ԵԴ1/3591/01/24






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«06» մայիսի 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)

Նախագահող դատավոր Կ.Հովհաննիսյան
դատավորներ Ա.Մաթևոսյան
Լ.Ալավերդյան
քարտուղարությամբ՝ Մ.Հովսեփյանի

մասնակցությամբ` դատախազ Ն.Թոփուզյանի
պաշտպաններ Հ.Շահումյանի
Մ.Շահգալդյանի
մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանի

դռնբաց դատական նիստում, քննելով թիվ ԵԴ1/3591/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր Ս.Գզոգյանի) 2025 թվականի հունվարի 10-ի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանի պաշտպաններ Հ.Շահումյանի և Մ.Շահգալդյանի և Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Մ.Ղահրամանյանի կողմից կազմված արձանագրությամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 17164324 քրեական վարույթը։
2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի պետ Հ.Հայրապետյանի որոշմամբ թիվ 17164324 քրեական վարույթի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի մեջ ընդգրկվել են նույն բաժնի ավագ քննիչ Ալինա Սիմոնյանը, քննիչներ՝ Արմեն Հակոբյանը, Արտյոմ Մաթևոսյանը, Ռաֆիկ Սիմոնյանը և Մեսրոպ Ղահրամանյանը:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի որոշմամբ թիվ 17164324 քրեական վարույթով Անրի Սոսի Սողոմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի որոշմամբ թիվ 17164324 քրեական վարույթով Անրի Սոսի Սողոմոնյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Անրի Սոսի Սողոմոնյանի վերաբերյալ թիվ 17164324 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան), որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3591/01/24 համարը:
2025 թվականի հունվարի 10-ին թիվ ԵԴ1/3591/01/24 քրեական գործով արագացված կարգով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով.
-Մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի հիման վրա՝ հաշվակցվել է մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը 2024 նոյեմբերի 13-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ը, և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 ( հինգ) ամիս 27 (քսանյոթ) օրը ժամկետով:
-Մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանի պատժի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ից:
-Լուծվել է իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը:
-Մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը, թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մեղադրյալ Անրի Սողոմոնյանի պաշտպան Մնացական Շահգալդյանը ստացել է 2025 թվականի հունվարի 18-ին, իսկ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազությունում ստացվել է 2025 թվականի հունվարի 20-ին:
2025 թվականի փետրվարի 18-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Անրի Սողոմոնյանի պաշտպաններ Մնացական Շահգալդյանի և Հայկ Շահումյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը, իսկ 2025 թվականի փետրվարի 24-ին ստացվել է Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի վերաքննիչ բողոքը, որը փոստային ծառայությանն է հանձնված եղել 2025 թվականի փետրվարի 19-ին:
Թիվ ԵԴ1/3591/01/24 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2025 թվականի փետրվարի 24-ին, իսկ դատարանի կազմը նախագահող դատավորին է հանձնվել 2025 թվականի փետրվարի 25-ին:
2025 թվականի մարտի 3-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և ստացված քրեական գործը նշանակվել է դատական նիստում քննության:
Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի որոշմամբ թիվ 17164324 քրեական վարույթով Անրի Սոսի Սողոմոնյանի նկատմամբ նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ. «նա, չունենալով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված հրազենի, ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու` այն ձեռք բերելու, պահելու կամ կրելու իրավունք, իր ձեռքի պայուսակի մեջ ապօրինի պահել, կրել է «ПM» «Մակարով» մոդելի ակոսափող հրազեն հանդիսացող ատրճանակ և թվով 7 հատ ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ։
Այսպես.
Անրի Սոսի Սողոմոնյանը, չունենալով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված հրազենի, ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու, պահելու կամ կրելու իրավունք, ինչպես նաև հրազենի և ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու ՀՀ ոստիկանության օրենքով սահմանված կարգով ձևակերպված համապատասխան թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում, ապօրինի կերպով ձեռք է բերել և 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին՝ ժամը 02:00-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի փողոցում, իր ձեռքում գտնվող պայուսակի մեջ ապօրինի կերպով պահել, կրել է 9մմ (9x18) տրամաչափի ակոսափող հրազեն հանդիսացող «ПM» «Մակարով» մոդելի գործարանային արտադրության, սերիական համարները և արտադրման տարեթիվը տաշման ենթարկվելու հետքագծերի և կոռռոզիայի հետևանքով անընթեռնելի տեղամասերով, կրակոցներ կատարելու համար պիտանի ատրճանակ և «Մակարով» տեսակի ատրճանակների կոնստրուկցիայի 9մմ (9x18) տրամաչափի ատրճանակների համար նախատեսված գործարանային արտադրության պահեստատուփը՝ լիցքավորված «ПM», «ANC» տեսակի ակոսափող ատրճանակներից կրակվելու համար նախատեսված գործարանային արտադրության 9մմ (9x18) տրամաչափի ռազմամթերք հանդիսացող թվով 7 հատ փամփուշտներ, որոնք հայտնաբերվել են 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնում ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից կատարված Ա.Սողոմոնյանի անձնական խուզարկությամբ»։
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում կայացված դատավճռում, մասնավորապես նշված է.
«Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանի կողմից ապօրինի զենք պահելը, կրելն ապացուցված է, արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին։
(...)Այսպես` Դատարանը մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Ա․Սողոմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, Դատարանը, որպես Ա․Սողոմոնյանի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ արարքը կատարելու պահին նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանը, արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոնշյալ` մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանի արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ ազատազրկման ձևով՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
(...)Սույն գործով մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանն անազատության մեջ է գտնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ը, որպիսի ժամկետը պետք է հաշվակցել նրա նկատմամբ նշանակված պատժին, ուստի վերջնական պատիժ պետք է սահմանել ազատազրկում ՝ 5 (հինգ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։
Անդրադառնալով պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանի կատարած արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը, մեղադրյալի անձի վերաբերյալ տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Անրի Սողոմոնյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, այն պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են և միայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ կրելու պայմաններում է հնարավոր ապահովել պատժի նպատակները:
Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ից։
Դատարանը փաստում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված «ПМ» Մակարով մոդելի 9 մմ (9x18) տրամաչափի ակոսափող հրազեն հանդիսացող ատրճանակը, թվով 5 հատ գործարանային արտադրության 9 մմ (9x18) տրամաչափի փամփուշտները և թվով 1 հատ պահեստատուփը պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինությանը՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քննարկելով մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը»:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանի պաշտպաններ Հ.Շահումյանը և Մ.Շահգալդյանը ներկայացված վերաքննիչ բողոքում նշել են, որ մեղադրյալ Անրի Սողոմոնյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել՝ ռեալ հնարավորություն ընձեռվի նրան շարունակել ուսումը, զբաղվել ձեռնարկատիրությամբ և վաստակել գումար, օգնել ծնողներին հոգալու ընտանիքի հոգսերը, վճարել հարկեր և օգտակար լինել նաև պետությանը, նա ընդամենը 20 տարեկան է, այդ տարիքում հանդիսանում է գրանցված անհատ ձեռնարկատեր (ԱՁ) և վճարում է հարկեր պետական բյուջե, բացարձակ գերազանցությամբ 2023 թվականին ավարտել է «Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի» ֆինանսատնտեսագիտական քոլեջը, ներկայումս սովորում է նույն համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետի բակալավրիատի հեռակա վճարովի ուսուցման համակարգի «Տնտեսագիտություն» մասնագիտության «Տնտեսագիտություն» կրթական 3-րդ կուրսում, ինքն անձամբ աշխատում և վճարում է իր ուսման վարձը։
Ըստ պաշտպանների մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակը համաչափ չէ նրա կատարած արարքին, նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը խիստ է՝ պարունակում է ավել սահմանափակումներ:
Ամփոփելով, խնդրել են Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը՝ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանը ներկայացված վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Անրի Սողոմոնյանի տիրապետության տակ է գտնվել մարտական նշանակության ատրճանակ և մարտական 7 փամփուշտ, որոնք լիցքավորված են եղել դրա պահունակի մեջ, իսկ վտանգավորության տեսանկյունից հատկանշական է, որ ատրճանակը, պահունակը դրա մեջ ներդրված վիճակում, գտնվել է մեղադրյալի տիրապետության տակ՝ նրա մոտ գտնվող պայուսակում, այսինքն ատրճանակը մեղադրյալի կողմից կրելը կատարվել է ակտիվ գործողությունների ռեժիմում: Ինքը՝ մեղադրյալը, ձերբակալվել և ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժին է բերվել Բադալ Մուրադյան փողոցից, ինչը նշանակում է, որ նա կրել է այն հանրային վայրերում: Արարքին հանրային վտանգավորության լրացուցիչ չափաբաժին է հաղորդում ատրճանակի լիցքավորված լինելը փամփուշտներով, դա նշանակում է, որ այն մշտապես եղել է հանպատրաստից գործադրման համար անհրաժեշտ վիճակում ու մեղադրյալի կողմից դրա կիրառելն առանձնակի ջանքերի գործադրում չի պահանջել:
Դատախազը, հիմք ընդունելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված հոդվածի ձևակերպական առանձնահատկությունները փաստել է, որ ՀՀ օրենսգրքի 335-րդ հոդվածը նկարագրված է ձևական հանցակազմով և այս հոդվածով արգելված արարքի համար քրեական պատասխանատվությունը չի կապվում հանցավոր արարքի որոշակի հետևանքների առաջացման հետ, և հանցանքը համարվում է ավարտված հրազեն կրելու պահից, ուստի գտել է նաև, որ Անրի Սողոմոնյանի նկատմամբ ընտրված պատժաչափը չի համապատասխանում արարքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, բավարար չէ նրան ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
Ամփոփելով, բողոքաբերը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պատժաչափի մասով բեկանել, կայացնել նոր դատական ակտ և մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանի նկատմամբ նշանակել առավել խիստ պատիժ ազատազրկման ձևով:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանը պնդեց իրենց կողմից բերված Վերաքննիչ բողոքը, խնդրեց այն բավարարել, միևնույն ժամանակ ներկայացրեց առարկություններ պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ:
Պաշտպաններ Հ.Շահումյանը և Մ.Շահգալդյանը ներկայացրեցին իրենց կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները, պնդեց այն, խնդրեց բավարարել, իսկ դատախազի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ մեղադրյալ Ա.Սողոմոնյանը միացավ իր պաշտպանին:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»:
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները.
(…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապօրինի կերպով հրազեն (բացառությամբ քաղաքացիական ողորկափող հրազենի, դրա փամփուշտների կամ դրա բաղկացուցիչ մասերի), դրա հիմնական բաղկացուցիչ մաս, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտ, պայթուցիկ նյութ կամ պայթեցման սարք ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ կրելը՝
պատժվում է ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով:
(...)»:
Վճռաբեկ դատարանը Ն.Սարգսյանի գործով որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը․ «(…) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս:
Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…)[Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում.
1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները,
2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։
(...)[Ա]ռաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։ Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը» (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 24-րդ կետը)։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածով սահմանված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման և պատժի նշանակման հետ կապված հարցերին, արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«(...)Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում ապօրինի կերպով հրազեն, բացի ողորկափող հրազենից և դրա փամփուշտներից, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտներ, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելու, իրացնելու, պահելու, փոխադրելու կամ կրելու համար։
Նշված նորմի վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի.
- հանցագործության առարկաները ձեռք բերելու, իրացնելու, պահելու, փոխադրելու կամ կրելու նպատակը և շարժառիթները,
- ձեռքբերման աղբյուրը, ձեռք բերելու, իրացնելու, պահելու, փոխադրելու կամ կրելու միջոցները, հանգամանքները,
- առարկայի տեսակը, քանակը, հատկությունները։
Վկայակոչված հանգամանքներն այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
(...)» (տե՛ս Գառնիկ Գալստյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵՄԴ/0027/01/14 որոշման 22-23-րդ կետերը)։
Վերոգրյալ իրավական նորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժաչափին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում վկայակոչված` մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, այն է՝ նախկինում դատապարտված չլինելը, դրական բնութագրվելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, այն է՝ առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, կատարածի համար զղջալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը բավարար չեն գալու այն եզրահանգման, որ մեղադրյալ Անրի Սոսի Սողոմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակված 5 ( հինգ) ամիս 27 (քսանյոթ) օրը ժամկետով ազատազրկմամբ հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Այս կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել մի շարք հանգամանքներ, որոնք վկայում են Անրի Սողոմոնյանի անձի և նրա կատարած հանցագործության վտանգավորության առավել բարձր աստիճանի մասին: Մասնավորապես այն, որ Անրի Սողոմոնյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել և իր ձեռքում գտնվող պայուսակի մեջ ապօրինի կերպով պահել, կրել է, չպարզված հանգամանքներում ձեռք բերված, 9մմ (9x18) տրամաչափի ակոսափող հրազեն հանդիսացող «ПM» «Մակարով» մոդելի գործարանային արտադրության, սերիական համարները և արտադրման տարեթիվը տաշման ենթարկվելու հետքագծերի և կոռռոզիայի հետևանքով անընթեռնելի տեղամասերով, կրակոցներ կատարելու համար պիտանի ատրճանակ և «Մակարով» տեսակի ատրճանակների կոնստրուկցիայի 9մմ (9x18) տրամաչափի ատրճանակների համար նախատեսված գործարանային արտադրության պահեստատուփը՝ լիցքավորված «ПM», «ANC» տեսակի ակոսափող ատրճանակներից կրակվելու համար նախատեսված գործարանային արտադրության 9մմ (9x18) տրամաչափի ռազմամթերք հանդիսացող թվով 7 հատ փամփուշտներով, որպիսի փաստն արդեն իսկ ունի բարձր հանրային վտանգավորություն:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է նաև, որ «Datalex» դատական տեղեկատվական համակարգի ուսումնասիրությամբ տեսանելի է, որ մեղադրյալ Անրի Սողոմոնյանը, վերը նշված առերևույթ հանցավոր արարքը կատարելիս, արդեն իսկ մեկ այլ քրեական գործով գտնվել է հանրային քրեական հետապնդման մեջ, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով։
Հաշվի առնելով վերը շարադրված փաստական հանգամանքերը, մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, առերևույթ հանցավոր արարքի կատարման եղանակը և հանգամանքները գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժաչափը բավարար չէ դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար, ուստի դատախազի կողմից բերված բողոքը պետք է բավարարել և մեղադրյալ Անրի Սողոմոնյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ հաշվակցելով նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը:
Ինչ վերաբերվում է մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ պաշտպանների վերաքննիչ բողոքում ներկայացված փաստարկներին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ:(…)
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
1) կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը,
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
4) ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը,
5) հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը,
6) սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը,
7) տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը,
8) որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը,
9) հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը:
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել`
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
Վերը նշված իրավական նորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո, Վերաքննիչ դատարանը անդրադառնալով Պաշտպանների կողմից ներկայացված փաստարկներին մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքների վերաբերյալ, այն է՝ Անրի Սողոմոնյանի 20 տարկան լինելը, ուսումը շարունակելու անհրաժեշտությունը, ձեռնարկատիրական գործունեությամբ զբաղվելը, կատարած արարքի բարձր հանրային վտանգավորության համատեքստում, այն աստիճան չեն նվազեցնում մեղադրյալի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որ օբյեկտիվ հիմք հանդիսանան նրա նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ մեղադրյալ Անրի Սողոմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևությունները և գործի օբյեկտիվ տվյալները թույլ չեն տալիս Վերաքննիչ դատարանին գալու համոզման, որ պատժի նպատակաների իրականացումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը ռեալ կրելու, հետևաբար՝ Անրի Սողոմոնյանը պետք է կրի պատիժը։
Ամփոփելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Դատախազի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, այն է` Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` պատժի մասով փոփոխել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 (մեկ) տարի ժակետով՝ հաշվակցելով 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ից մինչև նոյեմբերի 15-ը անազատության մեջ գտնվելու 3 օրը և նրա նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով: Մեղադրյալ Անրի Սողոմոնյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ից: Մնացած մասով դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 352-րդ, 359-րդ, 361-րդ, 363-րդ, 367-րդ, 370-րդ և 371-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպաններ Հ.Շահումյանի և Մ.Շահգալդյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Դատախազ Ն.Թոփուզյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Անրի Սոսի Սողոմոնյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 10-ի թիվ ԵԴ1/3591/01/24 քրեական գործով կայացված դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 (մեկ) տարի ժակետով՝ հաշվակցելով 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ից մինչև նոյեմբերի 15-ը անազատության մեջ գտնվելու 3 օրը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով:
Մեղադրյալ Անրի Սողոմոնյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ից:
Մնացած մասով դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ


Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ