ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Գործ թիվ ԵԴ1/3627/01/24

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրող՝ Մերինե Սահակյանի,
պաշտպան՝ Լյուդվիգ Ավետիսյանի,
մեղադրյալ՝ Նվեր Հակոբյանի,

2025թ. հուլիսի 2 ք.Երևան,

դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ՝ արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Նվեր Հովիկի Հակոբյանի
(ծնված՝ 12.05.1995թ. ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան Գաջեգործների փողոց, տուն 36 հասցեում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝



ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2023թ. օգոստոսի 31-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60265423 քրեական վարույթը։
2. 2024թ. նոյեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մերինե Սահակյանի կողմից որոշում է կայացվել է թիվ 60265423 քրեական վարույթով Նվեր Հովիկի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
3. 2024թ. նոյեմբերի 29-ի քննիչի որոշմամբ թիվ 60265423 քրեական վարույթով մեղադրյալ Նվեր Հովիկի Հակոբյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
4. 2024թ. դեկտեմբերի 6-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի քրեական դատարան է ստացվել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մերինե Սահակյանի կողմից թիվ 60265423 քրեական վարույթով հաստատված մեղադրական եզրակացությունն՝ ըստ մեղադրանքի՝ Նվեր Հովիկի Հակոբյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
5. Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3627/01/24 քրեական գործի համարը, որը 2024թ. դեկտեմբերի 6-ին էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 2024թ. դեկտեմբերի 9-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
6. 2024թ. դեկտեմբերի 10-ին Դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3627/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
7. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ. ապրիլի 28-ի որոշմամբ Նվեր Հովիկի Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Նվեր Հովիկի Հակոբյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ այն արարքի համար, որ «(…) նա չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք ոչ սթափ /հարբած/ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց.
Այսպես.
Նվեր Հակոբյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք 2023 թվականի փետրվարի 14-ին Երևան քաղաքի Խաղաղ Դոնի փողոցում վարել է «Աուդի» մակնիշի, 35 FV 522 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի ընթացքում՝ ժամը 01:55-ի սահմաններում, նրա վարած վերոհիշյալ ավտոմեքենան կանգնեցվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Պարեկային ծառայության» 3-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ Մայիլյանի կողմից և պարզվել, որ Նվեր Հակոբյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի՝ ավտոմեքենան վարել է ոչ սթափ վիճակում:
2023 թվականի փետրվարի 14-ին՝ ժամը 02:02-ին, Alcovisor-Jupiter X/RP թիվ 91100947 համարի սարքի միջոցով ստուգվել է Նվեր Հակոբյանի սթափության վիճակը, որի արդյունքում ստացված 01278 սթափության զննության կտրոնի համաձայն՝ Նվեր Հակոբյանի 1 լիտր արտաշնչած օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.483 մգ/թիվ 072083 ստուգաչափման վկայականի հնարավոր 10 տոկոս սխալանքը հաշվի առնելով՝ 0.434 մգ/, որը ՀՀ Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն համարվում է ոչ սթափ վիճակ:
Այսինքն, Նվեր Հովիկի Հակոբյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
(...)»
3. Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների՝ 2025 թվականի ապրիլի 28-ի դատական նիստի ընթացքում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի քննարկման շրջանակում մեղադրյալ Նվեր Հակոբյանը և պաշտպան Լյուդվիգ Ավետիսյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ։
Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացրեց մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալ Նվեր Հակոբյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ մեղադրանքի էությունը պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն է, բավարար ժամանակ ունեցել է պաշտպանի հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանը պատասխանել է հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում է, որ պարտավոր չէ համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունի ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, չի օգտագործում որևէ դեղորայքային միջոց, այլ նյութեր, առողջության հետ կապված խնդիրներ չունի, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացվելու մեղադրանքի հետ մեղադրյալի համաձայնության հիման վրա, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպան Լյուդվիգ Ավետիսյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ պաշտպանյալի հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել է մեղադրանքի էությունը, որի հետ նա համաձայն է, մեղադրյալը հասկանում և գիտակցում է մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալը կամավոր և գիտակցված է ընդունում մեղադրանքը և ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել է արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Հանրային մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
4. Լրացուցիչ դատալսումներում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի ապրիլի 28-ին արտատպված Նվեր Հակոբյանի վերաբերյալ ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի՝ նրա եկամուտների վերաբերյալ տեղեկությունները բացակայում են,
- 2025 թվականի ապրիլի 28-ին արտատպված Նվեր Հակոբյանի վերաբերյալ ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը. առկա է Նվեր Հակոբյանի և Մարմար Գևորգյանի ամուսնության պետական գրանցման մասին թիվ 473 ակտը, Էվա Նվերի Հակոբյանի (ծնված՝ 20.01.2021թ.) ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ 43 ակտը, Լուսինե Նվերի Հակոբյանի (ծնված՝ 23.06.2017թ.) ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ 6 ակտը, Նվեր Հակոբյանի կողմից Լուսինե Նվերի Հակոբյանի հայրության ճանաչման պետական գրանցման մասին թիվ 3401 ակտը, Նվեր Հովիկի Հակոբյանի (ծնված՝ 12.05.1995թ.) ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ 665 ակտը,
- 2025 թվականի ապրիլի 28-ին արտատպված Նվեր Հակոբյանի մասին դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Նվեր Հակոբյանի վերաբերյալ առկա են թիվ 12821922, 60265423, 11846722, 57163324, 66002423 քրեական վարույթները. թիվ 12821922 քրեական վարույթը կարճվել է 24.10.2022թ., թիվ 60265423 քրեական վարույթը հանդիսանում է սույն քրեական վարույթը, թիվ 11846722 քրեական վարույթով առկա է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 29.05.2023թ. դատավճիռը, համաձայն որի՝ Նվեր Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 340.000 ՀՀ դրամի չափով՝ պատժի կատարման վերաբերյալ տեղեկությունները բացակայում են, թիվ 57163324 քրեական վարույթով առկա է Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.11.2024թ. դատավճիռը, համաձայն որի՝ Նվեր Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետել է 12 ամիս ժամանակով՝ պատժի կատարման վերաբերյալ տեղեկությունները բացակայում են, թիվ 66002423 քրեական վարույթով առկա է Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.04.2024թ. դատավճիռը, համաձայն որի՝ Նվեր Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 715.000 ՀՀ դրամի չափով, որի վճարումը տարաժամկետել է 12 ամիս ժամանակով՝ պատժի կատարման վերաբերյալ տեղեկությունները բացակայում են,
- ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի պետ Վահրամ Խալաթյանի կողմից 18.06.2025թ. Դատարան ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ «(...) ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնի կրտսեր ծառայող արդարադատության լեյտենանտ Մ.Աբրահամյանս կազմեցի սույն տեղեկանքն այն մասին, որ Նվեր Հովիկի Հակոբյանը /ծնված' 12.05.1995թ./ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.11.2024թ. կայացված թիվ ԱՐԴ/0834/01/24 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է տուգանքի' 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված տուգանքին մասնակի գումարվել է Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԿԴ/0463/01/23 դատավճռով 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված' 715.000/յոթ հարյուր տասնհինգ հազար/ՀՀ դրամից'550.000/հինգ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամը և մեղադրյալ Նվեր Հովիկի Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք' 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով:
Թիվ ԱՐԴ/0834/01/24 դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ 25.12.2024թ., իսկ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում ստացվել է 14.01.2024թ և ընդունվել է ի կատար ածման:
03.02.2025թ. Ն.Հակոբյանը հաշվառվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում, որտեղ նրան համաձայն N Ձև 3 արձանագրության, պարզաբանվել են տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը կրելու կարգն ու պայմաններն, իրավունքներն ու պարտականություններն, ինչպես նաև դրանք չկատարելու դեպքում օրենքով սահմանված պատասխանատվությունը:
Ն.Հակոբյանը առ 17.06.2025թ իր նկատմամբ թիվ ԱՐԴ/0834/01/24 դատական ակտով նշանակված տուգանք պատժից վճարում չի կատարել: (...)»
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
(...)»
Դատաքննության հատուկ կարգ՝ արագացված վարույթ կիրառելու, մեղադրյալ Նվեր Հակոբյանի կողմից մեղադրանքն ընդունելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում չիրականացնելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են Նվեր Հակոբյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ապացուցված է Նվեր Հակոբյանի կողմից նշված արարքը մեղավորությամբ կատարելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:»
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանը հաշվի է առնում Նվեր Հակոբյանի խնամքին երկու անչափահաս երեխաների՝ Էվա Նվերի Հակոբյանի (ծնված՝ 20.01.2021թ.) և Լուսինե Նվերի Հակոբյանի (ծնված՝ 23.06.2017թ.) առկայության փաստը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը։
Անդրադառնալով դատապարտված մեղադրյալի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այդպիսիք առկա չեն։
Անդրադառնալով մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Նվեր Հակոբյանը բնութագրվում է դրականորեն՝ նախկինում դատված չի եղել, սույն քրեական վարույթի շրջանակներում ընդունել է մեղքը, զղջացել է կատարածի համար։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Նվեր Հակոբյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
Մեղադրյալ Նվեր Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Նույն օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։»
Նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝
«5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման:»
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժատեսակները չորս են՝ տուգանք, հանրային աշխատանքներ, կարճաժամկետ ազատազրկում և ազատազրկում։ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի անձը, մեղքի ընդունելը, կատարածի համար զղջալը, կատարված արարքի հանրային վտանգավորություն ու առաջացած հետևանքները, ինչպես նաև նկատի ունենալով, որ առկա է մեղադրյալի համաձայնությունը՝ իր նկատմամբ հանրային աշխատանքներ պատժատեսակը կիրառելու վերաբերյալ՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ «հանրային աշխատանքներ» պատժատեսակի նշանակմամբ։
Նույն օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ:
3. Հանրային աշխատանքների նվազագույն տևողությունը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 60 ժամից:
4. Հանրային աշխատանքները կարող են նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքերում։
(…)»
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Նվեր Հակոբյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել 60 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժատեսակի նշանակմամբ, ուստի մեղադրյալ Նվեր Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակում «հանրային աշխատանքներ»՝ 60 ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(...)
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
(...)
11. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը։»
Առաջնորդվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով՝ Դատարանը գտում է, որ նշանակված 60 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժին անհրաժեշտ է լրիվ գումարել Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.11.2024թ. կայացված թիվ ԱՐԴ/0834/01/24 դատավճռով որպես պատիժ նշանակված 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանք պատիժը, և որպես վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 60 ժամ տևողությամբ և տուգանք՝ 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով։
Հաշվի առնելով, որ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.11.2024թ. կայացված թիվ ԱՐԴ/0834/01/24 դատավճռով Նվեր Հակոբյանին թույլատրվել է նշանակված 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքը վճարել 1 տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս 83․333 ՀՀ դրամի չափով, ուստի Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալին պետք է թույլատրել նշանակված տուգանքը մաս առ մաս վճարել 12 (տասներկու) ամիս ժամկետով, վճարման համար սահմանել ժամանակացույց. դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Նվեր Հովիկի Հակոբյանը պարտավոր է յուրաքանչյուր ամիս վճարել նշանակված տուգանքի գումարի մաս կազմող 83․333 ՀՀ դրամ գումար՝ այդ վճարումները կատարելով մինչև ամբողջ գումարի՝ 1․000.000 ՀՀ դրամի մարումը։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ենթակա են պահման քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Նվեր Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Նվեր Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Հաշվի առնելով, որ սույն գործով վարութային ծախսեր առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցին անդրադարձ չի կատարում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 69-րդ, 70-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.4-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Նվեր Հովիկի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 60 (վաթսուն) ժամ տևողությամբ։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված 60 (վաթսուն) ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ պատժին լրիվ գումարել Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի թիվ ԱՐԴ/0834/01/24 դատավճռով որպես պատիժ նշանակված 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով տուգանք պատիժը, և որպես վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 60 (վաթսուն) ժամ տևողությամբ և տուգանք՝ 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի հիման վրա՝ Նվեր Հովիկի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքը թույլատրել մաս առ մաս վճարել 12 (տասներկու) ամիս ժամկետով, վճարման համար սահմանել ժամանակացույց. դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Նվեր Հովիկի Հակոբյանը պարտավոր է յուրաքանչյուր ամիս վճարել նշանակված տուգանքի գումարի մաս կազմող 83․333 (ութսուներեք հազար երեք հարյուր երեսուներեք) ՀՀ դրամ գումար՝ այդ վճարումները կատարելով մինչև ամբողջ գումարի՝ 1․000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամի մարումը։
4. Ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
5. Նվեր Հովիկի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
6. Դատավճիռը` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:


Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան