ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Գործ թիվ ԵԴ1/3663/01/24

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրող՝ Ռիտա Հարությունյանի,
մեղադրյալ՝ Պետրոս Գրիգորյանի,

2025թ. փետրվարի 7 ք.Երևան,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի
Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի
(ծնված՝ 22.032003թ․, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Մ.Խորենացի փողոցի, տուն 227/2 հասցեում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝






ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60570724 քրեական վարույթը (այսուհետ նաև՝ քրեական վարույթ)։
2. 2024թ. հոկտեմբերի 6-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ռ.Հարությունյանի որոշմամբ քրեական վարույթով Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
3. 2024թ. նոյեմբերի 6-ի որոշմամբ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
4. 2024թ. դեկտեմբերի 10-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական վարույթը, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3663/01/24 համարը։
5. 2024թ. դեկտեմբերի 13-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3663/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
6․ 2024 թվականի փետրվարի 7-ի որոշմամբ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված «բացակայելու արգելք» այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
7․ Նույն օրը Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքի համար, որ նա՝
«(...)
2024 թվականի հուլիսի 29-ին վարել է ավտոմեքենա՝ զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից։
Այսպես.
ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ 8180259297 վարչական իրավախախտման գործով 2023 թվականի օգոստոսի 30-ին կայացված որոշմամբ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանը 1 (մեկ) տարի ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2023 թվականի սեպտեմբերի 7-ից մինչև 2024 թվականի սեպտեմբերի 7-ը։ Ծանուցված լինելով, որ զրկված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանը 2024 թվականի հուլիսի 29-ին՝ ժամը 17։55-ին, Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 033 UU 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180412722 արձանագրությունը։
Այսինքն՝ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանին մեղսագրվում է պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
(...)»
3.1. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- 2024 թվականի հուլիսի 29-ին՝ ժամը 17։59-ին, Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Հարություն Մանգասարյանի (կրծքանշանի թիվ 11214) կողմից կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 81804127222 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Պետրոս Հակոբի Հարությունյանը (ծնված 22.03.2003թ.) զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 29.07.2024թ., ժամը՝ 17։55-ին, Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցում՝ վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 033 UU 01 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։ Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն։ Արձանագրությանը ծանոթանալու, իրավունքների և պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն (հատոր 1, վ/թ 4),
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության համաձայն՝ Պետրոս Հակոբի Հարությունյանի անվամբ հաշվառված RB262260 վարորդական վկայականը՝ 07.09.2023թ.-07.09.2024թ. ընկած ժամանակահատվածում, գտնվել է զրկված կարգավիճակում (հատոր 1, վ/թ 5),
- 2023 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ ժամը 05։30-ին, Երևան քաղաքի Աճառյան փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ Հովհաննես Դավթյանի (կրծքանշան թիվ 09512) կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180259297 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանը (ծնված՝ 22.03.2003թ.) 24.08.2023թ, ժամը՝ 03։10-ին, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի պողոտայում, ոչ սթափ վիճակում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 033 UU 01 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։ 2023 թվականի օգոստոսի 30-ին կայացրած թիվ 8180259297 որոշման համաձայն Պետրոս Գրիգորյանը 1 տարի ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից։ Թիվ 8180259297 որոշման փոստային առաքանու վրա առկա է «7/09» գրառումը և ստորագրություն (հատոր 1, վ/թ 6,10),
- «Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ սթափության վիճակի զննության թիվ 318 արձանագրության զննության համաձայն՝ 24.08.2023թ., ժամը 05։11-ին Պետրոս Գրիգորյանը ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 4-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ Հովհաննես Դավթյանի կողմից ներկայացվել է սթափության վիճակի զննության։ Արտաշնչած օդի հետազոտության մեթոդը բաժնում առկա է «Drager Alcotest», իսկ հետազոտման արդյունքը բաժնում՝ «0.52մգ/լ» գրառումը։ Եզրակացությունը բաժնում առկա է «ոչ սթափ 0.52մգ/լ» գրառումը (հատոր 1, վ/թ 7,8),
- վերոնշյալ փաստաթղթերը զննության ենթարկելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 5-ի արձանագրությունը (հատոր 1, վ/թ 16-17)։
3.2. Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի փետրվարի 7-ին արտատպված ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի՝ Պետրոս Հակոբի Հարությունյանի եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն,
- 2025 թվականի փետրվարի 7-ին արտատպված ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի դատավճռով Պետրոս Հակոբի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք 1.125.000 ՀՀ դրամի չափով։ Պետրոս Հակոբի Հարությունյանը 2025 թվականի հունվարի 1-ին նշանակված տուգանքը ամբողջությամբ վճարել է,
- 2025 թվականի փետրվարի 7-ին արտատպված Պետրոս Հակոբի Հարությունյանի ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
4.1. Գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների յուրաքանչյուրը վերաբերելիության, թույլատրելիության և հավաստիության տեսանկյունից՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների հետազոտման ընթացքում չեն արձանագրվել դրանց ձեռք բերման պատշաճ իրավական ընթացակարգի խախտումներ, ուստի հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը թույլատրելի է։
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը պարունակում է տեղեկություններ գործի համար նշանակություն ունեցող փաստերի վերաբերյալ՝ հետևաբար հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը բավարարում են ապացույցի վերաբերելիության պահանջին։
Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցներից ոչ մեկը չի պարունակում հակասական տվյալներ գործի փաստերի վերաբերյալ, ուստի դրանք գնահատվում են բավարար՝ հավաստիության տեսանկյունից։
4.2. Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով՝ Դատարանը հաստատված է համարում, որ Պետրոս Գրիգորյանը 2024 թվականի հուլիսի 29-ին վարել ավտոմեքենա՝ զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից։ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության կողմից թիվ 8180259297 վարչական իրավախախտման գործով 2023 թվականի օգոստոսի 30-ին կայացված որոշմամբ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանը 1 (մեկ) տարի ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից՝ սկսած 2023 թվականի սեպտեմբերի 7-ից մինչև 2024 թվականի սեպտեմբերի 7-ը։ Ծանուցված լինելով, որ զրկված է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանը 2024 թվականի հուլիսի 29-ին՝ ժամը 17։55-ին, Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցում վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 033 UU 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկի կողմից նույն օրը կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180412722 արձանագրությունը։
Այսինքն՝ ապացուցված է Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի կողմից մեղավորությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հակաիրավական արարքի կատարումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:»
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ և 71-րդ հոդվածներով սահմանված դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանը նախկինում դատապարտված չի եղել՝ բնութագրվում է դրականորեն, ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
Մեղադրյալ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված պատժատեսակները երեքն են՝ տուգանք, հանրային աշխատանքներ և կարճաժամկետ ազատազրկում։ Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ նշված հոդվածը հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցանք, ինչպես նաև նկատի ունենալով, որ մեղադրյալը հանդիսանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, հաշվի առնելով նաև կատարված արարքի հանրային վտանգավորություն ու առաջացած հետևանքները՝ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել տուգանք պատժատեսակի կիրառմամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
1. Սույն օրենսգրքում օգտագործվում են հետևյալ հասկացությունները.
(…)
6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ.
7) նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը.
(…)»
Վերոգրյալ իրավանորմերը վկայում են այն մասին, որ տուգանք որպես հիմնական պատիժ նշանակվում է հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով, իսկ մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով։
Նվազագույն աշխատավարձի մասին ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանվել է 75.000 ՀՀ դրամ:
Հետազոտելով 2025 թվականի փետրվարի 7-ին արտատպված ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը՝ պարզ է դառնում, որ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն, ուստի տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
Այսպիսով, Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրյալ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի անձը բնութագրող տվյալները՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած լինելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, վերջինիս կողմից կատարված հանցավոր արարքի բնույթը, նշանակությունը և վտանգավորությունը՝ գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով և նա պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ենթակա են պահման քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Հաշվի առնելով, որ սույն գործով վարութային ծախսեր առկա չեն՝ Դատարանը այդ հարցին անդրադարձ չի կատարում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 69-րդ, 70-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

1. Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
2. Ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
3. Պետրոս Հակոբի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
4. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան