ԵԴ1/3612/01/24


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

25 դեկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (դատավոր Գ․Պողոսյան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Գրիգոր Արթուրի Հայրապետյանի (ծնված 1982թ. նոյեմբերի 29-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Ազատամարտիկների փողոցի 78/22-րդ շենքի հմ. 17 բնակարան) վերա-բերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2023թ. հուլիսի 7-ին Գրիգոր Արթուրի Հայրապետյանը (այսուհետ՝ նաև Մեղադրյալ) ձերբակալվել է։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարա-շեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Խաչատրյանը 2023թ. հուլիսի 7-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա-խաձեռնել է թիվ 12191523 քրեական վարույթը։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարա-շեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Խաչատրյանի 2023թ. հուլիսի 7-ի որոշմամբ Մեղադրյալն ազատ է արձակվել ձերբակալումից։
Թիվ 12191523 քրեական վարույթը 2024թ. հունիսի 12-ին մակագրվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջան-ների քննչական բաժնի քննիչ Է.Գաբրիելյանին (այսուհետ՝ նաև Քննիչ)։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ.Սահակյանը (այսուհետ՝ նաև Դատախազ) 2024թ. նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ Մե-ղադրյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է քրեա-կան հետապնդում։
Քննիչը 2024թ. նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ Մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել բացակայելու արգելքը։
2024թ. նոյեմբերի 23-ին Մեղադրյալին ներկայացվել է մեղադրանքը։
Քննիչի 2024թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ թիվ 12191523 քրեական վարույթից անջատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգա-վոր արարքը կատարելու դեպքի առթիվ 12809024 քրեական վարույթը։
Քննիչը 2024թ. նոյեմբերի 28-ին կազմել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․6-րդ հոդվածով նախատեսված՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրա-ռելու վերաբերյալ համապատասխան արձանագրություն, որն ստորագրվել է Քննիչի, Մեղա-դրյալի և վերջինիս պաշտպանի կողմից։
Դատախազը, ուսումնասիրելով մեղադրական եզրակացությամբ ստացված թիվ 12191523 քրեական վարույթի նյութերը, 2024թ. դեկտեմբերի 4-ին հաստատել է մեղադրական եզրակացությունը՝ չառարկելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման դեմ, և հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ վարույթն ուղարկել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
2024թ. դեկտեմբերի 11-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրա-վասության քրեական դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանը որոշել է թիվ ԵԴ1/3612/01/24 (12191523) քրեական գործն ստանձնել վարույթ և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշա-նակելու վարույթ՝ այն իրականացնելով գրավոր ընթացակարգով: Դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։
Մեղադրյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հան-րային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա. «Առանց իրացնելու նպա-տակի իր մոտ ապօրինի պահել է զգալի չափերով՝ 0.111 գրամ հաստատուն քաշով «a-PVP» տեսակի թմրամիջոց: Այսպես. Գրիգոր Արթուրի Հայրապետյանը խախտելով «Թմրամիջոցնե-րի և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունե-նալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգե-ներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, 2023 թվականի հուլիս ամսին «Տելեգրամ» հեռահաղորդակցման հավելվածի միջոցով կապ է հաստատել թմրանյութերի վաճառքով զբաղվող «Adjika25_bot» կայքէջի օգտա-տիրոջ հետ, որից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և իր անձնական օգտագործման համար իր մոտ՝ Երևան քաղաքի Արցախի պողոտա 4-րդ նրբանցքում, ապօրի-նի պահել է ՀՀ կառավարության՝ «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի չափերը սահմանելու մասին» 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված N 1-ով սահմանված թերամիջոցների ցանկի 81-րդ կետով նախատեսված զգալի չափերով՝ 0.111 գրամ քաշով «a-PVP» տեսակի թմրամիջոց, որից 0.011 գրամ քաշով «a-PVP» տեսակի թմրամի-ջոցը հայտնաբերվել է 2023 թվականի հուլիսի 15-ին ՀՀ ՆԳՆ ուտիկանության «Պարեկային ծառայության» ԵՔԴ 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Վահե Ստեփանյանի կող-մից՝ նրա անձնական խուզարկության ընթացքում, իսկ 0.1 գրամ քաշով «a-PVP» տեսակի թմրամիջոցը Գրիգոր Հայրապետյանին պատկանող «Նիսսան» մակնիշի 15 IG 015 հաշվառ-ման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ»:

Դատարանի վերլուծությունն ու եզրահանգումը.

ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է։
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատ-ժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին։»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝
«Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտա-կանությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկե-տում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (...)։»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ֆիզիկական անձ ենթակա է քրեական պատասխանատվության մի-այն իր կատարած հանցանքի համար։»։
Նույն օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրե-աիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվու-թյունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հան-ցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
(...)։»։
Նույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատես-ված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատի-կից հիսնապատիկի չափով։
(...)։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակ-ված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելա-գույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տու-գանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշ-վարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
(...)։»։
Նույն օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
«ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատաս-խան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու։
«Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝
«Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմա-նել 75000 դրամ։»։
Նույն օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգոր-ծուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանց-յալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պա-հելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշ-խատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանա-փակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամ-կետով:
(...)։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավար-տելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաս-տանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաս-տով՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին։
2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է հա-մաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորո-շումը:
3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցան-կություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մե-ղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը:
4. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրություն կազմելուց առաջ քննիչն իրավասու է մեղադրյալին հարցեր տալու միջոցով հավաստիանալու, թե արդյոք մեղադրյալը գիտակցում է իր միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:»։
Նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձա-նագրություն:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝
1) մեղադրյալն անչափահաս է.
2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար.
3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեա-կան օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ.
4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահե-րին.
5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույ-քային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար.
6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստա-տելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․
7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․
8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:»։
Նույն օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույ-թը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրե-ական գործին, հանգում է հետևության, որ՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդի-սացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայ-տորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգա-մանքներից որևէ մեկը:»։
Նույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդված-ներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատ-կությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրա-ռելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դա-տավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրա-պետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենս-գրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին»:
Նույն օրենսգրքի 464.10-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Սույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածին համապատասխան կայացված դատավճիռը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, սակայն այն չի կարող բո-ղոքարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:»։
Դատարանը, արձանագրելով, որ առաջին անգամ հանցանք կատարած Մեղադրյալին մեղսագրվել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, այդ արարքը կատարվել է նրա կողմից, նրան մեղսագրված արարքին տրված իրավական գնահատականը համապատասխանում մե-ղադրանքի փաստական հանգամանքներին և առկա չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը, գտնում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով պետք է գրավոր ընթացա-կարգով կայացվի մեղադրական դատավճիռ։
Դատարանը, նաև արձանագրելով, որ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Մեղադրյալը չի ունեցել նվազագույն աշխատավարձի չափից ավել մի-ջին ամսական եկամուտ, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն չափով տու-գանք՝ հաշվարկային միավոր ընդունելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխա-տավարձի չափը։
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված «a-PVP» տեսակի թմրամիջոցը պետք է վերադարձվի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչա-կան վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 12809024 քրեական վարույթով տնօրինելու համար։
Ինչ վերաբերվում է տուգանք նշանակելու դեպքում այն 12 ամսվա ընթացքում մաս առ մաս վճարելու մասին Մեղադրյալի խնդրանքին, ապա դատարանն արձանագրում է, որ այն չի կարող քննարկվել ու լուծվել, նկատի ունենալով, որ նա չի հիմնավորել տուգանքն անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու անհնարինության հանգամանքը, ու քրեական գործում առկա չեն նրա գույքային դրության վերաբերյալ նրա կողմից ներկայացված պարզաբանումներ և համա-պատասխան փաստաթղթեր։
Անդրադառնալով քրեական գործում առկա գրավոր փաստաթղթերի պահպանման հարցին՝ դատարանը գտնում է, որ գործի գրավոր փաստաթղթերը պետք է պահվեն քրեական գործի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին՝ դատարանը գտնում է, որ Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-րդ, 100-րդ, 270-րդ, 347-350-րդ, 464.9-464.10-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գրիգոր Արթուրի Հայրապետյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի:
Գրիգոր Արթուրի Հայրապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` Հայաս-տանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրի-նական ուժի մեջ մտնելը:
Քրեական գործի գրավոր ապացույցները պահել քրեական գործի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված «a-PVP» տեսակի 0,1 գրամ և 0,011 գրամ թմրամիջոցները վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 12809024 քրեական գործով տնօրինելու համար, իսկ «a-PVP» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող՝ մեկ հատ կանաչ գույնի պոլիմերայի գլանակը, մեկ հատ ապակե գլանակը, մեկ հատ ապակե խառնիչը, մեկ հատ պոլիմերային խառնիչը, երկու հատ սև գույնի պոլիմերային դետալները,մեկ հատ մետաղական զսպանակը, և իսկ «a-PVP» տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող մեկ հատ փայլաթիթեղը ոչնչացնել։
Դատավճիռը, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարու-թյան օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել է Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ