կկնքենք։ Ես նրա հետ խոսելիս նրան երբեք թույլ չեմ տվել, որ երբ ցանկանա մուտք գործի տուն։ Երբևէ նա ինձ չի ասել, որ մտնելու է տուն նաև իմ ներկայությամբ և նայի տան վիճակը։ Մեկ անգամ իմ համաձայնությամբ մուտք է գործել բնակարան, քանի որ հեռակառավարման վահանակ չուներ հեռուստացույցը, այդ ժամանակ ես կանչեցի նրան։ Չի եղել որևէ այլ պայմանավորվածություն, որ իմ տանը չլինելու ժամանակ Հակոբ Աբգարյանը մտնի տուն։ Այն թե եղել է խոսակցություն, որ ես ասեմ առանց ինձ չպիտի մտնի Հակոբ Աբգարյանը բնակարան կասեմ, որ մարտի 14-ին, թե մարտի 15-ին, երբ նա մտավ իմ տուն և անակնկալի եկավ, որ ես ներսում եմ, նրան զգուշացրի, որ այսուհետև իրավունք չունի իմ տուն մուտք գործելու և 4-5 օր հետո ես տեղադրեցի տեսախցիկը»։
Որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, զննված և քրեական վարույթի նյութերին կցված հետևյալ փաստաթղթերը.
Դեպքի վայրի զննման արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Երևան քաղաքի Ղարիբջանյան 21 տանը, ըստ տուժողի հայտարարության իր բնակության վայր հանդիսացող սենյակում, դրված մահճակալի կողքին առկա է գետնին դրված փոքրիկ պահարան և զգեստապահարան, իսկ գետնին դրված պահարանի վրա առկա է լուսամփոփ, որի կողքին դրված է կլոր տեսաձայնագրող սարք, որով կատարված տեսաձայնգրությունը վերցվել է էլեկտրոնային կրիչով։Վ.Թ. Հատոր 1, 35-38
Դեպքի վայրի զննմամբ վերցված տեսաձայնագրության զննման արձանագրությունը, որի համաձայն՝ օբյեկտիվի վերևի ձախ հատվածում գրառված է «2024/03/20 19:23:44»: Տեսագրությունում երևում է Երևան քաղաքի Ղարիբջանյան 21 հասցեի՝ տուժողի բնակության սենյակի՝ պահարանի կողմից մուտքի դուռն ընկած հատվածը: Տեսաձայնագրության ժամը 19:23:47-ին երևում է, որ բացվում է սենյակի դուռը, և ինչ-որ մեկը ներս է մտնում, ով միացնում է սենյակի լույսը և պարզվում է, որ այդ անձը հանդիսանում է Հակոբ Աբգարյանը: Վերջինս ինչ-որ բան է նայում մուտքի դռան դիմաց գտնվող բազմոցի հատվածում, որից հետո հագին եղած սվիտերի թևերի վերջնամասերը ձգում և փակում է ձեռքի ափերն ու մատները, և քայլելով մոտենում է տեսագրող սարքի աջ կողմում գտնվող պահարանին՝ դուրս գալով օբյեկտիվից: Տեսաձայնագրության ժամը 19:24:32-ին վերջինս հետ է քայլում դեպի մուտքի դուռը՝ միաժամանակ նայելով սառնարանի վրա դրված իրերին, որից հետո կրկին մուտքի դռան դիմացի հատվածում դրված բազմոցի հատվածում ինչ-որ բան է նայում, այնուհետև սվիտերի թևերի հատվածով ծածկված ձեռքով անջատում է լույսը, դուրս գալիս սենյակից և ինչ-որ բան դնելով դռների արանքում՝ ծածկում է դուռը:Վ.Թ. Հատոր 1, 40
Որպես արտավարութային փատաթուղթ ճանաչված՝ դեպքի վայրի զննմամբ վերցված և զննված տեսաձայնագրությամբ։Վ.Թ. Հատոր 1, 40/1, 124
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-Հակոբ Աբգարյանը իր հոր անվամբ գրանցված, բայց իր կողմից տնօրինվող Երևան քաղաքի Ղարիբջանյան 21-րդ հասցեում գտնվող բնակարանը փաստացի վարձակալությամբ՝ ամսավճարի դիմաց, հանձնել է Իրաքի քաղաքացի հանդիսացող և Հայաստանի Հանրապետությունում ժամանակավոր ապաստանի վկայականով գտնվող Բառռա Ալզառջավիին:
-Հակոբ Աբգարյանը Բառռա Ալզառջավին է փոխանցել բնակարանի բանալին:
-Բառռա Ալզառջավին ստանալով նշված բնակարանում ժամանակավորապես բնակվելու իրավունք, բնակվել է այնտեղ և վարել է կենցաղ:
Նշված բնակարան է տեղափոխել իր անձնական իրերը:
-Երևան քաղաքի Ղարիբջանյան 21-րդ հասցեում գտնվող շինությունը Բառռա Ալզառջավիի համար հանդիսացել է բնակարան, քանի որ նշված շինությունը կահավորված է եղել բնակության համար անհրաժեշտ պարագաներով, վերջինս այնտեղ տևական ժամանակ բնակվելու և կենցաղ վարելու նպատակ ու պայմանավորվածություն է ունեցել նշված բնակարանն իրեն հանձնած, դրա փաստացի տնօրինող Հակոբ Աբգարյանի հետ, հետևաբար փոխադարձ պայմանավորվածությամբ բնակարանը Բառռա Ալզառջավիի կողմից զբաղեցնելուց հետո, փոխադարձ պայմանավորված ժամանակահատվածում նշված բնակարանի վրա տարածվում է ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված այնտեղ բնակվող անձի բնակարանի անձեռմխելիության իրավունքը:
-Նշված բնակարանը ունեցել է առանձին մուտք:
-Հակոբ Աբգարյանը գիտակցել է, որ Բառռա Ալզառջավին բնակվում է նշված բնակարանում:
-Հակոբ Աբգարյանը նախկինում ևս նշված բնակարանը վարձակալությամբ հանձնել է այլ անձանց և վարձակալությամբ հանձնած ժամանակահատվածում մուտք չի գործել նշված բնակարան՝ առանց այնտեղ բնակվողների համաձայնության:
-Բառռա Ալզառջավիին Հակոբ Աբգարյանին զգուշացրել է որպեսզի նա իր բացակայության ժամանակ չմտնի բնակարան:
-Հակոբ Աբգարյանը չի ունեցել Բառռա Ալզառջավիի համաձայնությունը անարգել բնակարան մուտք գործելու վերաբերյալ:
-Հակոբ Աբգարյանը գիտակցել է, որ 2024 թվականի մարտի 20-ին Բառռա Ալզառջավիի բնակարան մտնելու իրավունք չունի:
-Հակոբ Աբգարյանը 2024 թվականի մարտի 20-ին՝ 19։23-ի սահմաններում, անտեսելով Երևան քաղաքի Ղարիբջանյան 21-րդ հասցեում գտնվող իր կողմից տնօրինվող տանը վարձակալական հիմունքներով Իրաքի քաղաքացի հանդիսացող և Հայաստանի Հանրապետությունում ժամանակավոր ապաստանի վկայականով գտնվող Բառռա Ալզառջավիի կամքը, օգտվելով վերջինիս բացակայությունից, իր մոտ գտնվող բանալու օրինակով բացել է Բառռա Ալզառջավիի վարձակալած բնակարանի դուռը և անտեսելով նրա կամքը՝ ապօրինի մուտք է գործել ներս:

Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/:
ՀՀ Սահմանադրության հոդված 32-ի համաձայն՝ /…/1. Յուրաքանչյուր ոք ունի բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունք:
2. Բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքը կարող է սահմանափակվել միայն օրենքով` պետական անվտանգության, երկրի տնտեսական բարեկեցության, հանցագործությունների կանխման կամ բացահայտման, հասարակական կարգի, առողջության և բարոյականության կամ այլոց հիմնական իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության նպատակով:
3. Բնակարանը կարող է խուզարկվել միայն դատարանի որոշմամբ` օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով: Օրենքով կարող են սահմանվել դատարանի որոշմամբ բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքի սահմանափակման այլ դեպքեր:/…/
ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդված 207-ը պատասխանատվություն է սահմանում մարդու կամքին հակառակ կամ կամքն անտեսելով նրա բնակարան ապօրինի մուտք գործելու համար
Քննարկվող հանցագործության անմիջական օբյեկտը Սահմանադրության նշված հոդվածով երաշխավորված՝ մարդու բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքի ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են:
Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է միայն գործողություններով, որոնք արտահայտվում են մարդու կամքին հակառակ (նրանից մերժում ստանալով կամ նրա կամքն անտեսելով) նրա բնակարան ապօրինի մուտք գործելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետը սահմանում է, որ ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի բնակարան է համարվում /…/շինությունը, կառույցը կամ դրանց մասը, որը նախատեսված է կամ օգտագործվում է բնակության համար, համապատասխանաբար դրանց հարող ծածկապատշգամբը, վերնասրահը, պատշգամբը, նկուղը կամ ձեղնահարկը կամ այլ շինությունը կամ կառույցը, որոնցից անարգել մուտք է առկա բնակության համար օգտագործվող կամ նախատեսված շինություն, կառույց կամ դրանց մաս, ինչպես նաև հյուրանոցային համարը, նավախցիկը, հիվանդասենյակը, գնացքի մեկուսացված ճամփորդախցիկը, գետային կամ ծովային նավը կամ այլ տրանսպորտային միջոցը, եթե դրանք մշտապես կամ ժամանակավորապես օգտագործվում են բնակության համար.Բնակարան է համարվում ցանկացած կացարան, որը նախատեսված է մարդու ինչպես մշտական, այնպես էլ ժամանակավոր բնակության համար: Օրինակ՝ առանձնատունը, բազմահարկ շենքի բնակարանը, հանրակացարանի սենյակը, հյուրանոցային համարը և այլն/…/:
Մուտք գործել ասելով՝ տվյալ դեպքում հասկացվում է ինչպես որոշակի տարածքում (բնակարան) հայտնվելը, այնպես էլ այնտեղ գտնվելը: Ընդ որում, մուտք գործել հնարավոր է ինչպես ֆիզիկապես, այնպես էլ տեխնիկական միջոցներով (օրինակ` տեսանկարահանող սարք բնակարան մտցնելը): Մուտք գործելն ապօրինի կհամարվի, եթե դա տեղի է ունեցել ՀՀ գործող օրենսդրության խախտմամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդված 207-ով նախատեսված հանցագործությունը նկարագրված է ձևական հանցակազմով: Արարքն ավարտված է համարվում մարդու կամքին հակառակ կամ կամքն անտեսելով նրա բնակարան ցանկացած եղանակով (գաղտնի կամ բացահայտ և այլն) ապօրինի մուտք գործելու պահից:
Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Այսինքն՝ հանցավորը տվյալ դեպքում գիտակցաբար, տուժողի կամքին հակառակ կամ կամքն անտեսելով, ապօրինի մուտք է գործում նրա բնակարան:
Քննարկվող հանցանքի սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ 16 տարին լրացած յուրաքանչյուր մեղսունակ ֆիզիկական անձ: Նույն հոդվածի երրորդ մասով նախատեսված հանցագործության սուբյեկտը հատուկ է՝ այն անձը, ով մարդու կամքին հակառակ ապօրինի մուտք է գործել նրա բնակարան իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից՝ Հարութ Ավանեսյանի գործով որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, նշված որոշման մեջ փաստվել է, որ «քննարկվող հանցագործության օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է միայն գործողություններով, այն է` մարդու կամքին հակառակ (նրանից մերժում ստանալով կամ նրա կամքն անտեսելով) նրա բնակարան ապօրինի մուտք գործելով: Բնակարան ապօրինի մուտք գործելը կարող է լինել ինչպես գաղտնի, այնպես էլ բացահայտ»:
Տվյալ պարագայում Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության արդյունքում հաստավել է, որ Բառռա Ալզառջավիին Երևան քաղաքի Ղարիբջանյան 21-րդ հասցեում գտնվող իր ժամանակավոր բնակության տարածքի նկատմամբ ունեցել է բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունք, մասնավորապես նշված բնակարանում բնակվելու իրավունքը ընձեռել է նրան բնակարանը փաստացի տնօրինող անձ Հակոբ Ռուբենի Աբգարյանը և վերջինս էլ իր հերթին իմանալով, որ նշված բնակարանում բնակվում և կենցաղ է վարում տուժողը, նրա կամքը անտեսելով ապօրինի մուտք է գործել վերոնշյալ բնակարան, քանի որ նախ վերջինս չէր ստացել տուժողից թույլտվություն անարգել բնակարան մուտք գործելու վերաբերյալ, ապա տուժողը արգելել էր նրան առանց իր ներկայության բնակարան մուտք գործելը:Նման պարագայում արձանագրվում է, որ մեղադրյալը գիտակցելով, որ չունի նշված ժամանակահատվածում բնակարան մուտք գործելու թույլտվություն՝ ինչի վերաբերյալ մեղադրյալը հայտնեց նաև իր ցուցմունքով, ապօրինի մուտք է գործել Բառռա Ալզառջավիի ժամանակավորապես բնակվելու տարածք դրանով էլ խախտելով վերջինիս բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքը:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի բարձրացրած այն հարցին, որ սույն գործով Հակոբ Ռուբենի Աբգարյանի նկատմամբ 26.05.2024թ. նախաձեռնված թիվ 11118224 քրեական վարույթով ձերբակալման պահից, փաստացի իրականացվել է քրեական հետապնդում և քրեական հետապնդման ժամկետները այդ հիմքով անցած են, ապա այս առումով Դատարանը արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 192-րդ հոդվածը սահմանում է/.../1. Մինչդատական վարույթում հանրային քրեական հետապնդումն այն հարուցելու պահից չի կարող տևել ավելի, քան`
1) երեք ամիս` ոչ մեծ ծանրության հանցանքի վերաբերյալ մեղադրանքով.
2) հինգ ամիս` միջին ծանրության հանցանքի վերաբերյալ մեղադրանքով.
3) ութ ամիս` ծանր հանցանքի վերաբերյալ մեղադրանքով.
4) տասն ամիս` առանձնապես ծանր հանցանքի վերաբերյալ մեղադրանքով:/.../ 3. Եթե անձի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցված տարբեր ծանրության մեկից ավելի հանցանքների համար, ապա կիրառվում է առավել ծանր հանցանքի համար՝ սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված ժամկետը:/.../:
Հակոբ Ռուբենի Աբգարյանի ձերբակալման ժամանակ՝ 26.03.2024 թվականին, քրեական վարույթ է նախաձեռնված եղել ենթադրյալ ծանր հանցանք կատարելու դեպքի առթիվ՝ որին տրվել է այլ նախնական իրավական որակում, իսկ վերջինս 27.11.2024թ. քրեական հետապնդման է ենթարկվել արդեն իսկ 26․11․2024 թվականին նախաձեռնված քրեական վարույթով, այդ վարույթով քննարկման առարկա հանդիսացող դեպքի շրջանակներում, որը միացվել է թիվ 11118224 քրեական վարույթին, հետևաբար քրեական հետապնդման, ոչ՛ փաստացի, ոչ՛ ձևական առումներով ժամկետները անցած չեն կարող համարվել:
Բացի այդ պետք է փաստել, որ նմանատիպ միջնորդուջթյամբ պաշտպանության կողմը հանդես չի եկել նախնական դատալսումների ժամանակ՝ վերաբերելի հարցի քննարկման ժամանակ:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, սույն գործի դատաքննության արդյունքում հաստաված հանգամանքների համատեքստում, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման, հետ, որ նա «մարդու կամքն անտեսելով ապօրինի մուտք է գործել նրա բնակարան։
Այսպես,
2024 թվականի մարտի 20-ին՝ 19։23-ի սահմաններում, անտեսելով Երևան քաղաքի Ղարիբջանյան 21-րդ հասցեում գտնվող իր տանը վարձակալական հիմունքներով Իրաքի քաղաքացի հանդիսացող և Հայաստանի Հանրապետությունում ժամանակավոր ապաստանի վկայականով գտնվող Բառռա Ալզառջավիի կամքը, օգտվելով վերջինիս բացակայությունից, իր մոտ գտնվող բանալու օրինակով բացել է Բառռա Ալզառջավիի վարձակալած բնակարանի դուռը և անտեսելով նրա կամքը՝ ապօրինի մուտք է գործել ներս, ինչի վերաբերյալ նախապես պայմանավորվածություն կամ թույլտվություն չի ունեցել։», նշված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս եզրահանգել է, որ
ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
ապացուցված է այդ արարքի քրեական,
ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը,
ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Հակոբ Աբգարյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…)2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
Դատարանը, որպես մեղադրյալի պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտարկում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են(…)»։
Դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրյալի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի դիտարկվում:
Հակոբ Ռուբենի Աբգարյանի անձը բնութագրող հանգամանքներն են, մասնավորապես խոստովանական ցուցմունքներ տալը, պատիժ նշանակելու պահին դատվածություն չունեցող անձ հանդիսանալը /տեղեկություն Ձև 8 տեղեկանք/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է պատիժ՝ /…/ տուգանքով` առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։
Մեղադրյալին վերագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն /․․․/ 5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման/․․․/:
Դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, հաշվի առնելով մեղադրյալի հայտարարությունը ֆինանսական միջոցներ, մեծ եկամուտ և ստաբիլ աշխատանք չունենալու վերաբերյալ, իր նկատմամբ տուգանքից խիստ պատիժ՝ հանրային աշխատանքներ նշանակելու խնդրանքը, ինչպես նաև հանրային աշխատանքներ կատարելու վերաբերյալ առարկության բացակայությունը, արձանագրում է, որ տուգանք պատժի նշանակումը չի ապահովի պատժի նպատակների իրագործումը, չի բխի պատժի նպատակներից և կդառնա ինքնանպատակ, քանի որ մեղադրյալը ի սկզբանե հայտարերել է տուգանք պատժի վճարման անհնարինության մասին:
Դատարանի գնահատմամբ դատապարտված-մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը կապահովի պատժի նպատակների կենսագործումը և մեղադրյալի վերասոցիալականացումը, հետևաբար դատապարտված-մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակել տուգանքից ավելի խիստ պատիժ՝ 80 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Հակոբ Աբգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հակոբ Աբգարյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարան․

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1)Հակոբ Աբգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 ժամ տևողությամբ՝ պատժի սկիզբ համարել հանրային աշխատանքները փաստացի ի կատար ածվելու պահից։
Հակոբ Աբգարյանի նկատմամբ կիրառված խափ միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հակոբ Աբգարյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել:
Գույքային հայցի, իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ