ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Գործ թիվ ԵԴ1/3732/01/24
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրողներ՝ Ելենա Կարապետյանի,
Ռոլանդ Գրիգորյանի,
Ռոբերտ Մկրտչյանի,
տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ՝ Ազատ Ավագիմյանի,
տուժող՝ Կարեն Պետրոսյանի,
պաշտպաններ՝ Զոյա Հակոբյանի,
Վրույր Պետրոսյանի,
մեղադրյալներ՝ Պապին Նաղաշյանի,
Վարդան Նաղաշյանի,

2025թ. հունիսի 25 ք. Երևան,

դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ՝ արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Պապին Վարդանի Նաղաշյանի
(ծնված՝ 04.10.1990թ. ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան Զ.Քանաքեռցու փողոց, տուն 4 հասցեում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով՝


ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2024թ. սեպտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով նախաձեռնվել է թիվ 09109424 քրեական վարույթը։
2. 2024թ. սեպտեմբերի 16-ի քննիչի որոշմամբ թիվ 09109424 քրեական վարույթով Կարեն Պետրոսյանը ճանաչվել է որպես տուժող։
3. 2024թ. նոյեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ելենա Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել է թիվ 09109424 քրեական վարույթով Պապին Վարդանի Նաղաշյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
4. 2024թ. նոյեմբերի 29-ի քննիչի որոշմամբ թիվ 09109424 քրեական վարույթով մեղադրյալ Պապին Վարդանի Նաղաշյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
5. 2024թ. դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի քրեական դատարան է ստացվել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ելենա Կարապետյանի կողմից թիվ 09109424 քրեական վարույթով հաստատված մեղադրական եզրակացությունն՝ ըստ մեղադրանքի՝ Պապին Վարդանի Նաղաշյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով:
6. Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3732/01/24 քրեական գործի համարը, որը 2024թ. դեկտեմբերի 11-ին էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2024թ. դեկտեմբերի 12-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
7. 2024թ. դեկտեմբերի 13-ին Դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3732/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
8. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024թ. դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ Պապին Վարդանի Նաղաշյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
9. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ. հունիսի 25-ի որոշմամբ Պապին Վարդանի Նաղաշյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը վերացվել է և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է ընտրվել գրավը՝ 500.000 հազար ՀՀ դրամի չափով։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Պապին Վարդանի Նաղաշյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով՝ այն արարքի համար, որ նա «(…) խմբի կազմում՝ Վարդան Նաղաշյանի հետ միասին հարվածներ է հասցրել մերձավոր ազգական հանդիսացող կնոջ ծնողի՝ Կարեն Պետրոսյանի տարբեր մասերի։
Այսպես՝
2024 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ ժամը 23։15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Քանաքեռցու փողոցի 4-րդ հասցեի դիմաց անձնական հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ Պապին Նաղաշյանի հայրը՝ Վարդան Նաղաշյանը հարվածներ է հասցրել տուժողի ձախ աջքին, աջ ուսին և գլխի գագաթային հատվածին, որից հետո Պապին Նաղաշյանը, լրացնելով հոր՝ Վարդան Նաղաշյանի գործողությունները հարվածներ է հասցրել Կարեն Պետրոսյանի դեմքին և ուսին, որի հետևանքով Կարեն Պետրոսյանը ընկել է գետնին, այդ ժամանակ Պապին Նաղաշյանը շարունակել է ոտքերով հարվածներ հասցնել տուժողին, վերջինիս պատճառելով ձախ ակնակապճի դրսային մակերեսի արյունազեղման ձևով մարմնական վնասվածքներ։
Այսպիսով՝ Պապին Վարդանի Նաղաշյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարում։
(...)»
3. Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների՝ 2025 թվականի հունիսի 25-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալ Պապին Նաղաշյանը, պաշտպաններ Զոյա Հակոբյանը, Վրույր Պետրոսյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ։
Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալ Պապին Նաղաշյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն է, բավարար ժամանակ ունեցել է պաշտպանների հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանները պատասխանել են հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում է, որ պարտավոր չէ համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունի ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, չի օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունի, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացնելու մեղադրանքի հետ մեղադրյալի համաձայնության հիման վրա, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպաններ Զոյա Հակոբյանը և Վրույր Պետրոսյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեցին, որ պաշտպանյալի հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել են մեղադրանքի էությունը, որի հետ նա համաձայն է, մեղադրյալը հասկանում և գիտակցում է մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալը կամավոր և գիտակցված է ընդունում մեղադրանքը և ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել են արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Տուժող Կարեն Պետրոսյանը Դատարանին հայտնեց, որ չի առարկում արագացված վարույթ կիրառելու դեմ։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
4. Լրացուցիչ դատալսումներում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի հունիսի 25-ին արտատպված Պապին Նաղաշյանի մասին դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Պապին Նաղաշյանը նախկինում դատված չի եղել,
- 2025 թվականի հունիսի 25-ին արտատպված Պապին Նաղաշյանի վերաբերյալ ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը. առկա է ամուսնության պետական գրանցման մասին թիվ 9210 ակտը, Լյուսի Պապինի Նաղաշյանի (ծնված՝ 05.08.2024թ.) ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ 26278 ակտը,
- 2025 թվականի հունիսի 25-ին արտատպված Պապին Նաղաշյանի վերաբերյալ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի՝ Պապին Նաղաշյանի եկամուտների վերաբրեյալ,
- Պապին Նաղաշյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Զ.Քանաքեռցու հասցեի թաղային լիազոր Խաչիկ Մելինյանի կողմից 24.12.2024թ. տրված բնութագիրը, համաձայն որի՝ Պապին Նաղաշյանը 1990թ. բնակվում է Երևան քաղաքի Զ.Քանաքեռցու փողոցի տուն 4 հասցեում, հանդիսանում է կարգապահ, ազնիվ, հարևանասեր, ընկերասեր անձնավորություն, մշտապես աջակցել է վերջիններին, հարևանության և ընկերության հետ երբևէ որևէ վիճաբանության մեջ չի եղել, այդպիսի դեպք երբևէ չի արձանարգվել,
- Պապին Նաղաշյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Զ.Քանաքեռցու հասցեի հարևանների՝ Էլմիրա Սադոյանի, Արա Ղազարյանի, Հարություն Գյուլնազարյանի, Ռազմիկ Գասպարյանի, Գագիկ Գյուլնազարյանի, Արմինե Վարդանյանի, Նարեկ Հարությունյանի, Աշխեն Եգոյանի, կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի՝ Պապին Նաղաշյանը հանդիսանում է բարի, աշխատասեր, հարևանասեր, կարգապահ, հարգալից անձնավորություն, ունի բազմաթիվ դրական հատկանիշներ, միշտ աջակցում է հարևաններին, կնոջ հանդեպ եղել է հոգատար, նվիրված ուշադիր ամուսին, ունի մի քանի արհեստ և մասնագիտություն։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
(...)»
Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալ Պապին Նաղաշյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են Պապին Նաղաշյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է Պապին Նաղաշյանի կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի համաձայն՝
«1. Հարվածներ հասցնելը կամ բռնի այլ գործողություններ կատարելը, եթե չեն առաջացել սույն օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները`
(…)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է`
(…)
5) մի խումբ անձանց կողմից,
6) մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից,
(…)
պատժվում է հանրային աշխատանքներով` հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով:»
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանը հաշվի է առնում Պապին Նաղաշյանի խնամքին մեկ անչափահաս երեխայի՝ Լյուսի Պապինի Նաղաշյանի (ծնված՝ 05.08.2024թ.) առկայության փաստը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը։
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այդպիսիք առկա չեն։
Անդրադառնալով մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Պապին Նաղաշյանը բնութագրվում է դրականորեն՝ նախկինում դատված չի եղել, սույն քրեական վարույթի շրջանակներում ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար,։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Պապին Նաղաշյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
Մեղադրյալ Պապին Նաղաշյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։»
Նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝
«5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման:»
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով սահմանված պատժատեսակները երեքն են՝ հանրային աշխատանքներ, ազատության սահմանափակում, կարճաժամկետ ազատազրկում։ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի անձը, նախկինում դատվածություն չունենալը, մեղքի ընդունելը, կատարածի համար զղջալը, կատարված արարքի հանրային վտանգավորություն ու առաջացած հետևանքները, ինչպես նաև նկատի ունենալով, որ առկա է մեղադրյալի համաձայնությունը՝ իր նկատմամբ հանրային աշխատանքներ պատժատեսակը կիրառելու վերաբերյալ՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ «հանրային աշխատանքներ» պատժատեսակի նշանակմամբ։
Նույն օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ:
3. Հանրային աշխատանքների նվազագույն տևողությունը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 60 ժամից:
4. Հանրային աշխատանքները կարող են նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքերում։
(…)»
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Պապին Նաղաշյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել 120 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժատեսակի նշանակմամբ, ուստի մեղադրյալ Պապին Նաղաշյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակում «հանրային աշխատանքներ»՝ 120 ժամ տևողությամբ։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ենթակա են պահման քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունիսի 25-ի որոշմամբ Պապին Վարդանի Նաղաշյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը վերացվել է և նրա նկատմամբ ընտրվել է գրավ այլընտրանքային խափանման միջոցը՝ 500.000 ՀՀ դրամի չափով, որը սակայն դեռևս չի կիրառվել։ Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ մինչև Պապին Նաղաշյանի նկատմամբ ընտրված «գրավ» այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման պահը՝ գումարի մուծելը, նրա նկատմամբ անհրաժեշտ է կիրառել բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը, իսկ «գրավ» այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման պահից բացակայելու արգելքը անհրաժեշտ է վերացնել։
Ինչ վերաբերում է «գրավ» այլընտրանքային խափանման միջոցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գրավը՝ 500.000 ՀՀ դրամի չափով, կիրառման պահից, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ պետք է վերադարձնել մուծողին:
Հաշվի առնելով, որ սույն գործով վարութային ծախսեր առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցին անդրադարձ չի կատարում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 69-րդ, 70-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.4-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Պապին Վարդանի Նաղաշյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ հանրային աշխատանքներ՝ 120 (հարյուր քսան) ժամ տևողությամբ:
2. Պապին Վարդանի Նաղաշյանի պատժի կատարումը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա։
3. Ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
4. Պապին Վարդանի Նաղաշյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելքը՝ մինչև նրա նկատմամբ ընտրված «գրավ» այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառման պահը, իսկ դրանից հետո վերացնել։
5. Պապին Վարդանի Նաղաշյանի նկատմամբ ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը՝ 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, կիրառման պահից, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերադարձնել մուծողին:
6. Դատավճիռը՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան