ԵԴ1/3687/01/24




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը. (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահող դատավոր Ն.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Ա.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ


Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Բ. ՂԱԶԻՆՅԱՆԻ
Մեղադրյալ Վ. ԵԴԻԳԱՐՅԱՆԻ


2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանի (ծնված՝ 06.02.1986թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես վատառողջ՝ երրորդ խմբի հաշմանդամ, աշխատում է Շուստով առևտրի տանը՝ որպես գլխավոր հաշվապահ և Բելլեզա ՍՊ ընկերությունում՝ որպես գլխավոր տնօրեն, հաշվառված և բնակվող՝ Կոտայքի մարզ, Նոր Գեղի, Խաչատրյան փողոց, 1-ին նրբանցք, տուն 1 հասցեում, մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց`

Գործի դատավարական նախապատմությունը. 11.02.2024թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-0593-24 քրեական վարույթը։
18.11.2024թ. կայացվել է որոշում՝ Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, որը 19.11.2024թ. ներկայացվել է վերջինիս:
19.11.2024թ. Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանի նկատմամբ թիվ 60-0593-24 քրեական վարույթով որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
10.12.2024թ. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Հիշյալ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3687/01/24 դատական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին հանձնվել է դատավոր Ն. Բաղդասարյանին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Դատարանի՝ 25․12․2024թ․ որոշմամբ Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։
2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին մեղադրյալ Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ։

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Մեղադրյալ Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա «նա, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2023 թվականի մայիսի 30-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180297432 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության' տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով զրկվելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի փետրվարի 10-ին' ժամը 22:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Միկոյան փողոց 88 հասցեի հատվածում վարել է Տոյոտա մակնիշի 01Р0008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից, որի արդյունքում վերջինս ձերբակալվել և երկայացվել է ՆԳՆ ոստիկանության ԵՔՎ Մաշտոցի բաժնի Դավթաշենի բաժանմունք:»:

Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները.
Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զնության են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված թիվ 8180297432 վարչական վարույթի ողջ նյութերի պատճենները, այն է' վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության, որոշման, սթափության վիճակի ստուգման արձանագրության, պարտավորագրի, ստուգաչափման վկայականի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված էլեկտրոնային ծանուցումների վերաբերյալ տեղեկանքի թվայնացված տարբերակներից արտատպված օրինակները: Պարզվել է, որ Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի' վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180297432 որոշմամբ 30.05.2023 թվականին մեկ տարի ժամկետով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված լինելով և հաստատապես իմանալով այդ մասին' 2024 թվականին փետրվարի 10-ին' ժամը 22:35֊ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Անաստաս Միկոյան փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 01 Р0 008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան:
/Վ.Թ.35, դատական նիստի արձանագրություն/

Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ զննության ենթարկված ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված թիվ 8180297432 վարչական վարույթի ողջ նյութերի' վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության, որոշման, սթափության վիճակի ստուգման արձանագրության, պարտավորագրի, ստուգաչափման վկայականի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանությունից ստացված էլեկտրոնային ծանուցումների վերաբերյալ տեղեկանքի թվայնացված տարբերակները ճանաչվել են արտավարութային փաստաթուղթ և կցվել քրեական վարույթին:
/ Վ.Թ. 23-30, դատական նիստի արձանագրություն/

Մեղադրյալ Վիգեն Եդիգարյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց, և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ընդունում է մեղադրանքը, գիտակցել է, որ զրկված է վարելու իրավունքից, բայց անհրաժեշտություն է առաջացել և ստիպված վարել է, պետք է պարտադիր ծնողներին այցելեր, հակառակ դեպքում մեքենայով տանից դուրս չէր գա:
/Դատական նիստի արձանագրություն/

Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված թույլատրելի ապացույցների հիման վրա դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Վիգեն Եդիգարյանը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2023 թվականի մայիսի 30-ին կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180297432 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության' տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով զրկվելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի փետրվարի 10-ին' ժամը 22:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Միկոյան փողոց 88 հասցեի հատվածում վարել է Տոյոտա մակնիշի 01Р0008 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից, որի արդյունքում վերջինս ձերբակալվել և երկայացվել է ՆԳՆ ոստիկանության ԵՔՎ Մաշտոցի բաժնի Դավթաշենի բաժանմունք:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Վիգեն Եդիգարյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Վիգեն Եդիգարյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Վիգեն Եդիգարյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:»:
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Ա.Ավետիսյանի գործով որոշման մեջ՝ արձանագրելով, որ «(...) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ միաժամանակ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (...)» (տե՛ս Անդրանիկ Մեսրոպի Ավետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ԵԱՆԴ/0091/01/09 որոշման 20-րդ կետը)»:
Վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա (…)
Նշված նորմի վերլուծության հիման վրա դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի. (…)
դրա չափը (…),
արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (…):
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս:
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…)»:
Մեղադրյալ Վիգեն Եդիգարյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները:
Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Մեղադրյալ Վիգեն Եդիգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, դատարանը, որպես Վիգեն Եդիգարյանի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նա երիտասարդ է, նախկինում դատված չի եղել, աշխատում է, վատառողջ է, հանդիսանում է երրորդ խմբի հաշմանդամ:
Մեղադրյալ Վիգեն Եդիգարյանի կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը դիտում է կատարած արարքի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, ինչը որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը և զղջացել է դրա համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատիժ՝ տուգանք` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:
Վերոգրյալի հիման վրա, պատժի տեսակը և չափն ընտրելիս ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանք կատարելու հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ Վիգեն Եդիգարյանի կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ տուգանքի ձևով՝ հնգապատիկի չափով, քանի որ այն կարող է ապահովել պատժի նպատակները:
Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի խնդրանքին՝ իր նկատմամբ հանրային աշխատանքներ պատժատեսակ նշանակելու վերաբերյալ, դատարանը փաստում է, որ մեղադրյալն ունի աշխատանք, կայուն եկամուտ, և չեն ներկայացվել փաստարկված հիմնավորումներ այն մասին, որ առավել մեղմ պատժատեսակի՝ տուգանքի նշանակումը կարող է հանգեցնել ծանր հետևանքների, ուստի սույն դեպքում առավել խիստ պատժատեսակի կիրառման անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Միաժամանակ, անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի ձևով պատժի չափին՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից»։
Նկատի ունենալով, որ ըստ ՀՀ ՊԵԿ հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետ Արմինե Հովսեփյանի գրության՝ մեղադրյալ Վիգեն Եդիգարյանի՝ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը կազմում է 429480 /չորս հարյուր քսանինը հազար չորս հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ՝ դատարանը գտնում է, որ նշանակվող տուգանքի չափի հաշվարկային հիմք պետք է ընդունել 429480 /չորս հարյուր քսանինը հազար չորս հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամը:
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղադրյալ Վիգեն Եդիգարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն` «Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։(...)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Վիգեն Եդիգարյանը հայտարարեց, որ ունի մեծածավալ վարկային պարտավորություններ և նյութական դրությունից ելնելով՝ չի կարող անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել նշանակված տուգանքը, սակայն պատրաստակամ է այն վճարել՝ դատարանը գտնում է, որ պետք է տուգանքի վճարման համար սահմանել 1 /մեկ/ տարի ժամկետ:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն, սույն գործով վարութային ծախսեր չկան:
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ հոդվածով՝ դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ փաստաթղթերի պատճենները պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վիգեն Եդիգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացկայելու արգելքը ճիշտ է և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-349-րդ հոդվածներով` դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Մեղադրյալ Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ տուգանքի` հնգապատիկի՝ 2147404 /երկու միլիոն հարյուր քառասունյոթ հազար չորս հարյուր չորս/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Մեղադրյալ Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեղադրյալ Վիգեն Արթուրի Եդիգարյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել 1 /մեկ/ տարի ժամկետ:
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված փաստաթղթերի պատճենները պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ