ԵԴ1/3684/01/24

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ
ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2025թ․ օգոստոսի <<20>> ք․Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Ա.Հովհաննիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Մ.Հովհաննիսյան
հանրային մեղադրող Տ.Մխիթարյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Միհրան Արայիկի Օհանյանի՝ ծնված 1991 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Պռոշյան գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին երեք անչափահաս երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված (ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահիին), հաշվաված և բնակվող՝ Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղի Երևանյան փողոցի 19-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում: Հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդված 1-ին մասով. որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի հոկտեմբերի 20-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ քննիչ Հ.Սահրադյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60047823 քրեական վարույթը:
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Տ.Մխիթարյանի որոշմամբ Միհրան Արայիկի Օհանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն արարքի կատարման համար, որ նա 2022 թվականի հուլիսի 23-ին կազմված թիվ 8180154493 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, և այդ մասին պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելու պայմաններում, 2023 թվականի մարտի 19-ին՝ ժամը 13:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում վարել է <<Օպել>> մակնիշի 37 NV 254 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180244068 արձանագրությամբ:
Այսինքն՝ Միհրան Արայիկի Օհանյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
2024 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Տոնոյանի որոշմամբ Միհրան Արայիկի Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին թիվ 60047823 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
Ապացույցների հետազոտումը և գնահատումը.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Միհրան Արայիկի Օհանյանը, օգտվելով իր քրեադատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի վկայի հարցաքննության արձանագրության համաձայն. <<Վկա Միհրան Օհանյանը հայտնել է, որ հարբած վիճակում մեքենա վարելու համար զրկել են տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 2023 թվականի մարտի 19-ին Օրբելի փողոցում իր կողմից մեքենա վարելու փաստը արձանագրվել է պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, մեքենան վարել է կարիքից դրդված, զղջում է կատարածի համար, խնդրում է իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել, խնամքին ունի 3 անչափահաս երեխա, որոնց ծննդյան վկայականները և հայրություն ճանաչելու վկայականները կներկայացնի։ Ավելացնելու բան չունի>>:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրության համաձայն. <<Մեղադրյալը հայտարարել է, որ իրեն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր է ճանաչում և պնդում է նախկինում տված ցուցմունքը>>:
2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի զննություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ զննությամբ պարզվել է, որ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180154493 արձանագրությունը կայացվել է Միհրան Օհանյանի նկատմամբ 2022 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ժամը 01:10-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից այն բանի համար, որ Միհրան Արայիկի Օհանյանը նույն օրը՝ ժամը 01:10-ին Երևան քաղաքի Գայի պողոտայում վարել է Օպել մակնիշի 37 NV 254 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ ոչ սթափ վիճակում վարորդի մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը գերազանցել է 0.5 միլիգրամը: Նշված իրավախախտման համար Միհրան Օհանյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով։ Միհրան Օհանյանը ստորագրել է արձանագրությունը:
Ըստ սթափության զննության թիվ 00147 կտրոնի Միհրան Օհանյանի արյան մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմում է 0.735 մգ/լ:
Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ 8180240756 արձանագրությունը կայացվել է Միհրան Օհանյանի նկատմամբ 2022 թվականի դեկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 14:13-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից այն բանի համար, որ Միհրան Արայիկի Օհանյանը նույն օրը՝ ժամը 14:08-ին Երևան քաղաքի Գայի պողոտայում վարել է Օպել մակնիշի 37 NV 254 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված վիճակում: Միհրան Օհանյանը հրաժարվել է արձանագրությունը ստորագրել։
Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ 8200392267 արձանագրությունը կայացվել է Միհրան Օհանյանի նկատմամբ 2022 թվականի դեկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 14:27-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից այն բանի համար, որ Միհրան Արայիկի Օհանյանը նույն օրը՝ ժամը 14:13-ին Երևան քաղաքի Թոթովենց փողոցում վարել է Օպել մակնիշի 37 NV 254 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ օգտագործելով ծխախոտային արտադրատեսակ: Միհրան Օհանյանը ստորագրել է արձանագրությունը:
Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ 8180244068 արձանագրությունը կայացվել է Միհրան Օհանյանի նկատմամբ 2023 թվականի մարտի 19-ին՝ ժամը 14:05-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության 4-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Վարդան Բարսեղյանի կողմից այն բանի համար, որ Միհրան Արայիկի Օհանյանը նույն օրը՝ ժամը 13:50-ին Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում վարել է Օպել մակնիշի 37 NV 254 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված վիճակում:
Զննվել է Միհրան Օհանյանի նկատմամբ քննված թիվ ԵԴ1/0208/01/23 դատական գործի արտատպված տարբերակը, համաձայն որի՝ Միհրան Օհանյանին մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա 2023 թվականի ապրիլի 28-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Մեժլումյանը որոշում է կայացրել թիվ 60178823 քրեական վարույթով Միհրան Արայիկի Օհանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին այն հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարման համար, որ նա, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, վարել է տրանսպորտային միջոցը:
Այսպես՝ Միհրան Արայիկի Օհանյանը, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2022 թվականի դեկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 14:08-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թոթովենց փողոցում, վարել է <<Օպել>> մակնիշի 37 NV 254 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է թիվ 8180240756 արձանագրությունը:
Նշված հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելու համար Միհրան Օհանյանը ճանաչվել է մեղավոր և վերջինի նկատմամբ որպես պատիժ է նշանակվել տուգանք 340.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով: Դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ:
Ըստ ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի քաղվածքի՝ Միհրան Օհանյանի վարորդական իրավունքի զրկման սկիզբ է նշած 2022 թվականի հուլիսի 23, իսկ ավարտ՝ 2023 թվականի հուլիսի 24։
Քննության համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալներ չեն հայտնաբերվել։
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ի արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշման համաձայն՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից կազմված 8180154493, 8180240756, 8200392267, 8180244068 վարչական իրավախախտման արձանագրությունների, ԵԴ1/0208/01/23 դատական գործի <<Դատալեքս>> կայքի արտատպված տարբերակի սթափության զննության թիվ 00147 կտրոնի պատճենները, ինչպես նաև Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից կատարված քաղվածքի պատճենը արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել և կցվել սույն քրեական վարույթին:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն՝ Միհրան Օհանյանը 2023 թվականի նոյեմբերի16-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել տուգանքի՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով:
Բացի այդ, 2025 թվականի մարտի 3-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Արմավիրի մարզի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնված քրեական գործն ուղարկվել է դատարան: Դատապարտման վերաբերյալ տեղեկատվությունը բացակայում է:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարությունը որոշելու հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ: Մասնավորապես` իրացնելով օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու իր սահմանադրական գործառույթը` Վճռաբեկ դատարանը հիշատակված դատական ակտում նախադեպային նշանակության իրավական դիրքորոշումներ է արտահայտել առ այն, որ գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում: Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում (...):
Արդյունքում՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում` <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշ ասելով պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (...):
Անդրադառնալով մեղադրյալ Միհրան Օհանյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի առկայության կամ բացակայության հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատվում է սույն քրեական գործի շրջանակներում ձեռք բերված ապացույցներով, այլ կերպ ասած՝ ապացուցված է Միհրան Արայիկի Օհանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նախատեսված հանցավոր արարքի կատարման մեջ:
Ընդ որում, Դատարանի համար առանցքային նշանակություն ունի նաև այն, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում մեղադրյալ Միհրան Օհանյանն ամբողջովին ընդունում է մեղքը և զղջում է կատարվածի համար:
Դատարանը, ուսումնասիրելով Միհրան Արայիկի Օհանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման համար նշանակություն ունեցող տվյալները, հանգում է հետևյալ եզրահանգման.
Միհրան Արայիկի Օհանյանի քրեական պատասխանատվություն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է մեղքն ընդունելը և կատարվածի համար զղջալը։
Բացի այդ, Միհրան Օհանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է նաև խնամքին երեք անչափահաս երեխայի (Արայիկ Միհրանի Օհանյան, ծնված՝ 2014 թվականի մայիսի 27-ին, վկայական՝ ԱԲ328684, Արեգ Միհրանի Օհանյան, ծնված՝ 2017 թվականի փետրվարի 4-ին, վկայական՝ ԱԲ502565 և Դանիել Միհրանի Օհանյան, ծնված՝ 2023 թվականի մայիսի 20-ին, վկայական՝ ԲԱ710935) առկայությունը։
Միևնույն ժամանակ, պետք է նկատել, որ Միհրան Արայիկի Օհանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Ինչ վերաբերում է նրան, որ Միհրան Օհանյանն այլ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել, որով մեղադրյալի դատվածությունը դեռևս մարված չէ, ապա Դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ տվյալ դատավճիռը կայացվել է մեղադրյալի կողմից սույն քրեական վարույթի շրջանակներում հանցանքը կատարելուց հետո: Այնինչ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք նախատեսվում է հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը:
Այսպիսով, սույն իրավիճակում Միհրան Օհանյանը հանցանքը կատարելու ժամանակ դատվածություն փաստացի չի ունեցել, քանի որ իր կողմից սույն վարույթով արարքը կատարվել է 2023 թվականի մարտի 19-ին, իսկ մյուս վարույթով դատավճիռն ուժի մեջ է մտել 2024 թվականի հունվարի 26-ին: Ուստի, վերջինի արարքում բացակայում է քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք:
Կատարված արարքի համար մեղադրյալ Միհրան Արայիկի Օհանյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
Դատարանը, հաշվի առնելով Միհրան Արայիկի Օհանյանի կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ վերջինին մեղսագրվող արարքի ոչ մեծ ծանրության լինելը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալի կատարած արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև հանրային աշխատանքների ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգավորմամբ՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, գտնում է, որ Միհրան Արայիկի Օհանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդված 1-ին մասով՝ պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 70 (յոթանասուն) ժամ տևողությամբ:
Ընդ որում, պատժի տեսակն ընտրելիս Դատարանի կողմից կարևորվում է դատական նիստի ընթացքում մեղադրյալ Միհրան Օհանյանի հայտարարությունը, ըստ որի՝ տուգանք չի կարող վճարել, հետևաբար՝ համաձայն է, որ իր նկատմամբ նշանակվի հանրային աշխատանքներ պատժատեսակը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված պատիժները գումարելու կանոնի կիրառմամբ՝ նշանակված 70 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներին պետք է գումարել Երևան քաղաք առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի նոյեմբերի 16-ի թիվ ԵԴ1/0208/01/23 դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 311.000 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար) ՀՀ դրամը և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 70 ժամ տևողությամբ և տուգանք՝ 311.000 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Միաժամանակ, Դատարանը նկատում է, որ թիվ ԵԴ1/0208/01/23 դատավճռով նշանակված տուգանքի վճարումը տարաժամկետվել է, նրա խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխա, ինչը նշանակում է, որ Միհրան Օհանյանը չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ տուգանքի գումարը միանվագ և միանգամից վճարելու, իսկ դրանից հետո վերջինի ֆինանսական դրության փոփոխության մասով տվյալներ ձեռք չեն բերվել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պրոբացիայի ծառայություն ներկայանալու դեպքում դատապարտյալը վերցվում է հաշվառման, լրացվում է հաշվառման քարտ, նրան ստորագրությամբ անհապաղ պարզաբանվում են տուգանքի կատարման կարգն ու պայմանները, իր իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև դրանց չկատարման դեպքում օրենսդրությամբ սահմանված պատասխանատվությունը։ Այն դեպքում, երբ դատարանը թույլատրել է տուգանքը մաս առ մաս վճարել, կամ տուգանքի վճարման համար սահմանվել է մինչև մեկ տարի ժամկետ, ապա կազմվում է նաև վերահսկողության պլան:
Վերը նշված հոդվածների կարգավորումները հիմք ընդունելով՝ կարելի է եզրահանգել, որ տուգանքի վճարման երկարաձգումը հնարավոր է իրականացնել ինչպես դատավճռով, այնպես էլ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ դատարանի առանձին որոշմամբ: Դատարանի այս մոտեցումը պայմանավորված նրանով, որ նշված գործընթացը դատավճռով իրականացնելու համար օրենսդրական որևէ արգելք նախատեսված չէ և բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածում խոսք է գնում դատապարտվող (այլ ոչ թե դատապարտյալ) անձի մասին: Իսկ այն, որ նույն հոդվածում օգտագործվում է նաև դատապարտյալ կարգավիճակը, ապա դա վերաբերելի է այն դեպքերին, երբ դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դատապարտյալը նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից:
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով Միհրան Արայիկի Օհանյանի սոցիալական դրությունը, գտնում է, որ նշանակվող պատժի վճարումը պետք է տասն ամսով երկարաձգել և թույլատրել վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս 31.100 ՀՀ դրամով:
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ Միհրան Արայիկի Օհանյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին, 2-րդ և 4-7-րդ կետերով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Միհրան Արայիկի Օհանյանից ենթակա չեն հատուցման, քանի որ նմանատիպ վարութային ծախսեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 276-րդ, 342-րդ, 347-349-րդ, 353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Միհրան Արայիկի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել տուգանք՝ հանրային աշխատանքներ՝ 70 (յոթանասուն) ժամ տևողությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված պատիժները գումարելու կանոնի կիրառմամբ՝ նշանակված 70 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներին գումարել Երևան քաղաք առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի նոյեմբերի 16-ի թիվ ԵԴ1/0208/01/23 դատավճռով նշանակված տուգանքի չվճարած մասը՝ 311.000 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար) ՀՀ դրամը և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 70 ժամ տևողությամբ և տուգանք՝ 311.000 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ նշանակված 311.000 ՀՀ դրամը վճարելու համար Միհրան Արայիկի Օհանյանին տրամադրել 10 (տասն) ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 31.100 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Միհրան Արայիկի Օհանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ