ԵԴ1/3694/01/24
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)
նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան
դատական նիստի քարտուղար Ս.Սիմոնյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Ռ.Հարությունյանի
պաշտպան Տ.Գրիգորյանի
մեղադրյալ Հ.Մարտիրոսյանի
2025 թվականի ապրիլի 10-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հովսեփ Գուրգենի Մարտիրոսյանի (ծնված՝ 1984 թվականի հունվարի 10-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Կենտրոն համայնքի, Նորագյուղ փողոցի, 319-րդ տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60607024 քրեական վարույթը:
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին Հովսեփ Մարտիրոսյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Հովսեփ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60607024 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովսեփ Մարտիրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3694/01/24 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել Հովսեփ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/3694/01/24 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, անփոփոխ թողնելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Հովսեփ Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք և միաժամանակ գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, վարել է ավտոմեքենա: Այսպես. ՀՀ ՃՈ ծառայության կողմից 2016 թվականի մայիսի 30-ին կայացված թիվ 891-009 որոշմամբ Հովսեփ Գուրգենի Մարտիրոսյանը 6 (վեց) ամիս ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2016 թվականի մայիսի 30-ից մինչև 2016 թվականի նոյեմբերի 30-ը: Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման ժամկետն ավարտվելուց հետո Հովսեփ Գուրգենի Մարտիրոսյանը, չստանալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 5-րդ մասին իմաստով համարվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, 2024 թվականի սեպտեմբերի 06-ին՝ ժամը 00:25-ին, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափության վիճակի զնման կտրոնի համարը՝ 02146)՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0.174 մգ/լ (առնվազն՝ 0.1566մգ/լ` նկատի ունենալով ստուգաչափող թիվ 91100996 ալկուտեստեր սարքի չափման ճշտության հնարավոր 10% սխալանքը), Երևան քաղաքի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 17 KM 211 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Լյուդվիկ Մկրտչյանի կողմից նույն օրը՝ ժամը 00:40-ին, կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409845 արձանագրությունը»։

3. Արագացված վարույթը և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Հովսեփ Մարտիրոսյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Տ.Գրիգորյանը միացավ մեղադրյալի միջնորդությանը:
Հանրային մեղադրող Ռ.Հարությունյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ թույլատրելի ապացույցները.
- ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ի գրությունը, դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 և ձև 9 հարցման պատճեները, ամուսնության պետական գրանցման մասին թիվ ԱԱ014989, ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ ԲԱ070595, թիվ ԱԱ041871 վկայականների պատճեները:
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Հովսեփ Մարտիրոսյանը սույն քրեական գործով իրեն մեղսագրվող արարքի կատարման պահին ունեցել է դատվածություն, որն առաջացել է դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար՝ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով (տե՛ս դատվածության և հետախուզման առկայության ձև 8 հարցման պատճենը),
- Հովսեփ Մարտիրոսյանն ամուսնացած է, խնամքին է անչափահաս երեխան,
- մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Հովսեփ Մարտիրոսյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն,
- լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում Հովսեփ Մարտիրոսյանը ցանկություն է հայտնել կատարել հանրային աշխատանքներ:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Հովսեփ Մարտիրոսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Հովսեփ Մարտիրոսյանի անձը բնութագրող հանգամանք է ամուսնացած լինելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, գտնում է, որ Հովսեփ Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է՝ պատիժ նշանակելու պահին վերջինի խնամքի տակ անչափահաս երեխայի առկայությունը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, գտնում է, որ Հովսեփ Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Հովսեփ Մարտիրոսյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Հովսեփ Մարտիրոսյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև հանրային աշխատանքների ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը կոնկրետ դեպքում բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքների ձևով:
Արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ Հովսեփ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Հովսեփ Մարտիրոսյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հովսեփ Մարտիրոսյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Դատարանը գտնում է, որ Հովսեփ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու և տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը, օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, կարող է հեռանալ Հայաստանի Հանրապետությունից՝ այդպիսով դիմելով փախուստի կամ չկատարելով իր վրա դրված պարտականությունները, իսկ բացակայելու արգելքի կիրառումը բավարար է մեղադրյալի փախուստը կանխելու և նրա վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար։
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հովսեփ Մարտիրոսյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-349-րդ, 464.4 և 464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հովսեփ Գուրգենի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ:
Հովսեփ Գուրգենի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:



ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ