ԵԴ1/3715/01/24

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)
նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան
դատական նիստի քարտուղար Ս.Սիմոնյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Դ.Թադևոսյանի
մեղադրյալ Հ.Տոնոյանի
2025 թվականի ապրիլի 11-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հենրիկ Նորայրի Տոնոյանի (ծնված՝ 1996 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվում է Շիրակի մարզի, Գյումրի համայնքի, Գյումրի բնակավայրի, Մ.Ավետիսյան փողոցի, 13-րդ շենքի, 5-րդ բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ երկու դրվագով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60629924 քրեական վարույթը:
Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60630024 քրեական վարույթը:
Հետագա նախաքննության ընթացքում վերոհիշյալ վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 60629924 համարով:
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին Հենրիկ Տոնոյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ երկու դրվագով, հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ Հենրիկ Տոնոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60629924 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Հենրիկ Նորայրի Տոնոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ երկու դրվագով:
Քրեական վարույթին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3715/01/24 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել Համլետ Բադալյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/3715/01/24 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, անփոփոխ թողնելու մասին:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2. Հենրիկ Տոնոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ երկու դրվագով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին և 28-ին հարբած (ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոցներ:
Այսպես.
Հենրիկ Տոնոյանը, սահմանված կարգով չստանալով տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական, 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին՝ ժամը 03:40-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ 0.572 մգ/լ մաքուր ալկոհոլի պարունակությամբ, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «Nissan» մակնիշի 37 TZ 213 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:

Բացի այդ, Հենրիկ Տոնոյանը, սահմանված կարգով չստանալով տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական, 2024 թվականի սեպտեմբերի 28-ին՝ ժամը 02:30-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ 0.351 մգ/լ մաքուր ալկոհոլի պարունակությամբ, Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցում վարել է «Nissan» մակնիշի, 37 QP 743 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը»:

Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները
- Մեղադրյալ Հենրիկ Տոնոյանը հիմնական դատալսումների ժամանակ, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ ցուցմունք չտվեց, միաժամանակ նշեց, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180404940 արձանագրության պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2024 թվականի սեպտեմբերի 19-ին: Հենրիկ Տոնոյանը տրանսպորտային միջոցը վարել է՝ ոչ սթափ վիճակում, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180418148 արձանագրության պատճենը, համաձայն որի՝ այն կազմվել է 2024 թվականի սեպտեմբերի 28-ին: Հենրիկ Տոնոյանը տրանսպորտային միջոցը վարել է՝ ոչ սթափ վիճակում, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02173 և թիվ 02077 կտրոնների պատճեները:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ստուգաչափման թիվ 128158 և թիվ 110931 վկայականների պատճեները:
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տեղեկատվությունների համաձայն՝ Հենրիկ Տոնոյանը չի ունեցել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք:
- Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության են ենթարկվել՝ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180404940 և թիվ 8180418148 արձանագրությունների պատճեները, ալկոհոլի պարունակության ստուգման թիվ 02173 և թիվ 02077 կտրոնների պատճեները, ստուգաչափման թիվ 128158 և թիվ 110931 վկայականների պատճեները, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունից ստացված գրությունը, ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տեղեկատվությունները:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ի գրությունը, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի ձև 8 և ձև 9 տեղեկանքները, ամուսնության պետական գրանցման թիվ ԲԱ809475, ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ ԲԱ807116, թիվ ԲԱ939594, հայրության ճանաչման պետական գրանցման մասին թիվ ԲԱ807145, թիվ ԲԱ945518 վկայականների պատճեները, ՀՀ ՊՆ կենտրոնական ռազմաբժշկական հանձնաժողովի թիվ 49, հիվանդության թիվ 119 վկայագրի և էպիկրիզի պատճեները, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության 2025 թվականի ապրիլի 7-ի գրությունը:
Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված փաստական հանգամանքները:
4. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների բավարար համակցություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու Հենրիկ Տոնոյանին ներկայացված մեղադրանքի փաստական հանգամանքները (տես սույն դատավճռի 2-րդ կետը)՝ բացառելով դրանց ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած։
4.1. Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող՝ նաև հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Հենրիկ Տոնոյանը սույն քրեական գործով իրեն մեղսագրվող արարքների կատարման պահին ունեցել է դատվածություն, որն առաջացել է դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար՝ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով (տե՛ս նաև դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 և ձև 9 հարցման պատճեները),
- Հենրիկ Տոնոյանն ամուսնացած է, խնամքին են երկու անչափահաս երեխաները,
- ներկայացված մեղադրանքում Հենրիկ Տոնոյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, ունի առողջական խնդիր,
- մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Հենրիկ Տոնոյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
5. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:
8. Դեպոնացված ցուցմունքը չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում, եթե դատարանում վերաբերելի մասով չի հետազոտվել դրա տեսաձայնագրությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում՝
1) հանրահայտ փաստը.
2) արդի գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի կամ այլ բնագավառների համընդհանուր ճանաչում ստացած մեթոդիկաների ճշմարտացիությունը.
3) փաստը, որը անձին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ իրավական ակտով կամ պայմանագրով սահմանված իր մասնագիտական կամ պաշտոնեական պարտականությունների կապակցությամբ.
4) փաստը, որը մեղադրյալին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ՝ որպես նրա բացառիկ իրազեկության հանգամանք:
2. Եթե վարույթի մասնակիցը վիճարկում է սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստերի հավաստիությունը, ապա կրում է հակառակն ապացուցելու պարտականությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Մեղադրական վերդիկտը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատաքննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա, հանգում է մեղադրյալի մեղավորության մասին հետևության»:
6. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների և 2025 թվականի մարտի 20-ին կայացված մեղադրական վերդիկտի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ՝
1) ապացուցված են Հենրիկ Տոնոյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները,
2) ապացուցված է, որ մեղադրյալի կատարած արարքները հակաիրավական են և նրա կատարած արարքների համար նախատեսվում է քրեական պատասխանատվություն,
3) ապացուցված է տվյալ արարքները մեղադրյալի կողմից կատարելը,
4) ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Հենրիկ Տոնոյանի կողմից կատարված արարքների նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը՝ երկու դրվագով:
7. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Հենրիկ Տոնոյանի անձը բնութագրող հանգամանք է ամուսնացած լինելը, առողջական խնդիր ունենալը:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, գտնում է, որ Հենրիկ Տոնոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է՝ պատիժ նշանակելու պահին վերջինի խնամքի տակ անչափահաս երեխաների առկայությունը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Հենրիկ Տոնոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նաև՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը:
Վերը նշվածը՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները Հենրիկ Տոնոյանի կատարած բոլոր հանցանքներով առկա է:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, գտնում է, որ Հենրիկ Տոնոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը:
Վերը նշվածը՝ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքը Հենրիկ Տոնոյանի կատարած բոլոր հանցանքներով առկա է:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալ Հենրիկ Տոնոյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Հենրիկ Տոնոյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև հանրային աշխատանքների ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը կոնկրետ դեպքում բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքների ձևով (Հենրիկ Տոնոյանը ցանկություն է հայտնել կատարել հանրային աշխատանքներ):
Արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ Հենրիկ Տոնոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ առաջին դրվագով պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ երկրորդ դրվագով պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Հենրիկ Տոնոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 160 (հարյուր վաթսուն) ժամ տևողությամբ:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Հենրիկ Տոնոյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հենրիկ Տոնոյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
Միաժամանակ հիմք ընդունելով ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության 2025 թվականի ապրիլի 7-ի գրությունը, Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դատավճռի կայացման օրվա դրությամբ՝ հնարավոր չի համարում Հենրիկ Տոնոյանի նկատմամբ դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելը:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Դատարանը գտնում է, որ Հենրիկ Տոնոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու և տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը, օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, կարող է հեռանալ Հայաստանի Հանրապետությունից՝ այդպիսով դիմելով փախուստի կամ չկատարելով իր վրա դրված պարտականությունները, իսկ բացակայելու արգելքի կիրառումը բավարար է մեղադրյալի փախուստը կանխելու և նրա վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ քրեական գործով վարութային ծախսեր առկա չեն, ուստի այդ հարցը համարում է լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-350-րդ հոդվածներով, Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հենրիկ Նորայրի Տոնոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ երկու դրվագով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ առաջին դրվագով Հենրիկ Նորայրի Տոնոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ երկրորդ դրվագով Հենրիկ Նորայրի Տոնոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Հենրիկ Նորայրի Տոնոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 160 (հարյուր վաթսուն) ժամ տևողությամբ:
Հենրիկ Նորայրի Տոնոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ