Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/3555/01/24
Վիճակագրական տողի համար : 23.1

Պատասխանող

Գևորգ Միսակյան Մեսրոպի
Գևորգ Միսակյան Մեսրոպի
Գևորգ Միսակյան
Գևորգ Միսակյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Սուսաննա Գզոգյան

Քրեական վերաքննիչ

Մակար Կիրակոսյան

Լուսինե Ալավերդյան

Սեվակ Համբարձումյան

Հոդվածներ

Երևանի քրեական դատարան

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված 297-րդ հոդվածի 1-րդ մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Սուսաննա Գզոգյան

Քրեական վերաքննիչ

Մակար Կիրակոսյան

Լուսինե Ալավերդյան

Սեվակ Համբարձումյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Գևորգ Միսակյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին' ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում' ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց' մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ' որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ' հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցները նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ' արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը' միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն: Պարեկի օրինական պաինջին ի պատասխան' Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության' «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս' մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է անհարգալից արտահայտություն, որից հետո անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների' իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր' հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ' խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը: Բացի այդ, նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված' ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին' վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած պարեկի ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել' իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող' պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը' 1072 կողային համարով' «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին' պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս: Բացի դա, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին' ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Գանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին' վերջինիս առողջությանը պատճաոելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող' մարմնական վնասվածքներ: Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին' ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում' ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց' մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային աշխատակիցները նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ' արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան' մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել' որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը' ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ' բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ' հրաժարվել է հանգցնել, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների' իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր' հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը' անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ' խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Երևանի քրեական դատարան 2026-03-24 11:30 1 Կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-02-25 12:00 1 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-12-15 10:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Երևանի քրեական դատարան 2025-11-27 11:30 1 Չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-10-30 10:30 1 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-10-16 14:30 1 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-09-02 16:00 1 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-07-03 12:00 1 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-05-20 10:30 1 Նիստը կայացել է
Քրեական վերաքննիչ 2025-05-15 11:00 6 Կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-04-02 11:30 1 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-03-11 15:00 1 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-01-14 12:30 1 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2024-12-18 10:00 1 Նիստը կայացել է
ԵԴ1/3555/01/24






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետնաև` Դատարան),


Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ
հանրային մեղադրող Վ․ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ս․ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
Ռ․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
մեղադրյալ Գ․ՄԻՍԱԿՅԱՆԻ



2026 թվականի մարտի 24-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի՝ ծնված 1981 թվականի ապրիլի 22-ին, Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատում է որպես տաքսու վարորդ, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում Արմավիրի մարզ, Արմավիր քաղաք, Մաշտոցի փողոց, 3ա շենքի 55-րդ բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը,

ՊԱՐԶԵՑ

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2023 թվականի օգոստոսի 19-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթը:
2023 թվականի օգոստոսի 19-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է։
2023 թվականի օգոստոսի 21-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ազատ է արձակվել։
2024 թվականի փետրվարի 20-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է և նույն օրը ազատ արձակվել։
2024 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70905524 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 70905524 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթին և քրեական վարույթը շարունակվել թիվ 70913323 քրեական համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է և նույն օրը ազատ արձակվել։
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70921224 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 70921224 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթին և քրեական վարույթը շարունակվել թիվ 70913323 քրեական համարով:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն արարքների համար, որ «նա, 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ՝ որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ՝ հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Խաչատուր Համլետի Միրզաջանյանին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը՝ միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Խաչատուր Միրզաջանյանի օրինական պաինջին ի պատասխան՝ Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է «իմ ավտոմեքենայի վերաբերյալ արձանագրություն կազմելու համար մատնացույց անողի մորը մատնացույց անեմ» արտահայտությունը, որից հետո անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, կրկին անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, վերը նշված նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենենտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը և վերջինիս կանչով դեպքի վայր ժամանած նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենանտ Նվեր Նշանի Մուրադյանը ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին՝ վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած՝ նույն գնդի, նույն գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Դավիթ Արմենի Հովհաննիսյանի կողմից վարվող 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել՝ իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող՝ պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Դավիթ Հովհաննիսյանի և Խաչատուր Միրզաջանյանի ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը՝ 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին՝ պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Բացի դա, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Դանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ ձախ այտի և քթի հատվածի կարմրած տեղամասերով մարմնական վնասվածքներ, որոնք չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 2-րդ գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ Ազատ Անդրանիկի Սրապյանն ու նույն գնդի, նույն վաշտի պարեկ Արմինե Իսահակի Վարդանյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան՝ Արմինե Վարդանյանն իջնելով ավտոմեքենայից՝ մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել՝ ծուխը փչելով Արմինե Վարդանյանի ուղղությամբ, որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը՝ ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ՝ բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ՝ հրաժարվել է հանգցնել, միաժամանակ հայտնել, որ, եթե իրենց դուր չի գալիս, ապա կարող են հեռու կանգնել, նրանք ով են, որ իրեն ասեն, թե ինչպես պահի, ինչպես կցանկան, այդպես էլ իրեն կպահի, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը՝ անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը։
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով»:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը` երկու ամիս ժամկետով։
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 70913323 քրեական վարույթով Դանիել Բաղդասարյանը ճանաչվել է տուժող:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, գործին շնորհվել է ԵԴ1/3555/01/24 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 15-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքը փոխվել է, և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը։
2026 թվականի մարտի 24-ին Դատարանը Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ։


2.Դատարանում հետազոտված և գնահատված ապացույցներ
Մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում, օգտվելով իր իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունք տալ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը):
Նախաքննության ընթացքում՝ 2023 թվականի օգոստոսի 19-ին, Գևորգ Միսակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեմ չի և չի առարկում հարցաքննվել առանց փաստաբանի, կարող է պաշտպանել իր շահերն անձամբ: Զինվորական ծառայության ժամանակ ստացել է հրազենային վիրավորում, որի հետևանքով ենթարկվել է մի քանի վիրահատության, ունի առաջին կարգի հաշմանդամություն, ամուսնացած է ունի երկու տղա, նրանցից մեկը զինվորական ծառայության մեջ է գտնվում, իսկ երկրորդը ուսանող է: Տեղի ունեցածի վերաբերյալ հայտնեց, որ գտնվել է օդանավակայանի ժամանման սրահում, իրեն է մոտեցել պարեկային ծառայության աշխատակից, ձեռքով հրել և ասել, որ այդ հատվածում չի կարելի կանգնել, որից իրենց մեջ զրույց է սկսվել, սակայն վիճաբանություն չի եղել: Դրանից հետո ինքը դիմավորել է տարեց տղամարդու, ում պետք է ուղեկցեր հյուրանոց, երբ մոտեցել են իր ավտոմեքենային, որը կայանել էր ժամանման սրահի մուտքի դիմային հատվածում, ուղևորին նստեցնելուց հետո իրեն մոտեցել է պարեկային ծառայության աշխատակից և պահանջել է փաստաթղթեր, ինքը փոխանցել է փաստաթղթերը, որից հետո պարեկը հայտնել է, որ պետք է արձանագրություն կազմի, յանդեքս տաքսու վարորդը մատնացույց է արել և պետք է կազմվի արձանագրություն: Այդ լսելուց հետո ինքը վրդովվել է, թե ինչու պետք է յանդեքս տաքսու վարորդը չտուգանվի, իսկ ինքը տուգանվի, որից հետո արտահայտվել է, որ իրեն մատնացույց անողի մաման մատնացույց անի, դրանից հետո պարեկային ծառայության աշխատակիցը իրեն հայհոյել է, բառացի ասելով՝ «քունեմ մերտ», որը լսելուց հետո ինքնատիրապետումը կորցրել է, դրանից հետո իրեն նստեցրել են պարեկային ավտոմեքենա, որի ընթացքում հարվածել են մարմնին, ինքը հայտնել է, որ հաշմանդամ է, անգամ իրենց է մոտեցել իր հայրը և նույնը հայտնել, սակայն իրեն ուժով նստեցրել են ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և տեղափոխել ոստիկանության բաժին: Ավտոմեքենայի մեջ իր ոտքը ձգվել է, անզգայացել, ձեռքով շարժել է ոտքը, չի հիշել ավտոմեքենայի մեջ տեղի ունեցածը, քանի որ գտնվել է շոկային վիճակում: Հայտնել է նաև, որ ոտքը ձգվում է վիրավորում ստանալու հետևանքով: Ոստիկանության բաժնում գտնվելիս ջուր է խնդրել, ինչպես նաև խնդրել է ձեռնաշղթաները արձակել, ինքնազգացողությունը վատացել է, անգամ խնդրել է շտապօգնություն կանչել: Ոստիկանության բաժնում գտնվելիս պարեկային ծառայողի հետ զրուցել է, հարցրել է, թե ինչու իրեն մայր հայհոյեց, նա պատասխանել է, որ չի հայհոյել, որից հետո արտահայտվել է հետևյալ կերպ՝ «ինձ մեր քրֆողին էսքան մարդը նրա մերը», որից հետո այդ պարեկային ծառայողը քաշել գցել է գետնին, երբ արձակել են ձեռնաշղթաները բջջային հեռախոսով զանգահարել է 1-02 և հայտնել է, որ իրեն Զվարթնոցի օդանավակայանի բաժնում խոշտանգում են, ջուր չեն տալիս, հարվածում են: Դրանից հետո հրավիրել են բժիշկների, իրեն դեղորայք են ներարկել, խմել է իր մոտի դեղահաբերից, որպիսի ինքնազգացողությունը լավանա, անգամ շտապօգնության աշխատակիցներ են հրավիրվել և իրեն ցուցաբերել են բժշկական օգնություն: Իրեն հարվածած, աթոռից վայր գցած և սեռական բնույթի հայհոյանք տված, օդանավակայանի ժամանման սրահում հրած պարեկային ծառայողը եղել է նույն անձը, չի կարողացել նկարագրել նրա արտաքին նկարագիրը, տեսնելու դեպքում կարող է ճանաչել, կարող է չճանաչել, ինքը ունի հիշողության հետ կապված խնդիրներ, որը կապված է վիրահատությունների հետ, ինչպես նաև ստացած վիրավորումի հետ, ունեցել է նաև խնդիրներ գլխի հետ կապված, արյունաքամ լինելու պատճառով վնասվել է նաև ուղեղը, իսկ վիրավորումը ստացել է ոտքի և ներքին օրգանների հատվածում: Դրանից հետո ինքն ու պարեկային ծառայողը զրուցել են տեղի ունեցածի վերաբերյալ, ինքը պարզաբանել է, որ սկզբում հասկացել է, որ յանդեքս տաքսու վարորդն է ցուցում տվել իր վերաբերյալ արձանագրությւոն կազմել, որից էլ վրդովված է եղել, սակայն երբ տեղեկացել է, որ պարեկային ծառայողն է այդ ցուցումը տվել, ներողություն է խնդրել ոստիկանության աշխատակիցներից, նրանք էլ իրենց հերթին իրենից են ներողություն խնդրել տեղի ունեցածի համար, իրենք հաշտվել են միմյանց հետ: Տեղի ունեցածի հետևանքով աջ ձեռքի ափի կողային հատվածում ստացել է վնասվածք քերծվածքի ձևով, վիրավորում ստացած ոտքը ուռել է, դիմացի ատամներից մեկը շարժվում է, այդ ամենը առաջացել է պարեկային ծառայողի կողմից իրեն հարվածելու հետևանքով: Այլ մանրամանսեր չի հիշել, ցուցմունքին ավելացնելու այլ տեղեկություններ չի ունեցել։
2024 թվականի փետրվարի 20-ին նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի փետրվարի 20- ին՝ ժամը 01-ի սահմաններում, գտնվել է Զվարթնոց օդանավակայանի ժամանման սրահում, իր հետ միասին ժամանման սրահում է եղել նաև Դանիելը, ով նստած է եղել տրուբայի վրա, իսկ ինքը՝ քայլելուց է եղել: Ցանկացել է դուրս գալ, նկատել է, որ տաքսու վարորդ Սերոժ պապիկը չի կարողանում հաղորդակցվել ուղևորի հետ, մոտեցել է նրանց, զրուցել ուղևորի հետ, Սերոժ պապիկին հայտնել է, որ նա ցանկանում է գնալ Կասկադ, իսկ Սերոժ պապիկը հայտնել է գումարը փոխադրման համար, որը կազմել է 4000 ՀՀ դրամ: Ինքն օգնել է Սերոժ պապիկին, քանի որ տաքսու վարորդները միմյանց օգնում են, իսկ ինքը կարողացել է շփվել անգլերեն լեզվով, օգնելուց հետո Սերոժ պապիկը՝ ուղևորի հետ գնացել է, իսկ Դանիելը այդ ընթացքում ասում էր, որ ուղևորին նա պետք է տանի, իր գործն է: Այդ ժամանակ ինքը Դանիելին ասել է, որ դա Սերոժ պապիկի գործ է եղել, ինքն էլ օգնել է նրան, նա իր հետ միասին գտնվել է ժամանման սրահում, մի ստի: Այդ ժամանակ Դանիելը սկսել է հեգնանքով, արհամարական տոնով զրուցել իր հետ, որի ընթացքում օգտագործել է «արա» արտահայտությունը, ինքը Դանիելին զգուշացրել է, որ իր հետ նման ձևով չխոսել, սակայն նա շարունակել է, որից իր նյարդերը տեղի են տվել և մեկ հատ հայրական ապտակ է տվել նրան, որից հետո քաշքշել են միմյանց: Այդ ընթացքում մոտեցել են պարեկային ծառայության աշխատակիցները և իրենց ներկայացրել ոստիկանության բաժին: Ոչ ինքը, ոչ էլ Դանիելը հայհոյանքներ չեն տվել միմյանց, ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել, քաշքշելուց այտն է կարմրել, սակայն արդեն անցել է, հարվածել է մեկ անգամ, իրեն Դանիելը չի հարվածել, ոստիկանների մոտենալուց հետո ենթարկվել է նրանց կարգադրություններին, սա է եղելությունը, ավելացնելու բան չունի:
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ լուսադեմ ժամը 07-ի սահմաններում, գտնվել է Զվարթնոց օդանավակայանի ժամանման սրահի առաջին մուտքի դիմաց, եկ եկել է Հանր Հանրապետության Հրապարակից, իր հետ բերել է ուղևորի, այդ անձն իր հետ զրուցել է ռուսերեն, և քանի որ ինքը լավ չի տիրապետել ռուսերենին, մանրամասն չի հասկացել նրա ուզածը, սակայն հասկացել է, որ պետք է ուղեբեռի պահպանման համար նախատեսված ծառայությունից օգտվի, այդ պատճառով էլ կայանել է մեքենան առաջին հարկում, որքանով հասկացել է այդ ուղևորը հնարավոր է շարունակեր իր ծառայություններից օգտվել, բացի այդ նա պետք է գումար փոխանակեր և վարձատրեր իր ծառայության գումարը, ինքը հայտնել է նրան, որ կսպասի 2 րոպե նշված վայրում: Երբ ներս է մտել ուղևորը, ինքը ծխախոտ է ծխել, մոտեցել է տաքսու վարորդների, նրանք երկու կամ երեք հոգի են եղել, սակայն չի հիշել ովքեր են եղել, 15 կամ 20 վայրկյան անցնելուց հետո մոտեցել է պարեկային ծառայության մեքենան, հայտարարել իր մեքենան դուրս բերել կայանված 26 վայրից, ինքը մոտեցել է մեքենային, խնդրել է 5 րոպե սպասել, քանի որ սպասել է ուղևորի, սակայն նրանք չընդառաջեցին իր խնդրանքին, պահանջեցին հեռացնել, ինքը ևս մեկ անգամ խնդրեց սպասել, որից հետո աղջիկ պարեկը դուրս եկավ մեքենայից և պահանջեց փաստաթղթերը, որն ինքը ներկայացրել է: Աղջիկ պարեկը պահանջել է հանգցնել ծխախոտը, ինքը հայտնել է, թե որ օրենքի համաձայն ինքը պետք է հանգցնի, այդ ժամանակ միջամտել է վարորդ տղամարդ՝ պարեկը և խոսել կոպիտ ձևով: Ինքը աղջիկ պարեկին դիմել քույր ջան, տղամարդ պարեկին բացի ջանից այլ ձևով չի դիմել, սակայն նա իր հետ զրուցել է «արա» արտահայտությունով և կոպիտ ձևով: Ասել է, որ չի հասկանում, որ պետք է հանգցնի ծխախոտը, որից հետո ոլորել է ձեռքերը և պարկեցրել գետնին, որի ժամանակ զգացել է ցավ ոտքերի հատվածում, երբ կանգնեցրել է ոտքի, մտածել է վերջացավ տանջանքը, սակայն մեքենան նստեցնելու փոխարեն շպրտել է մեքենայի մեջ, ճանապարհին բանավիճել են քույրիկ ջան արտահայտության շուրջ, ինքը հայտնել է, որ ջանով է զրուցել իրենց հետ, իսկ նա «արա» արտահայտությունով, ով է գրագետ, դաստիարակված իրենցից, այդ ժամանակ նկատել է տղամարդ պարեկի ձեռքը, չի հասկացել, թե ինչպես է անցկացրել ցկացրել մեք մեքենայի սրահի հետևի հատվածը քանի որ առկա է ճաղավանդակ, մտածել է, որ նա ցանկացել է հարվածել իրեն: Երբ հասել են կառավարական մուտքի մոտ, կայանել է մեքենան, իրեն քարշ տալով դուրս բերել մեքենայից և կռացնելով գլուխը հարվածել բետոնին, որից ինքը ստացել է վնասվածք աջ հոնքի հատվածում, դրանից հետո բերել են ոստիկանության բաժին, իր ինքնազգացողությունը վատացել է, մանրամասներ չի հիշել, հայտնել է, որ նկատել է ոստիկանապետի տեղակալ Արթուր Զաքարյանին, ով հորդորել է իրեն հանգստանալ, հնարավոր է կորցրել է ինքնազգացողությունը, ոստիկանության բաժնի ներսում տեղի ունեցածի վերաբերյալ մանրամասներ չի հիշել: Ինքը հայհոյանքներ չի հնչեցրել ոչ մեկին, առհասարակ րակ հայհոյանքներ չի տվել, չի խախտել հասարակական վայրում որևէ մեկի անդորրը, իրեն պահել է հանգիստ, այդ մասին կարող են վկայել պարեկային ծառայության աշխատակիցների տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները և օդանավակայանի անվտանգության տեսախցիկների տեսագրությունները: Սա է եղել ողջ իրականությունը, Աստված վերև, ցուցմունքին ավելացնելու այլ տեղեկություններ չի ունեցել:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Առաջադրված մեղադրանքի էությունն հարցաքննությամբ հայտնեց, բովանդակությունն իր համար պարզ և հասկանալի են, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից հրաժարվել է դիրքորոշում հայտնել առաջադրված մեղադրանքի շուրջ և տալ ցուցմունքներ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 25-29-րդ, 203-205-րդ թերթեր, 2-րդ հատոր, 24-26-րդ, 86-87-րդ թերթեր)։
Վկա Նվեր Մուրադյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ մեղադրյալին ճանաչում է միջադեպի հետ կապված։ Դեպքի օրը չի հիշում, Զվարթնոց օդանավակայում ձերբակալում են իրականացրել հասարակական վայրում հայհոյանքների հնչեցնելու համար։ Ինքը միջադեպի սկզբում չի եղել, ընթացքից է մոտեցել։ Ձերբակալման գործընթացի ժամանակ նույնպես հայհոյանքներ հնչեցվել է։ Հայհոյանքները բարձր է եղել, լսելի է եղել, հավաքված մարդիկ նայում էին, բայց կոնկրետ մեկի ուղղված չի եղել։ Ձեռնաշղթա անցկացնելու ժամանակ դիմադրել է։ Առհասարակ ամիսներով հերթափոխ են նշանակում, մշտական ծառայություն չի, վերադասը որոշում է որտեղ հերթապահեն։ Մեղադրյալը տեղափոխման ժամանակ հարվածել է ծառայողական մեքենայի կողային հատվածին, կոտրել ապակին։ Ոստիկանության բաժնում արդեն հանգիստ էր, ասել է առողջական խնդիր ունի։ Առաջարկել են շտապոգնություն կանչել, հրաժարվել է։ Տեսանելի վնասվածքներ վրան չի եղել։ Զվարթնոցում ադեկվատ չի պահել, բայց ոստիկանության բաժնում լավ է պահել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Դավիթ Հովհաննիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ մեղադրյալին ճանաում է դեպքի հետ կապված։ Դեպքի օրը պարեկները օգնություն են կանչել, ինքը գնացել է, ձերբակալել է Գևորգին, դժվարությամբ նստացրել են ոստիկանական մեքենա, չէր ուզում, դիմադրում էր, նա անկանոն շարժումներ էր անում մեքենայի մեջ, ոտքերով կոտրել է մեքենայի ապակին, ինքը այդ մասով զեկուցագիր է կազմել։ Մեղադրյալի կողմից հայհոյանքներ հնչեցնելու պահով չի հիշում լսել է, թե ոչ, խոսակցության թեման էլ չի հիշում։ Ոստիկանության բաժին տեղափոխել են ինքը և գործընկերը։ Առողջական խնդիրների մասով չի հիշում գանգատվել է, թե ոչ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Նախաքննության ընթացքում՝ 2023 թվականի օգոստոսի 19-ին հարցաքննվելիս վկա Դավիթ Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին գտնվել է ծառայության մեջ Երևան քաղաքի Զվարթնոց օդանավակայանի տարածքում, ռադիոկապով Վալտեր Գևորգյանից տեղեկացել են, որ խախտումով կայանված ավտոմեքենա է առկա, որից հետո մոտեցել են օդանավակայանի ժամանման սրահի դիմային հատվածը, որտեղից ազատել էին կայանված ավտոմեքենաները։ Խաչատուր Միրզաջանյանը մոտեցել է խախտումով կայանված ավտոմեքենային, զրուցել է վարորդի հետ, նա ցանկանում էր պարզբանել խախտումի էությունը, սակայն վարորդը հակադրվում էր, որից էլ նրանց միջև զրույց սկսվել, հիշում է, որ վարորդը, ով հետագայում տեղեկացել է, որ հանդիսանում է Գևորգ Միսակյանը, ագրեսիվ տրամադրված էր զրուցում, զրույցի ժամանակ արտահայտվել է, թե իր ավտոյին մատնացույց անողի մամային մատնացույց անի, որից հետո նա սկսել է վիրավորական արտահայտություններ և հայհոյանքներ հնչեցնել, իսկ դրանից հետո Վալտեր Գևորգյանը և Խաչատուր Միրզաջանյանը ձերբակալել են նրան և մոտեցրել են իր կողմից վարվող պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի ուղղությամբ, որի կողային համարն է 1072: Հիշում է նաև, որ Գևորգը բղավում էր, որ հաշմանդամ է, որի հետ կապված Խ.Միրզաջանյանը շատ զգույշ՝ տեղափոխեց նրա ոտքը, քանի որ բողոքում էր ոտքից, ավտոմեքենան նստեցնելուց Գևորգ Միսակյանը՝ հնչեցրել է հերթական սեռական բնույթի հայհոյանքը, բառացի՝ քունեմ լավտ, որը հավանաբար ուղղված էր իրեն ձերբակալողին, դրանից հետո ինքը ու Խ.Միրզաջանյանը Գևորգին տեղափոխել են գծային բաժին, ով ճանապարհին ոտքերով հարվածել է ձախ դռանը, որից էլ վնասվել է ապակին, երբ հասել են բաժնի դիմաց, Խ.Միրզաջանյանը նրան ուղեկցել է բաժին, իսկ ինքը որոշ ժամանակ անց է մտել, քանի որ զբաղված եմ եղել ԱՊՊԱ գոլծակալության հետ կապ հաստատելով և վնասվածքի մասին տեղեկություն փոխանցելով: Գևորգ Միսակյանին ոչ ոք չի հարվածել, ոչ ոք ծեծի չի ենթարկել, նրա նկատմամբ միայն կիրառվել է համաչափ ուժ, երբ նրան ձերբակալում էին և նա չէր ցանկանում նստել ավտոմեքենան և փորձում էր չմոտենալ ավտոմեքենային: Վստահաբար հայտնում է, որ Գևորգ Միսակյանին ոչ ոք ծեծի չի ենթարկել, վնասվածք չի հասցրել, իսկ նա հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, հատոր 1-ին, 43-45-րդ թերթեր)։
Ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկան հայտնել է, որ ինքը այդ ժամանակ ճիշտ ցուցմունք է տվել։ Հայհոյանքներ եղել է, լարված իրավիճակ եղել է, բավականին շատ մարդ է հավաքվել, մի մասը ասում էին մի ձերբակալեք, մի տարեք։ Հայհոյանքներն անհասցե են եղել։ Պարեկային ծառայողների կողմից հայհոյանքներ չի եղել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Մեսրոպ Միսակյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ մեղադրյալը իր տղան է։ Գևորգը կանգնել է տաքսիների կանգնած տեղը, վարորդներ են եղել ասել է մի կանգնեք, ասել է երկար չի կանգնելու ամենաշատը 3-4 րոպե, պարեկն է մոտեցել, տղան ասել է, որ մարդ է սպասում ու կգնա։ Այդ ընթացքում հաճախորդ է եկել։ Պարեկի մեքենա է կանգնել, պարեկին ասել է, որ հաշմանդամ է չի կարելի այդպես վարվել։ Շոգ է եղել, տղան վատ է զգացել, ասել են ջուր տվեք, իրենք թողել գնացել են սրահ, քանի որ պատուհանները փակ է եղել, տղան մեքենայի ապակին ջարդել է։ Վերցրել տարել են ոստիկանական բաժին, ինքն էլ հետը գնացել է, ցուցմունք են վերցրել։ Ինքը սթրես է տարել, նրանց արարքները մարդկային քայլ չէր։ Ինքը պատմել է իր աչքի տեսածը։ Բացի այս դեպքը եղել է դեպքեր, որ ցանկացել է գնա գումար աշխատել, եկել են ասել են ինչու եք կանգնել։ Գորգոռոցներ եղել է, կարող է հայհոյանքներ էլ հնչեցրած լինի, ինքը չի հիշում։ Դեպքից հետո տուժողը և Գևոգրը հանդիպել են, խոսել են, ասել են ամոթել է, որ այսպես ստացվեց, հիմա որ տեսնում բարևում խոսում են, կարևորը իրանց մեջ թշնամություն չկա (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Վալտեր Գևորգյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ դեպքի օրը հերթապահել է Զվարթնոց օդանավակայանում։ Գևորգ Միսակյանը կանգնած էր այնտեղ, որտեղ արգելված էր կանգնել։ Իրենց աշխատակիցներից Խաչատուրը մոտեցել է նրան և ասել, որ դրսում պետք է կայացվի վարչական արձանագրություն։ Սակայն Գևորգ Միսակյանը սկսել է քաշքշել, հայհոյել, հասարարակական կարգը խախտել, Զվարթնոց օդանավակայանի բնականոն աշխատանքը խաթարել, հավաքված մարդիկ կային, որոնք լսել են այդ հայհոյանքները։ Մարդիկ հավաքվել էին նրա մեքենայի կողքը, նրա մեքենան սպիտակ հոնդա էր։ Հայհոյանքները ուղղված էին տաքսու վարորդներին, որոնք մատնանշել էին նրան, որ կանգնել է չթույլատրված վայրում։ Հետևաբար անցումից հետո տեղակայաված է կանգառ արգելված գոտի և նա հենց դրա մեջ էր կանգնած։ Այդ գոտուց առաջ կամ հետո կարող է կանգնել։ Արգելված գոտին առանձնանում է եզրաքարերով և չեն կարող այնտեղ կայանել։ Ինքը մեքենայի մեջ չէր, իսկ եթե ուղևորը մեքենայի մեջ չէ, ուրեմն դա արգելվում է կայանել։ Խաչատուրն և Դավիթն են նրան ձերբակալել։ Ճանապարհին մեքենայի մեջ հայհոյանքներ է հնչեցրել և ոտքով հարվածել է հետևի ճաղավանդակներով ապակուն և կոտրել այն։ Իրեն ասել են, որ նա պառկել է նստարարանին և ոտքով դիտավորյալ հարվածել, իսկ Գևորգը ասել է, որ հաշմանդամություն ունի, ոտքը ջղաձգվել է և դրսում է դիպել ապակուն։ Գծային բաժին տեղափոխելիս ջուր է ուզել, տվել են ջուր, վատ է իրեն զգացել, շտապ օգնություն են կանչել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Էրիկ Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ աշխատում է պարեկային ծառայությունում, որպես կրտսեր պարեկ։ Դեպքի օրը Զվարթնոց օդանավակայանում Գևորգի և Դանիելի միջև ծեծկռտուք է եղել։ Առաջին հարկի մուտքի մոտ էին, նկատել են նրանց վիճաբանությունը, Գևորգը հարվածել է Դանիելին, ինքը մի հատված է տեսել։ Նրանք բարձր էին խոսում, դրա համար է նկատել են։ Նրանք երկուսով տաքսի են վարել։ Հենց մոտիկացել են նրանց դադարել են վիճել։ Ինքը Էդգար Հայրապետյանի հետ է քշել։ Որևէ անպարկեշտ արտահայտություններչի հնչեցրել։ Միջադեպի արդյունքում ինչ-որ տեղ հարձակվել է Զվարթնոց օդանավակայանում ։ Չի հիշում Դանիելը հարվածել է, թե ոչ։ Բայց քաշքշուկ միմյանց հետ եղել է (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Նախաքննության ընթացքում՝ 2024 թվականի հունիսի 25-ին հարցաքննվելիս վկա Էրիկ Հայրապետյանը հայտնել է, որ փետրվարի 20-ին` ժամը 01-ի սահմաններում, ինքը և Էդգար Հայրապետյանը նկատել են, որ ժամանման սրահի առաջին մուտքի մոտ, երկու քաղաքացիներ իրար հարվածներ էին հասցնում: Անմիջապես մոտեցել են նրանց, բաժանել, որից հետո ուղեկցել են օդանավակայանի գծային բաժին, որտեղ էլ էդգար Հայրապետյանը ներկայացրել է զեկուցագիր կատարվածի մասին: Նշել է, որ նրանք միմյանց չեն հայհոյել, որևէ անպարկեշտ արտահայտություններ չեն հնչեցրել: Հարվածողները եղել են երկուսը, որոնց ուղեկցել են գծային բաժին, այլ անձինք վիճաբանության մասնակիցներ չեն եղել: Նրանք ենթարկվել են մեր օրինական կարգադրություններին, որևէ կերպ չեն դիմադրել, չեն հակառակվել, ագրեսիվություն չեն դրսևորել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 231-233-րդ թերթեր)։
Ցուցմունքները հրապարակվելուց հետո վկան հայտնել է, որ միգուցե Դանիելն էլ է հարվածել, բայց իր հիշելով Գևորգը մեկ հարված է հասցրել։ Չի բացառում, որ մինչ իրենց մոտենալը ինչ-որ հարված լիներ, բայց ինքը չի տեսել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Խաչատուր Միրզաջանյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ դեպքի օրը հերթապահել է Զվարթնոց օդանավակայանում։ Գևորգ Միսակյանը խախտում է արել։ Վալտեր Գևորգյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ մոտենա Գևորգի Հոնդա մակնիշի մեքեանային։ Գևորգին տեղեկացրել, պարզաբանել են և կազմել են արձանագրություն և այդ ընթացքում նա սկսել է հայհոյել և իրենք նրան ձերբակալել են։ Նրա հայհոյանքները ուղղված է եղել տաքսու վարորդներին։ Սակայն երբ նրան տեղափոխում էին ոստիկանական բաժին, նա կրկին մեքենայի մեջ հայհոյել է։ Նրա գործողություններով բնականոն ընթացքը խաթարվել էր, նաև հարվածել էր մեքենային, ճաղավանդակի ապակին կոտրել է։ Չի հիշում կամ կարծում, որ ոստիկանները Գևորգին հայհոյեին (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Արմինե Վարդանյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ մեղադրյալը իր մեքենայով կանգնած էր արգելված վայրում՝ Զվարթնոց օդանավակայանում։ Անցած տարվա դեպք էր, լուսադեմ էր ժամը 7։00-ի կողմերը իրենք բարձրախոսով ասել են, որ մեքենան տեղափոխի, մի քանի անգամ հարցրեցին, բայց չէր ենթարկվում, ավելին ոչ կոռեկտ էր իրեն պահում։ Հանել է ծխախոտը սկսել է ծխել ու ծուխը փչել է իր վրա։ Իրենք նրան ասել են, որ անջատի ծխախոտը, բայց ոչ դա էր անում, ոչ էլ մեքենան էր տեղափոխում։ Ինքը ծառայություն իրականացնում էր Ազատ Սրապյանի հետ։ Մեղադրյալը սկսել է հայհոյել հասարակական վայրում, լիքը քաղաքացիներ են եղել այդ ժամանակ։ Այդ ամենը տեղի էր ունենում ժամանաման պային 2-րդ մուտքի մոտ։ ՈՒ մարդիկ կային, որոնք տեսնում և լսում էին այդ ամենը։ Այլ կարգախումբ է եկել, որ իրենց օգնի, իրենց հերթափոխն էր։ Մեղադրյալը չի հարվածել, բայց երբ ձերբակալել էր, նա չէր ենթարկվում, չէր իջնում մեքենայից, որ գնան ոստիկանություն։ Ձեռնաշղթա անցկացնելուց էլ է դիմադրել, բայց միևնույն է ձեռնաշղթա հագցրել էին։ Երբ իքը նրան ասել է անջատի ծխախոտը, նա ասել է, որ եթե քեզ խանգարում է դու գնա հեռու (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Էդգար Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ Էդգար Հայրապետյանին ճանաչում է Զվարթնոցում տաքսու վարորդ է, իսկ ինքը ոստիկան է, այնտեղ ծառայություններ է իրականացնում, հաճախ է նրան հանդիպում։ Դեպքը կապված է Գևորգի և Դանիելի հետ։ Չի հիշում կոնֆլիկտը ումից է առաջացել։ Քայլում էր նկատել է, որ իրենք վիճաբանում են, իրենք մոտեցել բաժանել են։ Դռների մոտ էին Գևորգի ձայնը առաջինը լսեց, մի քաղաքացի էլ կար, բայց Դանիելի ու Գևորգի միջ էր խնդիրը։ Հարվածների պահը չի հիշում։ Գևորգին և Դանիելին տարել բաժին։ Հայհոյանքներ չի լսել, սրահը դատարկ էր, մարդ չկար։ Հարվածներ նկատել է, բայց չի հիշում, ով ում է հարվածել։
Նախաքննության ընթացքում՝ 2024 թվականի հունիսի 25-ին հարցաքննվելիս վկա Էդգար Հայրապետյանը հայտնել է, որ ծառայում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտում, որպես պարեկ, ծառայում է ՊԾ-ում 2021 թվականից: 2024 թվականի փետրվարի 19-ին՝ ժամը 20:00-ին, ինքը և Էրիկ Հայրապետյանը, գտնվել են ծառայության մեջ Զվարթնոց օդանավակայանում, ծառայությունն իրականացրել են օդանավակայանի ժամանման սրահում։ Նշել է նաև, որ ինքը հանդիսացել է իրենց ծառայության պատասխանատուն: Արդեն փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:55-ի սահմաններում, եթե չի սխալվում, ինքը ու Էրիկ Հայրապետյանը ծառայություն էին իրականացնում ժամանման սրահում, երբ նկատեցին, որ ժամանման սրահի մուտքի մոտ, ներսի հատվածում, երկու քաղաքացիներ իրար քաշքշում էին և հարվածներ էին հասցնում միմյանց: Անմիջապես մոտեցել են նրանց, բաժանել նրանց, որից հետո նրանց ուղեկցել են օդանավակայանի գծային բաժին, որտեղ էլ ներկայացրել է զեկուցագիր՝ կատարվածի մասին և նշել մանրամասները: Նշել է, որ նրանք միմյանց չեն հայհոյել, որևէ անպարկեշտ արտահայտություններ չեն արել: Հարվածողները եղել են երկուսը, որոնց ուղեկցել են գծային բաժին, այլ անձինք վիճաբանության մասնակիցներ չեն եղել: Նրանք ենթարկվել են իրենց կարգադրություններին, որևէ կերպ չի դիմադրել կամ հակառակվել, անգամ օգնության կարիք չի եղել, ինքը ռադիոկապով օգնություն չի պահանջել, քանի որ նրանք ենթարկվել են իրենց օրինական կարգադրություններին: Հայտնել է նաև, որ մարդկային կուտակումներ չեն եղել, որևէ կերպ օդանավակայանի բնականոն աշխատանքը չի խաթարվել: Ավելացրել է ցուցմունքին, որ օրվա ուշ ժամի հետ կապված իրենց մոտ եղած տեսախցիկները չի տեսաձայնագրել, քանի որ մարտկոցները լիցքաթափված են եղել: Դրանից հետո շարունակել են իրենց ծառայությունը: Այլ տեղեկություններ ցուցմունքին ավելացնելու չունի (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 278-280-րդ թերթեր)։
Ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վկան հայտնել է, որ երկուսն էլ հարվածել են, ճիշտ է իր նախաքննական ցուցմունքը, ինքը նկատել է, որ Գևորգը հարվածել է Դանիելին (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Ազատ Սրապյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ մեղադրյալին ճանաչում է դեպքի հետ կապված։ Իրենք ծառայություն էին իրականացնում։ Հերթապահ էին տվյալ հասցեում, նկատել են սխալ տեղում կայանված տաքսի։ Բարձրախոսով հայտնել են, որ տեղափոխեն, բայց չեն տեղափոխել։ Իր գործընկերները՝ Արմինեն մոտեցել է, նկատել է, որ անհարգալից է իրեն պահում, սկսել էծխել և ծուխը փչել Արմինեի վրա՝ ասելով, որ եթե հաճելի չէ գնա այն կողմ։ Հետո սկսել է հայհոյել, իրենց չի ենթարկվել։ Տևական ժամանակ իրեն վատ էր պահում։ Մարդիկ կային, բոլորը զարմացած նայում էին, խցանում չէր առաջացրել, վերև էր տրանսպորտը, իրենց բնականոն աշխատանքը խաթարվել էր, նա չէր ենթարկվում, խուսափում էր ձեռբակալվելուց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Սերոժ Սահրադյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ ճանաչում է Գևորգ Միսակյանին, ինքն էլ է վարում տաքսի։ Ինքը Զվարթնոց օդանավակայանում էր։ Իրեն մոտեցել է մի կին ու տղամարդ և ճանապարհել է Երևան քաղաք 30․000 ՀՀ դրամով։ Գևորգը անգլերեն գիտի, ինքը կանչել է նրան, որ բացատրի, այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել Դանիելը ու Գևորգի հետ սկսել է վիճաբանություն, բայց ինքը ուղևորին վերցրել գնացել է, այլ բան չի տեսել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Նախաքննության ընթացքում՝ 2024 թվականի հունիսի 26-ին հարցաքննվելիս վկա Սերոժ Սահրադյանը հայտնել է, որ 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01-ի սահմաններում, մոտեցել է երկու անձնավորության, հարցրել է տաքսի հարկավոր է, նրանք պատասխանել են այո, քանի որ նրանք խոսել են անգլերեն, ինքը չէր հասկանում, մոտեցել է Գևորգը, նա հարցրել է թե որտեղ է գնում, Գևորգը հայտնել է, որ գնում են կենտրոն, նշել է նաև գինը, որին ինքը համաձայնվել է և տարել է ուղևորներին: Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել Դանիելը, ում և Գևորգի միջև սկսվել է խոսակցություն, դրանից հետո նրանց միջև առաջացել է վիճաբանություն, սակայն ինքը հեռացել է և այդ ուղևորներին տարել է կենտրոն, դրանից հետո վերադարձել է և հետաքրքրվել է Գևորգի ու Դանիելի մասին, սակայն նրանց չի հանդիպել, բայց տեղյակ է եղել, որ նրանք գտնվել են ոստիկանության բաժնում: Գևորգի ու Դանիելի միջև խոսակցության, ինչպես նաև հետագայում՝ ծեծկռտուքի ժամանակ նրանք հայհոյանքներ չեն հնչեցրել, ինքը հայհոյանք չեմ լսել: Օդանավակայանի ծառայությունների բնականոն աշխատանքը խաթարվելու, մարդկային կուտակումներ առաջանալու, կամ մարդկանց մոտ տագնապային վիճակ ստեղծվելու մասին որևէ բան չի կարող հայտնել, քանի որ ինքը ուղևորների հետ հեռացել է, անտեղյակ է այդ մասին, համենայն դեպս իր ներկայությամբ նման իրավիճակ չի ստեղծվել: Հարցաքննության ժամանակ ներկայացվել է քրեական վարույթում առկա տեսագրությունը, որի մասին վկա Ս.Սահրադյանը հայտնել է հետևյալը. Տեսագրության մեջ երևացող սպիտակ մազերով անձը հանդիսանում է ինքը, իրեն են մոտենում երկու անձ, ինչպես նշել է ցուցմունքում դրանք ուղևորներ էին, որոնց տեղափոխել է Երևան քաղաքի կենտրոն, նրանց հետ զրուցելու ժամանակ իրենց է մոտենում մի երիտասարդ, նա հանդիսանում է Դանիելը, նրանից հետո մոտենում է Գևորգը, ում հետ ինքը ձեռքով բարևում է, դրանից հետո Գևորգը թարգմանում է զրույցը և օգնում պայմանավորվել, երբ ուղևորների հետ հեռանում էր, Գևորգի և Դանիելի միջև զրույց է սկսվում, վիճաբանություն, որն էլ վերածվում է ծեծկռտուքի: Տեսագրությամբ ձախ կողմում կանգնած է Գևորգը, իսկ աջից Դանիելը, տեսագրությամբ երևում է, որ նրանք միմյանց մի քանի անգամ հարվածում են, ինքը փորձում է բաժանել նրանց, միջամտում են քաղաքացիներ, որոնց ինքը չի ճանաչում, որից հետո ինքը հեռանում է, քանի որ ուղևորները սպասում էին իրեն դրսում, դրանից հետո մոտենում է պարեկային ծառայույթան աշխատակիցները և ամեն ինչ հանդարտվում է: Այլ տեղեկություններ ցուցմունքին ավելացնելու չունի (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 235-237 թերթեր)։
Ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկան հայտնեց, որ երկար ժամանակ է անցել չի հիշում, միգուցե նման բան ասել է։ Եվս մեկ անգամ տեսել է տեսգրությունը և ճիշտ է ամեն ինչ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Տիգրան Մարգարյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ ճանաչում է մեղադրյալ Գևորգ Միասակյանին, դեպքի օրը չի հիշում, թե ինչ է տեղի ունեցել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Ներսես Գրիգորյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ ճանաչում է Գևորգ Միսակյանին, ինքն էլ է տաքսի վարում։ Դեպքի հետ կապված չի հիշում ոչինչ, քանի որ շաքարային դիբետ ունի։ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները.
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 23-1888 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ ներկայացված «SKODA մակնիշի «OCTAVIA 1.4 TSI» տիպարի 107 CC 61 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցի հետին ձախ դռան ապակու շուկայական արժեքը 2023 թվականի օգոստոսի 18-ի դրությամբ կազմել է շուրջ 23900 ՀՀ դրամ, իսկ հետին ձախ դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցինը՝ 9600 ՀՀ դրամ (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 157-163-թերթեր):
Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին ձերբակալելու վերաբերյալ 2023 թվականի օգոստոսի 19-ի, 2024 թվականի փետրվարի 20-ի, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ի արձանագրությունները (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 8-9-րդ, 184-185-րդ, 192-193-րդ թերթեր):
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված «Արմենիա միջազգային օդանավակայաններ» ՓԲ ընկերությունից ստացված 23.08.2023թ. թիվ 626/ADM/23 գրությանը կցված լազերային սկավառակը, որի զննության համաձայն՝ 71-Arriv.Main entr. West - 960 x 576 - 20fps_20230818_233959 անվանումով վիդեոֆայլի տևողությունը 25 րոպե է, տեսանկարահանող սարքը տեսագրում է օդանավակայանի ժամանման սրահի մուտքը և երթևեկելի հատվածում առկա հետիոտնի անցման հատվածը: Տեսագրության վերևի աջ անկյունում առկա է <<23:40:00 08/18/2023>>, վերևի ձախ անկյունում առկա է <<Senstar>>, իսկ ներքևի ձախ անկյունում առկա է <<Ch3>> գրառումները: Տեսագրությամբ երևում են քաղաքացիների անց ու դարձը, տեսագրության 45 վայրկյանին աջ հատվածից դեպի ձախ, ավտոմեքենաների համար նախատեսված երթևեկելի հատվածով անցնում են երկու պարեկային ծառայության ավտոմեքենաներ, որոնցից մեկի կողային համարն է 1202, իսկ երկրորդինը՝ 1072: Տեսագրության 01 րոպեին նշված ավտոմեքենաներն անցնում են դեպի ձախ և դուրս գալիս տեսագրությունից: Տեսագրության 02 րոպեի 56 վայրկյանին օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս է գալիս պարեկային ծառայության աշխատակից, բջջային հեռախոսը ականջին կպցրած, հավանաբար զրուցելիս: Տեսագրության 03 րոպեի 27 վայրկյանին տեսագրության աջ հատվածից դեպի ձախ անկյունն է անցնում սպիտակ գույնի մարդատար ավտոմեքենա, կայանվում է ավտոմեքենան, որից հետո սև գույնի մայկայով, սև գույնի տաբատով նիհարավուն կազմվածքով մի տղամարդ մոտենում է ավտոմեքենայի բեռնախցիկի հատվածին և տանիքի հատվածում տեղադրում տաքսու տարբերանշան, որից հետո շրջանցում է ավտոմեքենան և հեռանում դեպի տեսագրության ձախ հատվածը և դուրս գալիս տեսագրությունից: Տեսագրության 04 րոպեի 36 վայրկյանին պարեկային ծառայության աշխատակիցն անջատում է բջջային հեռախոսը և ձեռքն իջեցնում: Տեսագրության 07 րոպեի 14 վայկրյանին կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի կողայի հատվածից դեպի տեսագրության աջ հատվածն է քայլում սև մայկայով, նիհարավուն կազմվածքով անձ, ով կանգնում է կայանված ավտոմեքենայի կողային հատվածում, իսկ այդ ընթացքում պարեկային ծառայության աշխատակիցը կանգնած է ժամանման սրահի մուտքի դիմաց, դեմքով դեպի երթևեկելի հատվածը, որի ընթացքում կրկին բջջային հեռախոսով զանգահարում է: Սև մայկայով տղամարդն այնուհետև անցնում է սյան մոտով և մտնում օդանավակայանի ժամանման սրահ, իսկ այդ ընթացքում պարեկային ծառայության աշխատակիցը գտնվում է ժամանման սրահի մուտքի դիմային հատվածում, որից հետո քայլում է դեպի աջ և տեսագրության 09 րոպեի 35 վայրկյանին դուրս գալիս տեսագրությունից: Այդ ընթացքում երթևեկելի հատվածով անցնում են պատահական ավտոմեքենաներ, անցնում են պատահական քաղաքացիներ դեպի ժամանման սրահ և հակառակը: Տեսագրության 10 րոպեի 01 վայրկյանին տեսագրության աջ հատվածից դեպի կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի ուղղությամբ է քայլում պարեկային ծառայության այն նույն աշխատակիցը, որի հետ անցնում է նաև ևս մեկ պարեկային ծառայության աշխատակից, ում հագուստին առկա է նաև դեղին գույնի ժիլետ: Դեղին գույնի ժիլետով պարեկային ծառայության աշխատակիցը մոտենում է կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենային, ում ընդառաջ գալիս է նիհարավուն կազմվածքով, սև գույնի մայկայով, որի դիմային հատվածում առկա է դեղին գույնով նախշ, իսկ առանց դեղին գույնի ժիլետի պարեկային ծառայության աշխատակիցը քայլում է դեպի ժամանման սրահի մուտքի դիմային հատվածը և սկսում հետևել պարեկային ծառայողի գործողություններին: Նիհարավուն կազմվածքով անձը ձեռքը պարզում է դեպի ավտոմեքենայի բեռնախցիկի վերևի հատվածից դրված տասքու տարբերանշանին, և այդ ընթացքում հայացքն ուղղում դեպի պարեկային ծառայողի ուղղությամբ, որից հետո մոտենում նրան և անցնում դեպի ձախ և դուրս գալիս տեսագրությունից, այդ ընթացքում ժամանման սրահի մուտքի դիմաց կանգնած պարեկային ծառայողը քայլում է դեպի նշված ավտոմեքենան, տեսագրության 10 րոպեի 26 վայրկյանին տեսագրության աջ հատվածից անցնում և կանգնում է պարեկային ծառայության 1072 կողային համարով ավտոմեքենան, որից հետո հետընթաց երթևեկելով անցնում դեպի տեսագրության աջ հատվածը և դուրս գալիս տեսագրությունից: Տեսագրության 11 րոպեի 05 վայրկյանին վերը նշված պարեկային ծառայության աշխատակիցները ավտոմեքենայի բեռնախցիկի հատվածում կանգնած զրուցում են, երթևեկելի հատվածով անցնում և պարեկային ծառայողների կողքին կայանվում է սպիտակ գույնի մարդատար ավտոմեքենա, պարեկային ծառայողներից առանց դեղին ժիլետով աշխատակիցը ձեռքերն իրար խաչելով շարժում է կատարում, որից հետո տեսագրությամբ ձախ ձեռքը պարզում դեպի ձախ հատվածը, որից հետո նշված ավտոմեքենան ընթանում է ձախ և դուրս գալիս տեսագրությունից, իսկ այդ ընթացքում դեղին գույնի ժիլետով պարեկային ծառայության աշխատակիցը ուսումնասիրում է ձեռքին առկա իրը, որը տեսագրությամբ հնարավոր չեղավ արձանագրել՝ տեսագրության որակի և հեռավորության պատճառով: Դրանից հետո առանց դեղին ժիլետով պարեկային ծառայության աշխատակիցը հեռանում էդեպի աջ, նրան ընդառաջ քայլում են ևս երկու պարեկային ծառայության աշխատակիցներ, որոնց հագին նույնպես առկա է դեղին գույնի ժիլետներ: Նրանցից մեկը կանգնում և զրուցում է առանց դեղին գույնի ժիլետի պարեկային ծառայողի հետ, իսկ մյուսը մոտենում ավտոմեքենայի բեռնախցիկի մոտ կանգնած պարեկային ծառայողին: Տեսագրության 13 րոպեի 08 վայրկյանին տեսագրության ձախ հատվածից, կայանված սպիտակ գույնի մարդատար ավտոմեքենայի կողքով քայլելով անցնում և մոտենում է պարեկային ծառայողներին սև գույնի հագուստով անձը, ով հավանաբար հանդիսանում է նշված ավտոմեքենայի վարորդը, վերջինս հավանաբար սկսում է զրուցել վերջիններիս հետ, սև գույնի հագուստով անձը ձեռքը պարզում է դեպի տեսագրությամբ ձախ կողմը, տեսագրության 13 րոպեի 44 վայրկյանին սև գույնի հագուստով անձը քայլելով անցնում է դեպի կայանված ավտոմեքենայի բեռնախցիկի կողային հատվածը և շարունակում զրուցել պարեկային ծառայողի հետ, տեսագրության 13 րոպեի 53 վայրկյանին նշված անձը կրկին մոտենում է պարեկային ծառայության աշխատակիցներին և շարունակում զրուցել վերջիններիս հետ: Տեսագրության 14 րոպեի 21 վայրկյանին պարեկային ծառայության 1072 կողային համարով ավտոմեքենան երթևեկելի հատվածով անցնում է դեպի ձախ և դուրս գալիս տեսագրությունից: Տեսագրության 14 րոպեի 36 վայրկյւանին տեսագրության ձախ հատվածից, կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի կողային հատվածով դեպի բեռնախցիկի հատվածն է անցնում պարեկային ծառայության աշխատակիցը, որից հետո շարունակում են զրուցել: Տեսագրության 15 րոպեի 45 վայրկյանին զրուցին ակտիվ միջամտում է առանձ դեղին գույնի ժիլետի պարեկային ծառայողը և կտրուկ մոտենում սև գույնի հագուստով անձին, իսկ տեսագրության 15 րոպեի 46 վայրկյանին ոլորում սև գույնի հագուստով անձի ձախ ձեռքը, մոտեցնում դեպի կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի բեռնախցիկի հատվածին՝ դեմքով դեպի բեռնախցիկը, սակայն վերջինս կտրուկ պտտվում է դեմքով դեպի պարեկային ծառայողը և ազատում ձեռքը, որից հետո պարեկային ծառայողը կրկին ոլորում է ձեռքը, քայլում սև գույնի հագուստով անձի հետ դեպի կայանված ավտոմեքենայի կողային հատվածը և անցնում դեպի ձախ՝ դուրս գալով տեսագրությունից: Այդ ընթացքում պարեկային մնացած ծառայողները որևէ միջամտություն չեն կատարում, իսկ պատահական անցորդները կանգնում է նայում են տեղի ունեցածին, որից հետո պատահական անցորդները հավաքվում են կայանված ավտոմեքենայի կողային հեռավոր հատվածը, որտեղ երևում են նաև դեղին գույնի ժիլետով պարեկային ծառայողները, զրուցում նրանց հետ, իսկ այդ ընթացքում երթևեկելի հատվածով անցնում են ավտոմեքենաներ, որևէ կերպ չի խոչընդոտվում երթևեկությունը: Հավաքված քաղաքացիների հետ զրուցելուց հետո պարեկային ծառայության աշխատակիցները քայլում են դեպի ժամանման սրահի մուտքի դիմային հատվածը, որից հետո մտնում են ժամանման սրահ, իսկ հավաքաված քաղաքացիները հեռանում են, որից հետո ժամանման սրահից դուրս են գալիս պարեկային ծառայության աշխատակիցները, քայլում դեպի տեսագրությամբ ձախ հատվածը և դուրս գալիս տեսագրությունից, այդ ընթացքում կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի բեռնախցիկի հատվածին է մոտենում մի տղամարդ, վերցնում տաքսու տարբերանշանը և քայլում դեպի կողային հատվածն ու դուրս գալիս տեսագրությունից, կրկին վերադառնում դեպի բեռնախցիկի հատվածը, որից հետո վառվում են ավտոմեքենայի հետևի հատվածի լուսարձակները, որից հետո նշված ավտոմեքենան երթևեկում է և դուրս գալիս տեսագրությունից: Մինչև տեսագրության ավարտը քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ գործողություններ տեղի չեն ունենում, որևէ միջադեպ, քաղաքացիների կուտակումներ չեն լինում (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 75-րդ, 94-149-րդ թերթեր, 2-րդ հատոր, 168-172 թերթեր):
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված 24․08․2023թ․ թիվ 91/2222-2023 գրությանը կցված լազերային սկավառակը, որի զննության համաձայն՝ Տեսաձայնագրության սկզբում առկա է տեղեկատվություն (լատինատառ) հետևյալ բովանդակության՝ Recording start: 18 August 2023 23:46:00, end: 18 August 2023 23:57:30, Reorder ID: 468341, MP4 vreated on: 24 August 2023 10:28:34, by: monitoring: Տեսանկարահանող սարքը պարեկային ծառայության վարորդ աշխատակցին է ամրակցված, վարորդի կողքի պարեկային ծառայողը դուրս է գալիս ավտոմքենայից, սարքը ուղղված է դեպի ավտոմեքենայի սրահը, ավտոմեքենան կայանելուց հետո վարորդը, վերցնելով ռադիոկապը, նույնպես դուրս է գալիս և քայլելով մոտենում կայանված պարեկային ծառայության ավտոմքենային, որի դիմային հատվածում՝ հետիոտնային անցումից անմիջապես հետո, կայանված է սպիտակ գույնի մարդատար ավտոմեքենա, որի կողքին կանգնած է պարեկային ծառայող և կատարում է ստուգում, վերջինիս ձեռքին առկա է կամ վարորդական իրավունքի վկայական, կամ ավտոմեքենայի տեխանձնագիր: Կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենան Հոնդա մակնիշի է, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշների, աջ հատվածում օդանավակայանի ժամանման սրահի մուտքն է, մայթեզրին կանգնած են բազմաթիվ պատահական անցորդներ: Ավտոմեքենայի ձախ կողային հատվածից պարեկային ծառայության աշխատակիցներին է մոտենում սև գույնի, ոսկեգույն նախշերով մայկայով տղամարդ և սկսում զրուցել պարեկային ծառայության աշխատակիցների հետ: Որից հետո տեսախցիկով պարեկային ծառայության աշխատակիցը նստում է ծառայողական ավտոմեքենան, դուրս գալիս և մոտենում կայանված սպիտակ գույնի վերը նշված ավտոմեքենային, որի շուրջը կանգնած են պարեկային ծառայության աշխատակիցներ և քաղաքացիներ՝ կանայք, երեխաներ: Այնուհետև մոտենում է դիմային հատվածում կայանված պարեկային ծառայության ավտոմեքենային, նրանից առաջ մոտենում են պարեկային ծառայության երեք աշխատակիցներ, որոնցից երկուսը քաղաքացուն ձերբակալել և փորձում են նստեցնել պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի հետևի աջ դռնից, սակայն վերջինս դիմադրում է և փորձում է չնստել ավտոմեքենան, նրանց կողքի կանգնած է ևս մեկ պարեկային ծառայության աշխատակից, նրանց է մոտենում քաղաքացիական հագուստով տարեց տղամարդ, հավաքվում են այլ քաղաքացիներ, ցանկանում են մոտենալ պարեկային ծառայության ավտոմեքենային, տարեց քաղաքացուն պարեկային ծառայության աշխատակիցները հեռվացնում են ծառայողական ավտոմեքենայից, իսկ այդ ընթացքում հավաքվում են բազմաթիվ քաղաքացիներ: Պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի հետևի աջ դուռը գտնվում է բաց վիճակում, ոտքերը դուրս հանած նստած է ձերբակալված անձը,մ ով հանդիսանում է Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, վերջինս ցանկանում է կանգնել և դուրս գալ ավտոմեքենայից, սակայն պարեկային ծառայության աշխատակիցը թույլ չի տալիս, որից հետո փակում են դուռը, նստում ավտոմեքենան և շարժվում: Ավտոմեքենան կայանելուց հետո պարեկային ծառայության աշխատակիցները մոտենում և բացում են հետևի աջ դուռը,մ դուրս հրավիրում Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին, ձեռնաշղթաներ անցկացնում ձեռքերին, որից հետո տեսագրությունն ավարտվում է (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 77-րդ թերթեր, 2-րդ հատոր՝71-72, 173-176-թերթեր):
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված Արմենիա միջազգային օդանավակայաններ ՓԲ ընկերությունից ստացված 21.02.2024թ. թիվ 158/ADM/24 գրությանը կցված լազերային սկավառակը, որի զննությամբ պարզվել է, որ Լազերային սկավառակում առկա են թվով երկու հատ տեսագրություններ, որոնք պատկերում են Զվարթնոց միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահի առաջին մուտքի դրսի և ներսի կողմից կատարված նկարահանումները: Տեսագրություններում ձայնային մաս առկա չէ: Դրսի կողմից կատարված տեսագրություններում վարույթի համար նշանակություն ունեցող տվյալներ առկա չեն: Իսկ ներսի կողմից կատարված տեսագրություններով պարզվել է, որ 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:14-ին երեք անձինք կանգնած են ելքի դռան մոտ: Նրանցից մեկը նմանվում է Գևորգ Միսակյանին, իսկ մյոսը՝ Դանիել Բաղդասարյանին: Նրանց կողքին է կանգնած ավելի մեծ տարիքով տղամարդ: Նրանց միջև ծավալվող խոսակցության ընթացքում Գևորգ Միսակյանը, ժամը 01:14:18-ին հարվածում է Դանիել Բաղդասարյանի դեմքի ձախ հատվածին, որից հետո նրանք բռնում էին միմյանց ձեռքերը, հագուստները և սկսում են միմյանց քաշքշել, որի ընթացքում Դ.Բաղդասարյանը նույնպես փորձում է հարվածել Գ.Միսակյանին, սակայն վերջինս հաջողվում է խույս տալ: Միջադեպի ժամանակ Գ.Միսակյանը ձեռքերով երկու և ավելի հարվածներ է հասցնում Դ.Բաղդասարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին, որի վայրկյաններ անց միջամտում են այլ քաղաքացիներ, ապա նաև պարեկային ծառայողներ, ովքեր բաժանում են նրանց միմյանցից և միջադեպը դադարում է, իսկ վերջիններս ենթարկվում են պարեկային ծառայության աշխատակիցների հրահանգներին: Գ.Միսակյանի հարվածներից մինչև պարեկային ծառայողի միջամտությունը տևել է 24 վայրկյան: Դրանցից հետո պարեկային ծառայողները Գ.Միսակյանին և Դ.Բաղդասարյանին դուրս են բերում օդանավակայանի նշված ելքից դեպի դուրս (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 219-220-րդ, 2-րդ հատոր, 177-179 թերթեր):
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված Արմենիա միջազգային օդանավակայաններ ՓԲ ընկերությունից ստացված 16.10.2024թ. թիվ 818/ADM/24 գրությանը կցված լազերային սկավառակով, որի զննությամբ պարզվել է, որ Լազերային սկավառակում առկա են թվով 3 (երեք) հատ տեսաձայնագրության ֆայլեր՝ 31-Parking outside 6 - 960 x 576 - 20fps_20241015_065958, 140-Arrival car path 360-ptz - 1920 x 1080 - 20fps_20241015_065358, Parking outside - 116 - 1920 x 1080 - 20fps_20241015_065959 անվանումներով, տեսագրություններում բացակայում է ձայնային հատվածը: 31-Parking outside 6 - 960 x 576 - 20fps_20241015_065958 անվամբ ձայնագրությունը 04 րոպե 01 վայրկյան է: Տեսանկարահանող սարքի ձախ վերևի անկյունում առկա է Senstar, աջ վերևի անկյունում՝ 06:59:59: 15/10/2024, իսկ ներքևի ձախ անկյունում՝ Ch3 գրառումները: Տեսանկարահանող սարքը տեսագրում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳ վարչության Զվարթնոց օդանավակայանի բաժնի դիմային հատվածը և Զվարթնոց օդանավակայանի ծառայողական բացօթյան կայանատեղին: Տեսագրության հեռավոր դիմային հատվածում երևում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳ վարչության Զվարթնոց օդանավակայանի բաժնի մուտքը: Տեսագրությամբ երևում է ավտոկայանատեղիի ասֆալտապատ հատվածը թաց է, անձրևային եղանակ է, տեսագրության 02 րոպեի 56 վայրկյանին տեսագրության դիմային ձախ անկյունից դեպի տեսագրության դիմային հեռավոր հատվածն են անցնում երեք անձինք, որոնցից երկուսի հագին առկա է ոստիկանական համազգեստին նմանվող հագուստ, քայլելու ընթացքում նրանք քաղաքացիական հագուստով անձին կռացած ուղեկցում են դեպի ոստիկանության բաժնի մուտքի դիմաց և մտնում ներս, որից հետո տեսագրությունն ավարտվում է: Parking outside - 116 - 1920 x 1080 - 20fps_20241015_065959 անվամբ ձայնագրությունը 04 րոպե 01 վայրկյան է: Տեսանկարահանող սարքի ձախ վերևի անկյունում առկա է Senstar, աջ վերևի անկյունում՝ 07:00:00 15/10/2024 գրառումները: Տեսանկարահանող սարքը տեսագրում է Զվարթնոց օդանավակայանի ծառայողական բացօթյան կայանատեղին: Տեսագրության դիմային հատվածում երևում է ավտոկայանատեղիի երթևեկելի հատվածը, դիմային ձախ հատվածում երևում են կայանված ավտոմեքենաներ, իսկ հեռավոր դիմային աջ անկյունում երևում է ավտոկայանատեղիի ելքը և արգելափակոցները, որի հետևի հատվածում երևում է Զվարթնոց օդանավակայանի վարչական շենքը և ճանապարհը: Տեսագրության 01 րոպեի 27 վայրկյանին երևում է չանապարհով անցնող պարեկային ծառայության ավտոմեքենա՝ փարոսիկները միացված վիճակում, որը անցնելով կայանվում է ավտոկայանատեղիի ելքի, արգելափակոցների ձախակողմյան հատվածում և երևում է միայն ավտոմեքենայի դիմային հատվածը: Տեսագրության 02 րոպեի 18 վայրկյանին ավտոմեքենայի հետևի հատվածից դդեպի դիմային հատված են անցնում երկու անձինք, որոնցից մեկը դիմադրում է և չի ցանկանում քայլել, իսկ նրան ուղեկցողը քաշում է դեպի առաջ, որոշակի հատված քայլելուց հետո դիմադրող անձն ընկնում է գետնին, նրան ուղեկցող անձը կորցնելով հավասարակշռությունը նույնպես ընկնում է գետնին, որից հետո նրանց է միանում ևս մեկ անձ, օգնում է բարձրանալ, իսկ ուղեկցով անձը բարձրանում է ինքնուրույն, դրանից հետո երկու անձինք ուղեկցում են երրորդ անձին, քայլելով մոտենում են դեպի տեսանկարահանող սարքը, մոտենալուց հետո պարզվեց, որ վայր ընկած անձի ձեռքերը գտնվում են թիկունքի հատվածում, հավանաբար ձեռնաշղթաներով, իսկ նրան ուղեկցում են ոստիկանության համազգեստով անձինք, որոնցից մեկը տղամարդ է, իսկ երկրորդը կին, վայր ընկած ոստիկանության համազգեստով անձը հանդիսանում է տղամարդ: Ձեռնաշղթաներով անձը քայլում է կռացած վիճակում, ոստիկանության համազգեստով տղամարդը բռնել է նրա ձեռքերից, տեսագրության 03 րոպեի 04 վայրկյանին նրանք անցնում են դեպի տեսագրության ձախ անկյունային հատվածը և դուրս գալիս տեսագրությունից, որից հետո տեսագրությունն ավարտվում է: 140-Arrival car path 360-ptz - 1920 x 1080 - 20fps_20241015_065358 անվամբ ձայնագրությունը 06 րոպե 01 վայրկյան է: Տեսանկարահանող սարքի ձախ վերևի անկյունում առկա է Senstar, աջ վերևի անկյունում՝ 06:53:59 15/10/2024 գրառումները: Տեսանկարահանող սարքը տեսագրում է Զվարթնոց օդանավակայանի ժամանման սրահի առաջին մուտքի դիմային հատվածը, հետիոտնի համար նախատեսված անցումը, ժամանման սրահի դիմային հատվածի երթևեկելի հատվածը: Տեսագրության դիմային հեռավոր հատվածում՝ հետիոտնի համար նախատեսված անցումից առաջ, երթևեկելի հատվածի մայթեզրին մոտ, երևում է կայանված սպիտակ գույնի սեդան թափքով ավտոմեքենա, որի հաշվառման համարանիշները և մակնիշը հնարավոր չեղավ արձանագրել՝ հեռավորության պատճառով: Տեսագրության ընթացքում ժամանման սրահի դիմային հատվածում երևում են պատահական քաղաքացիներ՝ կանգնած, հետիոտնի համար նախատեսված հատվածով դեպի փակ ավտոկայանատեղի անցնող և հակառակը, երթևեկելի հատվածով անցնում են տարբեր ավտոմեքենաներ: Տեսագրության 21 վայրկյանին դիմային հեռավոր աջ անկյունից երթևեկելի հատվածով մոտենում է պարեկային ծառայության ավտոմեքենա, որը հասնելով վերը նկարագրված կայանված ավտոմեքենային միացնում է փարոսիկները, տեսագրության 54 վայրկյանին սպիտակ գույնի ավտոմեքենային է մոտենում ժամանման սրահի մուտքի դիմաց կանգնած տղամարդը, մոտենում է վարորդի դռանը, որից հետո մոտենում է պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռանը, կռանում դեպի պատուհանը, զրուցում վարորդի նստատեղի կողքին նստած պարեկային ծառայողի հետ, ձեռքը պարզում դեպի օդանավակայանի ժամանման սրահի մուտքի կողմը, որից հետո շրջվում և քայլելով վերադառնում դեպի կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի մոտ, որից հետո ձեռքերը տանում է դեպի դեմքը և իջեցնում, պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստատեղից դուրս է գալիս պարեկային ծառայողը, մոտենում վերը նշված քաղաքացուն, իսկ այդ ընթացքում պարեկային ծառայության ավտոմեքենան երթևեկում և կայանվում է դեպի կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենան: Քաղաքացին հենվում է ավտոմեքենայի թափքին, որից հետո հավանաբար սկսում է զրուցել պարեկային ծառայության աշխատակցի հետ, որի ընթացքում երևում է քաղաքացին ծխում է և ծուխը փչում դեպի վերև և դեպի պարեկային ծառայության աշխատակցի ուղղությամբ: Այդ ընթացքում երթևեկելի հատվածում առաջանում է խցանում, երթևեկելի հատվածից ազատ միայն մեկ գիծը, առաջին գիծը նախատեսված չէ երթևեկության համար, իսկ երկրորդ գծում կայանված է պարեկային ծառայության ավտոմեքենան: Զրուցելու ընթացքում քաղաքացին կանգնած հատվածից՝ հենված դեպի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի դռանը, եևկու քայլ է անում և կրկին հենվում ավտոմեքենայի դիմացի կողային հատվածին, նրա հետ զրուցող պարեկային ծառայողը մոտենում է նրան, պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի վարորդը դուրս է գալիս ավտոմեքենայից և մոտենում նրանց, սկսում զրուցել քաղաքացու հետ, որի ընթացքում անցնում են պատահական անցորդներ: Զրուցելու ընթացքում նրանք տեղափոխվում են կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի դիմային հատվածը, որի ընթացքում քաղաքացին շարունակում է ծխել, նրա գլխի հատվածում երևում է ծուխ, որից հետո պարեկային ծառայողը բռնում է նրա ձեռքերից և սկսում շարժումներ կատարել, քաղաքացուն տեղափոխում դեպի կայանված ավտոմեքենայի ձախակողմյան դռան կողմը և հենում ավտոմեքենային, որից հետո քաղաքացու հետ քայլում են դեպի պարեկային ծառայության ավտոմեքենան, այդ ընթացքում քաղաքացին հետ քայլ է կատարում, որից հետո նրան մոտեցնում են պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի հետևի դռանը, բացում այն և նստեցնում, պարեկային ծառայողներից մեկը մոտենում է ծառայողական ավտոմեքենայի հակառակ կողմի հետևի դռանը, բացում այն մարմնի կիսով չափ անցնում դեպի ներս, դուրս գալիս և փակում դուռը, որից հետո նստում դիմացի նստատեղին, որից հետո պարեկային ծառայության ավտոմեքենան երթևեկում է և դուրս գալիս տեսագրությունից, որից հետո տեսագրությունն ավարտվում է (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ 2-րդ հատոր՝ 50, 143-145, 177-179 թերթեր):

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են՝
Գ․Միսակյանի դատավածության վերաբերյալ տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի մարտի 7-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել տուգանքի՝ 300․000 ՀՀ դրամ չափով, պատժի կրումից ազատվել է 2018 դեկտեմբերի 12-ին (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 188-189 թերթեր):
ՀՀ պաշտպանության նախարարության սոցիալան պաշտպանության վարչության պետ Ս․Հարությունյանի կողմից տրված տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Գևորգ Միսակյանը 2000 թվականի մայիսի 21-ին վիրավորվել է ծառայողական պարտականությունները կատարելիս և հանդիսնաում է 1-ին խմբի հաշմանդամ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, 1-ին հատոր 32-րդ թերթ):
Գևորգ Միսակյանի կնոջ Լիանա Համբարձումյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ փաստաթղթերը, մասնավորապես՝ Մեդլայն ԲԿ-ի կողմից տրված տեղեկանքը, որի համաձայն՝ նա տառապում է վարիկոզ հիվանդությամբ (դատական նիստի արձանագրությունը):
Գևորգ Միսակյանի վերաբերյալ Էրեբունի ԲԿ-ի կողմից տրված Էպիկրիզը, որի համաձայն՝ Գևորգ Միսակյանը տառապում է Էպիլեպսիա հիվանդությամբ (դատական նիստի արձանագրությունը):


3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաստատված է համարում, որ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ՝ որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ՝ հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Խաչատուր Համլետի Միրզաջանյանին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը՝ միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն: Խաչատուր Միրզաջանյանի օրինական պաինջին ի պատասխան՝ Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է «իմ ավտոմեքենայի վերաբերյալ արձանագրություն կազմելու համար մատնացույց անողի մորը մատնացույց անեմ» արտահայտությունը, որից հետո անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, կրկին անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
Բացի այդ, վերը նշված նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենենտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը և վերջինիս կանչով դեպքի վայր ժամանած նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենանտ Նվեր Նշանի Մուրադյանը ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին՝ վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած՝ նույն գնդի, նույն գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Դավիթ Արմենի Հովհաննիսյանի կողմից վարվող 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել՝ իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող՝ պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Դավիթ Հովհաննիսյանի և Խաչատուր Միրզաջանյանի ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը՝ 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին՝ պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս:
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Դանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ ձախ այտի և քթի հատվածի կարմրած տեղամասերով մարմնական վնասվածքներ, որոնք չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները:
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 2-րդ գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ Ազատ Անդրանիկի Սրապյանն ու նույն գնդի, նույն վաշտի պարեկ Արմինե Իսահակի Վարդանյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան՝ Արմինե Վարդանյանն իջնելով ավտոմեքենայից՝ մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել՝ ծուխը փչելով Արմինե Վարդանյանի ուղղությամբ, որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը՝ ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ՝ բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ՝ հրաժարվել է հանգցնել, միաժամանակ հայտնել, որ, եթե իրենց դուր չի գալիս, ապա կարող են հեռու կանգնել, նրանք ով են, որ իրեն ասեն, թե ինչպես պահի, ինչպես կցանկան, այդպես էլ իրեն կպահի, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը՝ անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Գ․Միսակյանի կողմից խուլիգանություն կատարելը, Գ․Միսակյանի կողմից տուժողին հարվածներ հասցնելը, պաշտոնատար անձի հսկողության տակ գտնվող գույքը վնասելը, այդ արարքներն ապացուցված են, ճիշտ են որակված և համապատասխանում են 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին:
Դատարանի վերոնշված հետևությունը հիմնված է հետազոտված ապացույցների՝ վկաների ցուցմունքների և տեսաձայնագրությունների զննության արձանագրությունների վերլուծության և գնահատման արդյունքների վրա: Մասնավորապես՝ վերոհիշյալ ապացույցներով հաստատվում է մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի կողմից հայհոյանքներ տալը, տուժողին հարվածներ հասնելը և ոստիկանության մեքենային հարվածելը և վնասելը։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի կողմից հայտնած փաստերին, որ ինքը չի հայհոյել, մեքենային չի հարվածել, տուժողին հայրական մեկ ապտակ է տվել, հակառակն իրեն են հարվածել և խոշտանգել, ապա Դատարանը դրանք ճանաչում է ոչ արժանահավատ, քանի որ դրանք հակասում են գործով հետազոտված ապացույցներից բխող հաստատված փաստական հանգամանքներին: Նման ցուցմունքներ տալով՝ մեղադրյալը փորձում է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից։
Այսպիսով, Դատարանը հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատված է համարում մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքների կատարելը և գտնում է, որ այդ հանցանքների համար նա ենթակա է պատժի:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Այսպես` Դատարանը մեղադրյալ Գ․Միսակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Գ․Միսակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, Դատարանը, որպես Գ․Միսակյանի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նա դատվածություն չունի և բնութագրվում է դրական։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Գ․Միսակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա վատառողջ է, ունի հաշմանդամության 1-ին կարգ, խնամքին է վատառողջ կինը։
Դատարանը, արձանագրում է, որ մեղադրյալ Գ․Միսակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոնշյալ` մեղադրյալ Գ․Միսակյանի արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ մեղադրյալ Գ․Միսակյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով ենթակա է պատժի ազատության սահմանափակման ձևով՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակման ձևով՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակման ձևով՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ ազատազրկրման ձևով՝ 6 (վեց) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Ազատության սահմանափակումը դատապարտյալին առանց ուսումնառությունից կամ աշխատանքից կտրելու տնային պայմաններում հսկողության տակ պահելն է:
2. Ազատության սահմանափակումը նշանակվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար` 6 ամսից 3 տարի ժամկետով: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, արգելում է հանցանք կատարած անձին այցելել տարբեր ժամանցային կամ այլ հաստատություններ, կազմակերպել, մասնակցել կամ այցելել որոշակի միջոցառումների կամ առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը կամ որոշակի ժամերի բացակայել տնից: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, դատապարտյալի նկատմամբ սահմանում է սույն մասով սահմանված արգելքներից մեկը կամ մի քանիսը։
3. Դատարանի նշանակած արգելքները չեն կարող սահմանափակել դատապարտյալի հետ համատեղ բնակվող անձանց ազատության կամ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։
4. Որոշակի ժամերի տնից բացակայելու արգելքը չի կարող պակաս լինել օրական 8 և չի կարող ավելի լինել օրական 12 ժամից:
(...)»:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ ազատության սահմանափակման ընթացքում պետք է դնել պարտականություն, այն է՝ արգելել վերջինիս այցելել Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայան բացառությամբ որպես ուղևոր և առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չփոխել բնակության վայրը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա՝ պատիժների մասնակի գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) ամիս 6 օր ժամկետով և ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ արգելելով այցելել Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայան բացառությամբ որպես ուղևոր և առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
Միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց»:
Սույն գործով մեղադրյալ Գ․Միսակյանի անազատության մեջ է գտնվել 6 (վեց) ամիս 6 (վեց) օր, որպիսի ժամկետը պետք է հաշվակցել նրա նկատմամբ նշանակվելիք պատժի ժամկետին և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը համարել կրած։
Դատարանն արձանագրում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը պետք է թողնել կցված քրեական գործին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քննարկելով մեղադրյալ Գ․ Միսակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված վարչական հսկողությունը թողնել, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված՝ հաշվի առնելով մեղադրյալի առողջական վիճակը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին մեղավոր ճանաչել 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի հիման վրա՝ ազատազրկում 6 (վեց) ամիս 6 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա՝ պատիժների մասնակիորեն գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով և ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի հիման վրա՝ հաշվակցել Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը, և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը համարել կրած։
Ազատության սահմանափակման ընթացքում մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի վրա դնել պարտականություն՝ արգելել վերջինիս այցելել Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայան բացառությամբ որպես ուղևոր և առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
Մեղադրյալի նկատմամբ հսկողությունը պետք է իրականանցվի ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից:
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթուղթը թողնել կցված քրեական գործին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված վարչական հսկողությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ս.ԳԶՈԳՅԱՆ
ԵԴ1/3555/01/24






Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԲՈՂՈՔԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

15» մայիսի, 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը(այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան),

նախա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Ռ․Պապոյանի,
քարտուղարությամբ՝ Հ․Հակոբյանի,
մասնակցությամբ՝
մեղադրյալ՝ Գ․Միսակյանի,
պաշտպան՝ Ս․Յուզբաշյանի,

դռնբաց դատական նիստում, բանավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկե¬լով թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գոր¬ծով մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա նշված քրեակա¬ն գոր¬ծով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդ¬հա¬նուր իրավասության քրեական դատարանի(այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան)՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշումը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ Առաջին ատյանի դատարանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է իրականացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ. «[Ն]ա 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմեքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ՝ որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ՝ հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Խաչատուր Համլետի Միրզաջանյանին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը՝ միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Խաչատուր Միրզաջանյանի օրինական պահանջին ի պատասխան՝ Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է «իմ ավտոմեքենայի վերաբերյալ արձանագրություն կազմելու համար մատնացույց անողի մորը մատնացույց անեմ» արտահայտությունը, որից հետո անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, կրկին անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
(…)
Բացի այդ, վերը նշված նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենենտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը և վերջինիս կանչով դեպքի վայր ժամանած նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենանտ Նվեր Նշանի Մուրադյանը ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին՝ վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած՝ նույն գնդի, նույն գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Դավիթ Արմենի Հովհաննիսյանի կողմից վարվող 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել՝ իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող՝ պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Դավիթ Հովհաննիսյանի և Խաչատուր Միրզաջանյանի ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը՝ 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին՝ պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս:
(…)
Բացի դա, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Դանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ ձախ այտի և քթի հատվածի կարմրած տեղամասերով մարմնական վնասվածքներ, որոնք չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները:
(…)
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 2-րդ գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ Ազատ Անդրանիկի Սրապյանն ու նույն գնդի, նույն վաշտի պարեկ Արմինե Իսահակի Վարդանյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան՝ Արմինե Վարդանյանն իջնելով ավտոմեքենայից՝ մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել՝ ծուխը փչելով Արմինե Վարդանյանի ուղղությամբ, որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը՝ ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ՝ բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ՝ հրաժարվել է հանգցնել, միաժամանակ հայտնել, որ, եթե իրենց դուր չի գալիս, ապա կարող են հեռու կանգնել, նրանք ով են, որ իրեն ասեն, թե ինչպես պահի, ինչպես կցանկան, այդպես էլ իրեն կպահի, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը՝ անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը»:
(…)»։
1․1․ Քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը` 2(երկու) ամիս ժամկետով։
1․2․ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3(երեք) ամսով։
1․3․ Առաջին ատյանի դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3(երեք) ամսով։
2․ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի հիշյալ ո¬րոշ¬ման դեմ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի (այսուհետ՝ նաև Մեղադրյալ) պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի(այսուհետ՝ նաև Պաշտպան) հատուկ վերանայման բողոք(այսուհետ՝ նաև Բողոք)։
Բողոքի վերաբերյալ նյութերը(թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործի հավելվածը) Վերաքննիչ դատա¬րանում ստաց¬¬¬¬¬վել է 2025 թվականի ապրիլի 18-ին, իսկ նախագահող դատավորին է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 21-ին:
2025 թվա¬կա¬նի ապրիլի 22-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մա¬սին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2025 թվականի մայիսի 2-ը:
2025 թվականի մայիսի 2-ին որոշում է կայացվել գրավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթը բանավոր ընթացակարգով վարույթի փոխակերպելու մասին։

Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները.
3․ Ա¬ռա¬ջին ատյանի դատա¬րա¬նի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշման(այսուհետ՝ նաև վիճարկվող դատական ակտ, կամ՝ բողոքարկվող որոշում) մեջ մասնավորապես նշվել է.
«(...)Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գ.Միսակյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ` Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ փաստվել է կալանավորման երեք հիմքերի առկայություն, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք, դիմել փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելը։
Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Գ.Միսակյանի տնային կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան։
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է երկարացնել 3 (երեք) ամսով։(...)»։

Բողոքի հիմքերը, այն հաստատող փաստերը և պահանջը.
4․ Բողոքում, մասնավորապես, նշվել է (մեջբերվում է). « (…) մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետն երեք ամսով երկարաձգելու մասին 2025թ․ ապրիլի 02-ի թիվ ԵԴ1/3555/01/24 որոշմամբ դատարանը թույլ է տվել անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության սկզբունքը հռչակող՝ քրեադատավարական օրենքի 18-րդ հոդվածի խախտում, այն է՝ դատարանը մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել է այն պայմաններում, երբ մեղադրյալի քրեադատավարական պատշաճ վարքագիծն ակնհայտորեն հնարավոր է եղել ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ վարչական հսկողության կիրառմամբ:
Դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել, քանի որ առկա են դատարանի 14․01․2025թ․ տնային կալանք կիրառելու հիմքերը, այն է՝ մնալով ազատության մեջ մեղադրյալը կկատարի նոր հանցանք, կդիմի փախուստի և կխոչընդոտի գործի քննությանը։ Նշված պատճառաբանությամբ դատարանը 14․01․2025թ․ որոշմամբ ևս երկարաձգել էր մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը, նշելով, որ չեն վերացել դատարանի 15․11․2024թ․ տնային կալանք կիրառելու հիմքերը, այն է՝ մնալով ազատության մեջ մեղադրյալը կկատարի նոր հանցանք, կդիմի փախուստի և կխոչընդոտի գործի քննությանը, մինչդեռ դատարանը 15․11․2024թ․ որոշմամբ արձանագրել էր, որ առկա չէ մեղադրյալ կողմից նոր հանցանք կատարելու հիմքը։ Նշված հիմքի բացակայությունը հաստատվել է նաև ՀՀ վերաքննիչ դատարանի 27․02․2025թ․ որոշմամբ: ՀՀ վերաքննիչ դատարանը 27․02․2025թ․ որոշմամբ արձանագրել է, որ մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հիմքը առկա չէ:
Ինչ վերաբերում է տնային կալանք կիրառելու մյուս երկու հիմքերին, ապա գտնում եմ, որ դրանք ևս առկա չեն, կամ եթե առկա են այն աստիճան բարձր չէ վտանգը, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառելով վարչական հսկողության խափանման միջոցը հնարավոր չէ ապահովել վերջինիս պատշաճ վարքագիծը։
Նախ առկա չէ վտանգ, որ վերջինս կարող է ազդեցության գործադրել դատավարության մասնակիցների, այդ թվում՝ տուժողի և վկաների վրա, ընդ որում 02․04․2025թ․ դատական նիստում հարցաքննվել են թվով երեք վկաներ։ Փաստենք նաև, որ դատավարության մասնակիցները պարեկային ծառայության աշխատակիցներ են և նման վտանգն ի սպառ բացակայում է, բացի այդ՝ տուժողի վրա ազդեցության գործադրելու վտանգն ընդհանրապես առկա չկա, քանի որ վերջինս մեղադրյալի նկատմամբ բողոք պահանջ չունի, միմյանց հետ հաշտվել են, սակայն այդ մասով քրեական հետապնդումը չի դադարեցվել նախկինում նման հիմք կիրառված լինելու համար։
Ինչ վերաբերում է մեղադրայլի կողմից փախուստի դիմելու հիմքին, նշված հիմքը ևս առկա չէ՝ մեղադրյալն ունի կայուն սոցիալական կապեր, ամուսնացած է, ունի մշտական բնակության վայր, պատերազմական գործողությունների ընթացքում ստացած վիրավորման հետևանքով հանդիսանում է հաշմանդամ, խնամքին են գտնվում վատառողջ կինը և կենսաթոշակառու ծնողները, որդիներից ավագը ծառայում է ՀՀ զինված ուժերում, մյուսը՝ ուսանող է /համապատասխան փասատաթղթերը ներկայացվել են դատարանին/, նման պայմաններում գտնում եմ, որ մեղադրյալի փախուստի ռիսկն ևս առկա չէ։
Ինչ վերաբերում է դատարանի այն դիրքորոշմանը, որ պետք է հաշվի առնել մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթն ու ծանրության աստիճանը, ապա նշեմ, որ Գևորգ Միսակյանին մեղսագրվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների կատարում, որոնց համար որպես պատժի նախատեսվում է նաև ազատությունից չզրկվելու հետ կապված պատիժներ։
Մեղադրյալը հինգ ամիս է գտնվում է տնային կալանքի տակ, վերջինիս կողմից խափանման միջոցի խախտումներ թույլ չեն տրվել, բացակայել է բնակության վայրից բացառապես դատարանի թույլտվությամբ՝ բժշկական հաստատություն այցելելու նպատակով։
(…)
Տնային կալանքն իր խստության աստիճանով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածով ամրագրված խափանման միջոցների համակարգում գտնվում է կալանքի և վարչական հսկողության միջև: Պետք է փաստել, տնային կալանքը էականորեն սահմանափակում է մեղադրյալի սահմանադրական իրավունքները, որի մասին վկայում է որոշակի արգելքների սահմանումը, ազատ տեղաշարժման իրավունքի սահմանափակումը, որոշակի անձանց հետ շփում ունենալու կամ իր բնակության վայրում այլ անձանց հյուրընկալելու արգելքը, որն իր խստությամբ զիջում է միայն կալանքին և ըստ էության տնային կալանքը ապահովվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակների իրականացումը, քանի որ այս երկու ամիսների ընթացքում Գևորգ Միսակյանի կողմից տնային կալանքի կրման պայմանների որևէ խախտում թույլ չի տրվել։
Այս առումով տնային կալանքը կարող է կիրառվել միայն այնպիսի դեպքերում, երբ ավելի մեղմ խափանման միջոցների կիրառումն անհնարին է կամ անբավարար մեղադրյալի անօրինական վարքագիծը կանխելու համար:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից արտահայտած իրավական դիրքորոշումների համաձայն անձին ազատությունից զրկելն արդարացված է միայն այն դեպքում, երբ պակաս խիստ միջոցառումներն անբավարար են համարվել անհատի կամ հասարակական շահը պաշտպանելու համար, որը և պահանջում է տվյալ անձի մեկուսացումը:
(…)ներկայացված փաստական տվյալներն ու տեղեկությունները բավարար են ապագային վերաբերվող կանխատեսում անելու առ այն, որ Գևորգ Միսակյանի պարագայում վարչական հսկողությունը, արդեն իսկ կիրառված բացակայելու արգելքը միանշանակ իրական և լիարժեք երաշխիք կարող են հանդիսանալ նրա պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար:
(...)»։
4.1. Մեջբերված հիմնավորումներով Պաշտպանը խնդրել է բեկանել բողոքարկվող որոշումը, և մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողություն խափանման միջոց։

Բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները․
5. Թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշման մեջ մասնավորապես նշվել է․ «(…)Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գ․Միսակյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ փաստվել է կալանավորման երեք հիմքերի առկայություն, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք, դիմել փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելը (ընդգծումը Վերաքննիչ դատարանինն է)։
Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Գ․Միսակյանի տնային կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան:
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է երկարացնել 3 (երեք) ամսով։(…)»։
Թիվ ԵԴ1/1992/06/24 դատական գործով(նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին միջնորդությունը քննության առնելու վերաբերյալ) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ «Միջնորդությունները քննության առնելու մասին» 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշման մեջ մասնավորապես նշվել է․
«(…)6․ Դատարանը,
- համաձայնվելով Մեղադրյալի՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և գործի քննությանը խոչընդոտելու տնային կալանքի կիրառման հիմքերի վերաբերյալ միջնորդության հիմնավորումների հետ,
- հաշվի առնելով Մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցավոր արարքների բնույթը, Մեղադրյալի անձն ու ենթադրյալ հանցավոր արարքները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը,
գտնում է, որ դրանց և վարույթի մյուս փաստական հանգամանքների համակցությունը բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ գործի քննության սույն փուլում Մեղադրյալի՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և վարույթի պատշաճ քննությանը խոչընդոտելու հավանականության ռիսկը բարձր է։
Այլ խոսքով՝ միջնորդությամբ հիմնավորվել է, որ Մեղադրյալը, գտնվելով ազատության մեջ, կարող է չկատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և դիմել փախուստի՝ թաքնվելով վարույթն իրականացնող մարմնից։
Վերոգրյալը հնարավորություն է տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել Մեղադրյալի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության մասին։
6․1․ Այսպիսով, Դատարանի գնահատմամբ վկայակոչված փաստարկները ծանրակշիռ են, բխում են գործի նյութերից և բավարար են՝ Մեղադրյալի կողմից վերը նշված գործողությունները կատարելու հավանականության վերաբերյալ արժանահավատ հետևության հանգելու համար ու բացառում են տնային կալանքից ավելի մեղմ այլ խափանման միջոցների կիրառմամբ Մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովման հնարավորությունը, ուստի վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը ենթակա է բավարարման: Այլ կերպ ասած՝ ներկայացված տեղեկությունները, փաստական տվյալները և ապացույցներն ուղղակիորեն մատնանշում են Մեղադրյալի առնչությունն իրեն վերագրվող ենթադրյալ հանցագործություններին ու հիմնավորում, որ դեպքը, որի կատարման մեջ նա կասկածվում է, համընկնում է նրան վերագրվող ենթադրյալ հանցանքների դեպքին, ինչպես նաև՝ ողջամիտ և հիմնավորված են Դատարանի կողմից ընդունված տնային կալանքի հիմքերը։
7․ Ինչ վերաբերվում է միջնորդությամբ նշված հանցանք կատարելու հիմքին և դրա հիմնավորումներին, ապա Դատարանը, արձանագրելով, որ․
- Մեղադրյալի դատվածությունը մարված է,
հաշվի առնելով մարված դատվածության պայմաններում անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելը որպես նրա անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելու անթույլատրելիության մասին ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած դիրքորոշումն այն մասին, որ․
- նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի բարոյահոգեբանական և քրեաիրավական բնութագիր՝ դատարանը պարտավոր է այն ուղղակիորեն արտացոլել պատժի և պատասխանատվության անհատականացման ժամանակ: Մինչդեռ մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձը քրեական օրենքի իմաստով համարվում է հանցագործություն չկատարած, և նրա նախկին դատվածությունը քրեաիրավական հետևանք առաջացնել չի կարող, այդ թվում՝ չի կարող անդրադառնալ նոր հանցագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա,
- ուստի մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի անձնավորությունը բացասաբար բնութագրող հանգամանք՝ դատարանը ոչ միայն կիմաստազրկի դատվածությունը հանելու, մարելու քրեաիրավական կառուցակարգերը, այլև կարող է խախտել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկըզ-բունքները (տե՛ս Արտաշ Իլյայի Շաքարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵԿԴ /0163/ 01/13 որոշման 15-րդ կետը),
գտնում է, որ քննարկվող դեպքում առկա չէ Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հիմքը(ընդգծումը Վերաքննիչ դատարանինն է)։
(…)
11․ Դատարանը,
- վերոգրյալ իրավանորմերի և իրավական դիքրորոշումների լույսի ներքո քննության առնելով Մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանք կիրառելու իրավաչափության,
հնարավորության և նպատակահարմարության, դրա դրված նպատակին հասնելու տեսանկյունից դրա պիտանիության հարցերին,
- առաջնորդվելով նվազագույնի և Մեղադրյալի իրավունքների նվազ սահմանափակման ու նրա մասնակցությամբ գործի պատշաճ քննության հանրային շահի միջև արդարացի հավասարակշռության սկզբունքով,
- հաշվի առնելով Մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների փաստական հանգամանքները,
- Մեղադրյալի անձին ներկայացվող հանգամանքները, մասնավորապես՝ դատված չլինելը,
- Մեղադրյալի տարիքը, սեռը, ՀՀ քաղաքացիությունը, առողջական վիճակը (առաջին խմբի հաշմանդամ է)
- ընտանեկան դրությունը (ամուսնացած է),
- բնակության մշտական վայրի առկայությունը,
- ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը,
-վարույթով առկա այլ էական հանգամանքները,
կրկին փաստում է, որ հետապնդվող իրավաչափ նպատակներին և Մեղադրյալի օրինական վարքագիծի ապահովմանը հնարավոր է հասնել տնային կալանքի կիրառմամբ։ Այլ կերպ ասած՝ Դատարանը գտնում է, որ նման պայմաններում նշված այլընտրանքային խափանման միջոցը բավարար երաշխիք է Մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու համար, այսինքն՝ այն ի զորու է բացառելու նրա ոչ իրավաչափ վարքագիծը քննության ընթացքում։
12․ Այլ խոսքով՝ մինչդատական կալանքի կիրառման սույն վարույթով Դատարանը, քննարկելով Մեղադրյալի իրավունքների սահմանափակման և դրա արդյունքում հետապնդվող նպատակի միջև անհրաժեշտ համաչափության հարցը, հանգում է հետևության, որ քննարկվող դեպքում տնային կալանքի կիրառմամբ կարելի է ապահովել Մեղադրյալի իրավահպատակ և օրինական վարքագիծը:
(…)»։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
6.Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դա¬տա¬կան ստուգ¬¬ման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշման օրինականութ¬յու¬¬նը և հիմ¬նա¬վոր¬վա¬ծութ¬յունը, ուսումնասիրելով Բողոքի վերաբերյալ ստացված գործը(նյութը)՝ Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայաց¬¬վ¬ում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վա¬րույ¬¬թի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաս¬տերի սահմաններում:
4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատա¬րա¬նը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ.
2) փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգա¬մանք¬ները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ.
3) ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մա¬սով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ:
2. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքով կայացված դատական ակտն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, իսկ գրավոր ընթացա¬կար¬գով վարույթի դեպքում՝ կայացնելու օրը: Դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան երեք օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատական վարույթի մասնակից¬նե¬րին և համապատասխան առաջին ատյանի դատարան:
3. Եթե վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայումն իրականացվում է առաջին ատ¬¬յա¬նի դատարանում ընթացող վարույթի պայմաններում, ապա վերանայման արդյունքով վե¬րաքննիչ դատարանի կայացրած եզրափակիչ դատական ակտը հայտարարվում է առա¬ջին ատյանի դատարանի առաջիկա նիստում»:
7․ ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձ¬նա¬կան ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահման¬ված կարգով`
(...)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հան¬ցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրա¬ժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կան¬խելու նպա¬տա¬կով. (...)»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրո¬¬պական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրեն¬քով սահ¬ման¬¬ված կարգով. (...)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատա-րած լի¬նելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինա¬կան մարմ¬նին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրա¬ժեշտ է հա¬մարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատա¬րելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար.
(...)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կետի «գ» ենթակետի դրույթներին համապատասխան ձերբա¬կալ¬ված կամ կալանավորված յուրաքանչյուր ոք անհապաղ տարվում է դատավորի կամ այլ պաշ¬տոնատար անձի մոտ, որն օրենքով լիազորված է իրականացնելու դատական իշխա¬նութ¬¬յուն և ունի ողջամիտ ժամկետում դատաքննության իրավունք կամ մինչև դա¬տաքննութ¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬յունն ազատ արձակելու իրավունք: Ազատ արձակումը կարող է պայմանավոր¬վել դա¬տաքննության ներկայանալու երաշխիքներով:
4. Յուրաքանչյուր ոք, ով ձերբակալման կամ կալանավորման պատճառով զրկված է ազատությունից, իրավունք ունի վիճարկելու իր կալանավորման oրինականությունը, որի կապակցությամբ դատարանն անհապաղ որոշում է կայացնում և կարգադրում է նրան ազատ արձակել, եթե կալանավորումն անoրինական է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վար¬քագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը.
2) այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր.
3) հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ.
4) օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արգելքները սահմանելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի առողջական վիճակը, ինչպես նաև աշխատանքի և ուսման պայմանները:
4. Մեղադրյալի նկատմամբ վարչական հսկողություն կիրառելու մասին որոշման պատճենը կատարման նպատակով ուղարկվում է դատարանի կողմից սահմանված իրավասու մարմնին:
5. Իրավասու մարմինն անհապաղ գրանցում է մեղադրյալին և նրան հսկողության ընդունելու մասին տեղյակ պահում վարույթն իրականացնող մարմնին:
6. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
7. Վարչական հսկողության կիրառման կարգի և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:»։
8. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված իմպերատիվ պահանջի համատեքստում Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն առաջնահերթ արձանագրում է, որ Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խա¬փանման միջոցի հարցն Առաջին ատյանի դատա¬րանում քննա¬ր¬կելու և բողոքարկվող որոշումը կայացնելու ժա¬մա¬նակ բավարար տվյալներ են առկա եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարք¬ներին մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի առնչությունը (կալանավորման քրեաիրավական հիմքի առկայությունը) փաս¬¬¬տե¬լու համար: Դրա հետ մեկտեղ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հատուկ վերանայման բողո¬քի շրջանակներում այդ հարցը չի վիճարկ¬¬վել, հետևա¬¬¬բար՝ դրա առկայությունը փաստվում է առանց մանրամասն ստուգման են¬թարկ¬վե¬լու՝ հաշվի առնելով նաև քրեական գործն Առա¬ջին ատյա¬նի դատարա¬նի վա¬րույ¬թում քննվե¬լու փաստը:
9․ Անդրադառնալով Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի հիմնավորումներին, վիճարկվող դա¬տա¬կան ակտն ստուգման են¬թար¬կե¬լով դրանց համա¬տեքստում՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու անհրաժեշտության, համապատաս¬խան վտան¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬գի առկայության և դրան համարժեքորեն արձագանքելու պիտանի դատա¬վա¬րա¬կան հարկադրանքի միջոցի, տվյալ դեպքում՝ խափանման միջոցի ընտ¬րության հարցը կարող է փաստվել և գլխավո¬րա¬պես փաստ¬վում է ոչ միայն ապացույցների (նյութերի), այլև դրանց վրա կառուցվող և կոնկրետ իրավիճակից բխող ենթադրութ¬յուն¬ների և կան¬խա¬տեսումների մակար¬դա¬կով:
9․1․ Վճռաբեկ դատարանը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ կալանավորման օրինականության և հիմնավորվածության ապահովման տեսանկյունից կարևոր է կալանավորման հիմքերից որևէ մեկի կամ մի քանիսի և կալանավորման պայմանների վերաբերյալ դատական ակտում ողջամիտ հետևությունների առկայությունը` հիմնավորված վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացվող տեղեկություններով, փաստերով կամ ապացույցներով (Տե՛ս, մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ՎԲ-132/07, ԱՎԴ/0022/06/08, ԼԴ/0197/06/08, ԵԿԴ/0580/06/09, ԵԿԴ/0678/06/10, ՏԴ/0052/06/14, ԵԱՔԴ/0386/06/15 և այլ գործերով կայացված որոշումները):
Ընդ որում, Վճռաբեկ դատարանն Արամ Ճուղուրյանի գործով որոշմամբ փաստել է. «(…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը:
(…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածում թվարկված` մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:»(Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` Արամ Ճուղուրյանի գործով 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-132/07 որոշումը):
Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի շրջանակներում անդրադառնալով անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս նրան վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը հաշվի առնելու կարևորությանը, իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ թեև մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին (Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` Վահագն Պողոսյանի գործով 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշումը):
10․ Առաջին ատյանի դատարանը՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ որ¬¬պես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը 3(երեք) ամսով երկարաձգելու մասին հետևություների է հանգել այն հիմնավորմամբ, որ Մեղադրյալը, ազատության մեջ գտնվելով, կարող է՝
ա) խոչընդոտել գործի քննությանը,
բ) դիմել փախուստի,
գ) կատարել նոր հանցանք։
11․ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ կետում արձանագրված՝ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված խափանման միջոցի կիրառման երեք հիմքերի առկայության վերաբերյալ բողոքարկվող դատական ակտում պատճառաբանություններ, առավել ևս հիմնավորումներ ներկայացված չեն, այսինքն, ներկայացված չեն խափանման միջոցի կիրառման համար հիմք հանդիսացած փաստական տվյալներն ու իրավական հիմքերը։
Այսպես, Առաջին ատյանի դատարանը, բողոքարկվող որոշմամբ հղում կատարելով իր նախորդ՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» վերտառությամբ 2025 թվականի հունվարի 14-ին կայացրած որոշմանը, Մեղադրյալի տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելով, արձանագրել է, որ շարունակվում են պահպանվել խափանման միջոցի կիրառման այն երեք հիմքերը, և ըստ այդ(2025 թվականի հունվարի 14-ի) որոշման «հիմնավորումների» նշվել է, որ(մեջբերվում է)․ «Անդրադառնալով մեղադրյալ Գ․Միսակյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ փաստվել է կալանավորման երեք հիմքերի առկայություն, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք, դիմել փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելը (ընդգծումը Վերաքննիչ դատարանինն է)։
Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Գ․Միսակյանի տնային կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան։
(…)»։
Այսինքն, Առաջին ատյանի դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշումն իր հերթին կառուցված է՝ այս անգամ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդության քննության արդյունքում կայացված՝ «Միջնորդությունները քննության առնելու մասին» 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմանը հղում կատարելու տեսքով։ Մինչդեռ, «Միջնորդությունները քննության առնելու մասին» 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանը, ներկայացնելով համապատասխան հիմնավորումներ, հերքել է Մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականության վերաբերյալ նախաքննական մարմնի ենթադրությունները, և արձանագրել քննությանը խոչընդոտելու և քրեական վարույթից թաքնվելու ռիսկերի հավանականության հանգամանքը։
12․Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը ողջամտորեն կարող է տեսնել խափանման միջոցի իրավաչափության որևէ պայմանի առկայություն, որը նախկինում չի արձանագրվել, կամ բացառվել է նախորդ դատական ակտով, սակայն այս իրավիճակը վերաբերում է այն դեպքերին, երբ ներկայացվում են փաստական տվյալներ և պատճառաբանություններ, որոնք մեղադրյալի վարքագծի տեսանկյունից ի հայտ են բերում նոր ռիսկեր։ Այս կապակությամբ անդրադառնալով բողոքարկվող որոշմամբ Մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականության բացակայության վերաբերյալ առկա է օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտ, մինչդեռ, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բողոքարկվող որոշմամբ չի ներկայացվել որևէ հիմնավորում, որը կարող էր վկայել այդ հիմքի առաջ գալու և այդ նպատակը կանխելու համար խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտության մասին, այլ արձանագրվել է այդ հիմքի շարունակաբար պահպանման մասին այն դեպքում, երբ ի սկզբանե(2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ) արձանագրվել է այդ հիքի բացակայության մասին։
Վերոգրյալի հիման Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նոր հանցանք կատարելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի համապատասխան հետևությունն անհիմն է և չպատճառաբանված։
12․1․ Անդրադառնալով Մեղադրյալի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ խափանման միջոցի հիմքերի մոտավոր, կանխատեսական բնույթը դեռևս չի նշանակում, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականության գնահատման հիմքում կարող են դրվել ենթադրություններ, որոնք զուրկ են ողջամիտ հիմքից: Այսինքն, արդարադատության իրականացմանը միջամտելու վտանգը՝ ապացույցները վերացնելը, վկաների վրա ճնշում գործադրելը և այլն, չպետք է գնահատվեն վերացական կերպով, այլ պետք է բխեն գործի կոնկրետ հանգամանքներից և ապացույցներից։ Խափանման միջոց կիրառելու վերոնշյալ հիմքը քննության տարբեր փուլերն ավարտելուն զուգահեռ աստիճանաբար կորցնում է իր կշիռը։ Երկարատև ժամանակահատվածում, քննության պահանջներն այլևս բավարար չեն խիստ խափանման միջոցները հիմնավորելու համար, և որքան երկար է տևում քրեական գործի նախաքննությունը, այնքան ավելի է նվազում արդարադատության իրականացմանը միջամտելու վտանգը։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում Մեղադրյալին տնային կալանքի տակ պահելու Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արձանագրված քննարկվող հիմքի առկայությունն այն աստիճան բարձր չէ, որպիսի մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառվի ազատությունից զրկելու հետ կապված խափանման միջոց։
Վերաքննիչ դատարանի այս դիրքորոշումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ նախ՝ գործը հաստատված եզրակացությամբ գտնվում է դատարանի վարույթում, բողոքարկվող դատական ակտը կայացնելու պահին արդեն իսկ հարցաքննվել են թվով երեք վկաներ, վկաներից մեծ մասը հանդիսանում են ոստիկանության աշխատակիցներ, նախաքննության ընթացքում իրականացվել են նաև առերես հարցաքննություններ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ գործում առկա է տեսագրություն, բացի այդ, մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանն ըստ էության ընդունել է իր առնչությունը և մասնակցությունը մեղսագրվող արարքներին, հետևաբար, նշված հանգամանքները գնահատվում են էական Մեղադրյալի կողմից դատավարության մասնակիցների վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով դատարանում գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը չեզոքացնելու համար։
Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ եթե քննության որոշակի փուլերում փախուստի դիմելու մտավախությունը հնարավոր է եղել դիտարկել ակտուալ, ապա տևական ժամանակ տնային կալանքի ժամկետի երկարաձգման համար նշված հիմքի ռիսկայնությունը բարձր գնահատելու նախապայման չի կարող դիտարկվել։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանն ունի մշտական բնակության վայր, ընտանիք, երեխաներ, բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է նաև, որ Մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների համար նախատեսված է նաև տուգանքի ձևով պատիժ։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ խափանման միջոցի կիրառման կամ դրա ժամկետի երկարաձգման հիմքում չեն կարող դրվել վերացական դատողություններ կամ այնպիսի փաստական տվյալներ, որոնց հետ մեղադրյալի առնչությունն որևէ կերպ չի հիմնավորվում։ Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա։ Կոնկրետ դեպքում նաև հարկ է արձանագրել, որ նախքան Մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանք կիրառելը կամ դրանից հետո մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու կամ քննությունից թաքնվելու դեպքեր չեն արձանագրվել, որպիսի հանգամանքն իր հերթին նշանակություն ունի նրա նկատմամբ խափանման միջոցի հարցը քննության առնելիս։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն իր հետևությունները չի պատճառաբանել գործի կոնկրետ փաստական տվյալներից բխող հստակ, որոշակի ու համոզիչ դատողություններով, այլ հիմնվել է դեռևս նախաքննության ընթացքում՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ քննիչի միջնորդության քննության կապակցությամբ դատարանի առաջնային որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների հիման վրա։
Սույն գործի նյութերից պարզ է դառնում նաև, որ Գևորգ Միսակյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, ամուսնացած է հանդիսանում է առաջին խմբի հաշմանդամ։
13․ Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ արձանագրված փաստական տվյալները բավարար են եզրահանգելու, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նպատակներին հնարավոր է հասնել Մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց վարչական հսկողության կիրառմամբ։
Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարան արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել Մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները, և արդյունքում մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելով՝ թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ պահանջների խախտում։
14․ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքը պետք է բավարարել․ բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշումը, մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը փոխել և որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել վարչական հսկողությունը։

Եզրափակիչ մաս.
15․ Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ և 393-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՝

Մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի ներկայացրած հատուկ վերա¬նայման բողո¬քը բավարարել։
Թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշումը բեկանել։
Մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը փոխել և կիրառել որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել վարչական հսկողությունը։
Մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանին պարտավորեցնել շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում, արգելել առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը՝ Արմավիրի մարզ, Արմավիր քաղաք, Մաշտոցի փողոց 3ա շենք 55-րդ բնակարան հասցեն։
Մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունն իրականացնել ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով, որի դեպքում Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնին։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ռ․ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/3555/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 04-12-2024
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 70913323
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Գևորգ Միսակյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին' ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում' ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց' մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ' որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ' հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցները նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ' արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը' միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Պարեկի օրինական պաինջին ի պատասխան' Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության' «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս' մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է անհարգալից արտահայտություն, որից հետո անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների' իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր' հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ' խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
Բացի այդ, նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված' ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին' վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած պարեկի ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել' իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող' պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը' 1072 կողային համարով' «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին' պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս:
Բացի դա, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին' ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Գանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին' վերջինիս
առողջությանը պատճաոելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող' մարմնական վնասվածքներ:
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին' ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում' ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց' մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային աշխատակիցները նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ' արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան' մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել' որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը' ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ' բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ' հրաժարվել է հանգցնել, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների' իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր' հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը' անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է
սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ' խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Միսակյան
Հայրանուն Մեսրոպի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 297 Մաս 1 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Պաշտպան
Անուն Սեդա
Ազգանուն Յուզբաշյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 23.1
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.3
Չափահաս Այո
Այլ նշումներ քննչական գործողությունների տեսաձայնագրությունները՝ 7 լազերային կրիչ՝ 1 փաթեթում
Մակագրել
Երբ 04-12-2024
Նախագահող դատավոր
Անուն Սուսաննա
Ազգանուն Գզոգյան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Ամսաթիվ 06-12-2024
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
Որոշման ամսաթիվ 06-12-2024
Որոշում ԵԴ1/3555/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին

6 դեկտեմբերի2024թ. ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանս, 2024 թվականի դեկտեմբերի 5-ին ստանալով թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝

Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի

Սույն քրեական գործով ստանձնել վարույթ և նշանակել նախնական դատալսումներ՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 18-ին` ժամը 10:00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Կենտրոն նստավայրում, դատական նիստերի թիվ 1 դահլիճում, դռնբաց դատական նիստում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով վերոհիշյալ որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին՝ կցելով իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԳԶՈԳՅԱՆ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր
Անուն
Ազգանուն
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2024 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 18-12-2024
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 18-12-2024
Նիստը Կայացել է
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2024 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 14-01-2025
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 14-01-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 14-01-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ/3555/01/24






ՈՐՈՇՈՒՄ

ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ ԿԱՄ ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

14 հունվարի 2025թ. ք.Երևան
Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Լ․ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ
հանրային մեղադրող Վ․ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
պաշտպան Ս․ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
մեղադրյալ Գ․ՄԻՍԱԿՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկման առարկա դարձնելով մինչդատական վարույթում մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2023 թվականի օգոստոսի 19-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթը:
2023 թվականի օգոստոսի 19-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է։
2023 թվականի օգոստոսի 21-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ազատ է արձակվել։
2024 թվականի փետրվարի 20-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է և նույն օրը ազատ արձակվել։
2024 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70905524 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 70905524 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթին և քրեական վարույթը շարունակվել թիվ 70913323 քրեական համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է և նույն օրը ազատ արձակվել։
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70921224 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 70921224 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթին և քրեական վարույթը շարունակվել թիվ 70913323 քրեական համարով:

Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքի համար, որ «նա 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ՝ որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ՝ հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Խաչատուր Համլետի Միրզաջանյանին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը՝ միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Խաչատուր Միրզաջանյանի օրինական պաինջին ի պատասխան՝ Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է «իմ ավտոմեքենայի վերաբերյալ արձանագրություն կազմելու համար մատնացույց անողի մորը մատնացույց անեմ» արտահայտությունը, որից հետո անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, կրկին անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, վերը նշված նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենենտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը և վերջինիս կանչով դեպքի վայր ժամանած նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենանտ Նվեր Նշանի Մուրադյանը ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին՝ վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած՝ նույն գնդի, նույն գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Դավիթ Արմենի Հովհաննիսյանի կողմից վարվող 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել՝ իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող՝ պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Դավիթ Հովհաննիսյանի և Խաչատուր Միրզաջանյանի ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը՝ 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին՝ պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Բացի դա, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Դանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ ձախ այտի և քթի հատվածի կարմրած տեղամասերով մարմնական վնասվածքներ, որոնք չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 2-րդ գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ Ազատ Անդրանիկի Սրապյանն ու նույն գնդի, նույն վաշտի պարեկ Արմինե Իսահակի Վարդանյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան՝ Արմինե Վարդանյանն իջնելով ավտոմեքենայից՝ մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել՝ ծուխը փչելով Արմինե Վարդանյանի ուղղությամբ, որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը՝ ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ՝ բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ՝ հրաժարվել է հանգցնել, միաժամանակ հայտնել, որ, եթե իրենց դուր չի գալիս, ապա կարող են հեռու կանգնել, նրանք ով են, որ իրեն ասեն, թե ինչպես պահի, ինչպես կցանկան, այդպես էլ իրեն կպահի, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը՝ անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը»:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը` երկու ամիս ժամկետով։
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 70913323 քրեական վարույթով Դանիել Բաղդասարյանը ճանաչվել է տուժող:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, գործին շնորհվել է ԵԴ1/3555/01/24 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։



Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշման համաձայն՝ «(…) Այսպիսով, սույն միջնորդությամբ շարադրված հանգամանքները, իրավադրույթները, իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողությունները կիրառելով՝ պետք է փաստել, որ առկա են Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես այլընտանքային խափանման միջոց կիրառելու օրենսդրական հիմքերն ու պայմանները:
Նշվածի համատեքստում նախևառաջ անհրաժեշտ եմ համարում անդրադառնալ մեղա-դրյալ Գևորգ Միսակյանի առնչությանն իրեն մեղսագրվող արարքներին: Այսպես, Գ.Միսակյա-նին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախա-տեսված արարքների կատարում: Հարկ է նշել, որ նշված հանցագործությունները կատարվել են տարբեր ժամանակներում, նրա առնչությունն իրեն մեղսագրվող արարքներին հիմնավորվել է նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված պատշաճ ապացույցների (վկաների հարցաքննու-թյուններ, դատաապրանքագիտական փորձաքննության եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ, տեսանկարահանող սարքերի տեսագրություններով և դը-րանց զննման մասին արձանագրություններով և այլն) համակցությամբ, այլ կերպ ասված առկա է հիմնավոր կասկածը:
Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի նպատակներին (հիմքերին), ապա հարկ է նշել, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք նախադեպային որոշումներում անդրադառնալով կալանավորման հիմքերին ընդգծել է, որ կալանավորման կիրառման հիմքերն ունեն կանխատեսական, մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ: Ընդ որում, այդ կանխատեսող գործողություններն անհրաժեշտ է հիմնավորել քրեական գործով ձեռք բերված որոշակի նյութերով, իսկ որպես այդպիսին կարող են հանդես գալ նաև նյութերով դատարանին հասու դարձած որոշակի փաստական տվյալները կամ այդպիսի տվյալների համակցությունը:
Անընդունելի է կալանավորման հիմքերը հաստատող կանխատեսական դատողությունները նույնացնել արդեն իսկ կատարված արարքի հետ, քանզի սույն պարագայում մինչդատական վարույթում գործի քննությանը` քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով խոչնդոտելն արդեն իսկ քրեական օրենքով արգելված արարք է, մինչդեռ կալանավորման հիմքերի համատեքստում այդ հնարավոր արարքը կատարելու վերաբերյալ ենթադրությունն ունի միայն ապագային վերաբերող կանխատեսական բնույթ և չի անցնում ողջամիտ կասկածի շեմը: Այլ կերպ ասած դատարանը կալանավորման հիմքերին անդրադառնալիս գնահատման է ենթարկում միայն այդ արարքների կատարման հնարավորության ռիսկը և ոչ թե կատարած կամ չկատարած լինելու վերաբերյալ հաստատված փաստերը:
(…)։
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից փախուստը կանխելու հիմքին՝ հարկ եմ համարում նշել, որ Գևորգ Միսակյանին մեղսագրվում են մի քանի դրվագ ոչ մեծ ծանրության և մեկ դրվագ միջին ծանրության հանցանքների կատարում, որոնց համար կարող է կիրառվել պատժների համակցություն և դատապարտվել ազատազրկման, որն ինքնին ենթադրում է, որ սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը կարող է դրդել մեղադրյալին կատարելու փախուստ:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականությանը՝ հարկ եմ համարում նշել, որ մեղադրյալին մեղսագրվող արարքները կատարվել են տարբեր ժամանակահատվածներում, բացի այդ, ուսումնասիրելով Գ.Միսակյանի դատվածության վերա-բերյալ ձև8 տեղեկանքը, կարելի է փաստել, որ վերջինս դրսևորել է կայուն օրինազանց վար-քագիծ, տարբեր ժամանակահատվածներում նրան մեղսագրել են ներկայումս մեղսագրվող արարքներին նույնասեռ արարքներ (խուլիգանություն, անձի առողջության դեմ ուղղված, գույքի ոչնչացման կամ վնասման, իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ դիմադրություն ցուցաբե-րելու վերաբերյալ առերևույթ հանցանքներ), ավելին՝ 07.03.2018թ. Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի վճռով, արարքը կատարելու պահին գործող ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար Գևորգ Մի-սակյանը դատապարտվել է, որպես պատիժ նշանակվել է տուգանք՝ 300.000 ՀՀ դրամի չա-փով:
Նշվածի համատեքստում վարույթն իրականացնող մարմինը գտնում է, որ Գ.Միսակյա-նը մնալով ազատության մեջ կարող է շարունակել դրսևորել հանցավոր վարքագիծ և կատարել նոր հանցաքներ:
Անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ իր վրա դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու հիմքին՝ հարկ եմ համարում նշել, որ սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանը, ըստ ձեռք բերված տվյալների, իրականացնում է անհատ տաքսի ծառայություն Զվարթնոց օդանավակայանի տարածքում, նրա կողմից կատարված ենթադրյալ բոլոր հանցանքները կատարվել են նույն վայրում, որին հնարավոր է ականատես եղած լինեն նույն վայրում անհատ տաքսի ծառայություն իրականացնող այլ անձինք, որոնց հարցաքննություններով կարող են ձեռք բերվել ապացուցողական նշանակություն ունեցող տվյալներ: Հաշվի առնելով, որ Գ.Միսակյանը կարող է ապօրինի ազդեցություն ունենալ հիշյալ անձանց վրա՝ ներազդելով վերջիններիս օբյեկտիվ ցուցմունքներ տալուն, ուստի վերոգրյալի հաշվառմամբ մեծ է հավանականությունը, որ Գ.Միսակյանը քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները կարող է չարամտորեն չկատարել և բնականաբար անհրաժեշտ է գործուն միջոցներ ձեռնարկել նրա վրա դրված պարտականությունների կատարման ուղղությամբ, որպիսի մեխանիզմ կարող է հանդիսանալ նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառումը՝ կապի և այլ հաղորդակցման եղանակների, ինչպես նաև տեսակցությունների արգելքի սահմանմամբ:
Այսպիսով, հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցանքների բնույթը, դրանց վտանգավորության աստիճանը, սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը, Գևորգ Միսակյանի կողմից նոր հանցանքներ կատարելու բարձր հավանականությունը, իր վրա դրված պարտականությունների կատարման ապահովման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև վարույթով նախաքննության անհրաժեշտությամբ պայմանավորված մի շարք անձանց հարցաքննությունների կամ այլ քննչական գործողությունների կատարմանը Գևորգ Միսակյանի կողմից խոչընդոտելու իրական հնարավորությունը, ուստի անհրաժեշտ է Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը (․․․)»։
Հանրային մեղադրող Վ․Սամսոնյանը հայտնեց, որ Գ․ Միսակյանի նկատմամբ խափանման միջոցն ընտրվել է ճիշտ և փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքեր չկան։
Պաշտպան Ս․Յուզբաշյանը հայտնեց, որ վարչական հսկողությունը կարող է ապահովել իր պաշտպանյալի պատշաճ վարքագիծը։


Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1․ Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(...)
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…)
բ․ անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով,
գ․ անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)
3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…)
5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը:
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»:
Դատարանը փաստում է, որ անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը, մարդու այլ հիմնական իրավունքների հետ մեկտեղ, ճանաչված է անօտարելի և բարձրագույն արժեք։ Ուստի մարդու այդ հիմնական իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության երաշխիքները կանոնակարգող իրավադրույթները մեկնաբանելիս անհրաժեշտ է ելնել մարդու իրավունքները հարգելու, մարդու իրավունքների սահմանափակման միջոցով հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից։ Ընդ որում, անձի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հաստատվի հասարակության ընդհանուր շահի և անհատի հիմնարար իրավունքների միջև արդարացի հավասարակշռություն, և որը պետք է բխի անձի՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված կիրառվող միջոցի և հետապնդվող նպատակների միջև համամասնության ողջամիտ հարաբերակցության անհրաժեշտությունից։ Ըստ այդմ, կալանավորումը ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ նախատեսված ամենախիստ խափանման միջոցն է, որը կարող է կիրառվել բացառապես այն դեպքերում, երբ գործի նյութերից բխող փաստական տվյալներով հիմնավոր կերպով կհաստատվի, որ օրենսդրությամբ նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցի (միջոցների) կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը գործի քննության ընթացքում և չեզոքացնել նրա կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված ոչ իրավաչափ գործողությունների կատարման հավանականությունը։
Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է նաև, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․
- մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
- մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Նույն օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը:
2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները:
3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել`
1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը.
2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը.
3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս:
4. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները քննիչը կարող է կիրառել բացառապես հսկող դատախազի համաձայնությամբ:
5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության դրամի ձևով՝ մինչդատական վարույթի փուլում պահատվության է փոխանցվում դատախազության դեպոզիտային հաշվին, դատական վարույթի փուլում՝ դատարանի դեպոզիտային հաշվին: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին:
2. Գրավի չափը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը և մեղադրյալի գույքային դրությունը: Գրավի արժեքի ապացուցման պարտականությունը կրում է գրավատուն։ (․․․)»։
Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գ․Միսակյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ փաստվել է կալանավորման երեք հիմքերի առկայություն, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք, դիմել փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելը։
Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Գ․Միսակյանի տնային կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան:
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է երկարացնել 3 (երեք) ամսով: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ պետք է մեղադրյալին արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց (ովքեր չեն բնակվում նույն հասցեում, բացառությամբ իր պաշտպանին):
Դատարանը գտնում է, որ տնային կալանքի մասով որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը, իսկ մեղադրյալի նկատմամբ հսկողությունը պետք է իրականացնել Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը երկարաձգել` 3 (երեք) ամսով։
Մինչև 2025 թվականի ապրիլի 16-ը ներառյալ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը պարտավոր է չլքել իր բնակության տարածքը Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 3Ա շենքի 55-րդ բնակարան հասցեն: Արգելել մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին մինչև 2025 թվականի ապրիլի 16-ը ներառյալ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց (բացառությամբ իր պաշտպանի):
Տնային կալանքի մասով որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Մեղադրյալի նկատմամբ հսկողությունն իրականացնել Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս․ԳԶՈԳՅԱՆ
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 11-03-2025
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 11-03-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 11-03-2025
Ժամ 15:15
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 11-03-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 02-04-2025
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 02-04-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 02-04-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ/3555/01/24






ՈՐՈՇՈՒՄ

ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ, ՓՈԽԵԼՈՒ ԿԱՄ ԴՐԱ ԺԱՄԿԵՏԸ ԵՐԿԱՐԱՁԳԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

2 ապրիլի 2025թ. ք.Երևան
Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Լ․ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ
հանրային մեղադրող Վ․ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
պաշտպան Ս․ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
մեղադրյալ Գ․ՄԻՍԱԿՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկման առարկա դարձնելով մինչդատական վարույթում մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2023 թվականի օգոստոսի 19-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթը:
2023 թվականի օգոստոսի 19-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է։
2023 թվականի օգոստոսի 21-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ազատ է արձակվել։
2024 թվականի փետրվարի 20-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է և նույն օրը ազատ արձակվել։
2024 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70905524 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 70905524 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթին և քրեական վարույթը շարունակվել թիվ 70913323 քրեական համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է և նույն օրը ազատ արձակվել։
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70921224 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 70921224 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթին և քրեական վարույթը շարունակվել թիվ 70913323 քրեական համարով:

Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում այն արարքի համար, որ «նա, 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ՝ որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ՝ հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Խաչատուր Համլետի Միրզաջանյանին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը՝ միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Խաչատուր Միրզաջանյանի օրինական պաինջին ի պատասխան՝ Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է «իմ ավտոմեքենայի վերաբերյալ արձանագրություն կազմելու համար մատնացույց անողի մորը մատնացույց անեմ» արտահայտությունը, որից հետո անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, կրկին անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, վերը նշված նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենենտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը և վերջինիս կանչով դեպքի վայր ժամանած նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենանտ Նվեր Նշանի Մուրադյանը ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին՝ վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած՝ նույն գնդի, նույն գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Դավիթ Արմենի Հովհաննիսյանի կողմից վարվող 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել՝ իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող՝ պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Դավիթ Հովհաննիսյանի և Խաչատուր Միրզաջանյանի ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը՝ 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին՝ պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Բացի դա, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Դանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ ձախ այտի և քթի հատվածի կարմրած տեղամասերով մարմնական վնասվածքներ, որոնք չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 2-րդ գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ Ազատ Անդրանիկի Սրապյանն ու նույն գնդի, նույն վաշտի պարեկ Արմինե Իսահակի Վարդանյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան՝ Արմինե Վարդանյանն իջնելով ավտոմեքենայից՝ մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել՝ ծուխը փչելով Արմինե Վարդանյանի ուղղությամբ, որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը՝ ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ՝ բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ՝ հրաժարվել է հանգցնել, միաժամանակ հայտնել, որ, եթե իրենց դուր չի գալիս, ապա կարող են հեռու կանգնել, նրանք ով են, որ իրեն ասեն, թե ինչպես պահի, ինչպես կցանկան, այդպես էլ իրեն կպահի, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը՝ անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը»:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը` երկու ամիս ժամկետով։
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 70913323 քրեական վարույթով Դանիել Բաղդասարյանը ճանաչվել է տուժող:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, գործին շնորհվել է ԵԴ1/3555/01/24 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։


Էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշման համաձայն՝ «(…) Այսպիսով, սույն միջնորդությամբ շարադրված հանգամանքները, իրավադրույթները, իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողությունները կիրառելով՝ պետք է փաստել, որ առկա են Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես այլընտանքային խափանման միջոց կիրառելու օրենսդրական հիմքերն ու պայմանները:
Նշվածի համատեքստում նախևառաջ անհրաժեշտ եմ համարում անդրադառնալ մեղա-դրյալ Գևորգ Միսակյանի առնչությանն իրեն մեղսագրվող արարքներին: Այսպես, Գ.Միսակյա-նին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախա-տեսված արարքների կատարում: Հարկ է նշել, որ նշված հանցագործությունները կատարվել են տարբեր ժամանակներում, նրա առնչությունն իրեն մեղսագրվող արարքներին հիմնավորվել է նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված պատշաճ ապացույցների (վկաների հարցաքննու-թյուններ, դատաապրանքագիտական փորձաքննության եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ, տեսանկարահանող սարքերի տեսագրություններով և դը-րանց զննման մասին արձանագրություններով և այլն) համակցությամբ, այլ կերպ ասված առկա է հիմնավոր կասկածը:
Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի նպատակներին (հիմքերին), ապա հարկ է նշել, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք նախադեպային որոշումներում անդրադառնալով կալանավորման հիմքերին ընդգծել է, որ կալանավորման կիրառման հիմքերն ունեն կանխատեսական, մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ: Ընդ որում, այդ կանխատեսող գործողություններն անհրաժեշտ է հիմնավորել քրեական գործով ձեռք բերված որոշակի նյութերով, իսկ որպես այդպիսին կարող են հանդես գալ նաև նյութերով դատարանին հասու դարձած որոշակի փաստական տվյալները կամ այդպիսի տվյալների համակցությունը:
Անընդունելի է կալանավորման հիմքերը հաստատող կանխատեսական դատողությունները նույնացնել արդեն իսկ կատարված արարքի հետ, քանզի սույն պարագայում մինչդատական վարույթում գործի քննությանը` քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով խոչնդոտելն արդեն իսկ քրեական օրենքով արգելված արարք է, մինչդեռ կալանավորման հիմքերի համատեքստում այդ հնարավոր արարքը կատարելու վերաբերյալ ենթադրությունն ունի միայն ապագային վերաբերող կանխատեսական բնույթ և չի անցնում ողջամիտ կասկածի շեմը: Այլ կերպ ասած դատարանը կալանավորման հիմքերին անդրադառնալիս գնահատման է ենթարկում միայն այդ արարքների կատարման հնարավորության ռիսկը և ոչ թե կատարած կամ չկատարած լինելու վերաբերյալ հաստատված փաստերը:
(…)։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գ․Միսակյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ փաստվել է կալանավորման երեք հիմքերի առկայություն, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք, դիմել փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելը։
Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Գ․Միսակյանի տնային կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան:
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է երկարացնել 3 (երեք) ամսով: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ պետք է մեղադրյալին արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց (ովքեր չեն բնակվում նույն հասցեում, բացառությամբ իր պաշտպանին): (․․․)»։
Հանրային մեղադրող Վ․Սամսոնյանը հայտնեց, որ Գ․Միսակյանի նկատմամբ խափանման միջոցն ընտրվել է ճիշտ և փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքեր չկան։
Պաշտպան Ս․Յուզբաշյանը չառարկեց։
Մեղադրյալ Գ․Միսակյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։

Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1․ Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(...)
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…)
բ․ անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով,
գ․ անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…)
3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…)
5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը:
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»:
Դատարանը փաստում է, որ անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը, մարդու այլ հիմնական իրավունքների հետ մեկտեղ, ճանաչված է անօտարելի և բարձրագույն արժեք։ Ուստի մարդու այդ հիմնական իրավունքի սահմանափակման իրավաչափության երաշխիքները կանոնակարգող իրավադրույթները մեկնաբանելիս անհրաժեշտ է ելնել մարդու իրավունքները հարգելու, մարդու իրավունքների սահմանափակման միջոցով հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից։ Ընդ որում, անձի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հաստատվի հասարակության ընդհանուր շահի և անհատի հիմնարար իրավունքների միջև արդարացի հավասարակշռություն, և որը պետք է բխի անձի՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված կիրառվող միջոցի և հետապնդվող նպատակների միջև համամասնության ողջամիտ հարաբերակցության անհրաժեշտությունից։ Ըստ այդմ, կալանավորումը ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ նախատեսված ամենախիստ խափանման միջոցն է, որը կարող է կիրառվել բացառապես այն դեպքերում, երբ գործի նյութերից բխող փաստական տվյալներով հիմնավոր կերպով կհաստատվի, որ օրենսդրությամբ նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցի (միջոցների) կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը գործի քննության ընթացքում և չեզոքացնել նրա կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված ոչ իրավաչափ գործողությունների կատարման հավանականությունը։
Վկայակոչված իրավական նորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է նաև, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանքը և դրա այլընտրանքային խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում են քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու նպատակով: Մասնավորապես՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է․
- մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
- մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
- մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Նույն օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը:
2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները:
3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել`
1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը.
2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը.
3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս:
4. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները քննիչը կարող է կիրառել բացառապես հսկող դատախազի համաձայնությամբ:
5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության դրամի ձևով՝ մինչդատական վարույթի փուլում պահատվության է փոխանցվում դատախազության դեպոզիտային հաշվին, դատական վարույթի փուլում՝ դատարանի դեպոզիտային հաշվին: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին:
2. Գրավի չափը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի ծանրության աստիճանը և մեղադրյալի գույքային դրությունը: Գրավի արժեքի ապացուցման պարտականությունը կրում է գրավատուն։ (․․․)»։
Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գ․Միսակյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ փաստվել է կալանավորման երեք հիմքերի առկայություն, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք, դիմել փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելը։
Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Գ․Միսակյանի տնային կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան:
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է երկարացնել 3 (երեք) ամսով: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ պետք է մեղադրյալին արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց (ովքեր չեն բնակվում նույն հասցեում, բացառությամբ իր պաշտպանին):
Դատարանը գտնում է, որ տնային կալանքի մասով որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը, իսկ մեղադրյալի նկատմամբ հսկողությունը պետք է իրականացնել Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը երկարաձգել` 3 (երեք) ամսով։
Մինչև 2025 թվականի հուլիսի 16-ը ներառյալ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը պարտավոր է չլքել իր բնակության տարածքը Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 3Ա շենքի 55-րդ բնակարան հասցեն: Արգելել մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին մինչև 2025 թվականի հուլիսի 16-ը ներառյալ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց (բացառությամբ իր պաշտպանի):
Տնային կալանքի մասով որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Մեղադրյալի նկատմամբ հսկողությունն իրականացնել Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալու օրվանից հետո տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս․ԳԶՈԳՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 20-05-2025
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 20-05-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 03-07-2025
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 03-07-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 02-09-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 02-09-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 16-10-2025
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 16-10-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 30-10-2025
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 30-10-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 27-11-2025
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 27-11-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատավորի արձակուրդում գտնվելու հիմքով
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2025 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 15-12-2025
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 15-01-2026
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 25-02-2026
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 25-02-2026
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 24-03-2026
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 24-03-2026
Նիստը Կայացել է
Վերդիկտ
Ամսաթիվ 24-03-2026
Ամբաստանյալ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Միսակյան
Հայրանուն Մեսրոպի
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Կայացվել է վերդիկտ Մեղադրական
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 24-03-2026
Ժամ 12:50
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 24-03-2026
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 24-03-2026
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Միսակյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 24-03-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Հիմնական պատիժ Ազատության սահմանափակում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԴ1/3555/01/24






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետնաև` Դատարան),


Նախագահող դատավոր Ս.ԳԶՈԳՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ Լ.ՉՈԲԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ
հանրային մեղադրող Վ․ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ս․ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
Ռ․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
մեղադրյալ Գ․ՄԻՍԱԿՅԱՆԻ



2026 թվականի մարտի 24-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի՝ ծնված 1981 թվականի ապրիլի 22-ին, Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատում է որպես տաքսու վարորդ, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում Արմավիրի մարզ, Արմավիր քաղաք, Մաշտոցի փողոց, 3ա շենքի 55-րդ բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել վարչական հսկողությունը,

ՊԱՐԶԵՑ

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2023 թվականի օգոստոսի 19-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթը:
2023 թվականի օգոստոսի 19-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է։
2023 թվականի օգոստոսի 21-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ազատ է արձակվել։
2024 թվականի փետրվարի 20-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է և նույն օրը ազատ արձակվել։
2024 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70905524 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 70905524 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթին և քրեական վարույթը շարունակվել թիվ 70913323 քրեական համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է և նույն օրը ազատ արձակվել։
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նախաձեռնվել է թիվ 70921224 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 70921224 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 70913323 քրեական վարույթին և քրեական վարույթը շարունակվել թիվ 70913323 քրեական համարով:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն արարքների համար, որ «նա, 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ՝ որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ՝ հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Խաչատուր Համլետի Միրզաջանյանին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը՝ միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Խաչատուր Միրզաջանյանի օրինական պաինջին ի պատասխան՝ Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է «իմ ավտոմեքենայի վերաբերյալ արձանագրություն կազմելու համար մատնացույց անողի մորը մատնացույց անեմ» արտահայտությունը, որից հետո անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, կրկին անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, վերը նշված նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենենտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը և վերջինիս կանչով դեպքի վայր ժամանած նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենանտ Նվեր Նշանի Մուրադյանը ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին՝ վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած՝ նույն գնդի, նույն գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Դավիթ Արմենի Հովհաննիսյանի կողմից վարվող 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել՝ իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող՝ պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Դավիթ Հովհաննիսյանի և Խաչատուր Միրզաջանյանի ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը՝ 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին՝ պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Բացի դա, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Դանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ ձախ այտի և քթի հատվածի կարմրած տեղամասերով մարմնական վնասվածքներ, որոնք չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 2-րդ գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ Ազատ Անդրանիկի Սրապյանն ու նույն գնդի, նույն վաշտի պարեկ Արմինե Իսահակի Վարդանյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան՝ Արմինե Վարդանյանն իջնելով ավտոմեքենայից՝ մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել՝ ծուխը փչելով Արմինե Վարդանյանի ուղղությամբ, որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը՝ ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ՝ բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ՝ հրաժարվել է հանգցնել, միաժամանակ հայտնել, որ, եթե իրենց դուր չի գալիս, ապա կարող են հեռու կանգնել, նրանք ով են, որ իրեն ասեն, թե ինչպես պահի, ինչպես կցանկան, այդպես էլ իրեն կպահի, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը՝ անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը։
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով»:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը ձերբակալվել է։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը` երկու ամիս ժամկետով։
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 70913323 քրեական վարույթով Դանիել Բաղդասարյանը ճանաչվել է տուժող:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, գործին շնորհվել է ԵԴ1/3555/01/24 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Դատարանի դատավոր Ս.Գզոգյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 15-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքը փոխվել է, և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել վարչական հսկողությունը։
2026 թվականի մարտի 24-ին Դատարանը Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ։


2.Դատարանում հետազոտված և գնահատված ապացույցներ
Մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում, օգտվելով իր իրավունքներից, հրաժարվել է ցուցմունք տալ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը):
Նախաքննության ընթացքում՝ 2023 թվականի օգոստոսի 19-ին, Գևորգ Միսակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեմ չի և չի առարկում հարցաքննվել առանց փաստաբանի, կարող է պաշտպանել իր շահերն անձամբ: Զինվորական ծառայության ժամանակ ստացել է հրազենային վիրավորում, որի հետևանքով ենթարկվել է մի քանի վիրահատության, ունի առաջին կարգի հաշմանդամություն, ամուսնացած է ունի երկու տղա, նրանցից մեկը զինվորական ծառայության մեջ է գտնվում, իսկ երկրորդը ուսանող է: Տեղի ունեցածի վերաբերյալ հայտնեց, որ գտնվել է օդանավակայանի ժամանման սրահում, իրեն է մոտեցել պարեկային ծառայության աշխատակից, ձեռքով հրել և ասել, որ այդ հատվածում չի կարելի կանգնել, որից իրենց մեջ զրույց է սկսվել, սակայն վիճաբանություն չի եղել: Դրանից հետո ինքը դիմավորել է տարեց տղամարդու, ում պետք է ուղեկցեր հյուրանոց, երբ մոտեցել են իր ավտոմեքենային, որը կայանել էր ժամանման սրահի մուտքի դիմային հատվածում, ուղևորին նստեցնելուց հետո իրեն մոտեցել է պարեկային ծառայության աշխատակից և պահանջել է փաստաթղթեր, ինքը փոխանցել է փաստաթղթերը, որից հետո պարեկը հայտնել է, որ պետք է արձանագրություն կազմի, յանդեքս տաքսու վարորդը մատնացույց է արել և պետք է կազմվի արձանագրություն: Այդ լսելուց հետո ինքը վրդովվել է, թե ինչու պետք է յանդեքս տաքսու վարորդը չտուգանվի, իսկ ինքը տուգանվի, որից հետո արտահայտվել է, որ իրեն մատնացույց անողի մաման մատնացույց անի, դրանից հետո պարեկային ծառայության աշխատակիցը իրեն հայհոյել է, բառացի ասելով՝ «քունեմ մերտ», որը լսելուց հետո ինքնատիրապետումը կորցրել է, դրանից հետո իրեն նստեցրել են պարեկային ավտոմեքենա, որի ընթացքում հարվածել են մարմնին, ինքը հայտնել է, որ հաշմանդամ է, անգամ իրենց է մոտեցել իր հայրը և նույնը հայտնել, սակայն իրեն ուժով նստեցրել են ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին և տեղափոխել ոստիկանության բաժին: Ավտոմեքենայի մեջ իր ոտքը ձգվել է, անզգայացել, ձեռքով շարժել է ոտքը, չի հիշել ավտոմեքենայի մեջ տեղի ունեցածը, քանի որ գտնվել է շոկային վիճակում: Հայտնել է նաև, որ ոտքը ձգվում է վիրավորում ստանալու հետևանքով: Ոստիկանության բաժնում գտնվելիս ջուր է խնդրել, ինչպես նաև խնդրել է ձեռնաշղթաները արձակել, ինքնազգացողությունը վատացել է, անգամ խնդրել է շտապօգնություն կանչել: Ոստիկանության բաժնում գտնվելիս պարեկային ծառայողի հետ զրուցել է, հարցրել է, թե ինչու իրեն մայր հայհոյեց, նա պատասխանել է, որ չի հայհոյել, որից հետո արտահայտվել է հետևյալ կերպ՝ «ինձ մեր քրֆողին էսքան մարդը նրա մերը», որից հետո այդ պարեկային ծառայողը քաշել գցել է գետնին, երբ արձակել են ձեռնաշղթաները բջջային հեռախոսով զանգահարել է 1-02 և հայտնել է, որ իրեն Զվարթնոցի օդանավակայանի բաժնում խոշտանգում են, ջուր չեն տալիս, հարվածում են: Դրանից հետո հրավիրել են բժիշկների, իրեն դեղորայք են ներարկել, խմել է իր մոտի դեղահաբերից, որպիսի ինքնազգացողությունը լավանա, անգամ շտապօգնության աշխատակիցներ են հրավիրվել և իրեն ցուցաբերել են բժշկական օգնություն: Իրեն հարվածած, աթոռից վայր գցած և սեռական բնույթի հայհոյանք տված, օդանավակայանի ժամանման սրահում հրած պարեկային ծառայողը եղել է նույն անձը, չի կարողացել նկարագրել նրա արտաքին նկարագիրը, տեսնելու դեպքում կարող է ճանաչել, կարող է չճանաչել, ինքը ունի հիշողության հետ կապված խնդիրներ, որը կապված է վիրահատությունների հետ, ինչպես նաև ստացած վիրավորումի հետ, ունեցել է նաև խնդիրներ գլխի հետ կապված, արյունաքամ լինելու պատճառով վնասվել է նաև ուղեղը, իսկ վիրավորումը ստացել է ոտքի և ներքին օրգանների հատվածում: Դրանից հետո ինքն ու պարեկային ծառայողը զրուցել են տեղի ունեցածի վերաբերյալ, ինքը պարզաբանել է, որ սկզբում հասկացել է, որ յանդեքս տաքսու վարորդն է ցուցում տվել իր վերաբերյալ արձանագրությւոն կազմել, որից էլ վրդովված է եղել, սակայն երբ տեղեկացել է, որ պարեկային ծառայողն է այդ ցուցումը տվել, ներողություն է խնդրել ոստիկանության աշխատակիցներից, նրանք էլ իրենց հերթին իրենից են ներողություն խնդրել տեղի ունեցածի համար, իրենք հաշտվել են միմյանց հետ: Տեղի ունեցածի հետևանքով աջ ձեռքի ափի կողային հատվածում ստացել է վնասվածք քերծվածքի ձևով, վիրավորում ստացած ոտքը ուռել է, դիմացի ատամներից մեկը շարժվում է, այդ ամենը առաջացել է պարեկային ծառայողի կողմից իրեն հարվածելու հետևանքով: Այլ մանրամանսեր չի հիշել, ցուցմունքին ավելացնելու այլ տեղեկություններ չի ունեցել։
2024 թվականի փետրվարի 20-ին նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի փետրվարի 20- ին՝ ժամը 01-ի սահմաններում, գտնվել է Զվարթնոց օդանավակայանի ժամանման սրահում, իր հետ միասին ժամանման սրահում է եղել նաև Դանիելը, ով նստած է եղել տրուբայի վրա, իսկ ինքը՝ քայլելուց է եղել: Ցանկացել է դուրս գալ, նկատել է, որ տաքսու վարորդ Սերոժ պապիկը չի կարողանում հաղորդակցվել ուղևորի հետ, մոտեցել է նրանց, զրուցել ուղևորի հետ, Սերոժ պապիկին հայտնել է, որ նա ցանկանում է գնալ Կասկադ, իսկ Սերոժ պապիկը հայտնել է գումարը փոխադրման համար, որը կազմել է 4000 ՀՀ դրամ: Ինքն օգնել է Սերոժ պապիկին, քանի որ տաքսու վարորդները միմյանց օգնում են, իսկ ինքը կարողացել է շփվել անգլերեն լեզվով, օգնելուց հետո Սերոժ պապիկը՝ ուղևորի հետ գնացել է, իսկ Դանիելը այդ ընթացքում ասում էր, որ ուղևորին նա պետք է տանի, իր գործն է: Այդ ժամանակ ինքը Դանիելին ասել է, որ դա Սերոժ պապիկի գործ է եղել, ինքն էլ օգնել է նրան, նա իր հետ միասին գտնվել է ժամանման սրահում, մի ստի: Այդ ժամանակ Դանիելը սկսել է հեգնանքով, արհամարական տոնով զրուցել իր հետ, որի ընթացքում օգտագործել է «արա» արտահայտությունը, ինքը Դանիելին զգուշացրել է, որ իր հետ նման ձևով չխոսել, սակայն նա շարունակել է, որից իր նյարդերը տեղի են տվել և մեկ հատ հայրական ապտակ է տվել նրան, որից հետո քաշքշել են միմյանց: Այդ ընթացքում մոտեցել են պարեկային ծառայության աշխատակիցները և իրենց ներկայացրել ոստիկանության բաժին: Ոչ ինքը, ոչ էլ Դանիելը հայհոյանքներ չեն տվել միմյանց, ինքը մարմնական վնասվածքներ չի ստացել, քաշքշելուց այտն է կարմրել, սակայն արդեն անցել է, հարվածել է մեկ անգամ, իրեն Դանիելը չի հարվածել, ոստիկանների մոտենալուց հետո ենթարկվել է նրանց կարգադրություններին, սա է եղելությունը, ավելացնելու բան չունի:
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ լուսադեմ ժամը 07-ի սահմաններում, գտնվել է Զվարթնոց օդանավակայանի ժամանման սրահի առաջին մուտքի դիմաց, եկ եկել է Հանր Հանրապետության Հրապարակից, իր հետ բերել է ուղևորի, այդ անձն իր հետ զրուցել է ռուսերեն, և քանի որ ինքը լավ չի տիրապետել ռուսերենին, մանրամասն չի հասկացել նրա ուզածը, սակայն հասկացել է, որ պետք է ուղեբեռի պահպանման համար նախատեսված ծառայությունից օգտվի, այդ պատճառով էլ կայանել է մեքենան առաջին հարկում, որքանով հասկացել է այդ ուղևորը հնարավոր է շարունակեր իր ծառայություններից օգտվել, բացի այդ նա պետք է գումար փոխանակեր և վարձատրեր իր ծառայության գումարը, ինքը հայտնել է նրան, որ կսպասի 2 րոպե նշված վայրում: Երբ ներս է մտել ուղևորը, ինքը ծխախոտ է ծխել, մոտեցել է տաքսու վարորդների, նրանք երկու կամ երեք հոգի են եղել, սակայն չի հիշել ովքեր են եղել, 15 կամ 20 վայրկյան անցնելուց հետո մոտեցել է պարեկային ծառայության մեքենան, հայտարարել իր մեքենան դուրս բերել կայանված 26 վայրից, ինքը մոտեցել է մեքենային, խնդրել է 5 րոպե սպասել, քանի որ սպասել է ուղևորի, սակայն նրանք չընդառաջեցին իր խնդրանքին, պահանջեցին հեռացնել, ինքը ևս մեկ անգամ խնդրեց սպասել, որից հետո աղջիկ պարեկը դուրս եկավ մեքենայից և պահանջեց փաստաթղթերը, որն ինքը ներկայացրել է: Աղջիկ պարեկը պահանջել է հանգցնել ծխախոտը, ինքը հայտնել է, թե որ օրենքի համաձայն ինքը պետք է հանգցնի, այդ ժամանակ միջամտել է վարորդ տղամարդ՝ պարեկը և խոսել կոպիտ ձևով: Ինքը աղջիկ պարեկին դիմել քույր ջան, տղամարդ պարեկին բացի ջանից այլ ձևով չի դիմել, սակայն նա իր հետ զրուցել է «արա» արտահայտությունով և կոպիտ ձևով: Ասել է, որ չի հասկանում, որ պետք է հանգցնի ծխախոտը, որից հետո ոլորել է ձեռքերը և պարկեցրել գետնին, որի ժամանակ զգացել է ցավ ոտքերի հատվածում, երբ կանգնեցրել է ոտքի, մտածել է վերջացավ տանջանքը, սակայն մեքենան նստեցնելու փոխարեն շպրտել է մեքենայի մեջ, ճանապարհին բանավիճել են քույրիկ ջան արտահայտության շուրջ, ինքը հայտնել է, որ ջանով է զրուցել իրենց հետ, իսկ նա «արա» արտահայտությունով, ով է գրագետ, դաստիարակված իրենցից, այդ ժամանակ նկատել է տղամարդ պարեկի ձեռքը, չի հասկացել, թե ինչպես է անցկացրել ցկացրել մեք մեքենայի սրահի հետևի հատվածը քանի որ առկա է ճաղավանդակ, մտածել է, որ նա ցանկացել է հարվածել իրեն: Երբ հասել են կառավարական մուտքի մոտ, կայանել է մեքենան, իրեն քարշ տալով դուրս բերել մեքենայից և կռացնելով գլուխը հարվածել բետոնին, որից ինքը ստացել է վնասվածք աջ հոնքի հատվածում, դրանից հետո բերել են ոստիկանության բաժին, իր ինքնազգացողությունը վատացել է, մանրամասներ չի հիշել, հայտնել է, որ նկատել է ոստիկանապետի տեղակալ Արթուր Զաքարյանին, ով հորդորել է իրեն հանգստանալ, հնարավոր է կորցրել է ինքնազգացողությունը, ոստիկանության բաժնի ներսում տեղի ունեցածի վերաբերյալ մանրամասներ չի հիշել: Ինքը հայհոյանքներ չի հնչեցրել ոչ մեկին, առհասարակ րակ հայհոյանքներ չի տվել, չի խախտել հասարակական վայրում որևէ մեկի անդորրը, իրեն պահել է հանգիստ, այդ մասին կարող են վկայել պարեկային ծառայության աշխատակիցների տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները և օդանավակայանի անվտանգության տեսախցիկների տեսագրությունները: Սա է եղել ողջ իրականությունը, Աստված վերև, ցուցմունքին ավելացնելու այլ տեղեկություններ չի ունեցել:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Առաջադրված մեղադրանքի էությունն հարցաքննությամբ հայտնեց, բովանդակությունն իր համար պարզ և հասկանալի են, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից հրաժարվել է դիրքորոշում հայտնել առաջադրված մեղադրանքի շուրջ և տալ ցուցմունքներ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 25-29-րդ, 203-205-րդ թերթեր, 2-րդ հատոր, 24-26-րդ, 86-87-րդ թերթեր)։
Վկա Նվեր Մուրադյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ մեղադրյալին ճանաչում է միջադեպի հետ կապված։ Դեպքի օրը չի հիշում, Զվարթնոց օդանավակայում ձերբակալում են իրականացրել հասարակական վայրում հայհոյանքների հնչեցնելու համար։ Ինքը միջադեպի սկզբում չի եղել, ընթացքից է մոտեցել։ Ձերբակալման գործընթացի ժամանակ նույնպես հայհոյանքներ հնչեցվել է։ Հայհոյանքները բարձր է եղել, լսելի է եղել, հավաքված մարդիկ նայում էին, բայց կոնկրետ մեկի ուղղված չի եղել։ Ձեռնաշղթա անցկացնելու ժամանակ դիմադրել է։ Առհասարակ ամիսներով հերթափոխ են նշանակում, մշտական ծառայություն չի, վերադասը որոշում է որտեղ հերթապահեն։ Մեղադրյալը տեղափոխման ժամանակ հարվածել է ծառայողական մեքենայի կողային հատվածին, կոտրել ապակին։ Ոստիկանության բաժնում արդեն հանգիստ էր, ասել է առողջական խնդիր ունի։ Առաջարկել են շտապոգնություն կանչել, հրաժարվել է։ Տեսանելի վնասվածքներ վրան չի եղել։ Զվարթնոցում ադեկվատ չի պահել, բայց ոստիկանության բաժնում լավ է պահել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Դավիթ Հովհաննիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ մեղադրյալին ճանաում է դեպքի հետ կապված։ Դեպքի օրը պարեկները օգնություն են կանչել, ինքը գնացել է, ձերբակալել է Գևորգին, դժվարությամբ նստացրել են ոստիկանական մեքենա, չէր ուզում, դիմադրում էր, նա անկանոն շարժումներ էր անում մեքենայի մեջ, ոտքերով կոտրել է մեքենայի ապակին, ինքը այդ մասով զեկուցագիր է կազմել։ Մեղադրյալի կողմից հայհոյանքներ հնչեցնելու պահով չի հիշում լսել է, թե ոչ, խոսակցության թեման էլ չի հիշում։ Ոստիկանության բաժին տեղափոխել են ինքը և գործընկերը։ Առողջական խնդիրների մասով չի հիշում գանգատվել է, թե ոչ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Նախաքննության ընթացքում՝ 2023 թվականի օգոստոսի 19-ին հարցաքննվելիս վկա Դավիթ Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին գտնվել է ծառայության մեջ Երևան քաղաքի Զվարթնոց օդանավակայանի տարածքում, ռադիոկապով Վալտեր Գևորգյանից տեղեկացել են, որ խախտումով կայանված ավտոմեքենա է առկա, որից հետո մոտեցել են օդանավակայանի ժամանման սրահի դիմային հատվածը, որտեղից ազատել էին կայանված ավտոմեքենաները։ Խաչատուր Միրզաջանյանը մոտեցել է խախտումով կայանված ավտոմեքենային, զրուցել է վարորդի հետ, նա ցանկանում էր պարզբանել խախտումի էությունը, սակայն վարորդը հակադրվում էր, որից էլ նրանց միջև զրույց սկսվել, հիշում է, որ վարորդը, ով հետագայում տեղեկացել է, որ հանդիսանում է Գևորգ Միսակյանը, ագրեսիվ տրամադրված էր զրուցում, զրույցի ժամանակ արտահայտվել է, թե իր ավտոյին մատնացույց անողի մամային մատնացույց անի, որից հետո նա սկսել է վիրավորական արտահայտություններ և հայհոյանքներ հնչեցնել, իսկ դրանից հետո Վալտեր Գևորգյանը և Խաչատուր Միրզաջանյանը ձերբակալել են նրան և մոտեցրել են իր կողմից վարվող պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի ուղղությամբ, որի կողային համարն է 1072: Հիշում է նաև, որ Գևորգը բղավում էր, որ հաշմանդամ է, որի հետ կապված Խ.Միրզաջանյանը շատ զգույշ՝ տեղափոխեց նրա ոտքը, քանի որ բողոքում էր ոտքից, ավտոմեքենան նստեցնելուց Գևորգ Միսակյանը՝ հնչեցրել է հերթական սեռական բնույթի հայհոյանքը, բառացի՝ քունեմ լավտ, որը հավանաբար ուղղված էր իրեն ձերբակալողին, դրանից հետո ինքը ու Խ.Միրզաջանյանը Գևորգին տեղափոխել են գծային բաժին, ով ճանապարհին ոտքերով հարվածել է ձախ դռանը, որից էլ վնասվել է ապակին, երբ հասել են բաժնի դիմաց, Խ.Միրզաջանյանը նրան ուղեկցել է բաժին, իսկ ինքը որոշ ժամանակ անց է մտել, քանի որ զբաղված եմ եղել ԱՊՊԱ գոլծակալության հետ կապ հաստատելով և վնասվածքի մասին տեղեկություն փոխանցելով: Գևորգ Միսակյանին ոչ ոք չի հարվածել, ոչ ոք ծեծի չի ենթարկել, նրա նկատմամբ միայն կիրառվել է համաչափ ուժ, երբ նրան ձերբակալում էին և նա չէր ցանկանում նստել ավտոմեքենան և փորձում էր չմոտենալ ավտոմեքենային: Վստահաբար հայտնում է, որ Գևորգ Միսակյանին ոչ ոք ծեծի չի ենթարկել, վնասվածք չի հասցրել, իսկ նա հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, հատոր 1-ին, 43-45-րդ թերթեր)։
Ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկան հայտնել է, որ ինքը այդ ժամանակ ճիշտ ցուցմունք է տվել։ Հայհոյանքներ եղել է, լարված իրավիճակ եղել է, բավականին շատ մարդ է հավաքվել, մի մասը ասում էին մի ձերբակալեք, մի տարեք։ Հայհոյանքներն անհասցե են եղել։ Պարեկային ծառայողների կողմից հայհոյանքներ չի եղել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Մեսրոպ Միսակյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ մեղադրյալը իր տղան է։ Գևորգը կանգնել է տաքսիների կանգնած տեղը, վարորդներ են եղել ասել է մի կանգնեք, ասել է երկար չի կանգնելու ամենաշատը 3-4 րոպե, պարեկն է մոտեցել, տղան ասել է, որ մարդ է սպասում ու կգնա։ Այդ ընթացքում հաճախորդ է եկել։ Պարեկի մեքենա է կանգնել, պարեկին ասել է, որ հաշմանդամ է չի կարելի այդպես վարվել։ Շոգ է եղել, տղան վատ է զգացել, ասել են ջուր տվեք, իրենք թողել գնացել են սրահ, քանի որ պատուհանները փակ է եղել, տղան մեքենայի ապակին ջարդել է։ Վերցրել տարել են ոստիկանական բաժին, ինքն էլ հետը գնացել է, ցուցմունք են վերցրել։ Ինքը սթրես է տարել, նրանց արարքները մարդկային քայլ չէր։ Ինքը պատմել է իր աչքի տեսածը։ Բացի այս դեպքը եղել է դեպքեր, որ ցանկացել է գնա գումար աշխատել, եկել են ասել են ինչու եք կանգնել։ Գորգոռոցներ եղել է, կարող է հայհոյանքներ էլ հնչեցրած լինի, ինքը չի հիշում։ Դեպքից հետո տուժողը և Գևոգրը հանդիպել են, խոսել են, ասել են ամոթել է, որ այսպես ստացվեց, հիմա որ տեսնում բարևում խոսում են, կարևորը իրանց մեջ թշնամություն չկա (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Վալտեր Գևորգյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ դեպքի օրը հերթապահել է Զվարթնոց օդանավակայանում։ Գևորգ Միսակյանը կանգնած էր այնտեղ, որտեղ արգելված էր կանգնել։ Իրենց աշխատակիցներից Խաչատուրը մոտեցել է նրան և ասել, որ դրսում պետք է կայացվի վարչական արձանագրություն։ Սակայն Գևորգ Միսակյանը սկսել է քաշքշել, հայհոյել, հասարարակական կարգը խախտել, Զվարթնոց օդանավակայանի բնականոն աշխատանքը խաթարել, հավաքված մարդիկ կային, որոնք լսել են այդ հայհոյանքները։ Մարդիկ հավաքվել էին նրա մեքենայի կողքը, նրա մեքենան սպիտակ հոնդա էր։ Հայհոյանքները ուղղված էին տաքսու վարորդներին, որոնք մատնանշել էին նրան, որ կանգնել է չթույլատրված վայրում։ Հետևաբար անցումից հետո տեղակայաված է կանգառ արգելված գոտի և նա հենց դրա մեջ էր կանգնած։ Այդ գոտուց առաջ կամ հետո կարող է կանգնել։ Արգելված գոտին առանձնանում է եզրաքարերով և չեն կարող այնտեղ կայանել։ Ինքը մեքենայի մեջ չէր, իսկ եթե ուղևորը մեքենայի մեջ չէ, ուրեմն դա արգելվում է կայանել։ Խաչատուրն և Դավիթն են նրան ձերբակալել։ Ճանապարհին մեքենայի մեջ հայհոյանքներ է հնչեցրել և ոտքով հարվածել է հետևի ճաղավանդակներով ապակուն և կոտրել այն։ Իրեն ասել են, որ նա պառկել է նստարարանին և ոտքով դիտավորյալ հարվածել, իսկ Գևորգը ասել է, որ հաշմանդամություն ունի, ոտքը ջղաձգվել է և դրսում է դիպել ապակուն։ Գծային բաժին տեղափոխելիս ջուր է ուզել, տվել են ջուր, վատ է իրեն զգացել, շտապ օգնություն են կանչել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Էրիկ Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ աշխատում է պարեկային ծառայությունում, որպես կրտսեր պարեկ։ Դեպքի օրը Զվարթնոց օդանավակայանում Գևորգի և Դանիելի միջև ծեծկռտուք է եղել։ Առաջին հարկի մուտքի մոտ էին, նկատել են նրանց վիճաբանությունը, Գևորգը հարվածել է Դանիելին, ինքը մի հատված է տեսել։ Նրանք բարձր էին խոսում, դրա համար է նկատել են։ Նրանք երկուսով տաքսի են վարել։ Հենց մոտիկացել են նրանց դադարել են վիճել։ Ինքը Էդգար Հայրապետյանի հետ է քշել։ Որևէ անպարկեշտ արտահայտություններչի հնչեցրել։ Միջադեպի արդյունքում ինչ-որ տեղ հարձակվել է Զվարթնոց օդանավակայանում ։ Չի հիշում Դանիելը հարվածել է, թե ոչ։ Բայց քաշքշուկ միմյանց հետ եղել է (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Նախաքննության ընթացքում՝ 2024 թվականի հունիսի 25-ին հարցաքննվելիս վկա Էրիկ Հայրապետյանը հայտնել է, որ փետրվարի 20-ին` ժամը 01-ի սահմաններում, ինքը և Էդգար Հայրապետյանը նկատել են, որ ժամանման սրահի առաջին մուտքի մոտ, երկու քաղաքացիներ իրար հարվածներ էին հասցնում: Անմիջապես մոտեցել են նրանց, բաժանել, որից հետո ուղեկցել են օդանավակայանի գծային բաժին, որտեղ էլ էդգար Հայրապետյանը ներկայացրել է զեկուցագիր կատարվածի մասին: Նշել է, որ նրանք միմյանց չեն հայհոյել, որևէ անպարկեշտ արտահայտություններ չեն հնչեցրել: Հարվածողները եղել են երկուսը, որոնց ուղեկցել են գծային բաժին, այլ անձինք վիճաբանության մասնակիցներ չեն եղել: Նրանք ենթարկվել են մեր օրինական կարգադրություններին, որևէ կերպ չեն դիմադրել, չեն հակառակվել, ագրեսիվություն չեն դրսևորել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 231-233-րդ թերթեր)։
Ցուցմունքները հրապարակվելուց հետո վկան հայտնել է, որ միգուցե Դանիելն էլ է հարվածել, բայց իր հիշելով Գևորգը մեկ հարված է հասցրել։ Չի բացառում, որ մինչ իրենց մոտենալը ինչ-որ հարված լիներ, բայց ինքը չի տեսել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Խաչատուր Միրզաջանյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ դեպքի օրը հերթապահել է Զվարթնոց օդանավակայանում։ Գևորգ Միսակյանը խախտում է արել։ Վալտեր Գևորգյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ մոտենա Գևորգի Հոնդա մակնիշի մեքեանային։ Գևորգին տեղեկացրել, պարզաբանել են և կազմել են արձանագրություն և այդ ընթացքում նա սկսել է հայհոյել և իրենք նրան ձերբակալել են։ Նրա հայհոյանքները ուղղված է եղել տաքսու վարորդներին։ Սակայն երբ նրան տեղափոխում էին ոստիկանական բաժին, նա կրկին մեքենայի մեջ հայհոյել է։ Նրա գործողություններով բնականոն ընթացքը խաթարվել էր, նաև հարվածել էր մեքենային, ճաղավանդակի ապակին կոտրել է։ Չի հիշում կամ կարծում, որ ոստիկանները Գևորգին հայհոյեին (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Արմինե Վարդանյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ մեղադրյալը իր մեքենայով կանգնած էր արգելված վայրում՝ Զվարթնոց օդանավակայանում։ Անցած տարվա դեպք էր, լուսադեմ էր ժամը 7։00-ի կողմերը իրենք բարձրախոսով ասել են, որ մեքենան տեղափոխի, մի քանի անգամ հարցրեցին, բայց չէր ենթարկվում, ավելին ոչ կոռեկտ էր իրեն պահում։ Հանել է ծխախոտը սկսել է ծխել ու ծուխը փչել է իր վրա։ Իրենք նրան ասել են, որ անջատի ծխախոտը, բայց ոչ դա էր անում, ոչ էլ մեքենան էր տեղափոխում։ Ինքը ծառայություն իրականացնում էր Ազատ Սրապյանի հետ։ Մեղադրյալը սկսել է հայհոյել հասարակական վայրում, լիքը քաղաքացիներ են եղել այդ ժամանակ։ Այդ ամենը տեղի էր ունենում ժամանաման պային 2-րդ մուտքի մոտ։ ՈՒ մարդիկ կային, որոնք տեսնում և լսում էին այդ ամենը։ Այլ կարգախումբ է եկել, որ իրենց օգնի, իրենց հերթափոխն էր։ Մեղադրյալը չի հարվածել, բայց երբ ձերբակալել էր, նա չէր ենթարկվում, չէր իջնում մեքենայից, որ գնան ոստիկանություն։ Ձեռնաշղթա անցկացնելուց էլ է դիմադրել, բայց միևնույն է ձեռնաշղթա հագցրել էին։ Երբ իքը նրան ասել է անջատի ծխախոտը, նա ասել է, որ եթե քեզ խանգարում է դու գնա հեռու (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Էդգար Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ Էդգար Հայրապետյանին ճանաչում է Զվարթնոցում տաքսու վարորդ է, իսկ ինքը ոստիկան է, այնտեղ ծառայություններ է իրականացնում, հաճախ է նրան հանդիպում։ Դեպքը կապված է Գևորգի և Դանիելի հետ։ Չի հիշում կոնֆլիկտը ումից է առաջացել։ Քայլում էր նկատել է, որ իրենք վիճաբանում են, իրենք մոտեցել բաժանել են։ Դռների մոտ էին Գևորգի ձայնը առաջինը լսեց, մի քաղաքացի էլ կար, բայց Դանիելի ու Գևորգի միջ էր խնդիրը։ Հարվածների պահը չի հիշում։ Գևորգին և Դանիելին տարել բաժին։ Հայհոյանքներ չի լսել, սրահը դատարկ էր, մարդ չկար։ Հարվածներ նկատել է, բայց չի հիշում, ով ում է հարվածել։
Նախաքննության ընթացքում՝ 2024 թվականի հունիսի 25-ին հարցաքննվելիս վկա Էդգար Հայրապետյանը հայտնել է, որ ծառայում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտում, որպես պարեկ, ծառայում է ՊԾ-ում 2021 թվականից: 2024 թվականի փետրվարի 19-ին՝ ժամը 20:00-ին, ինքը և Էրիկ Հայրապետյանը, գտնվել են ծառայության մեջ Զվարթնոց օդանավակայանում, ծառայությունն իրականացրել են օդանավակայանի ժամանման սրահում։ Նշել է նաև, որ ինքը հանդիսացել է իրենց ծառայության պատասխանատուն: Արդեն փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:55-ի սահմաններում, եթե չի սխալվում, ինքը ու Էրիկ Հայրապետյանը ծառայություն էին իրականացնում ժամանման սրահում, երբ նկատեցին, որ ժամանման սրահի մուտքի մոտ, ներսի հատվածում, երկու քաղաքացիներ իրար քաշքշում էին և հարվածներ էին հասցնում միմյանց: Անմիջապես մոտեցել են նրանց, բաժանել նրանց, որից հետո նրանց ուղեկցել են օդանավակայանի գծային բաժին, որտեղ էլ ներկայացրել է զեկուցագիր՝ կատարվածի մասին և նշել մանրամասները: Նշել է, որ նրանք միմյանց չեն հայհոյել, որևէ անպարկեշտ արտահայտություններ չեն արել: Հարվածողները եղել են երկուսը, որոնց ուղեկցել են գծային բաժին, այլ անձինք վիճաբանության մասնակիցներ չեն եղել: Նրանք ենթարկվել են իրենց կարգադրություններին, որևէ կերպ չի դիմադրել կամ հակառակվել, անգամ օգնության կարիք չի եղել, ինքը ռադիոկապով օգնություն չի պահանջել, քանի որ նրանք ենթարկվել են իրենց օրինական կարգադրություններին: Հայտնել է նաև, որ մարդկային կուտակումներ չեն եղել, որևէ կերպ օդանավակայանի բնականոն աշխատանքը չի խաթարվել: Ավելացրել է ցուցմունքին, որ օրվա ուշ ժամի հետ կապված իրենց մոտ եղած տեսախցիկները չի տեսաձայնագրել, քանի որ մարտկոցները լիցքաթափված են եղել: Դրանից հետո շարունակել են իրենց ծառայությունը: Այլ տեղեկություններ ցուցմունքին ավելացնելու չունի (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր 278-280-րդ թերթեր)։
Ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վկան հայտնել է, որ երկուսն էլ հարվածել են, ճիշտ է իր նախաքննական ցուցմունքը, ինքը նկատել է, որ Գևորգը հարվածել է Դանիելին (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Ազատ Սրապյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ մեղադրյալին ճանաչում է դեպքի հետ կապված։ Իրենք ծառայություն էին իրականացնում։ Հերթապահ էին տվյալ հասցեում, նկատել են սխալ տեղում կայանված տաքսի։ Բարձրախոսով հայտնել են, որ տեղափոխեն, բայց չեն տեղափոխել։ Իր գործընկերները՝ Արմինեն մոտեցել է, նկատել է, որ անհարգալից է իրեն պահում, սկսել էծխել և ծուխը փչել Արմինեի վրա՝ ասելով, որ եթե հաճելի չէ գնա այն կողմ։ Հետո սկսել է հայհոյել, իրենց չի ենթարկվել։ Տևական ժամանակ իրեն վատ էր պահում։ Մարդիկ կային, բոլորը զարմացած նայում էին, խցանում չէր առաջացրել, վերև էր տրանսպորտը, իրենց բնականոն աշխատանքը խաթարվել էր, նա չէր ենթարկվում, խուսափում էր ձեռբակալվելուց (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Սերոժ Սահրադյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ ճանաչում է Գևորգ Միսակյանին, ինքն էլ է վարում տաքսի։ Ինքը Զվարթնոց օդանավակայանում էր։ Իրեն մոտեցել է մի կին ու տղամարդ և ճանապարհել է Երևան քաղաք 30․000 ՀՀ դրամով։ Գևորգը անգլերեն գիտի, ինքը կանչել է նրան, որ բացատրի, այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել Դանիելը ու Գևորգի հետ սկսել է վիճաբանություն, բայց ինքը ուղևորին վերցրել գնացել է, այլ բան չի տեսել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Նախաքննության ընթացքում՝ 2024 թվականի հունիսի 26-ին հարցաքննվելիս վկա Սերոժ Սահրադյանը հայտնել է, որ 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01-ի սահմաններում, մոտեցել է երկու անձնավորության, հարցրել է տաքսի հարկավոր է, նրանք պատասխանել են այո, քանի որ նրանք խոսել են անգլերեն, ինքը չէր հասկանում, մոտեցել է Գևորգը, նա հարցրել է թե որտեղ է գնում, Գևորգը հայտնել է, որ գնում են կենտրոն, նշել է նաև գինը, որին ինքը համաձայնվել է և տարել է ուղևորներին: Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել Դանիելը, ում և Գևորգի միջև սկսվել է խոսակցություն, դրանից հետո նրանց միջև առաջացել է վիճաբանություն, սակայն ինքը հեռացել է և այդ ուղևորներին տարել է կենտրոն, դրանից հետո վերադարձել է և հետաքրքրվել է Գևորգի ու Դանիելի մասին, սակայն նրանց չի հանդիպել, բայց տեղյակ է եղել, որ նրանք գտնվել են ոստիկանության բաժնում: Գևորգի ու Դանիելի միջև խոսակցության, ինչպես նաև հետագայում՝ ծեծկռտուքի ժամանակ նրանք հայհոյանքներ չեն հնչեցրել, ինքը հայհոյանք չեմ լսել: Օդանավակայանի ծառայությունների բնականոն աշխատանքը խաթարվելու, մարդկային կուտակումներ առաջանալու, կամ մարդկանց մոտ տագնապային վիճակ ստեղծվելու մասին որևէ բան չի կարող հայտնել, քանի որ ինքը ուղևորների հետ հեռացել է, անտեղյակ է այդ մասին, համենայն դեպս իր ներկայությամբ նման իրավիճակ չի ստեղծվել: Հարցաքննության ժամանակ ներկայացվել է քրեական վարույթում առկա տեսագրությունը, որի մասին վկա Ս.Սահրադյանը հայտնել է հետևյալը. Տեսագրության մեջ երևացող սպիտակ մազերով անձը հանդիսանում է ինքը, իրեն են մոտենում երկու անձ, ինչպես նշել է ցուցմունքում դրանք ուղևորներ էին, որոնց տեղափոխել է Երևան քաղաքի կենտրոն, նրանց հետ զրուցելու ժամանակ իրենց է մոտենում մի երիտասարդ, նա հանդիսանում է Դանիելը, նրանից հետո մոտենում է Գևորգը, ում հետ ինքը ձեռքով բարևում է, դրանից հետո Գևորգը թարգմանում է զրույցը և օգնում պայմանավորվել, երբ ուղևորների հետ հեռանում էր, Գևորգի և Դանիելի միջև զրույց է սկսվում, վիճաբանություն, որն էլ վերածվում է ծեծկռտուքի: Տեսագրությամբ ձախ կողմում կանգնած է Գևորգը, իսկ աջից Դանիելը, տեսագրությամբ երևում է, որ նրանք միմյանց մի քանի անգամ հարվածում են, ինքը փորձում է բաժանել նրանց, միջամտում են քաղաքացիներ, որոնց ինքը չի ճանաչում, որից հետո ինքը հեռանում է, քանի որ ուղևորները սպասում էին իրեն դրսում, դրանից հետո մոտենում է պարեկային ծառայույթան աշխատակիցները և ամեն ինչ հանդարտվում է: Այլ տեղեկություններ ցուցմունքին ավելացնելու չունի (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 235-237 թերթեր)։
Ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկան հայտնեց, որ երկար ժամանակ է անցել չի հիշում, միգուցե նման բան ասել է։ Եվս մեկ անգամ տեսել է տեսգրությունը և ճիշտ է ամեն ինչ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Տիգրան Մարգարյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ ճանաչում է մեղադրյալ Գևորգ Միասակյանին, դեպքի օրը չի հիշում, թե ինչ է տեղի ունեցել (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Վկա Ներսես Գրիգորյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ ճանաչում է Գևորգ Միսակյանին, ինքն էլ է տաքսի վարում։ Դեպքի հետ կապված չի հիշում ոչինչ, քանի որ շաքարային դիբետ ունի։ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն)։
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները.
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 23-1888 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ ներկայացված «SKODA մակնիշի «OCTAVIA 1.4 TSI» տիպարի 107 CC 61 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցի հետին ձախ դռան ապակու շուկայական արժեքը 2023 թվականի օգոստոսի 18-ի դրությամբ կազմել է շուրջ 23900 ՀՀ դրամ, իսկ հետին ձախ դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցինը՝ 9600 ՀՀ դրամ (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 157-163-թերթեր):
Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին ձերբակալելու վերաբերյալ 2023 թվականի օգոստոսի 19-ի, 2024 թվականի փետրվարի 20-ի, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ի արձանագրությունները (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 8-9-րդ, 184-185-րդ, 192-193-րդ թերթեր):
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված «Արմենիա միջազգային օդանավակայաններ» ՓԲ ընկերությունից ստացված 23.08.2023թ. թիվ 626/ADM/23 գրությանը կցված լազերային սկավառակը, որի զննության համաձայն՝ 71-Arriv.Main entr. West - 960 x 576 - 20fps_20230818_233959 անվանումով վիդեոֆայլի տևողությունը 25 րոպե է, տեսանկարահանող սարքը տեսագրում է օդանավակայանի ժամանման սրահի մուտքը և երթևեկելի հատվածում առկա հետիոտնի անցման հատվածը: Տեսագրության վերևի աջ անկյունում առկա է <<23:40:00 08/18/2023>>, վերևի ձախ անկյունում առկա է <<Senstar>>, իսկ ներքևի ձախ անկյունում առկա է <<Ch3>> գրառումները: Տեսագրությամբ երևում են քաղաքացիների անց ու դարձը, տեսագրության 45 վայրկյանին աջ հատվածից դեպի ձախ, ավտոմեքենաների համար նախատեսված երթևեկելի հատվածով անցնում են երկու պարեկային ծառայության ավտոմեքենաներ, որոնցից մեկի կողային համարն է 1202, իսկ երկրորդինը՝ 1072: Տեսագրության 01 րոպեին նշված ավտոմեքենաներն անցնում են դեպի ձախ և դուրս գալիս տեսագրությունից: Տեսագրության 02 րոպեի 56 վայրկյանին օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս է գալիս պարեկային ծառայության աշխատակից, բջջային հեռախոսը ականջին կպցրած, հավանաբար զրուցելիս: Տեսագրության 03 րոպեի 27 վայրկյանին տեսագրության աջ հատվածից դեպի ձախ անկյունն է անցնում սպիտակ գույնի մարդատար ավտոմեքենա, կայանվում է ավտոմեքենան, որից հետո սև գույնի մայկայով, սև գույնի տաբատով նիհարավուն կազմվածքով մի տղամարդ մոտենում է ավտոմեքենայի բեռնախցիկի հատվածին և տանիքի հատվածում տեղադրում տաքսու տարբերանշան, որից հետո շրջանցում է ավտոմեքենան և հեռանում դեպի տեսագրության ձախ հատվածը և դուրս գալիս տեսագրությունից: Տեսագրության 04 րոպեի 36 վայրկյանին պարեկային ծառայության աշխատակիցն անջատում է բջջային հեռախոսը և ձեռքն իջեցնում: Տեսագրության 07 րոպեի 14 վայկրյանին կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի կողայի հատվածից դեպի տեսագրության աջ հատվածն է քայլում սև մայկայով, նիհարավուն կազմվածքով անձ, ով կանգնում է կայանված ավտոմեքենայի կողային հատվածում, իսկ այդ ընթացքում պարեկային ծառայության աշխատակիցը կանգնած է ժամանման սրահի մուտքի դիմաց, դեմքով դեպի երթևեկելի հատվածը, որի ընթացքում կրկին բջջային հեռախոսով զանգահարում է: Սև մայկայով տղամարդն այնուհետև անցնում է սյան մոտով և մտնում օդանավակայանի ժամանման սրահ, իսկ այդ ընթացքում պարեկային ծառայության աշխատակիցը գտնվում է ժամանման սրահի մուտքի դիմային հատվածում, որից հետո քայլում է դեպի աջ և տեսագրության 09 րոպեի 35 վայրկյանին դուրս գալիս տեսագրությունից: Այդ ընթացքում երթևեկելի հատվածով անցնում են պատահական ավտոմեքենաներ, անցնում են պատահական քաղաքացիներ դեպի ժամանման սրահ և հակառակը: Տեսագրության 10 րոպեի 01 վայրկյանին տեսագրության աջ հատվածից դեպի կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի ուղղությամբ է քայլում պարեկային ծառայության այն նույն աշխատակիցը, որի հետ անցնում է նաև ևս մեկ պարեկային ծառայության աշխատակից, ում հագուստին առկա է նաև դեղին գույնի ժիլետ: Դեղին գույնի ժիլետով պարեկային ծառայության աշխատակիցը մոտենում է կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենային, ում ընդառաջ գալիս է նիհարավուն կազմվածքով, սև գույնի մայկայով, որի դիմային հատվածում առկա է դեղին գույնով նախշ, իսկ առանց դեղին գույնի ժիլետի պարեկային ծառայության աշխատակիցը քայլում է դեպի ժամանման սրահի մուտքի դիմային հատվածը և սկսում հետևել պարեկային ծառայողի գործողություններին: Նիհարավուն կազմվածքով անձը ձեռքը պարզում է դեպի ավտոմեքենայի բեռնախցիկի վերևի հատվածից դրված տասքու տարբերանշանին, և այդ ընթացքում հայացքն ուղղում դեպի պարեկային ծառայողի ուղղությամբ, որից հետո մոտենում նրան և անցնում դեպի ձախ և դուրս գալիս տեսագրությունից, այդ ընթացքում ժամանման սրահի մուտքի դիմաց կանգնած պարեկային ծառայողը քայլում է դեպի նշված ավտոմեքենան, տեսագրության 10 րոպեի 26 վայրկյանին տեսագրության աջ հատվածից անցնում և կանգնում է պարեկային ծառայության 1072 կողային համարով ավտոմեքենան, որից հետո հետընթաց երթևեկելով անցնում դեպի տեսագրության աջ հատվածը և դուրս գալիս տեսագրությունից: Տեսագրության 11 րոպեի 05 վայրկյանին վերը նշված պարեկային ծառայության աշխատակիցները ավտոմեքենայի բեռնախցիկի հատվածում կանգնած զրուցում են, երթևեկելի հատվածով անցնում և պարեկային ծառայողների կողքին կայանվում է սպիտակ գույնի մարդատար ավտոմեքենա, պարեկային ծառայողներից առանց դեղին ժիլետով աշխատակիցը ձեռքերն իրար խաչելով շարժում է կատարում, որից հետո տեսագրությամբ ձախ ձեռքը պարզում դեպի ձախ հատվածը, որից հետո նշված ավտոմեքենան ընթանում է ձախ և դուրս գալիս տեսագրությունից, իսկ այդ ընթացքում դեղին գույնի ժիլետով պարեկային ծառայության աշխատակիցը ուսումնասիրում է ձեռքին առկա իրը, որը տեսագրությամբ հնարավոր չեղավ արձանագրել՝ տեսագրության որակի և հեռավորության պատճառով: Դրանից հետո առանց դեղին ժիլետով պարեկային ծառայության աշխատակիցը հեռանում էդեպի աջ, նրան ընդառաջ քայլում են ևս երկու պարեկային ծառայության աշխատակիցներ, որոնց հագին նույնպես առկա է դեղին գույնի ժիլետներ: Նրանցից մեկը կանգնում և զրուցում է առանց դեղին գույնի ժիլետի պարեկային ծառայողի հետ, իսկ մյուսը մոտենում ավտոմեքենայի բեռնախցիկի մոտ կանգնած պարեկային ծառայողին: Տեսագրության 13 րոպեի 08 վայրկյանին տեսագրության ձախ հատվածից, կայանված սպիտակ գույնի մարդատար ավտոմեքենայի կողքով քայլելով անցնում և մոտենում է պարեկային ծառայողներին սև գույնի հագուստով անձը, ով հավանաբար հանդիսանում է նշված ավտոմեքենայի վարորդը, վերջինս հավանաբար սկսում է զրուցել վերջիններիս հետ, սև գույնի հագուստով անձը ձեռքը պարզում է դեպի տեսագրությամբ ձախ կողմը, տեսագրության 13 րոպեի 44 վայրկյանին սև գույնի հագուստով անձը քայլելով անցնում է դեպի կայանված ավտոմեքենայի բեռնախցիկի կողային հատվածը և շարունակում զրուցել պարեկային ծառայողի հետ, տեսագրության 13 րոպեի 53 վայրկյանին նշված անձը կրկին մոտենում է պարեկային ծառայության աշխատակիցներին և շարունակում զրուցել վերջիններիս հետ: Տեսագրության 14 րոպեի 21 վայրկյանին պարեկային ծառայության 1072 կողային համարով ավտոմեքենան երթևեկելի հատվածով անցնում է դեպի ձախ և դուրս գալիս տեսագրությունից: Տեսագրության 14 րոպեի 36 վայրկյւանին տեսագրության ձախ հատվածից, կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի կողային հատվածով դեպի բեռնախցիկի հատվածն է անցնում պարեկային ծառայության աշխատակիցը, որից հետո շարունակում են զրուցել: Տեսագրության 15 րոպեի 45 վայրկյանին զրուցին ակտիվ միջամտում է առանձ դեղին գույնի ժիլետի պարեկային ծառայողը և կտրուկ մոտենում սև գույնի հագուստով անձին, իսկ տեսագրության 15 րոպեի 46 վայրկյանին ոլորում սև գույնի հագուստով անձի ձախ ձեռքը, մոտեցնում դեպի կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի բեռնախցիկի հատվածին՝ դեմքով դեպի բեռնախցիկը, սակայն վերջինս կտրուկ պտտվում է դեմքով դեպի պարեկային ծառայողը և ազատում ձեռքը, որից հետո պարեկային ծառայողը կրկին ոլորում է ձեռքը, քայլում սև գույնի հագուստով անձի հետ դեպի կայանված ավտոմեքենայի կողային հատվածը և անցնում դեպի ձախ՝ դուրս գալով տեսագրությունից: Այդ ընթացքում պարեկային մնացած ծառայողները որևէ միջամտություն չեն կատարում, իսկ պատահական անցորդները կանգնում է նայում են տեղի ունեցածին, որից հետո պատահական անցորդները հավաքվում են կայանված ավտոմեքենայի կողային հեռավոր հատվածը, որտեղ երևում են նաև դեղին գույնի ժիլետով պարեկային ծառայողները, զրուցում նրանց հետ, իսկ այդ ընթացքում երթևեկելի հատվածով անցնում են ավտոմեքենաներ, որևէ կերպ չի խոչընդոտվում երթևեկությունը: Հավաքված քաղաքացիների հետ զրուցելուց հետո պարեկային ծառայության աշխատակիցները քայլում են դեպի ժամանման սրահի մուտքի դիմային հատվածը, որից հետո մտնում են ժամանման սրահ, իսկ հավաքաված քաղաքացիները հեռանում են, որից հետո ժամանման սրահից դուրս են գալիս պարեկային ծառայության աշխատակիցները, քայլում դեպի տեսագրությամբ ձախ հատվածը և դուրս գալիս տեսագրությունից, այդ ընթացքում կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի բեռնախցիկի հատվածին է մոտենում մի տղամարդ, վերցնում տաքսու տարբերանշանը և քայլում դեպի կողային հատվածն ու դուրս գալիս տեսագրությունից, կրկին վերադառնում դեպի բեռնախցիկի հատվածը, որից հետո վառվում են ավտոմեքենայի հետևի հատվածի լուսարձակները, որից հետո նշված ավտոմեքենան երթևեկում է և դուրս գալիս տեսագրությունից: Մինչև տեսագրության ավարտը քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ գործողություններ տեղի չեն ունենում, որևէ միջադեպ, քաղաքացիների կուտակումներ չեն լինում (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 75-րդ, 94-149-րդ թերթեր, 2-րդ հատոր, 168-172 թերթեր):
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված 24․08․2023թ․ թիվ 91/2222-2023 գրությանը կցված լազերային սկավառակը, որի զննության համաձայն՝ Տեսաձայնագրության սկզբում առկա է տեղեկատվություն (լատինատառ) հետևյալ բովանդակության՝ Recording start: 18 August 2023 23:46:00, end: 18 August 2023 23:57:30, Reorder ID: 468341, MP4 vreated on: 24 August 2023 10:28:34, by: monitoring: Տեսանկարահանող սարքը պարեկային ծառայության վարորդ աշխատակցին է ամրակցված, վարորդի կողքի պարեկային ծառայողը դուրս է գալիս ավտոմքենայից, սարքը ուղղված է դեպի ավտոմեքենայի սրահը, ավտոմեքենան կայանելուց հետո վարորդը, վերցնելով ռադիոկապը, նույնպես դուրս է գալիս և քայլելով մոտենում կայանված պարեկային ծառայության ավտոմքենային, որի դիմային հատվածում՝ հետիոտնային անցումից անմիջապես հետո, կայանված է սպիտակ գույնի մարդատար ավտոմեքենա, որի կողքին կանգնած է պարեկային ծառայող և կատարում է ստուգում, վերջինիս ձեռքին առկա է կամ վարորդական իրավունքի վկայական, կամ ավտոմեքենայի տեխանձնագիր: Կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենան Հոնդա մակնիշի է, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշների, աջ հատվածում օդանավակայանի ժամանման սրահի մուտքն է, մայթեզրին կանգնած են բազմաթիվ պատահական անցորդներ: Ավտոմեքենայի ձախ կողային հատվածից պարեկային ծառայության աշխատակիցներին է մոտենում սև գույնի, ոսկեգույն նախշերով մայկայով տղամարդ և սկսում զրուցել պարեկային ծառայության աշխատակիցների հետ: Որից հետո տեսախցիկով պարեկային ծառայության աշխատակիցը նստում է ծառայողական ավտոմեքենան, դուրս գալիս և մոտենում կայանված սպիտակ գույնի վերը նշված ավտոմեքենային, որի շուրջը կանգնած են պարեկային ծառայության աշխատակիցներ և քաղաքացիներ՝ կանայք, երեխաներ: Այնուհետև մոտենում է դիմային հատվածում կայանված պարեկային ծառայության ավտոմեքենային, նրանից առաջ մոտենում են պարեկային ծառայության երեք աշխատակիցներ, որոնցից երկուսը քաղաքացուն ձերբակալել և փորձում են նստեցնել պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի հետևի աջ դռնից, սակայն վերջինս դիմադրում է և փորձում է չնստել ավտոմեքենան, նրանց կողքի կանգնած է ևս մեկ պարեկային ծառայության աշխատակից, նրանց է մոտենում քաղաքացիական հագուստով տարեց տղամարդ, հավաքվում են այլ քաղաքացիներ, ցանկանում են մոտենալ պարեկային ծառայության ավտոմեքենային, տարեց քաղաքացուն պարեկային ծառայության աշխատակիցները հեռվացնում են ծառայողական ավտոմեքենայից, իսկ այդ ընթացքում հավաքվում են բազմաթիվ քաղաքացիներ: Պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի հետևի աջ դուռը գտնվում է բաց վիճակում, ոտքերը դուրս հանած նստած է ձերբակալված անձը,մ ով հանդիսանում է Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, վերջինս ցանկանում է կանգնել և դուրս գալ ավտոմեքենայից, սակայն պարեկային ծառայության աշխատակիցը թույլ չի տալիս, որից հետո փակում են դուռը, նստում ավտոմեքենան և շարժվում: Ավտոմեքենան կայանելուց հետո պարեկային ծառայության աշխատակիցները մոտենում և բացում են հետևի աջ դուռը,մ դուրս հրավիրում Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին, ձեռնաշղթաներ անցկացնում ձեռքերին, որից հետո տեսագրությունն ավարտվում է (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 77-րդ թերթեր, 2-րդ հատոր՝71-72, 173-176-թերթեր):
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված Արմենիա միջազգային օդանավակայաններ ՓԲ ընկերությունից ստացված 21.02.2024թ. թիվ 158/ADM/24 գրությանը կցված լազերային սկավառակը, որի զննությամբ պարզվել է, որ Լազերային սկավառակում առկա են թվով երկու հատ տեսագրություններ, որոնք պատկերում են Զվարթնոց միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահի առաջին մուտքի դրսի և ներսի կողմից կատարված նկարահանումները: Տեսագրություններում ձայնային մաս առկա չէ: Դրսի կողմից կատարված տեսագրություններում վարույթի համար նշանակություն ունեցող տվյալներ առկա չեն: Իսկ ներսի կողմից կատարված տեսագրություններով պարզվել է, որ 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:14-ին երեք անձինք կանգնած են ելքի դռան մոտ: Նրանցից մեկը նմանվում է Գևորգ Միսակյանին, իսկ մյոսը՝ Դանիել Բաղդասարյանին: Նրանց կողքին է կանգնած ավելի մեծ տարիքով տղամարդ: Նրանց միջև ծավալվող խոսակցության ընթացքում Գևորգ Միսակյանը, ժամը 01:14:18-ին հարվածում է Դանիել Բաղդասարյանի դեմքի ձախ հատվածին, որից հետո նրանք բռնում էին միմյանց ձեռքերը, հագուստները և սկսում են միմյանց քաշքշել, որի ընթացքում Դ.Բաղդասարյանը նույնպես փորձում է հարվածել Գ.Միսակյանին, սակայն վերջինս հաջողվում է խույս տալ: Միջադեպի ժամանակ Գ.Միսակյանը ձեռքերով երկու և ավելի հարվածներ է հասցնում Դ.Բաղդասարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին, որի վայրկյաններ անց միջամտում են այլ քաղաքացիներ, ապա նաև պարեկային ծառայողներ, ովքեր բաժանում են նրանց միմյանցից և միջադեպը դադարում է, իսկ վերջիններս ենթարկվում են պարեկային ծառայության աշխատակիցների հրահանգներին: Գ.Միսակյանի հարվածներից մինչև պարեկային ծառայողի միջամտությունը տևել է 24 վայրկյան: Դրանցից հետո պարեկային ծառայողները Գ.Միսակյանին և Դ.Բաղդասարյանին դուրս են բերում օդանավակայանի նշված ելքից դեպի դուրս (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 219-220-րդ, 2-րդ հատոր, 177-179 թերթեր):
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված Արմենիա միջազգային օդանավակայաններ ՓԲ ընկերությունից ստացված 16.10.2024թ. թիվ 818/ADM/24 գրությանը կցված լազերային սկավառակով, որի զննությամբ պարզվել է, որ Լազերային սկավառակում առկա են թվով 3 (երեք) հատ տեսաձայնագրության ֆայլեր՝ 31-Parking outside 6 - 960 x 576 - 20fps_20241015_065958, 140-Arrival car path 360-ptz - 1920 x 1080 - 20fps_20241015_065358, Parking outside - 116 - 1920 x 1080 - 20fps_20241015_065959 անվանումներով, տեսագրություններում բացակայում է ձայնային հատվածը: 31-Parking outside 6 - 960 x 576 - 20fps_20241015_065958 անվամբ ձայնագրությունը 04 րոպե 01 վայրկյան է: Տեսանկարահանող սարքի ձախ վերևի անկյունում առկա է Senstar, աջ վերևի անկյունում՝ 06:59:59: 15/10/2024, իսկ ներքևի ձախ անկյունում՝ Ch3 գրառումները: Տեսանկարահանող սարքը տեսագրում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳ վարչության Զվարթնոց օդանավակայանի բաժնի դիմային հատվածը և Զվարթնոց օդանավակայանի ծառայողական բացօթյան կայանատեղին: Տեսագրության հեռավոր դիմային հատվածում երևում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳ վարչության Զվարթնոց օդանավակայանի բաժնի մուտքը: Տեսագրությամբ երևում է ավտոկայանատեղիի ասֆալտապատ հատվածը թաց է, անձրևային եղանակ է, տեսագրության 02 րոպեի 56 վայրկյանին տեսագրության դիմային ձախ անկյունից դեպի տեսագրության դիմային հեռավոր հատվածն են անցնում երեք անձինք, որոնցից երկուսի հագին առկա է ոստիկանական համազգեստին նմանվող հագուստ, քայլելու ընթացքում նրանք քաղաքացիական հագուստով անձին կռացած ուղեկցում են դեպի ոստիկանության բաժնի մուտքի դիմաց և մտնում ներս, որից հետո տեսագրությունն ավարտվում է: Parking outside - 116 - 1920 x 1080 - 20fps_20241015_065959 անվամբ ձայնագրությունը 04 րոպե 01 վայրկյան է: Տեսանկարահանող սարքի ձախ վերևի անկյունում առկա է Senstar, աջ վերևի անկյունում՝ 07:00:00 15/10/2024 գրառումները: Տեսանկարահանող սարքը տեսագրում է Զվարթնոց օդանավակայանի ծառայողական բացօթյան կայանատեղին: Տեսագրության դիմային հատվածում երևում է ավտոկայանատեղիի երթևեկելի հատվածը, դիմային ձախ հատվածում երևում են կայանված ավտոմեքենաներ, իսկ հեռավոր դիմային աջ անկյունում երևում է ավտոկայանատեղիի ելքը և արգելափակոցները, որի հետևի հատվածում երևում է Զվարթնոց օդանավակայանի վարչական շենքը և ճանապարհը: Տեսագրության 01 րոպեի 27 վայրկյանին երևում է չանապարհով անցնող պարեկային ծառայության ավտոմեքենա՝ փարոսիկները միացված վիճակում, որը անցնելով կայանվում է ավտոկայանատեղիի ելքի, արգելափակոցների ձախակողմյան հատվածում և երևում է միայն ավտոմեքենայի դիմային հատվածը: Տեսագրության 02 րոպեի 18 վայրկյանին ավտոմեքենայի հետևի հատվածից դդեպի դիմային հատված են անցնում երկու անձինք, որոնցից մեկը դիմադրում է և չի ցանկանում քայլել, իսկ նրան ուղեկցողը քաշում է դեպի առաջ, որոշակի հատված քայլելուց հետո դիմադրող անձն ընկնում է գետնին, նրան ուղեկցող անձը կորցնելով հավասարակշռությունը նույնպես ընկնում է գետնին, որից հետո նրանց է միանում ևս մեկ անձ, օգնում է բարձրանալ, իսկ ուղեկցով անձը բարձրանում է ինքնուրույն, դրանից հետո երկու անձինք ուղեկցում են երրորդ անձին, քայլելով մոտենում են դեպի տեսանկարահանող սարքը, մոտենալուց հետո պարզվեց, որ վայր ընկած անձի ձեռքերը գտնվում են թիկունքի հատվածում, հավանաբար ձեռնաշղթաներով, իսկ նրան ուղեկցում են ոստիկանության համազգեստով անձինք, որոնցից մեկը տղամարդ է, իսկ երկրորդը կին, վայր ընկած ոստիկանության համազգեստով անձը հանդիսանում է տղամարդ: Ձեռնաշղթաներով անձը քայլում է կռացած վիճակում, ոստիկանության համազգեստով տղամարդը բռնել է նրա ձեռքերից, տեսագրության 03 րոպեի 04 վայրկյանին նրանք անցնում են դեպի տեսագրության ձախ անկյունային հատվածը և դուրս գալիս տեսագրությունից, որից հետո տեսագրությունն ավարտվում է: 140-Arrival car path 360-ptz - 1920 x 1080 - 20fps_20241015_065358 անվամբ ձայնագրությունը 06 րոպե 01 վայրկյան է: Տեսանկարահանող սարքի ձախ վերևի անկյունում առկա է Senstar, աջ վերևի անկյունում՝ 06:53:59 15/10/2024 գրառումները: Տեսանկարահանող սարքը տեսագրում է Զվարթնոց օդանավակայանի ժամանման սրահի առաջին մուտքի դիմային հատվածը, հետիոտնի համար նախատեսված անցումը, ժամանման սրահի դիմային հատվածի երթևեկելի հատվածը: Տեսագրության դիմային հեռավոր հատվածում՝ հետիոտնի համար նախատեսված անցումից առաջ, երթևեկելի հատվածի մայթեզրին մոտ, երևում է կայանված սպիտակ գույնի սեդան թափքով ավտոմեքենա, որի հաշվառման համարանիշները և մակնիշը հնարավոր չեղավ արձանագրել՝ հեռավորության պատճառով: Տեսագրության ընթացքում ժամանման սրահի դիմային հատվածում երևում են պատահական քաղաքացիներ՝ կանգնած, հետիոտնի համար նախատեսված հատվածով դեպի փակ ավտոկայանատեղի անցնող և հակառակը, երթևեկելի հատվածով անցնում են տարբեր ավտոմեքենաներ: Տեսագրության 21 վայրկյանին դիմային հեռավոր աջ անկյունից երթևեկելի հատվածով մոտենում է պարեկային ծառայության ավտոմեքենա, որը հասնելով վերը նկարագրված կայանված ավտոմեքենային միացնում է փարոսիկները, տեսագրության 54 վայրկյանին սպիտակ գույնի ավտոմեքենային է մոտենում ժամանման սրահի մուտքի դիմաց կանգնած տղամարդը, մոտենում է վարորդի դռանը, որից հետո մոտենում է պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռանը, կռանում դեպի պատուհանը, զրուցում վարորդի նստատեղի կողքին նստած պարեկային ծառայողի հետ, ձեռքը պարզում դեպի օդանավակայանի ժամանման սրահի մուտքի կողմը, որից հետո շրջվում և քայլելով վերադառնում դեպի կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի մոտ, որից հետո ձեռքերը տանում է դեպի դեմքը և իջեցնում, պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստատեղից դուրս է գալիս պարեկային ծառայողը, մոտենում վերը նշված քաղաքացուն, իսկ այդ ընթացքում պարեկային ծառայության ավտոմեքենան երթևեկում և կայանվում է դեպի կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենան: Քաղաքացին հենվում է ավտոմեքենայի թափքին, որից հետո հավանաբար սկսում է զրուցել պարեկային ծառայության աշխատակցի հետ, որի ընթացքում երևում է քաղաքացին ծխում է և ծուխը փչում դեպի վերև և դեպի պարեկային ծառայության աշխատակցի ուղղությամբ: Այդ ընթացքում երթևեկելի հատվածում առաջանում է խցանում, երթևեկելի հատվածից ազատ միայն մեկ գիծը, առաջին գիծը նախատեսված չէ երթևեկության համար, իսկ երկրորդ գծում կայանված է պարեկային ծառայության ավտոմեքենան: Զրուցելու ընթացքում քաղաքացին կանգնած հատվածից՝ հենված դեպի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի դռանը, եևկու քայլ է անում և կրկին հենվում ավտոմեքենայի դիմացի կողային հատվածին, նրա հետ զրուցող պարեկային ծառայողը մոտենում է նրան, պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի վարորդը դուրս է գալիս ավտոմեքենայից և մոտենում նրանց, սկսում զրուցել քաղաքացու հետ, որի ընթացքում անցնում են պատահական անցորդներ: Զրուցելու ընթացքում նրանք տեղափոխվում են կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի դիմային հատվածը, որի ընթացքում քաղաքացին շարունակում է ծխել, նրա գլխի հատվածում երևում է ծուխ, որից հետո պարեկային ծառայողը բռնում է նրա ձեռքերից և սկսում շարժումներ կատարել, քաղաքացուն տեղափոխում դեպի կայանված ավտոմեքենայի ձախակողմյան դռան կողմը և հենում ավտոմեքենային, որից հետո քաղաքացու հետ քայլում են դեպի պարեկային ծառայության ավտոմեքենան, այդ ընթացքում քաղաքացին հետ քայլ է կատարում, որից հետո նրան մոտեցնում են պարեկային ծառայության ավտոմեքենայի հետևի դռանը, բացում այն և նստեցնում, պարեկային ծառայողներից մեկը մոտենում է ծառայողական ավտոմեքենայի հակառակ կողմի հետևի դռանը, բացում այն մարմնի կիսով չափ անցնում դեպի ներս, դուրս գալիս և փակում դուռը, որից հետո նստում դիմացի նստատեղին, որից հետո պարեկային ծառայության ավտոմեքենան երթևեկում է և դուրս գալիս տեսագրությունից, որից հետո տեսագրությունն ավարտվում է (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ 2-րդ հատոր՝ 50, 143-145, 177-179 թերթեր):

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են՝
Գ․Միսակյանի դատավածության վերաբերյալ տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի մարտի 7-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել տուգանքի՝ 300․000 ՀՀ դրամ չափով, պատժի կրումից ազատվել է 2018 դեկտեմբերի 12-ին (դատական նիստի արձանագրությունը, քրեական գործ, 1-ին հատոր, 188-189 թերթեր):
ՀՀ պաշտպանության նախարարության սոցիալան պաշտպանության վարչության պետ Ս․Հարությունյանի կողմից տրված տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Գևորգ Միսակյանը 2000 թվականի մայիսի 21-ին վիրավորվել է ծառայողական պարտականությունները կատարելիս և հանդիսնաում է 1-ին խմբի հաշմանդամ (տե´ս դատական նիստի արձանագրություն, 1-ին հատոր 32-րդ թերթ):
Գևորգ Միսակյանի կնոջ Լիանա Համբարձումյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ փաստաթղթերը, մասնավորապես՝ Մեդլայն ԲԿ-ի կողմից տրված տեղեկանքը, որի համաձայն՝ նա տառապում է վարիկոզ հիվանդությամբ (դատական նիստի արձանագրությունը):
Գևորգ Միսակյանի վերաբերյալ Էրեբունի ԲԿ-ի կողմից տրված Էպիկրիզը, որի համաձայն՝ Գևորգ Միսակյանը տառապում է Էպիլեպսիա հիվանդությամբ (դատական նիստի արձանագրությունը):


3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները՝ դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաստատված է համարում, որ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ՝ որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ՝ հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Խաչատուր Համլետի Միրզաջանյանին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը՝ միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն: Խաչատուր Միրզաջանյանի օրինական պաինջին ի պատասխան՝ Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է «իմ ավտոմեքենայի վերաբերյալ արձանագրություն կազմելու համար մատնացույց անողի մորը մատնացույց անեմ» արտահայտությունը, որից հետո անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, կրկին անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
Բացի այդ, վերը նշված նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենենտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը և վերջինիս կանչով դեպքի վայր ժամանած նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենանտ Նվեր Նշանի Մուրադյանը ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին՝ վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած՝ նույն գնդի, նույն գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Դավիթ Արմենի Հովհաննիսյանի կողմից վարվող 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել՝ իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող՝ պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Դավիթ Հովհաննիսյանի և Խաչատուր Միրզաջանյանի ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը՝ 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին՝ պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս:
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Դանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ ձախ այտի և քթի հատվածի կարմրած տեղամասերով մարմնական վնասվածքներ, որոնք չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները:
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 2-րդ գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ Ազատ Անդրանիկի Սրապյանն ու նույն գնդի, նույն վաշտի պարեկ Արմինե Իսահակի Վարդանյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան՝ Արմինե Վարդանյանն իջնելով ավտոմեքենայից՝ մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել՝ ծուխը փչելով Արմինե Վարդանյանի ուղղությամբ, որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը՝ ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ՝ բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ՝ հրաժարվել է հանգցնել, միաժամանակ հայտնել, որ, եթե իրենց դուր չի գալիս, ապա կարող են հեռու կանգնել, նրանք ով են, որ իրեն ասեն, թե ինչպես պահի, ինչպես կցանկան, այդպես էլ իրեն կպահի, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը՝ անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու մեղադրյալ Գ․Միսակյանի կողմից խուլիգանություն կատարելը, Գ․Միսակյանի կողմից տուժողին հարվածներ հասցնելը, պաշտոնատար անձի հսկողության տակ գտնվող գույքը վնասելը, այդ արարքներն ապացուցված են, ճիշտ են որակված և համապատասխանում են 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին:
Դատարանի վերոնշված հետևությունը հիմնված է հետազոտված ապացույցների՝ վկաների ցուցմունքների և տեսաձայնագրությունների զննության արձանագրությունների վերլուծության և գնահատման արդյունքների վրա: Մասնավորապես՝ վերոհիշյալ ապացույցներով հաստատվում է մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի կողմից հայհոյանքներ տալը, տուժողին հարվածներ հասնելը և ոստիկանության մեքենային հարվածելը և վնասելը։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի կողմից հայտնած փաստերին, որ ինքը չի հայհոյել, մեքենային չի հարվածել, տուժողին հայրական մեկ ապտակ է տվել, հակառակն իրեն են հարվածել և խոշտանգել, ապա Դատարանը դրանք ճանաչում է ոչ արժանահավատ, քանի որ դրանք հակասում են գործով հետազոտված ապացույցներից բխող հաստատված փաստական հանգամանքներին: Նման ցուցմունքներ տալով՝ մեղադրյալը փորձում է խուսափել քրեական պատասխանատվությունից։
Այսպիսով, Դատարանը հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատված է համարում մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքների կատարելը և գտնում է, որ այդ հանցանքների համար նա ենթակա է պատժի:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Այսպես` Դատարանը մեղադրյալ Գ․Միսակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրան մեղսագրված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում՝ հանցանքի կատարման հանգամանքները և եղանակը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Գ․Միսակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, Դատարանը, որպես Գ․Միսակյանի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նա դատվածություն չունի և բնութագրվում է դրական։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես մեղադրյալ Գ․Միսակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա վատառողջ է, ունի հաշմանդամության 1-ին կարգ, խնամքին է վատառողջ կինը։
Դատարանը, արձանագրում է, որ մեղադրյալ Գ․Միսակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոնշյալ` մեղադրյալ Գ․Միսակյանի արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ մեղադրյալ Գ․Միսակյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով ենթակա է պատժի ազատության սահմանափակման ձևով՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակման ձևով՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակման ձևով՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ ազատազրկրման ձևով՝ 6 (վեց) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Ազատության սահմանափակումը դատապարտյալին առանց ուսումնառությունից կամ աշխատանքից կտրելու տնային պայմաններում հսկողության տակ պահելն է:
2. Ազատության սահմանափակումը նշանակվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար` 6 ամսից 3 տարի ժամկետով: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, արգելում է հանցանք կատարած անձին այցելել տարբեր ժամանցային կամ այլ հաստատություններ, կազմակերպել, մասնակցել կամ այցելել որոշակի միջոցառումների կամ առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը կամ որոշակի ժամերի բացակայել տնից: Դատարանը, ազատության սահմանափակում նշանակելով, դատապարտյալի նկատմամբ սահմանում է սույն մասով սահմանված արգելքներից մեկը կամ մի քանիսը։
3. Դատարանի նշանակած արգելքները չեն կարող սահմանափակել դատապարտյալի հետ համատեղ բնակվող անձանց ազատության կամ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը։
4. Որոշակի ժամերի տնից բացակայելու արգելքը չի կարող պակաս լինել օրական 8 և չի կարող ավելի լինել օրական 12 ժամից:
(...)»:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ ազատության սահմանափակման ընթացքում պետք է դնել պարտականություն, այն է՝ արգելել վերջինիս այցելել Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայան բացառությամբ որպես ուղևոր և առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չփոխել բնակության վայրը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա՝ պատիժների մասնակի գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) ամիս 6 օր ժամկետով և ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով՝ արգելելով այցելել Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայան բացառությամբ որպես ուղևոր և առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
Միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց»:
Սույն գործով մեղադրյալ Գ․Միսակյանի անազատության մեջ է գտնվել 6 (վեց) ամիս 6 (վեց) օր, որպիսի ժամկետը պետք է հաշվակցել նրա նկատմամբ նշանակվելիք պատժի ժամկետին և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը համարել կրած։
Դատարանն արձանագրում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերը պետք է թողնել կցված քրեական գործին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քննարկելով մեղադրյալ Գ․ Միսակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված վարչական հսկողությունը թողնել, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված՝ հաշվի առնելով մեղադրյալի առողջական վիճակը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին մեղավոր ճանաչել 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի հիման վրա՝ ազատազրկում 6 (վեց) ամիս 6 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի հիման վրա՝ պատիժների մասնակիորեն գումարելու միջոցով, մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանին նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով և ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի հիման վրա՝ հաշվակցել Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը, և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժը համարել կրած։
Ազատության սահմանափակման ընթացքում մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի վրա դնել պարտականություն՝ արգելել վերջինիս այցելել Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայան բացառությամբ որպես ուղևոր և առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել բնակության վայրը։
Մեղադրյալի նկատմամբ հսկողությունը պետք է իրականանցվի ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության կողմից:
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթուղթը թողնել կցված քրեական գործին՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված վարչական հսկողությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ս.ԳԶՈԳՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 24-03-2026
Գործը քննվել է Դռնբաց
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 03-07-2026
Էջերի քանակ 4 հատոր
Գործին կից նյութերը 70913323 քրեական վարույթով ցուցմունքների և առերես հարցաքննությունների ծայնագրությունները՝ 7 լազերային կրիչ
Բողոքարկվել է
Բողոքարկվել է Ըստ էության լուծող դատական ակտը
Ամսաթիվ 26-06-2026
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 03-07-2026
Էջերի քանակը 4 հատոր
Գործին կից նյութերը 70913323 քրեական վարույթով ցուցմունքների և առերես հարցաքննությունների ծայնագրությունները՝ 7 լազերային կրիչ
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-83130
Դատական գործ N: ԵԴ1/3555/01/24
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 31-01-2025
Ամսաթիվ 29-01-2025
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Սեդա
Ազգանուն Յուզբաշյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Գևորգ Միսակյան Կալանքի հիմքերի առկայության մասին հետևության իրավաչափության մասով բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/՝ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին 14.01.2025թ. որոշումը և մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողություն :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3555/01/24




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
հատուկ վերանայման բողոքը մերժելու մասին


Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան
Նախագահող դատավոր՝ Ս.Գզոգյան

2025 թվականի փետրվարի 27-ին ք. Երևանում
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Ադրինե Ղուկասյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)` 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի պաշտպան Սեդա Յուզբաշյանի հատուկ վերանայման բողոքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1․ Գործի դատավարական ընթացքը․
2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Առաջին ատյանի դատարանը ստանձնել է թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական վարույթը։
2025 թվականի հունվարի 14-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքը երկարաձգել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ հատուկ վերանայման բողոք է ներկայացրել մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի պաշտպան Սեդա Յուզբաշյանը (այսուհետ նաև` Բողոքաբեր)։
2025 թվականի փետրվարի 17-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել հատուկ վերանայման բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին:
2․ Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Գևորգ Միսակյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ․ «[Ն]ա 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ՝ որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ՝ հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Խաչատուր Համլետի Միրզաջանյանին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը՝ միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Խաչատուր Միրզաջանյանի օրինական պաինջին ի պատասխան՝ Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է «իմ ավտոմեքենայի վերաբերյալ արձանագրություն կազմելու համար մատնացույց անողի մորը մատնացույց անեմ» արտահայտությունը, որից հետո անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, կրկին անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, վերը նշված նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենենտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը և վերջինիս կանչով դեպքի վայր ժամանած նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենանտ Նվեր Նշանի Մուրադյանը ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին՝ վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած՝ նույն գնդի, նույն գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Դավիթ Արմենի Հովհաննիսյանի կողմից վարվող 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել՝ իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող՝ պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Դավիթ Հովհաննիսյանի և Խաչատուր Միրզաջանյանի ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը՝ 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին՝ պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Բացի դա, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Դանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ ձախ այտի և քթի հատվածի կարմրած տեղամասերով մարմնական վնասվածքներ, որոնք չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները:
Այսինքն՝ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 2-րդ գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ Ազատ Անդրանիկի Սրապյանն ու նույն գնդի, նույն վաշտի պարեկ Արմինե Իսահակի Վարդանյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան՝ Արմինե Վարդանյանն իջնելով ավտոմեքենայից՝ մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել՝ ծուխը փչելով Արմինե Վարդանյանի ուղղությամբ, որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը՝ ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ՝ բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ՝ հրաժարվել է հանգցնել, միաժամանակ հայտնել, որ, եթե իրենց դուր չի գալիս, ապա կարող են հեռու կանգնել, նրանք ով են, որ իրեն ասեն, թե ինչպես պահի, ինչպես կցանկան, այդպես էլ իրեն կպահի, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը՝ անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը»։
Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող որոշման համաձայն՝
«(...) Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գ․Միսակյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ փաստվել է կալանավորման երեք հիմքերի առկայություն, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք, դիմել փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելը։
Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Գ․Միսակյանի տնային կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան:
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է երկարացնել 3 (երեք) ամսով: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ պետք է մեղադրյալին արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց (ովքեր չեն բնակվում նույն հասցեում, բացառությամբ իր պաշտպանին)::
(…)»:
3․ Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքը, այն հաստատող փաստերը, պահանջը, ինչպես նաև դրանք հիմնավորող փաստարկները.
Հատուկ վերանայման բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում.
Մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի պաշտպան Սեդա Յուզբաշյանը ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է․ «Գտնում եմ, որ մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետն երեք ամսով երկարաձգելու մասին 2025թ․ հունվարի 14-ի թիվ ԵԴ1/3555/01/24 որոշմամբ դատարանը թույլ է տվել անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության սկզբունքը հռչակող՝ քրեադատավարական օրենքի 18-րդ հոդվածի խախտում, այն է՝ դատարանը մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել է այն պայմաններում, երբ մեղադրյալի քրեադատավարական պատշաճ վարքագիծն ակնհայտորեն հնարավոր է եղել ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ վարչական հսկողության կիրառմամբ:
Դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել, քանի որ առկա են դատարանի 15․11․2024թ․ տնային կալանք կիրառելու հիմքերը, այն է՝ մնալով ազատության մեջ մեղադրյալը կկատարի նոր հանցանք, կդիմի փախուստի և կխոչընդոտի գործի քննությանը, մինչդեռ դատարանը 15․11․2024թ․ որոշմամբ արձանագրել էր, որ առկա չէ մեղադրյալ կողմից նոր հանցանք կատարելու հիմքը։
Ինչ վերաբերում է տնային կալանք կիրառելու մյուս երկու հիմքերին, ապա գտնում եմ, որ դրանք ևս առկա չեն, կամ եթե առկա են այն աստիճան բարձր չէ վտանգը, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառելով վարչական հսկողության խափանման միջոցը հնարավոր չէ ապահովել վերջինիս պատշաճ վարքագիծը։
Նախ առկա չէ վտանգ, որ վերջինս կարող է ազդեցության գործադրել դատավարության մասնակիցների, այդ թվում՝ տուժողի և վկաների վրա։ Փաստենք, որ դատավարության մասնակիցները պարեկային ծառայության աշխատակիցներ են և նման վտանգն ի սպառ բացակայում է, բացի այդ՝ տուժողի վրա ազդեցության գործադրելու վտանգն ընդհանրապես առկա չկա, քանի որ վերջինս մեղադրյալի նկատմամբ բողոք պահանջ չունի, միմյանց հետ հաշտվել են, սակայն այդ մասով քրեական հետապնդումը չի դադարեցվել նախկինում նման հիմք կիրառված լինելու համար։
Ինչ վերաբերում է մեղադրայլի կողմից փախուստի դիմելու հիմքին, նշված հիմքը ևս առկա չէ՝ մեղադրյալն ունի կայուն սոցիալական կապեր, ամուսնացած է, ունի մշտական բնակության վայր, պատերազմական գործողությունների ընթացքում ստացած վիրավորման հետևանքով հանդիսանում է հաշմանդամ, խնամքին են գտնվում վատառողջ կինը և կենսաթոշակառու ծնողները, որդիներից ավագը ծառայում է ՀՀ զինված ուժերում, մյուսը՝ ուսանող է /համապատասխան փասատաթղթեը ներկայացվել են դատարանին/, նման պայմաններում գտնում եմ, որ մեղադրյալի փախուստի ռիսկն ևս առկա չէ։
Ինչ վերաբերում է դատարանի այն դիրքորոշմանը, որ պետք է հաշվի առնել մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթն ու ծանրության աստիճանը, ապա նշեմ, որ Գևորգ Միսակյանին մեղսագրվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների կատարում, որոնց համար որպես պատժի նախատեսվում է նաև ազատությունից չզրկվելու հետ կապված պատիժներ։
Մեղադրյալը երկու ամիս է գտնվում է տնային կալանքի տակ, վերջինիս կողմից խափանման միջոցի խախտումներ թույլ չեն տրվել, բացակայել է բնակության վայրից բացառապես դատարանի թույլտվությամբ՝ բժշկական հաստատություն այցելելու նպատակով:
(…)
Տնային կալանքն իր խստության աստիճանով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածով ամրագրված խափանման միջոցների համակարգում գտնվում է կալանքի և վարչական հսկողության միջև: Պետք է փաստել, տնային կալանքը էականորեն սահմանափակում է մեղադրյալի սահմանադրական իրավունքները, որի մասին վկայում է որոշակի արգելքների սահմանումը, ազատ տեղաշարժման իրավունքի սահմանափակումը, որոշակի անձանց հետ շփում ունենալու կամ իր բնակության վայրում այլ անձանց հյուրընկալելու արգելքը, որն իր խստությամբ զիջում է միայն կալանքին և ըստ էության տնային կալանքը ապահովվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակների իրականացումը, քանի որ այս երկու ամիսների ընթացքում Գևորգ Միսակյանի կողմից տնային կալանքի կրման պայմանների որևէ խախտում թույլ չի տրվել։
(…)
Գտնում եմ, որ ներկայացված փաստական տվյալներն ու տեղեկությունները բավարար են ապագային վերաբերվող կանխատեսում անելու առ այն, որ Գևորգ Միսակյանի պարագայում վարչական հսկողությունը, արդեն իսկ կիրառված բացակայելու արգելքը միանշանակ իրական և լիարժեք երաշխիք կարող են հանդիսանալ նրա պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար»։
Արդյունքում՝ Բողոքաբերը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշումը բեկանել և մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողության խափանման միջոցը։
4․ Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները.
Վարույթի մասնակիցները հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ պատասխան, բացատրություն, այն հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ չեն ներկայացրել։
5․ Վերաքննիչ դատարանի հիմնավորումներն ու եզրահանգումը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն`
«3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»:
Մեջբերված քրեադատավարական նորմերի լույսի ներքո վերլուծելով հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերն ու փաստարկները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում պետք է պատասխանել հետևյալ հարցին․ Հիմնավոր է արդյո՞ք մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը երկարաձգելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը:
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով.
(…)
Գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)» :
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»:

Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում անդրադառնալով խափանման միջոցի կիրառման իրավաչափության պայմանների՝ մեղադրյալի կողմից փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի դատողություններին, ապա Վերաքննիչ դատարանը դրանք ընդունելի է համարում և գտնում է, որ նշված հիմքի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն իրավաչափ են, իսկ դրանց վերաբերյալ պատճառաբանությունները՝ հիմնավոր։
Անդրադառնալով Բողոքաբերի այն փաստարկին, որ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել, քանի որ առկա են դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ տնային կալանք կիրառելու հիմքերը, այն է՝ մնալով ազատության մեջ մեղադրյալը կկատարի նոր հանցանք, մինչդեռ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ արձանագրվել է, որ մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հիմքը առկա չէ՝ Վերաքննիչ դատարանն այս կապակցությամբ իր համաձայնությունն է հայտնում և նույնպես արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանք կիրառելու մասին 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ առկա չէ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկ։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի փախուստի դիմելու հավանականության մասին Բողոքաբերի փաստարկներին՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցանքների բնույթը, մեղադրյալի անձը և ենթադրյալ հանցանքները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը՝ հնարավոր է հանգել ողջամիտ ենթադրության, որ մնալով ազատության մեջ մեղադրյալը կարող է վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու փորձ կատարել: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ այն հանգամանքները, որ 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին և 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին իրականացվող ձերբակալման ընթացքում մեղադրյալը ցուցաբերել է ագրեսիվ պահվածք և փորձել է խուսափել իրականացվող ձերբակալումից, կարող են վկայել մեղադրյալի կողմից ազատության մեջ գտնվելու պարագայում վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու բարձր հավանականության մասին:
Ինչ վերաբերում է Բողոքաբերի այն պնդմանը, որ մեղադրյալի կողմից դատավարության մասնակիցների, այդ թվում՝ տուժողի և վկաների վրա ազդեցության գործադրելու վտանգ առկա չէ` Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրված արարքների բնույթը, կատարման եղանակը, դեռևս ապացուցների հետազոտման փուլում գտնվելը, արձանագրում է, որ հիմնավոր է Առաջին ատյանի դատարանի դատողությունը այն մասին, որ գործի քննության ներկա փուլում մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանը մնալով ազատության մեջ, կարող է խոչընդոտել գործի քննությանը։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի անձը և ընտանեկան դրությունը բնութագրող հանգամանքների մասին Բողոքաբերի փաստարկներին՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ինքնին ի զորու չեն չեզոքացնելու մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը և չեն կարող բավարար լինել մեղադրյալի նկատմամբ ավելի մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոց կամ միջոցներ կիրառելու համար:

Վերոգրյալի լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու հարցին, հաշվի առնելով մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները, խափանման միջոցը կիրառելիս առաջնորդվելով նվազագույնի սկզբունքով, եզրահանգում է, որ գործում առկա են փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու համար դատարանի կողմից Գևորգ Միսակյանին տվյալ փուլում անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը և առկա չէ այնպիսի հանգամանք, որի դեպքում կհիմնավորվի առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշությունը։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իր Աղասի Հովսեփյանի գործով որոշմամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջի վերաբերյալ արված իրավական մեկնաբանություններում չի սահմանվում, որ դատարանը պարտավոր է յուրաքանչյուր կալանավորվածի տրամադրել որոշակի երաշխիքներով ազատ արձակվելու հնարավորություն. դատարանը միայն պարտավոր է քննարկել և լուծել այն հարցը, թե արդյոք հնարավոր է անձին ազատ արձակել այդ թվում` որոշակի այլընտրանքային երաշխիք ստանալով: Ուստի Եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հիման վրա անձին երաշխիքով ազատ արձակելն առանձին դեպքերում կարող է ճանաչվել անթույլատրելի, երբ կոնկրետ փաստերով հիմնավորվում է, որ այլընտրանքային երաշխիքն ի զորու չէ կանխել անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը նրան ազատ արձակելու դեպքում :
Հետևաբար, կոնկրետ դեպքում, սույն որոշմամբ արձանագրված փաստական հանգամանքների առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ավելի մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոցները պիտանի չեն հետապնդող նպատակին հասնելու համար և ի զորու չեն հակակշռելու Գևորգ Միսակյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկը՝ հնարավորություն տալով ապահովելու նրա անձնական ազատության իրավունքի և վերջինիս մասնակցությամբ գործի պատշաճ քննության հանրային շահի միջև արդարացի հավասարակշռությունը։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ, ելնելով ընտրված խափանման միջոցի ու հետապնդվող նպատակների միջև համամասնության ողջամիտ հարաբերակցության անհրաժեշտությունից, պահպանելով հասարակության ընդհանուր շահի և անհատի հիմնարար իրավունքիների միջև արդարացի հավասարակշռությունը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը երկարաձգելը անհրաժեշտ է մեղադրյալի կողմից այլ՝ օրենքով արգելված ու հավանական գործողությունների իրականացման վտանգները կանխելու համար, քանի որ խափանման միջոցների կիրառման հիմքերը փաստացի ծառայում են որպես նպատակներ և սույն գործի փաստական հանգամանքների հաշվառմամբ չի կարելի գալ այն եզրահանգման, որ Գևորգ Միսակյանն ազատության մեջ գտնվելու պարագայում կդրսևորի օրինապահ վարքագիծ։ Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, դատաքննության տվյալ փուլում տնային կալանքը այն պիտանի խափանման միջոցն է, որը կարող է գործուն երաշխիք լինել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը ապահովելու համար, ինչպես նաև արձանագրում է, որ առկա են հստակ նշաններ, որոնք արտացոլում են իրական հանրային շահի գոյությունը, որը անկախ անմեղության կանխավարկածից, գերակայում է մեղադրյալի ազատության իրավունքի նկատմամբ , հետևաբար Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ավելի մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը:
Արդյունքում՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, կայացրել է հիմնավորված և պատճառաբանված դատական ակտ, ուստի գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի պաշտպան Սեդա Յուզբաշյանի հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել` անփոփոխ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ և 393-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի պաշտպան Սեդա Յուզբաշյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշումը թողնել անփոփոխ։
Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման օրը և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո 15-օրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` ԱԴՐԻՆԵ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 13-02-2025
Վիճակագրական տողի համարը 23.1
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 13-02-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Ադրինե
Ազգանուն Ղուկասյան
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 10-04-2025
Ամսաթիվ 08-04-2025
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Սեդա
Ազգանուն Յուզբաշյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Գևորգ Միսակյան Կալանքի հիմքերի առկայության մասին հետևության իրավաչափության մասով բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/՝ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին 02.04.2025թ. որոշումը և մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողություն :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 18-04-2025
Վիճակագրական տողի համարը 23.1
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 18-04-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Ռոբերտ
Ազգանուն Պապոյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 22-04-2025
Գրավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 02-05-2025
Վարույթը փոխակերպվել է
Ամսաթիվ 02-05-2025
Որոշում ԵԴ1/3555/01/24





Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԳՐԱՎՈՐ ԸՆԹԱՑԱԿԱՐԳՈՎ ԻՐԱԿԱՆԱՑՎՈՂ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԲԱՆԱՎՈՐ ԸՆԹԱՑԱԿԱՐԳՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹԻ ՓՈԽԱԿԵՐՊԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«02» մայիսի, 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը(այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան), նախա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Ռ․Պապոյանի, ուսումնասիրելով թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գոր¬ծով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի կողմից ներկայացրած հատուկ վերանայման բողո¬քը և դրա վերաբերյալ ստացված նյութերը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝

Թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գոր¬ծով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի(այսուհետ՝ նաև Առաջին ատ¬¬յա¬նի դատարան)՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ մեղադրյալ Խաչատուր Գևորգի Զոհրաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3(երեք) ամսով։
Քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով և ժամկետների պահպանմամբ Առաջին ատյա¬նի դա¬¬տա¬¬րա¬¬¬նի հիշյալ ո¬րոշ¬ման դեմ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանը Վերաքննիչ դատարան է ներկայացրել հատուկ վերանայման բողոք(այսուհետ՝ նաև Բողոք), որով խնդրել է Բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել բողոքարկվող որոշումը, և մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողություն խափանման միջոց։
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործի հավել¬¬վա¬ծը Վե¬րաքննիչ դատա¬րան է ստաց¬¬¬¬¬վել 2025 թվականի ապրիլի 18-ին, իսկ նախագահող դատավորին է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 19-ին։
2025 թվա¬կա¬նի ապրիլի 22-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2025 թվականի մայիսի 2-ը:
Վերաքննիչ դատարանի վերոգրյալ որոշման կայացումից հետո վարույթի նյութերի լրացուցիչ ուսումնասիրության արդյունքում անհրաժեշտություն է առաջացել վարույթի մասնակիցներից բացատրություններ ստանալ դատական նիստում, որպիսի պայմաններում հատուկ վերանայման գրավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթը պետք է փոխակերպել բանավոր ընթացակարգով վարույթի։ Միաժամանակ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նախագահող դատավորի կողմից 2025 թվականի մայիսի 5-ից մայիսի 13-ը ներառյալ արձակուրդում գտնվելու հանգամանքով պայմանավորված բանավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթով դռնփակ դատական նիստ է նշանակվում 2025 թվականի մայիսի 14-ին, ժամը 17։00-ին։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 264-րդ հոդվածով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՝

Թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի ա¬ռա¬ջին ատյանի ընդհա¬նուր իրա¬վասության քրեական դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա հատուկ վերանայման գրավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթը փոխակերպել բանավոր ընթացակարգով վարույթի:
Հատուկ վերանայման բանավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթով նշանակել դռնփակ դատական նիստ՝ 2025 թվականի մայիսի 14-ին, ժամը 17։00-ին:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ռ․ՊԱՊՈՅԱՆ
Բանավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 02-05-2025
Որոշում ԵԴ1/3555/01/24





Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԳՐԱՎՈՐ ԸՆԹԱՑԱԿԱՐԳՈՎ ԻՐԱԿԱՆԱՑՎՈՂ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԲԱՆԱՎՈՐ ԸՆԹԱՑԱԿԱՐԳՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹԻ ՓՈԽԱԿԵՐՊԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«02» մայիսի, 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը(այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան), նախա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Ռ․Պապոյանի, ուսումնասիրելով թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գոր¬ծով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի կողմից ներկայացրած հատուկ վերանայման բողո¬քը և դրա վերաբերյալ ստացված նյութերը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝

Թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գոր¬ծով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի(այսուհետ՝ նաև Առաջին ատ¬¬յա¬նի դատարան)՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ մեղադրյալ Խաչատուր Գևորգի Զոհրաբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3(երեք) ամսով։
Քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով և ժամկետների պահպանմամբ Առաջին ատյա¬նի դա¬¬տա¬¬րա¬¬¬նի հիշյալ ո¬րոշ¬ման դեմ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանը Վերաքննիչ դատարան է ներկայացրել հատուկ վերանայման բողոք(այսուհետ՝ նաև Բողոք), որով խնդրել է Բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել բողոքարկվող որոշումը, և մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողություն խափանման միջոց։
Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործի հավել¬¬վա¬ծը Վե¬րաքննիչ դատա¬րան է ստաց¬¬¬¬¬վել 2025 թվականի ապրիլի 18-ին, իսկ նախագահող դատավորին է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 19-ին։
2025 թվա¬կա¬նի ապրիլի 22-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2025 թվականի մայիսի 2-ը:
Վերաքննիչ դատարանի վերոգրյալ որոշման կայացումից հետո վարույթի նյութերի լրացուցիչ ուսումնասիրության արդյունքում անհրաժեշտություն է առաջացել վարույթի մասնակիցներից բացատրություններ ստանալ դատական նիստում, որպիսի պայմաններում հատուկ վերանայման գրավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթը պետք է փոխակերպել բանավոր ընթացակարգով վարույթի։ Միաժամանակ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նախագահող դատավորի կողմից 2025 թվականի մայիսի 5-ից մայիսի 13-ը ներառյալ արձակուրդում գտնվելու հանգամանքով պայմանավորված բանավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթով դռնփակ դատական նիստ է նշանակվում 2025 թվականի մայիսի 14-ին, ժամը 17։00-ին։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 264-րդ հոդվածով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՝

Թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի ա¬ռա¬ջին ատյանի ընդհա¬նուր իրա¬վասության քրեական դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա հատուկ վերանայման գրավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթը փոխակերպել բանավոր ընթացակարգով վարույթի:
Հատուկ վերանայման բանավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթով նշանակել դռնփակ դատական նիստ՝ 2025 թվականի մայիսի 14-ին, ժամը 17։00-ին:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ռ․ՊԱՊՈՅԱՆ
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 14-05-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 15-05-2025
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 6
Նիստը Կայացել է
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
Ամսաթիվ 15-05-2025
Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել
Ամբաստանյալ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Միսակյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԴ1/3555/01/24






Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԲՈՂՈՔԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

15» մայիսի, 2025թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը(այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան),

նախա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Ռ․Պապոյանի,
քարտուղարությամբ՝ Հ․Հակոբյանի,
մասնակցությամբ՝
մեղադրյալ՝ Գ․Միսակյանի,
պաշտպան՝ Ս․Յուզբաշյանի,

դռնբաց դատական նիստում, բանավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկե¬լով թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գոր¬ծով մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա նշված քրեակա¬ն գոր¬ծով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդ¬հա¬նուր իրավասության քրեական դատարանի(այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան)՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշումը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ Առաջին ատյանի դատարանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է իրականացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ. «[Ն]ա 2023 թվականի օգոստոսի 18-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Հոնդա Ելիսոն» մակնիշի, 37 QF 617 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմեքենայից, մուտք է գործել ժամանման սրահ՝ որպես տաքսի ծառայություն մատուցող վարորդ՝ հաճախորդին դիմավորելու և համապատասխան հյուրանոց տեղափոխելու նպատակով: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, շուրջ 5 րոպե սպասելուց հետո, ռադիոկապով այդ մասին հայտնել է նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի կրտսեր պարեկ, ոստիկանության ենթասպա Խաչատուր Համլետի Միրզաջանյանին, ով մոտենալով արդեն ավտոմեքենայի սրահում նստած Գևորգ Միսակյանին, հայտնել է, որ իր կողմից վարած տրանսպորտային միջոցն արգելված հատվածում է կայանել, ապա պահանջել է ներկայացնել համապատասխան փաստաթղթերը՝ միաժամանակ հայտնելով, որ անհրաժեշտ է կազմել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն:
Խաչատուր Միրզաջանյանի օրինական պահանջին ի պատասխան՝ Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, հնչեցրել է «իմ ավտոմեքենայի վերաբերյալ արձանագրություն կազմելու համար մատնացույց անողի մորը մատնացույց անեմ» արտահայտությունը, որից հետո անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, կրկին անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը:
(…)
Բացի այդ, վերը նշված նույն միջադեպի ընթացքում, Գևորգ Միսակյանի հակաօրինական և հակաիրավական վարքագծով պայմանավորված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 1-ին գումարտակի, 1-ին վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենենտ Վալտեր Հրաչյայի Գևորգյանը և վերջինիս կանչով դեպքի վայր ժամանած նույն գնդի, նույն գումարտակի ու վաշտի պարեկ, ոստիկանության լեյտենանտ Նվեր Նշանի Մուրադյանը ձերբակալել և ձեռնաշղթաներն անցկացնելով Գևորգ Միսակյանի ձեռքերին՝ վերջինիս նստեցրել են կրկին պարեկային ծառայողների կանչով դեպքի վայր ժամանած՝ նույն գնդի, նույն գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Դավիթ Արմենի Հովհաննիսյանի կողմից վարվող 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան, ինչի ընթացքում Գևորգ Միսակյանը փորձելով դիմադրել՝ իր ձերբակալումը կանխելու նպատակով հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, որից հետո, արդեն ավտոմեքենայի սրահում գտնվելիս պաշտոնատար անձինք հանդիսացող՝ պետության անունից հանդես գալու լիազորություն ունեցող, պատասխանատվություն առաջացնող գործառույթներ իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցներ Դավիթ Հովհաննիսյանի և Խաչատուր Միրզաջանյանի ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, պետության կողմից նրանց տրամադրված գույքը՝ 1072 կողային համարով՝ «Շկոդա» մակնիշի, 107 CC 61 հաշվառման համարանիշի ծառայողական ավտոմեքենան վնասելու դիտավորությամբ ոտքերով հարվածել է նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախակողմյան դռան ապակու պաշտպանիչ ցանցին, ինչի հետևանքով վնասել է այն և կոտրել ապակին՝ պատճառելով շուրջ 33.500 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս:
(…)
Բացի դա, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 01:25-ի սահմաններում, «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահում, տաքսի ծառայություն մատուցելու հարցում Սերոժ Պիոների Սահրադյանին աջակցելու պատճառով վիճաբանել է Դանիել Հրաչյաի Բաղդասարյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մեկից ավելի հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող՝ ձախ այտի և քթի հատվածի կարմրած տեղամասերով մարմնական վնասվածքներ, որոնք չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները:
(…)
Բացի այդ, Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ ժամը 07:00-ի սահմաններում, գտնվելով «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում, իր կողմից վարած «Տոյոտա» մակնիշի, 37 EB 195 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կայանել է կանգառն արգելված վայրում՝ ժամանման սրահի մուտքի դռան դիմաց՝ մայթեզրին, ապա իջնելով ավտոմքենայից, կանգնել է ժամանման սրահի մուտքի դռան մոտակայքում: Նույն պահին «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի տարածքում 1007 կողային համարով ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի, 2-րդ գումարտակի, 2-րդ վաշտի պարեկ Ազատ Անդրանիկի Սրապյանն ու նույն գնդի, նույն վաշտի պարեկ Արմինե Իսահակի Վարդանյանը նկատելով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի կողմից վարած ավտոմեքենայի խախտմամբ՝ արգելված վայրում կայանված լինելու հանգամանքը, պահանջել են դուրս բերել ավտոմեքենան, որից հետո Գևորգ Միսակյանը մոտեցել է իրենց և հայտնել, որ մի քանի րոպեից դուրս կբերի: Պարեկային ծառայողները հասկանալով, որ նա հրաժարվում է հեռացնել ավտոմեքենան՝ Արմինե Վարդանյանն իջնելով ավտոմեքենայից՝ մոտեցել է Գևորգ Միսակյանին և պահանջել փաստաթղթերը, ով դրանք ներկայացնելուց հետո վառել է ծխախոտն ու սկսել ծխել՝ ծուխը փչելով Արմինե Վարդանյանի ուղղությամբ, որից հետո անտեսելով ոստիկանության ծառայողների հորդորը՝ ծխախոտը հանգցնելու վերաբերյալ՝ բացահայտ անհարգալից և արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով իրավական և բարոյական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների նկակտմամբ՝ հրաժարվել է հանգցնել, միաժամանակ հայտնել, որ, եթե իրենց դուր չի գալիս, ապա կարող են հեռու կանգնել, նրանք ով են, որ իրեն ասեն, թե ինչպես պահի, ինչպես կցանկան, այդպես էլ իրեն կպահի, որից հետո Գևորգ Միսակյանը, նշված չնչին առիթով, իր եսը մյուսներից վեր դասելու մոլուցքով տարված, ակնհայտորեն խախտելով վարքագծի համընդհանուր կանոնները, անթաքույց արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելով հասարակությունում ընդունված իրավական և բարոյական նորմերի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության և վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքի պահանջների նկատմամբ, իսկ հասարակության՝ «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի ժամանման սրահից դուրս՝ մոտակայքում գտնվող անձանց, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, անտեելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների՝ իրեն կարգի հրավիրելու հորդորներն ու շարունակելով իր հանցավոր՝ հակօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը՝ անտեսելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայողների ու պատահական անցորդների ներկայությունը, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ՝ խոչընդոտել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության բնականոն աշխատանքը»:
(…)»։
1․1․ Քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը` 2(երկու) ամիս ժամկետով։
1․2․ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3(երեք) ամսով։
1․3․ Առաջին ատյանի դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի՝ տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3(երեք) ամսով։
2․ 2025 թվականի ապրիլի 10-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի հիշյալ ո¬րոշ¬ման դեմ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի (այսուհետ՝ նաև Մեղադրյալ) պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի(այսուհետ՝ նաև Պաշտպան) հատուկ վերանայման բողոք(այսուհետ՝ նաև Բողոք)։
Բողոքի վերաբերյալ նյութերը(թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործի հավելվածը) Վերաքննիչ դատա¬րանում ստաց¬¬¬¬¬վել է 2025 թվականի ապրիլի 18-ին, իսկ նախագահող դատավորին է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 21-ին:
2025 թվա¬կա¬նի ապրիլի 22-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել Բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մա¬սին: Որոշման կայացման օր է սահմանվել 2025 թվականի մայիսի 2-ը:
2025 թվականի մայիսի 2-ին որոշում է կայացվել գրավոր ընթացակարգով իրականացվող վարույթը բանավոր ընթացակարգով վարույթի փոխակերպելու մասին։

Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները.
3․ Ա¬ռա¬ջին ատյանի դատա¬րա¬նի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշման(այսուհետ՝ նաև վիճարկվող դատական ակտ, կամ՝ բողոքարկվող որոշում) մեջ մասնավորապես նշվել է.
«(...)Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գ.Միսակյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ` Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշմամբ փաստվել է կալանավորման երեք հիմքերի առկայություն, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք, դիմել փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելը։
Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Գ.Միսակյանի տնային կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան։
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է երկարացնել 3 (երեք) ամսով։(...)»։

Բողոքի հիմքերը, այն հաստատող փաստերը և պահանջը.
4․ Բողոքում, մասնավորապես, նշվել է (մեջբերվում է). « (…) մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետն երեք ամսով երկարաձգելու մասին 2025թ․ ապրիլի 02-ի թիվ ԵԴ1/3555/01/24 որոշմամբ դատարանը թույլ է տվել անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության սկզբունքը հռչակող՝ քրեադատավարական օրենքի 18-րդ հոդվածի խախտում, այն է՝ դատարանը մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել է այն պայմաններում, երբ մեղադրյալի քրեադատավարական պատշաճ վարքագիծն ակնհայտորեն հնարավոր է եղել ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցի՝ վարչական հսկողության կիրառմամբ:
Դատարանն արձանագրել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել, քանի որ առկա են դատարանի 14․01․2025թ․ տնային կալանք կիրառելու հիմքերը, այն է՝ մնալով ազատության մեջ մեղադրյալը կկատարի նոր հանցանք, կդիմի փախուստի և կխոչընդոտի գործի քննությանը։ Նշված պատճառաբանությամբ դատարանը 14․01․2025թ․ որոշմամբ ևս երկարաձգել էր մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը, նշելով, որ չեն վերացել դատարանի 15․11․2024թ․ տնային կալանք կիրառելու հիմքերը, այն է՝ մնալով ազատության մեջ մեղադրյալը կկատարի նոր հանցանք, կդիմի փախուստի և կխոչընդոտի գործի քննությանը, մինչդեռ դատարանը 15․11․2024թ․ որոշմամբ արձանագրել էր, որ առկա չէ մեղադրյալ կողմից նոր հանցանք կատարելու հիմքը։ Նշված հիմքի բացակայությունը հաստատվել է նաև ՀՀ վերաքննիչ դատարանի 27․02․2025թ․ որոշմամբ: ՀՀ վերաքննիչ դատարանը 27․02․2025թ․ որոշմամբ արձանագրել է, որ մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հիմքը առկա չէ:
Ինչ վերաբերում է տնային կալանք կիրառելու մյուս երկու հիմքերին, ապա գտնում եմ, որ դրանք ևս առկա չեն, կամ եթե առկա են այն աստիճան բարձր չէ վտանգը, որ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառելով վարչական հսկողության խափանման միջոցը հնարավոր չէ ապահովել վերջինիս պատշաճ վարքագիծը։
Նախ առկա չէ վտանգ, որ վերջինս կարող է ազդեցության գործադրել դատավարության մասնակիցների, այդ թվում՝ տուժողի և վկաների վրա, ընդ որում 02․04․2025թ․ դատական նիստում հարցաքննվել են թվով երեք վկաներ։ Փաստենք նաև, որ դատավարության մասնակիցները պարեկային ծառայության աշխատակիցներ են և նման վտանգն ի սպառ բացակայում է, բացի այդ՝ տուժողի վրա ազդեցության գործադրելու վտանգն ընդհանրապես առկա չկա, քանի որ վերջինս մեղադրյալի նկատմամբ բողոք պահանջ չունի, միմյանց հետ հաշտվել են, սակայն այդ մասով քրեական հետապնդումը չի դադարեցվել նախկինում նման հիմք կիրառված լինելու համար։
Ինչ վերաբերում է մեղադրայլի կողմից փախուստի դիմելու հիմքին, նշված հիմքը ևս առկա չէ՝ մեղադրյալն ունի կայուն սոցիալական կապեր, ամուսնացած է, ունի մշտական բնակության վայր, պատերազմական գործողությունների ընթացքում ստացած վիրավորման հետևանքով հանդիսանում է հաշմանդամ, խնամքին են գտնվում վատառողջ կինը և կենսաթոշակառու ծնողները, որդիներից ավագը ծառայում է ՀՀ զինված ուժերում, մյուսը՝ ուսանող է /համապատասխան փասատաթղթերը ներկայացվել են դատարանին/, նման պայմաններում գտնում եմ, որ մեղադրյալի փախուստի ռիսկն ևս առկա չէ։
Ինչ վերաբերում է դատարանի այն դիրքորոշմանը, որ պետք է հաշվի առնել մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների բնույթն ու ծանրության աստիճանը, ապա նշեմ, որ Գևորգ Միսակյանին մեղսագրվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների կատարում, որոնց համար որպես պատժի նախատեսվում է նաև ազատությունից չզրկվելու հետ կապված պատիժներ։
Մեղադրյալը հինգ ամիս է գտնվում է տնային կալանքի տակ, վերջինիս կողմից խափանման միջոցի խախտումներ թույլ չեն տրվել, բացակայել է բնակության վայրից բացառապես դատարանի թույլտվությամբ՝ բժշկական հաստատություն այցելելու նպատակով։
(…)
Տնային կալանքն իր խստության աստիճանով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածով ամրագրված խափանման միջոցների համակարգում գտնվում է կալանքի և վարչական հսկողության միջև: Պետք է փաստել, տնային կալանքը էականորեն սահմանափակում է մեղադրյալի սահմանադրական իրավունքները, որի մասին վկայում է որոշակի արգելքների սահմանումը, ազատ տեղաշարժման իրավունքի սահմանափակումը, որոշակի անձանց հետ շփում ունենալու կամ իր բնակության վայրում այլ անձանց հյուրընկալելու արգելքը, որն իր խստությամբ զիջում է միայն կալանքին և ըստ էության տնային կալանքը ապահովվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակների իրականացումը, քանի որ այս երկու ամիսների ընթացքում Գևորգ Միսակյանի կողմից տնային կալանքի կրման պայմանների որևէ խախտում թույլ չի տրվել։
Այս առումով տնային կալանքը կարող է կիրառվել միայն այնպիսի դեպքերում, երբ ավելի մեղմ խափանման միջոցների կիրառումն անհնարին է կամ անբավարար մեղադրյալի անօրինական վարքագիծը կանխելու համար:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից արտահայտած իրավական դիրքորոշումների համաձայն անձին ազատությունից զրկելն արդարացված է միայն այն դեպքում, երբ պակաս խիստ միջոցառումներն անբավարար են համարվել անհատի կամ հասարակական շահը պաշտպանելու համար, որը և պահանջում է տվյալ անձի մեկուսացումը:
(…)ներկայացված փաստական տվյալներն ու տեղեկությունները բավարար են ապագային վերաբերվող կանխատեսում անելու առ այն, որ Գևորգ Միսակյանի պարագայում վարչական հսկողությունը, արդեն իսկ կիրառված բացակայելու արգելքը միանշանակ իրական և լիարժեք երաշխիք կարող են հանդիսանալ նրա պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար:
(...)»։
4.1. Մեջբերված հիմնավորումներով Պաշտպանը խնդրել է բեկանել բողոքարկվող որոշումը, և մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողություն խափանման միջոց։

Բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները․
5. Թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշման մեջ մասնավորապես նշվել է․ «(…)Վերը շարադրված իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ քրեական գործը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան և դատավորի կողմից ստանձնվել է քրեական գործի վարույթը, Դատարանը, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գ․Միսակյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ փաստվել է կալանավորման երեք հիմքերի առկայություն, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք, դիմել փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելը (ընդգծումը Վերաքննիչ դատարանինն է)։
Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Գ․Միսակյանի տնային կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան:
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը պետք է երկարացնել 3 (երեք) ամսով։(…)»։
Թիվ ԵԴ1/1992/06/24 դատական գործով(նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին միջնորդությունը քննության առնելու վերաբերյալ) Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ «Միջնորդությունները քննության առնելու մասին» 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշման մեջ մասնավորապես նշվել է․
«(…)6․ Դատարանը,
- համաձայնվելով Մեղադրյալի՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և գործի քննությանը խոչընդոտելու տնային կալանքի կիրառման հիմքերի վերաբերյալ միջնորդության հիմնավորումների հետ,
- հաշվի առնելով Մեղադրյալին մեղսագրվող ենթադրյալ հանցավոր արարքների բնույթը, Մեղադրյալի անձն ու ենթադրյալ հանցավոր արարքները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը,
գտնում է, որ դրանց և վարույթի մյուս փաստական հանգամանքների համակցությունը բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ գործի քննության սույն փուլում Մեղադրյալի՝ ազատության մեջ գտնվելու դեպքում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և վարույթի պատշաճ քննությանը խոչընդոտելու հավանականության ռիսկը բարձր է։
Այլ խոսքով՝ միջնորդությամբ հիմնավորվել է, որ Մեղադրյալը, գտնվելով ազատության մեջ, կարող է չկատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենգրքով իր վրա դրված պարտականությունները և դիմել փախուստի՝ թաքնվելով վարույթն իրականացնող մարմնից։
Վերոգրյալը հնարավորություն է տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել Մեղադրյալի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության մասին։
6․1․ Այսպիսով, Դատարանի գնահատմամբ վկայակոչված փաստարկները ծանրակշիռ են, բխում են գործի նյութերից և բավարար են՝ Մեղադրյալի կողմից վերը նշված գործողությունները կատարելու հավանականության վերաբերյալ արժանահավատ հետևության հանգելու համար ու բացառում են տնային կալանքից ավելի մեղմ այլ խափանման միջոցների կիրառմամբ Մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովման հնարավորությունը, ուստի վարույթն իրականացնող մարմնի միջնորդությունը ենթակա է բավարարման: Այլ կերպ ասած՝ ներկայացված տեղեկությունները, փաստական տվյալները և ապացույցներն ուղղակիորեն մատնանշում են Մեղադրյալի առնչությունն իրեն վերագրվող ենթադրյալ հանցագործություններին ու հիմնավորում, որ դեպքը, որի կատարման մեջ նա կասկածվում է, համընկնում է նրան վերագրվող ենթադրյալ հանցանքների դեպքին, ինչպես նաև՝ ողջամիտ և հիմնավորված են Դատարանի կողմից ընդունված տնային կալանքի հիմքերը։
7․ Ինչ վերաբերվում է միջնորդությամբ նշված հանցանք կատարելու հիմքին և դրա հիմնավորումներին, ապա Դատարանը, արձանագրելով, որ․
- Մեղադրյալի դատվածությունը մարված է,
հաշվի առնելով մարված դատվածության պայմաններում անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած լինելը որպես նրա անձը բացասաբար բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելու անթույլատրելիության մասին ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած դիրքորոշումն այն մասին, որ․
- նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի բարոյահոգեբանական և քրեաիրավական բնութագիր՝ դատարանը պարտավոր է այն ուղղակիորեն արտացոլել պատժի և պատասխանատվության անհատականացման ժամանակ: Մինչդեռ մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում անձը քրեական օրենքի իմաստով համարվում է հանցագործություն չկատարած, և նրա նախկին դատվածությունը քրեաիրավական հետևանք առաջացնել չի կարող, այդ թվում՝ չի կարող անդրադառնալ նոր հանցագործության համար նշանակվելիք պատժի վրա,
- ուստի մարված կամ հանված դատվածության պայմաններում նախկինում հանցանք կատարած լինելը դիտելով որպես հանցավորի անձնավորությունը բացասաբար բնութագրող հանգամանք՝ դատարանը ոչ միայն կիմաստազրկի դատվածությունը հանելու, մարելու քրեաիրավական կառուցակարգերը, այլև կարող է խախտել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկըզ-բունքները (տե՛ս Արտաշ Իլյայի Շաքարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵԿԴ /0163/ 01/13 որոշման 15-րդ կետը),
գտնում է, որ քննարկվող դեպքում առկա չէ Մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հիմքը(ընդգծումը Վերաքննիչ դատարանինն է)։
(…)
11․ Դատարանը,
- վերոգրյալ իրավանորմերի և իրավական դիքրորոշումների լույսի ներքո քննության առնելով Մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանք կիրառելու իրավաչափության,
հնարավորության և նպատակահարմարության, դրա դրված նպատակին հասնելու տեսանկյունից դրա պիտանիության հարցերին,
- առաջնորդվելով նվազագույնի և Մեղադրյալի իրավունքների նվազ սահմանափակման ու նրա մասնակցությամբ գործի պատշաճ քննության հանրային շահի միջև արդարացի հավասարակշռության սկզբունքով,
- հաշվի առնելով Մեղադրյալին վերագրվող հանցանքների փաստական հանգամանքները,
- Մեղադրյալի անձին ներկայացվող հանգամանքները, մասնավորապես՝ դատված չլինելը,
- Մեղադրյալի տարիքը, սեռը, ՀՀ քաղաքացիությունը, առողջական վիճակը (առաջին խմբի հաշմանդամ է)
- ընտանեկան դրությունը (ամուսնացած է),
- բնակության մշտական վայրի առկայությունը,
- ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը,
-վարույթով առկա այլ էական հանգամանքները,
կրկին փաստում է, որ հետապնդվող իրավաչափ նպատակներին և Մեղադրյալի օրինական վարքագիծի ապահովմանը հնարավոր է հասնել տնային կալանքի կիրառմամբ։ Այլ կերպ ասած՝ Դատարանը գտնում է, որ նման պայմաններում նշված այլընտրանքային խափանման միջոցը բավարար երաշխիք է Մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու համար, այսինքն՝ այն ի զորու է բացառելու նրա ոչ իրավաչափ վարքագիծը քննության ընթացքում։
12․ Այլ խոսքով՝ մինչդատական կալանքի կիրառման սույն վարույթով Դատարանը, քննարկելով Մեղադրյալի իրավունքների սահմանափակման և դրա արդյունքում հետապնդվող նպատակի միջև անհրաժեշտ համաչափության հարցը, հանգում է հետևության, որ քննարկվող դեպքում տնային կալանքի կիրառմամբ կարելի է ապահովել Մեղադրյալի իրավահպատակ և օրինական վարքագիծը:
(…)»։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
6.Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դա¬տա¬կան ստուգ¬¬ման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշման օրինականութ¬յու¬¬նը և հիմ¬նա¬վոր¬վա¬ծութ¬յունը, ուսումնասիրելով Բողոքի վերաբերյալ ստացված գործը(նյութը)՝ Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայաց¬¬վ¬ում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վա¬րույ¬¬թի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաս¬տերի սահմաններում:
4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատա¬րա¬նը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ.
2) փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգա¬մանք¬ները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ.
3) ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մա¬սով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ:
2. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքով կայացված դատական ակտն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, իսկ գրավոր ընթացա¬կար¬գով վարույթի դեպքում՝ կայացնելու օրը: Դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան երեք օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատական վարույթի մասնակից¬նե¬րին և համապատասխան առաջին ատյանի դատարան:
3. Եթե վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայումն իրականացվում է առաջին ատ¬¬յա¬նի դատարանում ընթացող վարույթի պայմաններում, ապա վերանայման արդյունքով վե¬րաքննիչ դատարանի կայացրած եզրափակիչ դատական ակտը հայտարարվում է առա¬ջին ատյանի դատարանի առաջիկա նիստում»:
7․ ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձ¬նա¬կան ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահման¬ված կարգով`
(...)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հան¬ցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրա¬ժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կան¬խելու նպա¬տա¬կով. (...)»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրո¬¬պական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրեն¬քով սահ¬ման¬¬ված կարգով. (...)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատա-րած լի¬նելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինա¬կան մարմ¬նին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրա¬ժեշտ է հա¬մարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատա¬րելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար.
(...)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կետի «գ» ենթակետի դրույթներին համապատասխան ձերբա¬կալ¬ված կամ կալանավորված յուրաքանչյուր ոք անհապաղ տարվում է դատավորի կամ այլ պաշ¬տոնատար անձի մոտ, որն օրենքով լիազորված է իրականացնելու դատական իշխա¬նութ¬¬յուն և ունի ողջամիտ ժամկետում դատաքննության իրավունք կամ մինչև դա¬տաքննութ¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬յունն ազատ արձակելու իրավունք: Ազատ արձակումը կարող է պայմանավոր¬վել դա¬տաքննության ներկայանալու երաշխիքներով:
4. Յուրաքանչյուր ոք, ով ձերբակալման կամ կալանավորման պատճառով զրկված է ազատությունից, իրավունք ունի վիճարկելու իր կալանավորման oրինականությունը, որի կապակցությամբ դատարանն անհապաղ որոշում է կայացնում և կարգադրում է նրան ազատ արձակել, եթե կալանավորումն անoրինական է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վար¬քագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը.
2) այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր.
3) հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ.
4) օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը:
3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արգելքները սահմանելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի առողջական վիճակը, ինչպես նաև աշխատանքի և ուսման պայմանները:
4. Մեղադրյալի նկատմամբ վարչական հսկողություն կիրառելու մասին որոշման պատճենը կատարման նպատակով ուղարկվում է դատարանի կողմից սահմանված իրավասու մարմնին:
5. Իրավասու մարմինն անհապաղ գրանցում է մեղադրյալին և նրան հսկողության ընդունելու մասին տեղյակ պահում վարույթն իրականացնող մարմնին:
6. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
7. Վարչական հսկողության կիրառման կարգի և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:»։
8. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված իմպերատիվ պահանջի համատեքստում Վերաքննիչ դա¬տա¬րանն առաջնահերթ արձանագրում է, որ Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խա¬փանման միջոցի հարցն Առաջին ատյանի դատա¬րանում քննա¬ր¬կելու և բողոքարկվող որոշումը կայացնելու ժա¬մա¬նակ բավարար տվյալներ են առկա եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարք¬ներին մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի առնչությունը (կալանավորման քրեաիրավական հիմքի առկայությունը) փաս¬¬¬տե¬լու համար: Դրա հետ մեկտեղ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հատուկ վերանայման բողո¬քի շրջանակներում այդ հարցը չի վիճարկ¬¬վել, հետևա¬¬¬բար՝ դրա առկայությունը փաստվում է առանց մանրամասն ստուգման են¬թարկ¬վե¬լու՝ հաշվի առնելով նաև քրեական գործն Առա¬ջին ատյա¬նի դատարա¬նի վա¬րույ¬թում քննվե¬լու փաստը:
9․ Անդրադառնալով Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի հիմնավորումներին, վիճարկվող դա¬տա¬կան ակտն ստուգման են¬թար¬կե¬լով դրանց համա¬տեքստում՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխելու անհրաժեշտության, համապատաս¬խան վտան¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬գի առկայության և դրան համարժեքորեն արձագանքելու պիտանի դատա¬վա¬րա¬կան հարկադրանքի միջոցի, տվյալ դեպքում՝ խափանման միջոցի ընտ¬րության հարցը կարող է փաստվել և գլխավո¬րա¬պես փաստ¬վում է ոչ միայն ապացույցների (նյութերի), այլև դրանց վրա կառուցվող և կոնկրետ իրավիճակից բխող ենթադրութ¬յուն¬ների և կան¬խա¬տեսումների մակար¬դա¬կով:
9․1․ Վճռաբեկ դատարանը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ կալանավորման օրինականության և հիմնավորվածության ապահովման տեսանկյունից կարևոր է կալանավորման հիմքերից որևէ մեկի կամ մի քանիսի և կալանավորման պայմանների վերաբերյալ դատական ակտում ողջամիտ հետևությունների առկայությունը` հիմնավորված վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացվող տեղեկություններով, փաստերով կամ ապացույցներով (Տե՛ս, մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ՎԲ-132/07, ԱՎԴ/0022/06/08, ԼԴ/0197/06/08, ԵԿԴ/0580/06/09, ԵԿԴ/0678/06/10, ՏԴ/0052/06/14, ԵԱՔԴ/0386/06/15 և այլ գործերով կայացված որոշումները):
Ընդ որում, Վճռաբեկ դատարանն Արամ Ճուղուրյանի գործով որոշմամբ փաստել է. «(…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը:
(…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածում թվարկված` մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:»(Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` Արամ Ճուղուրյանի գործով 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-132/07 որոշումը):
Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի շրջանակներում անդրադառնալով անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս նրան վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը հաշվի առնելու կարևորությանը, իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ թեև մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին (Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` Վահագն Պողոսյանի գործով 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշումը):
10․ Առաջին ատյանի դատարանը՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ որ¬¬պես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը 3(երեք) ամսով երկարաձգելու մասին հետևություների է հանգել այն հիմնավորմամբ, որ Մեղադրյալը, ազատության մեջ գտնվելով, կարող է՝
ա) խոչընդոտել գործի քննությանը,
բ) դիմել փախուստի,
գ) կատարել նոր հանցանք։
11․ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ կետում արձանագրված՝ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված խափանման միջոցի կիրառման երեք հիմքերի առկայության վերաբերյալ բողոքարկվող դատական ակտում պատճառաբանություններ, առավել ևս հիմնավորումներ ներկայացված չեն, այսինքն, ներկայացված չեն խափանման միջոցի կիրառման համար հիմք հանդիսացած փաստական տվյալներն ու իրավական հիմքերը։
Այսպես, Առաջին ատյանի դատարանը, բողոքարկվող որոշմամբ հղում կատարելով իր նախորդ՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» վերտառությամբ 2025 թվականի հունվարի 14-ին կայացրած որոշմանը, Մեղադրյալի տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելով, արձանագրել է, որ շարունակվում են պահպանվել խափանման միջոցի կիրառման այն երեք հիմքերը, և ըստ այդ(2025 թվականի հունվարի 14-ի) որոշման «հիմնավորումների» նշվել է, որ(մեջբերվում է)․ «Անդրադառնալով մեղադրյալ Գ․Միսակյանի կալանքի հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նախորդ՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ փաստվել է կալանավորման երեք հիմքերի առկայություն, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել նոր հանցանք, դիմել փախուստի և գործի քննությանը խոչընդոտելը (ընդգծումը Վերաքննիչ դատարանինն է)։
Ամփոփելով նշվածը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք նվազեցնում կամ չեզոքացնում են Դատարանի կողմից նախկինում արձանագրված՝ Գ․Միսակյանի տնային կալանքի տակ պահելու հիմքերը, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը վերացնելու կամ փոխելու փաստական հիմքեր չկան։
(…)»։
Այսինքն, Առաջին ատյանի դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի հունվարի 14-ի որոշումն իր հերթին կառուցված է՝ այս անգամ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդության քննության արդյունքում կայացված՝ «Միջնորդությունները քննության առնելու մասին» 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմանը հղում կատարելու տեսքով։ Մինչդեռ, «Միջնորդությունները քննության առնելու մասին» 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանը, ներկայացնելով համապատասխան հիմնավորումներ, հերքել է Մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականության վերաբերյալ նախաքննական մարմնի ենթադրությունները, և արձանագրել քննությանը խոչընդոտելու և քրեական վարույթից թաքնվելու ռիսկերի հավանականության հանգամանքը։
12․Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը ողջամտորեն կարող է տեսնել խափանման միջոցի իրավաչափության որևէ պայմանի առկայություն, որը նախկինում չի արձանագրվել, կամ բացառվել է նախորդ դատական ակտով, սակայն այս իրավիճակը վերաբերում է այն դեպքերին, երբ ներկայացվում են փաստական տվյալներ և պատճառաբանություններ, որոնք մեղադրյալի վարքագծի տեսանկյունից ի հայտ են բերում նոր ռիսկեր։ Այս կապակությամբ անդրադառնալով բողոքարկվող որոշմամբ Մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականության բացակայության վերաբերյալ առկա է օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտ, մինչդեռ, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բողոքարկվող որոշմամբ չի ներկայացվել որևէ հիմնավորում, որը կարող էր վկայել այդ հիմքի առաջ գալու և այդ նպատակը կանխելու համար խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտության մասին, այլ արձանագրվել է այդ հիմքի շարունակաբար պահպանման մասին այն դեպքում, երբ ի սկզբանե(2024 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ) արձանագրվել է այդ հիքի բացակայության մասին։
Վերոգրյալի հիման Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ նոր հանցանք կատարելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի համապատասխան հետևությունն անհիմն է և չպատճառաբանված։
12․1․ Անդրադառնալով Մեղադրյալի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ խափանման միջոցի հիմքերի մոտավոր, կանխատեսական բնույթը դեռևս չի նշանակում, որ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականության գնահատման հիմքում կարող են դրվել ենթադրություններ, որոնք զուրկ են ողջամիտ հիմքից: Այսինքն, արդարադատության իրականացմանը միջամտելու վտանգը՝ ապացույցները վերացնելը, վկաների վրա ճնշում գործադրելը և այլն, չպետք է գնահատվեն վերացական կերպով, այլ պետք է բխեն գործի կոնկրետ հանգամանքներից և ապացույցներից։ Խափանման միջոց կիրառելու վերոնշյալ հիմքը քննության տարբեր փուլերն ավարտելուն զուգահեռ աստիճանաբար կորցնում է իր կշիռը։ Երկարատև ժամանակահատվածում, քննության պահանջներն այլևս բավարար չեն խիստ խափանման միջոցները հիմնավորելու համար, և որքան երկար է տևում քրեական գործի նախաքննությունը, այնքան ավելի է նվազում արդարադատության իրականացմանը միջամտելու վտանգը։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննության սույն փուլում Մեղադրյալին տնային կալանքի տակ պահելու Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արձանագրված քննարկվող հիմքի առկայությունն այն աստիճան բարձր չէ, որպիսի մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառվի ազատությունից զրկելու հետ կապված խափանման միջոց։
Վերաքննիչ դատարանի այս դիրքորոշումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ նախ՝ գործը հաստատված եզրակացությամբ գտնվում է դատարանի վարույթում, բողոքարկվող դատական ակտը կայացնելու պահին արդեն իսկ հարցաքննվել են թվով երեք վկաներ, վկաներից մեծ մասը հանդիսանում են ոստիկանության աշխատակիցներ, նախաքննության ընթացքում իրականացվել են նաև առերես հարցաքննություններ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ գործում առկա է տեսագրություն, բացի այդ, մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանն ըստ էության ընդունել է իր առնչությունը և մասնակցությունը մեղսագրվող արարքներին, հետևաբար, նշված հանգամանքները գնահատվում են էական Մեղադրյալի կողմից դատավարության մասնակիցների վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու եղանակով դատարանում գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը չեզոքացնելու համար։
Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հավանականությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ եթե քննության որոշակի փուլերում փախուստի դիմելու մտավախությունը հնարավոր է եղել դիտարկել ակտուալ, ապա տևական ժամանակ տնային կալանքի ժամկետի երկարաձգման համար նշված հիմքի ռիսկայնությունը բարձր գնահատելու նախապայման չի կարող դիտարկվել։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանն ունի մշտական բնակության վայր, ընտանիք, երեխաներ, բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է նաև, որ Մեղադրյալին մեղսագրվող արարքների համար նախատեսված է նաև տուգանքի ձևով պատիժ։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ խափանման միջոցի կիրառման կամ դրա ժամկետի երկարաձգման հիմքում չեն կարող դրվել վերացական դատողություններ կամ այնպիսի փաստական տվյալներ, որոնց հետ մեղադրյալի առնչությունն որևէ կերպ չի հիմնավորվում։ Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա։ Կոնկրետ դեպքում նաև հարկ է արձանագրել, որ նախքան Մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանք կիրառելը կամ դրանից հետո մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի կողմից քրեական վարույթին խոչընդոտելու կամ քննությունից թաքնվելու դեպքեր չեն արձանագրվել, որպիսի հանգամանքն իր հերթին նշանակություն ունի նրա նկատմամբ խափանման միջոցի հարցը քննության առնելիս։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն իր հետևությունները չի պատճառաբանել գործի կոնկրետ փաստական տվյալներից բխող հստակ, որոշակի ու համոզիչ դատողություններով, այլ հիմնվել է դեռևս նախաքննության ընթացքում՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ քննիչի միջնորդության քննության կապակցությամբ դատարանի առաջնային որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումների հիման վրա։
Սույն գործի նյութերից պարզ է դառնում նաև, որ Գևորգ Միսակյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, ամուսնացած է հանդիսանում է առաջին խմբի հաշմանդամ։
13․ Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ արձանագրված փաստական տվյալները բավարար են եզրահանգելու, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նպատակներին հնարավոր է հասնել Մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց վարչական հսկողության կիրառմամբ։
Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարան արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել Մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները, և արդյունքում մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելով՝ թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ պահանջների խախտում։
14․ Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքը պետք է բավարարել․ բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշումը, մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը փոխել և որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել վարչական հսկողությունը։

Եզրափակիչ մաս.
15․ Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ և 393-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՝

Մեղադրյալ Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի պաշտպան Ս․Յուզբաշյանի ներկայացրած հատուկ վերա¬նայման բողո¬քը բավարարել։
Թիվ ԵԴ1/3555/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ «Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին» 2025 թվականի ապրիլի 2-ի որոշումը բեկանել։
Մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը փոխել և կիրառել որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել վարչական հսկողությունը։
Մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանին պարտավորեցնել շաբաթը մեկ անգամ գրանցվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնում, արգելել առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական բնակության վայրը՝ Արմավիրի մարզ, Արմավիր քաղաք, Մաշտոցի փողոց 3ա շենք 55-րդ բնակարան հասցեն։
Մեղադրյալ Գևորգ Միսակյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունն իրականացնել ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով, որի դեպքում Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Արմավիրի մարզային մարմնին։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ռ․ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 15-05-2025
Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ
Անուն Ռոբերտ
Ազգանուն Պապոյան
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 21-07-2025
Էջերի քանակը 93, 85
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 21-07-2025
Էջերի քանակը 93, 85
Ուր Երևանի քրեական դատարան
Գրության համարը 60277/25
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 22-07-2026
Ամսաթիվ 20-06-2026
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Ռուզաննա
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Գևորգ Միսակյան Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Կենտրոն/ 24.03.2026թ. կայացված դատավճիռը , ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գևորգ Մեսրոպի Միսակյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և վարույթը կարճել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով արդարացնել , ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակել3 ամիս ժամկետով ազատազրկում :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 06-07-2026
Վիճակագրական տողի համարը 23.1
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Ըստ էության լուծող դատական ակտեր Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)
Մակագրել
Ամսաթիվ 06-07-2026
Նախագահող դատավոր
Անուն Մակար
Ազգանուն Կիրակոսյան
Դատավոր
Անուն Լուսինե
Ազգանուն Ալավերդյան
Դատավոր
Անուն Սեվակ
Ազգանուն Համբարձումյան