ԵԴ1/3749/01/24



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)՝

Նախագահող դատավոր Հ.Ավագյան
Քարտուղարությամբ` Մ.Թովմասյանի
Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Վ․Սարգսյանի
Տուժող Վ․Գրիգորյանի
Է․Բարխուդարյանի պաշտպան Ս․Մինասյանի
Վ․Ներսեսովի պաշտպան Մ․Աբրահամյանի
Մեղադրյալներ Է․Բարխուդարյանի,
Վ․Ներսեսովի

2026 թվականի հունվարի 13-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի`
Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի՝ (ծնված՝ 1996 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Սյունիքի մարզի Ագարակ համայնքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված Մեղրի համայնքի Ագարակ բնակավայրի Չարենցի փողոցի 22-րդ շենքի 13-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Գյուրջյան փողոցի 15/1 շենքի 41/1 բնակարանում) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 8-րդ կետերով, 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը, բացակայելու արգելքը, և
Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի՝ (ծնված` 2000 թվականի հունիսի 28-ին Թուրքմենստանի Հանրապետությունում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված Սյունիքի մարզի Սիսիան բնակավայրի Հ․Ազոյան փողոցի 4-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 15-րդ փողոցի 30-րդ տանը) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 14160424 քրեական վարույթը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի, 194-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի, 456-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով:
Նույն օրը Վահե Վահրամի Գրիգորյանը ճանաչվել է տուժող։
2024 թվականի օգոստոսի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 14161224 քրեական վարույթը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետի հատկանիշներով:
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 14161224 քրեական վարույթը թիվ 14160424 քրեական վարույթին միացնելու մասին։
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ․Հարությունյանի 2024 թվականի օգոստոսի 23-ի որոշմամբ՝ Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ, 5-րդ, 7-րդ կետերով, 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 456-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2024 թվականի օգոստոսի 29-ին Էդիկ Բարխուդարյանը ձերբակալվել է, և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի օգոստոսի 29-ի որոշմամբ՝ Էդիկ Բարխուդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով։
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ․Սարգսյանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ի որոշմամբ՝ Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատախազ Վ․Սարգսյանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշմամբ՝ Էդիկ Բարխուդարյանի նկատմամբ հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 8-րդ կետերով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Վլադիսլավ Ներսեսովը ձերբակալվել է, և նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ՝ Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին քննիչի միջնորդությունը մերժվել է։
Նույն օրը որոշում է կայացվել Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ բացակայելու արգելքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ի որոշմամբ՝ դատախազի հատուկ վերանայման բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն, առաջին ատյանի դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշումը բեկանվել է և կայացվել է դրան փոխարինող դատական ակտ, այն է՝ Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը։
Դատախազ Վ․Սարգսյանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ի որոշմամբ՝ Էդիկ Բարխուդարյանի նկատմամբ հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 8-րդ կետերով, 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը որոշում է կայացվել քրեական վարույթից անջատել ինքնությունը չպարզված ոմն Մաշայի կողմից հանցանք կատարելու մասով առանձին վարույթ, որին շնորհվել է թիվ 14828024 քրեական վարույթի համարը։
2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին թիվ 14160424 քրեական վարույթը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է ԵԴ1/3749/01/24 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Դատարանի դատավոր Հ.Ավագյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանի 2025 թվականի հունիսի 16-ի որոշմամբ՝ Էդիկ Բարխուդարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը փոխարինվել է տնային կալանքով՝ սկիզբը հաշվելով փաստացի կիրառելու պահից և բացակայելու արգելքով։
Էդիկ Բարխուդարյանի նկատմամբ համապատասխան էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2025 թվականի հունիսի 18-ից։
Դատարանի 2025 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշմամբ՝ Էդիկ Բարխուդարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը փոխարինվել է վարչական հսկողությամբ։
2025 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Դատարանը Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ։

2. Մեղադրանքի փաստական և իրավական հիմնավորումները.
Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «(․․․) նա խմբի կազմում Վահե Վահրամի Գրիգորյանի կամքն անտեսելով՝ խաբեությամբ տեղափոխել է այլ վայր՝ կատարելով առևանգում։
Բացի այդ, խմբի կազմում Վահե Վահրամի Գրիգորյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս է պատճառել։
Բացի այդ, խմբի կազմում առևանգված անձ՝ Վահե Վահրամի Գրիգորյանին ֆիզիկական ուժեղ ցավ և հոգեկան ուժեղ տառապանք է պատճառել։
Բացի այդ, Վահե Վահրամի Գրիգորյանի առողջությանը առանձին դաժանությամբ միջին ծանրության վնաս է պատճառել։
Բացի այդ, ապօրինի կերպով կրել է սառը զենք։
Այսպես․
Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը, Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի, և ոմն Մաշայի հետ, խմբի կազմում, նախկինում իր հետ տեղի ունեցած միջադեպի շուրջ հաշվեհարդար տեսնելու համար նպատակադրվել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի կամքն անտեսելով՝ խաբեությամբ տեղափոխել այլ վայր և այդ եղանակով վերջինին առևանգել, այդ նպատակով՝ 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ ժամը 18։00-ի սահմաններում, ոմն Մաշան զանգահարել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանին և դիտավորությամբ իրականությունը խեղաթյուրելով՝ վերջինին հայտնել է, որ իբր իր հետ հանդիպելու նպատակով Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18 հասցեի 2-րդ հարկում բնակարան է վարձակալել, որտեղ գտնվում են նաև իր ընկերուհին և վերջինի ընկերը և Վահե Վահրամի Գրիգորյանին հրավիրել է այդտեղ։ Այնուհետև 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ ժամը 22։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18-րդ շենքի մոտ ժամանելուց հետո, Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը Վահե Վահրամի Գրիգորյանին ուղեկցել է շքամուտքից մինչև հիշյալ շենքի 83-րդ բնակարան, հասնելով բնակարան, Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը փակել է բնակարանի դուռը, հարվածել Վահե Վահրամի Գրիգորյանի ոտքերին և վայր գցել նրան, որից հետո, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, միասնական դիտավորությամբ, Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը ոտքերով հարվածներ է հասցրել Վահե Վահրամի Գրիգորյանի ձախ աչքին՝ պատճառելով ձախից այտոսկրի կոտրվածք, այնուհետև, Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի հետ շարունակել են հարվածներ հասցնել Վահե Վահրամի Գրիգորյանի գլխի և մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով ձախ աչքի ստորին կոպի սալջարդ վերքի, ձախ ակնակապիճի արյունազեղման, գլխի աջ գագաթային շրջանի սալջարդ վերքի, աջ դաստակի թիկնային մակերեսի, ստորին ծնոտի մարմնի շրջանի, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի առաջային մակերեսների քերծվածքների, քթոսկրի կոտրվածքի ձևով վնասվածքներ, այդ ընթացքում Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը վերցրել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի ձեռքի պայուսակը, որում առկա է եղել Վահե Վահրամի Գրիգորյանի անձնագիրը, նույնականացման քարտը, զինվորական գրքույկը, «Ակբա բանկ» ԲԲ ընկերության բանկային քարտը, «Այքոս» ծխախոտի տաքացման սարք, անլար ականջակալ, լիցքավորիչ և 5000 ՀՀ դրամ՝ հետագայում դրանք վերադարձնելու դիմաց պահանջելով 50․000-100․000 ՀՀ դրամ։
Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր արարքների կատարումը՝ Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը և Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը, Վահե Վահրամի Գրիգորյանին գետնին ընկած և ոտքերը կապված վիճակում, սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալով, քարշ են տվել հիշյալ բնակարանի հյուրասենյակում, շարունակելով տառապանք պատճառել, թույլատրել են միայն ոտքերը կապված և սողեսող գնալ զուգարան, որից հետո իրենց մոտ գտնվող պայուսակից հանել են դանակները, և Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը դանակը պահել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի որովայնին և կրծքավանդակի հատվածին՝ ասելով, որ գոռալու դեպքում այն կմտցնի վերջինի փորը՝ հիշյալ դանակով քերծելով նաև Վահե Վահրամի Գրիգորյանի կրծքավանդակը, իսկ Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը իր մոտ գտնվող դանակը մոտեցրել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի կրծքավանդակին՝ սպառնալով գոռալու դեպքում դանակահարել։ Վերը նշված արարքները կատարելուց հետո Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը հեռացել է նշված բնակարանից, իր հետ վերցնելով Վահե Վահրամի Գրիգորյանից հափշտակված փաստաթղթերը և իրերը՝ սպառնալով դրանք չվերադարձնել, եթե պահանջված գումարը մինչև 2024 թվականի սեպտեմբերի 15-ը Վահե Գրիգորյանը իրեն չտա։
Այնուհետև, հիշյալ բնակարանից Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի գնալուց հետո, Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը մոտեցել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանին և ասել, որ ինքը կամ նրա ականջը պետք է կտրի կամ մատը, որից հետո իր մոտ գտնվող պայուսակի մեջից հանել է փոքր մուրճ և դրանով հարվածել Վահե Վահրամի Գրիգորյանի դաստակին և ոտքին, դրա հետևանքով առաջացած ուժեղ ցավից վերջինի բղավելուց հետո Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը կտորով կապել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի բերանը, այնուհետև, վերջինի աջ ձեռքի ցուցամատը կտրելու նպատակով՝ առանձին դաժանությամբ, իր մոտ գտնվող մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված առարկան՝ հիշյալ դանակը, դրել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի աջ ձեռքի ցուցամատին և մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված առարկայով՝ մուրճով հարվածել է հիշյալ դանակին, սակայն վերջինի մատն ամբողջությամբ չի կտրվել և նրա առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս՝ աջ դաստակի երկրորդ մատի հիմային ֆալանգի ափային մակերեսի կտրած վերքի ձևով, որը իր ընթացքով վնասել է ծալիչ ջիլը և նյարդերը։
Բացի այդ Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը խախտելով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի պահանջները, քննությամբ հստակ չպարզված ժամանահատվածում և հանգամանքներում ձեռք է բերել և 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին ապօրինի կրել գործարանային արտադրության, քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող որսորդական դանակ։
Այսինքն՝ Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանին մեղսագրվում է հանցանքների կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով»։
Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «(․․․) նա խմբի կազմում Վահե Վահրամի Գրիգորյանի կամքն անտեսելով՝ խաբեությամբ տեղափոխել է այլ վայր՝ կատարելով առևանգում։
Բացի այդ, խմբի կազմում Վահե Վահրամի Գրիգորյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս է պատճառել։
Բացի այդ, խմբի կազմում առևանգված անձ՝ Վահե Վահրամի Գրիգորյանին ֆիզիկական ուժեղ ցավ և հոգեկան ուժեղ տառապանք է պատճառել։
Բացի այդ, հափշտակել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի անձնագիրը, նույնականացման քարտը և իրավունք վերապահող, պարտականությունից ազատող և իրավաբանական նշանակություն ունեցող տեղեկություն պարունակող փաստաթուղթը։
Բացի այդ, հարկադրանքի այլ եղանակով Վահե Վահրամի Գրիգորյանին ներկայացրել է վերջինի գույքը իրեն հանձնելու պահանջ՝ կատարելով շորթում։
Այսպես․
Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը, Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի և ոմն Մաշայի հետ, խմբի կազմում, նախկինում Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի հետ տեղի ունեցած միջադեպի շուրջ հաշվեհարդար տեսնելու համար նպատակադրվել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի կամքն անտեսելով՝ խաբեությամբ տեղափոխել այլ վայր և այդ եղանակով վերջինին առևանգել, այդ նպատակով՝ 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ ժամը 18։00-ի սահմաններում, ոմն Մաշան զանգահարել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանին և դիտավորությամբ իրականությունը խեղաթյուրելով՝ վերջինին հայտնել է, որ իբր իր հետ հանդիպելու նպատակով Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18 հասցեի 2-րդ հարկում բնակարան է վարձակալել, որտեղ գտնվում են նաև իր ընկերուհին և վերջինի ընկերը և Վահե Վահրամի Գրիգորյանին հրավիրել է այդտեղ։ Այնուհետև, Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը, շարունակելով խաբեության եղանակով Վահե Վահրամի Գրիգորյանի կամքն անտեսելը, 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ ժամը 22։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18-րդ շենքի մոտ ժամանելուց հետո վերջինին ուղեկցել է շքամուտքից մինչև հիշյալ շենքի 83-րդ բնակարան, հասնելով բնակարան, Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը փակել է բնակարանի դուռը, հարվածել Վահե Վահրամի Գրիգորյանի ոտքերին և վայր գցել նրան, որից հետո, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, միասնական դիտավորությամբ, Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը ոտքերով հարվածներ է հասցրել Վահե Վահրամի Գրիգորյանի ձախ աչքին՝ պատճառելով ձախից այտոսկրի կոտրվածք, այնուհետև Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը, Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի հետ, շարունակել են հարվածներ հասցնել Վահե Վահրամի Գրիգորյանի գլխի և մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով ձախ աչքի ստորին կոպի սալջարդ վերքի, ձախ ակնակապիճի արյունազեղման, գլխի աջ գագաթային շրջանի սալջարդ վերքի, աջ դաստակի թիկնային մակերեսի, ստորին ծնոտի մարմնի շրջանի, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի առաջային մակերեսների քերծվածքների, քթոսկրի կոտրվածքի ձևով վնասվածքներ, այդ ընթացքում Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը վերցրել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի ձեռքի պայուսակը, որում առկա է եղել Վահե Վահրամի Գրիգորյանի անձնագիրը, նույնականացման քարտը, զինվորական գրքույկը, «Ակբա բանկ» ԲԲ ընկերության բանկային քարտը, «Այքոս» ծխախոտի տաքացման սարք, անլար ականջակալ, լիցքավորիչ և 5000 ՀՀ դրամ՝ հետագայում դրանք վերադարձնելու դիմաց պահանջելով 50․000-100․000 ՀՀ դրամ։
Այնուհետև, շարունակելով հանցավոր արարքների կատարումը՝ Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը և Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը, Վահե Վահրամի Գրիգորյանին գետնին ընկած և ոտքերը կապված վիճակում, սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալով, քարշ են տվել հիշյալ բնակարանի հյուրասենյակում, շարունակելով տառապանք պատճառել, թույլատրել են միայն ոտքերը կապված և սողեսող գնալ զուգարան, որից հետո իրենց մոտ գտնվող պայուսակից հանել են դանակները, և Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը դանակը պահել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի որովայնին և կրծքավանդակի հատվածին՝ ասելով, որ գոռալու դեպքում այն կմտցնի վերջինի փորը՝ հիշյալ դանակով քերծելով նաև Վահե Վահրամի Գրիգորյանի կրծքավանդակը, իսկ Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը իր մոտ գտնվող դանակը մոտեցրել է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի կրծքավանդակին՝ սպառնալով գոռալու դեպքում դանակահարել։ Վերը նշված արարքները կատարելուց հետո Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը հեռացել է նշված բնակարանից, իր հետ վերցնելով Վահե Վահրամի Գրիգորյանից հափշտակված փաստաթղթերը և իրերը՝ սպառնալով դրանք չվերադարձնել, եթե պահանջված գումարը մինչև 2024 թվականի սեպտեմբերի 15-ը Վահե Գրիգորյանը չտա իրեն։
Այսինքն՝ Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով»:

3. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Մեղադրյալ Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում հայտարարել է, որ մասնակիորեն ընդունում է մեղքը, որ Վահե Գրիգորյանին ծեծել է, իսկ մնացած մասով իրեն մեղավոր չի ճանաչում և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Տելեգրամ» հավելվածում՝ «Հայերով» կոչվող զրուցարանում գրանցված է եղել, նույն զրուցարանում են գրանցված եղել նաև Վահե Գրիգորյանը, Մաշա անունով մի աղջիկ, ում անձնապես չի ճանաչում: Բացի նշված անձանցից, նույն զրուցարանում գրանցված են եղել նաև այլ անձինք, այդ թվում՝ իր ընկերուհի Լուսին: Վահե Գրիգորյանը նշված զրուցարանում գրանցված աղջիկների հետ ցանկացել է ծանոթանալ և շփում հաստատել, սակայն երբ նրան մերժել են, Վահեն նրանց լուսանկարները ներբեռնել է իր հեռախոսի մեջ, դրանց վրա վիրավորական գրառումներ կատարել և տեղադրել իր «Տիկ Տոկ» հավելվածում: Իր ընկերուհու՝ Լուսիի հասցեին նույնպես Վահեն վիրավորական գրառումներ է կատարել: Ինքը բազմիցս հաղորդագրություններ է ուղարկել Վահեին և ասել, որ նման վարքագիծը դադարեցնի, ցանկացել է նաև նրա հետ հանդիպել, խոսել այդ թեմայով, սակայն նա խուսափել է հանդիպել իր հետ։ Դեպքի օրը, երբ Մաշան պայմանավորվել է հանդիպել Վահեի հետ, ինքն է գնացել Երևան քաղաքի Վաղարշյան փողոց, զանգահարել նախապես ունեցած հեռախոսահամարով և հանդիպել է շենքի երկրորդ հարկում գտնվող բնակարանը վարձակալությամբ տրամադրող անձին ու բնակարանը տեսնելուց հետո նրա հետ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել մեկ օրով բնակարանը վարձակալելու շուրջ։ Դրանից հետո բնակարանի տերն իրենից անձը հաստատող փաստաթուղթ է ուզել, սակայն ինքը չի ունեցել, նրան ասել է, որ բնակարանը վարձակալում է իր ընկերոջ համար, ում անունը Վահե է և վերջինն էլ բնակարանը կհանձնի նրան: Բնակարանը վարձակալելուց հետո իր մոտ է եկել իր ընկեր Վլադը, ով իր պայուսակն է բերել և միասին սպասել են Վահեին: Մինչ գալը Վահեն իրեն «Տելեգրամ» հավելվածի միջոցով հաղորդագրություններ է ուղարկել՝ հայտնելով, որ նրան տեղ են կանչել և հարցրել է, թե հնարավոր է, որ ինքն է դա կազմակերպել, սակայն ինքը պատասխանել է, որ դրա հետ առնչություն չունի։ Վահեն իրեն ասել է նաև, որ իր հետ դանակ է վերցնելու: Երբ Վահեն հասել է շենքի բակ, դրա մասին Մաշան տեղեկացրել է իրեն, որից հետո Վլադին խնդրել է, որ շենքի բակից Վահեին դիմավորի և բերի վարձակալած բնակարան, իսկ ինքն այդ ընթացքում գնացել է ննջասենյակ և այնտեղ սպասել: Վլադը տեղյակ չի եղել, թե ինչու է ցանկանում հանդիպել Վահեի հետ: Երբ Վահեն Վլադի ուղեկցությամբ մտել է բնակարան և հասել է հյուրասենյակ, Վլադը հեռացել է և այդ ժամանակ ինքը դուրս է եկել ննջասենյակից: Վահեն իրեն տեսնելուց անմիջապես հետո ծոցագրպանից հանել է դանակը, իսկ ինքը, մոտենալով նրան, ցանկացել է նրա ձեռքից խլել դանակը, որի ընթացքում դանակը դիպել է վերջինի կրծքավանդակին և վնասել կրծքավանդակի հատվածը: Միմյանց հետ պայքարելու ընթացքում կարողացել է Վահեի ձեռքից խլել դանակը և մի կողմ գցել: Ինքը նախապես իր հետ տարել է իր որսորդական դանակը, որը դրված է եղել բազմոցի կողքին: Վահեի ձեռքից դանակը խլելուց հետո նա վերցրել է բազմոցի կողքին եղած նշված դանակը, որից հետո կրկին դանակի համար պայքար է գնացել իրենց միջև, որի ընթացքում ինքը հարվածներ է հասցրել Վահեին և կարողացել է դանակը նրա ձեռքի մեջ պտտել, որի արդյունքում բռնակը հայտնվել է իր աջ ձեռքում, իսկ Վահեն բռնել է դանակի շեղբից: Պայքարի ընթացքում երկուսով վայր են ընկել և քանի որ Վահեն դանակի շեղբից է բռնած եղել, նրա ձեռքը վնասվել է: Վահեի ձեռքից դանակը խլելու ժամանակ վնասվել է նաև իր մատը, քանի որ ամբողջությամբ բռնակից բռնած չի եղել, այլ ցուցամատը և բութ մատը եղել են շեղբի վրա: Ընդհանուր ծեծկրտուքի ժամանակ ինքը Վահեից ուժեղ է գտնվել և կարողացել է նրան գետնին գցել ու ծեծի ենթարկել: Վահեն իրեն նույնպես հարվածներ է հասցրել փորի և դեմքի հատվածում: Գետնին ընկած ժամանակ ձեռքերով, ոտքերով, ծնկով հարվածներ է հասցրել Վահեի մարմնի տարբեր հատվածներին, այդ թվում՝ գլխին և դեմքին, որի հետևանքով վերջինս մարմնական վնասվածքներ է ստացել: Երբ ծեծկրտուքն ավարտվել է, ինքը Վահեին կտոր է տվել, որ կապի վերքերը, այդ ընթացքում նաև իր ձեռքի վնասվածքն է մշակել: Վահեի ոտքերը կամ բերանը չի կապել: Երբ հանգստացել են, զրուցել են միմյանց հետ, Վահեն իրենից ներողություն է խնդրել, որից հետո վերցրել է նրա բջջային հեռախոսը և դրա միջից ջնջել է «Վոթսափ», «Տիկ Տոկ», «Տելեգրամ» հավելվածները, անգամ այդ ժամանակ չի կարողացել ջնջել և ժամը 4-ի սահմաններում զանգահարել է Լուսիին, ով օգնել է ջնջել հավելվածները: Ժամը 3-ից հետո մի քանի անգամ զանգահարել է նաև Վլադին, քանի որ իր իրերը Վլադի տանն են եղել: Ժամը 6-ի սահմաններում դուրս է եկել բնակարանից, գնացել է Վլադի տուն և վերցնելով իր իրերը՝ հեռացել է: Տանից դուրս գալուց առաջ Վահեին ասել է, որ բնակարանը նա պետք է հանձնի։ Վահեն իր ցուցմունքներում ստում է, Վլադը տվյալ միջադեպին մասնակցություն չի ունեցել, Վահեից որևէ իր չեն վերցրել, նրան չեն ստորացրել, այլ միայն փոխադարձ կռիվ է եղել, որի արդյունքում ինքն ավելի ուժեղ է գտնվել (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Մեղադրյալ Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը հիմնական դատալսումների ընթացքում հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչում և օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից՝ հրաժարվում է ցուցմունք տալ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Նախաքննության ընթացքում Վլադիսլավ Ներսեսովը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ ժամը 21:00-ի սահամաններում, գնացել է Երևան քաղաքի Վաղարշյան փողոցում, շենքի 2-րդ հարկում գտնվող բնակարան, որտեղ նախապես պայմանավորվածության համաձայն՝ պետք է հանդիպեր իր ընկեր Էդիկ Բարխուդարյանին, ով էլ նշված բնակարանը վարձակալել էր: Էդիկին հանդիպելուց առաջ իրենց տանից վերցրել է նրա անձնական իրերը մեկ պայուսակով և տարել, որ փոխանցի նրան: Նշված իրերը Էդիկն օրեր առաջ էր իրենց տանը թողել: Երբ բնակարանում հանդիպել է Էդիկ Բարխուդարյանին, այդ ժամանակ Էդիկը մտել է զուգարան, իսկ ինքը սուրճ է պատրաստելիս եղել իրենց համար: Երբ Էդիկը գտնվել է զուգարանում, նրա բջջային հեռախոսին զանգ է եկել և Էդիկը խնդրել է, որ ինքը պատասխանի հեռախոսազանգին, ասել է նաև, որ Վահե անունով տղայի է սպասում և խնդրել է իր զուգարանում գտնվելու ընթացքում դիմավորի Վահեին, որից հետո ինքը գնացել և դիմավորել է Վահեին ու միասին տուն են բարձրացել: Երբ մտել են տուն, Էդիկը դեռևս գտնվել է զուգարանում և այդ ընթացքում ինքը Վահեի համար նույնպես սուրճ է պատրաստել ու երբ Էդիկը դուրս է եկել զուգարանից, միասին սրճել են, որից հետո ինքը գնացել է իր գործերով: Այդ ամենը տևել է մոտ մեկ ժամ: Տանից դուրս գալուց հետո ոտքով, Բաղրամյան պողոտայով քայլել է դեպի Կենտրոն, որից հետո էլ տուն է գնացել: Արդեն հաջորդ օրը Էդիկ Բարխուդարյանը եկել է իրենց տուն, որ իր մնացած իրերը վերցնի և այդ ժամանակ պատմել է, որ իր գնալուց հետո Վահեի հետ վիճաբանել են՝ նրա կողմից նախկինում հայհոյանքներ հասցնելու հարցի շուրջ, որի ժամանակ Վահեն դանակ է հանել և իրենց միջև հրմշտոց է սկսվել, այլ մանրամասներ չի հայտնել: Ինքը Վահեին չի հարվածել, նրա ձեռքից իրեր չի խլել և դրա դիմաց գումար չի պահանջել: Վաղարշյան փողոցում գտնվող բնակարանում մոտ մեկ ժամ է մնացել, որից հետո գնացել է Կենտրոն՝ իր ընկերոջը տեսնելու, որից հետո էլ գնացել է տուն։ Գիշերային ժամերին Էդիկ Բարխուդարյանն իրեն զանգահարել է, սակայն ինքը հեռախոսազանգերին չի պատասխանել: Երբ իջել է բնակարանից, անմիջապես չի գնացել Կենտրոն, այլ մոտակայքում սուրճ է խմել, որից հետո նոր գնացել է (տե՛ս քրեական վարույթի 3-րդ հատորի 114-116-րդ, 117-119-րդ, 120-րդ, 4-րդ հատորի 162-165-րդ, 248-250-րդ թերթերը):
Տուժող Վահե Վահրամի Գրիգորյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մինչև դեպքը Էդիկ Բարխուդարյանի հետ շփվել է միայն հեռախոսով, իսկ Վլադիսլավ Ներսեսովին չի ճանաչել։ «Տելեգրամ» հավելվածի միջոցով անդամագրվել է «Հայերով» անվամբ զրուցարանին, որտեղ եղել են տարբեր անձինք: Նշված զրուցարանի միջոցով ծանոթացել է Մաշա անունով մի աղջկա հետ, ում հետ շփումը շարունակվել է նաև հեռախոսազանգերի միջոցով: Մաշայի հետ նույնիսկ մի քանի անգամ հանդիպել է, վերջին անգամ նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի «Լունապարկ» կոչվող այգում: Նշված զրուցարանի մասնակիցների մեջ եղել է նաև Էդիկ Բարխուդարյանը, ով դեպքից մոտ 10 օր առաջ «Տելեգրամ» հավելվածով իրեն գրել է, որ Մաշային հաղորդագրություններ չուղարկի, իսկ ինքը գրել է, որ նա չպետք է իրեն ասի, թե ինչ անի, որից հետո Էդիկն իրեն սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հասցրել, ինքն էլ փոխադարձ նրան է հայհոյանքներ գրել։ Դրանից հետո իրար հաղորդագրություններ չեն ուղարկել, իսկ ինքը շարունակել է «Տելեգրամ» հավելվածի միջոցով շփվել Մաշայի հետ: 2024 թվականի օգոստոսի 18-ին Մաշան «Վաթսափ» հավելվածով իրեն գրել է և ցանկություն հայտել հանդիպել ու զրուցել, որից հետո պայմանավորվել են հանդիպել Էրեբունի վարչական շրջանում, ինքը գնացել է Էրեբունի, սակայն Մաշան հեռախոսազանգերին չի պատասխանել: Օգոստոսի 20-ին՝ առավոտյան ժամերից սկսած, Մաշան «Տելեգրամ» հավելվածով բազմիցս զանգահարել է իրեն և կրկին առաջարկել հանդիպել, ինքն առաջարկել է Մասիվի այգում հանդիպել, սակայն Մաշան ասել է, որ ցանկանում է օրավարձով տուն վերցնել, որ ավելի հանգիստ պայմաններում հանդիպեն, ինչին ինքը համաձայնել է: Նույն օրը՝ երեկոյան ժամը 18:00-ի սահմաններում, կրկին զանգահարել է Մաշան և ասել, որ Վաղարշ Վաղարշյան փողոցի 18 հասցեի շենքի 2-րդ հարկում բնակարան է վարձակալել, որտեղ գտնվում է ընկերուհու և վերջինի ընկերոջ հետ ու առաջարկել է, որ ինքն էլ միանա նրանց: Արդեն նույն օրը՝ ժամը 22:00-ի սահմաններում, գնացել է նշված հասցե, զանգահարել է Մաշային, որ իրեն դիմավորի, սակայն Մաշան ասել է, որ իր ընկերուհու ընկերը կդիմավորի և րոպեներ անց նշված շենքի բակում հանդիպել է Վլադիսլավ Ներսեսովին: Վլադիսլավն իրեն ուղեկցել է Վաղարշյան փողոցի 18 հասցեի շենքի 1-ին մուտքի 2-րդ հարկում գտնվող բնակարան և երբ ինքը ներս է մտել, իր հետևից անմիջապես փակել է դուռը։ Բնակարանում է եղել նաև Էդիկ Բարխուդարյանը, ում ճանաչել է «Տելեգրամ» հավելվածի նկարից: Երբ Վլադը դուռը փակել է, անմիջապես իր հետևից հարվածել է ոտքերին ու ինքը վայր է ընկել: Ընկած ժամանակ Վլադը և Էդիկը ոտքերով հարվածներ են հասցրել իր մարմնի տարբեր հատվածներին, մասնավորապես՝ Էդիկը ոտքով հարվածել է իր ձախ աչքի հատվածին, որի հետևանքով աչքի տակի հատվածը պատռվել է և սկսել արնահոսել, իսկ Վլադի հարվածների հետևանքով գլխի շրջանում վնասվածքներ է ստացել: Հարվածներ հասցնելու ընթացքում նրանք երկուսով էլ սեռական բնույթի հայհոյանքներ են հասցրել իրեն: Դրանից հետո մինչև առավոտյան ժամը 4-ն իրեն պարբերաբար հարվածներ են հասցրել: Այդ ժամանակ Վլադն իր ձեռքից խլել է պայուսակը, որի մեջ եղել են իր անձնագիրը, զինվորական գրքույկը, նույնականացման քարտը, իր մոր՝ Սվետլաննա Սահակյանի անվամբ «Ակբա բանկի» քարտը, 1 հատ «Այքոս», անլար ականջակալ, լիցքավորիչ և 5000 ՀՀ դրամ գումար: Վլադն իրեն ասել է, որ մինչև օգոստոսի 25-ը նրան 50.000-100.000 ՀՀ դրամ գումար պետք է փոխանցի, որպեսզի իրերը հետ ստանա: Գետնին ընկած ժամանակ իրեն պարբերաբար քարշ են տվել նշված տան հյուրասենյակում, այդ ընթացքում Վլադը և Էդոն իրենց հետ բերած սև գույնի պայուսակից հանել են դանակներ, որոնցից երկուսը միջին չափի սև որսորդական դանակներ էին, իսկ մյուսը ծալովի սև գույնի դանակ էր: Վլադը դանակը պահել է իր որովայնի և կրծքավանդակի հատվածում ու ասել, որ եթե գոռա, ապա դանակը կմտցնի փորը, որի ընթացքում նաև դանակով քերծել է կրծքավանդակի հատվածը: Այդ ժամանակ Էդոն դանակը մոտեցրել է իր որովայնի կողային հատվածին և նույնպես սպառնացել գոռալու դեպքում դանակահարել: Բնակարանում իր ոտքերը կապել են և թույլ չեն տվել բարձրանալ, նույնիսկ երբ խնդրել է թույլատրել զուգարան գնալ, իրեն ասել են, որ սողեսող պետք է գնա կարիքները հոգալու։ Որոշ ժամանակ անց Վլադը գնացել է, որից հետո Էդոն իր հեռախոսը խլել է և պահանջել, որ հեռախոսի գաղտնաբառն ասի, ինչից հետո ջնջել է հեռախոսի մեջ եղած «Տելեգրամ», «Տիկ Տոկ» հավելվածները: Այդ ամբողջ ընթացքում ինքը եղել է գետնին ընկած վիճակում և իրեն չեն թողել, որ կանգնի, անգամ ջուր չեն տվել: Հեռախոսի միջից հավելվածները ջնջելուց հետո Էդոն մոտեցել է իրեն և ասել, որ կամ ականջը պետք է կտրի, կամ մատը, որից հետո նույն պայուսակի միջից հանել է փոքր մուրճը և դրանով հարվածել է իր դաստակի և ոտքի հատվածներին, ինչից ուժեղ ցավ է զգացել և բղավել է։ Դրանից հետո Էդոն կտորով կապել է իր բերանը, որ չբղավի և որսորդական դանակը դնելով իր աջ ձեռքի ցուցամատին՝ մուրճով հարվածել է դանակին, որ մատը կտրի, սակայն մատը չի կտրվել ամբողջությամբ: Այդ ժամանակ՝ արդեն ժամը մոտ 6-ի սահմաններում, Էդոն գնացել է բնակարանից և իրեն ասել, որ մաքրի բնակարանը և այն հանձնի տիրոջը, տվել է տան տիրոջ հեռախոսահամարը: Էդիկը գնալուց առաջ իր բջջային հեռախոսի միջից լուսանկարել է իր ընտանիքի անդամների լուսանկարները և իրեն սպառնացել, որ եթե կատարվածի մասին որևէ մեկին հայտնի, ապա նույն կերպ իր ընտանիքի անդամների հետ կվարվի: Էդոյի գնալուց հետո որոշ չափով մաքրել է բնակարանը, սակայն իրեն շատ վատ է զգացել և զանգահարել է շտապօգնություն: Մինչև դեպքի վայր գնալն իր մոտ նույնպես դանակ է եղել, որը վերցրել է ինքնապաշտպանության համար, սակայն բնակարան մտնելուց հետո չի հասցրել դանակը հանել և այն իրենից խլել են։ Ինքը կասկածներ ունեցել է, որ հնարավոր է այդ բնակարանում իրեն սպասելիս լինի Էդիկ Բարխուդարյանը, այդ մասին նրան գրել է, սակայն նա հերքել է։ Եթե իմանար, որ բնակարանում իրեն սպասելու է Էդիկը, ոչ թե Մաշան, բնականաբար չէր գնա այդտեղ։ Վլադիսլավ Ներսեսովին առաջին անգամ հանդիպել է դրսում, մինչ այդ նրան չի ճանաչել, նա իրեն Արմեն անունով է ներկայացել, որից հետո ուղեկցել է բնակարան: Իր ոտքերը կապելուց հետո է Վլադը վերցրել իր պայուսակը, միջից հանել իր իրերը և ասել, որ պետք է գումար տա։ Այդ ժամանակ Էդիկը ոչինչ չի պահանջել, որից հետո Վլադի հորդորով զանգահարել է իր ծանոթներին՝ մասնավորապես իր փեսային՝ Լեռնոյին և այլ անձանց ու նրանցից 50.000 ՀՀ դրամ գումար է ուզել, սակայն ոչ ոք իրեն գումար չի տվել: Իրեն կապած վիճակում ծեծի ենթարկելու ժամանակ Վլադը և Էդիկը մշտապես սեռական բնույթի հայհոյանքներ են հասցրել, մասնավորապես՝ հայհոյանքներն ուղղված են եղել իր ընտանիքին: Քանի որ վախեցած և անօգնական վիճակում է եղել, չի կարողացել հակադարձել նրանց: Երբ Վլադը գնացել է բնակարանից, իր հետ տարել է իր անձնական իրերը և մինչև սեպտեմբերի 15-ը ժամանակ է տվել, որ պահանջված գումարը տա: Վլադի գնալուց հետո մոտ 1 ժամ Էդիկն իրեն հարվածներ չի հասցրել, այլ միայն իր հեռախոսի վրայից իր անձնական կյանքին վերաբերվող տվյալներ է նկարել, որից հետո ջնջել է հեռախոսում առկա հավելվածները և այլ տվյալներ: Այդ ամենը վերջացնելուց հետո կրկին իր հասցեին հայհոյանքներ է հնչեցրել, հարվածներ հասցրել մարմնի տարբեր մասերին և ասել է, որ իրեն պատժելու համար պետք է կամ ականջը կտրի կամ մատը։ Այդ ժամանակ ինքն Էդիկին ասել է, որ դանակը տա, որ ինքը կտրի, սակայն Էդիկը չի տվել և դանակը դնելով մատին՝ մուրճով հարվածել է դանակին, որ մատը կտրի։ Անգամ այդ ժամանակ մատի տակ քաղցրավենիքի դատարկ ստվարաթղթե տուփ է դրել, որ արյունը գետնին չթափվի (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Վկա Լևոն Համազասպի Մատինյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան 18-րդ շենքի 83-րդ բնակարանը պատկանում է իր կնոջ մորը՝ Նազիկ Գալստյանին: Այդ բնակարանը Նազիկ Գալստյանը երբեմն տրամադրում է օրավարձով և ինքն էլ մեկ-մեկ նրան օգնում է այդ հարցում: Նշված բնակարանը օրավարձով տրամադրելու վերաբերյալ ինտերնետային տարբեր կայքերում տեղադրված է հայտարարություն, որտեղ նաև նշված է իր հեռախոսահամարը: Դեպքի հետ կապված հիշում է, որ իրեն է զանգահարել մի երիտասարդ, ով ներկայացել է Էդո անունով և ցանկություն է հայտնել մեկ օրով վարձակալել բնակարանը, որից հետո հանդիպել են Վ.Վաղարշյան 18-րդ շենքի բակում, ցույց է տվել բնակարանը և Էդոն ասել է, որ մինչև առավոտ է իրեն պետք բնակարանը՝ գիշերելու իր ընկերոջ հետ: Մինչ բնակարանը տրամադրելը անձնագիր է պահանջել, սակայն Էդոն հայտնել է, որ մոտը անձնագիր չկա: Քանի որ մինչև առավոտ են ցանկացել վարձակալել բնակարանը և Էդոն էլ հայտնել է, որ Մեղրի քաղաքից է, որոշել է նրան լուսանկարել և դրանով բավարարվել: Արդեն օգոստոսի 21-ի առավոտյան ժամերին իրեն է զանգահարել Վահե անունով անձ և հայտնել է, որ ցանկանում է բնակարանից շուտ դուրս գալ, քանի որ երեկ իր հետ դեպք է տեղի ունեցել և իրեն ծեծել են։ Սկզբում հայտնել է, որ իրեն դրսում են ծեծել, սակայն երբ գնացել է տուն, արդեն Վահեն հեռացած է եղել: Երբ մտել է բնակարան, տեսել է, որ այնտեղ գետնի վրա արյան հետքեր կան և նորմալ մաքրած չէ, որից հետո զանգահարել է Էդոյին և ասել, որ բնակարանը վատ վիճակում են հանձնել, ով պատասխանել է, որ ինքն ամեն ինչ կկարգավորի, հավաքարարի փողը կտա: Դրանից հետո ինքը կրկին մաքրել է բնակարանը և այնտեղ եղած աղբի տոպրակի հետ, որի մեջ նկատել է արյունոտված բարձի ծածկոցը և այլ արյունոտ իրեր, տարել և թափել է փողոցի աղբամաններից մեկի մեջ: Դրանից հետո տեղեկացել է, որ Վահեին իր կողմից վարձակալությամբ տրված բնակարանում են ծեծի ենթարկել և Վահեն հայտնել է, որ իրեն ծեծել են Էդոն և նրա ընկերը, իսկ վիճաբանության պատճառն ինչ-որ աղջիկ է եղել: Ինքը բնակարանը մաքրել և այնտեղ եղած արյունոտ իրերը և մնացած աղբը թափել է, քանի որ այդ ժամանակ չի իմացել, որ իր բնակարանում է վիճաբանությունը եղել (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Վկա Լեռնիկ Մուշեղի Թադևոսյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Վահե Գրիգորյանը հանդիսանում է իր կնոջ եղբայրը: 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին՝ գիշերային ժամերին, Վահեն զանգահարել է իր «Վաթսափ» հավելվածի հեռախոսահամարին և իրենից 50.000-ից 70.000 ՀՀ դրամի սահմաններում գումար է ուզել, սակայն ինքը գումար չի ունեցել և այդ մասին ասել է Վահեին: Որոշ ժամանակ անց Վահեի հեռախոսահամարից կրկին իրեն զանգ է եկել, սակայն այդ ժամանակ իր հետ խոսել է Էդո անունով մի անձ, ով իրեն ասել է, որ Վահեն նրանց մոտ է, այդ պահին ամեն-ինչ նորմալ է, սակայն հետագայում չգիտի, թե ինչ կլինի։ Էդոն հայտնել է նաև, որ Վահեն ինչ-որ վիրավորանք է նրան հասցրել, հարցրել է, թե ինքը Վահեի արարքների համար պատասխանատու է, թե ոչ, որին պատասխանել է, որ ինքը Վահեի արարքների համար պատասխանատու չէ և Էդոյին ասել է, որ նրանք իրենց անելիքն արել են և հորդորել է, որ Վահեին բաց թողնեն: Հեռախոսազրույցի ժամանակ Էդոն իրենից գումար չի պահանջել, իսկ Վահեն էլ գումար խնդրելիս հստակ չի նշել, թե ինչի համար է ուզում: Խոսակցություններից ենթադրում է, որ Վահեին բաց թողնելու կամ բնակարանի դիմաց վճարելու համար է գումարն անհրաժեշտ եղել: Արդեն օգոստոսի 21-ին՝ կեսօրից հետո, Էդոն զանգահարել է իր կնոջ՝ Աննա Թադևոսյանի հեռախոսահամարին և վերջինը հեռախոսը փոխանցել է իրեն: Հեռախոսազրույցի հիմնական բովանդակությունը եղել է այն, որ Էդոն սկզբում ցանկացել է խոսել Վահեի հետ, իրեն հարցրել է, թե Վահեն բողոքը հետ է վերցրել, թե ոչ: Խոսակցության ժամանակ Էդոն իրեն անձնապես չի սպառնացել, սակայն ասել, որ եթե Վահեն բողոքը հետ չվերցնի, իրենք դեռ անելիք ունեն: Դրան հաջորդող օրերին Էդոն կրկին մի քանի անգամ զանգահարել է իրեն և հետաքրքրվել, թե Վահեն բողոքը հետ վերցրել է, թե ոչ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Վկա Աննա Վահրամի Թադևոսյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Վահե Գրիգորյանը հանդիսանում է իր եղբայրը։ Վահեն Երևան քաղաքում եղած ժամանակ հիմնականում բնակվել է իրենց տանը: Վահեի հետ տեղի ունեցած դեպքի մասին իմացել է 2024 թվականի օգոստոսի 21-ի առավոտյան, երբ Վահեն զանգահարել է իրեն և ասել, որ գումար չունի, որ տուն հասնի, իր հետ դեպք է պատահել, իրեն ծեծի են ենթարկել: Դրանից հետո ինքը զանգահարել է իր ծանոթներից մեկին, որ գնա Վահեին բերի տուն, սակայն այդ ընթացքում Վահեն զանգահարել և ասել է, որ շտապօգնություն է կանչել և նրան տարել են հիվանդանոց: Երբ Վահեն տուն է եկել, դեպքի վերաբերյալ իրեն մանրամասներ չի հայտնել, միայն ասել է, որ աղջկա և հայհոյանքի հետ կապված իրեն ամբողջ գիշեր պահել են ինչ-որ բնակարանում, կապել են և ծեծի են ենթարկել: Այդ օրն իր հեռախոսահամարին զանգահարել է նաև Էդո անունով մի անձ և ցանկացել է ամուսնու հետ խոսել, որից հետո հեռախոսը փոխանցել է ամուսնուն: Հաջորդ օրերի ընթացքում Էդոն ևս մի քանի անգամ զանգահարել է իր հեռախոսահամարին և ինքը հեռախոսը փոխանցել է ամուսնուն՝ Լեռնիկ Թադևոսյանին (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Վկա Լուսյա Գևորգի Կլեկչյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Էդիկ Բարխուդարյանը հանդիսանում է իր ընկերը: Ինքը մինչև 2024 թվականի օգոստոս ամսվա վերջերը գրանցված է եղել «Տելեգրամ» հավելվածի «Հայերով» կոչվող զրուցարանում, որտեղ գրանցված են եղել նաև այլ անձինք, որոնց մեջ են եղել նաև Վահե Գրիգորյանը, Էդիկ Բարխուդարյանը, Մաշա անունով աղջիկ և այլ անձինք ևս: Նշված զրուցարանում Վահե Գրիգորյանը շփվել է տարբեր անձանց հետ, այդ թվում նաև՝ իր հետ, սակայն իրենց շփումը չի ստացվել: Այդ ընթացքում նույն զրուցարանում գտնվող տարբեր աղջիկներ ասել են, որ Վահեն նրանց նկարներն է ցանկանում քաշել և այլ կայքերում տեղադրել, սակայն այլ տեղեկություններ չունի: Տեղյակ է նաև, որ Վահեն Էդիկի լուսանկարն է ներբեռնել և «Տիկ Տոկ» հավելվածում տեղադրել, որի տակ եղել են նաև հայհոյախառն արտահայտություններ: 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ երեկոյան ժամերին, օգոստոսի 21-ին՝ գիշերային ժամերին, բազմաթիվ հեռախոսազանգեր է ունեցել Էդիկի հետ, խոսակցության հիմնական բովանդակությունը եղել է այն մասին, որ Էդիկն իրեն հարցրել է, թե ոնց կարելի է «Տիկ Տոկ», «Տելեգրամ», «Ֆեյսբուք» և այլ հավելվածներ ջնջել, որից հետո նաև իրեն են ուղարկել տարբեր հավելվածների գաղտնաբառեր, որ ինքը ջնջի։ Ինքը դրանց մի մասը կարողացել է ջնջել, նշված հավելվածները հաշվառված են եղել Վահե Գրիգորյանի անվամբ: Գիշերային ժամերին հեռախոսազրույցների ժամանակ կողքի խոսակցություններ է լսել, որից հասկացել է, որ այդ վայրում գտնվում են այլ անձիք, սակայն վիճաբանության ձայներ չի լսել: Նույն օրվա առավոտյան Էդիկ Բարխուդարյանը տաքսի ավտոմեքենայով իր բնակության հասցե է ուղարկել մի փաեթ և ասել է, որ իր մոտ պահի, չի ասել, թե ինչ է: Արդեն երբ Էդիկին ձերբակալել են, դրանից մոտ 10 օր անց իրեն է զանգահարել նրա եղբայրը՝ Գոռ Բարխուդարյանը և հայտնել է, որ փաթեթում դանակներ են, որոնք Էդիկի և Վահեի միջև եղած վիճաբանության ժամանակ են օգտագործվել ու ասել է, որ շարունակի իր մոտ պահել, հարկ եղած ժամանակ կասի, թե դրանց հետ ինչ անի: Վիճաբանության մասին այլ տեղեկություններ չունի, իր մոտ եղած դանակները, ինչպես նաև՝ իր և Էդիկի նամակագրությունը հետագայում ներկայացրել է քննիչին (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են նաև հետևյալ ապացույցները.
Հաղորդում ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին՝ ժամը 14:10-ին, Սյունիքի մարզի Գորիս բնակավայրի Արևշատ 1-ին փողոցի 30/3 տան բնակաիչ Վահե Վահրամի Գրիգորյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան 18 շենքի 83 բնակարանում ոմն Էդոն /Մեղրեցի կամ Ագարակցի/ «Տելեգրամյան» խմբում հայհոյանքների հետ կապված վիճաբանության ժամանակ ձեռքերով և ոտքերով բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել մարմնի տարբեր հատվածներին, այդ թվում՝ դեմքին: Դրանից հետո Էդոն և նրա հետ գտնված անձը կտորով փակել են իր բերանը, որ բղավոցները չլսվեն և արդեն գետնին ընկած վիճակում Էդոն աջ ձեռքի ցուցամատը դրել է հատակին, գրպանից հանել ծալովի դանակ, դրել աջ ձեռքի ցուցամատին և մուրճով հարվածել դանակին, որ մատը կտրի, սակայն մատն ամբողջությամբ չի կտրվել: Իրեն ժամը 22:00-ից մինչև հաջորդ օրը՝ ժամը 06:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր կամքին հակառակ, պահել են փակի տակ և ծեծի ենթարկել: Հեռանալուց նրանք իրենց հետ տարել են իր փաստաթղթերը և սպառնացել, որ եթե կատարվածի մասին հայտնի ոստիկանությանը, նույն կերպ կվարվեն նաև իր ընտանիքի անդամների հետ, ովքեր Գորիսում են գտնվում (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 5-րդ թերթը)։
Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ դեպքի վայր է հանդիսացել Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փոողոցի 18-րդ շենքի 83-րդ բնակարանը։ Զննությամբ պարզվել է, որ նշված բնակարանը գտնվում է Վ.Վաղարշյան և Հր.Քոչար փողոցների խաչմերուկի հատվածում գտնվող 5 հարկանի քարե շենքի 2-րդ հարկում: Նշված բնակարանն ունի 2 սենյակ, մուտքի դռնից դեպի ներս, ձախակողմյան հատվածում բաղնիք-զուգարանն են, առակա է նեղ միջանցք, որը տանում է դեպի հյուրասենյակ, որը միացված է խոհանոցին, մինչ հյուրասենյակ հասնելը, միջանցքի աջ կողմում գտնվում է ննջարանը: Զննության ժամանակ Վահե Գրիգորյանը մատնացույց է արել մուտքի դռնից դեպի ներս գտնվող միջանցքի հատվածը և հայտարարել, որ հենց այդ տեղում է Վլադը հարվածել իր ոտքերին և իրեն գցել գետնին, որից հետո Էդոյի հետ միասին իրեն տարել են հյուրասենյակ և ոտքերով հարվածներ հասցրել մարմնի տարբեր մասերին, որից հետո կապել են իր ոտքերը: Հայտնել է նաև, որ հատակին ընկած ժամանակ Էդոն դանակով փորձել է կտրել իր մատը, բացի այդ, մատնացույց անելով հյուրասենյակում առկա բազմոցը, որի վրա սպիտակ գույնի արնանման հետքերով ծածկոց էր գցված, հայտնել է, որ այդ ընթացքում իրեն նաև նստեցրել են այդ բազմոցի վրա և արնանման հետքերն իր արյան հետքերն են: Վահե Գրիգորյանը հայտարարել է նաև, որ ինքը որոշ չափով մաքրել է բնակարանը, այդ թվում նաև՝ հատակին եղած արյան հետքերը և արյունոտ կտորները և մնացած աղբը լցրել է տոպրակի մեջ և թողել հյուրասենյակում, իսկ Լևոն Մատինյանն էլ հայտարարել է, որ այդ տոպրակն առավոտյան տարել և թափել է, քանի որ տեղյակ չի եղել կատարվածի մասին, բացի այդ ցանկացել է բնակարանն այլ անձի օրավարձով տրամադրել: Զննության ժամանակ Վահե Գրիգորյանի կողմից մատնանշած հատվածներից հայտնաբերվել են արնանման հետքեր, որոնք բամբակով վերցվել և փաթեթավորվել են ՀՀ ՔԿ հատուկ ծրարով: Զննության ժամանակ վերցվել է նաև արնանման հետքերով բազմոցի ծածկոցը, որը նույնպես փաթեթավորվել է ՀՀ ՔԿ հատուկ ծրարով (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 42-46-րդ թերթերը)։
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Վահե Գրիգորյանը ճանաչել է Էդիկ Բարխուդարյանին և հայտարարել, որ վերջինը իր ցուցմունքներում նշված Էդո անունով անձն է (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 36-39-րդ թերթերը)։
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Վահե Գրիգորյանը ճանաչել է Վլադիսլավ Ներսեսովին և հայտարարել, որ վերջինը իր ցուցմունքներում նշված Վլադ անունով անձն է, ով իրեն ուղեկցել է բնակարան (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 174-177-րդ թերթերը)։
Փաստաթղթերը զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Վահե Գրիգորյանի կողմից ներկայացված փաստաթղթերի զննությամբ պարզվել է, որ դրանք բաղկացած են 5 թերից։ Առաջին և երկրորդ թերթերում Վահե Գրիգորյանի բջջային հեռախոսով կատարված հեռախոսազանգերն են: Մասնավորապես, առկա են հեռախոսազանգեր 077-98-38-58 հեռախոսահամարի, «Masha 1» գրանցված 095-88-46-00 հեռախոսահամարի, «Lerno» գրանցված 098-48-43-90 հեռախոսահամարի, «Edo Agarak» գրանցված 094-44-12-16 հեռախոսահամարի հետ: Նշված հեռախոսազանգերը կատարվել են 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին և 21-ին:
Երրոդ թերթում «Edo Agarak» գրանցված 094-44-12-16 հեռախոսահամարի հետ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ի՝ ժամը 09:13-ի, նամակագրության օրինակն է, որտեղ Վահե Գրիգորյանը գրում է, որ ինքը հիվանդանոցում է, կզանգի, իսկ Էդոն պատասխանում է՝ «Լավ չես արա, զանգի հենց հիմա, արագացրա, տան հարցերը քցել ես տեղը»:
Չորրորդ և հինգերորդ թերթերում «Masha 1» գրանցված 095-88-46-00 հեռախոսահամարի հետ նամակագրությունն է, որտեղ Վահե Գրիգորյանը գրում է՝ «ես գնում եմ, զանգում եմ, չեք պատասխանում»:
Լևոն Մատինյանի կողմից ներկայացված լուսանկարի արտատպված տարբերակի, «Viber» հավելվածից արտատպված լուսանկարի զննությամբ պարզվել է, որ լուսանկարներում պատկերված անձինք ակնհայտորեն նույն անձինք են և նույնական են սույն քրեական վարույթի նյութերում առկա Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի անձնագրային նկարի հետ, այսինքն՝ նշված լուսանկարներում պատկերված անձը հանդիսանում է Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը:
Վահե Գրիգորյանի կողմից ներկայացված փաստաթղթերի զննությամբ պարզվել է, որ դրանք բաղկացած են 8 թերթից։
Զննությամբ պարզվել է, որ նամակագրությունը «Վաթսափ» հավելվածի միջոցով է կատարվել, այն «Edo Agarak» գրանցված 094-44-12-16 հեռախոսահամարի հետ է, որն արդեն նախաքննությամբ պարզվել է, որ շահագործվում է Էդիկ Բարխուդարյանի կողմից:
Ընդհանուր նամակագրության զննությամբ պարզ է դարձել, որ Էդիկ Բարխուդարյանն ագռեսիվ և անհարգալից ձևով՝ վախացնելու և համոզելու եղանակով, փորձում է համոզել Վահե Գրիգորյանին, որ վերջինն իր նկատմամբ բողոք չունենա և վարույթն իրականացնող մարմնին իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ հայտնի՝ իր համար նպաստավոր կարգավիճակ ստեղծելու նպատակով։ Անգամ հորդորում է, որ մինչ ցուցմունք տալը հանդիպեն, որպեսզի մանրամասն ասի, թե Վահե Գրիգորյանն ինչ բովանդակությամբ ցուցմունք տա, ասում է, որ մատը կտրելու վերաբերյալ հայտնի, որ կռվի ժամանակ միամիտ մնացել է դանակի տակ և այն պատահաբար սեղմելու արդյունքում է վնասվել (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 121-րդ, 134-141-րդ, 142-րդ թերթերը)։
«Վիվա Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված՝ Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի անվամբ հաշվառված և վերջինի կողմից շահագործված 094-44-12-16 և 041-80-60-86 հեռախոսահամարների 2024 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև օգոստոսի 22-ը ներառյալ փոխանցվող տվյալների, «Վայբեր» հավելվածի և բնակչության պետական ռեգիստրում առկա տվյալների զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝
2024 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ ժամը 20:42:52-ից մինչև օգոստոսի 21-ը՝ ժամը 00:41:57-ը, նշված հեռախոսահամարից կատարված ելքային զանգերը սպասարկվել են Yerevan, Hrachya Kochar 21 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, իսկ ժամը 03:35:02-ին Yerevan, Gyulbenkyan str. # 27/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, դրանից հետո կատարված ելքային զանգերը մինչև ժամը 06:04:18-ին սպասարկվել են Yerevan, Hrachya Kochar 21, Yerevan, Gyulbenkyan str.#46. Yerevan, Gyulbenkyan str. # 27/1 հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից, նշված հասցեները դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյանի փողոցի 18 հասցեից ոչ ուղիղ գծով միջինը գտնվում են 650-ից 660 մետր հեռավորության վրա։
094-44-12-16 հեռախոսահամարի դեպքի ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի և հաղորդակցվողների գտնվելու վայրի տեղեկատվության զննությամբ պարզվել է, որ 20.08.2024թ-ին՝ ժամը 21:00-ին, ժամը 22:00-ին, 21.08.2024թ-ին՝ ժամը 06:02-ին, 06:19-ին, առկա են ելքային հեռախոսազանգեր 077-07-52-16 հեռախոսահամարի հետ և նշված հեռախոսազանգերը հիմնականում սպասարկվել են «Yerevan, Hrachya Kochar 21» և «Yerevan, Gyulbenkyan str. # 27/1» հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Նույն հեռախոսահամարի մուտքային հեռախոսազանգերի զննությամբ պարզվել է, որ 20.08.2024թ-ին՝ ժամը 20:58-ին, 21.08.2024թ-ին՝ ժամը 01:30-ին, 01:31-ին, 01:37-ին, 01:50-ին, 06:03-ին առկա են հեռախոսազանգեր 077-07-52-16 հեռախոսահամարի հետ և նշված հեռախոսազանգերը հիմնականում սպասարկվել են «Yerevan, Hrachya Kochar 21» և «Yerevan, Gyulbenkyan str. # 27/1» հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից:
Հեռախոսահամարների բաժանորդային անհատական տվյալների զննությամբ պարզվել է, որ 077-07-52-16 հեռախոսահամարը հաշվառված է Սուսան Յուրիկի Ալեքսանյանի (Անձնագիր AK0670682) անվամբ:
«VIBER» հավելվածի զննությամբ պարզվել է, որ 077-07-52-16 հեռախոսահամարը գրանցված է հավելվածում «Vlad» անունով և առկա է նաև լուսանկար:
Բնակչության պետական ռեգիստրում առկա տվյալների զննությամբ պարզվել է, որ Սուսան Յուրիկի Ալեքսանյանը հաշվառված է Սյունիքի մարզի Սիսիան բնակավայրի Հ.Ազոյան փողոցի 4-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում: Նույն հասցեում հաշվառված անձանց անձնական տվյալների զննությամբ պարզվել է, որ նշված հասցեում, ի թիվս այլ անձանց, հաշվառված է նաև Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովը /ծնվ. 28.06.2000թ./, ում անձնագրի լուսանկարի զննությամբ պարզ է դարձել, որ «VIBER» հավելվածի լուսանկարում պատկերված անձը և Վ.Ներսեսովը նույն անձինք են:
094-44-12-16 հեռախոսահամարի դեպքի ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի և հաղորդակցվողների գտնվելու վայրի տեղեկատվության զննությամբ պարզվել է նաև, որ պարբերաբար հեռախոսազանգեր են կատարվել նաև 098-03-13-80 և 093-29-71-37 հեռախոսահամարների հետ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 131-րդ, 143-166-րդ, 2-րդ հատորի 74-78-րդ թերթերը)։
«Յուքոմ» ՓԲԸ-ից ստացված՝ 095-88-46-00 և 044-80-60-86 բջջային հեռախոսահամարների 2024 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև օգոստոսի 22-ը ներառյալ փոխանցվող տվյալների զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝
Զննությամբ պարզվել է, որ 095-88-46-00 հեռախոսահամարը հաշվառված է Հարություն Ռեդիկի Բարխուդարյանի անվամբ, իսկ 044-80-60-86 հեռախոսահամարը հաշվառված է Մերի Ակիմի Երանյանի անվամբ:
095-88-46-00 հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի և հաղորդակցվողների գտնվելու վայրերի վերաբերյալ տեղեկատվության զննությամբ պարզվել է, որ 20.08.2024թ․՝ ժամը 20:40-ից մինչև 21:59-ը ընկած ժամանակահատվածում, կատարված հեռախոսազանգերը սպասարկվել են «Arabkir community, H. Kochar, N 21» հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից:
Զննությամբ պարզվել է նաև, որ 20.08.2024թ-ի՝ ժամը 19:39-ին, ժամը 19:58-ին, ժամը 20:40-ին, ժամը 21:03-ին, ժամը 21:16-ին, ժամը 21:31-ին, ժամը 21:41-ին, ժամը 21:59-ին առկա են հեռախոսազանգեր Վ.Գրիգորյանին պատկանող 077-28-33-86 հեռախոսահամարի հետ, որոնցից առաջինը սպասարկվել է «Kentron community, Mashtoc ave., 8/7» հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, իսկ մնացած հեռախոսազանգերը սպասարկվել են «Arabkir community, H. Kochar, N 21» հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից:
044-80-60-86 հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի և հաղորդակցվողների գտնվելու վայրերի վերաբերյալ տեղեկատվության զննությամբ պարզվել է, որ 20.08.2024թ-ի՝ ժամը 20:20-ից մինչև 04:00-ը ընկած ժամանակահատվածում, կատարված հեռախոսազանգերը սպասարկվել են «Arabkir community, H. Kochar, N 21» հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից:
Զննությամբ պարզվել է, որ դեպքի ժամանակահատվածում հեռախոսազանգեր են կատարվել նաև 077-91-39-70, 098-41-27-26, 098-01-11-26, 077-07-52-16, 098-03-13-80 հեռախոսահամարներին (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 19-րդ, 33-35-րդ թերթերը)։
«Վիվա Արմենիա» ՓԲ ընկերությունից ստացված՝ 098-03-13-80, 077-28-33-86, 098-07-29-55, 077-07-52-16 բջջային հեռախոսահամարների 2024 թվականի հուլիսի 15-ից մինչև սեպտեմբերի 16-ը ներառյալ փոխանցվող տվյալների զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝
Զննությամբ պարզվել է, որ 098-03-13-80 հեռախոսահամարը հաշվառված է Լուսյա Գևորգի Կլեկչյանի (Անձնագիր AL0525930) անվամբ, 077-28-33-86 հեռախոսահամարը հաշվառված է Վահե Վահրամի Գրիգորյանի (Նույնականացման քարտ 013758677) անվամբ, 098-07-29-55 հեռախոսահամարը հաշվառված է Սվետլաննա Գրիշայի Սահակյանի (Անձնագիր AT0344835) անվամբ:
098-03-13-80 հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի և հաղորդակցվողների գտնվելու վայրերի վերաբերյալ տեղեկատվության զննությամբ պարզվել է, որ 20.08.2024թ-ի՝ ժամը 12:10-ից մինչև 21.08.2024թ-ի՝ ժամը 13:31-ը ընկած ժամանակահատվածում, կատարված հեռախոսազանգերը սպասարկվել են «Yerevan, Yerevan, Margaryan 23/6, "Kaiser" supermarket» և «Yerevan, Margaryan 29/1» հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից:
Զննությամբ պարզվել է, որ Լ.Կլեկչյանի կողմից շահագործվող 098-03-13-80 հեռախոսահամարից հիմնականում հեռախոսազանգեր են կատարվել Էդիկ Բարխուդարյանին պատկանող 094-44-12-16 հեռախոսահամարի հետ։ Դեպքի օրը՝ 21.08.2024թ-ին՝ գիշերային ժամերին, նույնպես առկա են բազմաթիվ հեռախոսազանգեր։ Առակա են նաև հեռախոսազանգեր Է.Բարխուդարյանի կողմից շահագործվող 095-88-46-00 և 044-80-60-86 հեռախոսահամարների հետ:
077-28-33-86 հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի և հաղորդակցվողների գտնվելու վայրերի վերաբերյալ տեղեկատվության զննությամբ պարզվել է, որ 20.08.2024թ-ի՝ ժամը 21:59-ից մինչև 21.08.2024թ-ի՝ ժամը 08:47-ը ընկած ժամանակահատվածում, կատարված հեռախոսազանգերը սպասարկվել են հիմնականում «Yerevan, Hrachya Kochar 21» տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, նաև հեռախոսազանգեր են առկա, որոնք սպասարկվել են «Yerevan, Papazyan 22a», «Yerevan, Komitas str. str. #12/1», և «Yerevan, Gyulbenkyan str. # 27/1» հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից:
Զննությամբ պարզվել է նաև, որ 20.08.2024թ-ի՝ ժամը 19:38-ից մինչև ժամը 21:59-ը հեռախոսազանգեր են կատարվել 095-88-46-00 հեռախոսահամարին:
21.08.2024թ-ին՝ ժամը 01:39-ին, 02:03-ին, 03:04-ին, հեռախոսազանգեր են կատարվել Լեռնիկ Թադևոսյանի կողմից շահագործվող 098-48-43-90 հեռախոսահամարին: Նույն օրը՝ ժամը 01:39-ին, 02:03-ին, 03:04-ին, 06:41-ին հեռախոսազանգեր են կատարվել Աննա Թադևոսյանի կողմից շահագործվող 098-099-830 հեռախոսահամարի հետ: Նույն օրը՝ ժամը 08:37-ին, հեռախոսազանգ է կատարվել Լևոն Մատինյանի կողմից շահագործվող 077-55-04-04 հեռախոսահամարին:
Զննությամբ պարզվել է նաև, որ 21.08.2024թ-ին՝ ժամը 08:31-ին, հեռախոսազանգ է կատարվել 1-03 հեռախոսահամարին:
098-07-29-55 հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի և հաղորդակցվողների գտնվելու վայրերի վերաբերյալ տեղեկատվության զննությամբ պարզվեց, որ դեպքի ժամանակահատվածում հեռախոսազանգեր են կատարվել 093-7296-30 և 103 հեռախոսահամարների հետ, որոնք սպասարկվել են «Yerevan, Hrachya Kochar 21» հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից: Առկա են նաև հեռախոսազանգեր 077-98-38-58 հեռախոսահամարի հետ, որոնք կատարվել են մինչև 21.08.2024թ-ի՝ ժամը 22:12-ը:
077-07-52-16 հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի և հաղորդակցվողների գտնվելու վայրերի վերաբերյալ տեղեկատվությունը, որի զննությամբ պարզվել է, որ 20.08.2024թ-ի՝ ժամը 20:47-ից մինչև 21.08.2024թ-ի՝ 00:14-ը ընկած ժամանակահատվածում, կատարված հեռախոսազանգերը սպասարկվել են «Arabkir community, H. Kochar, N 21» հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից: Զննությամբ պարզվել է նաև, որ նշված հասցեն դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյանի փողոցի 18 հասցեից ոչ ուղիղ գծով միջինը գտնվում են 650-ից 660 մետր հեռավորության վրա (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 3-րդ հատորի 26-րդ, 27-28-րդ, 4-րդ հատորի 98-115-րդ թերթերը)։
Լուսյա Կլեկչյանի կողմից ներկայացված դանակների զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ առաջին դանակի զննությամբ պարզվել է, որ այն արծաթագույն է, կենցաղային նշանակության, ընդհանուր 24.5 սմ երկարությամբ դանակ է, որի բռնակը և շեղբը միաձույլ են: Շեղբի երկարությունը 12 սմ է, որի կտրող հատվածը միակողմանի է: Դանակի զննությամբ տեսանելի հետքեր չեն հայտնաբերվել, միայն բռնակի հատվածում առկա են եղել ինչ-որ հետքերի նմանվող մանր կետեր: Դանակի զննությամբ պարզվել է նաև, որ դրա շեղբի ծայրը ծռված է:
Երկրորդ դանակի զննությամբ պարզվել է, որ այն որսորդական դանակի նմանություն ունի, սև գույնի է, բռնակի հատվածը ամուր ռետինից է, շեղբը միակողմանի սուր է, շեղբի կտրող հատվածում առկա են եղել արնանման հետքեր: Ընդհանուր դանակի երկարությունը 26.5 սմ է, իսկ շեղբի երկարությունը 14.7 սմ է: Դանակի շեղբի վրա առկա է եղել լատինատառ «MTech USA» գրառումը:
Զննությամբ պարզվել է նաև, որ դանակի շեղբի կտրող հատվածի հակառակ կողմում առկա են եղել վնասված հատվածներ, որոնք նման են այլ երկաթյա գործիքի ներգործության հետևանքով առաջացած վնասումների (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 222-224-րդ, 225-րդ թերթերը)։
Դանակները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունները, համաձայն որոնց՝
Ներկայացված կենցաղային նշանակության դանակը ճանաչման է ներկայացվել տուժող Վահե Գրիգորյանին, ով ճանաչել է ներկայացված դանակը և հայտնել, որ դա հենց այն դանակն է, որը 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ իր հետ տարել է:
Ներկայացված որոսորդական դանակը ճանաչման է ներկայացվել տուժող Վահե Գրիգորյանին, ով ճանաչել է ներկայացված դանակը և հայտնել, որ դա Էդիկ Բարխուդարյանի մոտ եղած դանակներից մեկն է, որով Էդիկը փորձել է կտրել իր մատը (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 227-232-րդ թերթերը)։
Նմուշներ ստանալու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունները, համաձայն որոնց՝
13.11.2024թ-ին ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ-ի մոլեկուլային գենետիկական բաժնում փորձագետի կողմից տուժող Վահե Գրիգորյանից ստերիլ թանձիվի վրա ստացվել է մի քանի կաթիլ մազանոթային արյուն, որը նույն օրը տրամադրվել է դատագենետիկական փորձաքննությանը:
13.11.2024թ-ին ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ-ի մոլեկուլային գենետիկական բաժնում փորձագետի կողմից մեղադրյալ Վլադիսլավ Ներսեսովից ստերիլ թանձիվի վրա ստացվել է մի քանի կաթիլ մազանոթային արյուն, որը նույն օրը տրամադրվել է դատագենետիկական փորձաքննությանը:
15.11.2024թ-ին ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ-ի մոլեկուլային գենետիկական բաժնում փորձագետի կողմից մեղադրյալ Էդիկ Բարխուդարյանից ստերիլ թանձիվի վրա ստացվել է մի քանի կաթիլ մազանոթային արյուն, որը նույն օրը տրամադրվել է դատագենետիկական փորձաքննությանը (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 4-րդ հատորի 89-92-րդ, 94-96-րդ թերթերը)։
Լուսյա Կլեկչյանից առգրավված «Samsung A51» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի և նշված բջջային հեռախոսից ներբեռնված տեղեկատվություն զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝
«Samsung A51» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի «IMEI» անհատականացման արժեքներն են՝ 355203211974192 և 357112781974193:
Հեռախոսազանգերի բաժնի զննությամբ պարզվել է, որ վերջին հեռախոսազանգերը կատարվել են 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին և առակա են հեռախոսազանգեր 098-032-666, 007 358 465825041, 098-032-669, 094-00-19-78, 041-80-60-86 հեռախոսահամարների հետ: Հեռախոսում պահպանված հեռախոսազանգերը սկսվում են 2024 թվականի հունիսի 25-ից: 2024 թվականի օգոստոսի 19-ին առկա են հեռախոսազանգեր Էդիկ Բարխուդարյանին պատկանող 094-44-12-16 հեռախոսահամարի և 098-03-26-66 հեռախոսահամարի հետ: 094-44-12-16 հեռախոսահամարի հետ կատարվել են թվով 43 հեռախոսազանգեր: 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին առկա են նույն հեռախոսահամարների հետ հեռախոսազանգեր՝ մասնավորապես 094-44-12-16 հեռախոսահամարի հետ կատարվել է 83 հեռախոսազանգ: 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին առկա են հեռախոսազանգեր Է.Բարխուդարյանին պատկանող 094-44-12-16, 044-80-60-86, 095-88-46-00 հեռախոսահամարների հետ:
Գրանցված հեռախոսահամարների բաժնի զննությամբ պարզվել է, որ առկա են Արփի գրանցված 094-13-56-10, Սյուզի գրանցված 096-77-87-57 հեռախոսահամարները:
Հաղորդագրությունների բաժնի զննությամբ պարզվել է, որ առկա է նամակագրություն 093-81-07-07 հեռախոսահամարի հետ: Նամակագրության զննությամբ պարզվեց, որ այն կրում է կենցաղային և անձնական բնույթ և քննության համար հետաքրքրություն չի ներկայացնում:
Զննությամբ պարզվել է, որ բջջային հեռախոսում առկա են թվով 2 «WhatsApp», «Viber», «TikTok» և «Telegram» հավելվածներ:
«WhatsApp Business» հավելվածի զննությամբ պարզվել է, որ այնտեղ առկա նամակագրությունները հիմնականում կրում են անձնական և գործնական բնույթ և քննության համար հետաքրքրություն չեն ներկայացնում:
«WhatsApp» հավելվածի զննությամբ պարզվել է, որ առկա է նամակագրություն 055-64-81-94 հեռախոսահամարի հետ, որի զննությամբ պարզվեց, որ նշված հեռախոսահամարի օգտատիրոջ անունը նամակագրության բովանդակությունից պարզ է դառնում, որ Արամ է:
Ընդհանուր նամակագրության զննությունից պարզ է դարձել, որ խոսքը գնում է Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի կողմից Վահե Գրիգորյանին առևանգելու, ծեծի ենթարկելու և հոգեկան տառապանք պատճառելու դեպքի մասին: Լ.Կլեկչյանն Արամին է ուղարկում լուսանկար և տեսագրություն, որը ջնջված է, սակայն նամակագրությունից պարզ է դառնում, որ տեսագրությունը Վահե Գրիգորյանին ծեծի ենթարկելու և ստորացնելու վերաբերյալ է եղել: Ընդհանուր նամակագրության զննությունից պարզ է դառնում, որ խոսքը կրկին վերաբերվում է Վահե Գրիգորյանին, իսկ նամակագրությամբ նշված անձը, ում Լ.Կլեկչյանը ասում է, որ բռնել են, նամակագրության ժամանակագրությունից և բովանդակությունից պարզ է դառնում, որ խոսքը գնում է Էդիկ Բարխուդարյանի մասին, քանի որ Է.Բարխուդարյանը ձերբակալվել է սույն թվականի օգոստոսի 28-ին: Զննությամբ հիմնավորվում է նաև այն հանգամանքը, որ Լ.Կլեկչյանը քաջատեղյակ է տեղի ունեցած դեպքի մասին, նույնիսն նշում է, որ տուժողն իր անունը նույնպես պետք է տար, սակայն չի տվել:
Շարունակելով հավելվածում առկա նամակագրությունների զննությունը պարզվել է, որ առկա է նամակագրություն 098-00-69-09 հեռախոսահամարի հետ, որի բովանդակությունը ջնջված է Լ.Կլեկչյանի կողմից:
Առկա է նամակագրություն 007 916 739 39 40 հեռախոսահամարի հետ, որը անձնական բնույթ է կրում:
Առկա է նամակագրություն 007 967 277-74-57 հեռախոսահամարի հետ, որը նույնպես անձնական բնույթի է և քննությանը հետաքրքրություն չի ներկայացնում:
Առկա է նամակագրություն 093-93-43-88 հեռախոսահամարի հետ, որը նույնպես անձնական և կենցաղային բնույթի է:
«Viber» հավելվածի զննությամբ պարզվեց, որ առկա են նամակագրությոններ 007 967 277-74-57 հեռախոսահամարի հետ, որոնք անձնական բնույթի են:
Առկա է նամակագրություն 094-39-29-00, 007 977 997-24-20 հեռախոսահամների հետ, որոնք քննությանը նույնպես հետաքրքրություն չեն ներկայացնում:
Զննվել է նաև «TikTok» հավելվածը, սակայն քննությանը հետաքրքրություն ներկայացնող տեղեկություններ չեն ստացվել:
«Telegram» հավելվածի զննությամբ պարզվել է, որ այն բացված է 098-03-13-80 հեռախոսահամարով և գրանցված է «Լուս» անվամբ:
Հավելվածի զննությամբ պարզվեց, որ առկա է նամակագրություն անհայտ օգտատիրոջ հետ, Լ.Կլեկչյանին ուղարկվել է լուսանկար, որում պատկերված է Է.Բարխուդարյանը և լուսանկարը կատարվել է 16.09.2024թ-ին, երբ վերջինը գտնվում է քրեակատարողական հիմնարկում (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 4-րդ հատորի 202-207-րդ թերթերը)։
Դատաբժիշկ փորձագետի թիվ 1332 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Վ.Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ աչքի ստորին կոպի սալջարդ վերքի, ձախ ակնակապիճի արյունազեղման, գլխի աջ գագաթային շրջանի սալջարդ վերքի, աջ դաստակի թիկնային մակերեսի, ստորին ծնոտի մարմնի շրջանի, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի առաջային մակերեսների քերծվածքների, քթոսկրի և ձախից այտոսկրի կոտրվածքների, աջ դաստակի երկրորդ մատի հիմային ֆալանգի ափային մակերեսի կտրած վերքի ձևով, որն իր ընթացքով վնասել է ծալիչ ջիլը և նյարդը, հետևանք են՝ աջ դաստակի երկրորդ մատի հիմային ֆալանգի ափային մակերեսի կտրած վերքը սուր կտրող գործիքի կամ առարկայի ներգործության, մնացած վնասվածքները բութ կոշտ առարկաների ներգործության, հնարավոր է նշված ժամկետին և ինչպես որոշման և գրության մեջ նշված, այնպես էլ փորձաքննվողի կողմից նշված հանգամանքներում, որոնք առանձին-առանձին պատճառել են՝ կտրած վերքը՝ նյարդի և ծալիչ ջլի վնասումով, ձախ այտոսկրի կոտրվածքը, ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին պատճառել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը քսանմեկ օրից ավելի, քերծվածքներն ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին պատճառել են առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավել քսանմեկ օրից (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 136-139-րդ թերթերը)։
Դատաբժիշկ փորձագետի թիվ 1395 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Է.Բարխուդարյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ աջ դաստակի առաջին մատի հիմային ֆալանգի թիկնային-ներսային մակերեսի շրջանի կտրած վերքի ձևով, հասցվել է սուր եզր ունեցող, սուր կտրող և/կամ կտրող-ծակող առարկայի կամ գործիքի ներգործության հետևանքով, ունի ոչ պակաս քան 7-9 օրվա և ոչ ավելի քան 14-16 օրվա վաղեմություն, հնարավոր է նաև որոշման մեջ նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 140-142-րդ, 3-րդ հատորի 49-րդ թերթերը)։
Քրեագետ փորձագետի թիվ 1445-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված երկկողմանի սահմանափակիչով դանակը գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակաության որսորդական դանակ է, հանդիսանում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք: Փորձաքննության ներկայացված մյուս դանակը գործարանային արտադրության խոհանոցային դանակ է, սառը զենք չի հանդիսանում (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 4-րդ հատորի 152-154-րդ թերթերը)։
Հետքաբան փորձագետի թիվ 1464-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված դանակի ընդհանուր մակերեսներին առկա են բազմաթիվ մեխանիկական բնույթի վնասվածքներ, որոնք կարող էին առաջանալ պինդ վնասվածքներին համապատասխան չափեր ունեցող առարկաների կամ գործիքների /ինչը կարող է հանդիսանալ մուրճ կամ նմանատիպ առարկա/ ներգործության՝ հարվածելու, սեղմելու հետևանքով:
«Որքան է դանկի վրա առկա արտաքին ներգործության հետքերի վաղեմությունը» հարցին գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով պատասխանել հնարավոր չէ:
Հարցին, թե ինչպիսին է դանակի վրա հետքեր առաջացրած առարկայի ազդեցության ուղղությունը, ինչպիսին է եղել դանակի և դրան հարվածող առարկայի փոխադարձ դիրքը հետք ընդունող մակերեսի նկատմամբ առաջացնելու ժամանակ, հնարավոր չէ պատասխանել վնասվածքները առաջացրած գործիքի կամ առարկայի բացակայության պատճառով (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 4-րդ հատորի 156-158-րդ թերթերը)։
Դատագենետիկ փորձագետի թիվ 268 եզրակացությունը, համաձայն որի՝
Փորձաքննության ներկայացված Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի արյան նմուշից ԴՆԹ անջատվել է:
Փորձաքննության ներկայացված Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի արյան նմուշից ԴՆԹ անջատվել է:
Փորձաքննության ներկայացված Վահե Վահրամի Գրիգորյանի արյան նմուշից ԴՆԹ անջատվել է:
Փորձաքննության ներկայացված կենցաղային դանակի բռնակից նմուշառված հավանական քրտնաճարպային հետքերից /Я-1/ ԴՆԹ անջատվել է խառնուրդի ձևով, այն առաջացել է առնվազն երկու անձանցից և պիտանի է գենետիկական նույնականացման համար: Նշված խառնուրդում դիտվում են առնվազն երկու արական սեռի անձանց բնորոշ գենետիկական բնութագրեր:
Փորձաքննության ներկայացված որսորդական դանակի շեղբի վրա առկա արնանման հետքից /Գ2/ անջատվել է արական սեռի մեկ անձի ԴՆԹ, այն պիտանի է գենետիկական նույնականացման համար: Իսկ նույն դանակի բռնակից նմուշառված հավանական քրտնաճարպային հետքերի փորձանմուշից /4-3/ ԴՆԹ անջատվել է խառնուրդի ձևով, այն առաջացել է առնվազն երկու անձանցից և պիտանի է գենետիկական նույնականացման համար: Նշված խառնուրդում դիտվում են առնվազն երկու արական սեռի անձանց բնորոշ գենետիկական բնութագրեր:
Փորձաքննության ներկայացված բամբակե խծուծի վրա տեղակայված արնանման հետքից /Я-4/ անջատվել է քայքայված /դեգրադացված/ ԴՆԹ, որը պիտանի չէ գենետիկական նույնականացման համար:
Փորձաքննության ներկայացված ծածկոցի վրա տեղակայված արնանման հետքերից նմուշառված յուրաքանչյուր փորձանմուշից /Գ5 և Դ6/ անջատվել է արական սեռի մեկ անձի ԴՆԹ, դրանք պիտանի են գենետիկական նույնականացման համար:
Մոլեկուլային գենետիկական նույնականացման փորձաքննության արդյունքները ցույց տվեցին, որ՝
ա/ Փորձաքննության ներկայացված կենցաղային դանակի բռնակից նմուշառված հավանական քրտնաճարպային հետքերի փորձանմուշից /Գ1/ անջատված ԴՆԹ-ների խառնուրդում դիտվում են Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանին և Վահե Վահրամի Գրիգորյանին բնորոշ գենետիկական բնութագրերը: Սակայն նշված ԴՆԹ-ների խառնուրդում չի դիտվում Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովին բնորոշ գենետիկական բնութագիրը, ուստի բացառվում է վերջինիս ԴՆԹ-ի առկայությունը տվյալ ԴՆԹ-ների խառնուրդում:
բ/ Փորձաքննության ներկայացված որսորդական դանակի շեղբի վրա առկա արնանման հետքից /Գ2/ ինչպես նաև ծածկոցի վրա՝ մեր կողմից պայմանականորեն նշված 1-ին եզրի մոտ տեղակայված արնանման հետքերից /Գ5/ անջատված ԴՆԹ-ները 99.9999999% հավանականությամբ համընկնում են միմյանց, առաջացել են միևնույն արական սեռի անձից, և 99.9999999% հավանականությամբ համընկնում են Վահե Վահրամի Գրիգորյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրին:
գ/ Փորձաքննության ներկայացված որսորդական դանակի բռնակից նմուշառված հավանական քրտնաճարպային հետքերի փորձանմուշից /Գ3/ անջատված ԴՆԹ-ների խառնուրդում դիտվում են Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանին և Վահե Վահրամի Գրիգորյանին բնորոշ գենետիկական բնութագրերը: Սակայն նշված ԴՆԹ-ների խառնուրդում չի դիտվում Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովին բնորոշ գենետիկական բնութագիրը, ուստի բացառվում է վերջինիս ԴՆԹ-ի առկայությունը տվյալ ԴՆԹ-ների խառնուրդում:
դ/ Փորձաքննության ներկայացված ծածկոցի վրա՝ մեր կողմից պայմանականորեն նշված 2-րդ եզրի մոտ տեղակայված արնանման հետքերից /Գ6/ անջատված արական սեռի մեկ անձի ԴՆԹ-ն 99.9999999% հավանականությամբ համընկնում է Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրին (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 4-րդ հատորի 180-189-րդ թերթերը)։

Պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելով, դրանցից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուսի հետ և գնահատելով գործի քննության ընթացքում ձեռք բերված օբյեկտիվ փաստական տվյալների համակցության լույսի ներքո` Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց:
(․․․)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սարիբեկ Վարազդատի Հարությունյանի գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/12 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ «(․․․) ապացույցների ձեռքբերման գործընթացում էական չեն կարող համարվել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի այն խախտումները, որոնցով չեն սահմանափակվել դատավարության մասնակիցների` օրենքով երաշխավորված իրավունքները կամ այդ իրավունքներից նրանք չեն զրկվել, ինչպես նաև այն խախտումները, որոնք ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա չեն ազդել կամ չէին կարող ազդել: Այլ խոսքով` քննչական կամ այլ դատավարական գործողությունների կատարման ժամանակ թույլ տրված քրեադատավարական օրենսդրության խախտումները պետք է գնահատվեն` ելնելով դրանց բնույթից, ծանրությունից և վերոնշյալ գործողությունների արդյունքում ստացված ապացուցողական նյութի որակի և հավաստիության վրա դրանց ազդեցության աստիճանից: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելը` որպես իրավական հետևանք, պետք է տեղի ունենա միայն քրեադատավարական օրենսդրության էական խախտման առկայության պարագայում: Հակառակ դեպքում ապացույցների թույլատրելիության հարցին կցուցաբերվի ձևական մոտեցում, ինչն էլ կհանգեցնի ապացուցողական նյութի անտեղի կորստի (․․․)»։
Վերը մեջբերված քրեադատավարական նորմերի և նախադեպային իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործով դատալսումների ժամանակ հետազոտված ապացույցների թույլատրելիությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործի քննության ընթացքում չի ստացվել որևէ օբյեկտիվ տվյալ, որը հիմք կտար փաստելու, թե նշված ապացույցների ձեռքբերման գործընթացում տեղ են գտել օրենքի էական խախտումներ, որոնցով սահմանափակվել են դատավարության մասնակիցների` օրենքով երաշխավորված իրավունքները կամ այդ իրավունքներից նրանք զրկվել են, ինչպես նաև՝ դրանք ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։
Այլ խոսքով՝ վկայակոչված ապացույցները թույլատրելիության առումով կասկածի տակ առնելու հիմքերը բացակայում են, քանի որ դրանք ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, իսկ հակառակի մասին վկայող որևէ օբյեկտիվ տվյալ գործի քննության ընթացքում չի ստացվել։
Բացի այդ, վերը թվարկված յուրաքանչյուր ապացույց այս կամ այն չափով փաստական տվյալներ է պարունակում մեղադրանքներում նշված հանցավոր արարքների, գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքների վերաբերյալ։ Այս պայմաններում, Դատարանը գտնում է, որ թվարկված ապացույցները ոչ վերաբերելի ճանաչելու հիմքեր նույնպես առկա չեն:
Անդրադառնալով ապացույցների արժանահավատությանը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն գործի քննության ընթացքում հարցաքննված տուժող Վահե Գրիգորյանի և վկաներ Լևոն Մատինյանի, Լեռնիկ Թադևոսյանի, Աննա Թադևոսյանի, Լուսյա Կլեկչյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը կասկածի տակ առնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան։ Նշված անձինք գործի ողջ քննության ընթացքում ըստ էության տվել են նույնաբովանդակ ցուցմունքներ, իսկ տրված ցուցմունքների բովանդակությանը հակասող օբյեկտիվ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել, ավելին՝ դրանք հաստատվել են ապացուցողական առավել բարձր որակով օժտված նյութերով։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ հետազոտված փաստաթղթային ապացույցների, այդ թվում՝ փորձագիտական եզրակացությունների արժանահավատությունը կասկածի տակ դնելու հիմքեր նույնպես առկա չեն, այդ ապացույցներում արտացոլված տվյալները ոչ միայն չեն հակասում, այլև փոխլրացնում են միմյանց։
Քննարկելով մեղադրյալներ Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի ցուցմունքների արժանահավատության հարցը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ մեղադրյալների ցուցմունքները հակասում են ոչ միայն վարույթի քննության ընթացքում հետազոտված արժանահավատ ապացույցների համակցությանը, այլև՝ միմյանց։ Առկա պայմաններում, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը և վերջիններն այդպիսի ցուցմունքներ են տվել՝ իրենց կատարած արարքների համար նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հիմքեր ստեղծելու նպատակով։
Այսպիսով, գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ Դատարանը հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված է համարում, որ Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանը, Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի և ոմն Մաշայի հետ, խմբի կազմում, նախկինում տեղի ունեցած միջադեպի շուրջ հաշվեհարդար տեսնելու համար նպատակադրվել են Վահե Վահրամի Գրիգորյանի կամքն անտեսելով՝ խաբեությամբ տեղափոխել այլ վայր և այդ եղանակով վերջինին առևանգել։ Այդ նպատակով 2024 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ ժամը 18։00-ի սահմաններում, ոմն Մաշան զանգահարել է Վահե Գրիգորյանին և իրականությունը խեղաթյուրելով՝ վերջինին հայտնել է, որ հանդիպելու նպատակով Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18 հասցեի 2-րդ հարկում բնակարան է վարձակալել, որտեղ գտնվում են նաև իր ընկերուհին ու վերջինի ընկերը և Վահե Գրիգորյանին հրավիրել է այդտեղ։ Նույն օրը՝ ժամը 22։00-ի սահմաններում, Վահե Գրիգորյանը մեկնել է Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18-րդ շենքի մոտ, որից հետո Վլադիսլավ Ներսեսովը նրան դիմավորել է և ուղեկցել մինչև հիշյալ շենքի 83-րդ բնակարան։ Հասնելով բնակարան՝ Վլադիսլավ Ներսեսովը փակել է բնակարանի դուռը և անմիջապես հարվածել Վահե Գրիգորյանի ոտքերին ու վայր գցել նրան, որից հետո միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, միասնական դիտավորությամբ, Էդիկ Բարխուդարյանը և Վլադիսլավ Ներսեսովը ոտքերով հարվածներ են հասցրել Վահե Գրիգորյանի գլխի և մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինին պատճառելով ձախից այտոսկրի կոտրվածքի, ձախ աչքի ստորին կոպի սալջարդ վերքի, ձախ ակնակապիճի արյունազեղման, գլխի աջ գագաթային շրջանի սալջարդ վերքի, աջ դաստակի թիկնային մակերեսի, ստորին ծնոտի մարմնի շրջանի, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի առաջային մակերեսների քերծվածքների, քթոսկրի կոտրվածքի ձևով վնասվածքներ։ Այնուհետև շարունակելով ոտնձգությունը՝ Էդիկ Բարխուդարյանը և Վլադիսլավ Ներսեսովը կապել են Վահե Գրիգորյանի ոտքերը, թույլ չեն տվել հատակից բարձրանալ և այդ վիճակում նրան պահելով տևական ժամանակ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ են տվել, քարշ են տվել հիշյալ բնակարանի հյուրասենյակում, թույլատրել են միայն ոտքերը կապված և սողեսող գնալ զուգարան, իրենց մոտ գտնվող պայուսակից հանել են դանակներ և Վլադիսլավ Ներսեսովը դանակը պահել է Վահե Գրիգորյանի որովայնի և կրծքավանդակի հատվածին՝ ասելով, որ գոռալու դեպքում այն կմտցնի վերջինի փորը, դանակով քերծել է Վահե Գրիգորյանի կրծքավանդակը, իսկ Էդիկ Բարխուդարյանն իր մոտ գտնվող դանակը մոտեցրել է Վահե Գրիգորյանի կրծքավանդակին՝ սպառնալով գոռալու դեպքում դանակահարել։ Այդ ընթացքում Վլադիսլավ Ներսեսովը վերցրել է Վահե Գրիգորյանի ձեռքի պայուսակը, որում առկա են եղել վերջինի անձնագիրը, նույնականացման քարտը, զինվորական գրքույկը, «Ակբա բանկ» ԲԲ ընկերության բանկային քարտը, «Այքոս» ծխախոտի տաքացման սարքը, անլար ականջակալները, լիցքավորիչը և 5000 ՀՀ դրամ։ Վերը նշված արարքները կատարելուց հետո Վլադիսլավ Ներսեսովը հեռացել է նշված բնակարանից՝ իր հետ վերցնելով Վահե Գրիգորյանից հափշտակված փաստաթղթերը և իրերը։ Վլադիսլավ Ներսեսովի հեռանալուց որոշ ժամանակ անց Էդիկ Բարխուդարյանը Վահե Գրիգորյանին ասել է, որ նրան պատժելու համար ականջը կամ մատը պետք է կտրի, որից հետո իր մոտ գտնվող պայուսակից հանել է փոքր մուրճ և դրանով հարվածել Վահե Գրիգորյանի դաստակին և ոտքին, իսկ դրա հետևանքով առաջացած ուժեղ ցավից վերջինի բղավելուց հետո կտորով կապել է Վահե Գրիգորյանի բերանը, այնուհետև, վերջինի աջ ձեռքի ցուցամատը կտրելու նպատակով, առանձին դաժանությամբ, իր կողմից ապօրինի կրած գործարանային արտադրության, քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող որսորդական դանակը դրել է Վահե Գրիգորյանի աջ ձեռքի ցուցամատին և մուրճով հարվածել է հիշյալ դանակին, սակայն վերջինի մատն ամբողջությամբ չի կտրվել, այլ պատճառվել է վնասվածք աջ դաստակի երկրորդ մատի հիմային ֆալանգի ափային մակերեսի կտրած վերքի ձևով, որն իր ընթացքով վնասել է ծալիչ ջիլը և նյարդերը։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Քննարկելով Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման հիմնավորվածության հարցը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 50-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե հանցագործությանը մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, որոնք նախքան հանցանքն սկսելը պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մարդուն առևանգելը` անձին իր կամքին հակառակ կամ նրա կամքն անտեսելով կամ անօգնական վիճակն օգտագործելով այլ վայր տեղափոխելը, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 315-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները՝
պատժվում է (․․․)։
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է`
(․․․)
5) մի խումբ անձանց կողմից,
պատժվում է ազատազրկմամբ` չորսից ութ տարի ժամկետով:
(․․․)»։
Մեջբերված հանցակազմի վերլուծությունից բխում է, որ այդ դասվում է ազատության, պատվի, արժանապատվության, ֆիզիկական կամ հոգեկան անձեռմխելիության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, որի հիմնական անմիջական օբյեկտը մարդու անձնական, ֆիզիկական ազատությունն է։ Հանցագործության լրացուցիչ անմիջական օբյեկտներ են հանդիսանում մարդու կյանքը, առողջությունը, պատիվը, արժանապատվությունը և այլն։
Քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմն են կազմում այն գործողությունները, որոնք դրսևորվում են մարդուն՝ նրա կամքին հակառակ կամ առանց նրա կամքը հաշվի առնելու կամ անօգնական վիճակն օգտագործելով իր բնական միկրոսոցիալական միջավայրից դուրս հանելով և այլ վայր տեղափոխելով ու այնտեղ պահելով։
Հարկ է նաև փաստել, որ ի տարբերություն 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի, 2021 թվականի մայիսի 21-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի դիսպոզիցիայում նկարագրված չեն մարդուն առևանգելու եղանակները։ Այդուհանդերձ, հարկ է նկատի ունենալ, որ տուժողի կամքն անտեսելով մարդուն առևանգելը կարող է դրսևորվել հատկապես խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով։
Խաբեություն ասելով՝ տվյալ հանցակազմի իմաստով նախ և առաջ պետք է հասկանալ իրականությունը դիտավորյալ խեղաթյուրելը կամ այն գիտակցաբար թաքցնելը, տուժողին որոշակի փաստերի, հանգամանքների, իրադարձությունների վերաբերյալ ապակողմնորոշելը՝ իր գտնվելու վայրն ընտրելու նրա ազատ կամահայտնության վրա ներգործելու և հնարավոր դիմադրությունից խուսափելու նպատակով։ Վստահությունը չարաշահելու դեպքում հանցավորն օգտվում է տուժողի հետ փոխհարաբերություններում ձևավորված փոխադարձ վստահությունից։
Հարկ է նաև փաստել, որ մարդուն առևանգելու հիմնական տարբերությունն ազատությունից ապօրինի զրկելուց տուժողի ազատության դեմ ոտնձգության եղանակի մեջ է․ մարդուն առևանգելու դեպքում տուժողը դուրս է բերվում որոշակի միկրոսոցիալական միջավայրից և տեղափոխվում այլ վայր, ինչն առկա չէ ազատությունից ապօրինի զրկելու հանցակազմի դեպքում։
Քննարկվող հանցակազմը ձևական է․ հանցագործությունն ավարտված է համարվում մարդուն առևանգելու՝ նրան փաստացի տիրանալու և այլ վայր տեղափոխելու ու այնտեղ պահելու պահից։ Ընդ որում, հետագայում տուժողին իր կամքին հակառակ պահելու ժամանակահատվածի տևողությունը որևէ նշանակություն չի կարող ունենալ արարքի որակման տեսանկյունից։
Մարդուն առևանգելու սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն՝ հանցավորը տվյալ դեպքում պետք է գիտակցի տուժողին առևանգելու հանգամանքը և ցանկանա այդ։ Հանցանքի սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ 14 տարին լրացած յուրաքանչյուր մեղսունակ ֆիզիկական անձ։
Մարդու առևանգումը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարելը նշանակում է, որ տվյալ հանցագործությանը մասնակցել են երկու կամ ավելի համակատարողներ, ովքեր նախապես՝ մինչև հանցագործությունը սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին։
Անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցների համակցությունը թույլ է տալիս հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարել, որ Էդիկ Բարխուդարյանը, Վլադիսլավ Ներսեսովը և ինքնությունը չպարզված ոմն Մաշան, նախքան հանցանքն սկսելը համաձայնության են եկել Վահե Գրիգորյանի կամքն անտեսելով՝ խաբեության եղանակով վերջինին առևանգել, այն է՝ տուժողին դուրս բերվել իր միկրոսոցիալական միջավայրից և տեղափոխել այլ վայր։
Այդ նպատակով Էդիկ Բարխուդարյանը նախապես կապ է հաստատել Լևոն Մատինյանի հետ և մեկ օրով վարձակալել Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18-րդ շենքի 83-րդ բնակարանը, որից հետո ինքնությունը չպարզված ոմն Մաշան զանգահարել է Վահե Գրիգորյանին և իրականությունը դիտավորյալ խեղաթյուրելով, տուժողին որոշակի փաստերի, հանգամանքների վերաբերյալ ապակողմնորոշելով՝ վերջինին հայտնել է, որ ցանկանում է հանդիպել նրա հետ և այդ նպատակով բնակարան է վարձակալել, որտեղ գտնվում են նաև իր ընկերուհին ու նրա ընկերը, և Վահե Գրիգորյանին հրավիրել է այդտեղ։
Նախքան նշված հասցե ժամանելը Վահե Գրիգորյանը, կասկածներ ունենալով, որ հնարավոր է այդ ամենը կազմակերպել է Էդիկ Բարխուդարյանը, վերջինին հաղորդագրություն է ուղարկել, սակայն Էդիկ Բարխուդարյանն իր հերթին իրականությունը դիտավորյալ խեղաթյուրելով, հայտնել է, որ ինքն այդ ամենի հետ կապ չունի, ինչից հետո Վահե Գրիգորյանը ժամանել է Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18-րդ շենքի մոտ, զանգահարել է ոմն Մաշային և խնդրել է իրեն դիմավորել։
Շարունակելով իրենց հանցավոր մտադրության իրականացումը՝ ոմն Մաշան հայտնել է, որ ընկերուհու ընկերը կդիմավորի նրան և կուղեկցի բնակարան, որից հետո Վլադիսլավ Ներսեսովն իր հերթին խեղաթյուրելով իրականությունը, շենքի բակում հանդիպել է Վահե Գրիգորյանին, ներկայացել որպես Մաշայի ընկերուհու ընկեր՝ Արմեն և տուժողին ուղեկցել Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18-րդ շենքի 83-րդ բնակարան, որտեղ ժամանելուց անմիջապես հետո Էդիկ Բարխուդարյանը և Վլադիսլավ Ներսեսովն ապօրինի ազատությունից զրկել են Վահե Գրիգորյանին և տևական ժամանակ պահել անազատության մեջ։
Այլ խոսքով՝ Դատարանը գտնում է, որ Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի գործողություններում առկա են եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի բոլոր հատկանիշները, իսկ այդ առնչությամբ պաշտպանության կողմերի բերած փաստարկներն առ այն, որ Վահե Գրիգորյանն իր կամքով է գնացել դեպքի վայր, հետևաբար տվյալ դեպքում առևանգումը բացակայել է և մեղադրյալների արարքները պետք է որակվեն որպես ազատությունից ապօրինի զրկել, ամբողջությամբ հիմնազուրկ է։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանը որևէ այլ վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր չէ կյանքի համար և չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 166-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ, բայց առաջացրել է`
1) առողջության տևական քայքայում կամ
2) ընդհանուր աշխատունակության մեկ երրորդից պակաս զգալի կայուն կորուստ՝
պատժվում է (․․․)։
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(․․․)
5) առանձին դաժանությամբ,
7) մի խումբ անձանց կողմից,
8) զենքի կամ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված կամ հարմարեցված առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ,
(․․․)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով»:
Մեջբերված հանցակազմի վերլուծությունից բխում է, որ այդ դասվում է առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, որի հիմնական անմիջական օբյեկտը մարդու առողջության անվտանգության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։
Օբյեկտիվ կողմից տվյալ արարքը բնութագրվում է այնպիսի գործողությամբ կամ անգործությամբ, որի արդյունքում ուրիշի առողջությանը պատճառվում է վնաս, որը վտանգավոր չէ կյանքի համար և չի առաջացրել քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները, բայց առաջացրել է առողջության տևական քայքայում կամ ընդհանուր աշխատունակության մեկ երրորդից պակաս զգալի կայուն կորուստ։
Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնուագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի, իսկ հանցագործության նպատակներն ու շարժառիթները բազմազան են, որոնք որակման տեսանկյունից նշանակություն չունեն։ Հանցանքի սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ 14 տարին լրացած յուրաքանչյուր մեղսունակ ֆիզիկական անձ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նախատեսված են արարքի ծանրացնող հանգամանքները, որոնց թվում են նաև՝ հանցանքն առանձին դաժանությամբ կատարելը, մի խումբ անձանց կողմից կատարելը և զենքի կամ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված կամ հարմարեցված առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կատարելը։
Տվյալ դեպքում, առանձին դաժանությունը դրսևորվում է մարմնական վնասվածք պատճառելու ընթացքում կամ դրանից առաջ տուժողին առանձնակի ֆիզիկական կամ հոգեկան տառապանքներ պատճառելու մեջ։ Մասնավորապես, առանձին դաժանության դրսևորում կարող են համարվել այն դեպքերը, երբ մինչև վնասվածք պատճառելը կամ դրա ընթացքում տուժողը տանջահարվում, խոշտանգվում է, ինչպես նաև՝ երբ կիրառվում է մարմնական վնասվածք պատճառելու այնպիսի եղանակ, որը հանցավորի համար ակնհայտորեն կապված է իր զոհին առանձին տանջանքներ պատճառելու հետ։
Քննարկվող արարքը մի խումբ անձանց կողմից կատարելը նշանակում է, որ տվյալ հանցագործությանը մասնակցել են երկու կամ ավելի համակատարողներ, ովքեր նախապես պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին կամ նման պայմանավորվածություն չեն ունեցել, սակայն մարմնական վնասվածքներ պատճառելու ընթացքում գործել են համատեղ և փոխլրացրել են միմյանց գործողությունները։
Հաջորդ ծանրացնող հանգամանքը ենթադրում է, որ հանցավորը տուժողին մարմնական վնասված է պատճառել զենքի (դրա հասկացությունը տե΄ս «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածում) կամ այդ նպատակով նախապես պատրաստված կամ հարմարեցված առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ։
Անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցների համակցությունը թույլ է տալիս հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարել, որ Վահե Գրիգորյանին Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18-րդ շենքի 83-րդ բնակարան ուղեկցելուց անմիջապես հետո Վլադիսլավ Ներսեսովը փակել է բնակարանի դուռը և հարվածել տուժողի ոտքերին ու վայր գցել նրան, որից հետո Էդիկ Բարխուդարյանը և Վլադիսլավ Ներսեսովը, միմյանց գործողությունները փոխլրացնելով, միասնական դիտավորությամբ, բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել Վահե Գրիգորյանի գլխի և մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով ձախ աչքի ստորին կոպի սալջարդ վերքի, ձախ ակնակապիճի արյունազեղման, գլխի աջ գագաթային շրջանի սալջարդ վերքի, աջ դաստակի թիկնային մակերեսի, ստորին ծնոտի մարմնի շրջանի, կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի առաջային մակերեսների քերծվածքների, քթոսկրի և ձախից այտոսկրի կոտրվածքների ձևով վնասվածներ, որոնցից քերծվածքներն առաջացրել են առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, իսկ մնացած վնասվածքները՝ ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին պատճառել են առողջության միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը քսանմեկ օրից ավելի։
Այսինքն՝ Էդիկ Բարխուդարյանը և Վլադիսլավ Ներսեսովը խմբի կազմում Վահե Գրիգորյանին պատճառել են մարմնական վնասվածքներ, որոնք առաջացրել են առողջության տևական քայքայում, հետևաբար նրանց գործողություններում առկա են եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով նախատեսված հանցանքի հատկանիշներ։
Այնուհետև, Վլադիսլավ Ներսեսովի բնակարանից հեռանալուց մի քանի ժամ անց Էդիկ Բարխուդարյանը Վահե Գրիգորյանին ասել է, որ նրան պատժելու համար ականջը կամ մատը պետք է կտրի, որից հետո կտորով կապել է Վահե Գրիգորյանի բերանը, վերջինի աջ ձեռքի ցուցամատը կտրելու նպատակով իր մոտ գտնվող գործարանային արտադրության, քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող որսորդական դանակը դրել է Վահե Գրիգորյանի աջ ձեռքի ցուցամատին և մուրճով հարվածել է հիշյալ դանակին, սակայն վերջինի մատն ամբողջությամբ չի կտրվել, այլ պատճառվել է աջ դաստակի երկրորդ մատի հիմային ֆալանգի ափային մակերեսի կտրած վերքի ձևով վնասվածք, որն իր ընթացքով վնասել է ծալիչ ջիլը և նյարդը՝ պատճառելով առողջության միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը քսանմեկ օրից ավելի։
Այսինքն՝ Էդիկ Բարխուդարյանն առանձին դաժանությամբ և զենքի կամ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված կամ հարմարեցված առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ Վահե Գրիգորյանին պատճառել է մարմնական վնասվածք, որն առաջացրել է առողջության տևական քայքայում, հետևաբար նրա գործողություններում առկա են եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի հատկանիշներ։
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով վերը նշված արարքների միջև ընկած ժամանակային տևական խզումը, արարքների որակյալ հատկանիշների, ինչպես նաև՝ արարքների կատարման դիտավորությունների ծագման էական տարբերությունները՝ Դատարանը գնում է, որ Էդիկ Բարխուդարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված երկու դրվագով հանցանքների վերագրումն իրավաչափ է, իսկ այդ առնչությամբ պաշտպանության կողմից փաստարկները հիմնավոր չեն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 196-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձին ֆիզիկական ուժեղ ցավ կամ հոգեկան ուժեղ տառապանք պատճառելը, եթե դա չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 166-րդ կամ 167-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները, և եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 450-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները`
պատժվում է (․․․)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(․․․)
5) մի խումբ անձանց կողմից,
(․․․)
7) առևանգված կամ որպես պատանդ վերցված անձի նկատմամբ,
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով»:
Մեջբերված հանցակազմի վերլուծությունից բխում է, որ այդ դասվում է ազատության, պատվի, արժանապատվության, ֆիզիկական կամ հոգեկան անձեռնմխելիության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին։
Օբյեկտիվ կողմից տվյալ արարքը բնութագրվում է ցանկացած գործողությամբ, որի միջոցով անձին պատճառվում է ֆիզիկական ուժեղ ցավ կամ հոգեկան ուժեղ տառապանք։ Ընդ որում, անհրաժեշտ է, որպեսզի հանցավորի գործողությունների արդյունքում վրա չհասնեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ կամ 167-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները և բացակայեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 450-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի հատկանիշները։
Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն՝ հանցավորը գիտակցում է, որ իր գործողություններով տուժողին ֆիզիկական ուժեղ ցավ կամ հոգեկան ուժեղ տառապանք է պատճառում, և ցանկանում է դրանց պատճառումը։ Հանցանքի սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ 16 տարին լրացած յուրաքանչյուր մեղսունակ ֆիզիկական անձ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նախատեսված են արարքի ծանրացնող հանգամանքները, որոնց թվում են նաև՝ հանցանքը մի խումբ անձանց կողմից կատարելը և առևանգված կամ որպես պատանդ վերցված անձի նկատմամբ կատարելը։
Անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցների համակցությունը թույլ է տալիս հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարել, որ Վահե Գրիգորյանին առևանգելուց և ծեծի ենթարկելուց ու մարմնական վնասվածքներ պատճառելուց հետո Էդիկ Բարխուդարյանը և Վլադիսլավ Ներսեսովը կապել են Վահե Գրիգորյանի ոտքերը, թույլ չեն տվել հատակից բարձրանալ և այդ վիճակում նրան պահել են տևական ժամանակ՝ մի քանի ժամ, որի ընթացքում պարբերաբար սեռական բնույթի հայհոյանքներ են տվել, քարշ են տվել բնակարանի հյուրասենյակում, թույլատրել են միայն ոտքերը կապված և սողեսող գնալ զուգարան, իրենց մոտ գտնվող դանակները պահել են Վահե Գրիգորյանի որովայնի և կրծքավանդակի հատվածներին՝ հնչեցնելով սպառնալիքներ և կատարել են այլ գործողություններ։
Այսինքն՝ Էդիկ Բարխուդարյանը և Վլադիսլավ Ներսեսովը խմբի կազմում առևանգված Վահե Գրիգորյանին պատճառել են ֆիզիկական ուժեղ ցավ և հոգեկան ուժեղ տառապանք, հետևաբար նրանց գործողություններում առկա են եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի հատկանիշներ։
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ մեղադրյալների վերը նշված գործողությունների արդյունքում չեն առաջացել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ կամ 167-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները և արարքների կատարման դիտավորությունների ծագման միջև առկա է եղել էական տարբերություն՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում բացակայում է հատուկ մասով նախատեսված քրեաիրավական նորմերի մրցակցությունը և Էդիկ Բարխուդարյանի ու Վլադիսլավ Ներսեսովի արարքները միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ և 196-րդ հոդվածներով որակելն իրավաչափ է։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Ապօրինի կերպով քաղաքացիական ողորկափող հրազեն, գազային, օդաճնշիչ, սառը կամ նետողական զենք կրելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
Մեջբերված հանցակազմը դասվում է զենքի, հրազենի կամ այլ հանրավտանգ նյութերի և առարկաների օրինական շրջանառության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, որի անմիջական օբյեկտ են հանդիսանում հոդվածում նշված առարկաների անօրինական շրջանառությունից մարդու և հասարակության անվտանգության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները։
Հանցակազմի առարկա են հանդիսանում քաղաքացիական ողորկափող հրազենը, գազային, օդաճնշիչ, սառը կամ նետողական զենքը, որոնց հասկացությունը տրված է «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածում։ Ըստ այդմ՝ սառը զենքը կտրող, ծակող, ջարդող սարքն է, որը նախատեսված է մարդու մկանային ուժի օգնությամբ անմիջական շփման դեպքում կենդանի կամ այլ նշանակետ խոցելու և վնասազերծելու համար։
Քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է նշված առարկաներից որևէ մեկը ապօրինի կրելու մեջ, իսկ որպես դրանց ապօրինի կրում պետք է հասկանալ այդ առարկաների գտնվելը հագուստի մեջ, անմիջականորեն անձի մարմնի վրա, ինչպես նաև՝ դրանց գտնվելը ձեռքի պայուսակում, կապոցում, այլ պահոցներում։
Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ սուբյեկտ կարող է լինել 16 տարին լրացած մեղսունակ ֆիզիկական անձը։
Անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցների համակցությունը թույլ է տալիս հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարել, որ նախքան դեպքը Էդիկ Բարխուդարյանն իր ձեռքի պայուսակով, ի թիվս այլնի, Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18-րդ շենքի 83-րդ բնակարան է բերել երկկողմանի սահմանափակիչով գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակ, որը դեպքի ժամանակ գործադրվել է։
Դեպքից հետո Էդիկ Բարխուդարյանը տվյալ որսորդական դանակն իր տարել է և այլ դանակների հետ փաթեթով հանձնել է ընկերուհուն՝ Լուսյա Կլեկչյանին, իսկ վերջինն էլ նշված դանակները ներկայացրել է վարույթն իրականացնող մարմնին։
Նախաքննության ընթացքում իրականացված քրեագիտական փորձաքննության թիվ 1445-24 եզրակացությամբ հաստատվել է, որ նշված դանակը հանդիսանում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք։
Այսինքն՝ Էդիկ Բարխուդարյանն ապօրինի կերպով կրել է սառը զենք, հետևաբար նրա գործողություններում առկա են եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի հատկանիշներ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Ուրիշի անձնագիրը կամ նույնականացման քարտը կամ իրավունք վերապահող, պարտականությունից կամ պատասխանատվությունից ազատող կամ իրավաբանական նշանակություն ունեցող տեղեկություն պարունակող փաստաթուղթը, դրոշմը, կնիքը կամ տրանսպորտային միջոցի պետհամարանիշը հափշտակելը, շորթելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
Մեջբերված հանցակազմը դասվում է կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին և դրա առարկա են հանդիսանում հոդվածի դիսպոզիցիայում թվարկված փաստաթղթերը և առարկաները։
Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է նշված փաստաթղթերը (առարկաները) հափշտակելու, շորթելու, ոչնչացնելու, վնասելու կամ թաքցնելու մեջ։ Տվյալ հոդվածի իմաստով՝ որպես հափշտակություն պետք է հասկանալ փաստաթղթերն ապօրինաբար և անհատույց վերցնելը օրինական տիրապետողից։
Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ սուբյեկտ կարող է լինել 16 տարին լրացած մեղսունակ ֆիզիկական անձը։
Անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցների համակցությունը թույլ է տալիս հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարել, որ Երևան քաղաքի Վ․Վաղարշյան փողոցի 18-րդ շենքի 83-րդ բնակարանում Վահե Գրիգորյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելուց հետո Վլադիսլավ Ներսեսովը վերցրել է Վահե Գրիգորյանի ձեռքի պայուսակը, որում առկա են եղել վերջինի անձնագիրը, նույնականացման քարտը, զինվորական գրքույկը և այլ իրեր, իսկ նշված բնակարանը լքելուց հետո Վլադիսլավ Ներսեսովը նշված փաստաթղթերը տարել է իր հետ՝ դրանք վերադարձնելու դիմաց Վահե Գրիգորյանից պահանջելով գումար։
Այսինքն՝ Վլադիսլավ Ներսեսովը հափշտակել է տուժողի անձնագիրը, նույնականացման քարտը և իրավաբանական նշանակություն ունեցող տեղեկություն պարունակող փաստաթուղթը՝ զինվորական գրքույկը, հետևաբար նրա գործողություններում առկա են եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի հատկանիշներ։
Վերոգրյալ վերլուծության լույսի ներքո գնահատելով սույն վարույթով հաստատված փաստական հանգամանքները, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով և հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա՝ Դատարանն ապացուցված է համարում Էդիկ Բարխուդարյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 8-րդ կետերով, 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Վլադիսլավ Ներսեսովին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող փաստական հանգամանքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալների կողմից այդ արարքները կատարելը, ինչպես նաև՝ նրանց մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։
Դատարանը գտնում է նաև, որ Էդիկ Բարխուդարյանի ու Վլադիսլավ Ներսեսովի վերագրյալ արարքները որակված են ճիշտ, ինչի համար նրանք ենթակա են քրեական պատախանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդմանը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը․
«Մեղադրանք» հասկացության օրենսդրական ձևակերպումը տրված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի 42-րդ կետում։ Նշված իրավանորմի համաձայն` մեղադրանքը որոշակի անձի կողմից ենթադրյալ հանցանք կատարելու մասին վարկածն է, որն ունի փաստական և իրավական հիմնավորում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով»:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն` «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի նպատակների իրացման առումով մեղադրանքը բնորոշվում է որպես լիազորված պետական մարմնի կողմից անձին արված պաշտոնեական ծանուցում այն մասին, որ հիմքեր կան պնդելու, թե նա քրեական հանցանք է գործել (տե՛ս Eckle v. Germany, 1982 թվականի հուլիսի 15-ի վճիռը, կետ 73)։
Մեջբերված դրույթների, ինչպես նաև՝ քրեադատավարական այլ վերաբերելի նորմերի վերլուծությամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ «մեղադրանքն» իրենից ներկայացնում է.
ա) գործով հաստատված, հանրության համար վտանգավոր և հակաիրավական փաստերը, որոնք համապատասխանում են կոնկրետ հանցակազմի հատկանիշներին,
բ) քրեական օրենքի կոնկրետ նորմը, որի հատկանիշներին համապատասխանում են մեղադրյալի գործողությունները կամ անգործությունը կազմող փաստերը։
Վերոնշյալ դատողության հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրանքի ձևակերպումը պետք է արտացոլի մեղսագրվող գործողությունների կամ անգործության բովանդակությունը, հետևաբար պետք է ներառի հանցակազմի բոլոր պարտադիր հատկանիշները բնութագրող փաստական տվյալները։ Փաստական տվյալների ներառումն անհրաժեշտ նախապայման է, որպեսզի մեղադրանքի մեջ նշվի այն քրեական օրենքը, որով նախատեսված են հանրության համար վտանգավոր, հակաիրավական և քրեորեն պատժելի արարքի հատկանիշները, այսինքն` հանգեցնի մեղադրանքում ձևակերպված արարքին համապատասխան իրավաբանական գնահատական տալուն (տե՛ս Արկադի Պատվականի Պապյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ի թիվ ՏԴ/0115/01/09 որոշման 18-րդ կետը)։
Մեղադրանքի ձևակերպումը որպես արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի ապահովման միջոց դիտարկելու կապակցությամբ օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման իր սահմանադրական գործառույթը ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրացրել է Գ.Ճաղարյանի և մյուսների գործով որոշման մեջ: Նշված որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նախադեպային նշանակության իրավական դիրքորոշումներ է արտահայտել առ այն, որ «(․․․) մեղադրանքը հանդիսանում է քրեադատավարական այն ինստիտուտը, որի միջոցով ապահովվում է հանրային քրեական հետապնդման կառուցակարգի գործունեությունը։ Մեղադրանքը հանցակազմը կոնկրետ հանցագործության հանգամանքների և այն կատարած անձի հետ կապող դատավարական միջոցն է և այդ պատճառով էլ մեղադրանքը կարելի է դիտարկել որպես հանցակազմի հատկանիշների դատավարական արտահայտություն, որից ածանցյալ է նաև քրեական արդարադատության իրականացման գործառույթը։
Քրեական դատավարությունում մեղադրանքը բնորոշվում է որպես կոնկրետ անձին մեղսագրվող հանցավոր գործողության կամ անգործության նկարագրություն դատավարական փաստաթղթերում։ Կառուցվածքային առումով մեղադրանքը բաղկացած է գործով հաստատված՝ հանրության համար վտանգավոր և հակաիրավական արարքի կատարման հանգամանքների ամբողջությունից և քրեական օրենքի կոնկրետ նորմից, որի հատկանիշներին համապատասխանում է նշված փաստական հանգամանքների ամբողջությունը։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքի տարրեր են կազմում մեղադրանքի ձևակերպումը և դրա իրավաբանական որակումը։
(․․․)
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն` «Քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները.
ա) իրեն հասկանալի լեզվով անհապաղ ու հանգամանորեն տեղեկացվելու իրեն ներկայացված մեղադրանքի բնույթի և հիմքի մասին (․․․)»։
«Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասին» միջազգային դաշնագրի 14-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք իրեն ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի քննության ժամանակ ունի առնվազն հետևյալ երաշխիքների իրավունքը` լիակատար հավասարության հիման վրա.
ա) շտապ կարգով և մանրամասն, այն լեզվով, որը նա հասկանում է, տեղեկացվել իրեն ներկայացված մեղադրանքի բնույթի և հիմքի մասին (․․․)»։
(․․․)
Մեջբերված դրույթների համակարգային վերլուծությունից երևում է, որ համապատասխան փաստաթղթերում մեղադրանքի ամրագրումը հանդիսանում է այն դատավարական միջոցը, որով ապահովվում է քրեական հետապնդման ենթարկվող անձի իրավունքը տեղեկանալու իր դեմ առաջադրված մեղադրանքի իրավական և փաստական հիմքերի մասին։ Ուստի, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ մեղադրանքի ձևակերպմանը բովանդակային առումով ներկայացվող պահանջների բացահայտման հարցը պետք է քննարկել արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի համատեքստում։
Վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ դիրքորոշումը բխում է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքից։ Մասնավորապես, եվրոպական դատարանը բազմիցս շեշտել է, որ այն հարցը, թե արդյոք կոնկրետ գործով մեղադրյալին բավարար տեղեկատվություն տրամադրվել է առաջադրված մեղադրանքի իրավական և փաստական հիմքերի մասին, պետք է միշտ ուսումնասիրվի «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված՝ արդար դատաքննության իրավունքի համատեքստում (տե՛ս Deweer v. Belgium, 1980 թվականի փետրվարի 27-ի վճիռը, կետ 56, Artico v. Italy, 1980 թվականի մայիսի 13-ի վճիռը, կետ 32, Goddi v. Italy, 1984 թվականի ապրիլի 9-ի վճիռը, կետ 28, Colozza v. Italy, 1985 թվականի փետրվարի 12-ի վճիռը, կետ 26)։
Արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի արդյունավետ իրացման կարևորագույն երաշխիքներից են մրցակցության սկզբունքը և պաշտպանության իրավունքը։ Մրցակցության սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի գործով կայացված որոշման մեջ (mutatis mutandis տե՛ս Արմեն Ջիվանի Բաբայանի և Սուրեն Ռազմիկի Թումանյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 13-րդ կետը)։
Պաշտպանության իրավունքի, մասնավորապես, մեղադրական եզրակացության համատեքստում դրա իրացման ապահովման հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ս.Նալբանդյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(․․․) մեղադրական եզրակացությունը հանդիսանում է այն դատավարական փաստաթուղթը, որով ամփոփվում են նախնական քննության արդյունքները, ինչպես նաև հիմնավորվում են քննիչի ենթադրությունները՝ մեղադրյալի մեղավորության և նրա գործողությունների իրավաբանական որակման մասին։ Մեղադրական եզրակացության կարևորության մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ դրանով ընդգծվում են քրեական գործի դատական քննության սահմանները։ Մեղադրական եզրակացության նշանակությունն արտահայտվում է նաև նրանում, որ այն մեղադրյալին հնարավորություն է տալիս կազմակերպել և իրականացնել իր պաշտպանության իրավունքը` առաջադրված մեղադրանքի և այն հաստատող ապացույցների շրջանակներում» (տե՛ս Սուրեն Կարոյի Նալբանդյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ՀՅՔՐԴ2/0144/01/09 որոշման 24-րդ կետը)։
Մեկ այլ՝ Ա.Պապյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ «(․․․) մեղադրանքի ձևակերպման կարևորումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ համապատասխան դատավարական փաստաթղթերում (անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշում, մեղադրական եզրակացություն) դրա առկայությունը հնարավորություն է տալիս քրեական հետապնդման ենթարկվող անձին արդյունավետ կերպով իրականացնել իր պաշտպանության իրավունքը։ Ավելին, մեղադրական եզրակացության մեջ շարադրվող առանձին հարցեր (արարքի փաստական նկարագրության հիմքում դրված ապացույցների շրջանակը, դրանց տրված գնահատականը, դատակոչի ենթակա անձանց շրջանակը և այլն) էական նշանակություն ունեն անձի պաշտպանության իրավունքի պատշաճ իրականացման համար» (տե՛ս Արկադի Պատվականի Պապյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ի թիվ ՏԴ/0115/01/09 որոշման 19-րդ կետը)։
Պաշտպանության իրավունքը` որպես մեղադրյալին վերապահված դատավարական իրավունքների ամբողջություն, հնարավորություն է տալիս վերջինիս հանդես գալ դատավարության ինքնուրույն սուբյեկտի կարգավիճակով, լրիվ կամ մասնակիորեն հերքել իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարած լինելու պնդումը, ինչպես նաև պաշտպանել իր իրավունքներն ու օրինական շահերը։ Ընդ որում` պաշտպանության իրավունքի իրականացման փաստացի հնարավորության ապահովման պարտականությունը կրում է վարույթն իրականացնող մարմինը։
Մրցակցության սկզբունքը և պաշտպանության իրավունքը կոչված են դատավարությունը համապատասխանեցնելու արդարության չափորոշիչներին և ապահովելու իրավունքների արդյունավետ վերականգնում, իսկ քրեական արդարադատության շրջանակներում վերոգրյալն առնվազն ենթադրում է տեղի ունեցած հանցագործության մանրամասների հաստատումը, դրանց ճշգրիտ իրավաբանական գնահատական տալը, հասարակությանը և առանձին անհատներին հասցված վնասի, ինչպես նաև հանցանքի կատարման մեջ մեղադրվող անձի իրական մեղքի ամբողջական բացահայտումը։
Մրցակցային դատավարության ընթացքում պաշտպանությունը հանդես է գալիս որպես մեղադրանքի հակադրում` նպատակ ունենալով հերքել այն և պաշտպանել քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքի կատարման մեջ մեղադրվող անձանց իրավունքներն ու շահերը։ Այս կարևորագույն գործառույթի արդյունավետ իրականացման համար պաշտպանության կողմն առնվազն պետք է հնարավորություն ունենա ծանոթանալու առաջադրված մեղադրանքի իրավական և փաստական հիմքերին, դրանց վերաբերյալ ներկայացնելու սեփական դիրքորոշումը և մասնակցելու ապացուցման գործընթացին։ Պաշտպանության իրավունքի իրականացումը, ինչպես նաև մրցակցային դատավարության ապահովումն անհնար են, եթե մեղադրյալը տեղյակ չէ, թե ինչ անօրինական արարքի կատարման մեջ է մեղադրվում և ինչ ապացույցների հիման վրա։
Ինչպես արդեն նշվեց, մեղադրանքի ձևակերպումը միակ հնարավոր դատավարական միջոցն է, որով հնարավոր է դառնում իրացնել անձի իրավունքը տեղեկանալու իր դեմ առաջադրված մեղադրանքի մասին։ Հետևաբար մեղադրանքի ձևակերպումը կարելի է բնորոշել որպես մեղադրյալի իրավունքների և օրինական շահերի ապահովմանն ուղղված երաշխիք, որը հնարավոր է դարձնում առաջադրված մեղադրանքից օրինական միջոցներով պաշտպանվելը և թույլ է տալիս հասնել քրեական վարույթի հիմնական` մեղադրյալի անմեղության կամ մեղավորության հարցի հստակ լուծմանը։
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը հետևություն է անում այն մասին, որ համապատասխան դատավարական փաստաթղթերում (անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշում, մեղադրական եզրակացություն) մեղադրանքի ձևակերպման կարևորումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ դրա առկայությունը հնարավորություն է տալիս քրեական հետապնդման ենթարկվող անձին արդյունավետ կերպով իրականացնել իր պաշտպանության իրավունքը։ Ավելին, մեղադրական եզրակացության մեջ շարադրվող առանձին հարցեր, մասնավորապես, արարքի փաստական նկարագրությունը, այդ նկարագրության հիմքում դրված ապացույցների շրջանակը, դրանց տրված գնահատականը, վճռորոշ նշանակություն ունեն անձի պաշտպանության իրավունքի պատշաճ իրականացման համար։
Պաշտպանության իրավունքի իրականացման համար մեղադրանքի ձևակերպման կարևորության հարցի վերաբերյալ դիրքորոշում է հայտնել նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը։ Մասնավորապես, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի («ա») ենթակետի դրույթները մեղադրյալին իրավունք են վերապահում տեղեկացված լինելու ոչ միայն մեղադրանքի համար առիթ հանդիսացած նյութական փաստերի մասին, այլ նաև այդ փաստերի մանրամասն իրավական որակման մասին (տե՛ս Pelissier and Sassi v. France, 1999 թվականի ապրիլի 25-ի վճիռը, կետ 51)։ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի («բ») ենթակետի մասով բերված բողոքի վերաբերյալ Եվրոպական դատարանը գտել է, որ («ա») և («բ») ենթակետերը կապված են միմյանց հետ, և որ մեղադրանքի բնույթի և առիթների մասին տեղեկացված լինելու իրավունքը պետք է դիտել պաշտպանության նախապատրաստության իրավունքի լույսի ներքո (տե՛ս Pelissier and Sassi v. France, 1999 թվականի ապրիլի 25-ի վճիռը, կետ 54)։ (․․․)» (տե՛ս Գևորգ Խաչատուրի Ճաղարյանի և մյուսների գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի օգոստոսի 24-ի թիվ ԵՇԴ/0002/01/11 որոշման 15-20-րդ կետերը)։
Վերը մեջբերված իրավանորմերի, ինչպես նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո գնահատելով սույն գործով Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը` Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրանքը չի բովանդակում դրա համար առիթ հանդիսացած նյութական փաստերի մանրամասն իրավական որակումը:
Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Շորթումը՝ անձի կամ ուրիշի գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքը հանցավորին կամ մեկ այլ անձին հանձնելու կամ հանցավորի կամ մեկ այլ անձի օգտին գույքային բնույթի գործողություն կատարելու կամ գույքային բնույթի պարտավորություն ստանձնելու կամ գույքային իրավունք ձեռք բերելուց ձեռնպահ մնալու պահանջը, որը կատարվել է՝
1) անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կամ անձի դաստիարակության, խնամքի կամ հսկողության տակ գտնվողի նկատմամբ բռնություն գործադրելու սպառնալիքով,
2) անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կամ նրանց օրինական տնօրինության, տիրապետման, օգտագործման կամ պահպանության տակ գտնվող գույքը ոչնչացնելու, վնասելու, վերցնելու կամ չվերադարձնելու սպառնալիքով,
3) շանտաժով կամ
4) հարկադրանքի այլ եղանակով`
պատժվում է (․․․)»։
Մեջբերված նյութաիրավական նորմի վերլուծությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը՝ շորթումը ունի օբյեկտիվ կողմի դրսևորման չորս տարատեսակ, որոնք շարադրված են առանձին կետերով։ Վերոգրյալից բխում է, որ անձի նկատմամբ քննարկվող հանցանքի կատարման համար հանրային քրեական հետապնդում հարուցելիս՝ իրավասու մարմինը պարտավոր է նաև համապատասխան մեղադրանքում մատնանշել, թե անձին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկապես որ կետով նախատեսված արարքի կատարումն է վերագրվում։ Ընդ որում, նշված հանգամանքը պետք է հստակ արտացոլվի ինչպես մեղադրանքի փաստական նկարագրության, այնպես էլ իրավական որակման մեջ, ինչը սույն դեպքում բացակայում է։
Մասնավորապես, վարույթի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ առանց հստակեցնելու, թե նշված հանցակազմի 1-4-րդ կետերով նախտեսված հատկապես որ արարքի կատարումն է վերագրվում մեղադրյալին։ Ընդ որում, նման որակումը բացակայում է նաև մեղադրական եզրակացության և մյուս դատավարական փաստաթղթերում, ինչպես նաև՝ դատալսումների ընթացքում մեղադրանքի կողմն այդ առնչությամբ որևէ գործողություն չի կատարել։
Այսպիսով, Դատարանը կրկնում է, որ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի («ա») ենթակետի դրույթները մեղադրյալին իրավունք են վերապահում տեղեկացված լինելու ոչ միայն մեղադրանքի համար առիթ հանդիսացած նյութական փաստերի մասին, այլ նաև այդ փաստերի մանրամասն իրավական որակման մասին։
Սույն դեպքում, Վլադիսլավ Ներսեսովին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներկայացվել է անորոշ (չկոնկրետացված) մեղադրանք, որպիսի պայմաններում չի ապահովվել նրա վերոգրյալ իրավունքը։
Նման պայմաններում, Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրական դատավճիռ չի կարող կայացվել, իսկ այդպիսի դատավճռի կայացումը կհանգեցնի մրցակցային դատավարության և պաշտպանության իրավունքների առարկայազրկման, ինչն էլ իր հերթին կբերի արդար դատաքննության հիմնարար սկզբունքի խախտման:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ «Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Արդարացման դատավճիռը կայացվում է արդարացման վերդիկտի հիման վրա: Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ մեղադրյալի անմեղությունն այն փաստական հանգամանքներով, որոնք դրվել են մեղադրանքի հիմքում»:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալ հիմնավորումները՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է ճանաչել և հռչակել Վլադիսլավ Ներսեսովի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով:
Անդրադառնալով Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ իրենց կատարած արարքների համար նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(․․․)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Մեղադրյալներ Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալներից յուրաքանչյուրի կատարված հանցագործությունների՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։
Անդրադառնալով հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ
ա) արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
բ) արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը և բնույթը (հանրորեն վտանգավոր հետևանքներ), հանցագործության կատարման եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վերոգրյալի լույսի ներքո քննարկելով մեղադրյալների արարքները, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, գործադրված բռնության բնույթը և այլ վերաբերելի տվյալներ՝ Դատարանը փաստում է, որ Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի կատարած հանցագործություններն օժտված են հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանով։
Որպես մեղադրյալների անձը բնութագրող տվյալներ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նրանք երիտասարդ են, նախկինում դատապարտված չեն եղել, Էդիկ Բարխուդարյանն ունի երրորդ խմբի հաշմանդամություն, տուժողը դատալսումների ընթացքում հայտարարել է, որ որևէ պահանջ մեղադրյալների դեմ չունի և ցանկանում է հաշտվել, սակայն վերջինները հրաժարվել են հաշտվել։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ քրեական գործի նյութերում Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Այսպիսով, մեղադրյալներ Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս՝ Դատարանը ղեկավարվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, որպիսիք են` օրինականությունը, արդարությունը, պատժի անհատականացումը և մարդասիրությունը: Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցակիցներից յուրաքանչյուրի ներգրավվածության աստիճանը և դերակատարությունը՝ կատարված հանցանքների ընթացքում։
Վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանը գտնում է, որ՝
Էդիկ Բարխուդարյանի նկատմամբ իր կատարած արարքների համար պատիժ պետք է սահմանել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով՝ ազատազրկումը՝ 4 տարի 6 ամիս ժամկետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով՝ ազատազրկումը՝ 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով՝ ազատազրկումը՝ 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 8-րդ կետերով՝ ազատազրկումը՝ 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 1 ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները գումարելու միջոցով, Էդիկ Բարխուդարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նշանակված պատժին անհրաժեշտ է գումարել 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 8-րդ կետերով նշանակված պատիժներից 3-ական ամիս ժամկետով ազատազրկումը, 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատիժն ամբողջությամբ և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկումը՝ 5 (հինգ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակներն իրագործելու համար։
Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ իր կատարած արարքների համար պատիժ պետք է սահմանել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով՝ ազատազրկումը՝ 4 տարի ժամկետով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով՝ ազատազրկումը՝ 2 տարի ժամկետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով՝ ազատազրկումը՝ 3 տարի ժամկետով, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկումը՝ 1 ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները գումարելու միջոցով, Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նշանակված պատժին անհրաժեշտ է գումարել 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով նշանակված պատիժներից 3-ական ամիս ժամկետով ազատազրկումը, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատիժն ամբողջությամբ և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկումը՝ 4 (չորս) տարի 7 (յոթ) ամիս ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակներն իրագործելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, (․․․)»:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն վարույթով Էդիկ Բարխուդարյանը 2024 թվականի օգոստոսի 28-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 16-ը գտնվել է կալանքի և 2025 թվականի հունիսի 18-ից մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 4-ը տնային կալանքի տակ, որպիսի ժամկետը պետք է հաշվակցվի նրա նկատմամբ նշանակված պատժին և վերջնական պատիժ թողնվի կրելու ազատազրկումը՝ 4 տարի (չորս) տարի 3 (երեք) ամիս 4 (չորս) օր ժամկետով։
Վլադիսլավ Ներսեսովը սույն վարույթով 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ից մինչև հոկտեմբերի 24-ը եղել է ձերբակալված, որպիսի ժամկետը պետք է հաշվակցվի նրա նկատմամբ նշանակված պատժին և վերջնական պատիժ թողնվի կրելու ազատազրկումը՝ 4 տարի (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(․․․)։
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
(․․․)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԳԴ/0014/01/14, ԵԿԴ/0039/01/15 որոշումները)։
Տվյալ դեպքում, հաշվի առնելով կատարված արարքների բնույթն ու հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանը, ելնելով սոցիալական արդարության վերականգնման, պատժի ենթարկված անձանց վերասոցիալականացման և նոր հանցագործությունների կանխման անհրաժեշտությունից՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Էդիկ Բարխուդարյանը և Վլադիսլավ Ներսեսովը պետք է կրեն իրենց նկատմամբ նշանակված պատիժները, դրանք պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են և միայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու պայմաններում է հնարավոր ապահովել պատժի նպատակները:
Քննության առնելով Էդիկ Բարխուդարյանի և Վլադիսլավ Ներսեսովի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածով նախատեսված կարգավորումների համաձայն՝ Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված երկու դանակները, արնանման հետքերով ծածկոցը, խծուծների վրա վերցված արյան հետքերը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո անհրաժեշտ է ոչնչացնել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև վարութային ծախսերի հարցը:
Տվյալ դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության ընթացքում փորձաքննությունների կատարման համար ծախսվել է 981․000 ՀՀ դրամ, ինչը համապարտությամբ ենթակա է բռնագանձման Էդիկ Բարխուդարյանից և Վլադիսլավ Ներսեսովից՝ որպես վարութային ծախս:
Ինչ վերաբերում է մյուս վարութային ծախսերին, ապա դրանց վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին՝ նման պահանջ վարութի քննության ընթացքում չի ներկայացվել, հետևաբար այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով առկա չեն վնասի հատուցման ապահովման կամ քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցներ, հետևաբար այդ հարցերը ևս պետք է համարվեն լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 8-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները գումարելու միջոցով, Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նշանակված պատժին գումարել 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով, 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 8-րդ կետերով նշանակված պատիժներից 3-ական ամիս ժամկետով ազատազրկումը, 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատիժն ամբողջությամբ և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկումը՝ 5 (հինգ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով՝ նշանակված պատժին հաշվակցել Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 28-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 16-ը կալանքի և 2025 թվականի հունիսի 18-ից մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 4-ը տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկումը՝ 4 տարի (չորս) տարի 3 (երեք) ամիս 4 (չորս) օր ժամկետով։
Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվել Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։
Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
Ճանաչել և հռչակել Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։
Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկումը՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները գումարելու միջոցով, Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նշանակված պատժին գումարել 167-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 196-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ, 7-րդ կետերով նշանակված պատիժներից 3-ական ամիս ժամկետով ազատազրկումը, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատիժն ամբողջությամբ և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկումը՝ 4 (չորս) տարի 7 (յոթ) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով՝ նշանակված պատժին հաշվակցել Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ից մինչև հոկտեմբերի 24-ն արգելանքի տակ գտնվելու ժամկետը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկումը՝ 4 տարի (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամկետով։
Պատիժը կրելու սկիզբը հաշվել Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։
Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված երկու դանակները, արնանման հետքերով ծածկոցը, խծուծների վրա վերցված արյան հետքերը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ոչնչացնել։
Էդիկ Հարությունի Բարխուդարյանից և Վլադիսլավ Էռնեստի Ներսեսովից համապարտությամբ հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության բռնագանձել 981․000 (ինը հարյուր ութսունմեկ հազար) ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախս։
Մյուս ծախսերի և վերաբերելի հարցերը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Հ.ԱՎԱԳՅԱՆ