ԵԴ1/3788/01/24

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

03 հունվարի 2025 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մասիս Մելքոնյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին թիվ ԵԴ1/3788/01/24 վարույթն (նախաքննության համարն է 60579924) ըստ մեղադրանքի՝ Լիա Աշոտի Պետրոսյանի (ծնված՝ 24.08.1992 թվականին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չամուսնացած, աշխատում է «Mos Lounge» սրճարանում որպես մենեջեր, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան Նոր Նորք վարչական շրջան, Վիլնյուսի փ., 41 շենք, 73 բն. հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով. Դատարանը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Դ.Շահբազյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 60579924 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
1.2. 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին թիվ 60579924 քրեական վարույթը փոխանցվել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժին նախաքննությունը շարունակելու համար:
1.3. 2024 թվականի նոյեմբերի 20-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի քննիչ Ի.Խաչատրյանը որոշում է կայացրել թիվ 60579924 քրեական վարույթով վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180259430 արձանագրությունը, Alcovisor Jupiter X/RP սարքի անդորրագիրը, Էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ի կողմից տրված թիվ 093648 ստուգաչափման վկայականը, Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից Լիա Աշոտի Պետրոսյանի վարորդական վկայականի վերաբերյալ առկա տեղեկատվությունը արտացոլող պատճենը, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407452 արձանագրությունը որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
1.4. 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ռ.Հարությունյանը որոշում է կայացրել թիվ 60579924 քրեական վարույթով Լիա Աշոտի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.5. 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի քննիչ Ի.Խաչատրյանը որոշում է կայացրել թիվ 60579924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Լիա Աշոտի Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1.6. 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի քննիչ Ի.Խաչատրյանը կազմել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ, որի ընթացքում մեղադրյալ Լ.Պետրոսյանի չի առարկել իր նկատմամբ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու դեմ:
1.7. 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին թիվ 60579924 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստանալով թիվ ԵԴ1/3788/01/24 դատական համարը, մակագրվել և ստացվել է նույն դատարանի դատավոր Մասիս Մելքոնյանի աշխատակազմում:
1.8. 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Մասիս Մելքոնյանի, որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3788/01/24 վարույթ ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին։
2. Մեղադրանքի փաստացի նկարագրությունը.
2.1. 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ռ.Հարությունյանը որոշում է կայացրել թիվ 60579924 քրեական վարույթով Լիա Աշոտի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին քրեական օրենսգրքով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ նա 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին վարել է ավտոմեքենա՝ զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից:
Այսպես.
ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ 8180259430 վարչական իրավախախտման գործով 2023 թվականի հոկտեմբերի 3-ին կայացված որոշմամբ Լիա Աշոտի Պետրոսյանը 1 տարի ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2023 թվականի հոկտեմբերի 3-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 3-ը, որի մասին տեղում ծանուցվել է և ստորագրել որոշումը: Ծանուցված լինելով, որ զրկված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, Լիա Աշոտի Պետրոսյանը 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին՝ ժամը 03:00-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում վարել է «Հյունդաի» մակնիշի 17 LI 177 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Նորայր Սահակյանի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407452 արձանագրությունը:

3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին վարույթ.

2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի քննիչ Ի.Խաչատրյանը կազմել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ, որի ընթացքում մեղադրյալ Լ.Պետրոսյանը հայտնել է, որ չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավաբանական գնահատականը, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու բնույթը, հիմքը և իրավական հետևանքները, ուստի իր կամքով ցանկանում է, որ դատարանում գործի քննությունը իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունը, հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
4.1. Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Լիա Աշոտի Պետրոսյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Լիա Աշոտի Պետրոսյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
4.2. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ օրենսգիրք) 55.2-րդ գլուխը կարգավորում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգը:
4.3. Օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ սկսելու կարգը, համաձայն որի՝
1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով` առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին:
2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորոշումը:
3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը:
4. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրություն կազմելուց առաջ քննիչն իրավասու է մեղադրյալին հարցեր տալու միջոցով հավաստիանալու, թե արդյոք մեղադրյալը գիտակցում է իր միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
4.4. Օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ իրականացնելու հիմքը և բացառող հանգամանքները, համաձայն որի՝ 1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե
1) մեղադրյալն անչափահաս է.
2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար.
3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.
4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին.
5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար.
6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ` այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ.
7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց.
8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:
4.5. Օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հարցի լուծման կարգը, համաձայն որի՝
1. Դատավորը քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հակառակ դեպքում կայացվում է սույն օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործն ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու, ինչպես նաև դատավճռի կայացման օրվա մասին:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացվելուց հետո` երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին:
4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրեական գործին, հանգում է հետևության, որ
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:
4.6. Օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատավճիռ կայացնելը, համաձայն որի՝
1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո` հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում:
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ` հաշվի առնելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ:
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո` ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:
4.7. Օրենսգրքի 464.10-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատավճռի բողոքարկման սահմանները, համաձայն որի՝
1. Սույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածին համապատասխան կայացված դատավճիռը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, սակայն այն չի կարող բողոքարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
4.8. Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս՝ Դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4.9. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածը սահմանում է պատիժ նշանակելը համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված կամ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում, համաձայն որի՝
(…)
6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը` առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
(…):
4.10. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է՝
1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը` պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով (…):
4.11. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ հասկացությունը, համաձայն որի՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է:
4.12. Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին վարույթով մեղադրյալ Լիա Աշոտի Պետրոսյանը մեղադրվում է առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության մեկ արարք կատարելու համար, նրան մեղսագրվող արարքի համար որպես պատիժ տուգանքը նախատեսված է, մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի վնաս չի պատճառվել, գույքային հայց մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել, ներկայացված չէ, մեղադրյալը գրավոր կարգով համաձայնվել է համաձայնությամբ իր նկատմամբ որպես պատիժ տուգանք նշանակելուն, հսկող դատախազը, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս, չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման դեմ, հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշանակված տուգանքը պետք է տարաժամկետել և Լիա Աշոտի Պետրոսյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Լիա Աշոտի Պետրոսյանը նշանակված պատիժը պետք է կրի, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
4.13. Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
4.14. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք։
4.15. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից բռնագանձման ենթակա չեն:
4.16. Անդրադառնալով Լիա Աշոտի Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն կիրառված է ճիշտ, դա փոփոխելու և վերացնելու հիմքեր առկա չեն, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն ենթակա է վերացման:
4.16. Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերի պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180259430 արձանագրությունը, Alcovisor Jupiter X/RP սարքի անդորրագիրը, Էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ի կողմից տրված թիվ 093648 ստուգաչափման վկայականը, Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից Լիա Աշոտի Պետրոսյանի վարորդական վկայականի վերաբերյալ առկա տեղեկատվությունը արտացոլող պատճենը, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180407452 արձանագրությունը պետք է պահվեն վարութային նյութերի հետ դրանց ամբողջ ընթացքում:
5. Դատարանի եզրահանգումը.
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55.2-րդ գլխի կարգավորումներով, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Լիա Աշոտի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու համար:
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Լիա Աշոտի Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
3. Լիա Աշոտի Պետրոսյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ:
4. Լիա Աշոտի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Լիա Աշոտի Պետրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ՍԷԿՏ համակարգում առկա սահմանափակումները վերացնել սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
5. Արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործի նյութերին:
6. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ՝ չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՄԱՍԻՍ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ