Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵԴ1/3638/01/24

«18» դեկտեմբերի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝

նախագահությամբ՝ դատավոր
քարտուղարությամբ՝ Ա. Մելիքսեթյանի,
Ս. Ջավադյանի,

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրողներ՝ Լ․ Քոչարյանի,
Ս․ Մնացականյանի,
պաշտպան՝ Լ․ Հովհաննիսյանի,
տուժող՝ Տ․ Քիշմիրյանի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի /ծնված`***թ.,****, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, նախկինում դատապարտված, հաշվառված է և բնակվում է ****/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի 3-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1․ Գործի դատավարական նախապատմություն․
1․1․ 2024 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 12-0222-24 քրեական վարույթը։
1․2․ 2024 թվականի հոկտեմբերի 04-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 12180424 քրեական վարույթը։
1․3․ 2024 թվականի հոկտեմբերի 04-ին որոշում է կայացվել թիվ 12180424 քրեական վարույթը թիվ 12-0222-24 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 12-0222-24 համարի ներքո շարունակելու մասին։
1․4․ 2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին որոշում է կայացվել Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․5․ 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանին դատարան ներկայացնելու համար ձերբակալելու մասին։
1․6․ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանը ձերբակալվել է։
1․7․ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ին միջնորդություն է ներկայացվել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ, որը Դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ մասնակի է բավարարվել և մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց համակցված կիրառվել է վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը։
1․8․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 09-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 12-0222-24 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3638/01/24 դատական գործի համարը:
1․9․ 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3638/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1․10․ 2025 թվականի հունվարի 29-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց վարչական հսկողությունը փոփոխելու և վերջինիս նկատմամբ տնային կալանքը՝ 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, ընտրելու մասին։
1․11․ 2025 թվականի մարտի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի պաշտպան Լ․ Հովհաննիսյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վարչական հսկողությամբ փոփոխելու վերաբերյալ, մերժելու մասին։
1․12․ 2025 թվականի ապրիլի 23-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․13․ 2025 թվականի հուլիսի 30-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։
1․14․ 2025 թվականի հոկտեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին։

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվող թիվ ԱՎԴ/0075/01/23 քրեական գործով Հրայր Վարդանյանը ունեցել է մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակ և նրան մեղսագրվել է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 353.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում, իսկ նշված գործով տուժողների լիազոր ներկայացուցիչ է հանդիսացել է ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Տարիել Քիշմիրյանը:
2024 թվականի փետրվարի 23-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանը չի ներկայացել դատական նիստին, ինչպիսի հիմնավորմամբ էլ դատական նիստը հետաձգվել է մեկ այլ հերթի: Դրանից հետո Տարիել Քիշմիրյանը իր կնոջ՝ Նվարդ Քիշմիրյանի, ուղեկցությամբ Նորայր Ալեքսանյանի կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայով Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի «Մասիս» նստավայրից ուղևորվել են Երևան քաղաքի Միկոյան փողոցի 1 հասցե: Ուղևորության ընթացքում՝ շուրջ 5-ից 10 րոպե անց, Նորայր Ալեքսանյանը իրենց հայտնել է, որ անմիջապես նախորդող ավտոմեքենան կանգնելու ազդանշան է տալիս, սակայն իրենք շարունակել են ուղևորվել դեպի նշված հասցե: Հասնելով, Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկ փողոցի 46-րդ հասցեի դիմացի երթևեկելի գոտում գտնվող լուսացույցի մոտ, Հրայր Վարդանյանը իջել է քննությամբ չպարզված ավտոմեքենայից, մոտեցել Տարիել և Նվարդ Քիշմիրյաններին փոխադրող տաքսի ավտոմեքենային, բացել հետևի աջ դուռը և 3 անգամ հարվածել է մեքենայի սրահում գտնվող Տ.Քիշմիրյանի գլխին, քանի որ Դատարանում քննվող վերը նշված գործով Տարիել Քիշմիրյանը ներկայացրել է տուժողներ՝ Մարինե Էվանյանի և Գոհար Մինասյանի շահերը, այսինքն՝ Հրայր Վարդանյանի կողմից Տ. Քիշմիրյանի նկատմամբ գործադրած բռնությունը կապված է եղել փաստաբանի օրինական ծառայողական և մասնագիտական գործունեության, ինչպես նաև բացառապես նրա լիազոր ներկայացուցիչ՝ փաստաբան, լինելու հանգամանքի հետ:

3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. 2024 թվականի փետրվարի 23-ին ՀՀ ՆԳՆ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի պետի ՊԺԿ ոստիկանության փոխգնդապետ Ս. Երանոսյանի հաղորդման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 16:55-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ-ից ստացված թիվ 1046 հաղորդման կապակցությամբ, 033 081-976 հ/համարի օգտատեր Տարիել Սարիբեկի Քիշմիրյանը հեռախոսազրույցի արդյունքում հայտնել է, որ ս/թ-ի փետրվարի 23-ին Մասիսի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում դատական նիստից հետո իր կնոջ հետ միասին «Յանդեքս» տաքսի ծառայության մեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաք։ Ճանապարհին նույն դատական նիստում որպես մեղադրյալ ներգրավված Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանը հետապնդել է իրենց և Երևան քաղաքի Դավիթ-Բեկ և Նուբարաշեն փողոցների խաչմերուկում, երբ մեքենան կանգնած է եղել լուսացույցի կարմիր լույսի ազդեցության գոտում, Հ. Վարդանյանը Տ. Քիշմիրյանի կողմից բացել է մեքենայի դուռը և երկու անգամ բռունցքով հարվածել վերջինիս գլխին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք, որից հետո հեռացել է։
3․2․ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների վարչության կողմից ներկայացված Տարիել Քիշմիրյանի կողմից կատարված ահազանգի ձայնագրության լազերային սկավառակի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 16:55-ին 033-08-19-76 հեռախոսահամարից զանգահարել է Տարիել Քիշմիրյանը և հայտնել, որ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ է զանգահարել, փաստաբան Տարիել Քիշմիրյանը և հանցագործության մասին, հաղորդում ներկայացրել հայտնելով, որ Արարատի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի Մասիսի նստավայրից դուրս գալուց, մեղադրյալը ով չի ներկայացրել դատական նիստին, նիստին ներկայացել է վերջինիս փաստաբան Մամիկոն Մանուկյանը, դատական նիստը հետաձգվել է դուրս է եկել յանդեքս տաքսիով, ուղևորվել է դեպի Երևան քաղաքի 5-րդ զանգված Արտյոմ Միկոյան 1-ին շենք բն 29, դուրս գալուց հետո, յանդեսքով իր օգնականի հետ հասել են Արտաշատ տանող ճանապարհը, մեղադրյալը Մամիկոն Մանկյանի հետ ով եղել է ղեկին, ընկել են հետևից, յանդեքս տաքսու վարորդը՝ Նորայր Ալեքսանյանը հայտնել է, որ իրենց հետևից ուզում են կանգնացնել, վարորդին վերջինս հայտնել է արագ վարել և չկանգնել, հասել են Գաջեգործարանի փողոցի և Դավիթ Բեկի փողոցի հատվածը, Էրեբունու շրջան: Ճանապարհին խաչմերուկին մեքենան կանգնել է և իր կողմի դուռը բացել է մեղադրյալը և բռունցքներով հարձակվել է իր վրա, երկու անգամ հարվածել է գլխի հատվածին, այնուհետև հայտնում է, որ մեղադրյալը հանդիսանում է Հրայր Վարդանյանը:
3․3․ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության կապի և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների վարչության կողմից ներկայացված և արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված Տարիել Քիշմիրյանի կողմից կատարված ահազանգի ձայնագրություն պարունակող լազերային սկավառակը:
3․4․ Տելեկոմ Արմենիա ԲԲԸ-ի կողմից տրամարդված տեղեկատվության զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 033-20-81-33 հեռախոսահամարը հաշվառված է Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի անունով, իսկ 099-67-00-55 հեռախոսահամարը Մամիկոն Մանուկյանի անունով:
Տեղեկատվության պահանջի զննության արդյունքում պարզ է դառնում, որ տվյալ ժամանակահատվածում Մամիկոն Մանուկյանի հեռախոսահամարը օգտագործվել է Գյուլիքեխվյան 14 հասցեից իսկ Հրայր Վարդանյանի բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է Մոլդովական 47 հասցեից, Տելեկոմ Արմենիա ԲԲԸ-ից ստացվել է գրություն այն մասին, որ Մոլդովական 47 հասցեում տեղակայված կայանը քիչ հավանական է, որ կարող է սպասարկել Գյուլիքեխվյան 4 հասցեում:
3․5․ 30.11.2024 թվականին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Տելեկոմ Արմենիա ԲԲԸ կողմից տրամադրված տեղեկատվությունը՝ թվով մեկ լազերային սկավառակով և Տելեկոմ Արմենիա ԲԲԸ-ի կողմից տրամադրված գրությունով:
3․6․ Դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ դեպքի վայր է հանդիսացել Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկ փողոցի 46 տան հարակից ճանապարհի երթևեկելի հատվածը: Զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ յանդեքս տաքսի է վարում պատվեր է ստացել Մասիսի դատարանից կին և տղամարդ են նստել մեքենան և ուղևորվել են դեպի Երևան Մարմրաշենի կամուրջի վրա մեկ այլ մեքենա է մոտեցել և ձեռքով կանգնելու ազդանշան է տվել, հաճախորդները իրեն հորդորել են չկանգնել և շարունակել երթևեկությունը: Հասել են Դավիթ Բեկ փողոց վրա խաչմերուկին կանգնել են, այդ ժամանակ հետևի աջ դուռը տղամարդու կողմից բացել են հարվածել և հայհոյել, իսկ կինը մարմնով փորձել է պաշտպանել ամուսնուն այդ գործողությունները մի քանի վայրկյան է տևել, որից հետո փակել է դուռը և հեռացել: Հաճախորդները հայտնել են, որ հարվածող անձի տվյալները գիտեն, հանդիսանում է իրեն մեղադրյալը նրա բոլոր տվյալները գիտեն:
3․7․ Տուժող Տարիել Քիշմիրյանի դատարանում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում, ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2022 թվականին Արտաշատի բնակիչներ՝ մայր և դուստր, եկել են Երևան և խնդրել, որ ինքը լինի իրենց փաստաբանը և ինքը համաձայնել է՝ դառնալով Հրայր Վարդանյանի նախկին կնոջ և կնոջ մոր ներկայացուցիչը։ Հերթական քրեական գործի շրջանակներում, որը տեղի էր ունենալու Մասիսի նստավայրում, Հրայր Վարդանյանն ունեցել է մեղադրյալի կարգավիճակ։ Հերթական դատական նիստը նշանակված է եղել 2024 թվականի փետրվարի 23-ին, ժամը 15։00-ին։ Դատական նիստին ներկա են գտնվել, ինքը, իր կինը, տուժողը և Հրայր Վարդանյանի շահերի պաշտպան Մամիկոն Մանուկյանը։ Հրայր Վարդանյանի՝ դատական նիստին չներկայանու հիմքով դատական նիստը հետաձգվել է։ Դատական նիստը սկսվել է ուշացումով՝ մեղադրյալի պաշտպանի ուշ ներկայանալու հիմքով, և ժամը 15։30-ի սահմաններում իրենք մտել են դատական նիստերի դահլիճ, և մոտավորապես 5-10 րոպե հետո դատական նիստն ավարտվել է։ Դատական նիստի ավարտից հետո, իրենք կանչել են Յանդեքս ծառայության տաքսի ավտոմեքենա և 15։43 րոպեին դատարանի դիմացից շարժվել են դեպի իրենց՝ Նոր Նորքի 5-րդ զանգվածում գտնվող տուն։ Ինքը նստել է մեքենայի հետևի աջ հատվածում։ Մասիս քաղաքից դեպի մայրուղի անցնող հատված մտնելուց մոտ 4-5 րոպե հետո վարորդն ասել է, որ իրենց մեքենային ազդանշան են տալիս, որ կանգնի։ Իրենց ետևից եկող մուգ գույնի ավտոմեքենայի միջից մեկը ձեռքով պահանջել է ավտոմեքենան կանգնել։ Այդ ժամանակ իր կինը պտտվել է և ասել, որ իրենց հետապնդող մեքենայի մեջ մեղադրյալ Հրայր Վարդանյանն է, իսկ քիչ հետո նայելով, ասել է, որ մեքենայի ղեկին նստած է նրա պաշտպանը՝ Մամիկոն Մանուկյանը։ Վարորդին ասել է, որ չկանգնեցնի մեքենան և արագացնի մեքենայի ընթացքը։ Մինչ այդ բազմաթիվ անգամներ Հրայր Վարդանյանն իրեն պահանջել է, որ ինքն աջակցի նրան քրեական գործերով, համագործակցի նրանց հետ, սակայն ինքը հրաժարվել է, քանի որ ինքը հանցագործություն ներող անձ չէ։ Ինքն ասել է, որ, եթե Հրայրը դատարանի վճռով իր վրա դրված պարտականությունները՝ վճարները, կատարի, ապա ինքը պատրաստ է նույնիսկ պատճառ դառնալ նրա և կնոջ հաշտության։ Դավիթ Բեկ փողոցի վրա՝ Գաջի գործարանի տարածքում, ավտոմեքենաների գրանցման վայր չհասած մի խաչմերուկ է եղել, որտեղ լուսացույցը կարմիր է ցույց տվել, և վարորդը ստիպված կանգնել է։ Հենց այդ ժամաակ էլ, իրենց հետապնդող անձն անմիջապես իջել, բացել է ավտոմեքենայի հետևի աջ դուռը և հայհոյանքների տեղատարապի տակ սկսել է աջ ձեռքով հարվածներ հասցնել իրեն։ Երկու անգամ հարված զգացել է ձախ ականջի վերևի հատվածում։ Քանի որ մեքենայի մեջ շատ նեղ է եղել, ինքը չի կարողացել պաշտպանվել, և այդ ժամանակ կինը մարմնով եկել է իր կողմ և ձեռքերով պաշտպանել, հակառակ պարագայում հարվածներն ավելի շատ կարող էին լինել։ Ինքը հաստատապես իրեն հասցված երկու հարված է հիշում, իսկ դրանից հետո իրեն ուղղված հարվածները դիպել են իր կնոջ ձեռքերին, ով փորձել է պաշտպանել իրեն։ Երբ լուսացույցի գույնը փոխվել է, վարորդին հորդորել է շարժվել և իրենք արագ գնացել են։ Դրանից հետո իրենց հետապնդող մեքենան, ճանապարհային խախտում կատարելով, աջ կողմից վազանց է կատարել և իրենց անցել ու գնացել։ Իրենց հետապնդող մեքենայի վարորդը հաստատապես եղել է Հրայր Վարդանյանի փաստաբանը՝ Մամիկոն Մանուկյանը։ Իրենց տաքսի մեքենայի վարորդը սարսափի մեջ է եղել, ով իրեն հարցրել է, թե ով է եղել հարվածողը, ինքը պատասխանել է, որ իր գործերով ամբաստանյալն է, և իրենք ուղևորվել են դեպի իրենց տուն։ Այդ հարձակումը տեղի է ունեցել 16։08-16։10-ի սահմաններում և տևել է 20-22 վայրկյան՝ այնքան, որքան լուսացույցը կարմիր է եղել։ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ժամը 16։55 րոպեին, ինքն ուշքի գալով, անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե բացի տուժողի կնոջ խոսքից այն մասին, որ իրենց հետապնդողը եղել է Հրայր Վարդանյանը, արդյոք տուժողն անձամբ տեսել է իրեն հարվածող անձի դեմքը, պատասխանեց՝ այո, տեսել է, իրեն հարվածողը եղել է Հրայր Վարդանյանը։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ Հրայր Վարդանյանի հետ ծանոթացել է միայն գործի բերումով։ Հրայր Վարդանյանի նախկին կնոջը և կնոջ մորն իրավաբանական օգնություն է ցույց տվել և՛ քաղաքացիական, և՛ քրեական գործերով։ Քաղաքացիական գործերը վերաբերել են ոչ միայն ալիմենտի գործին, այլև՝ երեխաների տեսակցության հետ կապված հարցերին։ Ի պատասխան այն հարցին, թե տեղյակ է արդյոք, թե մեղադրյալն իր կնոջը գույք թողել է, թե ոչ, պատասխանեց՝ ոչ, մեղադրյալը նրան գույք չի թողել։ Ի պատասխան այն հարցին, թե այնքանով, որքանով տուժողը 2022 թվականից ի վեր դատական պրոցեսների մեջ է ներգրավված եղել Հրայր Վարդանյանի հետ, արդյոք այդ ժամանակահատվածում վերջինիս կողմից եղել են իր վրա հարձակման փորձեր, պատասխանեց, որ իրենք անընդհատ շփման մեջ չեն եղել, սակայն Հրայր Վարդանյանն Արտաշատի դատարանում իր նկատմամբ սանձարձակություն է ցույց տվել, բազմաթիվ անգամ հայհոյանքներ է հնչեցրել իր նկատմամբ հեռախոսազանգերով, սակայն ինքը միշտ խուսափել է կոնֆլիկտային իրավիճակներից։ Հանդիպման նպատակով իրեն մեկ անգամ զանգահարել է Հրայրի՝ կին փաստաբանը, որից նա հրաժարվել է, հետագայում այդ կնոջը փոխարինել է փաստաբան Մամիկոն Մանուկյանը, ում կողմից, որքանով, որ հիշում է հանդիպման առաջարկներ չի ստացել։ Հրայրի հետ մի անգամ զրույց է ունեցել քննչական բաժնի բակում, որտեղ Հրայրն իրեն խնդրել է, որ օգնի վերամիավորվել ընտանիքի հետ, ինքն ասել է, որ միայն ուրախ կլինի, որ նա միանա կնոջը, սակայն ինքը որևէ առնչություն չունի այդ հարցի հետ։ Ինչ վերաբերում է դեպքին, ապա իրենց հետապնդող մեքենան եղել է մուգ գույնի, և ըստ տաքսու վարորդի խոսքերի՝ այն եղել է Օպել մակնիշի։ Հայտնեց, որ ինքը չի տեսել Մամիկոն Մանուկյանի մեքենան, չգիտի, թե ինչ մակնիշի մեքենա է նա վարում, սակայն դեպքի օրը հստակ հիշում է, որ իրենց հետապնդող մեքենայի ղեկին եղել է Մամիկոն Մանուկյանը։ Իրեն հասցված հարվածի պահին ակնոցն իր աչքերին չի եղել։ Հարվածից հետո իր դեմքը կարմրել է, որոշակի այտուցվել է, և երբ հասել են տուն, կինը թրջոցներ է դրել։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե ինչը կարող էր լինել պատճառը, որ Հրայրն իրեն հարվածեր, պատասխանեց, որ ինքը հրաժարվել է կտրականապես օգնել Հրայրին, և նա վրեժից ելնելով է դա արել։
3․8․ Վկա Նվարդ Քիշմիրյանի դատարանում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնել է, որ հանդիսանում է տուժող Տարիել Քիշմիրյանի կինը։ Մեղադրյալի նկատմամբ թշնամական վերաբերմունք չունի, վերջինս այլ դատավարական գործերի շրջանակում հանդիսացել է ամուսնու հետ հակադիր շահեր ունեցող անձ։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ մեկ այլ քրեական վարույթի շրջանակներում, որտեղ որպես մեղադրյալ է հանդիսացել Հրայր Քիշմիրյանը, հերթական դատական նիստ է նշանակված եղել 2024 թվականի փետրվարի 23-ին, ժամը 15։00-ին։ Այդ օրը, ինչպես սովորաբար, դատական նիստին ամուսնուն ուղեկցել է ինքը, և իրենք պարտաճանաչ ներկայացել են դատական նիստին։ Նշված դատական դատական նիստը հետաձգվել է Հրայր Վարդանյանի պաշտպանի միջնորդությամբ, քանի որ մեղադրյալը դատական նիստին չէր ներկայացել, և դատավորը կայացրել է հարկադրաբար ներկայացնելու մասին որոշում, և իրենք դուրս են եկել դահլիճից։ Դրանից հետո իրենք տաքսի մեքենա են պատվիրել և ժամը 15։43-ին շարժվել են դեպի Միկոյան փողոցի վրա գտնվող իրենց տուն։ Որոշ ժամանակ անց տաքսի մեքենայի վարորդն իրենց ասել է, որ ինչ որ մեկը ձեռքով նշան է տալիս, որ մեքենան կանգնեցնի։ Քանի որ ինքը նստած է եղել վարորդի անմիջապես ետևի նստարանին, ինքը նայել է և տեսել, որ ձեռքը թափահարող անձնավորությունը եղել է Հրայր Վարդանյանը։ Իրենց հետապնդող մեքենան ճանապարհի ձախ եզրին, գրեթե իրենց հավասար ուղղության վրա է եղել, այլ կերպ՝ ինքը շատ պարզ տեսել է, թե ինչպես է Հրայր Վարդանյանը, ձեռքը թափահարելով, փորձել կանգնեցնել իրենց տաքսի ավտոմեքենան։ Այդ ժամանակ ինքը վարորդին անմիջապես ասել է, որ մեքենան չկանգնեցնի։ Տարիել Քիշմիրյանն իրեն հարցրել է, թե ով է իրենց հետապնդողը, ինքը պատասխանել է, որ դա Հրայրն է, և ամուսինը ևս վարորդին հրահանգել է չկանգնեցնել մեքենան։ Անցել է որոշ ժամանակ և վարորդը կրկին ասել է, որ իրենց միևնույն մեքենան հետապնդում է, և ինքը շրջվել է, ետ նայել և ամուսնոն ասել, որ նայի, որ իրենց հետապնդող մեքենայի ղեկին Հրայրի փաստաբանը՝ Մամիկոն Մանուկյանն է, իսկ ուղևոր նստարանին նստած է Հրայր Վարդանյանը։ Ամուսինը կրկին հորդորել է չկանգնել և մեքենան ավելի արագ վարել։ Մամիկոն Մանուկյանին ճանաչել է, քանի որ վերջինս տարբեր գործերի շրջանակում հանդիսացել է Հրայր Վարդանյանի ներկայացուցիչը, և հաճախակի է նրան հանդիպել դատական նիստերի ընթացքում։ Որոշ ժամանակ անց դեպի Դավիթ Բեկ տանող փողոցի վրա /փողոցի հստակ անունը մտաբերել չի կարող/ լուսացույցը կարմիր գույն է ցույց տվել, մեքենան կանգնել է, և այդ վայրկյանների ընթացքում մեքենայի դուռը միանգամից բացվել է, և իր աջ կողմի վրա նստած ամուսնուն բռունցքով հարվածել են։ Երբ Հրայրը հաջորդ հարվածն է ցանկացել ուղղել ամուսնուն, ինքն այդ պահին ձեռքերով պահել է, և մի քանի հարված էլ դիպել է իր ձեռքերին։ Հետո Հրայրը դուռը փակել է, լուսացույցը կանաչ է ցույց տվել, և իրենք վարորդին հորդորել են արագ վարել։ Ընթացքի մեջ ինքն արագ առաջին օգնություն է ցույց տվել ամուսնուն, որպեսզի այտուց չլինի։ Այդ ընթացքում ինքը տեսել է, թե ինչպես է այդ նույն մեքենան, իրենց աջ կողմով գնացել և առաջ անցել, և շատ պարզ երևացել է, որ ղեկին եղել է Մամիկոն Մանուկյանը։ Երբ այդ մեքենան անցել է, ինքը վարորդին խնդրել է արագ նայել, թե ինչ մակնիշի է իրենց հետապնդող մեքենան, և վարորդն ասել է, որ մակնիշն Օպել Աստրա է։ Մինչ այդ մակնիշը չէր ֆիքսել, քանի որ այն գրեթե իրենց զուգահեռ է ընթացել։ Մեքենան եղել է կանաչ գույնի։ Ամուսնուն հարվածելիս Հրայրը նաև սպառնալիք է հնչեցրել ասելով՝ Կմորթեմ։ Ամուսնուն ուղղված երրորդ հարվածից արդեն ինքը միջամտել է և ձեռքերով պահել, և երրորդ, չորրորդ հարվածները դիպել են իր ձեռքերին։ Մինչ ամուսնու՝ Հրայր Վարդանյանի նախկին կնոջ հետ կապված դատավարական գործերով ներգրավվելը, իրենք Հրայր Վարդանյանին չեն ճանաչել։ Տարիել Քիշմիրյանը, որպես փաստաբան, իր գործունեության ընթացքում կատարել է իր մասնագիտական պարտքը, սակայն Հրայր Վարդանյանն իր խնդիրների, օրինակ՝ երեխաներին տեսնել չկարողանալու հարցում մեղադրել է ամուսնուն։ Դեպքից հետո և՛ իրենք, և՛ վարորդը եղել շոկի մեջ։ Վարորդն իրենց տարել է տուն, ինքն ամուսուն առաջարկել է շտապ օգնություն կանչել, սակայն նա ասել է, որ նախ պետք է հանցագործության մասին հաղորդում տա և զանգահարել է ոստիկանություն։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցի՝ հայտնեց, որ այդ պահի դրությամբ քննչական կոմիտեում քննվել է քրեական վարույթ, որտեղ որպես մեղադրյալ հանդես է եկել Հրայր Վարդանյանը, իսկ Տարիել Քիշմիրյանը հանդիսացել է տուժողի՝ Հրայրի կնոջ ներկայացուցիչը։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ Հրայր Վարդանյանին ճանաչում է 2022 թվականից՝ ամուսնու աշխատանքային գործունեության ընթացքում, Մամիկոն Մանուկյանին ևս հանդիպել է դատական նիստերի ընթացքում։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք մինչև դեպքի օրը, վկան տեսել է, թե ինչ մեքենա է վարում Մամիկոն Մանուկյանը, պատասխանեց՝ ոչ, սակայն դեպքի օրը իրենց հետապնդող մեքենայի ղեկին հաստատապես եղել է Մամիկոն Մանուկյանը։ Ինչ վերաբերում է այն հարցի, թե դեպքի օրն ինչ հագուստով է եղել Մամիկոն Մանուկյանը, պատասխանեց, որ նա այդ հանգամանքի վրա չի կենտրոնացել, հետևաբար հիշել չի կարող։ Չի կարող հիշել նաև, թե իրենց հետապնդող մեքենան լուսացույցի տակ երթևեկության որ գոտում է կայանված եղել, քանի որ այդ պահին ինքը միայն նկատել է, թե ինչպես է Հրայր Վարդանյանը բացել մեքենայի դուռը և հարվածել ամուսնուն։ Հարվածները հասցվել են Տարիել Քիշմիրյանի ձախ կիսագնդին։ 4-5 հարված հաստատապես հասցվել են, որից երկուսը դիպել են ամուսնուն, իսկ մնացած հարվածները փորձել է ձեռքերով պահել։ Դեպքը մոտավորապես տեղի է ունեցել 16։08-16։10-ի սահմաններում, իսկ հետո, երբ արդեն գնացել են տուն և փորձել ուշքի գալ միջադեպից, 16։55-ին ամուսինը զանգահարել է ոստիկանություն և հանցագործության մասին հաղորդում ներկայացրել։ Հարվածներից հետո Տարիել Քիշմիրյանի դեմքին կապտուկներ չեն եղել, քանի որ ինքը ճիշտ առաջին բուժօգնություն է ցուցաբերել, սառը թրջոցներ դրել։ Հարվածից հետո ամուսնու աչքերին ակնոց չի եղել, իսկ մինչ հարվածը, հստակ չի կարող հիշել, սակայն պետք է, որ եղած լիներ ակնոց։
Հարցաքննությունից ավարտից հետո պաշտպանական կողմը, նկատի ունենալով, որ առկա է էական հակասություն վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև, մասնավորապես՝ մինչև հարվածը՝ տուժողի դեմքին ակնոցներ լինելու վերաբերյալ, միջնորդեց հրապարակել այն։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ հակասությունն էական է, վերաբերելի հատվածով հրապարակեց վկա Նվարդ Քիշմիրյանի՝ 2024 թվականի փետրվարի 26-ի ցուցմունքը հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Քիշմիրյանի դեմքին ակնոց կար, որը ընկել է աչքերից առաջին հարվածից, որը ստացավ Քիշմիրյանը։
Հրապարակումից հետո ի պատասխան պաշտպանի հարցի՝ հայտնեց, որ այժմ հստակ չի հիշել այդ հանգամանքը, սակայն նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ աչքերին ակնոց կարող է եղած լինել, քանի որ հարվածից հետո այն այլևս չեն գտել և կարծել է, որ այն հարվածի արդյունքում է ընկել և նույնիսկ քննիչին խնդրել է այն հայտնաբերելու պարագայում, ետ վերադարձնել։ Քննիչին ասել է, որ եթե դեպքի օրը ակնոցը դատական նիստերի դահլիճում չեն մոռացել, ապա հավանական է, որ այն մեքենայի մեջ կարող էր լինել։
3․9․ Վկա Նորայր Ալեքսանյանի դատարանում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան դատարանի այն հարցին, թե ճանաչում է արդյոք մեղադրյալին և տեղյակ է, թե ինչ վարույթի շրջանակներում է հարցաքննվելու, պատասխանեց՝ այո։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ նախորդ տարի որպես տաքսի ծառայության վարորդ աշխատել է Յանդեքս ընկերությունում։ Դեպքի օրը պատվեր է ստացել Մասիսի դատարանից, որտեղ իր մեքենան են նստել մի իրավաբան՝ տիկնոջ հետ։ Երբ հասել են Մարմարաշենի կամրջի մոտ, կողքից իրենց մի մեքենա է մոտեցել, ձեռքով արել, սակայն տուժողն իրեն ասել է, որ չկանգնեցնի մեքենան։ Ինքը շրջվել է, մեքենան վարել մինչև գրեթե Թոխմախի գերեզմանների մոտ, որից հետո կանգնել է, և մեղադրյալը մոտեցել է, բացել մեքենայի դուռն ու մեկ անգամ հարվածել։ Իրենց մեքենան կանգնեցնելու ազդանշաններ է տվել վարորդի կողքին նստած անձը, ով ձեռքով հորդորել է կանգնել։ Այդ ամենը տևել է մոտավորապես տաս րոպե, որից հետո ինքը կանգնեցրել է մեքենան, և մեղադրյալը մոտեցել է ու մեկ անգամ հարվածել։ Չի հիշում, թե հարվածելիս մեղադրյալը հայհոյել է, թե ոչ։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցերի՝ հայտնեց, որ հարվածից հետո տուժողի ակնոցները գտել են իր մեքենայի միջից։ Դրանից հետո դուռը փակել են և շարժվել, իսկ իրենց հետապնդող մեքենան որոշակի ժամանակ հետո անհետացել է ճանապարհից։ Ինքը հարցրել է ուղևորին, թե ով է եղել հարվածողը, իրեն պատասխանել է, որ նրա գործով անցնող կողմ է։ Իր տեսած այդ մի հարվածը հասցվել է տուժողի դեմքին։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք միջադեպից հետո նկատել է մարմնական վնասվածք տուժողի դեմքին, պատասխանեց՝ ոչ։ Որքանով, որ հիշում է իրենց հետապնդող մեքենան եղել է մոխրագույն գույնի, Օպել մակնիշի ավտոմեքենա։ Չի կարող ասել, թե արդյոք դա եղել տաքսի ավտոմեքենա կամ իրենց հետապնդող մեքենայի վարորդն ու նույն մեքենայի ուղևորն իրար հետ կապ ունեցել են, թե՝ ոչ։ Հայտնեց, որ կանգնեցնելու նշաններ իրենց տվել է միայն մեքենայի ուղևորը, իսկ վարորդը լուսային ազդանշաններ չի տվել։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ դեպքից հետո ինքը տուժողին այլևս չի հանդիպել։ Ի պատասխան այն հարցին,թե արդյոք վկան տեսել է, թե տուժողին հարվածող անձի հագին կամ գլխին ինչ է եղել, պատասխանեց՝ ոչ։ Հարվածից հետո ուղևորի ակնոցն ընկել է, ման են եկել ակնոցը, հետո հարված հասցնողը դուռը ծածկել է, և իրենք շարժվել են։ Իրենց հետապնդող մեքենայի վարորդին ևս տեսել է, սակայն դեմքը չի ֆիքսել, քանի որ իր ուշադրությունը եղել է այն անձի վրա, ով ձեռքով փորձել է կանգնեցնել ավտոմեքենան։
3․10․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարանում հարցաքննված վկա Մամիկոն Մանուկյանի ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ տեղյակ է, թե ինչ վարույթի շրջանակներում է հարցաքննվելու, շուրջ երկու տարի է, ինչ հանդիսանում է մեղադրյալ Հրայր Վարդանյանի ներկայացուցիչը քաղաքացիական և քրեական գործերով։ Տուժողին ևս ճանաչում է որպես փաստաբան։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին Հրայր Վարդանյանի վերաբերյալ նշանակված է եղել դատական նիստ, որի ընթացքում պետք է հնչեր պաշտպանակ ճառը, և գործը, ըստ էության, ավարտվեր։ Բոլոր դատական նիստերից առաջ ինքը Հրայր Վարդանյանին կանչել է իր աշխատավայր, որտեղ նախապատրաստվել են, նրան ուղղություն է ցույց տվել, և միասին գնացել են դատարան։ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ժամը մոտավորապես 14։10-ի սահմաններում, Հրայրն իր հեռախոսազանգերին չի պատասխանել, և ինքը դուրս է եկել աշխատավայրից, որպեսզի գնա դատական նիստի, երբ տեսել է, որ իր մեքենայի ետևում կայանել է արձաթագույն Մերսեդես մակնիշի ավտոմեքենա, որի միջից աշխատանքային հագուստով դուրս է եկել Հրայր Վարդանյանն ու իրեն մոտեցել։ Նստել են մեքենա, և Հրայրն իրեն ասել է, որ ամբողջ գիշեր աշխատանքի է եղել, բացի այդ ընմիջմանն ալկոհոլ է օգտագործել։ Քանի որ հասկացել է, որ նման վիճակով այլևս հնարավոր չէ ներկայանալ դատական նիստի, դուրս է եկել մեքենայից, զանգահարել է երկու պաշտպանների և ներկայացրել իրավիճակը, ովքեր ևս խորհուրդ են տվել նման վիճակով չգնալ դատական նիստին։ Երբ ետ է վերադարձել մեքենայի մոտ, տեսել է, որ Հրայրը քնած է, վարորդին ասել է, որ նրան տանի այդտեղից։ Ինքն այդ օրը գնացել է դատական նիստին, ներկայացրել է իրավիճակը, պատճառը, թե ինչու Հրայր Վարդանյանը չի ներկայացել դատական նիստին, ուստի դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է 2024 թվականի մարտի 04-ին։ 2024 թվականի մարտի 04-ին կայացված դատական նիստի ընթացքում Տարիել Քիշմիրյանը հայտարարություն է կատարել՝ ասելով, որ իր մեքենայով Հրայրի հետ հետապնդել են նրան, հարվածել ու գնացել, և այդ պահին ինքը զարմացել է, թե ինչպես կարող է նման բան տեղի ունեցած լինել։ Այդ օրվանից մոտ մեկ ամիս հետո իրեն և Հրայր Վարդանյանին հրավիրել են քննչական մարմին, և իմացել են, որ Տարիել Քիշմիրյանը հաղորդում է ներկայացրել։ Հայտնեց, որ նախ և առաջ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին իր գրասենյակում միջոցառում է եղել, և ինքը ժամանակ չէր կարող ունենալ Տարիել Քիշմիրյանի ետևից գնալու համար, բացի այդ ինքը դրա անհրաժեշտությունը չի տեսել։ Բացի այդ, եթե Հրայրը ի վճակի չի եղել ներկայանալու դատական նիստին, ապա ինչու պետք է նույն ժամանակահատվածում գնար և որևէ անձի ծեծի ենթարկեր, հատկապես այն պայմաններում, երբ Հրայրն այդ օրը հազիվ է կարողացել ոտքի վրա կանգնել։ Բացի այդ, նշեց, որ որևէ լարվածություն չի եղել Հրայրի և Տարիել Քիշմիրյանի միջև։ Ինքը քննիչին առաջարկել է տեսախցիկների տեսագրությունները զննել և տեսնել, թե իրականում որևէ մեկը Տարիել Քիշմիրյանին հարվածել է, թե՝ ոչ։ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 14։00-ի սահմաններում Հրայր Վարդանյանը մեքենայի մեջ քնած է եղել, ինքն էլ վարորդին ասել է, որ Հրայրին տանի տուն։ Հայտարարեց, որ սուտ է այն պնդումը, թե Տարիել Քիշմիրյանին հետապնդող մեքենայի ղեկին եղել է ինքը։ Այդ օրը դատական նիստից հետո այլևս Հրայրին չի զանգահարել, նրա հետ չի զրուցել, քանի որ նա շատ վատ վիճակում է եղել, իսկ 1-2 օր հետո արդեն զանգահարել է Հրայրին և ասել հաջորդ դատական նիստի օրը։
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի այն հարցին, թե վկան ինչպես կմենաբանի այն հանգամանքը, որ կապի օպերատորներից ստացված տեղեկատվության համաձայն՝ իր հեռախոսահամարը 2024 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ժամը 14։45-ի սահմաններում իր բջջային հեռախոսահամարը օգտագործվել է Հ․ Գյուլիքևխյան 14 հասցեից, իսկ Հրայր Վարդանյանի հեռախոսահամարը՝ Մոլդովական 47 հասցեից, որը մեղադրանքի կողմը մեկնաբանում է, այնպես, որ այդ ժամանակահատվածում վկան չի եղել իր աշխատավայրում և Հրայր Վարդանյանն էլ չի գնացել այնտեղ, ապա վկան հայտնեց, որ իր աշխատավայրը գտնվում է Գյուլիքևխվյան 39 հասցեում, և ինքը հայտնել է, որ մոտավորապես ժամը 14։40-ի սահմաններում գնացել է դատարան, իր ձեռքի տակ 4 հեռախոսահամար է և 2 հեռախոս, ինչ վերաբերում է Հրայր Վարդանյանի հեռախոսահամարին, ապա վարորդը նրան իր օֆիսից տարել է, և ճանապարհը կարող էր և՛ Մասիվով՝ Մոլդովական փողոցով անցնել, և՛ Ջրվեժով։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե վկան ինչպես կարող է մեկնաբանել այն հանգամանքը, որ դեպքի օրն իր կողմից նշված ժամանակահատվածում՝ 14։45-ին վկայի հեռախոսահամարը սպասարկվել է Հ․ Գյուլիքևխյան 14 հասցե կայանի կողմից, իսկ Հրայր Վարդանյանի հեռախոսահամարը՝ Մոլդովական 47 հասցեի կայանի, և ըստ կապի օպերատորների կողմից տրված տեղեկատվության՝ նման պայմաններու քիչ հավանական է, որ երկու հեռախոսահամարները միևնույն վայրում կարող էին գտնվել, ապա պատասխանեց, որ այդ օրը՝ մոտավորապես 14։15-ի սահմաններում, Հրայր Վարդանյանի հետ մի քանի րոպե խոսակցություն ունենալուց հետո ինքը շարժվել է այդտեղից, և հավանական է, որ իր հեռախոսը 14։45-ին կարող էր սպասարկվել Հ․ Գյուլիքևխյան 14 հասցեից, քանի որ իր գրասենյակը գտնվում է Հ․ Գյուլիքևխյան 39 հասցեում։ Հրայրի հետ խոսակցությունը տևել է առավելագույնը 5-10 րոպե։ Արդեն 14։40-14։45-ի սահմաններում ինքն իր մեքենայով գնալիս տարբեր հարցերով հեռախոսազրույցներ է ունեցել տարբեր մարդկանց հետ։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե վկան ինչպես կարող է մեկնաբանել այն հանգամանքը, որ դատական նիստից հետո Հրայր Վարդանյանի և Տարիել Քիշմիրյանի երթուղին՝ ըստ կապի օպերատորներից ստացված տեղեկատվության, համկընկել է, ապա պատասխանեց, որ ինքը չի կարող այդ ամենը մեկնաբանել, գործի նյութերին չի ծանոթացել։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե արդյոք վկան այդ օրը տեսել է Հրայրին դատական նիստից հետո՝ դատարանի բակում կամ այլ տեղ, պատասխանեց՝ ոչ։ 2024 թվականի փետրվարի 23-ից մինչև մարտի 04-նն ընկած ժամանակահատվածում նշված հնարավոր միջադեպի մասին որևէ խոսակցություն չի ունեցել Հրայրի հետ, առաջին անգամ նման հայտարարություն արել է Տարիել Քիշմիրյանը մարտի 04-ին կայացված դատական նիստի ընթացքում։
Ի պատասխան տուժողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2024 թվականի փետրվարի 23-ի դատական նիստին ինքը գնացել է իրեն պատկանող Հյունդայի մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայով, և, եթե չի սխալվում, ապա մեքենան այդ օրը կայանել է Մասիսի դատարանի մուտքի առաջ։ Ինչպես այդ օրը, այնպես էլ մնացած բոլոր օրերին ինքը դատարան է գնացել իր մեքենայով։ Ինչ վերաբերում է այն հարցի, թե դատարանից ետ վերադառնալիս որևէ տեղ կանգնել է, պատասխանեց, որ ճանապարհին կանգնել է խանութի մոտ ջուր գնելու, սակայն խանութը փակ է եղել, և ինքը շարունակել է ճանապարհը։
Հանրային մեղադրողը, հաշվի առնելով, որ էական հակասություններ են առկա վկայի՝ նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև, միջնորդեց հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքը, ինչպես նաև առերես հարցաքննությունը։
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ առկա են էական հակասություններ, որոշեց բավարարել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը և վերաբերելի մասով հրապարակել վկայի՝ 2024 թվականի ապրիլի 17-ի՝ վկայի դատավարական կարգավիճակով տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Տեսնելով, որ նա ուշանում է՝ զանգահարեցի և ասեց, որ կգա, մոտ 2:45-ի սահմաններում նստել էի մեքենան, այդ ժամանակ բացեց մեքենայիս դուռը՝ բանվորական հագուստով և աչքերը ուռած վիճակում, քանի որ ամբողջ օրը գործի էր եղել, այդ ժամանակ նրան ասեցի, որ գնա, քանի որ պատշաճ շորերով չէր եկել։
Հրապարակվեց նաև 2024 թվականի մայիսի 18-ի՝ տուժող Տարել Քիշմիրյանի և վկա Մամիկոն Մանուկյանի առերես հարցաքննությունը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Դուրս եմ եկել դատարանից և գնացել եմ, հայտնեմ, որ իմ մեքենան սպիտակ գույնի ամենագնաց է, մուգ գույնի մեքենա չունեմ, ինչ նպատակ ուներ այն, որ եթե մեքենայի մեջ լիներ հետաձգեի նիստը, ես ցանկանում եմ հայտնել, որ մենակ գնացել եմ դատարան ու դատարանից մենակ գնացել եմ տուն, այդ օրը նաև հեռախոսը թողել էր մեքենայիս մեջ, չգիտեմ Հրայրը որտեղ է եղել, իմ ճանապարհը անցնում է Դավիթ Բեկի փողոցով:
Հրապարակումից հետո ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ և՛ նախաքննության, և՛ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներն ինքը պնդում է, իսկ ժամի առումով ինքն էական կարևություն չի տվել այդ հարցին։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ինչպես է ստացվել, որ վկան դատարանում դետալային ցուցմունք է տալիս, սակայն որևէ անդրադարձ չի կատարում այն հանգամանքին, որ, ինչպես ասել է նախաքննության ընթացքում, Հրայր Վարդանյանը հեռախոսը թողել է իր մեքենայի մեջ, ապա հայտնեց, որ իր համար դա արտառոց դեպք չի եղել, և անուշադրության արդյունքում այդ հարցին չի անդրադարձել, սակայն, ամեն դեպքում, հայտնում է, որ Հրայր Վարդանյանն անձայն ռեժիմի վրա թողնված հեռախոսը մոռացել է իր մեքենայի մեջ, և հավանաբար հաջորդ օրը Հրայրի ընկերներից որևէ մեկը մոտեցել է իրեն, հարցրել, թե արդյոք հնարավոր է Հրայրը հեռախոսը մոռացած լինի իր մոտ, ինքը նայել է մեքենայի մեջ և տեսել, որ այնտեղ է։ Հեռախոսը հավանաբար թողել է այն ժամանակ, երբ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին եկել է իր աշխատավայրի դիմաց, և իրենք նստել են մեքենան ու զրուցել։
3․11․ Մեղադրյալ Հրայր Վարդանյանի դատարանում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ տուժող Տարիել Քիշմիրյանը առաջին դատական նիստից ի վեր ինչ ասել է, եղել է սուտ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե սույն դրությամբ արդյոք ինչ-որ քաղաքացիական գործով ինքը և տուժողը հանդիսանում են կողմեր, պատասխանեց՝ ոչ։ Հայտնեց, որ դեպքի օրն ինքը չի կարող այնտեղ եղած լինել, բացի այդ, եթե ինքն իսկապես հարվածած լիներ, ապա շատ ավելի լուրջ վնասվածքներ կարող էին հասցվել, և դրա արդյունքում տուժողը ոչ թե տուն կգնար, այլ՝ հիվանդանոց։ Նշեց նաև, որ նշված հատվածում եղել են բազմաթիվ տեսախցիկներ, սակայն որևէ տեսագրություն առկա չէ։ Այս ամենը տուժողի հերթական վատությունն է, որ նա արել է իր նկատմամբ այնպես, ինչպես շատ այլ մարդկանց նկատմամբ է արել։ Հայտնեց, որ ինքը տուժողին, որպես տարեց մարդու, իրենց առաջին հանդիպման ժամանակ, որը եղել է Արտաշատ քաղաքի քննչական կոմիտեի դիմաց, ասել է, որ ինքն ուզում է ընտանիքի հետ միանալ, խնդրել է, որ իրեն որևէ հարցով օգնի։ Առաջարկել է նաև նրան երեք անգամ ավելի շատ գումար տալ, քան տվել է նրան իր կնոջ մայրը, միայն թե, նա կարողանա հաշտեցնի իրեն ընտանիքի հետ, սակայն տուժողն իրեն միայն ասել է՝ Կհանդիպենք դատարանում։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցի՝ նշեց, որ, եթե չի սխալվում, ապա նշված խոսակցությունը Տարիել Քիշմիրյանի հետ ունեցել է 2022 թվականին, սակայն չի կարող հիշել, թե կոնկրետ ինչ գործի շրջանակներում է հանդիպել, քանի որ չորս-հինգ անգամ խնդիր է ունեցել կնոջ մոր հետ։ Այդ օրն իր հետ է եղել իր փաստաբանը՝ Մելանյա Սարգսյանը, ով նաև իր լավ ընկերն է։ Նշեց, որ այդ ժամանակահատվածում ինքը շանսեր է ունեցել միանալու կնոջ հետ, և ուրախացել է, որ կնոջ մոր կողքին հայտնվել է մի տղամարդ, ով կարող է օգնել իրեն։ Ի պատասխան հանրային մեղադրղի այն հարցին, թե արդյոք մեղադրյալի մոտ որևէ վերաբերմունք է ձևավորվել տուժողի նկատմամբ, երբ վերջինս մերժել է իր առաջարկը, ապա պատասխանեց, որ այդ ժամանակ ինքը սկսել է հետաքրքրվել տուժողի անձով, և իրեն բոլորը, այդ թվում՝ այդ ժամանակահատվածի դրությամբ Արտաշատի միլպետը, նրա տեղակալը, քննչական կոմիտեի տղաները իրեն առանց հրավերի պարզապես կանչել են և ասել, որ հեռու մնա այդ մարդուց, զգուշացրել են, որ, եթե ուզում է միանալ ընտանիքին, ապա, պետք է նրա հետ առնչություն չունենա։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե կարելի է արդյոք արձանագրել, որ իր մոտ բացասական վերաբերմունք է առաջացել տուժողի նկատմամբ այն բանից հետո, երբ տուժողը մերժել է իր առաջարկը, ինչպես նաև հանդիսացել է իր կնոջ մոր ներկայացուցիչը, պատասխանեց՝ այո։ Հայտնեց, որ ինքը 2024 թվականի փետրվարի 22-23-ին գնացել է Մամիկոնի մոտ, և ասել, որ Արամուսում տեղի ունեցած վթարի պատճառով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին, և փաստաբանն իր փոխարեն գնացել է նիստի, իսկ ինքը գնացել է Աբովյան։ Ի պատասխան հանարյին մեղադրողի հարցի՝ հայտնեց, որ այդ օրը, եթե չի սխալվում եղել է Մերսեդես մակնիշի ավտոմեքենայով, սակայն դա չի եղել իր մեքենան։ Նշեց, որ այդ օրը Մամիկոնի մոտ գնալու հստակ ժամը հիշել չի կարող, սակայն, ամեն դեպքում, դա եղել է դատական նիստից 3-5 ժամ առաջ։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ինչպես կարող է մեղադրյալը մեկնաբանել այն հանգամանքը, որ նշված ժամանակահատվածում իր և Մամիկոն Մանուկյանի բջջային հեռախոսները տարբեր ալեհավաք կայանների կողմից են սպասարկվել, իսկ օպերատորը նշել է, որ միևնույն վայրում գտնվելու պայմաններում դա քիչ հավանական է, մեղադրյալը պատասխանեց, որ ինքը երեք բջջային հեռախոս ունի և տեղյակ չէ, թե օպերտորին որ հեռախոսահամարն է տրամադրվել։ Ինչ վերաբերում է տաքսի ավտոմեքենայի վարորդ Նորայր Ալեքսանյանին, պատասխանեց, որ նա իրեն անծանոթ է, սակայն իր համար տարօրինակ է, թե ինչպես կարող է նա իրեն հիշել այն պայմաններում, երբ այն ժամանակ, երբ նրան կանչել են քննչական կոմիտե, ասել է, որ իրեն չի կարող հիշել։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ինչ շահագրգռվածություն կարող էր ունենալ վարորդը, որպեսզի մեղադրյալի դեմ սուտ ցուցմունք տար, պատասխանց, որ այդ ամենը տուժողի ձեռքի գործն է, ով մարդկանց խոստումներ է տվել և բերել, որպեսզի սուտ ցուցմունք տան։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե այն բանից հետո, երբ Տարիել Քիշմիրյանը մերժել է օգնել իրեն, արդյոք ինքը հանդիպել է վերջինիս, պատասխանեց, որ հանդիպումները եղել են միայն դատական նիստերի ընթացքում, սակայն անձնապես նշված հարցով այլևս նրան չի մոտեցել։ Ինչ վերաբերում է Տարիել Քիշմիրյանի կնոջը, ապա նրան տեսել է միայն դատական նիստերի ընթացքում, երբ ուղեկցել է տուժողին։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե մեղադրյալն ինչպես կմեկնաբանի այն փաստը, որ Նվարդ Շիշմիրյանը ևս հայտնել է, որ տեսել է` ինչպես է ինքը հետապնդել մեքենային, բացել դուռը և հարվածել, ապա պատասխանեց, որ Նվարդ Քիշմիրյանի տուժողի կինն է, և բնական է, որ չպետք է իրեն պաշտպաներ։ Իրեն հարազատ մարդիկ ասել են, որ Տարիել Քիշմիրյանի ու իր կնոջ մոր հարաբերությունները սրվել են, քանի որ Տարիելը նրան անընդհատ խոսք է տվել ալիմենտի գումարը հետ ստանալ, սակայն դա չի կարողացել, և այդ պատճառով արդեն նման միջոցների է դիմել։ Իրեն տեղակցրել են նաև, որ Տարիել Քիշմիրյանը նպատակ ունի իր դեմ նման գործողություններ կատարել, և խորհուրդ են տվել հեռու մնալ նրանից։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե քաղաքացիական դատարանում ինչպիսի վճիռ է կայացվել, պատասխանեց, որ ի վնաս իրեն վճիռ է կայացվել, որն իրենց կողմից բողոքարկվել է։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, որ, այնքանով, որքանով վճռի բավարարմամբ Տարիել Քիշմիրյանի, որպես փաստաբանի, լիազորություններն ավարտվել են, ուստի վերջինս ինչպիսի շահագրգռվածություն կարող էր ունենալ մեղադրյալի դեմ գործողություն կատարելու, ապա պատասխանեց, որ բացի ալիմենտի հարցից, այլ պատճառներ ևս եղել են։ Շատ են եղել դեպքեր, երբ գնացել է երեխային տեսնելու, կնոջ մայրը խանգարել է, ինքն է բարկացել է նրա վրա, և նա զանգել է և հաղորդում է տվել ոստիկանություն, և ամեն անգամ ինքը Մամիկոնի հետ է գնացել, նա էլ՝ Տարիելի։ Տարիել Քիշմիրյանն արդեն չորս տարի է, ինչ տրամադրված է իր դեմ։ Ի պատասխան այն հարցին, որ, այնքանով, որքանով, իրեն խորհուրդ են տվել հեռու մնալ Տարիել Քիշմիրյանից ընտանիքին վերամիավորվելու համար և ասել, որ այդ մարդը խանգարում է իրեն, ուստի ինչ գործողություններ են կատարվել մեղադրյալի կողմից այդ խոչընդոտները վերացնելու ուղղությամբ, պատասխանեց, որ ոչինչ էլ չի արել, որովհետև նրանց հետ որևէ կերպ զրուցել հնարավոր չի եղել։ Ինքը մարդկային առումով փորձել է միշտ հաշտության եզրեր գտնել, բայց քանի որ Տարիելը եղել է ընտանիքի կողքին, ոչինչ չի ստացվել։
3.12. Հանրային մեղադրողի միջնորդությամբ, հիմնական դատալսումնեը լրացնելու ձևաչափով, հետազոտվեց նաև վ/թ 36-39-րդ էջերում զետեղված՝ Տարիել Քիշմիրյանի վերաբերյալ ամբուլատոր քարտը, անաշխատունակության թերթիկը։
3.13. Հանրային մեղադրողի միջնորդությամբ, հիմնական դատալսումնեը լրացնելու ձևաչափով, հետազոտվեց նաև վ/թ 95-րդ էջում զետեղված 2024 թվականի մայիսի 26-ի՝ զննում կատարելու մասին արձանագրությունը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․՝
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ, երրորդ դասի խորհրդական՝ Ա.Ս.Գյուլասարյանս, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 41-րդ, 148-րդ, 210-րդ, 211, 214-րդ, 215-րդ, 216-րդ, 226-րդ հոդվածների պահանջները, վարույթումս քննվող թիվ 12-0222-24 քրեական վարույթով զննության ենթարկեցի՝ Տելեկոմ Արմենիա ԲԲԸ կողմից տրամադրված տեղեկատվությունը։
Զննության արդյունքում պարզվեց, որ 033208133 հեռախոսհամարը գրանցված է Վարդանյան Հրայր Հրաչիկի անվամբ, դեպքի ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը շահագործվել է 23.02.2024 թվականին ժամը 11:34:18 րոպեին և 23.02.2024 թվականին ժամը 12:12:27 րոպեին Երևան քաղաքի Նալբանդյան 98 հասցեում գտնվող ալեհավաքներից:
Շարունակելով զննության զննության ենթարկեցի 099670055 հեռախոսահամարի 2024 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 15:40 րոպեից մինչ 17:15 րոպեն ընկած ժամանակահատվածը, զննության արդյունքում պարզվեց, որ վերոնշյալ հեռախոսահամարը հաշվառված է Մանուկյան Մամիկոնի անվամբ, համաձայն զննության՝ բջջային հեռախոսը 2024 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 15:46 րոպեին շահագործվել է Արարատի մարզ գ. Ջրաշենում, իսկ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 16:40-ին շահագործվել է Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկ փողոցի 4-րդ հասցեում գտնվող ալեհավաք կայաներից։
Այնուհետև զննության ենթարկեցի Քիշմիրյան Նվարե Արամի անվամբ հաշվառված 033081976 բջջային հեռախոսի վերաբերյալ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 13:50-18:30 ընկած ժամանակահատվածում առկա տեղեկատվությունը, զննության արդյունքում պարզվեց, որ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 15:43 րոպեին համաձայն առկա տեղեկատվության սպասարկվել է Արարատի մարզ ք. Մասիսի, ԱՀԿ շենքի հարակից տարածքում գտնվող ալեհավաք կայարանից, դրանից հետո մինչ 18:32 րոպեն բջջային հեռախոսը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Շոպրոնի փողոց 77 հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանից:
3.14. Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ, հիմնական դատալսումնեը լրացնելու ձևաչափով, դատարանում հարցաքննված վկա Արտուշ Սարգսյանի ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ ճանաչում է մեղադրյալին, նրա հետ ունի աշխատանքային հարաբերություններ, տուժող կողմին չի ճանաչում։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին Հրայր Վարդանյանն առավոտյան շատ վաղ է եկել աշխատանքի, երբ իրենք գնացել են, նա իր թողած կիսատ աշխատանքներն անելիս է եղել։ Իրենք սովորաբար ժամը 13։00-ի սահմաններում ընդմիջում են անում։ Այս օրը Հրայրն ընդմիջման ժամին դուրս է եկել աշխատանքից փաստաբանին հանդիպելու նպատակով, սակայն ուշ է ետ վերադարձել՝ մոտավորապես ժամը 15։00-15։30-ի սահմաններում, ինչի պատճառով իրենք վիճաբանել են, քանի որ նա պետք է իր հետ բերեր նաև իրենց անհրաժեշտ շինանյութը, իսկ ուշանալու պատճառով աշխատակիցները նրան են սպասել։ Երբ Հրայրը ետ է վերադարձել, հոգնած է եղել, տրամադրություն չի ունեցել, գնացել է իրենց հանգստի կետում պառկել ու քնել է։ Հետո արդեն սուրճ խմելու ժամին իրենք Հրայրին կանչել են, որ միասին սրճեն։ Ժամը 18։00-18։30-ի սահմաններում ավարտվել է իրենց աշխատանքը, և բոլորը գնացել են տուն։ Ի պատասխան պաշտպանի այն հարցին, թե կարող են արդյոք արձանագրել, որ այդ օրը Հրայրը ժամը 15։30-ից մինչև 18։30-ի սահմաններում գտնվել է աշխատավայրում, պատասխանեց՝ այո։ Փաստաբանի հետ հանդիպման գնալուց առաջ Հրայրն իրեն չի ասել, թե ինչ հարցով է գնում, տեղյակ չէ նաև, թե դատարանում ինչպիսի խնդիրներ է նա ունեցել։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ ինքը գրանցված աշխատող է, աշխատում է որպես աշխատակազմի ղեկավար։ Հայտնեց, որ մյուս աշխատակիցներն աշխատանքի վայրից դուրս գալիս իրեն կամ Հրայրին են տեղեկացրել։ Դեպքի օրը Հրայրը մոտավորապես ժամը 13։00-ի սահմաններում է իրեն տեղեկացրել, որ պետք է ընդմիջմանը դուրս գա աշխատավայրից։ Այդ օրն իրենք մինչև ընդմիջումը ալկոհոլ չեն օգտագործել։ Տեղյակ չէ, թե այդ օրը Հրայր Վարդանյանն ալկոհոլ օգտագործել է, թե ոչ, սակայն նրա վարքագիծն ադեկվատ է եղել։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք վկան նկատել է, որ այդ օրը՝ մինչև ժամը 13։00-ն աշխատավայրում որևէ միջոցառում տեղի ունեցած լիներ կամ ալկոհոլ օգտագործած լինեին, պատասխանեց՝ ոչ, իրենք աշխատանքի ընթացքում կամ ընդհանրապես չեն օգտագործում ալկոհոլ կամ, եթե օգտագործում են, ապա շատ քիչ քանակությամբ։ Երբ Հրայրը նախատեսված ժամից 30-40 րոպե ուշացել է, և նրա ներկայությունն անհրաժեշտ է եղել աշխատանքի համար, արդեն զանգահարել են նրան և կանչել։ Իրենց աշխատավայրը գտնվում է Արամուս գյուղում։ Չի նկատել, թե այդ օրը Հրայրն ինչ մեքենայով է գնացել, սակայն ընդհանրապես նա տաքսի մեքենաներով է շրջել։ Ընդմիջումից ետ վերադառնալիս Հրայրը պետք է նաև իր հետ որոշ շինանյութ բերեր, և քանի որ բերված շինանյութն անորակ է եղել, այդ հարցի շուրջ ևս վիճել են։ Հրայրի՝ ընդմիջումից մոտ մեկ ժամ հետո՝ մոտավորապես ժամը 16։00-ի սահմաններում, Հրայրին կանչել են սուրճ խմելու։
Ի պատասխան տուժողի հարցերի՝ նշեց, որ 2024 թվականի փետրվարի 22-ին՝ ժամը 17։00-ի սահմաններում, ինքը գտնվել է աշխատավայրում, որտեղ եղել է նաև Հրայր Վարդանյանը, ով ևս աշխատել է, քանի որ նրա աշխատանքն առանցքային նշանակություն է ունեցել, ուստի, եթե նա չաշխատեր, իրենց գործը շարունակել չէր ստացվի։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ում հետ է աշխատել 2024 թվականի փետրվարի 24-ին՝ ժամը 13։00-17։00-ի սահմաններում, պատասխանեց, որ նույն մարդկանց հետ, ում հետ ամեն օր աշխատել է։
Ի պատասխան Դատարանի հարցի՝ պատասխանեց, որ Հրայրն իրենց աշխատավայրում հանդիսացել է այն միակ աշխատակիցը, ով կատարել է զոդման վերջնական աշխատանքները։
3.15. Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ, հիմնական դատալսումնեը լրացնելու ձևաչափով, դատարանում հարցաքննված վկա Արմեն Ղահրամանյանի ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ ճանաչում է մեղադրյալին, նրա հետ ունի աշխատանքային հարաբերություններ։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ Հրայրի հետ ծանոթացել է Արամուսում աշխատելուց, որտեղ վերջինս զոդման աշխատանքներ է կատարել։ Հայտնեց, որ ամեն օր իրենք միասին ժամը 08։00-ին գնացել են աշխատանքի և 18։00-ին վերադարձել են տուն։ Ինքը միայն մի անգամ է հիշում, որ Հրայրը պետք է գնար որևէ մարդու հանդիպելու, ինչպես նաև իր հետ բերեր շինանյութ, սակայն այդ օրը մի փոքր ալկոհոլի ազդեցության տակ է եղել, և ուշ է ետ վերադարձել, ինչպես նաև չի բերել անհրաժեշտ շինանյութը։ Այդ օրն ինքը ժամը 13։00-ի սահմաններում դուրս է եկել, որից մոտավորապես 1-1,5 ժամ հետո ետ է վերադարձել և գնացել է քնելու։ Այդ օրը Հրայրն ու Արթուրը վիճաբանություն են ունեցել։ Երբ Հրայրը ետ է վերադարձել, իրենք այդ ժամանակ աշխատում էին, իսկ Հրայրը քանի որ մի փոքր ալկոհոլի ազդեցության տակ է եղել, գնացել է քնելու։ Քիչ հետո իրենք գնացել են հաց ուտելու և Հրայրին ևս հանել են քնից, որպեսզի գա միանա իրենց, սակայն չի եկել, այլ ասել է, որ սուրճ դնեն, որ գա քնի։ Սուրճը խմելուց հետո Հրայրը նորից գնացել է քնելու։ Հրայրն այդ օրը՝ ժամը 13։00-ին, դուրս է եկել և մոտավորապես 0,5-1 ժամ հետո ետ է վերադարձել։ Քանի որ Հրայրն իր հետ անհրաժեշտ շինանյութը չի բերել, տեխնիկան մոտավորապես ժամը 15։00-ի սահմաններում գնացել է։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ պատասխանեց, որ ինքը որպես գրանցված աշխատող չի եղել, սակայն Հրայրի հետ միասին է աշխատել։ Իրենք աշխատավայրում սովորաբար ժամը 13։00-ից 14։00-նն ընկած ժամանակահատվածում են ընդմիջել։ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին Հրայր Վարդանյանն աշխատավայր է վերադարձել մոտավորապես ժամը 14։30-ի սահմաններում, քանի որ մինչև ժամը 15։00-ը նա պետք է բերած լիներ անհրաժեշտ շինանյութը, որը չէր բերել, և տեխնիկան գնացել էր։ Ամեն դեպքում, հայտնեց, որ ժամը 15։00-ի սահմաններում Հրայրը գնացել է հանգստի սենյակ ու քնել։
Ի պատասխան տուժողի հարցերի՝ հայտնեց, որ Հրայրը մշտապես պատշաճ աշխատանքի է եղել, և 2024 թվականի փետրվարի 23-ի օրն իր մոտ տպավորվել է, քանի որ այդ օրը նա պետք է գնար շինանյութ գնելու, որ տեխնիկան կարողանար աշխատել, սակայն չէր գնել։
Ի պատասխան Դատարանի այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված եղել Հրայր Վարդանյանի՝ աշխատանքային ժամին քնելու հանգամանքը, պատասխանեց, որ նա երկու բաժակ ալկոհոլ է օգտագործած եղել և քնել է։ Ինքն այդ օրը դեռևս ժամը 06։00-ից աշխատանքի է եղել, չի կարող ասել, թե ալկոհոլ օգտագործել է մինչև ընդմիջման դուրս գալը, թե՝ դրանից հետո։

4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվել են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվող թիվ ԱՎԴ/0075/01/23 քրեական գործով Հրայր Վարդանյանը ունեցել է մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակ և նրան մեղսագրվել է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 353.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում, իսկ նշված գործով տուժողների լիազոր ներկայացուցիչ է հանդիսացել է ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Տարիել Քիշմիրյանը:
2024 թվականի փետրվարի 23-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանը չի ներկայացել դատական նիստին, ինչպիսի հիմնավորմամբ էլ դատական նիստը հետաձգվել է մեկ այլ հերթի: Դրանից հետո Տարիել Քիշմիրյանը իր կնոջ՝ Նվարդ Քիշմիրյանի, ուղեկցությամբ Նորայր Ալեկսանյանի կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայով Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի «Մասիս» նստավայրից ուղևորվել են Երևան քաղաքի Միկոյան փողոցի 1 հասցե: Ուղևորության ընթացքում՝ շուրջ 5-ից 10 րոպե անց, Նորայր Ալեքսանյանը իրենց հայտնել է, որ անմիջապես նախորդող ավտոմեքենան կանգնելու ազդանշան է տալիս, սակայն իրենք շարունակել են ուղևորվել դեպի նշված հասցե: Հասնելով, Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկ փողոցի 46-րդ հասցեի դիմացի երթևեկելի գոտում գտնվող լուսացույցի մոտ, Հրայր Վարդանյանը իջել է քննությամբ չպարզված ավտոմեքենայից, մոտեցել Տարիել և Նվարդ Քիշմիրյաններին փոխադրող տաքսի ավտոմեքենային, բացել հետևի աջ դուռը և 3 անգամ հարվածել է մեքենայի սրահում գտնվող Տ.Քիշմիրյանի գլխին, քանի որ Դատարանում քննվող վերը նշված գործով Տարիել Քիշմիրյանը ներկայացրել է տուժողներ՝ Մարինե Էվանյանի և Գոհար Մինասյանի շահերը, այսինքն՝ Հրայր Վարդանյանի կողմից Տ.Քիշմիրյանի նկատմամբ գործադրած բռնությունը կապված է եղել փաստաբանի օրինական ծառայողական և մասնագիտական գործունեության, ինչպես նաև բացառապես նրա լիազոր ներկայացուցիչ՝ փաստաբան, լինելու հանգամանքի հետ:

5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
5.1. Վերլուծելով մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի, արժանահավատ, վերաբերելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի 3-րդ մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:

Նախ և առաջ անդրադառնալով ցուցմունքների արժանահավատությանը՝ Դատարանը գտնում է, որ արժանահավատ չեն ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարանում հարցաքննված վկաների՝ Արտուշ Սարգսյանի և Արմեն Ղահրամանյանի ցուցմունքները՝ նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ նշված անձանց ցուցմունքները, նախապես փաստաբանական հարցման ենթարկված լինելու պարագայում, ոչ միայն էական հարցերի վերաբերյալ ներքին հակասություններ են պարունակում, չեն հաստատվում դատաքննության ընթացքում հետազոտված այլ ապացույցների համակցությամբ, այլև՝ դատարանում հետազոտվել են նշված ցուցմունքներին ուղղակիորեն հակասող այլ ապացույցներ։
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի դիտարկմանն առ այն, որ տուժողը շահագրգիռ անձ է, և հանդիսանալով Հրայր Վարդանյանի հետ այլ վարույթների շրջանակներում դատավարական հակառակորդ, նպատակ ունի ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի նշանակմամբ, վերջինիս մեկուսացնելու, ուստի պետք է տուժողի ցուցմունքն անարժանահավատ գնահատել, ապա Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Տիգրան Վրեժի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ԵՇԴ/0121/01/12 որոշմամբ արձանագրել է, որ՝ (…) Տուժողն այն անձն է, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է կամ այդ արարքը կատարելն ավարտվելու դեպքում կարող էր պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի 1-ին մաս): Նա քրեական դատավարությանը մասնակցում է որպես մեղադրանքի կողմի սուբյեկտ և գործով օժտված է սեփական շահերով, որոնց ապահովման համար սահմանված են տուժողի մի շարք դատավարական իրավունքներ և պարտականություններ (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 59-րդ հոդված), որոնցից է նաև ցուցմունք տալու իրավունքը և պարտականությունը:
Հետևաբար տուժողի ցուցմունքն իր բնույթով ոչ միայն ապացույցի ինքնուրույն տեսակ է, այլև վերջինիս իրավունքների և շահերի պաշտպանության միջոց: Ընդ որում, վերջին հանգամանքն ինքնին չի նսեմացնում տուժողի ցուցմունքի՝ որպես ապացույցի հատկանիշները (ապացուցողական ուժ, հավաստիություն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հիմք է ընդունում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուղղակի պահանջը, որի համաձայն` «(...) Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»(…)», ուստի, վերոգրյալի հաշվառմամբ, Դատարանը գտնում է, որ անձի՝ քրեական վարույթով տուժող ճանաչված լինելու հանգամանքն ինքնին չի կարող բերել վերջինիս ցուցմունքի անարժանահավատության։ Ինչ վերաբերում է՝ դատավարական հակառակորդ լինելով պայմանավորված, տուժողի՝ մեղադրյալի վերաբերյալ քննվող այլ քրեական վարույթներով վերջինիս մեկուսացնելու նպատակին, ապա, տուժողի կողմից, որպես փաստաբանի, այլ վարույթների շրջանակներում օրենքով իրեն վերապահված լիազորությունների իրականացումը և մասնագիտական պարտականությունների կատարումը, որտեղ վերջինս չունի որևէ անձնական շահագրգռվածություն, որևէ կերպ չի կարող վկայել տուժողի նմանօրինակ նպատակի մասին։ Ավելին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 470-րդ հոդվածի պարագայում խոսքը գնում է փաստաբանի մասնագիտական գործունեության կապակցությամբ բռնություն ենթակելուն, որտեղ գրեթե միշտ կարող է լինել այլ գործով դատավարական հակառակորդ, հետևաբար նման գործերով տուժողի ցուցմունքի արժանահավատությունը չի կարող գնահատվել միայն դատավարական հակառակորդ լինելու փաստով:
Անդրադառնալով պաշտպանի այն դիտարկմանը, որ, այնքանով, որքանով նախաքննության ընթացքում տուժողը և նրա կինը՝ Նվարդ Քիշմիրյանը, տվյալներ են ներկայացրել նաև Մամիկոն Մանուկյանի՝ ենթադրյալ հանցագորոծությանը հնարավոր մասնակից լինելու վերաբերյալ, մինչդեռ Մամիկոն Մանուկյանի վերաբերյալ քրեական հետապնդում չի հարուցվել, ուստի վերոգրյալը կարող է վկայել նշված անձանց ցուցմունքների անարժանահավատության մասին, ապա Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ Մամիկոն Մանուկյանի հնարավոր մասնակցության հարցը սույն քրեական վարույթի առարկա չէ և չի վերաբերում սույն գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքներին։ Բացի այդ, միայն այն հանգամանքը, որ տուժողի և նրա կնոջ ցուցմունքների հիման վրա Մամիկոն Մանուկյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի հարուցվել, ինքնին չի նշանակում, որ այդ ցուցմունքները կեղծ կամ անարժանահավատ են, քանզի քրեական հետապնդում հարուցելու կամ չհարուցելու հարցը որոշվում հավաքված ապացույցների ամբողջական գնահատման արդյունքում, այլ կերպ՝ վկայի կամ տուժողի կողմից տվյալներ ներկայացնելը այլ անձանց հնարավոր մասնակցության վերաբերյալ ինքնին չի նշանակում դրանց հիման վրա քրեական հետապնդման հարուցման պարտադիր անհրաժեշտություն, հետևաբար Մամիկոն Մանուկյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չհարուցվելու հանգամանքը չի կարող մեկնաբանվել որպես տուժողի և նրա կնոջ կողմից տրված ցուցմունքների անարժանահավատությունը փաստող հանգամանք։
Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ արժանահավատ է վկա Նորայր Ալեքսանյանի ցուցմունքը, քանզի վերջինս, հանդիսանալով քրեական վարույթի ելքով շահագրգռվածություն չունեցող, ինչպես պաշտպանական, այնպես էլ տուժող կողմի հետ անձնական բնույթի հարաբերություններ, ընդհանուր շահեր չունեցող անձ, և հանդիսանալով այն տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը, ում մեքենայի մեջ, ըստ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների՝ տուժող Տարիել Քիշմիրյանը բռնության է ենթարկվել, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում տվել է իրար չհակասող, այլ ապացույցներով հաստատվող ցուցմունք։
Այս համատեքստում անդրադառնալով պաշտպանի այն պնդմանը, որ վկա Նորայր Ալեքսանյանի ցուցմունքն անարժանահավատ է այն հանգամանքի հաշվառմամբ, որ վերջինս նախաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս չի ճանաչել մեղադրյալին, մինչդեռ դատարանում ցուցմունք տալիս, տեսնելով մեղադրյալին, ասել է, որ ճանաչում է նրան, իսկ մյուս կողմից վկան մեղադրյալին կարող էր ճանաչել միայն ճանաչում քննչական գործողության ընթացքում, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ այն հանգամանքը, որ նախաքննության ընթացքում վկա Նորայր Ալեքսանյանը հայտնել է, որ չի կարող ճանաչել մեղադրյալին, սակայն դատարանում, վերջինիս անմիջականորեն տեսնելով, հայտնել է, որ ճանաչում է, ինքնին չի կարող վկայել ցուցմունքի անարժանահավատության մասին, քանի որ անձին ճանաչելը կարող է տեղի ունենալ նաև անմիջական տեսողական ընկալման արդյունքում։
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ օրենքը չի սահմանում, որ մեղադրյալին նույնացնելը հնարավոր է բացառապես ճանաչում քննչական գործողության միջոցով, քանզի ճանաչում քննչական գործողությունը հանդիսանում է ապացույց ստանալու եղանակներից մեկը, իսկ սույն դեպքում մեղադյալի նույնացման վերաբրեյալ առկա են այլ ապացույցներ։
Ինչ վերաբերում է վկա Մամիկոն Մանուկյանի ցուցմունքի արժանահավատությանը, ապա, հաշվի առնելով, որ վերջինս տարբեր վարույթներով հանդիսացել է մեղադրյալի ներկայացուցիչը, ավելին՝ սույն քրեական վարույթի շրջանակներում հարցաքննվել է կասկածանքի շուրջ, իսկ մյուս կողմից վերջինիս ցուցմունքը չի հաստատվում դատաքննության ընթացքում հետազոտված այլ ապացույցներով, ուստի Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս ցուցմունքն արժանահավատ գնահատելու համար բավարար հիմքեր առկա չեն։

5.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»: հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատիժը լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, բացառությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատժի, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը:
3. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 30 տարին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ անձը կատարում է այնպիսի հանցագործություն, որի համար նախատեսված է նաև ցմահ ազատազրկում:
4. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից:
(…):»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 12-րդ կետի համաձայն`
«12. Եթե փորձաշրջանի ընթացքում անձը կատարում է նոր դիտավորյալ հանցանք, ապա նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշումը վերացվում է: Այդ դեպքում դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ է նշանակում սույն օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կարգով:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատավորի, դատախազի, քննիչի, քննչական մարմնի ղեկավարի, հետաքննության մարմնի, փաստաբանի, ներկայացուցչի, փորձագետի կամ հարկադիր կատարողի կամ նշված անձանց մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի կամ նշված անձանց դաստիարակության, խնամքի կամ հսկողության տակ գտնվողի մասին արատավորող կամ նշված անձանց իրավունքներին ու օրինական շահերին այլ վնաս պատճառող տեղեկություն հրապարակելու կամ նրանց նկատմամբ բռնություն գործադրելու, գույքը ոչնչացնելու կամ վնասելու սպառնալիքը՝ կապված նշված անձանց օրինական ծառայողական կամ մասնագիտական գործունեության կամ բացառապես դատավոր, դատախազ, քննիչ, քննչական մարմնի ղեկավար, հետաքննության մարմին, փաստաբան, ներկայացուցիչ, փորձագետ կամ հարկադիր կատարող կամ նշված անձանց մերձավոր ազգական կամ մերձավոր կամ նշված անձանց դաստիարակության, խնամքի կամ հսկողության տակ գտնվող լինելու հանգամանքի հետ՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված անձանց նկատմամբ բռնություն գործադրելը՝ կապված նշված անձանց օրինական ծառայողական կամ մասնագիտական գործունեության հետ՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով: (…)»:

5.3. Դատարանը որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում վերջինիս խնամքին տարեց, առողջական խնդիրներ ունեցող ծնողների առկայությունը:
Որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալի՝ դատվածություն ունենալու պայմաններում ՀՀ քրեական օրեսնգրքի հատուկ մասով սահմանված նոր հանրորեն վտագավոր արարք կատարելը։
5.4. Վերոգրյալ իրավանորմերի համատեքստում քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցագործության անմիջական օբյեկտի՝ առողջության դեմ ուղղված ոտնձգության բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանն իր կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարքի համար ենթակա է ազատազրկման ձևով պատժի:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկում՝ սանկցիայով նախատեսված նվազագույն չափով՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
5․6․ Անդրադառնալով դատավճիռների համակցությամբ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին՝ Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանը ՀՀ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 06․11․2023թ․-ի թիվ ԿԴ/0178/01/22 դատավճռով դատապարտվել է 4 (չորս) տարի ազատազրկման և ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել՝ սահմանվելով փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Թիվ ԿԴ/0178/01/22 դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտել 2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, կատարման է ուղարկվել 2024 թվականի հունվարի 03-ին և 2024 թվականի հունվարի 23-ին Հրայր Վարդանյանը հաշվառվել է Կոտայքի մարզային մարմնում։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ նկատի ունենալով, որ թիվ ԿԴ/0178/01/22 դատավճռով նշանակված փորձաշրջանի ընթացքում, մասնավորապես՝ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին, Հրայր Վարդանյանը կատարել է սույն վարույթի ընթացքում իրեն մեղսագրվող դիտավորյալ հանցանքը, ուստի, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 12-րդ կետով, Դատարանն արձանագրում է, որ Հրայր Վարդանյանի նկատմամբ թիվ ԿԴ/0178/01/22 դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշումը ենթակա է վերացման։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում մեղադրյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով սահմանված կարգով։
Այսպիսով, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածով նախատեսված դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու կանոններով, Դատարանը գտնում է, որ սույն վարույթով մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկանը պետք է մասնակի գումարել թիվ ԿԴ/0178/01/22 քրեական գործով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ մեղադրյալը սույն վարույթի շրջանակներում 2025 թվականի հունվարի 31-ից անընդմեջ գտնվում է անազատության մեջ, ուստի Դատարանն արձանագրում է, որ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի սկիզբ պետք է համարել 2025 թվականի հունվարի 31-ը:
5.5. Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից պատիժը կրելու հարցին և այս համատեքստում քննարկելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը՝ Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ պատժի պայմանականորեն չկիրառումը քրեաիրավական բառացիկ ինստիտու է, որի պարագայում դատարանը պետք է ունենա համոզվածություն այն մասին, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, որը պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս նշել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն:
Վերոգրյալի հաշվռամամբ՝ Դատարանը, հաշվի առնելով կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների բնույթն ու կարևորությունը, ինչպես նաև մեղադրյալի՝ դատվածություն ունենալու պայմաններում, փորձաշրջանի ընթացքում նոր դիտավորյալ հանցանք կատարելու հանգամանքը, գտնում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պարագայում չի ապահովվի պատժի նպատակների իրացվելիությունը, հետևաբար Դատարանն արձանագրում է, որը մեղադրյալը պատիժը պետք է կրի:
5.6. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
5.7. Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ 30.11.2024 թվականին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Տելեկոմ Արմենիա ԲԲԸ կողմից տրամադրված տեղեկատվությունը թվով մեկ լազերային սկավառակը և Տելեկոմ Արմենիա ԲԲԸ-ի կողմից տրամադրված գրությունը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
5․8․ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.9. Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այդպիսիք չկան:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 490-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 84-րդ հոդվածի 12-րդ մասով՝ վերացնել Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2023 թվականի նոյեմբերի 06-ի թիվ ԿԴ/0178/01/22 դատավճռով Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի կիրառմամբ, դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելով, մասնակի գումարել թիվ ԿԴ/0178/01/22 քրեական գործով մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական հիմնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2025 թվականի հունվարի 31-ից։
Մեղադրյալ Հրայր Հրաչիկի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել:
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ