ԵԴ1/3757/01/24




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ


«08» սեպտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)


Նախագահող դատավոր
դատավորներ

դատական նիստերի քարտուղար
պաշտպան
դատախազ
մեղադրյալ

Ա․Բեկթաշյան
Ա.Ղուկասյան
Մ.Հարությունյան
Ա․Կարապետյան
Ա.Ծառուկյան
Բ․Ղազինյան
Յ․Պետրոսյան

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի ծնված` 1968 թվականի հունվարի 10-ին Արագածոտնի մարզում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և փաստացի բնակվում է Արագածոտնի մարզ, գյուղ Օրգով, 2-րդ փողոց, 1-ին նրբանցք, 6-րդ տուն հասցեում վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2025 թվականի փետրվարի 10-ի դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ․Ղազինյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը`

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Ըստ ներկայացված վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ նյութերի՝ 2023 թվականի օգոստոսի 29-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՀՔ բաժնի քննիչ Հ.Ստեփանյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 60238223 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջաններ քննչական բաժնի քննիչ Տ.Վարդանյանը կազմել է արձանագրություն՝ 7 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 10814224 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին քննիչ Տ.Վարդանյանը որոշում է կայացրել թիվ 10814224 քրեական վարույթը թիվ 60238223 քրեական վարույթին միացնելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին քննիչ Տ.Վարդանյանը որոշում է կայացրել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված թիվ 8180246022 արձանագրության պատճենի, ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի վարորդական իրավունքը կասեցնելու հիմք հանդիսացող որոշումների, վարորդական իրավունքը կասեցնելու վերաբերյալ թիվ 2215069994 որոշման, որոշումները հասցեատիրոջը հանձնելու փաստը հաստատող փաստաթղթերի, 14-09-2022թ-ից մինչև 14-03-2023թ-ը կայացված թիվ 2215268760, 2215302353, 2215396507, 2215629347, 2315728127, 2315740794, 2315907667 որոշումների, Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի կողմից ROADPOLICE.AM հարթակից օգտվելու և էլեկտրոնային եղանակով ծանուցումների վերաբերյալ տեղեկանքի թվայնացված տարբերակներից արտատպված օրինակների պատճենները թիվ 60238223 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի որոշմամբ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով 8 դրվագ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքի համար, որ «նա, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ժամը 09.13-ի սահմաններում Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում վարել է Օպել մակնիշի 37MA661 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 26-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 225268760 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ժամը 16.57-ի սահմաններում ՀՀ Մ-3 մայրուղու 96-րդ կիլոմետրի՝ Ծիլքար գյուղի հատվածում վարել է Մերսեդես մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 30-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215302353 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ժամը 21.35-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Քրիստափոր և Տիգրան Մեծ փողոցների խաչմերուկի հատվածում վարել է Մերսեդես մակնիշի 02AQ1011 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի հոկտեմբերի 24-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215396507 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի նոյեմբերի 29-ին ժամը 10.04-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բաղրամյան և Մոսկովյան փողոցների խաչմերուկի հատվածում վարել է Օպել մակնիշի 37MA661 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի դեկտեմբերի 13-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215629347 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ժամը 11.32-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նոր-Դոսի և Խորենացի փողոցների խաչմերուկի հատվածում վարել է Մերսեդես մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2023 թվականի հունվարի 04-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2315728127 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտուին միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ժամը 11.29-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Շիրազի և Ջանիբեկյան փողոցների խաչմերուկի հատվածում վարել է Մերսեդես մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2023 թվականի հունվարի 09-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2315740794 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2315907667 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2023 թվականի հունվարի 22-ին ժամը 22.20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բունիաթյան և Արշակունյաց փողոցների խաչմերուկում վարել է Մերսեդես մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2023 թվականի փետրվարի 08-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2315907667 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2023 թվականի հունվարի 27-ին ժամը 09.40-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղում վարել է Օպել մակնիշի 37MA661 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180246022 արձանագրությամբ»:
2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին թիվ 60238223 քրեական վարույթն՝ ըստ մեղադրանքի Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով8 դրվագ՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան: Քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3757/01/24 համարը։
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 10-ի դատավճռի համաձայն՝ «Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի յութապատիկի՝ 525.000 հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով՝ առանց լրացուցիչ պատժի:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թույլատրել Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանին դատավճռով նշանակված 525.000 հինգ հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամը վճարել մաս առ մաս` 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում, յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 43.750 քառասուներեք հազար յոթ հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի չափով:
Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց «Բացակայելու արգելքը» թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում»։
Նշված դատավճռի օրինակը Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազությունում ստացվել է 2025 թվականի փետրվարի 21-ին։
2025 թվականի մարտի 19-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ․Ղազինյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը։
Թիվ ԵԴ1/3757/01/24 քրեական գործի նյութերը Վերաքննիչ դատարան են ստացվել 2025 թվականի մարտի 21-ին, իսկ նախագահող դատավոր Ա․Բեկթաշյանի աշխատակազմին են հանձնվել 2025 թվականի մարտի 24-ին։
Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի մարտի 28-ի որոշմամբ 2025 թվականի փետրվարի 10-ի դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ․Ղազինյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և թիվ ԵԴ1/3757/01/24 քրեական գործը նշանակվել է դատաքննության։
Նույն որոշմամբ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում, մասնավորապես, նշված է.
«(…) Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Քրեական գործի դատաքննության փուլում մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է գյուղում, դեպքի օրը ավտոմեքենան վարել է անձնական կարիքներից դրդված: Տվյալ օրը ավտոմեքենան վարելիս չի իմացել, որ քրեական օրենսգրքով արգելված արարք է կատարում: Զղջում է իր կատարած արարքի համար:
Հանրային մեղադրողի հարցերին ի պատասխան՝ մեղադրյալ Պետրոսյանը հայտնել է, որ ամբողջությամբ ընդունում է իրեն ներկայացված մեղադրանքը, ինքը պարբերաբար վարել է և՛ «Mercedes» մակնիշի, և՛ «Opel» մակնիշի ավտոմեքենաները:
Նախագահող դատավորի հարցերին ի պատասխան՝ մեղադրյալ Պետրոսյանը հայտնել է, որ ավտոմեքենաները պատկանում են իր ընտանիքին: Վարորդական իրավունքի վկայականի կասեցման մասին տեղեկացել է ուշ: Այդ մասին տեղեկացել է պարեկներից: Երբ պարեկներն իրեն կանգնեցրել են, ավտոմեքենան տեղափոխել են ճանապարհային ոստիկանության հատուկ պահպանվող տարածք: Դրանից հետո ինքը գնացել է ճանապարհային ոստիկանության հատուկ պահպանվող տարածք՝ ավտոմեքենան վերցնելու, այդ ժամանակ էլ իրեն հայտնել են, որ իր վարորդական իրավունքի վկայականը կասեցված է: 2022 թվականի օգոստոսի 25-ի՝ վարորդական իրավունքի վկայականի կասեցման վերաբերյալ ակտը փոստային ծառայությունից իրեն չի փոխանցվել, բայց 2022 թվականի ընթացում իրեն ուղարկված ակտերը՝ տուգանքների, տուգանային միավորների հանման հետ կապված, ստացել է, վճարել տուգանքները: Եղել են նաև դեպքեր, որ չվճարված ակտերի պատճառով իր հետ կապվել են հարկադիր կատարման ծառայությունից: Երբեմն ավտոմեքենան վարում է Երևան քաղաքում, քանի որ տղան աշխատում է Երևան քաղաքում և ինքն է տղային տեղափոխում Երևան:
/դատական նիստի արձանագրություն՝ 10.02.2025թ./
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներում առկա են հակասություններ, Դատարանը որոշել է հրապարակել Յուրա Պետրոսյանի նախաքննական ցուցմունքները:
Նախաքննության ընթացքում վկայի դատավարական կարգավիճակով հարցաքննվելիս Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 6 ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 14-ից մինչև 2023 թվականի մարտի 14-ը կասեցված է եղել իր տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը, ծանուցված է եղել այդ մասին, սակայն քանի որ անհրաժեշտություն է եղել, վարել է տրանսպորտային միջոց, որի վերաբերյալ պարեկային ծառայողները 2023 թվականի հունվարի 27-ին կազմել են արձանագրություն: Հայտնել է, որ արձանագրությունը ստորագրվել է իր կողմից: Նշեց նաև, որ ընթացքում էլի է վարել ավտոմեքենա, քանի որ անհրաժեշտություն է եղել և տեղեկացված չի եղել կասեցված վարորդական իրավունքի վկայականով ավտոմեքենա վարելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, զղջում է, որ վարել է: Հայտնել է, որ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում՝ 18.09.2022 թվականին ժամը 09:13, 24.09.2022 թվականին ժամը 16:57, 15.10.2022 թվականին ժամը 21:35, 29.11.2022 թվականին ժամը 10:04, 19.12.2022 թվականին ժամը 11:32, 19.12.2022 թվականին ժամը 10:29, 22.01.2023 թվականին ժամը 22:20 ժամանակահատվածում վարել է տրանսպորտային միջոց՝ իրեն պատկանող Mercedes-Benz մակնիշի 02AQ101 հաշվառուն համարանիշի ավտոմեքենան, բոլոր ակտերը կազմվել են իր վարելու ընթացքում, այդ ժամանակահատվածում ավտոմեքենան վարել է ինքը և խախտումները ևս իրենն են, բոլոր ծանուցումները ստացել է և զղջում է իր կատարած արարքի համար: Ընդունում է իր մեղավորությունը:
/Հատոր 1, գ.թ. 78-80/
Նախաքննության ընթացքում որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանն իրեն ներկայացված մեղադրանքում մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զղջում է, պնդում է նախկինում տրված իր ցուցմունքը, այն է՝ 6 ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 14-ից մինչև 2023 թվականի մարտի 14-ը կասեցված է եղել իր տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը, ծանուցված է եղել այդ մասին, սակայն քանի որ անհրաժեշտություն է եղել, վարել է տրանսպորտային միջոց, որի վերաբերյալ պարեկային ծառայողները 2023 թվականի հունվարի 27-ին կազմել են արձանագրություն: Հայտնեց, որ արձանագրությունը ստորագրվել է իր կողմից: Նշել է նաև, որ ընտացքում էլի է վարել ավտոմեքենա, քանի որ անհրաժեշտություն է եղել և տեղեկացված չի եղել կասեցված վարորդական իրավունքի վկայականով ավտոմեքենա վարելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, զղջում է, որ վարել է: Հայտնել է, որ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում՝ 26.09.2022 թվականի թիվ 2215268760 որոշմամբ 18.09.2022 թվականին ժամը 09:13-ին, 30.09.2022 թվականի թիվ 2215302353 որոշմամբ 24.09.2022 թվականին ժամը 16:57-ին, 24.10.2022 թվականի թիվ 2215396507 որոշմամբ 15.10.2022 թվականին ժամը 21:35-ին, 13.12.2022 թվականի թիվ 2215629347 որոշմամբ 29.11.2022 թվականին ժամը 10:04-ին, 04.01.2023 թվականի թիվ 2315728127 որոշմամբ 19.12.2022 թվականին ժամը 11:32-ին, 09.01.2023 թվականի թիվ 2315740794 որոշմամբ 19.12.2022 թվականին ժամը 10:29-ին, 08.02.2023 թվականի թիվ 2315907667 որոշմամբ 22.01.2023 թվականին ժամը 22:20-ին՝ ժամանակահատվածում վարել է տրանսպորտային միջոց՝ իրեն պատկանող Mercedes-Benz մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, բոլոր ակտերը կազմվել են իր վարելու ընթացքում, այդ ժամանակահատվածում ավտոմեքենան վարել է ինքը և խախտումները ևս իրենն են, զղջում է իր կատարած արարքի համար: Հայտնել է, որ իրականում չի իմացել, որ նշված արարքը նախատեսում է քրեական պատասխանատվություն, հակառակ դեպքում չէր վարի: Ապրում է գյուղում և ընտանեկան կարիքներից ելնելով է վարել ավտոմեքենան, որի ընթացքում էլ արձանագրվել են նված խախտումները:
/Հատոր 1, գ.թ. 111-113/
Զննություն կատարելու մասին 12.10.2024թ. կազմված արձանագրության համաձայն՝
Զննությամբ պարզվել է, որ թիվ 8180246022 արձանագրությունը կազմվել է 27.01.2023 թվականին ժամը՝ 10:45-ին Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղում՝ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի կրտսեր պարեկ Գեղամ Անտոնյանի կողմից, այն մասին, որ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը /10.01.1968թ., բնակվող՝ Արագածոտնի մարզ, Օրգով 02 332փ 1 նրբ տ6, RI745428 վ/վ./ Oպել մակնիշի 37MA661h/h, Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղիում 09:40 տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձը վարել է տրանսպորտային միջոց:
Արձանագրության ներքևի հատվածում առկա են ստորագրություններ և ձեռագիր Պետրոսյան գրառում:
/Հատոր 1, գ.թ. 55/
Զննություն կատարելու մասին 12.10.2024թ. կազմված արձանագրության համաձայն՝ զննության են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի վարորդական իրավունքը կասեցնելու հիմք հանդիսացող որոշումների, վարորդական իրավունքը կասեցնելու վերաբերյալ թիվ 2215069994 որոշման, որոշումները հասցեատիրոջը հանձնելու փաստը հաստատող փաստաթղթերի, 14.09.2022թ-ից մինչև 14.03.2023թ-ը կայացված որոշումների, վերջինիս կողմից ROADPOLICE.AM հարթակից օգտվելու և էլեկտրոնային եղանակով ծանուցումների վերաբերյալ տեղեկանքի թվայնացված տարբերակներից արտատպված օրինակները:
Զննությամբ պարզվել է, որ փաստաթղթերը բաղկացած են 34 թերթից:
Թիվ 2214100011, 2214129272, 2214191400, 2214311832, 2214732869, 2214752066, 2214768530, 2215022662 որոշումների առկայությամբ բալային հանրագումարով 25.08.2022թ. թիվ 2215069994 որոշմամբ 11.08.2022 թվականին ժամը 13:47-ին Երևան քաղաքի Արշակունյաց/Նժդեհ խաչմերուկի հատվածում չի ենթարկվել լուսացույցի արգելող ազդանշանին՝ Mercedes-Benz մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, որով Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցվել է 6 ամիս ժամկետով, իսկ նշված որոշման փոստային ծանուցումը ստացվել է՝ 12.09.2022 թվականին, առկա է համապատասխան ստորագրություն:
Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի հարթակից օգտվելու և էլեկտրոնային եղանակով ծանուցումների վերաբերյալ թիվ 2001680155 տեղեկանքի զննությամբ պարզ է դառնում, որ Roadpolice.am հարթակ որպես վարոդ մուտք է կատարվել 2023 թվականի օգոստոսի 15-ին, իսկ որպես սեփականատեր՝ 2023 թվականի հուլիսի 27-ին, որպես շահագործող կցված լինելու վերաբերյալ առկա է հետևյալ տեղեկատվությունը՝ հաշվառման վկայականը YB298028, M1006056 վարորդական վկայական, շահագործողի հեռախոսոսահամարը՝ 37493966663, որի կցվել է՝ 15.08.2023:
16.09.2022 թվականի թիվ 2215268760 որոշմամբ 18.09.20222 թվականին ժամը 09:13 Արագածոտնի մարզում գ. Ագարակ խախտել է թույլատրելի առավելագույն արագությունը, որի համար սահմանվել է 5000 ՀՀ դրամի տուգանք՝ ծանուցումը ստացել է՝ 13/10:
30.09.2022 թվականի թիվ 2215302353 որոշմամբ 24.09.2022 թվականին ժամը 16:57 ՀՀ, Մ-3 96կմ, գ.Ծիլքար խախտել է թույլատրելի առավելագույն արագությունը, որի համար սահմանվել է 10000 ՀՀ դրամի տուգանք՝ ծանուցումը ստացել է՝ 13/10:
24.10.2022 թվականի թիվ 2215396507 որոշմամբ 15.10.20222 թվականին ժամը 21:35 ք. Երևան, Քրիստափորի փողոց/Տիգրան Մեծ խաչմերուկի հատվածում տրանսպորտային միջոցը տեղակայել է երկրորդ շարքում, որի համար սահմանվել է 5000 ՀՀ դրամի տուգանք և հանվել է 0,5 տուգանային միավոր, ծանուցումը չի ստացել՝ առկա չպահանջվածի նշագրում 10/11:
13.12.2022 թվականի թիվ 2215629347 որոշմամբ 29.11.2022 թվականին ժամը 10:04 ք. Երևան Բաղրամյան/Մոսկովյան խաչմերուկի հատվածում երթևեկել է «Երթևեկության ուղղությունները գոտիներով» ճանապարհային նշանով տվյալ գոտու համար չթույլատրված ուղղությամբ, որի համար սահմանվել է 5000 ՀՀ դրամի տուգանք, ծանուցումը ստացել է՝ 28/12:
04.01.2023 թվականի թիվ 2315728127 որոշմամբ 19.12.2022 թվականին ժամը 11:32 ք.Երևան Նար-Դոսի/Խորենացի խաչմերուկի հատվածում հատել է համընթաց ուղղության տրանսպորտային հոսքերը բաժանող հոծ գիծ գծանշումը, որի համար սահմանվել է 5000 ՀՀ դրամի տուգանք, ծանուցումը ստացել է՝ 19/01:
09.01.2023 թվականի թիվ 2315740794 որոշմամբ 19.12.2022 թվականին ժամը 10:29 ք.Երևան Շիրազ/Ջանիբեկյան խաչմերուկի հատվածում հատել է համընթաց ուղղության տրանսպորտային հոսքերը բաժանող հոծ գիծ գծանշումը, որի համար սահմանվել է 5000 ՀՀ դրամի տուգանք, ծանուցումը ստացել է՝ 19/01:
08.02.2023 թվականի թիվ 2315907667 որոշմամբ 22.01.2023 թվականին ժամը 22:20 ք. Երևան Ն.Բունիաթյան/Արշակունյաց խաչմերուկի հատվածում տրանսպորտային միջոցը օրվա մութ ժամանակ վարել է առանց մոտակա լույսերը միացնելու, որի համար սահմանվել է 3000 ՀՀ դրամի տուգանք, ծանուցումը ստացել է՝ 23/02:
/Հատոր 1, գ.թ. 56-57/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 13.11.2024թ. որոշմամբ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված թիվ 8180246022 արձանագրության պատճնեի, ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի վարորդական իրավունքը կասեցնելու հիմք հանդիսացող որոշումների, վարորդական իրավունքը կասեցնելու վերաբերյալ թիվ 2215069994 որոշման, որոշումները հասցեատիրոջը հանձնելու փաստը հաստատող փաստաթղթերի, 14-09-2022թ-ից մինչև 14-03-2023թ-ը կայացված թիվ 2215268760, 2215302353, 2215396507, 2215629347, 2315728127, 2315740794, 2315907667 որոշումների, Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի կողմից ROADPOLICE.AM հարթակից օգտվելու և էլեկտրոնային եղանակով ծանուցումների վերաբերյալ տեղեկանքի թվայանացված տարբերակներից արտատպված օրինակների պատճեները ճանաչվել են ապացույց:
/Հատոր 1, գ.թ. 4-6, 17-52, 81-82/
(…)
Վերլուծելով մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները),
- ապացուցված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների քրեական հակաիրավականությունը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի կողմից այդ արարքները կատարելը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։
Հանցագործությունների բազմակիության տեսանկյունից անդրադառնալով կիրառման ենթակա օրենքին, Դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
(…)
Վերլուծելով մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները),
- ապացուցված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների քրեական հակաիրավականությունը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի կողմից այդ արարքները կատարելը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։
Հանցագործությունների բազմակիության տեսանկյունից անդրադառնալով կիրառման ենթակա օրենքին, Դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
(…)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի հիմնական անմիջական օբյեկտը ճանապարհային երթևեկության և տրանսպորտային միջոցների շահագործման կանոնների խախտման կապակցությամբ մարդու, հասարակության և պետության անվտանգության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։
Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելու մեջ։
Հանցագործության սուբյեկտը հատուկ է․ որպես այդպիսին կարող է հանդես գալ միայն տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք արդեն իսկ ստացած և այդ իրավունքից զրկված կամ այդ իրավունքը կասեցված անձը։
Անդրադառնալով սույն հանցագործության սուբյեկտիվ կողմին, ապա այն բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ։ Եվ այս առումով հատկանշական է, որ անձը պետք է գիտակցի, որ ինքը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված է կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իր իրավունքը կասեցված է և այդ պայմաններում վարի տրանսպորտային միջոց։
Տվյալ արարքի որակման տեսանկյունից անդրադառնալով այն դեպքերին, երբ վարորդական իրավունքը որոշակի ժամկետով կասեցված լինելու պայմաններում անձը պարբերաբար տրանսպորտային միջոց է վարում, Դատարանը գտնում է, որ հոդվածի դիսպոզիցիայի մեկնաբանությունից կարելի է եզրահանգել, որ նման իրավիճակներում արարքին պետք է տրվի ընդհանրական գնահատական, այսինքն՝ հանցավորին առաջադրված մեղադրանքում ներառվեն բոլոր այն օրերը, որոնց ընթացքում վերջինս մեքենա է վարել, քանի որ օրենսդրական ձևակերպումից չի հասկացվում, որ խոսքը վերաբերում է միայն մեկ անգամ վարելուն, այլ ձևակերպումը վերաբերում է կասեցված ժամանակահատվածում ինչպես մեկ, այնպես էլ մի քանի անգամ կամ պարբերաբար վարելուն։ Այլ կերպ՝ վարորդական իրավունքի կասեցման ժամանակահատվածում յուրաքանչյուր անգամ տրանսպորտային միջոց վարելու հանգամանքին չպետք է առանձին գնահատական տրվի և որակումն իրականացվի համակցության կանոններով, քանի որ հիշյալ իրավիճակում խոսք չի գնում յուրաքանչյուր անգամ ծագած դիտավորության առկայության մասին: Բանն այն է, որ նման դեպքերում անձի հոգեբանական վերաբերմունքը դրսևորվում է վարորդական իրավունքի կասեցման ամբողջ ժամանակահատվածի նկատմամբ և յուրաքանչյուր անգամ տրանսպորտային միջոց վարելիս անտեսվում է այն արգելքը, որը վերաբերելի է վարորդական իրավունքի կասեցման ողջ ընթացքին:
Հակառակ մոտեցումն ինքնին կարող է հանգեցնել մի իրավիճակի, երբ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ այդ իրավունքից զրկված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելու հանգամանքն ի հայտ գալու յուրաքանչյուր դեպքում (այդ թվում՝ նույն օրն առանց ընդհատման ավտոմեքենա վարելիս տարբեր վարչական իրավախախտումներ կատարելու հանգամանքը իրավապահ մարմինների կողմից արձանագրելու պարագայում), վերջինի նկատմամբ պետք է նախաձեռնվի առանձին քրեական հետապնդում, ինչն իրավաչափ չի կարող լինել։
Այնուամենայնիվ, Դատարանը չի բացառում, որ քննարկվող հանցանքի պարբերաբար կատարման դեպքում հնարավոր է արարքը որակել համակցության կանոններով, սակայն այն տարբերությամբ, որ տրանսպորտային միջոց վարելու դեպքերը պետք է վերաբերեն վարորդական իրավունքի կասեցման առանձին ժամանակահատվածների։ Այսինքն՝ հանցագործությունների բազմակիության կանոնները կարող են կիրառվել, երբ որոշակի ժամկետով վարորդական իրավունքի կասեցման պայմաններում անձը վարում է տրանսպորտային միջոց, վարորդական իրավունքի գործողությունը վերականգվելուց հետո այն դարձյալ՝ մեկ այլ խախտման (խախտումների) հիմքով կասեցվում է, և հանցավորը նորից վարում է տրանսպորտային միջոց:
Կամ մեկ այլ դեպքում, երբ ակնհայտ է անձի առանձին, ինքնուրույն դիտավորության դրսևորումը, օրինակ՝ վարորդական իրավունքի գործողության կասեցման ժամանակահատվածի ընթացքում մեքենա վարելու համար անձին մեղադրանք առաջադրվի, որից հետո վերջինը դարձյալ շարունակի տրանսպորտային միջոց վարելը։
Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությամբ արդյունքում հարկ է արձանագրել, որ Յուրա Պետրոսյանի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը վեց ամիս ժամկետով կասեցվելուց հետո վերջինիս կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, հոկտեմբերի 15-ին, նոյեմբերի 29-ին, դեկտեմբերի 19-ին, 2023 թվականի հունվարի 22-ին և հունվարի 27-ին տրանսպորտային միջոց վարելու և իրավախախտում թույլ տալու համար Յու.Պետրոսյանի նկատմամբ կիրառվել է վարչական պատասխանատվություն՝ տուգանքի ձևով, իսկ մեկ դեպքով էլ նաև հանվել է տուգանային միավոր և այդ ժամանակահատվածում վերջինիս վերաբերյալ չի արձանագրվել տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելու փաստը:
Հիշյալից բխում է, որ սույն դեպքում Յուրա Պետրոսյանը որևէ մեղավորություն չունի այն հարցում, որ վարչական իրավախախտում կատարելու փաստն արձանագրող մարմինը պատշաճ միջոցներ չի ձեռնարկել վարորդական իրավունքի կասեցված լինելու պայմաններում վերջինի կողմից այլ՝ սույն քրեական գործով առաջադրված մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված հաջորդող օրերին տրանսպորտային միջոց վարելն արգելելու ուղղությամբ: Հատկանշական է նաև, որ ըստ սույն գործում ատկա նյութերի՝ արձանագրվել է 2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ին մեկ ժամվա տարբերությամբ երկու իրավախախտում և առկա չէ տեղեկատվություն այն մասին, թե այդ երկու իրավախախտումները կատարել է մեկ վարելու ընթացքում, թե այդ ընթացքում նաև որոշ ժամանակով դադարեցրել է ընթացքը: Հատկանշական է նաև այն, որ մեղադրյալը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տեղեկացված եղել է, որ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը կասեցված է, սակայն անհրաժեշտությունից ելնելով է վարել և չի իմացել, որ դա քրեորեն պատժելի արարք է: Այս տեսանկյունից հարկ է նկատել, որ նման հանգամանքն ինքնին քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք չէ, քանի որ անձն առնվազն գիտակցել է, որ իր վարքագիծը ոչ իրավաչափ է, սակայն քանի դեռ չի «բռնվել», շարունակել է նման վարքագծի դրսևորումը և միայն 2023 թվականի հունվարի 27-ին Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղում՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայուղի կողմից կանգնեցվելուց հետո դադարել է շարունակել իր դիտավորության մեջ ընդգրկված արարքի կատարումը:
Հետևաբար վերը նշված մեկնաբանությունների և գործով ձեռք բերված փաստական տվյալների արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում հանցագործությունների բազմակիությունը բացակայում է, քանի որ Յուրա Պետրոսյանը կատարել է միևնույն օբյեկտի դեմ ուղղված նույնական արարքներ՝ մեկ միասնական դիտավորությամբ:
Ուստի Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի կողմից կատարած արարքների նկատմամբ ենթակա է կիրառման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը /1 դրվագ/:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
(…)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան այլընտրանքային է, պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ՝ հանրային աշխատանքների, կարճաժամկետ ազատազրկման և ազատազրկման ձևով:
Ուսումնասիրելով մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի անձը` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ վերջինս նախկինում դատապարտված չի եղել, իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Հաշվի առնելով մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը` դատարանը գտնում է, որ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է տուգանքի ձևով նախատեսված պատժի:
(…)
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը չի աշխատում, Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել արարքը կատարելու պահի նվազագույն աշխատավարձի չափով: Անդրադառնալով պատժաչափի հարցին և հաշվի առնելով Յու.Պետրոսյանի մեկ միասնական դիտավորության մեջ ընդգրկվա արարքների քանակին, Դատարանը գտնում է, որ նվազագույն չափով պատիժ նշանակելով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակների իրագործմանը, սակայն միաժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար, ուստի Դատարանը գտնում է, որ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի չափով տուգանք նշանակելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Միաժամանակ հաշվի առնելով մեղադրյալի հայտարարությունը, որ տուգանքը միանվագ վճարելու հնարավորություն չունի, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանին պետք է թույլատրել նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում:
(…)
Քննարկելով մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցը` հաշվի առնելով կատարված արարքի բնույթը և հանրորեն վտանգավորության աստիճանը, այն կատարելուց հետո անձի դրսևորած վարքագիծը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի նկատմամբ «Բացակայելու արգելք» խափանման միջոցն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով որպես արտավարութային փաստաթղթեր ապացույց ճանաչված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված թիվ 8180246022 արձանագրության պատճնեի, ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի վարորդական իրավունքը կասեցնելու հիմք հանդիսացող որոշումների, վարորդական իրավունքը կասեցնելու վերաբերյալ թիվ 2215069994 որոշման, որոշումները հասցեատիրոջը հանձնելու փաստը հաստատող փաստաթղթերի, 14-09-2022թ-ից մինչև 14-03-2023թ-ը կայացված թիվ 2215268760, 2215302353, 2215396507, 2215629347, 2315728127, 2315740794, 2315907667 որոշումների, Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի կողմից ROADPOLICE.AM հարթակից օգտվելու և էլեկտրոնային եղանակով ծանուցումների վերաբերյալ տեղեկանքի թվայանացված տարբերակներից արտատպված օրինակների պատճեների պահպանման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է թողնել կցված քրեական գործին: (...)»:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները.
Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ․Ղազինյանը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2025 թվականի փետրվարի 10-ին թիվ ԵԴ1/3757/01/24 քրեական գործով կայացված դատավճիռը և քրեական գործն ուղարկել նույն դատարան՝ մեկ այլ կազմով նոր քննության:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում, մասնավորապես նշված է, որ․ «(...) ՈՒսումնասիրելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից 2025 թվականի փետրվարի 10-ին թիվ ԵԴ1/3757/01/24 քրեական գործով կայացված դատավճիռը՝ գտնում եմ, որ այն օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված դատական ակտ չէ և ենթակա է բեկանման, հետևյալ պատճառաբանությամբ․
Ի հիմնավորումն կայացված դատական ակտի, Դատարանը, մասնավորապես, արձանագրել է հետևյալը.
(...)
Ուսումնասիրելով և վերլուծելով վիճարկվող դատական ակտով Դատարանի արձանագրված հիմնավորումները՝ գտնում եմ, որ դրանք անհիմն են, կառուցված են մակերեսային և հատվածական վերլուծությունների հիման վրա, որպիսի պայմաններում հարկ է արձանագրել հետևյալը.
(...)
Հաշվի առնելով վերոնշյալ իրավական կարգավորումների պահանջները՝ հարկ է արձանագրել, որ վիճարկվող դատական ակտով Դատարանի արձանագրած հետևությունները չեն բխում ինչպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի պահանջներից, այնպես էլ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքից:
Այսպես՝ սույն քրեական գործով Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանի նկատմամբ հսկող դատախազի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով /8 դրվագ/ նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված հանրորեն վտանգավոր այն արարքների կատարման համար, որ նա, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ժամը 09.13-ի սահմաններում Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում վարել է Օպել մակնիշի 37MA661 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 26-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215268760 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի սեպտեմբերի 24-ին ժամը 16.57-ի սահմաններում ՀՀ Մ-3 մայրուղու 96-րդ կիլոմետրի՝ Ծիլքար գյուղի հատվածում վարել է Մերսեդես մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի սեպտեմբերի 30-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215302353 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ժամը 21.35-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Քրիստափոր և Տիգրան Մեծ փողոցների խաչմերուկի հատվածում վարել է Մերսեդես մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի հոկտեմբերի 24-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215396507 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի նոյեմբերի 29-ին ժամը 10.04-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բաղրամյան և Մոսկովյան փողոցների խաչմերուկի հատվածում վարել է Օպել մակնիշի 37MA661 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի դեկտեմբերի 13-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215629347 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ժամը 11.32-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նոր-Դոսի և Խորենացի փողոցների խաչմերուկի հատվածում վարել է Մերսեդես մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2023 թվականի հունվարի 04-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2315728127 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ժամը 10.29-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Շիրազի և Ջանիբեկյան փողոցների խաչմերուկի հատվածում վարել է Մերսեդես մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2023 թվականի հունվարի 09-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2315740794 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2023 թվականի հունվարի 22-ին ժամը 22.20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բունիաթյան և Արշակունյաց փողոցների խաչմերուկում վարել է Մերսեդես մակնիշի 02AQ101 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2023 թվականի փետրվարի 08-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2315907667 որոշմամբ:
Բացի այդ՝ Յուրա Դերենիկի Պետրոսյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ծառայողի կողմից 2022 թվականի օգոստոսի 25-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 2215069994 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով կասեցնելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2023 թվականի հունվարի 27-ին ժամը 09.40-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղում վարել է Օպել մակնիշի 37MA661 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180246022 արձանագրությամբ:
Ներկայացված մեղադրանքի համադրված դիտարկումը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքում ձևավորված իրավական չափանիշների հետ թույլ տվեց արձանագրել, որ վիճարկվող դատական ակտի կայացմամբ Դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ Յուրա Պետրոսյանին մեղսագրվող արարքները թեև եղել են նույնական և ոտնձգել են միևնույն օբյեկտի դեմ, սակայն կապված չեն միասնական դիտավորությամբ, այլ յուրաքանչյուր դեպքում Յուրա Պետրոսյանի մեղավորությունը ծագել է առանձին և ուղղված է եղել իր ավտոմեքենան յուրաքանչյուր դեպքում առանձին ուղղությամբ վարելուն՝ գտնում եմ, որ նկարագրված չի կարող դիտարկվել որպես շարունակվող հանցագործություն և պետք է դիտարկվի հանցագործությունների համակցության կանոններով: Ասվածը հիմնավորվում է նաև այն հանգամանքով, որ մեղսագրվող արարքների ժամանակագրությունն ընդգրկում է 2022 թվականի սեպտեմբերից 2023 թվականի հունվարն ընկած ժամանակահատվածը, իսկ բուն արարքների կատարման միջև առկա է 20 օրից մինչև 1 ամիս ժամանակային խզում: Նշված պայմաններում Դատարանի կողմից մեղադրյալի ցուցմունքին տրված մեկնաբանությունն առ այն, որ անձն առնվազն գիտակցել է, որ իր վարքագիծը ոչ իրավաչափ է, սակայն քանի դեռ չի «բռնվել», շարունակել է նման վարքագծի դրսևորումը և միայն 2023 թվականի հունվարի 27-ին Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողության ծառայողի կողմից կանգնեցվելուց հետո դադարել է շարունակել իր դիտավորության մեջ ընդգրկված արարքի կատարումը, առնվազն անհիմն է և կամայական մեկնաբանության արդյունք է, քանի որ վերջինս նման տեղեկատվություն չի հայտնել՝ փոխարենը նշելով, որ դա իր միակ վաստակն է և վարում է ըստ անհրաժեշտության, իսկ յուրաքանչյուր դեպքում «անհրաժեշտության» առաջացումը պայմանավորում է նոր դիտավորության ծագում:
Ինչ վերաբերում է քննարկվող հանցակազմի օրենսդրական ձևակերպման վերաբերյալ առկա պնդումներին՝ գտնում եմ, որ դրանք ևս անհիմն են և կառուցված են հանցակազմի հատկանիշների մակերեսային մեկնաբանության վրա, քանի որ, իրավանորմի դիսպոզիցիան, ինքնին վկայում է, որ դրա հիմքում ընկած է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելու փաստը, իսկ բարձրացված հարցերը ենթակա են պարզաբանման և լուծման քննության ընթացքում:
Նման պայմաններում միասնական դիտավորության վերաբերյալ պնդումներն առնվազն անհիմն են: Այդունքում, անհրաժեշտ է արձանագրել, որ վիճարկվող դատական ակտով արձանագրված հետևության պայմաններում Դատարանը պատշաճ ուշադրության առարկա չի դարձրել կոնկրետ հանցագործության օբյեկտին, կատարվող արարքների բնույթին, կատարման եղանակին, ժամանակագրությանը, դրանց միջև առկա ժամանակային խզմանը, դիտավորության ու նպատակի առանձնահատկություններին: (...)»:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Դատական նիստի ժամանակ դատախազը պնդեց իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց այն բավարարել։
Պաշտպանն առարկեց ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրեց այն մերժել։
Մեղադրյալը միացավ պաշտպանի առարկություններին։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»:
Վերաքննիչ դատարանը, մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, լսելով դատախազի հիմնավորումները՝ վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, պաշտպանի և մեղադրյալի առարկությունները՝ վերաքննիչ բողոքի դեմ, գտնում է, որ Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ․Ղազինյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 68-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ոչ ոք չի կարող կրկին դատվել նույն արարքի համար:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասի դրույթները չեն խոչընդոտում գործի վերանայմանը՝ օրենքին համապատասխան, եթե առկա են նոր կամ նոր երևան եկած հանգամանքներ, կամ գործի քննության ժամանակ տեղ են գտել հիմնարար թերություններ, որոնք կարող էին ազդել գործի արդյունքի վրա:»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 7-րդ արձանագրության 4-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Ոչ ոք չպետք է միևնույն պետության իրավազորության շրջանակներում երկրորդ անգամ դատվի կամ քրեական դատավարության կարգով պատժվի այն հանցագործության կապակցությամբ, որի համար նա արդեն վերջնականապես արդարացվել է կամ դատապարտվել այդ պետության օրենքին և քրեական դատավարությանը համապատասխան»։
«Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասին» միջազգային դաշնագրի 14-րդ հոդվածի 7-րդ կետի համաձայն` «Ոչ ոք չպետք է կրկին անգամ դատվի կամ պատժվի այն հանցագործության համար, որի համար նա արդեն վերջնականապես դատապարտվել է կամ արդարացվել յուրաքանչյուր երկրի օրենքին և քրեական դատավարության իրավունքին համապատասխան»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 25-րդ կետի համաձայն՝
«25) շարունակվող հանցագործություն է համարվում՝ մեկ միասնական դիտավորությամբ, միևնույն օբյեկտի դեմ ուղղված նույնական արարքներով հանցանքի կատարում.»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...) Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը (...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:
2. Հանցանք չի համարվում այն արարքը, որը թեև ձևականորեն պարունակում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված հատկանիշներ, սակայն իր նվազ վտանգավորության պատճառով ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձին, հասարակությանը կամ պետությանն էական վնաս չի պատճառել և չէր կարող պատճառել»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական պատասխանատվության ենթակա է այն անձը, որը սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված արարքը կատարել է մեղավորությամբ:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված արարքը համարվում է մեղավորությամբ կատարված, եթե այն կատարողը գիտակցել է իր արարքի հակաիրավականությունը կամ թեև չի գիտակցել, բայց կարող էր գիտակցել դա:
3. Սույն օրենսգիրքը հիմնվում է արարքի հակաիրավականությունը գիտակցելու կամ դա գիտակցելու կարողության կանխավարկածի վրա»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ՎԲ-107/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) Արարքը հանցավոր է ճանաչվում միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեսված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ: Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունն անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին (...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Հանցագործությունների բազմակիությունը բացակայում է մեկ տևող կամ շարունակվող հանցագործության դեպքում»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
« 1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը նույն արարքի համար օրենքով սահմանված պատասխանատվության կիրառումից հետո` մեկ տարվա ընթացքում՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնհինգապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն՝
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման՝ ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերաքննության արդյունքով վերաքննիչ դատարանը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ: Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանը մերժում է վերաքննիչ բողոքը, սակայն գտնում է, որ գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտը թերի կամ մասնակի սխալ է հիմնավորված, ապա հիմնավորում է անփոփոխ թողնված դատական ակտը.
(...)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շարունակվող հանցագործության և հանցագործությունների իրական համակցության կանոնների կիրառման կապակցությամբ Վարդան Մկրտչյանի, Արբակ Առաքելյանի և Գրիշա Մուրադյանի գործով որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ «(...)[Թ]ե՛ իրական համակցությունը, թե՛ շարունակվող հանցագործությունը դրսևորվում են մեկից ավելի արարքների կատարմամբ, հետևաբար կատարվող արարքներին ճիշտ քրեաիրավական գնահատական տալու հարցում կարևոր է դրանց տարանջատման հստակ չափանիշների սահմանումը: Այսպես` հանցագործությունների իրական համակցությունը հանցագործությունների բազմակիության տեսակներից մեկն է (հանցագործությունների ռեցիդիվի հետ միասին) և բնութագրվում է վերջինիս բնորոշ այնպիսի ընդհանուր հատկանիշով, ինչպիսին է միևնույն անձի կողմից մեկից ավելի արարքներով երկու կամ ավելի ինքնուրույն հանցակազմ պարունակող հանցանքներ կատարելով: Ընդ որում, իրական համակցություն են կազմում տարբեր, միասնական դիտավորությամբ չկապված այնպիսի արարքներ, որոնք պարունակում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի տարբեր կամ միևնույն հոդվածներով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ:
Ինչ վերաբերում է շարունակվող հանցագործությանը, ապա այն բարդ (եզակի) հանցագործության տեսակ է, որը թեպետ դրսևորվում է որոշակի ժամանակային ընդմիջումներով կատարվող մեկից ավելի հակաիրավական արարքներով, այնուամենայնիվ դիտվում է որպես մեկ հանցագործություն և որակվում է քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի մեկ հոդվածով կամ հոդվածի մասով: Վերոնշյալը պայմանավորված է կատարվող արարքների միջև գոյություն ունեցող սերտ կապով, ինչը թույլ է տալիս դրանք գնահատել որպես մեկ ամբողջություն: Մասնավորապես, շարունակվող հանցագործությունը բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ այնպիսի հատկանիշներով, որոնցով տարանջատվում է հանցագործությունների իրական համակցությունից:
Այսպես` շարունակվող հանցագործության օբյեկտիվ հատկանիշը ենթադրում է, որ`
- կատարվող արարքներից յուրաքանչյուրը ոտնձգում է միևնույն օբյեկտի, ընդ որում, որպես կանոն, միևնույն անմիջական օբյեկտի դեմ, այսինքն` այն հասարակական հարաբերության, որը վնասվում է կոնկրետ հանցագործության կատարման արդյունքում (օրինակ` հափշտակությունների դեպքում անմիջական օբյեկտը կոնկրետ անձի սեփականության պաշտպանությանն ուղղված հարաբերություններն են): Միևնույն ժամանակ, կատարված մեկից ավելի արարքները շարունակվող հանցագործություն դիտելու հարցում, կոնկրետ հանցակազմի առանձնահատկություններով պայմանավորված, հաշվի են առնվում նաև օբյեկտիվ բնույթի այլ հատկանիշներ, ինչպիսիք են, օրինակ, հանցագործության եղանակը (միևնույն կամ նմանատիպ եղանակով), միևնույն աղբյուրից կատարված լինելու հանգամանքը (օրինակ` հափշտակությունների դեպքում), հանցավոր հետևանքի (արդյունքի) միասնականությունը և այլն,
- կատարվող արարքները նույնական են, այսինքն` նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի միևնույն հոդվածով կամ հոդվածի մասով: Ընդ որում, խոսքն իրավաբանական առումով նույնականության մասին է, իսկ փաստական կողմով արարքները կարող են միմյանցից տարբերվել (օրինակ` հրազենի ապօրինի ձեռքբերումն ու իրացումը փաստական հատկանիշներով թեպետ տարբերվում են, սակայն իրավաբանորեն դրանք նույնական արարքներ են, քանի որ միևնույն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի եղանակ են):
(…) Ինչ վերաբերում է շարունակվող հանցագործության սուբյեկտիվ հատկանիշին, ապա այն ենթադրում է հանցավորի մոտ միասնական դիտավորության և նպատակի առկայություն: Այլ կերպ ասած` անձը պետք է նախնական մտադրություն ունենա կատարելու կոնկրետ հանցանքը մեկից ավելի, որոշակի ժամանակային ընդմիջումներով առանձնացված նույնական արարքներով: Ընդ որում, շարունակվող հանցագործությունների դեպքում միասնական դիտավորությունը կարող է արտահայտվել հետևյալ կերպ`
- շարունակվող հանցագործության մաս կազմող բոլոր արարքների և ընդհանուր հանցավոր արդյունքի նկատմամբ անձի դիտավորությունը կոնկրետացված է և առաջանում է նախքան առաջին արարքը կատարելը (դասական միասնական դիտավորություն),
- կատարվելիք հետագա արարքների նկատմամբ միասնական դիտավորությունն առաջանում է նախորդող արարքը կատարելու ընթացքում (վերաճող միասնական դիտավորություն),
- ընդհանուր հանցավոր արդյունքի նկատմամբ հանցավորի դիտավորությունը թեպետ կոնկրետացված չէ, սակայն վերջինս ունի միասնական դիտավորություն` հանցագործության միևնույն անմիջական օբյեկտի դեմ ոտնձգությունն իրականացնելու մեկից ավելի նույնական արարքներով:
(…) Ամփոփելով վերոշարադրյալը` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կատարված մեկից ավելի արարքները կարող են դիտվել որպես շարունակվող հանցագործություն և որակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մեկ հոդվածով (հոդվածի մասով կամ կետով) միայն (...) օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշների միաժամանակյա առկայության պայմաններում:
Այսպիսով, շարունակվող հանցագործությունը մեկ միասնական բարդ հանցագործության տեսակ է, որը ձևավորվում է նույնական այնպիսի արարքներից, որոնց միջև, որպես կանոն, առկա է հարաբերականորեն ոչ մեծ ժամանակային խզում, և որոնք ոտնձգում են միևնույն անմիջական օբյեկտի դեմ, ընդգրկված են մեկ միասնական դիտավորությամբ և հանդես են գալիս որպես մեկ ամբողջական հանցագործության առանձին օղակ»:» (տե՛ս Վարդան Մկրտչյանի, Արբակ Առաքելյանի և Գրիշա Մուրադյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԿԴ3/0034/01/15 որոշումը)։
Մեկ այլ որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ «(…)Շարունակվող հանցագործությունները բաղկացած են մեկից ավելի նույնական արարքներից, որոնցից յուրաքանչյուրը թեկուզև ինքնուրույն հանցակազմ է պարունակում, բայց ընդգրկված են միասնական դիտավորության մեջ, հետապնդում են մեկ ընդհանուր նպատակ, հետևաբար դիտվում են իբրև մեկ հանցագործություն, որն ավարտված է համարվում հանցավորի դիտավորությամբ ընդգրկված վերջին արարքի կատարման պահից:» (տե՛ս ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի` Ս.Ղամբարյանի և այլոց գործով 2014թ. մարտի 28-ի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշում)։
Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի հիմնական անմիջական օբյեկտը ճանապարհային երթևեկության և տրանսպորտային միջոցների շահագործման կանոնների խախտման կապակցությամբ մարդու, հասարակության և պետության անվտանգության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։ Հանցագործության սուբյեկտը հատուկ է․ որպես այդպիսին կարող է հանդես գալ միայն տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք արդեն իսկ ստացած և այդ իրավունքից զրկված կամ այդ իրավունքը կասեցված անձը։ Հանցակազմի պարտադիր հատկանիշը հանցագործության սուբյեկտի՝ տրանսպորտային միջոցը վարելու պահին այն վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելու և դրա մասին վարորդի իրազեկված լինելու հանգամանքն է, որը հանդիսանում է վերոնշյալ հանցագործության համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու պարտադիր պայման: Ընդ որում, արարքում հանցակազմի առկայությունը հավաստելու համար անհրաժեշտ է, որ վերոնշյալ պարտադիր հատկանիշը ոչ միայն լինի առկա և իրական, այլև ընդգրկվի հանցավորի գիտակցությամբ, մասնավորապես, արարքի կատարման պահին անձը պետք է ոչ միայն զրկված լինի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից կամ նրա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը պետք է կասեցված լինի, այլև նա պետք է գիտակցի այդ հանգամանքը:
Անդրադառնալով սույն հանցագործության սուբյեկտիվ կողմին, ապա այն բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ։ Սույն հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է ակտիվ վարքագծով՝ գործողությամբ, այն է՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելով կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելով նույն արարքի համար օրենքով սահմանված պատասխանատվության կիրառումից հետո` մեկ տարվա ընթացքում։
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ քննարկվող հանցակազմը ձևական է, հանցագործությունն ավարտված է համարվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի դիսպոզիցիայում նկարագրված գործողությունը կատարելու պահից:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նյութական հանցակազմերով հանցագործություններում ավարտված հանցակազմի առկայությունն օրենսդիրը կապում է օրենքում նշված որոշակի հետևանքների վրա հասնելու հետ։ Այլ կերպ ասած՝ նյութական հանցակազմերով հանցագործություններն ավարտված են համարվում, երբ վրա են հասնում համապատասխան հոդվածի դիսպոզիցիայում նշված հանրորեն վտանգավոր հետևանքները, երբ հանրորեն վտանգավոր արարքի և նշյալ հետևանքների միջև առկա է պատճառահետևանքային կապ, մինչդեռ ձևական հանցակազմի կառուցվածքն այնպիսին է, որ հանցագործությունն ավարտված է համարվում այն պահից, երբ առկա է հանրորեն վտանգավոր արարքը գործողությունը կամ անգործությունը, մասնավորապես՝ ձևական հանցակազմերով հանցագործություններն ավարտված են համարվում հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարման պահից՝ անկախ հետևանքների վրա հասնելուց։ Սույն հանցանքների կատարման դեպքում ևս առկա են հետևանքներ, բայց դրանք գտնվում են «հանցակազմի սահմաններից դուրս», նշանակություն չունեն արարքի՝ որպես որոշակի հանցագործության որակման համար և կարող են իրավական նշանակություն ունենալ, եթե նախատեսված են օրենքում որպես պատիժ նշանակելիս հանցավորի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ շարունակվող է համարվում այն հանցագործությունը, որը բաղկացած է մեկից ավելի նույնական արարքներից, որոնք առանձին վերցրած, թեկուզև ինքնուրույն հանցակազմ են ներկայացնում, սակայն ընդգրկված են միասնական դիտավորության մեջ և ունեն մեկ ընդհանուր նպատակ, ուստի միասին վերցրած դիտվում են իբրև մեկ հանցագործություն։ Կատարված մեկից ավելի արարքները կարող են դիտվել որպես շարունակվող հանցագործություն և որակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մեկ հոդվածով (հոդվածի մասով կամ կետով) միայն հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշների միաժամանակյա առկայության պայմաններում:
Մասնավորապես՝ շարունակվող հանցագործության օբյեկտիվ հատկանիշը ենթադրում է, որ`
- կատարվող արարքներից յուրաքանչյուրը ոտնձգում է միևնույն օբյեկտի, ընդ որում, որպես կանոն, միևնույն անմիջական օբյեկտի դեմ, այսինքն` այն հասարակական հարաբերության, որը վնասվում է կոնկրետ հանցագործության կատարման արդյունքում,
- կատարվող արարքները նույնական են, այսինքն` նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի միևնույն հոդվածով կամ հոդվածի մասով: Ընդ որում, խոսքն իրավաբանական առումով նույնականության մասին է, իսկ փաստական կողմով արարքները կարող են միմյանցից տարբերվել։
Շարունակվող հանցագործության սուբյեկտիվ հատկանիշը ենթադրում է հանցավորի մոտ միասնական դիտավորության և նպատակի առկայություն: Այլ կերպ ասած` անձը պետք է նախնական մտադրություն ունենա կատարելու կոնկրետ հանցանքը մեկից ավելի, որոշակի ժամանակային ընդմիջումներով առանձնացված նույնական արարքներով:
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ արարքները կարող են համարվել մեկ միասնական դիտավորությամբ կատարված այն դեպքում, երբ արարքները հանդիսանում են մեկ միասնական նպատակի իրականացման միջոցներ, միայն այդ արաքներից յուրաքանչյուրի իրականացման դեպքում կարող է մեղադրյալի նպատակը իրականացված համարվել կամ արարքներից մեկը հանցավորի նպատակն է, իսկ մյուսը այդ նպատակին հասնելու միջոցը, ուստի սույն գործի շրջանակներում էական է հանցավորի դիտավորության բացահայտումը։
Վերոգրյալ իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով հաստատված է մեղադրյալ Յւրա Պետրոսյանին մեղսագրվող արարքների կատարման ժամանակ հանցավորի դիտավորության միասնականությունը, միասնական նպատակն ու շարժառիթը, որոնց շնորհիվ մեկից ավելի միաբնույթ արարքները պետք է գնահատվեն որպես մեկ ամբողջություն, որպիսի պայմաններում Վերաքննիչ դատարանի համոզմամբ մեղադրյալի կատարած արաքները կատարվել են մեկ միասնական դիտավորությամբ, մասնավորապես՝ վերջինս ունեցել է միասնական դիտավորություն` հանցագործության միևնույն անմիջական օբյեկտի դեմ ոտնձգությունն իրականացնելու մեկից ավելի նույնական արարքներով:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները, որոնք Յուրա Պետրոսյանը հաջորդաբար կատարել է 2022 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, 2022 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, , 2022 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, 2022 թվականի նոյեմբերի 29-ին, 2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, 2022 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, 2023 թվականի հունվարի 22-ին և 2023 թվականի հունվարի 27-ին հանդիսանում են մեկ շարունակվող հանցանք, դրանց կատարումը հետապնդել է մեկ ընդհանուր նպատակ և ընդգրկվում է Յուրա Պետրոսյանի մեկ միասնական դիտավորության մեջ: Այլ խոսքով՝ Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ Յուրա Պետրոսյանը կատարել է ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված մեկից ավելի արարքներ, այլ մեկ (եզակի) բարդ հանցագործություն, հետևաբար բողոքաբերի պնդումներն առ այն, որ դրանց պետք է տրվեն առանձին իրավական գնահատականներ, Վերաքննիչ դատարանն ընդունելի չի համարում։
Վերոգրյալի համատեքստում Վերաքննիչ դատարանն, անդրադառնալով բողոքաբերի այն փաստարկներին, որ «Յուրա Պետրոսյանին մեղսագրվող արարքները թեև եղել են նույնական և ոտնձգել են միևնույն օբյեկտի դեմ, սակայն կապված չեն միասնական դիտավորությամբ, այլ յուրաքանչյուր դեպքում Յուրա Պետրոսյանի մեղավորությունը ծագել է առանձին և ուղղված է եղել իր ավտոմեքենան յուրաքանչյուր դեպքում առանձին ուղղությամբ վարելուն՝ գտնում եմ, որ նկարագրված չի կարող դիտարկվել որպես շարունակվող հանցագործություն և պետք է դիտարկվի հանցագործությունների համակցության կանոններով», քրեական գործի ուսումնասիրությամբ եզրահանգում է, որ դրանք անհիմն են, Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ մեղադրյալ Յուրա Պետրոսյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության՝ արձանագրելով, որ սույն դեպքում մեղադրյալը մեկ միասնական դիտավորության մեջ ընդգրկված արարքներով կատարել է միևնույն անմիջական օբյեկտի դեմ ուղղված մեկ (եզակի) շարունակվող հանցագործություն։
Մասնավորապես՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախպատեսված հանցանքի պարբերաբար կատարման դեպքում հնարավոր է արարքը որակել համակցության կանոններով այն դեպքում, երբ տրանսպորտային միջոց վարելու դեպքերը վերաբերում են վարորդական իրավունքի կասեցման առանձին ժամանակահատվածների։ Այսինքն՝ հանցագործությունների բազմակիության կանոնները կարող են կիրառվել, երբ որոշակի ժամկետով վարորդական իրավունքի կասեցման պայմաններում անձը վարում է տրանսպորտային միջոց, վարորդական իրավունքի գործողությունը վերականգվելուց հետո այն դարձյալ՝ մեկ այլ խախտման (խախտումների) հիմքով կասեցվում է, և հանցավորը նորից վարում է տրանսպորտային միջոց: Քննարկվող արարքները համակցության կանոններով հնարավոր կլիներ որակել նաև այն դեպքում, երբ յուրաքանչյուր դեպքում ակնհայտ լիներ անձի առանձին, ինքնուրույն դիտավորության դրսևորումը, ինչը սույն դեպքում չի հիմնավորվել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված ապացույցներով, իսկ բողոքաբերի կողմից չեն ներկայացվել հակառակի մասին վկայող բավարար և անհրաժեշտ ապացույցներ։
Վերոգրյալի համատեքստում Վերաքննիչ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի այն դատողություններին, որ «Տվյալ արարքի որակման տեսանկյունից անդրադառնալով այն դեպքերին, երբ վարորդական իրավունքը որոշակի ժամկետով կասեցված լինելու պայմաններում անձը պարբերաբար տրանսպորտային միջոց է վարում, Դատարանը գտնում է, որ հոդվածի դիսպոզիցիայի մեկնաբանությունից կարելի է եզրահանգել, որ նման իրավիճակներում արարքին պետք է տրվի ընդհանրական գնահատական, այսինքն՝ հանցավորին առաջադրված մեղադրանքում ներառվեն բոլոր այն օրերը, որոնց ընթացքում վերջինս մեքենա է վարել, քանի որ օրենսդրական ձևակերպումից չի հասկացվում, որ խոսքը վերաբերում է միայն մեկ անգամ վարելուն, այլ ձևակերպումը վերաբերում է կասեցված ժամանակահատվածում ինչպես մեկ, այնպես էլ մի քանի անգամ կամ պարբերաբար վարելուն։ Այլ կերպ՝ վարորդական իրավունքի կասեցման ժամանակահատվածում յուրաքանչյուր անգամ տրանսպորտային միջոց վարելու հանգամանքին չպետք է առանձին գնահատական տրվի և որակումն իրականացվի համակցության կանոններով, քանի որ հիշյալ իրավիճակում խոսք չի գնում յուրաքանչյուր անգամ ծագած դիտավորության առկայության մասին: Բանն այն է, որ նման դեպքերում անձի հոգեբանական վերաբերմունքը դրսևորվում է վարորդական իրավունքի կասեցման ամբողջ ժամանակահատվածի նկատմամբ և յուրաքանչյուր անգամ տրանսպորտային միջոց վարելիս անտեսվում է այն արգելքը, որը վերաբերելի է վարորդական իրավունքի կասեցման ողջ ընթացքին:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Յուրա Պետրոսյանը կատարել է մեկ միասնական դիտավորության մեջ ընդգրկված արարքներով միևնույն անմիջական օբյեկտի դեմ ուղղված մեկ (եզակի) շարունակվող հանցագործություն, որը թեպետ դրսևորվել է որոշակի ժամանակային խզումներով կատարվող մեկից ավելի հակաիրավական արարքներով, այնուամենայնիվ պետք է դիտվի է որպես մեկ հանցագործություն և որակվի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի մեկ հոդվածի մասով: Վերոնշյալը պայմանավորված է Յուրա Պետրոսյանի կողմից կատարված արարքների միջև գոյություն ունեցող սերտ կապով, ինչը թույլ է տալիս դրանք գնահատել որպես մեկ ամբողջություն:
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմքեր չկան, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդեցություն է ունեցել կամ կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ դատախազի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ, 363-րդ, 367-րդ, 370-373-րդ, 375-376-րդ և 378-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը


ՈՐՈՇԵՑ

Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ․Ղազինյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի փետրվարի 10-ի թիվ ԵԴ1/3757/01/24 դատավճիռը թողնել անփոփոխ։
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ

Մ․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ