ԵԴ1/3588/01/24






Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ


«23» դեկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Ասատրյանի, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովհաննես Հրաչյայի Միքայելյանի (ծնված՝ 1996 թվականի նոյեմբերի 18-ին, հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Նոր Նորք բնակավայրի, Գյուլիքևխյան փողոցի, 21-րդ շենքի, 4-րդ բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հունիսի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 60533124 քրեական վարույթը:
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին՝ Հովհաննես Հրաչյայի Միքայելյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ՝ Հովհաննես Միքայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Հովհաննես Միքայելյանի վերաբերյալ թիվ 60533124 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան: Քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3588/01/24 համարը։
Նույն օրը թիվ ԵԴ1/3588/01/24 քրեական գործը մակագրվել, իսկ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ին հանձնվել է դատավոր Ա.Ասատրյանին։
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․6 հոդվածով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Հովհաննես Միքայելյանը հանդիսանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, նրան մեղսագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության կատարում, վերջինը չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով և բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին, իսկ դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ը։
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Հովհաննես Միքայելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «2023 թվականի նոյեմբերի 21-ին, տեղեկանալով իր` տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը 6 ամիս ժամկետով՝ 2023 թվականի նոյեմբերի 21-ից մինչև 2024 թվականի մայիսի 21-ը, կասեցված լինելու մասին, 2024 թվականի մայիսի 5-ին` ժամը 01:55-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ծ. Իսակովի պողոտայում, վարել է «Ինֆինիտի- մակնիշի 77 HH 177 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի կրտսեր պարեկ Արշալույս Ղուկասյանի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180401320 արձանագրությունը»:

Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքի համաձայն՝ Հովհաննես Միքայելյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
- Հովհաննես Միքայելյանին վերագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության կատարում:
- Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն՝ «ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ՝ առաջին դասի խորհրդական Լուսինե Հայկյանս, վարույթիս թիվ 60533124 քրեական վարույթով կազմեցի սույն արձանագրությունն այն մասին, որ մեղադրյալ Հովհաննես Հրաչյայի Միքայելյանը գրավոր ծանուցվել է « քրեական դատավարության օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու մասին և ծանոթացման համար քրեական վարույթի նյութերը ներկայացվել է վերջինին:
Նկատի ունենալով, որ Հովհաննես Հրաչյայի Միքայելյանը ՀՀ քրեական 1 օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով համարվում է առաջին անգամ հանցանք կատարած, մեղադրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար, ստացվել է հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, ուստի Հովհաննես Հրաչյայի Միքայելյանը գրավոր ծանուցվել է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին:
Վարույթի նյութերը մեղադրյալ Հովհաննես Հրաչյայի Միքայելյանի ծանոթացմանը ներկայացնելիս վերջինը ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով և բանավոր միջնորդել է կազմել համապատասխան արձանագրություն:
Սույն արձանագրությունը կազմելուց առաջ մեղադրյալին հարցեր ուղղվեցին համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի վերաբերյալ, ինչի արդյունքում պարզվեց, որ վերջինը գիտակցում է իր միջնորդության բնույթն ու հետևանքները, չի վիճարկում ներկայացված իրեն մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, ցանկությունը հայտնել է կամավոր՝ պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Բացի այդ, առկա չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ իրականացնելու բացառող որևէ հանգամանք:
Հաստատում եմ, որ գիտակցում եմ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին իմ միջնորդության բնույթն ու հետևանքները, այն ներկայացրել եմ 2 կազմավորել և պաշտպանին հետ խորհրդակցելուց հետո»։
Արձանագրությունը ստորագրված է նաև մեղադրյալ Հովհաննես Միքայելյանի և վերջինի պաշտպան Վահագն Քեշիշյանի կողմից:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
ՀՀ քրեական դատավարության 469.9 հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին»:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Հովհաննես Միքայելյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը։
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման պայմաններում Դատարանը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջը, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով՝ վերջինին մեղսագրվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասը և մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում մեղադրյալ Հովհաննես Միքայելյանի եկամտի վերաբերյալ գործի նյութերում տվյալների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին` 2024 թվականի մայիսի 5-ին, նվազագույն աշխատավարձի, այն է՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (տե՛ս «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքը)։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Միքայելյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (5 x 75.000)։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Հովհաննես Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-14-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Հովհաննես Միքայելյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 347-րդ, 464.9-464.10 հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հովհաննես Հրաչյայի Միքայելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Հովհաննես Հրաչյայի Միքայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ