Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/3559/01/24
Վիճակագրական տողի համար : 19.1

Պատասխանող

Աղասի Ասատրյան Արսենի
Աղասի Ասատրյան
Աղասի Ասատրյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Արմինե Մելիքսեթյան

Քրեական վերաքննիչ

Արսեն Նիկողոսյան

Հոդվածներ

Երևանի քրեական դատարան

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված 393 Մաս 2

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Արմինե Մելիքսեթյան

Քրեական վերաքննիչ

Արսեն Նիկողոսյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Աղասի Արսենի Ասատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, խմբի կազմում իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ «Տելեգրամ» հավելվածի՝ քննությամբ չպարզված առցանց խանութ-հարթակի օգտատիրոջից ձեռք է բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որը շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցներում, իսկ մի մասը հետագայում իրացնելու նպատակով պահել է իր մոտ։ Աղասի Արսենի Ասատրյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տելեգրամյան հավելվածի միջոցով, նախնական համաձայնության գալով՝ թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող «Տելեգրամ» հավելվածի` քննությամբ՝ չպարզված՝ առցանց խանութ-հարթակի օգտատիրոջ հետ, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել խմբի կազմում, մասնավորապես՝ վերջինիս կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով՝ տարբեր հատվածներում տեղադրելու հարցի շուրջ՝ եկամուտ ստանալու պայմանով։ Համաձայնություն ձեռք բերելուց և գործողությունների կատարումը՝ դերաբաշխելուց հետո, իրենց միջև առկա կապը քողարկելու նպատակով Աղասի Արսենի Ասատրյանը կապի մեջ է գտնվել անհայտ անձին պատկանող և վերջինիս կողմից օգտագործվող «Տելեգրամ» հավելվածի քննությամբ չպարզված էջի հետ և իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու համար, դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում, անհայտ անձի կողմից ստանալով թմրանյութի վաճառքի ենթակա խմբաքանակը տեղադրելու վերաբերյալ հանձնարարություն, անձամբ անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրերից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակները, որոնք թաքցրել է տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է և տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածի նախաքննությամբ չպարզված էջին՝ դրանով իսկ իր գործողություններով փոխլրացնելով վերջիններիս կողմից թմրանյութեր իրացնելուն։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում վերցրել է ընդհանուր խոշոր չափերի 13.13 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 26 հատ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված խմբաքանակը և գնացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայք, որտեղ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով մեկն այլ անձանց հետագայում՝ իրացնելու նպատակով՝ տեղադրել է թաքստոցում և լուսանկարել։ Այնուհետև, 22.08.2024թ. Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայքում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ՝ թաքստոցից հայտնաբերվել և վերցրվել է կպչուն ժապավենով փաթեթավորված 0.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, իսկ 0.85 գրամ, 0.86 գրամ, 0.77 գրամ, 0.87 գրամ, 0.82 գրամ, 0.36 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.38 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.41 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.44 գրամ, 0.37 գրամ, 0.4 գրամ և 0.43 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի հաստատուն քաշով թմրամիջոցի փաթեթները հայտնաբերվել են 22.08.2024թ. վերջինիս կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ։
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Երևանի քրեական դատարան 2026-02-20 11:30 3 Կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2026-02-12 10:30 3 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-12-15 15:00 3 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-11-19 13:30 3 Չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-10-17 11:00 3 Նշանակվել է դատական նիստ
Տվյալների կենտրոն 2025-09-26 12:00 3 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-09-05 13:30 3 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-08-15 10:00 3 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-06-05 13:00 3 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-04-29 12:30 3 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-03-07 12:30 3 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-02-26 15:00 3 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-02-19 16:30 3 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-02-04 10:30 3 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-01-20 14:00 3 Նշանակվել է դատական նիստ
Տվյալների կենտրոն 2024-12-16 17:30 3 Նիստը կայացել է
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


ԵԴ1/3559/01/24

«20» փետրվարի 2026թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝

նախագահությամբ՝ դատավոր Ա. Մելիքսեթյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ս․ Ջավադյանի,

մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրողներ Ն․ Թոփուզյանի,
Ա․ Գրիգորյանի
պաշտպան Ս․ Նազարյանի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի (ծնված *** քաղաք Երևանում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, ամուսնացած, խնամքին երեք անչափահաս երեխա, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող՝ *** հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1․1․ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթը։
1․2․ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Աղասի Արսենի Ասատրյանին ձերբակալելու մասին։
1․3․ 2024 թվականի օգոստոսի 23-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․4․ 2024 թվականի օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով:
1․5․ 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1․6․ 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․7․ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, շահադիտական դրդումներով, ընդհանուր խոշոր չափի 13.13 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված, քրեական վարույթի նախաքննությամբ հստակ պարզված 26 փաթեթները, որոնցից 1,82 գրամ հաստատուն չոր քաշով առնվազն մեկ փաթեթը Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեում տեղադրելով ապօրինի իրացնելու, իսկ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված կարմիր և կանաչ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված «zip» տեսակի փականով պոլիէթիլենային փաթեթներում լցված ընդհանուր 12,31 գրամ հաստատուն չոր քաշով 25 փաթեթները ապօրինի իրացնելու նպատակով իր կողմից շահագործվող «ՕՊԵԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում ապօրինի պահելու դրվագով թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով նոր վարույթ անջատելու և նախաքննությունը թիվ 17175524 համարի ներքո շարունակելու մասին։
1․8․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 17175524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3559/01/24 դատական գործի համարը:
1․9․ 2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1․10․ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը չերկարաձգելու և վերջինիս նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ երեք ամիս ժամկետով, և բացակայելու արգելը կիրառելու մասին:
1․11․ 2025 թվականի մարտի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1․12․ 2025 թվականի հունիսի 05-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1․13․ 2025 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1․14․ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Աղասի Արսենի Ասատրյանը, խմբի կազմում իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ «Տելեգրամ» հավելվածի՝ քննությամբ չպարզված առցանց խանութ-հարթակի օգտատիրոջից ձեռք է բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որը շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցներում, իսկ մի մասը հետագայում իրացնելու նպատակով պահել է իր մոտ։ Աղասի Արսենի Ասատրյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տելեգրամյան հավելվածի միջոցով, նախնական համաձայնության գալով՝ թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող «Տելեգրամ» հավելվածի` քննությամբ՝ չպարզված՝ առցանց խանութ-հարթակի օգտատիրոջ հետ, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել խմբի կազմում, մասնավորապես՝ վերջինիս կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով՝ տարբեր հատվածներում տեղադրելու հարցի շուրջ՝ եկամուտ ստանալու պայմանով։ Համաձայնություն ձեռք բերելուց և գործողությունների կատարումը՝ դերաբաշխելուց հետո, իրենց միջև առկա կապը քողարկելու նպատակով Աղասի Արսենի Ասատրյանը կապի մեջ է գտնվել անհայտ անձին պատկանող և վերջինիս կողմից օգտագործվող «Տելեգրամ» հավելվածի քննությամբ չպարզված էջի հետ և իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու համար, դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում, անհայտ անձի կողմից ստանալով թմրանյութի վաճառքի ենթակա խմբաքանակը տեղադրելու վերաբերյալ հանձնարարություն, անձամբ անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրերից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակները, որոնք թաքցրել է տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է և տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածի նախաքննությամբ չպարզված էջին՝ դրանով իսկ իր գործողություններով փոխլրացնելով վերջիններիս կողմից թմրանյութեր իրացնելուն։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում վերցրել է ընդհանուր խոշոր չափերի 13.13 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 26 հատ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված խմբաքանակը և գնացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայք, որտեղ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով մեկն այլ անձանց հետագայում՝ իրացնելու նպատակով՝ տեղադրել է թաքստոցում և լուսանկարել։ Այնուհետև, 22.08.2024թ. Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայքում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ՝ թաքստոցից հայտնաբերվել և վերցրվել է կպչուն ժապավենով փաթեթավորված 0.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, իսկ 0.85 գրամ, 0.86 գրամ, 0.77 գրամ, 0.87 գրամ, 0.82 գրամ, 0.36 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.38 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.41 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.44 գրամ, 0.37 գրամ, 0.4 գրամ և 0.43 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի հաստատուն քաշով թմրամիջոցի փաթեթները հայտնաբերվել են 22.08.2024թ. վերջինիս կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ։

3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին կատարված՝ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18:30-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի ծառայողների կողմից Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ, ի թիվս այլնի, հայտնաբերվել և վերցվել է «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարով բջջային հեռախոս, որի վրա տեղադրված է եղել 093 42 66 66 բջջային հեռախոսահամարը:
3.2. 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին կատարված թվային խուզարկության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի օգաստոսի 22-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԴ1/1752/08/24 որոշման հիման վրա թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթի շրջանակներում կատարվել է թվային խուզարկություն՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի մեջ: Թվային խուզարկության կատարման ընթացքում Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի մեջ՝ լուսանկարներ ֆայլում, հայտնաբերվել են թմրանյութերի պահման թաքստոցների լուսանկարներ, որոնց վրա առկա են թմրամիջոցի գտնվելու վայրի կոնկրետ հասցեն՝ կորդինատներով, ինչպես նաև նույն լուսանկարը նույն կորդինատներով և սլաքներով և թմրամիջոցի քանակի վերաբերյալ գրառմամբ: Թվային խուզարկության արձանագրությամբ արձանագրվել է, որ Աղասի Ասատրյանի կողմից 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին մինչև ձերբակալման պահը, կատարվել է 7 լուսանկար, որտեղ երևում է թմրամիջոցի թվով 4 թաքստոց: Հարկ է ուշադրություն դարձնել, որ թմրամիջոցի մեկ թաքստոցի վայրի վերաբերյալ կա 2 լուսանկար՝ 1-ինը լուսանկարը կորդինատներով և 2-րդը՝ լուսանկարը կորդինատներով և սլաքներով ու թմրամիջոցի քաշի վերաբերյալ գրառմամբ: Թվային խուզարկության ընթացքում Աղասի Ասատրյանի հեռախոսում հայտնաբերվել են թմրամիջոցի թաքստոցների վերաբերյալ լուսանկարներ՝ արված 2024 թվականի օգոստոսի 19-ին և օգոստոսի 20-ին: Լուսանկարները կրկին արված են նույն բովանդակությամբ՝ մասնավորապես, մեկ թաքստոցի վայրի վերաբերյալ կա 2 լուսանկար՝ 1-ինը լուսանկարը կորդինատներով և 2-րդը՝ լուսանկարը կորդինատներով և սլաքներով ութմրամիջոցի քաշի վերաբերյալ գրառմամբ: Քննչական գործողության արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել են նաև Աղասի Արսենի Ասատրյանի հեռախոսում առկա «Յանդեքս Նավիգատոր» ծրագրով փնտրած կորդինատների տվյալները, որոնք պահպանվում էին նույն ծրագրի պատմություններ բաժնում: Խուզարկության ժամանակ թմրամիջոցի թաքստոցների վերաբերյալ հայտնաբերվեց նաև լուսանկարներ ջնջված լուսանկարներ բաժնում: Արձանագրվեցք, որ ջնջված լուսանկարներ բաժնում առկա թմրամիջոցի թաքստոցի պահման վայրի վերաբերյալ առկա է վատորակ լուսանկար, այսինքն նույն թաքստոցի վերաբերյալ առկա է երեք լուսանկար, որից մեկը ջնջված լուսանկարներ բաժնում, երկուսը լուսանկարներ բաժնում համապատասխանաբար կորդինատներով և սլաքներով:
3.3. 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին կատարված «ՕՊեԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/4536/07/24 որոշման հիման վրա կատարվել է «ՕՊեԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկություն: Խուզարկության ընթացքում հայտնաբերվել և վարույթն իրականացնող մարնի կողմից առգրավվել է Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնագիրը, տեղեկանք, և թվով 25 փաթեթ առերևույթ թմրանյութին նմանվող կպչուն ժապավենով փաթաթված փաթեթներ, որոնցից 5-ը կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով ընդհանուր 12,75 գրամ քաշով, 20-ը՝ կանաչ գույնի կպչուն ժապավենով ընդհանուր 31,88 գրամ քաշով, 25 փաթեթը միասին ընդհանուր 44,63 գրամ ընդհանուր քաշով թմրանյութին նմանվող զանգված:
3.4․ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին օգտագործելով ձերբակալված Աղասի Արսենի Ասատրյանի բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկությամբ հայտնաբերված տեղեկատվությունը Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեում կատարվել է դեպքի վայրի զննություն, որի կատարման ընթացքում 40,204062 44,551608 կորդինատներով հայտնաբերվել է 1 փաթեթ կարմիր կպչուն ժապավենով փաթաթված դեղնականաչավուն բուսական զանգված, 40.205755 44.553376 կորդինատներով հասցեից հայտնաբերվել է կարմիր կպչուն ժապավեն:
3.5․ ՀՀ ՔԿ «Փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ստացված Փորձագետի թիվ N 1277 Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված «Աղասի Ասատրյան 25 փաթեթ» գրառմամբ փաթեթում առկա 25 հատ /օբ-ներ 1-ից 25/ կարմիր և կանաչ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված «zip» տեսակի փականով պոլիէթիլենային փաթեթներում լցված ընդհանուր 12,31 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց /աղյուսակ 2, սյունակ 4 և 8, տողեր՝ 1-ից 25/:
Փորձաքննությանը ներկայացված «Թիվ 17-1009-24 քր վարույթով դեպքի վայրի զննությամբ վերցված 1 փաթեթ կարմիր գույնի ժապավենով առերևույթ դեղնականաչավուն զանգված և ժապավեն» գրառմամբ փաթեթում առկա 1 հատ /օբ. 26/ կարմիր գույնի մեկուսիչ ժապավենով փաթաթված «zip» տեսակի փականով պոլիէթիլենային փաթեթում լցված 0,82 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց /աղյուսակ 2, սյունակ 8, տող՝ 26/ :
Փորձաքննությանը ներկայացված «Թիվ 17-1009-24 քր վարույթով դեպքի վայրի զննությամբ վերցված 1 փաթեթ կարմիր գույնի ժապավենով առերևույթ դեղնականաչավուն զանգված և ժապավեն» գրառմամբ փաթեթում առկա 1 հատ /օp. 27/ կարմիր գույնի մեկուսիչ ժապավենի մակերեսին թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) և խիստներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին:
3.6․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ և մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը:
3.7․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված և դեպքի պահին մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից շահագործվող և քաղաքացի Գրիգոր Հակոբի Հարությունյանին սեփականության իրավունքով պատկանող «ՕՊեԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը պատասխանատու պահպանության է հանձնվել օրինական տիրապետողին:
3․8․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 15-ին զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել են 2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին «ՄՏՍ Հայաստան» ՓԲԸ-ից թիվ 274286-2024 գրությամբ ստացված տեղեկությունները պարունակող լազերային սկավառակը, զննությամբ պարզվել է, որ 093426666 բջջային հեռախոսահամարը գրանցված է մեղադրյալ` Աղասի Արսենի Ասատրյանի անունով և դեպքի օրը` ժամը 17:09-17:20 րոպեներին սպասարկվել է Yerevan Rubinyants 28 ալեհավաք կայանի կողմից:
3․9․ 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին կայացված արտավարութային փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթով արտավարութային փաստաթուղթ հանդիսացող և 2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին թիվ 274286-2024 գությամբ «ՄՏՍ Հայաստան» ՓԲԸ-ից ստացված տեղեկությունների պարունակությամբ լազերային սկավառակը, որը ձևավորվել է տվյալ քրեական վարույթի շրջանակներից դուրս, ճանաչվել է որպես ապացույց և կցվել քրեական վարույթի նյութերին:
3․10․ 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթով դատանյութագիտական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության ներկայացված և հետագայում ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին ՀՀ ՔԿ «Փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ստացված, փորձագետի թիվ N 1277 Ք-24 եզրակացությամբ հաստատված, 9.81 գրամ և 0,72 գրամ՝ ընդհանուր՝ 10.53 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածի՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ թվով 2 փաթեթները:
3․11․ 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին կայացված արտավարութային փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթով արտավարութային փաստաթուղթ հանդիսացող և 2024 թվականի օգաստոսի 22-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԴ1/1752/08/24 որոշման հիման վրա, թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթի շրջանակներում կատարված թվային խուզարկության ընթացքում մեղադրյալ` Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի պարունակությունը, որը ձևավորվել է տվյալ քրեական վարույթի շրջանակներից դուրս, ճանաչվել է որպես ապացույց և կցվել քրեական վարույթի նյութերին:
3․12․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հետազոտված՝ 2024 թվակաի օգոստոսի 22-ի՝ Հետազոտման համար նմուշներ հանձնելու մասին արձանագրությունը (1-ին հատուր, վ/թ 51) հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Մասնագետ Աղասի Մկրտչի Դավթյանի մասնագիտական գիտելիքներն օգտագործելով ձերբակալված Աղասի Մարտիրոսյանից ստացա 100 մլ ծավալով, 35% ջերմաստիճանի մեզի նմուշ։։
3․13․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հետազոտված՝ 2024 թվակաի օգոստոսի 22-ի՝ Խուզարկություն /առգրավում/ կատարելու մասին /տեսաձայնագրմամբ/ մասին արձանագրությունը (1-ին հատուր, վ/թ 120) հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Դատարանի թիվ ԵԴ1/4535/07/23 որոշման համաձայն իրականացվեց խուզարկություն Երևան քաղաքի Մառի փողոց 4-րդ շենք, 35 բնակարանում։ Որոշման մեջ նշված փնտրվող իրեր կամ առարկաներ չեն հայտնաբերվել։։
3․14․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հետազոտված՝ 2024 թվակաի սեպտեմբերի 13-ի՝ Փորձագետի N 096 եզրակացությունը (1-ին հատուր, վ/թ 252) հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Հետևություններ․
ա․/ 22․08․2024թ Աղասի Արսենի Ասատրյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվեցին կաննաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդները։
- Թմրամիջոցների օգտոգրծման վաղեմությունը պայմանավորված է դրանց օգտագործման եղանակով, հաճախականությամբ, չաթաքանակով, տևողությամբ, այլ նյութերի հետ համակցմամբ և անձի օրգանիձմի առանձնահատկություններով։ ։
3․15․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հետազոտված՝ ՀՀ առողջապահության նախարարության Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն ՓԲԸ-ի կողմից ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Ավան և Նոր Նորք վ/շ քննչական բաժնի քննիչ Ա․ Դանիելյանին ուղղված՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ի թիվ N 44/171009-2024 գրությունը (2-րդ հատուր, վ/թ 141) հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Ի պատասխան Ձեր 21․11․2024թ․ էլեկտրոնային հարցման՝ հայտնում ենք, որ Աղասի Արսենի Ասատրյանը ՀՀ ԱՆ Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոնՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ է գտնվում 13․01․2021թ․-ից, հաշվառման հիմք է հանդիսացել տոքսիկոքիմիական փորձաքննությունը, որի արդյունքում նրա օրգանիզմում հայտնաբերվել է կանաբիս տեսակի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ։
3․16․ Վկա Նարեկ Համբարձումյանի դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ինքը ծառայության մեջ չի եղել և իր առօրյա գործերով է զբաղված եղել։ Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցով անցնելիս նկատել է մի քաղաքացու, ով այնտեղ առկա հողաթմբերի շրջանում լուսանկարներ է կատարել: Երբ ոստիկանի աչքով մոտ 5-10 րոպե զննել է քաղաքացու վարքագիծը, իր մեջ կասկած է առաջացել, որ նա թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ է զբաղվում, ուստի խնդրի մասին տեղեկացրել է պարեկային ծառայության աշխատակիցներին։ Անձի վարքագիծն իր համար տարօրինակ է եղել, քանի որ աշխատանքի բերումով նման դեպքերի շատ է առնչվել։ Այդ օրը Ռուբինյանց փողոցում ինքը եղել է իր քաղաքացիական ավտոմեքենայով։ Քաղաքացու վարքագիծն իր համար տարօրինակ է թվացել, քանի որ վերջինս մի պահ տպավորություն է ստեղծել, թե հեռախոսով է խոսում, մյուս պահին լուսանկարներ է կատարել, մինչդեռ, ամեն դեպքում, իրեն թվացել է, որ քաղաքացին հեռախոսով որևէ մեկի հետ չի զրուցում, այլ դա պարզապես եղել է քողարկման փորձ։ Այս ամենն ինքը նկատել է գտնվելով մոտ 20-30 մետր հեռավորության վրա։ Կոնկրետ որևէ առարկա տեղադրելիս քաղաքացուն չի տեսել։ Այդ ընթացքում կարգախումբն անցնելիս է եղել, որին ինքը կանգնեցրել է, հայտնել է, որ ինքը ևս հանդիսանում է ոստիկանության աշխատակից, մատնացույց է արել այդ քաղաքացուն և հայտնել իր կասկածանքի մասին։ Հայտնել է նաև, որ նշված քաղաքացին վարել է արծաթագույն «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա և արդեն տարածքից հեռանում էր։ Կարգախումբը մոտ 50 մետր հեռավորության վրա է գտնվել քաղաքացուց, ում մատնացույց անելիս, վերջինս տեսանելի կերպով երևացել է։ Տեղեկացնելուց հետո ինքը գնացել է իր առօրյա գործերով զբաղվելու, իսկ կարգախումբը մոտեցել է քաղաքացուն։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ կասկածելի վարքագիծ դրսևորած քաղաքացուն տեսնելիս ինքը ցածր՝ մոտ 20-30 կմ/ժ, արագությամբ երթևեկելիս է եղել։ Քաղաքացու վարքագծին հետևել է ավտոմեքենայի միջից, սակայն չի տեսանկարահանել քաղաքացու գործողությունները։ Իր համար հատկապես կասկածելի է եղել հողաթումբը նկարելը, քանի որ մոտակայքում որևէ տեսարժան վայր չի եղել, այլ միայն՝ կեղտոտ հողաթմբեր։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք քաղաքացին խոսելիս է եղել, պատասխանեց, որ ինքը մեքենայի մեջ է գտնվել և չէր կարող լսել։ Դեպքից հետո չի հանդիպել այն պարեկներին, ում մատնացույց էր արել կասկածելի քաղաքացուն։ Հետագայում արդեն քննիչի մոտ հարցաքննվելիս տեղեկացել է, որ նշված վարույթի շրջանակներում թմրամիջոց է հայտնաբերվել։
3․17․ Վկա Լաերտ Հայրապետյանի՝ դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ տեղյակ է, թե ինչ վարույթի շրջանակներում է հարցաքննվելու, մեղադրյալին ճանաչում է գործի շրջանակներում։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին, ի պաշտոնե լինելով պարեկային ծառայության կրտսեր պարեկ, ծառայություն է իրականացրել Զեյթուն վարչական շրջանում, որի ընթացքում իրենց է կանգնացրել մի երիտասարդ տղամարդ՝ Նարեկ Համբարձումյանը, ում այդ ժամանակ չեն ճանաչել, ով տեղեկացրել է, որ ևս հանդիսանում է պարեկային ծառայության աշխատակից և հայտնել, որ Ռուբինյանց նրբանցքում մի մեքենա է տեսել, որի վարորդը տարօրինակ վարքագիծ է դրսևորել և ինչ որ հողաթմբեր է նկարել։ Այնուհետև իրենք մոտեցել են տվյալ քաղաքացուն, պատշաճ կերպով ներկայացել որպես պարեկային ծառայողներ և հարցրել, թե արդյոք ապօրինի պահվող իրեր և առարկաներ առկա է իր մոտ, որին ի պատասխան քաղաքացին պատասխանել է՝ այո, իր մեքենայի մեջ առկա ծամոնի տուփի մեջ մի բան կա, որն ինքը գտել է և տեղյակ չէ, թե ինչ տեսակի թմրամիջոց է դրա մեջ։ Բացի այդ, հայտնել է, որ նշված վայր էր եկել մեկ փաթեթ թմրամիջոց վերցնելու։ Այնուհետև նրան թմրանյութ պահելու և օգտագործելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով ձերբակալել և տեղափոխել են բաժին: Դեպքի օրն իրենք պարեկային ծառայության մեքենայով են եղել։ Նարեկ Համբարձումյանի կողմից իրենց այդ քաղաքացու մասին հայտնելուց անմիջապես հետո իրենք թեքվել են դեպի Ռուբինյանց նրբանցք և մոտեցել քաղաքացուն։ Քաղաքացին իրենց ցույց է տվել մատնանշված ծամոնի տուփը, որի մեջ ըստ նրա՝ դրել էր իր գտած թմրամիջոցը․ ծամոնի տուփը եղել է մեքենայի մեջ՝ վարորդի կողմում առկա՝ դռան գրպանիկի մեջ։ Ծամոնի տուփի մեջ եղել է սպիտակ թղթե փաթեթ և տոպրակով փաթեթը, որն իր գնահատմամբ եղել է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց։ Անձամբ ինքը չի նկատել, որ քաղաքացին որևէ հողաթումբ նկարելիս լինի, քանի որ, երբ մոտեցել են նրան, նա արդեն մեքենա նստելիս է եղել։ Ինչ վերաբերում է քաղաքացու նշած այն մեկ փաթեթին, որն ինքը նշված տարածքից էր վերցրել, ապա այն ևս արտաքնապես եղել է նույնական ծամոնի տուփի մեջ եղած փաթեթի հետ։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ, երբ Նարեկ Համբարձումյանն իրենց մեքենան կանգնեցրել և հայտնել է քաղաքացու մասին, այդ ժամանակ վերջինս իրենց տեսադաշտում չի եղել, սակայն այդ տեղեկությունը ստանալուց անմիջապես հետո իրենք թեքվել և մուտք են գործել Ռուբինյանց նրբանցք, որտեղ էլ նկատել են, որ նշված քաղաքացին ցանկացել է նստել իր մեքենան։ Այդ քաղաքացուն նույնացրել են Նարեկ Համբարձումյանի հայտնած քաղաքացու հետ, քանի որ Նարեկը նշել էր, որ քաղաքացին եղել է «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով՝ կայանված փողոցի աջ հատվածում, իսկ տարածքում այլ «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա չի եղել։ Քաղաքացին սկզբում խուսափել է որևէ բան հայտնել՝ նշելով, որ իր մոտ արգելված իր չկա, և կանգնել էր կարիքները հոգալու, սակայն հետո, երբ պահանջել են դատարկել գրպանի պարունակությունը, հայտնել է, որ մի փաթեթ թմրամիջոց է վերցրել այդ հատվածից, ինչպես նաև գտել է փաթեթով թմրամիջոց, որը մեքենայի մեջ է եղել։ Այս ամենից հետո քաղաքացուն ձերբակալել են և ավտոմեքենայի հետ միասին տեղափոխել ոստիկանության բաժին։ Քաղաքացու ավտոմեքենան իրենք են վարելով տարել։ Քաղաքացուն բաժնում անձնական խուզարկության են ենթարկել, որը չի տեսանկարահանվել։ Իրենց վրա ամրեցված տեսախցիկները ևս անջատված են եղել, քանի որ մարտկոցի լիցքավորումը վերջացել է։ Տեսախցիկներն անջատվել են մինչ սույն գործով իրականացված գործողությունները, որի մասին տեղեկացրել են վերադասին։
Ի պատասխան Դատարանի այն հարցին, թե արդյոք վկան հիշում է, թե մաստակի տուփի մեջ առկա փաթեթներն ունեցել է գունային առանձնահատկություն, նշեց, որ որքանով որ հիշում է, եղել են դեղին և կարմիր գույնի։ Թմրամիջոցի հոտ չեն զգացել, քանի որ փաթեթները չեն բացել։
3․18․ Վկա Հովհաննես Սիմոնյանի՝ դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ տեղյակ է, թե ինչ վարույթի շրջանակներում է հարցաքննվելու, մեղադրյալին ճանաչում է գործի շրջանակներում։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին իր գործընկեր Լաերտ Հայրապետյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Ավան և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների տարածքում: Ծառայություն իրականացնելիս Ռուբինյանց փողոցում իրենց է կանգնացրել Լոռու մարզի պարեկային ծառայության աշխատակից Նարեկ Համբարձումյանը և հայտնել է, որ Ռուբինյանց փողոցի նրբանցքում մի քաղաքացու է նկատել, որ հողաթմբեր է լուսանկարահանել և հնարավոր է, որ դա կապված լինի ապօրինի թմրաշրջանառության հետ։ Որից հետո գնացել են Նարեկ Համբարձումյանի կողմից մատնացույց արված վայր և հայտնաբերել այդ քաղաքացուն՝ Աղասի Ասատրյանին։ Նրան բանավոր հարցեր են ուղղել, որին ի պատասխան վերջինս հայտնել է, որ մեքենայում կա թմրամիջոց։ Հայտնեց, որ Ռուբինյանց փողոցի այդ հատվածում հաճախակի են ականատես լինում թմրամիջոցների ապօրինի թմրաշրջանառության հետ կապված դեպքերի, ինչը հավանաբար կապված է այդ տարածքում տեսանկարահանող սարքերի բացակայությամբ, գիշերային ժամերին քիչ արհեստական լուսավորությամբ, ինչպես նաև այդտեղով հազվադեպ անցնող հետիոտներով։ Երբ մոտեցել են Աղասի Ասատրյանին վերջինս պատրաստվել է նստել ավտոմեքենան։ Աղասի Ասատրյանին հարցրել են, թե արդյոք ապօրինի պահվող իրեր և առարկաներ առկա են իր մոտ, որին ի պատասխան նշել է՝ այո, մեքենայի մեջ առկա է թմրամիջոցների փաթեթներ, որոնք գտել է և չգիտի, թե այնտեղ քանի փաթեթ կան կամ ինչ տեսակի թմրամիջոցներ են։ Նշված թմրամիջոցների փաթեթները եղել են մաստակի տուփի մեջ՝ մեքենայի դռան պահոցում։ Քաղաքացին իրենց ցույց է տվել այդ մաստակի տուփը, որի մեջ եղել են թմրամիջոցների փաթեթներ։ Իրենց նաև ասել է, որ ևս մեկ փաթեթ եկել էր այդ տարածքից վերցնելու, սակայն այդ փաթեթն իրենց ցույց չի տվել՝ ասելով, որ հնարավոր է, որ ընկել է։ Իրենք անձամբ չեն տեսել, որ Աղասի Ասատրյանը որևէ բան լուսանկարելիս լինի։ Ինքը մասնակից է եղել նաև Աղասի Ասատրյանի անձնական խուզարկությանը, որի ընթացքում, որքանով, որ հիշում է, ապօրինի ոչինչ չի հայտնաբերվել։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ մաստակի տուփն իրենք չեն վերցրել և չեն զննել։ Քաղաքացին բանավոր հայտարարել է, որ մեքենայի դռան պահոցում թմրամիջոց կա, ուստի իրենք առաջարկել են բացել դուռը և ցույց տալ, թե ինչ կա այնտեղ։ Հետագայում ծանուցում ստանալիս ուսումնասիրել է Դատալեքս տեղեկատվական համակարգը և իմացել, որ Աղասի Ասատրյանի մոտից Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց է հայտնաբերվել։ Աղասի Ասատրյանին անձնական խուզարկության ենթարկելիս չեն տեսանկարահանել։ Իրենց վրա ամրեցված տեսախցիկները անջատված են եղել, քանի որ մարտկոցի լիցքավորումը վերջացած է եղել։ Այդ ամենից հետ քաղաքացուն ձերբակալել են և ավոտեմեքենայի հետ միասին տեղափոխել ոստիկանության բաժին։ Քաղաքացու ավտոմեքենան իրենք են վարելով տարել։ Փաթեթներից կամ Աղասիի մոտից թմրամիջոցների հոտ չեն զգացել, քանի որ դրանք այնպես են փաթեթավորված եղել, որ հոտը հնարավոր չէ եղել զգալ։
3․19․ Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի, հայտնեց, որ թմրամիջոցների փաթեթները գնել է իր անձնական օգտագործման համար՝ տելեգրամյան հարթակի միջոցով։ Գնել է 26 փաթեթ Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որոնց համար ընդհանուր վճարել է 150․000 ՀՀ դրամ։ Նման մեծ քանակությամբ թմրամիջոց գնելը պայմանավորված է եղել այն հանգամանքով, որ նախ այդ ժամանակահատվածում շատ հաճախակի է օգտագործել թմրամիջոց, բացի այդ շատ ռիսկային է եղել ամեն օր գնալ և փաթեթ վերցնելը, ուստի նախընտրել է միանգամից մեծ քանակությամբ գնել։ Թմրամիջոցը սովորաբար օգտագործել է մեքենայի մեջ։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ որոշել է տարբեր տեսակի չափերով փաթեթներ գնել, պատասխանեց, որ վաճառողը չի ունեցել նույն քաշով տարբեր փաթեթներ, ուստի այդպես է գնել։ Ընդհանուր ինքը ցանկացել է գնել 10 գրամ թմրամիջոց, որի համար վճարել է։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ ինքը 10 գրամ է ցանկացել գնել, սակայն ամեն դեպքում հայտնաբերված թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը եղել է 13.13 գրամ, պատասխանեց, որ փաթեթների մեջ եղել է ևս մեկ փաթեթ, որն ինքը գտել է նույն տարածքից, և դրանց համագումարի արդյունքում է այդ քաշն այդքան ստացվել։ Թմրամիջոցները գնելուց հետո իրեն տելեգրամյան ալիքով դրանց գտնվելու վայրի լուսանկարն են փոխանցել և կոորդինատները, որի արդյունքում էլ վերցրել է դրանք։ Թմրամիջոցները հողի տակ թաղված են եղել, որի վրա տարբերակիչ քար է դրված եղել։ 25 փաթեթները հողի մեջ լցված են եղել ծամոնի տուփի մեջ։ Առանձին մեկ փաթեթը մոտակայքում է եղել, որն ինքը գտել ու վերցրել է։ Ի պատասխան այն հարցին, թե որն է եղել մեղադրյալի եկամտի աղբյուրը, պատասխանեց, որ գումար վաստակել է մեքենա վարելով՝ ամսական կտրվածքում մոտ 200․000 ՀՀ դրամի չափով գումար է վաստակել, բացի այդ Վերնիսաժում ևս զբաղվել է տարբեր իրերի վաճառքով, որից եկամուտ է ստացել։ Ի պատասխան այն հարցին, թե մեղադրյալն ինչ կարող է ասել իր հեռախոսի թվային խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված՝ տարբեր տեղանքների լուսանկարների մասին, որոնց վրա կան տարբեր գրառումներ, որոշ դեպքերում նաև կոորդինատային տվյալներ, պատասխանեց, որ դրանք այն լուսանկարներն են, որոնք իրեն են ուղարկել, երբ ինքը թմրամիջոց է գնել և պետք է այդ կոորդինատներով գնար և վերցներ դրանք։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք իրեն թմրամիջոց վաճառելիս չպետք է ուղարկեն այնպիսի լուսանկարներ, որտեղ կան կոորդինատներ, պատասխանեց՝ այո, իսկ այն հարցին ի պատասխան, թե ինչով է պայմանավորված, որ կան նաև տեղանքների լուսանկարներ, որոնց վրա չկան կոորդինատներ, պատասխանեց, որ այդ հարցին չի ցանկանում պատասխանել։ Ամեն դեպքում նշեց, որ շատ են լինում դեպքեր, երբ իրեն ուղարկում են լուսանկարներ, որոնց վրա կոորդինատներ գրված չեն լինում։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ մի կողմից մեղադրյալը նշում է, որ իր համար ռիսկային է եղել անընդհատ թմրամիջոցի փաթեթ վերցնելը, ուստի միանգամից մեծ քանակով է գնել, սակայն վերջինիս հեռախոսի մեջ կան տարբեր վայրերի բազմաթիվ տեղակայումներ, մեղադրյալը հրաժարվեց պատասխանել։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե արդյոք իր հեռախոսի մեջ ներբեռնված եղել է Տելեգրամ հավելվածը, պատասխանեց՝ այո, սակայն այն ժամանակ, երբ իրեն են մոտիկացել ոստիկանները, ինքն իրար է խառնվել և միանգամից այն ջնջել հեռախոսից, ավելի կոնկրետ՝ երբ իրենից մեքենայի փաստաթղթերն են պահանջել, ինքն ասել է, որ իր մոտ չեն, սակայն հնարավոր է, որ լուսանկարները հեռախոսի մեջ լինեն և բացել է հեռախոսն ու արագ ջնջել Տելեգրամ հավելվածը։ Ջնջել է հավելվածը քանի որ այնտեղ եղել են նաև անձնական բնույթի տեղեկություններ, որոնց չի ցանկացել, որ որևէ մեկը ծանոթանա։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի, հայտնեց, որ կինը ևս աշխատել է որպես ուսուցչուհի և նրա եկամուտն ամսական կազմել է մոտ 60․000 ՀՀ դրամ, սակայն այժմ երեխային է խնամում և չի աշխատում։ Ինչ վերաբերում է Վերնիսաժում իր ծավալած գործունեությանը, ապա առավելագույն եկամուտը, որ ստացել է, եղել է շաբաթական մոտ 200․000 ՀՀ դրամ։ Ինքը Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց է օտագործում արդեն մոտ 4-5 տարի։ Երբ ինքը ավտոմեքենայի փաստաթղթերը ցույց տալու պատրվակով վերցրել է իր հեռախոսը, որի ընթացքում նաև ջնջել Տելեգրամ հավելվածը, այդ ընթացքում ոստիկանները, նկատելով, որ նկարը ցույց տալն ուշանում է, խլել են իր հեռախոսն ու փաստացի խուզարկել այն։ Խուզարկել են նաև իր ավտոմեքենան։ Հետո արդեն իրեն և իր մեքենան տեղափոխել են բաժին։ Իր մեքենան վարելով բաժին է տեղափոխել ոստիկաններից մեկը, ում անունը, եթե չի սխալվում, ապա եղել է Լաերտ։ Իր մեքենան տեղափոխելիս թմրամիջոցներով այդ տուփը գտնվել է մեքենայի դռան մեջ։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ինչպես կարող է մեկնաբանել այն հանգամանքը, որ հարցաքննված վկաներից Նարեկ Համբարձումյանն իր ցուցմունքով նշել է, որ դեպքի օրն իրեն տեսել է հողաթմբեր լուսանկարելիս, ապա պատասխանեց, որ ինքը որևէ բան չի լուսանկարել, սակայն ամեն դեպքում եղել են դեպքեր, երբ ինքը չի գտել տեղադրված թմրամիջոցը և տեղանքը նկարել ու ուղարկել է տելեգրամյան օգտատիրոջը՝ ճշտելու համար, թե կոնկրետ որտեղ է տեղադրված թմրամիջոցը։
Հանրային մեղադրողը, նկատի ունենալով, որ առկա է էական հակասություն մեղադրյալի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև, միջնորդեց հրապարակել նախաքննական ցուցմունքը։
Դատարանի թույլտվությամբ հրապարակվեց մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ի ձերբակալվածի կարգավիճակով տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Հարց- ձերբակալվել եք ՀՀ քր․ օր 393-րդ և 396-րդ հոդվածներով նախատեսված արարք կատարելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով, ի՞նչ կարող եք հայտնել այդ մասին և ընդհանրապես դեպքի վերաբերյալ առաջարկում եմ հայտնել մանրամասն տեղեկատվություն:
Պատասխան- Հայտնում եմ, որ գնացել եմ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը մոտ 17:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոց եմ ուղևորվել Տիտանիկ կամ Նարկո Արմ հստակ չեմ կարող հիշել տելեգրամյան շոփից «շոկո» տեսակի 0,5 գրամ քաշով թմրանյութ գնելու նպատակով և այդ վայրից որտեղից վերցրել եմ թմրանյութը գտել եմ ծամոնի տարայով այդ թմրանյութը, որը առգրավելն եք իմ կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի մեքենայից:
Հարց- «Շոկո» տեսակի թմրամիջոցը երբ եք պատվիրել, ինչ եղանակով, ինչքան գումար եք վճարել դրա համար և ինչ եղանակով, գումարի փոխանցումը ինչպես եք կատարել, առկա է արդյոք վճարման անդորրագիրը թե ոչ։
Պատասխան- Տելեգրամյան հասցեին գրել եմ, նա փոխանցել է Դաշքոինի կոդ այդ կոդով վճարել եմ տերմինալով 8000 ՀՀ դրամ գումար, անդորրագիրը չկա հիմա, տերմինալը չի տվել։ Վճարել եմ 5-րդ մասիվում գտնվող Էվրիկա սուպերմարկետի դրսի մուտքի մոտ գտնվող տերմինալից և այդ եղանակով գնել եմ։ Տելեգրամյան հասցեով ինձ ուղարկված կորդինատներով լուսանկարի օգնությամբ գտել եմ իմ գնած թմրամիջոցը:
Հրապարակումից հետո ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը ոչ միայն չի նշել մեծ քանակությամբ թմրամիջոց գնելու իր շարժառիթի, այն է՝ չբռնվելու ցանկության մասին, այլև հայտնել է, որ ցանկացել է գնել «Շոկո» տեսակի թմրամիջոց, մինչդեռ դատարանում հայտնեց, որ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց է գնել, մեղադրյալը պատասխանեց, որ այդ ժամանակն ինքն իրար խառնված է եղել, քանի որ առաջին անգամ է նման պատմության մեջ ընկել։
3․20․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարանում հարցաքննված փորձագետ Վ․ Հովհաննիսյանի ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ տեղյակ է, թե ինչ վարույթի շրջանակներում է հարցաքննվելու։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ հստակ չի կարող նշել, թե փորձաքննության ներկայացված զանգվածների հետազոտությունը կոնկրետ որ օրն է իրականացվել, քանի որ հետազոտությունը տևել է մի քանի օր։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք փորձաքննության մեջ արտացոլված է, թե ինչ գիտական մեթոդի հիման վրա է այն կատարվել, պատասխանեց՝ այո, բոլոր հետազոտությունները կատարվում են հատուկ ընտրված մեթոդների, գրականության հիման վրա։ Գիտականորեն սահմանված ճիշտ կերպով զանգվածներից առանձնացվում են մասեր, որոնց հիման վրա էլ համապատասխան մեթոդներով իրականացվում է հետազոտություն։ Հետազոտության ընթացքում օգտագործված կշեռքը եղել է Չափագիտության և ստանդարտացման ինստիտուտի կողմից լիցենզավորված և համապատասխան ստուգաչափում անցած սարքավորում, որը հանդիսանում է լաբորատոր կշեռք։ Կա հատուկ սարքավորում, որը հայտնաբերում է ինչպես թմրամիջոցներ, այնպես էլ՝ դրանց հետքեր, և հայտնաբերման պարագայում, դրա արդյունքները արտացոլվում են եզրակացության մեջ, սակայն այն դեպքում, երբ մեկուսիչ ժապավենի մակերեսին թմրամիջոց չի հայտնաբերվում, այն չի կցվում։ Ինքն իրականացրել է մանրադիտակային, քիմիական և կաթիլային հետազոտություններ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչու է իրականացվել մի քանի հետազոտության տեսակ, այլ ոչ թե, օրինակ՝ միայն մանրադիտակային, պատասխանեց, որ մանրադիտակային հետազոտությունը չի արտացոլում զանգվածում առկա ակտիվ բաղադրիչների առկայությունը, ուստի պետք է իրականացնել նաև քիմիական հետազոտություն, իսկ քիմիական հետազոտության ընթացքում, եթե չկիրառվի մանրադիտակ, ապա չի կարող հստակ գնահատվել, թե ինչ տեսակի զանգված է, այլ կերպ՝ հետազոտությունները փոխկապակցված են, և յուրաքանչյուր փուլում, եթե բացառվում է թմրամիջոցի հայտնաբերման հավանականությունը, ապա ավելի մանրակրկիտ ուսումնասիրություն այլևս չի կատարվում, իսկ հակառակ պարագայում՝ շարունակվում է հետազոտությունը։ Տետրահիդրոկանաբինոլ հետքերի առկայությունը հաստատվել է նրբաշերտ քրոմատորագրության մեթոդով, սակայն փորձաքննությունը կազմվում է բոլոր մեթոդների ամբողջությամբ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք իզոմեր և հետք հասկացությունները նույնանում են, պատասխանեց՝ այո, իզոմերը քիմիական հասկացություն է, իսկ վերջինս օգտագործել է հետք հասկացությունը, քանի որ թմրամիջոցը հայտնաբերվել է թիթեղի մակերեսին։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք պարզել են, թե տետրահիդրոկանաբինոլի կոնկրետ որ իզոմերն է հայտնաբերվել, պատասխանեց՝ ոչ, քանի որ հետազոտությունը հստակ ցույց է տալիս, որ զանգվածում առկա է տետրահիդրոկանաբինոլ, և թե կոնկրետ որ իզոմերն է առկա, այլևս էական չէ այդ պարագայում, քանի որ օրենքով ևս նման պահանջ առկա չէ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ փորձաքննության ընթացքում օգտագործված չորացնող սարքի անվանումը նշված չէ եզրակացության մեջ, պատասխանեց, որ դա առանձնակի նշանակություն ունեցող սարք չէ, որի տվյալները պետք է պարտադիր արձանագրվեին, այն պարզապես հաստատուն ջերմաստիճան ապահովող սարքավորում է, և, որպես այդպիսին, կոնկրետ հետազոտության ընթացքում կիրառվող սարք չի հանդիսանում։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե փորձագետն ինչպես կարող է մեկնաբանել այն հանգամանքը, որ, թեև նշեց փորձաքննության ներկայացված զանգվածների հետազոտությունն իրականացվել է մի քանի օր, և դժվար թե առաջին օրը պարզ դարձած լիներ, թե ինչ զանգված է հանդիսանում, ամեն դեպքում, փորձաքննության հենց առաջին օրը փորձաքրեագիտական կենտրոնի տնօրենը գրություն է հասցեագրել վարույթն իրականացնող մարմնին՝ նշելով, թե կոնկրետ ինչ թմրամիջոց է հանդիսանում զանգվածը, ապա պատասխանեց, որ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գրություն ներկայացնելու պահանջ է ստացվել, որին ի պատասխան փաթեթներից հետազոտվել է նախնական 10-ը, այլ ոչ թե՝ ամբողջը, որի վերաբերյալ համապատասխան տեղեկատվություն է ներկայացվել վարույթն իրականացնող մարմնին, իսկ փաթեթների մնացյալ հատվածը հետազոտվել է փորձաքննության հաջորդող օրերին։ Նշեց, որ իր խոսքում որևէ հակասություն չկա, քանի որ ինքը նկատի է ունեցել, որ դժվար թե առաջին օրով իրենք եզրակացություն կարողանային տալ, սակայն գրությանը նախնական պատասխանել կարող էին։ Իրենք սկզբում նմուշն են առանձնացնում և հետազոտում, ապա մնացյալ հատվածը չորացնում։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցի՝ հայտնեց, որ հետազոտության տևականությունը պայմանավորված է եղել աշխատանքային ծանրաբեռնվածությամբ։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցի՝ հայտնեց, որ կենսաբանական բնույթի միայն մանրադիտակային հետազոտությունն է կատարվել։
3.21. Վկա Լաերտ Հայրապետյանի՝ դատաքննության փուլում տված լրացուցիչ ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ, թեև Աղասի Ասատրյանին ինքն է ենթարկել անձնական խուզարկության, սակայն այժմ ամբողջ ընթացքը հիշել չի կարող։ Ամեն դեպքում նշեց, որ բոլոր անձնական խուզարկություններն իրականացվում են միևնույն կերպով՝ ընթերակաների պարտադիր մասնակցությամբ, որի ընթացքում հայտնաբերված իրերը փաթեթավորվում և կնիքվում են։ Չի կարող հիշել, թե կոնկրետ սույն դեպքում քանի փաթեթ է հայտնաբերվել, սակայն իր կողմից հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված և հավանաբար հեռախոս, սակայն հստակ չի հիշում։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված ցանկացած առարկա պարտադիր արձանագրվում է արձանագրության մեջ։ Չեն կարող լինել նաև դեպքեր, երբ հայտնաբերված առարկաներն իրենց կողմից չփաթեթավորվեն և չկնիքվեն, այդ թվում՝ նշեց, որ ընթերակաները ևս ստորագրում են փաթեթների վրա արված կնիքների վրա։ Ինչ վերաբերում է այն հանգամանքին, թե ինչով է պայմանավորված, որ արձանագրության մեջ չի նշվել, որ վերցված առարկաներն իրենց կողմից փաթեթավորվել և կնիքվել են, ապա պատասխանեց, որ դրանք վստահաբար փաթեթավորվել և կնիքվել են, սակայն հնարավոր է, որ շփոթմունքի արդյունքում այդ հանգամանքը չի արտացոլվել արձանագրության մեջ։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ անձնական խուզարկության ընթացքում անձի մոտից հայտնաբերվող բոլոր արգելված իրերը վերցվում և արձանագրվում են։ Ինչ վերաբերում է ակնհայտ ոչ արգելված իրերին, ապա դրանք հնարավոր է չարձանագրվեն և չվերցվեն։ Ինչ վերաբերվում է իրականացվող ցանկացած գործողությունն արձանագրելուն, ապա, ենթադրենք, եթե անձը դիմադրություն է ցույց տալիս խուզարկության ընթացքում, հնարավոր է և այդ մասին չարձանագրեն, քանի որ իմաստ չկա այն արձանագրելու։ Խուզարկությունը կատարվել է բաժնի աշխատակիցների սենյակում։ Ինչ վերաբերում է արձանագրության մեջ անձնական խուզարկության կատարման հստակ տեղն արձանագրելուն, ապա նշվում է, թե որ բաժնում է այն իրականացվել, և եթե սենյակն ունենում է համար, ապա այն ևս գրվում է։ Սույն դեպքում արձանագրության մեջ գրվել է, որ այն կատարվել է Ավանի բաժանմունքում, բայց քանի որ սենյակը համարակալված չի եղել, այդ մասին նշում առկա չէ։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե վկան ինչպես կարող է մեկնաբանել այն հանգամանքը, որ արձանագրության մեջ նշված է միայն իրերի հայտնաբերման, այլ ոչ թե՝ վերցման հանգամանքը, ապա պատասխանեց, որ հնարավոր չէ մի բան հայտնաբերեն, սակայն այն չվերցնեն։ Ի պատասխան այն հարցիին, թե ինչով է պայմանավորված, որ վկան հայտնել է, որ անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված, սակայն արձանագրության մեջ նման նշում առկա չէ, ապա հայտնեց, որ մանրամասներ այժմ չի հիշում։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցի՝ հայտնեց, որ չի եղել դեպք, երբ անձնական խուզարկությամբ որևէ իր հայտնաբերեն, սակայն այն չվերցնեն, ինչ վերաբերում է իր նախկինում արված այն մտքին, որ ոչ արգելված իրերը կարող են չվերցնել, ապա այն ինքը բերել է որպես օրինակ, սակայն նման դեպք տեղի չի ունեցել։
3.22. Վկա Բարեղամ Ավետիսյանի՝ դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ մեղադրյալին դեմքով ճանաչեց։
Ինչ վերաբերում է անձնական խուզարկությանը, ապա իրեն պատահական կանչել են և ինքը գնացել է։ Մինչ իրենց ներս մտնելը որևէ ստուգում չի իրականացվել։ Նախ և՛ խուզարկողը, և՛ խուզարկվողը բարձրացնում են ձեռքերը վերև, որից հետո սկսվում է գործողությունը։ Խուզարկության ընթացքում ինչ վերցվում է, այն արձանագրվում է արձանագրության մեջ։ Վերցվելուց հետո բոլոր առարկաները փաթեթավորվում են, կնիքվում և հանձնվում քննիչին։ Կնիքների վրա իրենք ստորագրում են։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ մեղադրյալի անուն ազգանունը չգիտի, սակայն վստահաբար մասնակցել է նրա մասնակցությամբ գործողության, սակայն հստակ չի կարող հիշել, թե ինչ գործողության է մասնակցել, քանի որ տևական ժամանակ է անցել։ Իրենց կանչել էին որպես ընթերակա, որի ընթացքում հայտնաբերված ամեն բան վերցվել և հանձնվել է քննիչին։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք հաճախ է նման գործողությունների մասնակցել, պատասխանեց՝ ոչ, պատահական է ստացվել։ Չի հիշում, թե մեղադրյալի մոտից ինչ է հայտնաբերվել։ Պնդեց, որ անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրության մեջ արված առաջին ստորագրությունն իրենն է։ Ինքն այնքան ժամանակ է ներկա գտնվել գործողությանը, մինչև հայտնաբերված իրերը փաթեթավորվել, կնիքվել և ստորագրվել են։

4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվել են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Աղասի Արսենի Ասատրյանը, իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ «Տելեգրամ» հավելվածի՝ քննությամբ չպարզված առցանց խանութ-հարթակի օգտատիրոջից ձեռք է բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որը իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցներում, իսկ մի մասը հետագայում իրացնելու նպատակով պահել է իր մոտ։ Աղասի Արսենի Ասատրյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տելեգրամյան հավելվածի միջոցով, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրերից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակները, որոնք թաքցրել է տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է և տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածի նախաքննությամբ չպարզված էջին։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում վերցրել է ընդհանուր խոշոր չափերի 13.13 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 26 հատ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված խմբաքանակը և գնացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայք, որտեղ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով մեկն այլ անձանց հետագայում՝ իրացնելու նպատակով՝ տեղադրել է թաքստոցում և լուսանկարել։ Այնուհետև, 22.08.2024թ. Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայքում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ՝ թաքստոցից հայտնաբերվել և վերցրվել է կպչուն ժապավենով փաթեթավորված 0.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, իսկ 0.85 գրամ, 0.86 գրամ, 0.77 գրամ, 0.87 գրամ, 0.82 գրամ, 0.36 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.38 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.41 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.44 գրամ, 0.37 գրամ, 0.4 գրամ և 0.43 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի հաստատուն քաշով թմրամիջոցի փաթեթները հայտնաբերվել են 22.08.2024թ. վերջինիս կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ։

5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
5.1. Վերլուծելով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանին վերագրվող, Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:

Վերոգրյալի արդյունքում Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնության և շահադիտական դրդումների կետերով մեղադրանքը հիմնավորված չէ, այլ սույն դեպքում գործ ունենք միայն խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացման փաստի հետ՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ․՝
Նախ և առաջ անդրադառնալով մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությանը՝ Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ որպեսզի արարքը որակվի որպես նախնական համաձայնությամբ խմբի կողմից կատարված, պետք է ապացուցվել երկու կամ ավելի անձանց միջև հանցագործության կատարման վերաբերյալ նախապես, մինչև օբյեկտիվ կողմի իրականացումը ձեռք բերված կոնկրետ համաձայնության առկայությունը, ինչպես նաև դերերի հստակ բաշխումը, մինչդեռ դատաքննության ընթացքում հետազոտված որևէ նման տվյալ ձեռք չի բերվել։ Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է նաև, որ զուտ անհայտ օգտատիրոջից կոորդինատներ ստանալու կամ նրան լուսանկարներ ուղարկելու հանգամանքն ինքնին բավարար չէ արարքը որպես նախնական համաձայնությամբ խմբի կողմից կատարված որակելու համար։
Ինչ վերաբերում է շահադիտական դրդումներով ծանրացնող հանգամանքին, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ շահադիտական դրդումը ենթադրում է, որ հանցանքի կատարմամբ անձը նպատակ է հետապնդել ստանալ նյութական օգուտ, մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներում բացակայում է փաստական տվյալ, որը կհաստատեր մեղադրյալի կողմից թմրամիջոցների տեղադրման կամ պահման դիմաց որևէ անձից վարձատրություն ստանալու հանգամանքը:
Ամփոփելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու հիմնարար սկզբունքով՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով վերագրվող որակող հատկանիշներն ապացուցված չեն, ուստի Աղասի Արսենի Ասատրյանի արարքը ենթակա է որակման միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Անդրադառնալով պաշտպանի՝ եզրափակիչ ելույթի ընթացքում ներկայացված փաստարկներին, Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Նախ և առաջ Դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի այն պնդումը, թե անձնական խուզարկության արձանագրության մեջ հեռախոսի փաթեթավորման վերաբերյալ նշման բացակայությունն ինքնին հանգեցնում է այդ ապացույցի, իսկ դրա արդյունքում նաև՝ թվային խուզարկության ու դեպքի վայրի զննության անարժանահավատության (որպես «թունավոր ծառի պտուղ»), անհիմն է, քանզի այն հանգամանքը, որ արձանագրության տեքստում առկա տեխնիկական վրիպակի արդյունքում գրված է բացառապես հայտնաբերվել է և ոչ թե՝ վերցվել է/առգրավվել է արտահայտությունը, դեռևս չի կարող վկայել այն մասին, որ հեռախոսն իրականում չի վերցվել։ Ավելին, դատաքննության ընթացքում հարցաքննված վկա՝ ընթերակա Բարեղամ Ավետիսյանը դատարանում հստակ նշել է, որ ինքը ներկա է եղել անձնական խուզարկության ողջ ընթացքին, հայտնաբերված բոլոր իրերը պարտադիր փաթեթավորվել և կնքվել են, իսկ ինքն անձամբ ստորագրել է կնիքների վրա: Մյուս վկան՝ Լաերտ Հայրապետյանը ևս նշել է, որ իրենց կողմից հայտնաբերված իրերն ու առարկաները վստահաբար վերցվել են, փաթեթավորվել և կնիքվել։
Ինչ վերաբերում է փորձագետի եզրակացության անարժանահավատությանն այն պատճառաբանությամբ, որ փորձագետի կողմից կոնկրետ չի պարզվել, թե տետրահիդրոկանաբինոլի կոնկրետ որ իզոմերն է հայտնաբերվել, ապա Դատարանը գտնում է, որ քրեաիրավական որակման տեսանկյունից իզոմերի կոնկրետացումն իրավաբանական նշանակություն չունի, եթե հաստատված է արգելված նյութի պարունակությունը։ Իսկ ինչ վերաբերում է փորձաքննության եզրակացության մեջ՝ հետազոտության ընթացքում կիրառված սարքավորումների՝ ստանդարտացված լինելու մասին տվյալի բացակայությանը, ապա դրանց ստանդարտացված լինելը հաստատվել է փորձագետի ցուցմունքով։
Անդրադառնալով պաշտպանի այն պնդմանը, որ այնքանով, որքանով մեղադրյալի օրգանիզմում հայտնաբերվել է թմրամիջոց, և վերջինս հանդիսանում է կախվածություն ունեցող անձ, իսկ մյուս կողմից ինչպես մեքենայի խուզարկության, այպես էլ՝ վերջինիս բնակարանի խուզարկության արդյունքում թմրամիջոցների ապօրինի իրացման մասին վկայող որևէ այլ իր կամ առարկա, որպես օրինակ՝ կշեռք, կպչուն ժապավեն և այլն, չի հայտնաբերվել, ուստի ողջամիտ է այն պնդումը, որ մեղադրյալը թմրամիջոցները ձեռք է բերել անձնական օգտագործման նպատակով, ապա Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ թմրամիջոց օգտագործելու փաստն ինքնին չի բացառում զուգահեռաբար թմրամիջոցների իրացմամբ զբաղվելու հանգամանքը, հետևաբար, Դատարանի գնահատմամբ, հայտնաբերված թմրամիջոցների չափերը, դրանց մասերի բաժանված լինելը, մեղադրյալի հեռախոսում հայտնաբերված՝ տեղակայման վայրերի կոորդինատներ պարունակող լուսանկարները դատաքննության ընթացքում հետազոտված այլ ապացույցների հետ համակցության արդյունքում չեն կարող վկայել թմրամիջոցների՝ անձնական օգտագործման մասին նախատեսված լինելու մասին։ Ինչ վերաբերում է մեքենայի խուզարկության և բնակարանի խուզարկության արդյունքում թմրամիջոցների ապօրինի իրացման մասին վկայող որևէ այլ իր կամ առարկա չհայտնաբերվելու հանգամանքին, ապա հարկ է նկատել, որ թմրանյութերի ապօրինի իրացման ներկայիս սխեմաների պայմաններում, երբ թմրամիջոց տեղադրող անձանց արդեն իսկ տրամադրվում են մասերի բաժանված, կշռված և փաթեթավորված առանձին փաթեթներ, իրացման մասին վկայող այլ առարկաների չհայտնաբերումը որևէ կերպ չի կարող վկայել որպես ի սկզբանե դրա նպատակի բացակայություն։
Դատարանը հարկ է համարում նկատել նաև, որ արժանահավատ չէ մեղադրյալի դատաքննական ցուցմունքն այն հանգամանքը հաշվառմամբ, որ դատաքննության ընթացքում մեղադրյալը հայտնել է, որ 26 փաթեթ թմրամիջոցը ձեռք է բերել բացառապես անձնական օգտագործման համար՝ 150.000 ՀՀ դրամ վճարելով, մինչդեռ նախաքննության ընթացքում պնդել է, թե իբր գնում էր 8000 ՀՀ դրամով գնված 0,5 գրամ «Շոկո» տեսակի թմրամիջոց վերցնելու, իսկ մնացած փաթեթները /մաստակի տուփով/ պարզապես գտել է:
Ավելին, մեղադրյալի ոչ արժանահավատ ցուցմունքի մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ մի կողմից՝ մեղադրյալը միանգամից մեծ քանակությամբ թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքը մեկնաբանել է որպես թմրամիջոցի փաթեթներն անընդհատ վերցնելու արդյունքում բռնվելու ռիսկը նվազեցնելու միջոց, մինչդեռ վերջինիս հեռախոսում հայտաբերվել են բազմաթիվ թմրամիջոցների տեղակայումների լուսանկարներ, ինչը վկայում է այն մասին, որ մեղադրյալն ամենևին չի խուսափել հաճախակի թմրամիջոցների փաթեթներ վերցնելուց։

5.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի /արարքի կատարման պահին գործող/ համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
2) շահադիտական դրդումներով,
3) խոշոր չափերով,
(…)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
(…)»:

5.3. Վերոհիշյալ իրավադրույթների համատեքստում Դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներին, արձանագրում է, որ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Որպես մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալի խնամքին երեք անչափահաս երեխաների առկայությունը։
5.4. Քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ, հաշվի առնելով կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, մեղքի ձևը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի հետ, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է ազատազրկման ձևով պատժի:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար վերջինիս նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
5.4․ Անդրադառնալով պատիժը մեղադրյալի կողմից կրելու հարցին և այս համատեքստում քննարկելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ պատժի պայմանականորեն չկիրառումը քրեաիրավական բառացիկ ինստիտուտ է, որի պարագայում Դատարանը պետք է ունենա ներքին համոզվածություն այն մասին, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, որը պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս նշել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը, հաշվի առնելով կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների բնույթն ու կարևորությունը, Դատարանը գտնում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պարագայում չի ապահովվի պատժի նպատակների իրացվելիությունը, հետևաբար Դատարանն արձանագրում է, որը մեղադրյալը պատիժը պետք է կրի:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը պատիժը պետք է կրի, միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը սույն վարույթի շրջանակներում 2024 թվականի օգոստոսի 21-ից անընդմեջ գտնվել է անազատության մեջ, ուստի ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի սկիզբ պետք է համարել այդ օրը:
5.5. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
5.6. Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը և դատանյութագիտական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության ներկայացված և հետագայում ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին ՀՀ ՔԿ «Փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ստացված, փորձագետի թիվ N 1277 Ք-24 եզրակացությամբ հաստատված, 9.81 գրամ և 0,72 գրամ՝ ընդհանուր՝ 10.53 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածները վերադարձնել նախաքննության մարմնին՝ թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով, իսկ դեպքի պահին մեղադրյալ` Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից շահագործվող և քաղաքացի Գրիգոր Հակոբի Հարությունյանին սեփականության իրավունքով պատկանող «ՕՊեԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը պատասխանատու պահպանության է հանձնվել օրինական տիրապետողին, դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել օրինական տիրապետողի տնօրինմանը:
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
5.7. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.8․ Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածով, գտնում է, որ վարութային ծախսերը պետք է վճարվեն պետական միջոցների հաշվին։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի օգոստոսի 21-ից։
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը և բացակայելու արգելը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը և դատանյութագիտական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության ներկայացված և հետագայում ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին ՀՀ ՔԿ «Փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ստացված, փորձագետի թիվ N 1277 Ք-24 եզրակացությամբ հաստատված, 9.81 գրամ և 0,72 գրամ՝ ընդհանուր՝ 10.53 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածները վերադարձնել նախաքննության մարմնին՝ թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով, իսկ դեպքի պահին մեղադրյալ` Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից շահագործվող և քաղաքացի Գրիգոր Հակոբի Հարությունյանին սեփականության իրավունքով պատկանող «ՕՊեԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը պատասխանատու պահպանության է հանձնվել օրինական տիրապետողին, դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել օրինական տիրապետողի տնօրինմանը։
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
ԵԴ1/3559/01/24
Երևան քաղաքի
առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարան՝
Նախագահող դատավոր՝
Ա.Մելիքսեթյան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան),

Նախագահությամբ դատավոր՝ Ա.Նիկողոսյանի,

«13» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան
գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵԴ1/3559/01/24 որոշման դեմ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք Վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի հատուկ վերանայման բողոքը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Վարութային նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Առաջին ատյանի դատարանը ստանձնել է ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով վարույթը:
Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ՝ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք Վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ, մերժվել է:
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի պաշտպանի միջնորդությունը բավարարվել է՝ և վերջինիս նկատմամբ համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել՝ տնային կալանքը՝ 3 /երեք/ ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը:
2. Վերոնշյալ որոշման դեմ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք Վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ թիվ ԵԴ1/3559/01/24 գործով օրինականությունը և հիմնավորվածությունը հաստատող նյութերի հետ միասին, մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 31-ին հանձնվել է Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Ա.Նիկողոսյանին:

Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և բողոքի պահանջը.
3. Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք Վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանը (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր) ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է հետևյալը.
«(…)Գտնում եմ, որ բողոքարկվող դատական ակտով թույլ է տրվել դատական սխալ` այն է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, ինչն ազդել է գործի ելքի վրա: Մասնավորապես, ուսումնասիրելով դատական ակտում առկա պատճառաբանությունները և եզրահանգումը, պետք է փաստել, որ խորությամբ քննարկման առարկա չեն դարձրել խափանման միջոցի կիրառման համար սկզբունքային նշանակություն ունեցող այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են մեղադրյալին վերագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող հանգամանքների իրական ազդեցությունը մեղադրյալի դատավարական վարքագծի վրա, ինչի արդյունքում չեն պահպանվել բնագավառը կարգավորող նախադեպային իրավունքի չափորոշիչները: Անդրադառնալով նշված չափորոշիչներին պետք է փաստել հետևյալը. (…)
Վերոգրյալ դիրքորոշումների համատեքստում անդրադառնալով բողոքարկվող դատական ակտին պետք է փաստել, որ ցանկացած խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը պայմանավորված է մեղադրյալի վարքագիծը կանխատեսելի և վերահսկելի դարձնելու վարույթն իրականացնող մարմնի ցանկությամբ: Այն կիրառվում է օրենսդրությամբ հստակ մատնանշված հիմքերի շրջանակներում, որոնց նպատակը մեղադրյալի վարքագծի այս կամ այն բացասական դրսևորման կանխարգելումն է: Այս տեսանկյունից ընտրված խափանման միջոցը պիտի ունակ լինի լուծել այն կանխարգելիչ խնդիրները, որոնք հետապնդվում են վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից դրա ընտրությամբ և կիրառմամբ, այլապես հարվածի տակ կարող է դրվել ողջ նախաքննության արդյունավետությունը: Այս դիրքորոշման տեսանկյունից պետք է փաստել հետևյալը, մասնավորապես.
քրեական վարույթով կատարված նախաքննությունից հետևում է, որ Աղասի Ասատրյանը ձերբակալվել և բերվել է ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժին թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության կասկածանքով: Այնուհետև նա տեղի ունեցած նախաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ, ինչը հնարավոր չի գնահատել որպես դրական դատավարական վարքագիծ, իսկ տրամադրվածության նման վիճակի, արարքի բարոյական պախարակելիության վերաբերյալ անձի ունեցած պատկերացումների վերաբերյալ տեղեկությունների բացակայության պայմաններում մեծանում է փախուստի դիմելու, պատժից ու պատասխանատվությունից խուսափելու հավանականությունը:
Միևնույն ժամանակ փաստ է այն, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանին է մեղսագրվում հանցագործության կատարում, որը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն համարվում է ծանր հանցագործություն, ինչի համար, համաձայն օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի նախատեսված է պատժատեսակ բացառապես ազատազրկման ձևով 4-8 տարի ժամկետով: Արարքի ներկայիս իրավական գնահատականի պարագայում ամբողջն իր համակցության մեջ հիմք է տալիս եզրակացնելու, որ առկա է փախուստի բավական զգալի հավանականություն, հետևաբար ակներև է, որ մեղսագրվող արարքի հակազդման համար նախատեսված պատժաչափն առաջացնում է մտավախություններ, որոնք ենթակա են մանրակրկիտ քննարկման ու գնահատման:
Խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության պայմաններից առաջինից անցում կատարելով խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության պայմաններից հաջորդին՝ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելուն՝ պետք է փաստել, որ ինչպես ցույց է տալիս պրակտիկան թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունն առհասարակ ունի ռեցիդիվելու բարձր ռիսկայնություն, ինչը կապված է ինչպես անձի կենսաբանական պահանջմունքների առանձնահատկությունների հետ, այնպես էլ նյութական այն շահով, որ ապահովում է առնչությունը թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ: Քրեական վարույթով կատարված նախաքննությունից հետևում է, որ Աղասի Ասատրյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է տելեգրամյան անհայտ օգտատիրոջ հետ խմբի կազմում: Պետք է փաստել, որ, նա այս արարքի կատարմամբ հետապնդել է շահույթ ստանալու նպատակ, հետևաբար այս փաստարկի համատեքստում անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության պայմաններից մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելուն՝ պետք է փաստել, որ սույն բողոքի նախորդ պարբերության մեջ հիշատակված փաստական տվյալների հաշվառմամբ մեծ է հավանականությունը, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանը կարող է կատարել նույնասեռ արարքներ, որոնց համար նա ներկայումս գտնվում է մեղադրյալի կարգավիճակում: Ինչպես երևում է պրակտիկայից թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունն առհասարակ ունի ռեցիդիվելու բարձր ռիսկայնություն, ինչը կապված է ինչպես անձի կենսաբանական պահանջմունքների առանձնահատկությունների հետ, այնպես էլ նյութական այն շահով, որ ապահովում է առնչությունը թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ: Այս դիրքորոշումը ձևավորվել է վերլուծության ենթարկելով մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանին մեղսագրվող արարքի փաստական հանգամանքները և ֆինանսական վիճակի վերաբերյալ գործում առկա ապացույցները: Բանն այն է, որ մեղադրյալը հստակ գիտակցված գնացել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության մեջ ներառվելու միջոցով եկամուտ վաստակելու ճանապարհով: Դատաքննության ընթացքում պաշտպանական կողմը պնդել է, որ նա թեև չգրանցված, սակայն ունի աշխատանք, սակայն ակնհայտ է, որ եթե նույնիսկ այս պնդումը համապատասխանում է իրականությանը, ապա աշխատանքը չի լուծել կամ ամբողջովին չի լուծել նրա պատվավոր կեցության խնդիրներն ու նրան հետ չի պահել վերոգրյալ պայմաններում լրացուցիչ եկամուտ ունենալու գայթակղությունից, որի արդյունքը նրա վերաբերյալ կազմված մեղադրանքի տեքստն է: Սա նշանակում է, որ արագ վաստակվող եկամուտը մնում է որպես հարակայող անհրաժեշտություն, ուստի այս տրամաբանությամբ մեծ են ռիսկերը, որ մեղադրյալը կարող է կատարել այլ, նույնասեռ արարք, ուստի այս դեպքում առաջանում է այդ ռիսկերը հավասարակշռելու խիստ անհրաժեշտություն:
Նման պայմաններում տեղին է հիշատակել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի (Bernobic՛ v. Croatia) գործով 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի որոշմամբ արտահայտած այն դիրքորոշումը համաձայն որի մեղադրյալի մշտական աշխատանք կամ կանոնավոր ամսական եկամուտ չունենալու հանգամանքը կարող է բավարար լինել գնահատելու, որ անձը, ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում, կարող է շարունակել թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությունը (տես Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի գործով 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի որոշման 70-րդ և 71-րդ կետերը):
Անդրադառնալով դատարանի կողմից ընտրված տնային կալանք խափանման միջոցին՝ պետք է փաստել, որ այն որպես խափանման միջոց ի վիճակի է լուծել հավասարակշռության վերը արծարծված խնդիրը և այն բովանդակապես նման է բուն կալանք խափանման միջոցին, սակայն նմանությամբ հանդերձ հենց ինքը եվրոպական դատարանն է ընդունում, որ այդ երկու խափանման միջոցների միջև առկա են նշանակալի տարբերություններ, որոնք արտահայտվում են այն «զրկանքների» խորությամբ, որոնք պատճառվում են անձին ընտրված խափանման միջոցով, մասնավորապես Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի գործով 05.07.2016թ. որոշմամբ եվրոպական դատարանը նշել է, որ տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառումը հիմնականում ենթադրում է անձի իրավունքների ավելի քիչ սահմանափակումներ, ինչպես նաև կալանավորված անձին ավելի նվազ աստիճանի տառապանքների կամ անհարմարությունների պատճառում, քան նրան քրեակատարողական հիմնարկում (բանտում) կալանքի տակ պահելու դեպքում: Ակնհայտ է, որ տնային կալանքի պարագայում սահմանափակվում է անձի տեղաշարժի իրավունքը, սակայն խափանման միջոցի խնդիրը ոչ միայն այդ հիմնարար հարցի լուծումն է, այլ այնպիսի պայմանների ստեղծումը, որի պարագայում անձը զերծ կմնա հանցագործություններ կատարելու գայթակղությունից և զերծ կմնա դատավարության այլ մասնակիցների վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու գայթակղությունից: Եթե մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի պարագայում այս կամ այն կերպ նրա տեղաշարժի իրավունքը տեսականորեն սահմանափակվել է, եթե ինչ-որ նախադրյալներ ստեղծվել են վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ նրա ֆիզիկական ներկայությունը ապահովելու համար, ապա նրա նկատմամբ ընտրված տնային կալանքով մնացյալ խնդիրների լուծումը հաստատապես հայտնվել է կասկածի տակ: Եվ ահա, թե ինչու.
թեև դատարանը կայացված դատական ակտով պարտավորեցրել է մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանին իր բնակության վայրում չհյուրընկալել այլ անձանց, նույնիսկ արգելել ունենալ նամակագրություն և չօգտվել հեռահաղորդակցության այլ ձևերից, սակայն այդ պարտավորվածության պահպանությունը տնային կալանքի պարագայում փաստացի հանձնված է մեղադրյալի բարեխղճությանը: Եթե տեխնիկական միջոցները, որոնցով պրոբացիայի ծառայությունն իրականացնում է խափանման միջոցի պայմանների պահպանության վերահսկողությունը, ի վիճակի են վերահսկել տեղանքի մի հատվածից մյուսը տեղափոխվելու տեղաշարժվելու հավանականությունը, ապա այդ տեխնիկական միջոցները բացարձակապես անընդունակ են արձանագրելու այլ անձանց ելումուտը անձի բնակության վայր, մինչդեռ նկատի ունենալով այն փաստական հանգամանքները, որոնց պայմաններում մեղադրյալը կատարել է իրեն մեղսագրվող արարքը, մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու պայմանի ապահովվածության տեսանկյունից խիստ անհրաժեշտ է վերահսկողության տակ պահել այլ անձանց հետ հանդիպելու մեղադրյալ Ասատրյանի ցանկությունները, ավելի ստույգ՝ բացառել այդ ցանկությունների ծնունդը: Հարկ է փաստել, որ ընտրված խափանման միջոցը այս հարցը չի լուծում, ուստի սույն բողոքում հիշատակված փաստական տվյալների հաշվառմամբ մեծ է հավանականությունը, որ մեղադրյալն անձամբ, այլ անձանց օժանդակությամբ կամ նրանց հետ մեկ խմբի կազմում կարող է կատարել նույնասեռ արարքներ, որոնց համար նա ներկայումս գտնվում է մեղադրյալի կարգավիճակում:
3. Հատուկ վերանայման բողոքի պահանջը.
Արձանագրված դիրքորոշումների հաշվառմամբ պետք է փաստել, որ քրեական վարույթի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման արդյունքում սույն դեպքում առկա են մտավախություններ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության պայմանների պահպանվածության առումով, որոնք ենթակա են մանրակրկիտ քննարկման ու գնահատման ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսգրքերի հիմնարար սկզբունքների պահպանվածության նկատմամբ շահագրգռության համատեքստում: Նման պայմաններում հաշվի առնելով մեղադրյալ՝ Աղասի Ասատրյանի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները գտնում եմ, որ առկա է մեղադրյալ՝ Աղասի Ասատրյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտություն և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը, ուստի գտնում եմ, որ առկա է հասարակական շահագրգռվածություն, որը մեղադրյալի անմեղության կանխավարկածի հաշվառմամբ կարող է արդարացնել նահանջը նրա անձնական ազատության հարգանքի սկզբունքից: (…)»:
Վերոգրյալի հիման վրա Բողոքաբերը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է բեկանել Երևանի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/3559/01/24 գործով 2024թ. դեկտեմբերի 16-ի «Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին» որոշումը և մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ իբրև խափանման միջոց ընտրել կալանքը:

Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները.
4. Վարույթի մասնակիցները բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ, բողոքի պատասխաններ չեն ներկայացրել։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
5. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված նյութերը, գտնում է, որ սույն հատուկ վերանայման բողոքի քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցին. հիմնավորված են արդյո՞ք Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵԴ1/3559/01/24 որոշմամբ արտահայտված հետևությունները:
6. Պատասխանելով սույն որոշման 5-րդ կետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով՝
(…)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով (…)»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
(…)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
Խափանման միջոց, այդ թվում՝ կալանք, կիրառելու իրավաչափության պայմաններն ամրագրած են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով, որի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: (...)»:
Միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը:
2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները:
3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել`
1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը.
2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը.
3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս: (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:
2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»:
7. Կալանքի այլընտրանքների օգտագործման կարևորության մասին են վկայում ՀՀ Սահմանադրության կարգավորումները անձնական ազատության սահմանափակման մասին։ Մասնավորապես, անձնական ազատությունից զրկել կարելի է միայն Սահմանադրությամբ նախատեսված դեպքերում և օրենքով նախատեսված կարգով։ Այսինքն, բարձրագույն իրավական ակտով սահմանվել և որոշակիացվել են այն դեպքերը, երբ հնարավոր է անձի ազատությունից զրկումը և/կամ սահմանափակումը և երբ հնարավոր չէ: Այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումը կարևոր է ոչ միայն բանտերի գերբնակեցումից խուսափելու համար, այլև նվազագույնի հասցնելու համար կալանքի բացասական ազդեցությունն այն անձանց վրա, ովքեր մեծ վտանգ չեն ներկայացնում իրենք իրենց կամ ուրիշների համար, փախուստի դիմելու տեսանկյունից վտանգ չեն ներկայացնում կամ այլ պատճառներով նրանց կալանավորելու անհրաժեշտություն չկա։
8. Անդրադառնալով Բողոքաբերի՝ հատուկ վերանայման բողոքում վկայակոչված փաստարկներին այն մասին, որ սխալ են Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները՝ խափանման միջոցի կիրառման նպատակների մասով, քանի որ առկա է դեռևս մեղադրյալի կողմից գործի քննությանը միջամտելու և դատավարության մասնակիցների վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու, ինչպես նաև հանցանք կատարելու հավանականությունը, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավորված են Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն այն մասով, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի կիրառման անհրաժեշտությունը ըստ էության բացակայում է:
Նման դիրքորոշումը պայմանավորված է մասնավորապես նյութերում առկա փաստերից բխող այն ենթադրություններով, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանը նախկինում դատապարտված կամ այլ կերպ արատավորված չի եղել, ունի մշտական բնակության վայր, անչափահաս երեխաներ, հիվանդ կին: Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը վերահաստատելով առաջին ատյանի դատարանի իրավաչափ հետևությունները փաստում է, որ դատավարության մասնակիցների վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը քննարկելիս էական հանգամանք է հանդիսանում սույն գործով որպես վկաներ՝ պարեկային ծառայության աշխատակիցների հանդիսանալը:
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ թեև վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի կողմից փախուստի դիմելու և գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, այնուամենայնիվ այն այնչափ բարձր չէ, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներից թերևս ամենախիստ միջոցի կիրառմամբ հնարավոր չլինի ապահովել վերջինիս պատշաճ քրեադատավարական վարքագիծը:
Հարկ է ընդգծել նաև, որ խափանման միջոցի կիրառման նպատակներն ունեն կանխատեսական, մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ: Ընդ որում, այդ կանխատեսող գործողություններն անհրաժեշտ է հիմնավորել քրեական վարույթով ձեռք բերված որոշակի նյութերով, իսկ որպես այդպիսին կարող են հանդես գալ նաև այդ նյութերով դատարանին հասու դարձած որոշակի փաստական տվյալները կամ այդպիսի տվյալների համակցությունը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ անընդունելի է խափանման միջոցի նպատակները հաստատող կանխատեսական դատողությունները նույնացնել արդեն իսկ կատարված արարքի հետ, քանզի սույն պարագայում քրեական վարույթին խոչընդոտելն արդեն իսկ քրեական օրենքով արգելված արարք է, մինչդեռ խափանման միջոցի հիմքերի համատեքստում այդ հնարավոր արարքը կատարելու վերաբերյալ ենթադրությունն ունի միայն ապագային վերաբերող կանխատեսական բնույթ և չի անցնում ողջամիտ կասկածի շեմը: Այլ կերպ ասած՝ դատարանը խափանման միջոցի հիմքերին անդրադառնալիս գնահատման է ենթարկում միայն այդ արարքների կատարման հնարավորության ռիսկը և ոչ թե կատարած կամ չկատարած լինելու վերաբերյալ հաստատված փաստերը:
9․Վերոշարադրյալի հիման վրա, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելով տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, այն է՝ քրեադատավարական օրենքի էական խախտում և գործով ըստ էության կայացրել է ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բեկանելու իրավաչափ հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ և 393-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը՝

Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք Վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵԴ1/3559/01/24 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/3559/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 04-12-2024
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 17175524
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Աղասի Արսենի Ասատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, խմբի կազմում իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ «Տելեգրամ» հավելվածի՝ քննությամբ չպարզված առցանց խանութ-հարթակի օգտատիրոջից ձեռք է բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որը շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցներում, իսկ մի մասը հետագայում իրացնելու նպատակով պահել է իր մոտ։ Աղասի Արսենի Ասատրյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տելեգրամյան հավելվածի միջոցով, նախնական համաձայնության գալով՝ թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող «Տելեգրամ» հավելվածի` քննությամբ՝ չպարզված՝ առցանց խանութ-հարթակի օգտատիրոջ հետ, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել խմբի կազմում, մասնավորապես՝ վերջինիս կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով՝ տարբեր հատվածներում տեղադրելու հարցի շուրջ՝ եկամուտ ստանալու պայմանով։ Համաձայնություն ձեռք բերելուց և գործողությունների կատարումը՝ դերաբաշխելուց հետո, իրենց միջև առկա կապը քողարկելու նպատակով Աղասի Արսենի Ասատրյանը կապի մեջ է գտնվել անհայտ անձին պատկանող և վերջինիս կողմից օգտագործվող «Տելեգրամ» հավելվածի քննությամբ չպարզված էջի հետ և իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու համար, դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում, անհայտ անձի կողմից ստանալով թմրանյութի վաճառքի ենթակա խմբաքանակը տեղադրելու վերաբերյալ հանձնարարություն, անձամբ անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրերից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակները, որոնք թաքցրել է տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է և տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածի նախաքննությամբ չպարզված էջին՝ դրանով իսկ իր գործողություններով փոխլրացնելով վերջիններիս կողմից թմրանյութեր իրացնելուն։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում վերցրել է ընդհանուր խոշոր չափերի 13.13 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 26 հատ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված խմբաքանակը և գնացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայք, որտեղ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով մեկն այլ անձանց հետագայում՝ իրացնելու նպատակով՝ տեղադրել է թաքստոցում և լուսանկարել։ Այնուհետև, 22.08.2024թ. Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայքում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ՝ թաքստոցից հայտնաբերվել և վերցրվել է կպչուն ժապավենով փաթեթավորված 0.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, իսկ 0.85 գրամ, 0.86 գրամ, 0.77 գրամ, 0.87 գրամ, 0.82 գրամ, 0.36 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.38 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.41 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.44 գրամ, 0.37 գրամ, 0.4 գրամ և 0.43 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի հաստատուն քաշով թմրամիջոցի փաթեթները հայտնաբերվել են 22.08.2024թ. վերջինիս կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ։
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Աղասի
Ազգանուն Ասատրյան
Հայրանուն Արսենի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 393 Մաս 2 Կետ 1,2,3/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/
Վիճակագրական տողի համարը 19.1
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.4
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 04-12-2024
Նախագահող դատավոր
Անուն Արմինե
Ազգանուն Մելիքսեթյան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Ամսաթիվ 01-07-2022
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
Որոշման ամսաթիվ 06-12-2024
Որոշում Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
ԵԴ1/3559/01/24
«06» դեկտեմբերի 2024թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ա. Մելիքսեթյանս, ուսումնասիրելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի`

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 17175524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3559/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 05-ին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով,
Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի`

Թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, ստանձնել վարույթ և նշանակել նախնական դատալսումներ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, ժամը 17:30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Ավան նստավայրում (ք.Երևան, Գյուլիքևխվյան 20, դահլիճ N 3):
Գործը վարույթ ստանձնելու պահից երկու օրվա ընթացքում այդ մասին տեղյակ պահել հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակցին՝ նրան ուղարկելով սահմանված ձևի հուշաթերթիկ` հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով սահմանված հարցերի կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի պարզաբանմամբ:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր
Կազմակերպության անուն ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների Դատախազության դատախազ Ա․ Գրիգորյան
Կազմակերպության հասցե ք. Երևան, Բորյան 1ա
Դատավարության կողմեր
Անուն Աղասի
Ազգանուն Ասատրյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Սուրեն
Ազգանուն Նազարյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 16-12-2024
Ժամ 17:30
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2024 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 16-12-2024
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 16-12-2024
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի փոխելը
Որոշման բովանդակություն Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը
երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին

ԵԴ1/3559/01/24

«16» դեկտեմբերի 2024թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող՝ Ն․ Թոփուզյանի, պաշտպան՝ Ս․ Նազարյանի, մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի, քննելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը․
2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի օգոստոսի 21-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Աղասի Արսենի Ասատրյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 23-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, շահադիտական դրդումներով, ընդհանուր խոշոր չափի 13.13 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված, քրեական վարույթի նախաքննությամբ հստակ պարզված 26 փաթեթները, որոնցից 1,82 գրամ հաստատուն չոր քաշով առնվազն մեկ փաթեթը Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեում տեղադրելով ապօրինի իրացնելու, իսկ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված կարմիր և կանաչ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված «zip» տեսակի փականով պոլիէթիլենային փաթեթներում լցված ընդհանուր 12,31 գրամ հաստատուն չոր քաշով 25 փաթեթները ապօրինի իրացնելու նպատակով իր կողմից շահագործվող «ՕՊԵԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում ապօրինի պահելու դրվագով թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով նոր վարույթ անջատելու և նախաքննությունը թիվ 17175524 համարի ներքո շարունակելու մասին։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 17175524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3559/01/24 դատական գործի համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:


Դատական նիստի մասնակիցների հայտարարությունները.
Հանրային մեղադրող Ն․ Թոփուզյանը հայտնեց, որ փաստաթղթային և անձնային մի շարք ապացույցներ են ներկայացվել, անձնային ապացույցների տեսանկյունից պետք է փաստել, որ դատակոչված են երեք վկաներ, որոնից երկուսը պարեկներ են, մեկը՝ ոստիկանության նախկին աշխատակից, ուստի այս տեսանկյունից կարծում է, որ իրատեսական չի լինի պնդել, որ մեղադրյալը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է տեսականորեն ազդեցություն գործադրել գործով անցնող վկաների վրա։
Իրավաչափության մյուս տեսանկյունից, գտնում է, որ հանցանք կատարելու հավանականությունը բարձր է այն պատճառաբանությամբ, որ մեղադրյալին մեադրանք է առաջադրված թմրամիջոցների ապօրինի իրացման համար, ընդ որում՝ շահադիտական դրդումներով, այսինքն՝ դրդապատճառը եղել է ապօրինի հարստացման հեռանկարը, և նշվածը համակցության մեջ դիտարկելով այն հանգամանքի հետ, որ մեղադրյալը նախկինում հանրօգուտ աշխատանքով զբաղված չի եղել, եկամտի որևէ այլ աղբյուր չի ունեցել, գտնում է, որ կա բարձր հավանականություն, որ մեղադրյալը, գտնվելով ազատության մեջ, կարող է կատարել համասեռ բնույթի նոր հանրորեն վտանգավոր արարք։
Միաժամանակ պետք է արձանագրել, որ մեղադրյալին մեղսագրվում է հանրորեն վտանգավոր արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որը համարվում է ծանր հանցագործություն, ուստի գտնում է, որ ընտրված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ և ժամկետը երկարաձգել, քանի որ առկա է նաև մեծ հավանականություն, որ մեղադրյալը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է չկատարել իր վրա դրված պարտականությունները, մասնավորապես՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով չներկայանալ, փոխելու իր մշտական բնակության վայրն առանց վարույթն իրականացնող մարմնի տեղյալ պահելու և փախուստի դիմել՝ դատավճռի ի կատար ածումն անհնարին դարձնելու նպատակով։
Միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 ամիս ժամկետով՝ առանց սահմանափակումների։
Պաշտպան Ս․ Նազարյանը դատարանին ներկայացրեց մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի անձը բնութագրող փաստաթղթեր, ինչպես նաև հայտնեց Դատարանին, որ Աղասի Ասատրյանը մասնավոր հիմունքներով տաքսի ծառայություն է մատուցել, իսկ նրա կողմից յուրաքանչյուր անգամ վարույթն իրականացնող մարմնին հայտնած այն տեղեկությունը, որ չի աշխատում, պայմանավորված է եղել այն հանգամանքով, որ վերջինս պատկերացրել է, որ «աշխատել» ասվածի տակ պետք է հասկանալ միայն պետական, գրանցված աշխատանքը։
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցի ըստ էության քննարկմանը՝ հայտնեց, որ Աղասի Ասատրյանը պարեկներին մոտելանուն և արգելված իրեր ունենալու հարցին ի պատասխան ի սկզբանե անկեղծորեն հայտնել է իր ավտոմեքենայում գտնվող ենթադրյալ թմրամիջոցի առկայության մասին, այն պայմաններում, երբ վերջինիս կողմից ստելու դեպքում, պարեկային ծառայողների իրավաչափ գործելաոճով առաջնորդվելու պայմաններում, որևէ հարկադրանքի միջոցի չէին դիմելու, մեքենան չէին խուզարկելու, և Ա․ Ասատրյանի փաստաթղթերը ստուգելուց հետո, վերջինս կարող էր հեռանալ նշված վայրից։
Նույն տրամաբանությամբ մեղադրյալը վարույթն իրականացնող մարմնին է տրամադրել իր բջջային հեռախոսի գաղտնաբառը, իսկ չտրամադրելու դեպքում վարույթն իրականացնող մարմինը որևէ կերպ չէր կարող զննել դրա պարունակությունը, բացի այդ, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք և հետազոտման համար փորձանմուշ, որի արդյունքում հայտնաբերվել է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի հետքեր։
Այսպիսով Ա․ Ասատրյանն իր գործողություններով օժանդակել է հանցագործության բացահայտմանը, ընդունում է գործի փաստական հանգամանքները, չի ընդունում միայն արարքի իրավական որակումը, մասնավարպես այն, որ իր ավտոմեքենայում հայտնաբերված թմրամիջոցները չեն պահվել իրացնելու նպատակով, այլ եղել են անձնական օգտագործման համար։ Ասատրյանի կողմից թմրամիջոցներ օգտագործելու հանգամանքը հաստատվել է նաև փորձաքննության արդյունքում։ Գործով բոլոր վկաները պարեկային ծառայության աշխատակիներ են, իսկ փաստաթղթային և իրեղեն ապացույցները գտնվում են Դատարանի տիրապետության ներքո, ուստի նման պայմաններում խոսք չի կարող գնալ գործով անցնող անձանց վրա որևէ ճնշում գործադրելու մասին, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցների ոչնչացման կամ վնասման մասին։
Աղասի Ասատրյանի խնամքին են թոշակառու, վատառողջ ծնողները, վատառողջ կինը, անչափահաս երկու երախաները, որոնցից մեկն ունի առողջական լուրջ խնդիրներ, Աղասի Ասատրյանը բնութագրվում է դրական, դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել, ունի առողջական խնդիրներ, ծառայել է զինված ուժերում, ունի մշտական բնակության վայր, աշխատել և հոգացել է ընտանիքի կարիքները։ Բացի այդ, Ասատրյանի կինը պետք է մեկ օր հետո ենթարկվի վիրահատության և Աղասի Ասատրյանի կալանքի տակ գտնվելու պարագայում վերջինիս կինը և մանկահասակ երեխաները կմնան առանց խնամքի։
Հաշվի առնելով մեղադրյալի անձը և ընտանեկան դրությունը բնութագրող փաստական տվյալները, ամուր սոցալական կապերը՝ կարելի է եզրահանգել, որ Ասատրյանը չի թաքնվի քննությունից և կդրսևորի պատշաճ վարքագիծ, չի կատարի հանցագործություն։
Միջնորդեց Դատարանին Աղասի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել տնային կալանքը՝ համապատասխան սահմանափակումներով, ինչպես նաև անհրաժեշության դեպքում միջնորդում է նաև համակցված կիրառել գրավ խափանման միջոցը։
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանը միջնորդեց Դատարանին իր նկատմամբ կիրառել տնային կալանք խափանման միջոցը։

Քննարկելով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը.
<<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…)
գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)>>:
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար.
2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար.
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով.
5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով.
6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով.
7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում:
Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, Աղասի Արսենի Ասատրյանի առնչությունը ենթադրյալ հանցանքի կատարմանն առկա է:
Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար:
Անդրադառնալով կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը.
Հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը, բնույթը, կատարման մեխանիզմը՝ Դատարանն արձանագրում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքի առկայությունը, միևնույն ժամանակ, գնահատման ենթարկելով մեղադրյալի նախաքննության ընթաքում դրսևորած պատշաճ վարքագիծը, վարույթն իրականացնող մարմնին օժանդակելու հանգամանքը, Դատարանը գտնում է, որ այս հիմքը խիստ նվազ է։
Այս համատեքստում Դատարանը, համակարծիք լինելով հանրային մեղադրողի այն դիտարկման հետ, որ այնքանով, որքանով վարույթով անցնող վկաներից երկուսը պարեկային ծառայության աշխատակիցներ են, իսկ մյուսը՝ ոստիկանության նախկին աշխատակից, արձանագրում է, որ անիրատեսական է մեղադրյալի կողմից վկաների վրա ազդեցություն գործադրելու ձևով վարույթին խոչընդոտելու հավանականությունը։
Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը հանդիսանում է ՀՀ քաղաքացի, ունի ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր, կայուն կապեր և ընտանիք, գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը խիստ նվազ է:
Քննարկելով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականության հարցը, Դատարանը, հաշվի առնելով, որ նշվածի վերաբերյալ բավարար փաստական տվյալներ չեն ներկայացվել, արձանագրում է քննարկվող հիմքի բացակայությունը, իսկ գործն էստ էության քննող դատարանի կողմից միայն մեղսագրվող արարքով պայմանավորված նոր արարքի կատարման հիմքի արձանագրումը կբերի մեղադրյալի անմեղության կանխավարկածի խախտման:
Քննելով կալանքից զատ այլ խափանման միջոցով մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի զսպման հնարավորությունը, Դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանի կողմից արձանագրված երկու հիմքերի նվազ հավանականության պայմաններում, մեղադրյալի խնամքին անխափահաս երեխաների, հիվանդ կնոջ առկայության ապարագայում, բացառիկ խափանման միջոցը կխախտի հանրային և մասնավոր շահերի հավասարակշման սկզբունքը և կլինի անհամաչափ խիստ, ուստի Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն հնարավոր է ապահովել այլընտրանքային խափանման միջոցներով:
Անդրադառնալով այլ խափանման միջոց ընտրելու հարցին Դատարանն արձանագրում է հետևյալը․
Մարդու ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա՝ Կոնվենցիայով և Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, որոնց սահմանափակումը հնարավոր է բացառապես օրենսդրությամբ սահմանված կարգով ծանրակշիռ հիմքերի առկայության պարագայում՝ դրա իրավաչափության պայմանների պահպանմամբ։
Հաշվի առնելով, որ կալանավորումը անձին ազատությունից զրկելու ամենախիստ քրեադատավարական միջոցն է՝ օրենսդիրը խափանման միջոցների կիրառման իրավաչափության ընդհանուր երաշխիքներից զատ սահմանել է նաև կալանքի իրավաչափության ապահովման հատուկ երաշխիքներ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի սկզբունքների և «Խափանման միջոցները» վերտառությամբ 14-րդ գլխի համակարգային վերլուծությունից երևում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մաս) և բացառի կալանքի կիրառումն այն բոլոր դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ ավելի մեղմ խափանման միջոցի կիրառմամբ (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մաս)։
Այս համատեքստում հատկանշական է, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի (այսուհետ՝ Եվրոպական դատարան) նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ տնային կալանքը դիտարկվում է կալանքին համահավասար ազատությունից զրկելու դրսևորում (տե՛ս օրինակ, Buzadji v. the Republic of Moldova գործով 05.07.2016թ. վճիռը, գանգատ թիվ 23755/07, Nikolova v. Bulgaria (no. 2) գործով, 30.12.2004 վճիռը, գանգատ թիվ 40896/98, Mancini v. Italy գործով 12.12.2001թ. վճիռը, գանգատ թիվ 44955/98):
Այսպես, Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառումը hիմնականում ենթադրում է անձի իրավունքների ավելի քիչ սահմանափակումներ, ինչպես նաև կալանավորված անձին ավելի նվազ աստիճանի տառապանքների կամ անհարմարությունների պատճառում, քան նրան քրեակատարողական հիմնարկում (բանտում) կալանքի տակ պահելու դեպքում (տե՛ս օրինակ, Buzadji v. the Republic of Moldova գործով 05.07.2016թ. վճիռը, գանգատ թիվ 23755/07, 112-րդ կետ):
Այսպիսով, վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ Դատարանն արձանագրում է, որ տնային կալանքը ներպետական օրենսդրությամբ դասվել է այլընտրանքային խափանման միջոցների շարքին, որի կրման ռեժիմի առանձնահատկություններով, ի տարբերություն կալանքի, անձի իրավունքների նկատմամբ ունի միջամտության առավել նվազ ինտենսիվության աստիճան:
Այսպիսով, Դատարանը, գնահատելով անձը բնութագրող հանգամանքրը, մասնավոր շահի վերաբերյալ ներկայացված տվյալները, նախաքննության ընթացքում մեղադրյալի կողմից դրսևորված պատշաճ վարքագիծը, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալն ունի մշտական բնակության հասցե, գտնում է, որ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովել տնային կալանք կիրառմամբ՝ համակցված բացակայելու արգելք խափանման միջոցի հետ։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի կատարման մեխանիզմը, մասնավորապես՝ հաղորդակցության միջոցներով իրականացվելու հնարավորությունը, գտնում է, որ սույն պարագայում առավել խիստ պայմաններ են անհրաժեշտ սահմանել տնային կալանք խափանման միջոցի կրման համար, մասնավորապես՝ անհրաժեշտ է տնային կալանքի կրման ողջ ընթացքում մեղադրյալին արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, բացառությամբ պետական մարմինների հետ հաղորդակցության։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի /ծնված 22.10.1980թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ հանրային մեղադրողի միջնորդությունը մերժել։
Պաշտպանի միջնորդությունը բավարարել։
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի /ծնված 22.10.1980թ./ նկատմամբ համակացված կիրառել խափանման միջոց տնային կալանքը՝ 3 /երեք/ ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը:
Տնային կալանքի սկիզբ համարել՝ 2024թ. դեկտեմբերի 17-ը՝ էլեկտրոնային հսկողություն սահմանելու պահից:
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանին պարտավորեցնել չլքել իր բնակարանը /ք. Երևան, Մառի փողոց, 4-րդ շենք, 35 բնակարան/:
Տնային կալանքի կրման ողջ ընթացքում արգելել մեղադրյալին ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց /նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում բացառապես մեղադրյալի ընտանիքի անդամներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, վերահսկողություն իրականացնող մարմնի և պաշտպանների հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, ինչպես նաև վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կատարված հեռախոսային զանգերի վրա/:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 04-02-2025
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 04-02-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 19-02-2025
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 19-02-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 26-02-2025
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 26-02-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 07-03-2025
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 07-03-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 29-04-2025
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 29-04-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 05-06-2025
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 05-06-2025
Նիստը Կայացել է
Այլ նշումներ դատական նիստը հետաձգվել է այլ հերթի
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 05-06-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու
հարցը քննարկելու մասին


ԵԴ1/3559/01/24

«05» հունիսի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ մեղադրյալ Ա․ Ասատրյանի, քննելով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը․
2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի օգոստոսի 21-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Աղասի Արսենի Ասատրյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 23-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, շահադիտական դրդումներով, ընդհանուր խոշոր չափի 13.13 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված, քրեական վարույթի նախաքննությամբ հստակ պարզված 26 փաթեթները, որոնցից 1,82 գրամ հաստատուն չոր քաշով առնվազն մեկ փաթեթը Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեում տեղադրելով ապօրինի իրացնելու, իսկ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված կարմիր և կանաչ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված «zip» տեսակի փականով պոլիէթիլենային փաթեթներում լցված ընդհանուր 12,31 գրամ հաստատուն չոր քաշով 25 փաթեթները ապօրինի իրացնելու նպատակով իր կողմից շահագործվող «ՕՊԵԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում ապօրինի պահելու դրվագով թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով նոր վարույթ անջատելու և նախաքննությունը թիվ 17175524 համարի ներքո շարունակելու մասին։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 17175524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3559/01/24 դատական գործի համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը չերկարաձգելու և վերջինիս նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ երեք ամիս ժամկետով, և բացակայելու արգելը կիրառելու մասին:
2025 թվականի մարտի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:


Դատական նիստի մասնակիցների հայտարարությունները.
2025 թվականի հունիսի 05-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել հանրային մեղադրող Ն․ Թոփուզյանի գրավոր դիրքորոշումը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․՝
(…)Հարգելի՛ տիկին Մելիքսեթյան,
Ձեր վարույթում է քննվում թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աղասի Ասատրյանի, որով դատական նիստ է նշանակված սույն թվականի հունիսի 5-ին ժամը 13:00-ին: Ստացված տեղեկությունների համաձայն մեղադրյալի պաշտպանը գտնվում է հերթական արձակուրդի մեջ, ինչի պատճառով դատական նիստը տեղի չի ունենալու, ուստի նկատի ունենալով այդ հանգամանքը և հաշվի առնելով աշխատանքային գեծանրաբեռնվածությունս, տվյալ դատական նիստին ներկայանալու անհրաժեշտություն չեմ տեսնում:
Միևնույն ժամանակ նկատի ունենալով, որ 2025թ. հունիսի 17-ին լրանում է մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը, ուստի գտնում եմ, որ այն անհրաժեշտ է երկարացնել, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից
իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները։
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
Վերոգրյալ դիրքորոշումների համատեքստում անդրադառնալով բողոքարկվող դատական ակտին պետք է փաստել, որ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները։ Այս տեսանկյունից օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշոման և հավասարակշռման գաղափարի վրա: Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար։ Ցանկացած խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը պայմանավորված է մեղադրյալի վարքագիծը կանխատեսելի և վերահսկելի դարձնելու վարույթն իրականացնող մարմնի ցանկությամբ։ Այն կիրառվում է օրենսդրությամբ հստակ մատնանշված հիմքերի շրջանակներում, որոնց նպատակը մեղադրյալի վարքագծի այս կամ այն բացասական դրսևորման կանխարգելումն է: Այս տեսանկյունից ընտրված խափանման միջոցը պիտի ունակ լինի լուծել այն կանխարգելիչ խնդիրները, որոնք հետապնդվում են վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից դրա ընտրությամբ և կիրառմամբ, այլապես հարվածի տակ կարող է դրվել ողջ նախաքննության արդյունավետությունը։ Այս դիրքորոշման տեսանկյունից պետք է փաստել հետևյալը, մասնավորապես.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն խափանման միջոցը կարող է վերացվել, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված իրավաչափության պայմանները, իսկ ինչպես հուշում են դատաքննության արդյունքները, այդ պայմանները չեն վերացել: Խափանման միջոցն անհրաժեշտ է պահպանել առնվազն մեղադրյալի փախուստը կանխելու մտավախությունները չեզոքացնելու նկատառումներով, քանի որ մեղադրյալին է մեղսագրվում վտանգավոր արարքի կատարում, որն իր ծանրությամբ համարվում են ծանր հանցագործություն, որի համար նախատեսված է ազատազրկման ձևով մի դեպքում 4-8 տարի, իսկ մյուս դեպքում 4–8 տարի ժամկետով:
Հարկ է արձանագրել, որ մեղադրյալը չի ընդունել իրեն մեղսագրվող արարքը, ինչով ի հայտ է գալիս նրա ժխտողական վերաբերմունքը դեպի իրեն մեղսագրվող արարքը, իսկ տրամադրվածության նման վիճակի, արարքի բարոյական պախարակելիությանն անհաղորդ մնացած անձի պարագայում մեծանում է փախուստի դիմելու, պատժից ու պատասխանատվությունից խուսափելու հավանականությունը:
Խափանման միջոցի խնդիրը ոչ միայն այդ հիմնարար հարցի լուծումն է, այլ այնպիսի պայմանների ստեղծումը, որի պարագայում անձը զերծ կմնա հանցագործություններ կատարելու գայթակղությունից:
Քրեական վարույթով կատարված նախաքննությունից հետևում է, որ Աղասի Ասատրյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է տելեգրամյան անհայտ օգտատիրոջ հետ խմբի կազմում: Պետք է փաստել, որ, նա այս արարքի կատարմամբ հետապնդել է շահույթ ստանալու նպատակ, հետևաբար այս փաստարկի համատեքստում անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության պայմաններից մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելուն՝ պետք է փաստել, որ սույն բողոքի նախորդ պարբերության մեջ հիշատակված փաստական տվյալների հաշվառմամբ մեծ է հավանականությունը, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանը կարող է կատարել նույնասեռ արարքներ, որոնց համար նա ներկայումս գտնվում է մեղադրյալի կարգավիճակում: Ինչպես երևում է պրակտիկայից թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունն առհասարակ ունի ռեցիդիվելու բարձր ռիսկայնություն, ինչը կապված է ինչպես անձի կենսաբանական պահանջմունքների առանձնահատկությունների հետ, այնպես էլ նյութական այն շահով, որ ապահովում է առնչությունը թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ: Այս դիրքորոշումը ձևավորվել է վերլուծության ենթարկելով մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանին մեղսագրվող արարքի փաստական հանգամանքները և ֆինանսական վիճակի վերաբերյալ գործում առկա ապացույցները։ Բանն այն է, որ մեղադրյալը հստակ գիտակցված գնացել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության մեջ ներառվելու միջոցով եկամուտ վաստակելու ճանապարհով ու նկատի ունենալով այն փաստական հանգամանքները, որոնց պայմաններում մեղադրյալը կատարել է իրեն մեղսագրվող արարքը, մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու պայմանի ապահովվածության անհրաժեշտության տեսանկյունից անհրաժեշտ է վերահսկողության տակ պահել խափանման միջոցի իրավաչափության նշված պայմանի անխախտելիությունը: Հիշատակված փաստական տվյալների` հաշվառմամբ մեծ է հավանականությունը, որ մեղադրյալը կարող է ոտնձգել վերոնշյալ պայմանի անխախտության նկատմամբ։ (…)
2025 թվականի մայիսի 30-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել պաշտպան Ս․ Նազարյանի գրավոր դիրքորոշումը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․՝
(…)Հարգելի՛ տիկին Մելիքսեթյան.
Ի լրումն 29.05.2025թ. Ձեզ հասցեագրված դիմումի՝ հայտնում եմ, որ չեմ առարկում, որ իմ բացակայությամբ քննարկվի ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցը: Միաժամանակ հայտնում եմ, որ առարկություն չունեմ Աղասի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու հարցում, գտնում եմ, որ շարունակում են պահպանվել տնային կալանքի իրավաչափության պայմանները և անհրաժեշտությունը։ (…)
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանը չառարկեց իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի երկարաձգման դեմ։

Քննարկելով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…)
գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)»:
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար.
2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար.
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով.
5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով.
6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով.
7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»

Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Աղասի Արսենի Ասատրյանի առնչությունը ենթադրյալ հանցանքների կատարմանն առկա է:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի իրավաչափության մյուս պայմաններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։
Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար:

Անդրադառնալով տնային կալանք ժամկետը երկարաձգելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը.
Հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը, բնույթը, կատարման մեխանիզմը՝ Դատարանն արձանագրում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքի առկայությունը, միևնույն ժամանակ, գնահատման ենթարկելով մեղադրյալի նախաքննության ընթաքում դրսևորած պատշաճ վարքագիծը, վարույթն իրականացնող մարմնին օժանդակելու հանգամանքը, Դատարանը գտնում է, որ այս հիմքը խիստ նվազ է։
Այս համատեքստում Դատարանը, արձանագրում է, որ այնքանով, որքանով վարույթով անցնող վկաներից երկուսը պարեկային ծառայության աշխատակիցներ են, իսկ մյուսը՝ ոստիկանության նախկին աշխատակից, արձանագրում է, որ անիրատեսական է մեղադրյալի կողմից վկաների վրա ազդեցություն գործադրելու ձևով վարույթին խոչընդոտելու հավանականությունը։
Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը հանդիսանում է ՀՀ քաղաքացի, ունի ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր, կայուն կապեր և ընտանիք, գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը խիստ նվազ է:
Անդրադառնալով հանրային մեղադրողի դիտարկմանն առ այն, որ այնքանով, որքանով մեղադրյալը չի ընդունել իրեն մեղսագրվող արարքը, ինչով ի հայտ է գալիս նրա ժխտողական վերաբերմունքը դեպի իրեն մեղսագրվող արարքը, ուստի մեծանում է փախուստի դիմելու, պատժից ու պատասխանատվությունից խուսափելու հավանականությունը, ապա Դատարանի համար այն ընդունելի չէ, քանզի մեղադրյալի՝ իրեն մեղսագրվող արարքը չընդունելու հանգամանը չի կարող մեկնաբանվել իչ վնաս իրեն։
Քննարկելով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականության հարցը, Դատարանը, հաշվի առնելով, որ նշվածի վերաբերյալ բավարար փաստական տվյալներ չեն ներկայացվել, արձանագրում է քննարկվող հիմքի բացակայությունը, իսկ գործն էստ էության քննող դատարանի կողմից միայն մեղսագրվող արարքով պայմանավորված նոր արարքի կատարման հիմքի արձանագրումը կբերի մեղադրյալի անմեղության կանխավարկածի խախտման:
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ կիրառված խափանման միջոցը՝ լրացուցիչ սահմանափակումներով, ի զորու է ապահովելու մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարգագիծը, ուստի, հաշվի առնելով նաև գործի քննության՝ հիմնական դատալսումներում փուլում գտնվելու հանգամանքը, Դատարանը գտնում է, որ տնային կալանքի ձևով ընտրված խափանման միջոցի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման առավելագույն ժամկետով:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի /ծնված՝ 22.10.1980թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանին պարտավորեցնել չլքել իր բնակարանը /ք. Երևան, Մառի փողոց, 4-րդ շենք, 35 բնակարան/:
Տնային կալանքի կրման ողջ ընթացքում մեղադրյալին արգելել շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից /նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում բացառապես մեղադրյալի ընտանիքի անդամներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, վերահսկողություն իրականացնող մարմնի և պաշտպանների հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, ինչպես նաև վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կատարված հեռախոսային զանգերի վրա/:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 15-08-2025
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 15-08-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 05-09-2025
Ժամ 13:30
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 05-09-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 05-09-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու
հարցը քննարկելու մասին


ԵԴ1/3559/01/24

«05» սեպտեմբերի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ Գրիգորյանի, պաշտպան Ս․ Նազարյանի, մեղադրյալ Ա․ Ասատրյանի, քննելով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը․
2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի օգոստոսի 21-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Աղասի Արսենի Ասատրյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 23-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, շահադիտական դրդումներով, ընդհանուր խոշոր չափի 13.13 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված, քրեական վարույթի նախաքննությամբ հստակ պարզված 26 փաթեթները, որոնցից 1,82 գրամ հաստատուն չոր քաշով առնվազն մեկ փաթեթը Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեում տեղադրելով ապօրինի իրացնելու, իսկ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված կարմիր և կանաչ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված «zip» տեսակի փականով պոլիէթիլենային փաթեթներում լցված ընդհանուր 12,31 գրամ հաստատուն չոր քաշով 25 փաթեթները ապօրինի իրացնելու նպատակով իր կողմից շահագործվող «ՕՊԵԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում ապօրինի պահելու դրվագով թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով նոր վարույթ անջատելու և նախաքննությունը թիվ 17175524 համարի ներքո շարունակելու մասին։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 17175524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3559/01/24 դատական գործի համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը չերկարաձգելու և վերջինիս նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ երեք ամիս ժամկետով, և բացակայելու արգելը կիրառելու մասին:
2025 թվականի մարտի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 05-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:


Դատական նիստի մասնակիցների հայտարարությունները.
Հանրային մեղադրող Ա․ Գրիգորյանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դատաքննությունն արդեն գտնվում է ավարտական փուլում, և իր համոզմամբ՝ դատարանում հետազոտված ապացույցները փաստում են մեղադրյալին կողմից իրեն մեղսագրվող արարքի կատարումը, հետևաբար, նկատի ունենալով մեղսագրող արարքի ծանրության, հաջորդիվ նաև սպասվելիք քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հավանականության համատեքստում միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված տնային կալանքը երկարաձգել երկու ամիս ժամկետով։
Պաշտպան Ս․ Նազարյանը չառարկեց հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացված միջնորդության դեմ։
Այնուամենայնիվ, նկատի ունենալով, որ Ա․ Ասատրյանի կինը հղի է, միջնորդում է թույլատրել վերջինիս մինչև բնակելի շենքի շքամուտքն իջնել և երեխային ու կնոջն ուղեկցել։
Քննարկելով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…)
գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)»:
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար.
2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար.
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով.
5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով.
6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով.
7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»

Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Աղասի Արսենի Ասատրյանի առնչությունը ենթադրյալ հանցանքների կատարմանն առկա է:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի իրավաչափության մյուս պայմաններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։
Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար:

Անդրադառնալով տնային կալանք ժամկետը երկարաձգելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը.
Հաշվի առնելով մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը, բնույթը, կատարման մեխանիզմը՝ Դատարանն արձանագրում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքի առկայությունը, միևնույն ժամանակ, գնահատման ենթարկելով մեղադրյալի նախաքննության ընթաքում դրսևորած պատշաճ վարքագիծը, վարույթն իրականացնող մարմնին օժանդակելու հանգամանքը, Դատարանը գտնում է, որ այս հիմքը խիստ նվազ է։
Այս համատեքստում Դատարանը, արձանագրում է, որ այնքանով, որքանով վարույթով անցնող վկաներից երկուսը պարեկային ծառայության աշխատակիցներ են, իսկ մյուսը՝ ոստիկանության նախկին աշխատակից, արձանագրում է, որ անիրատեսական է մեղադրյալի կողմից վկաների վրա ազդեցություն գործադրելու ձևով վարույթին խոչընդոտելու հավանականությունը։
Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը հանդիսանում է ՀՀ քաղաքացի, ունի ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր, կայուն կապեր և ընտանիք, գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը խիստ նվազ է:
Քննարկելով մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու հավանականության հարցը, Դատարանը, հաշվի առնելով, որ նշվածի վերաբերյալ բավարար փաստական տվյալներ չեն ներկայացվել, արձանագրում է քննարկվող հիմքի բացակայությունը, իսկ գործն էստ էության քննող դատարանի կողմից միայն մեղսագրվող արարքով պայմանավորված նոր արարքի կատարման հիմքի արձանագրումը կբերի մեղադրյալի անմեղության կանխավարկածի խախտման:
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ կիրառված խափանման միջոցը՝ լրացուցիչ սահմանափակումներով, ի զորու է ապահովելու մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարգագիծը, ուստի, հաշվի առնելով նաև գործի քննության՝ հիմնական դատալսումներում փուլում գտնվելու հանգամանքը, Դատարանը գտնում է, որ տնային կալանքի ձևով ընտրված խափանման միջոցի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման առավելագույն ժամկետով:
Անդրադառնալով պաշտպանի միջնորդությանը՝ մեղադրյալին թույլատրելու մինչև շքամուտքն ուղեկցել հղի կնոջն ու երեխային, Դատարանն արձանագրւմ է, որ առկա չէ որևէ գործիքակազմ տնային կալանքի կրման պայմաններում մեղադրյալի բնակության հասցեի շառավիղը երկարացնելու, սակայն պրոբացիայի ծառայությունից այդ հիմքով խախտումներ արձանագրվելու դեպքով, պաշտպանի փաստարկները հիմք կընդունվեն ի գիտություն։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի /ծնված՝ 22.10.1980թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանին պարտավորեցնել չլքել իր բնակարանը /ք. Երևան, Մառի փողոց, 4-րդ շենք, 35 բնակարան/:
Տնային կալանքի կրման ողջ ընթացքում մեղադրյալին արգելել շփում ունենալ, իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, նրանց հետ ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից /նշված սահմանափակումները չեն վերաբերում բացառապես մեղադրյալի ընտանիքի անդամներին, ինչպես նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, վերահսկողություն իրականացնող մարմնի և պաշտպանների հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, ինչպես նաև վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կատարված հեռախոսային զանգերի վրա/:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 26-09-2025
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 26-09-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 17-10-2025
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Այլ նշումներ դատական նիստիօրը սխալմամբ լրացվել է 17-10-2025, նիստը նշանակված է 15-10-2025, նույն ժամին
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 15-10-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 19-11-2025
Ժամ 13:30
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 19-11-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը դատական նիստը չի կայացվել մեկ այլ դատական նիստով ծանրաբեռնված լինելու հանգամանքով պայմանավորված
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 15-12-2025
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 15-12-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 15-12-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու
հարցը քննարկելու մասին


ԵԴ1/3559/01/24

«15» դեկտեմբերի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․ Գրիգորյանի, պաշտպան Ս․ Նազարյանի, մեղադրյալ Ա․ Ասատրյանի, քննելով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը․
2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի օգոստոսի 21-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Աղասի Արսենի Ասատրյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 23-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, շահադիտական դրդումներով, ընդհանուր խոշոր չափի 13.13 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված, քրեական վարույթի նախաքննությամբ հստակ պարզված 26 փաթեթները, որոնցից 1,82 գրամ հաստատուն չոր քաշով առնվազն մեկ փաթեթը Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեում տեղադրելով ապօրինի իրացնելու, իսկ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված կարմիր և կանաչ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված «zip» տեսակի փականով պոլիէթիլենային փաթեթներում լցված ընդհանուր 12,31 գրամ հաստատուն չոր քաշով 25 փաթեթները ապօրինի իրացնելու նպատակով իր կողմից շահագործվող «ՕՊԵԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում ապօրինի պահելու դրվագով թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով նոր վարույթ անջատելու և նախաքննությունը թիվ 17175524 համարի ներքո շարունակելու մասին։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 17175524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3559/01/24 դատական գործի համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը չերկարաձգելու և վերջինիս նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ երեք ամիս ժամկետով, և բացակայելու արգելը կիրառելու մասին:
2025 թվականի մարտի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
2025 թվականի հունիսի 05-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
2025 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:

Դատական նիստի մասնակիցների հայտարարությունները.
Հանրային մեղադրող Ա․ Գրիգորյանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դատաքննությունն արդեն գտնվում է ավարտական փուլում, և իր համոզմամբ՝ դատարանում հետազոտված ապացույցները փաստում են մեղադրյալին կողմից իրեն մեղսագրվող արարքի կատարումը, հետևաբար, նկատի ունենալով մեղսագրող արարքի ծանրության, հաջորդիվ նաև սպասվելիք քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հավանականության համատեքստում միջնորդեց մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված տնային կալանքը երկարաձգել երկու ամիս ժամկետով։
Պաշտպան Ս․ Նազարյանը խափանման միջոցի փոփոխման վերաբերյալ միջնորդությամ հանդես չեկավ:

Քննարկելով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով. (…)
գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…)»:
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար.
2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար.
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով.
5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով.
6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով.
7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»

Նախ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի վերաբերյալ քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Աղասի Արսենի Ասատրյանի առնչությունը ենթադրյալ հանցանքների կատարմանն առկա է:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի իրավաչափության մյուս պայմաններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումը իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։
Խափանման միջոցի տեսակը որոշելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար:

Անդրադառնալով տնային կալանք ժամկետը երկարաձգելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, հետևյալը.
Դատարանը հիմնական դատալսումների ավարտով, հետևաբար նաև վարույթով անցնող վկաները հարցաքննված լինելու հանգամանքով պայմանավորված, արձանագրում է, որ խոչընդոտման ռիսկը վերացել է:
Անդրադառնալով փախուստի դիմելու հիմքին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը հանդիսանում է ՀՀ քաղաքացի, ունի ՀՀ-ում մշտական բնակության վայր, կայուն կապեր և ընտանիք, գտնում է, որ մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկը խիստ նվազ է:
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ կիրառված խափանման միջոցը՝, ի զորու է ապահովելու մեղադրյալի հնարավոր ոչ պատշաճ վարգագիծը, ուստի, հաշվի առնելով նաև գործի քննության՝ հիմնական դատալսումներում փուլում գտնվելու հանգամանքը, Դատարանը գտնում է, որ տնային կալանքի ձևով ընտրված խափանման միջոցի ժամկետը ենթակա է երկարաձգման առավելագույն ժամկետով:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված հաղորդակցության իրավունքի լրացուցիչ սահմանափակումներին՝ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ խոչընդոտման ռիսկը վերացել է, գտնում է, որ հաղորդակցության իրավունքի սահմանափակումները ևս պետք է վերացվեն։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի /ծնված՝ 22.10.1980թ./ նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանին պարտավորեցնել չլքել իր բնակարանը /ք. Երևան, Մառի փողոց, 4-րդ շենք, 35 բնակարան/:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2025 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 20-01-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 20-01-2026
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 12-02-2026
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 12-02-2026
Նիստը Կայացել է
Վերդիկտ
Ամսաթիվ 12-02-2026
Ամբաստանյալ
Անուն Աղասի
Ազգանուն Ասատրյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Կայացվել է վերդիկտ Մեղադրական
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 12-02-2026
Ժամ 10:45
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 12-02-2026
Նիստը Կայացել է
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 20-02-2026
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 20-02-2026
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 20-02-2026
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Աղասի
Ազգանուն Ասատրյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 20-02-2026
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Հիմնական պատիժ Ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


ԵԴ1/3559/01/24

«20» փետրվարի 2026թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝

նախագահությամբ՝ դատավոր Ա. Մելիքսեթյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ս․ Ջավադյանի,

մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրողներ Ն․ Թոփուզյանի,
Ա․ Գրիգորյանի
պաշտպան Ս․ Նազարյանի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի (ծնված *** քաղաք Երևանում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, ամուսնացած, խնամքին երեք անչափահաս երեխա, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող՝ *** հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1․1․ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթը։
1․2․ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Աղասի Արսենի Ասատրյանին ձերբակալելու մասին։
1․3․ 2024 թվականի օգոստոսի 23-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․4․ 2024 թվականի օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը՝ 2 ամիս ժամկետով:
1․5․ 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1․6․ 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
1․7․ 2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, շահադիտական դրդումներով, ընդհանուր խոշոր չափի 13.13 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված, քրեական վարույթի նախաքննությամբ հստակ պարզված 26 փաթեթները, որոնցից 1,82 գրամ հաստատուն չոր քաշով առնվազն մեկ փաթեթը Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեում տեղադրելով ապօրինի իրացնելու, իսկ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով համալրված կարմիր և կանաչ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված «zip» տեսակի փականով պոլիէթիլենային փաթեթներում լցված ընդհանուր 12,31 գրամ հաստատուն չոր քաշով 25 փաթեթները ապօրինի իրացնելու նպատակով իր կողմից շահագործվող «ՕՊԵԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում ապօրինի պահելու դրվագով թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի հատկանիշներով նոր վարույթ անջատելու և նախաքննությունը թիվ 17175524 համարի ներքո շարունակելու մասին։
1․8․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից ստացված նախաքննական 17175524 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3559/01/24 դատական գործի համարը:
1․9․ 2024 թվականի դեկտեմբերի 06-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1․10․ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը չերկարաձգելու և վերջինիս նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ երեք ամիս ժամկետով, և բացակայելու արգելը կիրառելու մասին:
1․11․ 2025 թվականի մարտի 07-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1․12․ 2025 թվականի հունիսի 05-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1․13․ 2025 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
1․14․ 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Աղասի Արսենի Ասատրյանը, խմբի կազմում իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ «Տելեգրամ» հավելվածի՝ քննությամբ չպարզված առցանց խանութ-հարթակի օգտատիրոջից ձեռք է բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որը շահադիտական դրդումներով իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցներում, իսկ մի մասը հետագայում իրացնելու նպատակով պահել է իր մոտ։ Աղասի Արսենի Ասատրյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տելեգրամյան հավելվածի միջոցով, նախնական համաձայնության գալով՝ թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվող «Տելեգրամ» հավելվածի` քննությամբ՝ չպարզված՝ առցանց խանութ-հարթակի օգտատիրոջ հետ, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել խմբի կազմում, մասնավորապես՝ վերջինիս կողմից իրացման նպատակով նախապես ձեռք բերված «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցներն այլ անձանց վաճառելու նպատակով՝ տարբեր հատվածներում տեղադրելու հարցի շուրջ՝ եկամուտ ստանալու պայմանով։ Համաձայնություն ձեռք բերելուց և գործողությունների կատարումը՝ դերաբաշխելուց հետո, իրենց միջև առկա կապը քողարկելու նպատակով Աղասի Արսենի Ասատրյանը կապի մեջ է գտնվել անհայտ անձին պատկանող և վերջինիս կողմից օգտագործվող «Տելեգրամ» հավելվածի քննությամբ չպարզված էջի հետ և իրենց հանցավոր նպատակն իրականացնելու համար, դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում, անհայտ անձի կողմից ստանալով թմրանյութի վաճառքի ենթակա խմբաքանակը տեղադրելու վերաբերյալ հանձնարարություն, անձամբ անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրերից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակները, որոնք թաքցրել է տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է և տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածի նախաքննությամբ չպարզված էջին՝ դրանով իսկ իր գործողություններով փոխլրացնելով վերջիններիս կողմից թմրանյութեր իրացնելուն։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում վերցրել է ընդհանուր խոշոր չափերի 13.13 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 26 հատ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված խմբաքանակը և գնացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայք, որտեղ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով մեկն այլ անձանց հետագայում՝ իրացնելու նպատակով՝ տեղադրել է թաքստոցում և լուսանկարել։ Այնուհետև, 22.08.2024թ. Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայքում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ՝ թաքստոցից հայտնաբերվել և վերցրվել է կպչուն ժապավենով փաթեթավորված 0.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, իսկ 0.85 գրամ, 0.86 գրամ, 0.77 գրամ, 0.87 գրամ, 0.82 գրամ, 0.36 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.38 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.41 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.44 գրամ, 0.37 գրամ, 0.4 գրամ և 0.43 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի հաստատուն քաշով թմրամիջոցի փաթեթները հայտնաբերվել են 22.08.2024թ. վերջինիս կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ։

3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին կատարված՝ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը 18:30-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ 3-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի ծառայողների կողմից Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ, ի թիվս այլնի, հայտնաբերվել և վերցվել է «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարով բջջային հեռախոս, որի վրա տեղադրված է եղել 093 42 66 66 բջջային հեռախոսահամարը:
3.2. 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին կատարված թվային խուզարկության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի օգաստոսի 22-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԴ1/1752/08/24 որոշման հիման վրա թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթի շրջանակներում կատարվել է թվային խուզարկություն՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի մեջ: Թվային խուզարկության կատարման ընթացքում Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի մեջ՝ լուսանկարներ ֆայլում, հայտնաբերվել են թմրանյութերի պահման թաքստոցների լուսանկարներ, որոնց վրա առկա են թմրամիջոցի գտնվելու վայրի կոնկրետ հասցեն՝ կորդինատներով, ինչպես նաև նույն լուսանկարը նույն կորդինատներով և սլաքներով և թմրամիջոցի քանակի վերաբերյալ գրառմամբ: Թվային խուզարկության արձանագրությամբ արձանագրվել է, որ Աղասի Ասատրյանի կողմից 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին մինչև ձերբակալման պահը, կատարվել է 7 լուսանկար, որտեղ երևում է թմրամիջոցի թվով 4 թաքստոց: Հարկ է ուշադրություն դարձնել, որ թմրամիջոցի մեկ թաքստոցի վայրի վերաբերյալ կա 2 լուսանկար՝ 1-ինը լուսանկարը կորդինատներով և 2-րդը՝ լուսանկարը կորդինատներով և սլաքներով ու թմրամիջոցի քաշի վերաբերյալ գրառմամբ: Թվային խուզարկության ընթացքում Աղասի Ասատրյանի հեռախոսում հայտնաբերվել են թմրամիջոցի թաքստոցների վերաբերյալ լուսանկարներ՝ արված 2024 թվականի օգոստոսի 19-ին և օգոստոսի 20-ին: Լուսանկարները կրկին արված են նույն բովանդակությամբ՝ մասնավորապես, մեկ թաքստոցի վայրի վերաբերյալ կա 2 լուսանկար՝ 1-ինը լուսանկարը կորդինատներով և 2-րդը՝ լուսանկարը կորդինատներով և սլաքներով ութմրամիջոցի քաշի վերաբերյալ գրառմամբ: Քննչական գործողության արդյունքում հայտնաբերվել և վերցվել են նաև Աղասի Արսենի Ասատրյանի հեռախոսում առկա «Յանդեքս Նավիգատոր» ծրագրով փնտրած կորդինատների տվյալները, որոնք պահպանվում էին նույն ծրագրի պատմություններ բաժնում: Խուզարկության ժամանակ թմրամիջոցի թաքստոցների վերաբերյալ հայտնաբերվեց նաև լուսանկարներ ջնջված լուսանկարներ բաժնում: Արձանագրվեցք, որ ջնջված լուսանկարներ բաժնում առկա թմրամիջոցի թաքստոցի պահման վայրի վերաբերյալ առկա է վատորակ լուսանկար, այսինքն նույն թաքստոցի վերաբերյալ առկա է երեք լուսանկար, որից մեկը ջնջված լուսանկարներ բաժնում, երկուսը լուսանկարներ բաժնում համապատասխանաբար կորդինատներով և սլաքներով:
3.3. 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին կատարված «ՕՊեԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/4536/07/24 որոշման հիման վրա կատարվել է «ՕՊեԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկություն: Խուզարկության ընթացքում հայտնաբերվել և վարույթն իրականացնող մարնի կողմից առգրավվել է Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնագիրը, տեղեկանք, և թվով 25 փաթեթ առերևույթ թմրանյութին նմանվող կպչուն ժապավենով փաթաթված փաթեթներ, որոնցից 5-ը կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով ընդհանուր 12,75 գրամ քաշով, 20-ը՝ կանաչ գույնի կպչուն ժապավենով ընդհանուր 31,88 գրամ քաշով, 25 փաթեթը միասին ընդհանուր 44,63 գրամ ընդհանուր քաշով թմրանյութին նմանվող զանգված:
3.4․ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ին օգտագործելով ձերբակալված Աղասի Արսենի Ասատրյանի բջջային հեռախոսում կատարված թվային խուզարկությամբ հայտնաբերված տեղեկատվությունը Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեում կատարվել է դեպքի վայրի զննություն, որի կատարման ընթացքում 40,204062 44,551608 կորդինատներով հայտնաբերվել է 1 փաթեթ կարմիր կպչուն ժապավենով փաթաթված դեղնականաչավուն բուսական զանգված, 40.205755 44.553376 կորդինատներով հասցեից հայտնաբերվել է կարմիր կպչուն ժապավեն:
3.5․ ՀՀ ՔԿ «Փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ստացված Փորձագետի թիվ N 1277 Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված «Աղասի Ասատրյան 25 փաթեթ» գրառմամբ փաթեթում առկա 25 հատ /օբ-ներ 1-ից 25/ կարմիր և կանաչ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված «zip» տեսակի փականով պոլիէթիլենային փաթեթներում լցված ընդհանուր 12,31 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց /աղյուսակ 2, սյունակ 4 և 8, տողեր՝ 1-ից 25/:
Փորձաքննությանը ներկայացված «Թիվ 17-1009-24 քր վարույթով դեպքի վայրի զննությամբ վերցված 1 փաթեթ կարմիր գույնի ժապավենով առերևույթ դեղնականաչավուն զանգված և ժապավեն» գրառմամբ փաթեթում առկա 1 հատ /օբ. 26/ կարմիր գույնի մեկուսիչ ժապավենով փաթաթված «zip» տեսակի փականով պոլիէթիլենային փաթեթում լցված 0,82 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց /աղյուսակ 2, սյունակ 8, տող՝ 26/ :
Փորձաքննությանը ներկայացված «Թիվ 17-1009-24 քր վարույթով դեպքի վայրի զննությամբ վերցված 1 փաթեթ կարմիր գույնի ժապավենով առերևույթ դեղնականաչավուն զանգված և ժապավեն» գրառմամբ փաթեթում առկա 1 հատ /օp. 27/ կարմիր գույնի մեկուսիչ ժապավենի մակերեսին թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) և խիստներգործող նյութեր չհայտնաբերվեցին:
3.6․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ և մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը:
3.7․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված և դեպքի պահին մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից շահագործվող և քաղաքացի Գրիգոր Հակոբի Հարությունյանին սեփականության իրավունքով պատկանող «ՕՊեԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը պատասխանատու պահպանության է հանձնվել օրինական տիրապետողին:
3․8․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 15-ին զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել են 2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին «ՄՏՍ Հայաստան» ՓԲԸ-ից թիվ 274286-2024 գրությամբ ստացված տեղեկությունները պարունակող լազերային սկավառակը, զննությամբ պարզվել է, որ 093426666 բջջային հեռախոսահամարը գրանցված է մեղադրյալ` Աղասի Արսենի Ասատրյանի անունով և դեպքի օրը` ժամը 17:09-17:20 րոպեներին սպասարկվել է Yerevan Rubinyants 28 ալեհավաք կայանի կողմից:
3․9․ 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին կայացված արտավարութային փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթով արտավարութային փաստաթուղթ հանդիսացող և 2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին թիվ 274286-2024 գությամբ «ՄՏՍ Հայաստան» ՓԲԸ-ից ստացված տեղեկությունների պարունակությամբ լազերային սկավառակը, որը ձևավորվել է տվյալ քրեական վարույթի շրջանակներից դուրս, ճանաչվել է որպես ապացույց և կցվել քրեական վարույթի նյութերին:
3․10․ 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթով դատանյութագիտական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության ներկայացված և հետագայում ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին ՀՀ ՔԿ «Փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ստացված, փորձագետի թիվ N 1277 Ք-24 եզրակացությամբ հաստատված, 9.81 գրամ և 0,72 գրամ՝ ընդհանուր՝ 10.53 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածի՝ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ թվով 2 փաթեթները:
3․11․ 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին կայացված արտավարութային փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթով արտավարութային փաստաթուղթ հանդիսացող և 2024 թվականի օգաստոսի 22-ին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԴ1/1752/08/24 որոշման հիման վրա, թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթի շրջանակներում կատարված թվային խուզարկության ընթացքում մեղադրյալ` Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի պարունակությունը, որը ձևավորվել է տվյալ քրեական վարույթի շրջանակներից դուրս, ճանաչվել է որպես ապացույց և կցվել քրեական վարույթի նյութերին:
3․12․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հետազոտված՝ 2024 թվակաի օգոստոսի 22-ի՝ Հետազոտման համար նմուշներ հանձնելու մասին արձանագրությունը (1-ին հատուր, վ/թ 51) հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Մասնագետ Աղասի Մկրտչի Դավթյանի մասնագիտական գիտելիքներն օգտագործելով ձերբակալված Աղասի Մարտիրոսյանից ստացա 100 մլ ծավալով, 35% ջերմաստիճանի մեզի նմուշ։։
3․13․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հետազոտված՝ 2024 թվակաի օգոստոսի 22-ի՝ Խուզարկություն /առգրավում/ կատարելու մասին /տեսաձայնագրմամբ/ մասին արձանագրությունը (1-ին հատուր, վ/թ 120) հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Դատարանի թիվ ԵԴ1/4535/07/23 որոշման համաձայն իրականացվեց խուզարկություն Երևան քաղաքի Մառի փողոց 4-րդ շենք, 35 բնակարանում։ Որոշման մեջ նշված փնտրվող իրեր կամ առարկաներ չեն հայտնաբերվել։։
3․14․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հետազոտված՝ 2024 թվակաի սեպտեմբերի 13-ի՝ Փորձագետի N 096 եզրակացությունը (1-ին հատուր, վ/թ 252) հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Հետևություններ․
ա․/ 22․08․2024թ Աղասի Արսենի Ասատրյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվեցին կաննաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդները։
- Թմրամիջոցների օգտոգրծման վաղեմությունը պայմանավորված է դրանց օգտագործման եղանակով, հաճախականությամբ, չաթաքանակով, տևողությամբ, այլ նյութերի հետ համակցմամբ և անձի օրգանիձմի առանձնահատկություններով։ ։
3․15․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հետազոտված՝ ՀՀ առողջապահության նախարարության Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոն ՓԲԸ-ի կողմից ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Ավան և Նոր Նորք վ/շ քննչական բաժնի քննիչ Ա․ Դանիելյանին ուղղված՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ի թիվ N 44/171009-2024 գրությունը (2-րդ հատուր, վ/թ 141) հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Ի պատասխան Ձեր 21․11․2024թ․ էլեկտրոնային հարցման՝ հայտնում ենք, որ Աղասի Արսենի Ասատրյանը ՀՀ ԱՆ Կախվածությունների բուժման ազգային կենտրոնՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ է գտնվում 13․01․2021թ․-ից, հաշվառման հիմք է հանդիսացել տոքսիկոքիմիական փորձաքննությունը, որի արդյունքում նրա օրգանիզմում հայտնաբերվել է կանաբիս տեսակի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ։
3․16․ Վկա Նարեկ Համբարձումյանի դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ինքը ծառայության մեջ չի եղել և իր առօրյա գործերով է զբաղված եղել։ Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցով անցնելիս նկատել է մի քաղաքացու, ով այնտեղ առկա հողաթմբերի շրջանում լուսանկարներ է կատարել: Երբ ոստիկանի աչքով մոտ 5-10 րոպե զննել է քաղաքացու վարքագիծը, իր մեջ կասկած է առաջացել, որ նա թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ է զբաղվում, ուստի խնդրի մասին տեղեկացրել է պարեկային ծառայության աշխատակիցներին։ Անձի վարքագիծն իր համար տարօրինակ է եղել, քանի որ աշխատանքի բերումով նման դեպքերի շատ է առնչվել։ Այդ օրը Ռուբինյանց փողոցում ինքը եղել է իր քաղաքացիական ավտոմեքենայով։ Քաղաքացու վարքագիծն իր համար տարօրինակ է թվացել, քանի որ վերջինս մի պահ տպավորություն է ստեղծել, թե հեռախոսով է խոսում, մյուս պահին լուսանկարներ է կատարել, մինչդեռ, ամեն դեպքում, իրեն թվացել է, որ քաղաքացին հեռախոսով որևէ մեկի հետ չի զրուցում, այլ դա պարզապես եղել է քողարկման փորձ։ Այս ամենն ինքը նկատել է գտնվելով մոտ 20-30 մետր հեռավորության վրա։ Կոնկրետ որևէ առարկա տեղադրելիս քաղաքացուն չի տեսել։ Այդ ընթացքում կարգախումբն անցնելիս է եղել, որին ինքը կանգնեցրել է, հայտնել է, որ ինքը ևս հանդիսանում է ոստիկանության աշխատակից, մատնացույց է արել այդ քաղաքացուն և հայտնել իր կասկածանքի մասին։ Հայտնել է նաև, որ նշված քաղաքացին վարել է արծաթագույն «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա և արդեն տարածքից հեռանում էր։ Կարգախումբը մոտ 50 մետր հեռավորության վրա է գտնվել քաղաքացուց, ում մատնացույց անելիս, վերջինս տեսանելի կերպով երևացել է։ Տեղեկացնելուց հետո ինքը գնացել է իր առօրյա գործերով զբաղվելու, իսկ կարգախումբը մոտեցել է քաղաքացուն։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ կասկածելի վարքագիծ դրսևորած քաղաքացուն տեսնելիս ինքը ցածր՝ մոտ 20-30 կմ/ժ, արագությամբ երթևեկելիս է եղել։ Քաղաքացու վարքագծին հետևել է ավտոմեքենայի միջից, սակայն չի տեսանկարահանել քաղաքացու գործողությունները։ Իր համար հատկապես կասկածելի է եղել հողաթումբը նկարելը, քանի որ մոտակայքում որևէ տեսարժան վայր չի եղել, այլ միայն՝ կեղտոտ հողաթմբեր։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք քաղաքացին խոսելիս է եղել, պատասխանեց, որ ինքը մեքենայի մեջ է գտնվել և չէր կարող լսել։ Դեպքից հետո չի հանդիպել այն պարեկներին, ում մատնացույց էր արել կասկածելի քաղաքացուն։ Հետագայում արդեն քննիչի մոտ հարցաքննվելիս տեղեկացել է, որ նշված վարույթի շրջանակներում թմրամիջոց է հայտնաբերվել։
3․17․ Վկա Լաերտ Հայրապետյանի՝ դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ տեղյակ է, թե ինչ վարույթի շրջանակներում է հարցաքննվելու, մեղադրյալին ճանաչում է գործի շրջանակներում։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին, ի պաշտոնե լինելով պարեկային ծառայության կրտսեր պարեկ, ծառայություն է իրականացրել Զեյթուն վարչական շրջանում, որի ընթացքում իրենց է կանգնացրել մի երիտասարդ տղամարդ՝ Նարեկ Համբարձումյանը, ում այդ ժամանակ չեն ճանաչել, ով տեղեկացրել է, որ ևս հանդիսանում է պարեկային ծառայության աշխատակից և հայտնել, որ Ռուբինյանց նրբանցքում մի մեքենա է տեսել, որի վարորդը տարօրինակ վարքագիծ է դրսևորել և ինչ որ հողաթմբեր է նկարել։ Այնուհետև իրենք մոտեցել են տվյալ քաղաքացուն, պատշաճ կերպով ներկայացել որպես պարեկային ծառայողներ և հարցրել, թե արդյոք ապօրինի պահվող իրեր և առարկաներ առկա է իր մոտ, որին ի պատասխան քաղաքացին պատասխանել է՝ այո, իր մեքենայի մեջ առկա ծամոնի տուփի մեջ մի բան կա, որն ինքը գտել է և տեղյակ չէ, թե ինչ տեսակի թմրամիջոց է դրա մեջ։ Բացի այդ, հայտնել է, որ նշված վայր էր եկել մեկ փաթեթ թմրամիջոց վերցնելու։ Այնուհետև նրան թմրանյութ պահելու և օգտագործելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով ձերբակալել և տեղափոխել են բաժին: Դեպքի օրն իրենք պարեկային ծառայության մեքենայով են եղել։ Նարեկ Համբարձումյանի կողմից իրենց այդ քաղաքացու մասին հայտնելուց անմիջապես հետո իրենք թեքվել են դեպի Ռուբինյանց նրբանցք և մոտեցել քաղաքացուն։ Քաղաքացին իրենց ցույց է տվել մատնանշված ծամոնի տուփը, որի մեջ ըստ նրա՝ դրել էր իր գտած թմրամիջոցը․ ծամոնի տուփը եղել է մեքենայի մեջ՝ վարորդի կողմում առկա՝ դռան գրպանիկի մեջ։ Ծամոնի տուփի մեջ եղել է սպիտակ թղթե փաթեթ և տոպրակով փաթեթը, որն իր գնահատմամբ եղել է Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց։ Անձամբ ինքը չի նկատել, որ քաղաքացին որևէ հողաթումբ նկարելիս լինի, քանի որ, երբ մոտեցել են նրան, նա արդեն մեքենա նստելիս է եղել։ Ինչ վերաբերում է քաղաքացու նշած այն մեկ փաթեթին, որն ինքը նշված տարածքից էր վերցրել, ապա այն ևս արտաքնապես եղել է նույնական ծամոնի տուփի մեջ եղած փաթեթի հետ։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ, երբ Նարեկ Համբարձումյանն իրենց մեքենան կանգնեցրել և հայտնել է քաղաքացու մասին, այդ ժամանակ վերջինս իրենց տեսադաշտում չի եղել, սակայն այդ տեղեկությունը ստանալուց անմիջապես հետո իրենք թեքվել և մուտք են գործել Ռուբինյանց նրբանցք, որտեղ էլ նկատել են, որ նշված քաղաքացին ցանկացել է նստել իր մեքենան։ Այդ քաղաքացուն նույնացրել են Նարեկ Համբարձումյանի հայտնած քաղաքացու հետ, քանի որ Նարեկը նշել էր, որ քաղաքացին եղել է «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով՝ կայանված փողոցի աջ հատվածում, իսկ տարածքում այլ «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա չի եղել։ Քաղաքացին սկզբում խուսափել է որևէ բան հայտնել՝ նշելով, որ իր մոտ արգելված իր չկա, և կանգնել էր կարիքները հոգալու, սակայն հետո, երբ պահանջել են դատարկել գրպանի պարունակությունը, հայտնել է, որ մի փաթեթ թմրամիջոց է վերցրել այդ հատվածից, ինչպես նաև գտել է փաթեթով թմրամիջոց, որը մեքենայի մեջ է եղել։ Այս ամենից հետո քաղաքացուն ձերբակալել են և ավտոմեքենայի հետ միասին տեղափոխել ոստիկանության բաժին։ Քաղաքացու ավտոմեքենան իրենք են վարելով տարել։ Քաղաքացուն բաժնում անձնական խուզարկության են ենթարկել, որը չի տեսանկարահանվել։ Իրենց վրա ամրեցված տեսախցիկները ևս անջատված են եղել, քանի որ մարտկոցի լիցքավորումը վերջացել է։ Տեսախցիկներն անջատվել են մինչ սույն գործով իրականացված գործողությունները, որի մասին տեղեկացրել են վերադասին։
Ի պատասխան Դատարանի այն հարցին, թե արդյոք վկան հիշում է, թե մաստակի տուփի մեջ առկա փաթեթներն ունեցել է գունային առանձնահատկություն, նշեց, որ որքանով որ հիշում է, եղել են դեղին և կարմիր գույնի։ Թմրամիջոցի հոտ չեն զգացել, քանի որ փաթեթները չեն բացել։
3․18․ Վկա Հովհաննես Սիմոնյանի՝ դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ տեղյակ է, թե ինչ վարույթի շրջանակներում է հարցաքննվելու, մեղադրյալին ճանաչում է գործի շրջանակներում։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին իր գործընկեր Լաերտ Հայրապետյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Ավան և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների տարածքում: Ծառայություն իրականացնելիս Ռուբինյանց փողոցում իրենց է կանգնացրել Լոռու մարզի պարեկային ծառայության աշխատակից Նարեկ Համբարձումյանը և հայտնել է, որ Ռուբինյանց փողոցի նրբանցքում մի քաղաքացու է նկատել, որ հողաթմբեր է լուսանկարահանել և հնարավոր է, որ դա կապված լինի ապօրինի թմրաշրջանառության հետ։ Որից հետո գնացել են Նարեկ Համբարձումյանի կողմից մատնացույց արված վայր և հայտնաբերել այդ քաղաքացուն՝ Աղասի Ասատրյանին։ Նրան բանավոր հարցեր են ուղղել, որին ի պատասխան վերջինս հայտնել է, որ մեքենայում կա թմրամիջոց։ Հայտնեց, որ Ռուբինյանց փողոցի այդ հատվածում հաճախակի են ականատես լինում թմրամիջոցների ապօրինի թմրաշրջանառության հետ կապված դեպքերի, ինչը հավանաբար կապված է այդ տարածքում տեսանկարահանող սարքերի բացակայությամբ, գիշերային ժամերին քիչ արհեստական լուսավորությամբ, ինչպես նաև այդտեղով հազվադեպ անցնող հետիոտներով։ Երբ մոտեցել են Աղասի Ասատրյանին վերջինս պատրաստվել է նստել ավտոմեքենան։ Աղասի Ասատրյանին հարցրել են, թե արդյոք ապօրինի պահվող իրեր և առարկաներ առկա են իր մոտ, որին ի պատասխան նշել է՝ այո, մեքենայի մեջ առկա է թմրամիջոցների փաթեթներ, որոնք գտել է և չգիտի, թե այնտեղ քանի փաթեթ կան կամ ինչ տեսակի թմրամիջոցներ են։ Նշված թմրամիջոցների փաթեթները եղել են մաստակի տուփի մեջ՝ մեքենայի դռան պահոցում։ Քաղաքացին իրենց ցույց է տվել այդ մաստակի տուփը, որի մեջ եղել են թմրամիջոցների փաթեթներ։ Իրենց նաև ասել է, որ ևս մեկ փաթեթ եկել էր այդ տարածքից վերցնելու, սակայն այդ փաթեթն իրենց ցույց չի տվել՝ ասելով, որ հնարավոր է, որ ընկել է։ Իրենք անձամբ չեն տեսել, որ Աղասի Ասատրյանը որևէ բան լուսանկարելիս լինի։ Ինքը մասնակից է եղել նաև Աղասի Ասատրյանի անձնական խուզարկությանը, որի ընթացքում, որքանով, որ հիշում է, ապօրինի ոչինչ չի հայտնաբերվել։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ մաստակի տուփն իրենք չեն վերցրել և չեն զննել։ Քաղաքացին բանավոր հայտարարել է, որ մեքենայի դռան պահոցում թմրամիջոց կա, ուստի իրենք առաջարկել են բացել դուռը և ցույց տալ, թե ինչ կա այնտեղ։ Հետագայում ծանուցում ստանալիս ուսումնասիրել է Դատալեքս տեղեկատվական համակարգը և իմացել, որ Աղասի Ասատրյանի մոտից Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց է հայտնաբերվել։ Աղասի Ասատրյանին անձնական խուզարկության ենթարկելիս չեն տեսանկարահանել։ Իրենց վրա ամրեցված տեսախցիկները անջատված են եղել, քանի որ մարտկոցի լիցքավորումը վերջացած է եղել։ Այդ ամենից հետ քաղաքացուն ձերբակալել են և ավոտեմեքենայի հետ միասին տեղափոխել ոստիկանության բաժին։ Քաղաքացու ավտոմեքենան իրենք են վարելով տարել։ Փաթեթներից կամ Աղասիի մոտից թմրամիջոցների հոտ չեն զգացել, քանի որ դրանք այնպես են փաթեթավորված եղել, որ հոտը հնարավոր չէ եղել զգալ։
3․19․ Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի, հայտնեց, որ թմրամիջոցների փաթեթները գնել է իր անձնական օգտագործման համար՝ տելեգրամյան հարթակի միջոցով։ Գնել է 26 փաթեթ Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որոնց համար ընդհանուր վճարել է 150․000 ՀՀ դրամ։ Նման մեծ քանակությամբ թմրամիջոց գնելը պայմանավորված է եղել այն հանգամանքով, որ նախ այդ ժամանակահատվածում շատ հաճախակի է օգտագործել թմրամիջոց, բացի այդ շատ ռիսկային է եղել ամեն օր գնալ և փաթեթ վերցնելը, ուստի նախընտրել է միանգամից մեծ քանակությամբ գնել։ Թմրամիջոցը սովորաբար օգտագործել է մեքենայի մեջ։ Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ որոշել է տարբեր տեսակի չափերով փաթեթներ գնել, պատասխանեց, որ վաճառողը չի ունեցել նույն քաշով տարբեր փաթեթներ, ուստի այդպես է գնել։ Ընդհանուր ինքը ցանկացել է գնել 10 գրամ թմրամիջոց, որի համար վճարել է։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ ինքը 10 գրամ է ցանկացել գնել, սակայն ամեն դեպքում հայտնաբերված թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը եղել է 13.13 գրամ, պատասխանեց, որ փաթեթների մեջ եղել է ևս մեկ փաթեթ, որն ինքը գտել է նույն տարածքից, և դրանց համագումարի արդյունքում է այդ քաշն այդքան ստացվել։ Թմրամիջոցները գնելուց հետո իրեն տելեգրամյան ալիքով դրանց գտնվելու վայրի լուսանկարն են փոխանցել և կոորդինատները, որի արդյունքում էլ վերցրել է դրանք։ Թմրամիջոցները հողի տակ թաղված են եղել, որի վրա տարբերակիչ քար է դրված եղել։ 25 փաթեթները հողի մեջ լցված են եղել ծամոնի տուփի մեջ։ Առանձին մեկ փաթեթը մոտակայքում է եղել, որն ինքը գտել ու վերցրել է։ Ի պատասխան այն հարցին, թե որն է եղել մեղադրյալի եկամտի աղբյուրը, պատասխանեց, որ գումար վաստակել է մեքենա վարելով՝ ամսական կտրվածքում մոտ 200․000 ՀՀ դրամի չափով գումար է վաստակել, բացի այդ Վերնիսաժում ևս զբաղվել է տարբեր իրերի վաճառքով, որից եկամուտ է ստացել։ Ի պատասխան այն հարցին, թե մեղադրյալն ինչ կարող է ասել իր հեռախոսի թվային խուզարկության արդյունքում հայտնաբերված՝ տարբեր տեղանքների լուսանկարների մասին, որոնց վրա կան տարբեր գրառումներ, որոշ դեպքերում նաև կոորդինատային տվյալներ, պատասխանեց, որ դրանք այն լուսանկարներն են, որոնք իրեն են ուղարկել, երբ ինքը թմրամիջոց է գնել և պետք է այդ կոորդինատներով գնար և վերցներ դրանք։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք իրեն թմրամիջոց վաճառելիս չպետք է ուղարկեն այնպիսի լուսանկարներ, որտեղ կան կոորդինատներ, պատասխանեց՝ այո, իսկ այն հարցին ի պատասխան, թե ինչով է պայմանավորված, որ կան նաև տեղանքների լուսանկարներ, որոնց վրա չկան կոորդինատներ, պատասխանեց, որ այդ հարցին չի ցանկանում պատասխանել։ Ամեն դեպքում նշեց, որ շատ են լինում դեպքեր, երբ իրեն ուղարկում են լուսանկարներ, որոնց վրա կոորդինատներ գրված չեն լինում։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ մի կողմից մեղադրյալը նշում է, որ իր համար ռիսկային է եղել անընդհատ թմրամիջոցի փաթեթ վերցնելը, ուստի միանգամից մեծ քանակով է գնել, սակայն վերջինիս հեռախոսի մեջ կան տարբեր վայրերի բազմաթիվ տեղակայումներ, մեղադրյալը հրաժարվեց պատասխանել։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե արդյոք իր հեռախոսի մեջ ներբեռնված եղել է Տելեգրամ հավելվածը, պատասխանեց՝ այո, սակայն այն ժամանակ, երբ իրեն են մոտիկացել ոստիկանները, ինքն իրար է խառնվել և միանգամից այն ջնջել հեռախոսից, ավելի կոնկրետ՝ երբ իրենից մեքենայի փաստաթղթերն են պահանջել, ինքն ասել է, որ իր մոտ չեն, սակայն հնարավոր է, որ լուսանկարները հեռախոսի մեջ լինեն և բացել է հեռախոսն ու արագ ջնջել Տելեգրամ հավելվածը։ Ջնջել է հավելվածը քանի որ այնտեղ եղել են նաև անձնական բնույթի տեղեկություններ, որոնց չի ցանկացել, որ որևէ մեկը ծանոթանա։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի, հայտնեց, որ կինը ևս աշխատել է որպես ուսուցչուհի և նրա եկամուտն ամսական կազմել է մոտ 60․000 ՀՀ դրամ, սակայն այժմ երեխային է խնամում և չի աշխատում։ Ինչ վերաբերում է Վերնիսաժում իր ծավալած գործունեությանը, ապա առավելագույն եկամուտը, որ ստացել է, եղել է շաբաթական մոտ 200․000 ՀՀ դրամ։ Ինքը Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց է օտագործում արդեն մոտ 4-5 տարի։ Երբ ինքը ավտոմեքենայի փաստաթղթերը ցույց տալու պատրվակով վերցրել է իր հեռախոսը, որի ընթացքում նաև ջնջել Տելեգրամ հավելվածը, այդ ընթացքում ոստիկանները, նկատելով, որ նկարը ցույց տալն ուշանում է, խլել են իր հեռախոսն ու փաստացի խուզարկել այն։ Խուզարկել են նաև իր ավտոմեքենան։ Հետո արդեն իրեն և իր մեքենան տեղափոխել են բաժին։ Իր մեքենան վարելով բաժին է տեղափոխել ոստիկաններից մեկը, ում անունը, եթե չի սխալվում, ապա եղել է Լաերտ։ Իր մեքենան տեղափոխելիս թմրամիջոցներով այդ տուփը գտնվել է մեքենայի դռան մեջ։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ինչպես կարող է մեկնաբանել այն հանգամանքը, որ հարցաքննված վկաներից Նարեկ Համբարձումյանն իր ցուցմունքով նշել է, որ դեպքի օրն իրեն տեսել է հողաթմբեր լուսանկարելիս, ապա պատասխանեց, որ ինքը որևէ բան չի լուսանկարել, սակայն ամեն դեպքում եղել են դեպքեր, երբ ինքը չի գտել տեղադրված թմրամիջոցը և տեղանքը նկարել ու ուղարկել է տելեգրամյան օգտատիրոջը՝ ճշտելու համար, թե կոնկրետ որտեղ է տեղադրված թմրամիջոցը։
Հանրային մեղադրողը, նկատի ունենալով, որ առկա է էական հակասություն մեղադրյալի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև, միջնորդեց հրապարակել նախաքննական ցուցմունքը։
Դատարանի թույլտվությամբ հրապարակվեց մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 22-ի ձերբակալվածի կարգավիճակով տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ․՝
Հարց- ձերբակալվել եք ՀՀ քր․ օր 393-րդ և 396-րդ հոդվածներով նախատեսված արարք կատարելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով, ի՞նչ կարող եք հայտնել այդ մասին և ընդհանրապես դեպքի վերաբերյալ առաջարկում եմ հայտնել մանրամասն տեղեկատվություն:
Պատասխան- Հայտնում եմ, որ գնացել եմ 2024 թվականի օգոստոսի 21-ին ժամը մոտ 17:20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոց եմ ուղևորվել Տիտանիկ կամ Նարկո Արմ հստակ չեմ կարող հիշել տելեգրամյան շոփից «շոկո» տեսակի 0,5 գրամ քաշով թմրանյութ գնելու նպատակով և այդ վայրից որտեղից վերցրել եմ թմրանյութը գտել եմ ծամոնի տարայով այդ թմրանյութը, որը առգրավելն եք իմ կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի մեքենայից:
Հարց- «Շոկո» տեսակի թմրամիջոցը երբ եք պատվիրել, ինչ եղանակով, ինչքան գումար եք վճարել դրա համար և ինչ եղանակով, գումարի փոխանցումը ինչպես եք կատարել, առկա է արդյոք վճարման անդորրագիրը թե ոչ։
Պատասխան- Տելեգրամյան հասցեին գրել եմ, նա փոխանցել է Դաշքոինի կոդ այդ կոդով վճարել եմ տերմինալով 8000 ՀՀ դրամ գումար, անդորրագիրը չկա հիմա, տերմինալը չի տվել։ Վճարել եմ 5-րդ մասիվում գտնվող Էվրիկա սուպերմարկետի դրսի մուտքի մոտ գտնվող տերմինալից և այդ եղանակով գնել եմ։ Տելեգրամյան հասցեով ինձ ուղարկված կորդինատներով լուսանկարի օգնությամբ գտել եմ իմ գնած թմրամիջոցը:
Հրապարակումից հետո ի պատասխան հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ նախաքննության ընթացքում մեղադրյալը ոչ միայն չի նշել մեծ քանակությամբ թմրամիջոց գնելու իր շարժառիթի, այն է՝ չբռնվելու ցանկության մասին, այլև հայտնել է, որ ցանկացել է գնել «Շոկո» տեսակի թմրամիջոց, մինչդեռ դատարանում հայտնեց, որ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց է գնել, մեղադրյալը պատասխանեց, որ այդ ժամանակն ինքն իրար խառնված է եղել, քանի որ առաջին անգամ է նման պատմության մեջ ընկել։
3․20․ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարանում հարցաքննված փորձագետ Վ․ Հովհաննիսյանի ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ տեղյակ է, թե ինչ վարույթի շրջանակներում է հարցաքննվելու։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ հստակ չի կարող նշել, թե փորձաքննության ներկայացված զանգվածների հետազոտությունը կոնկրետ որ օրն է իրականացվել, քանի որ հետազոտությունը տևել է մի քանի օր։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք փորձաքննության մեջ արտացոլված է, թե ինչ գիտական մեթոդի հիման վրա է այն կատարվել, պատասխանեց՝ այո, բոլոր հետազոտությունները կատարվում են հատուկ ընտրված մեթոդների, գրականության հիման վրա։ Գիտականորեն սահմանված ճիշտ կերպով զանգվածներից առանձնացվում են մասեր, որոնց հիման վրա էլ համապատասխան մեթոդներով իրականացվում է հետազոտություն։ Հետազոտության ընթացքում օգտագործված կշեռքը եղել է Չափագիտության և ստանդարտացման ինստիտուտի կողմից լիցենզավորված և համապատասխան ստուգաչափում անցած սարքավորում, որը հանդիսանում է լաբորատոր կշեռք։ Կա հատուկ սարքավորում, որը հայտնաբերում է ինչպես թմրամիջոցներ, այնպես էլ՝ դրանց հետքեր, և հայտնաբերման պարագայում, դրա արդյունքները արտացոլվում են եզրակացության մեջ, սակայն այն դեպքում, երբ մեկուսիչ ժապավենի մակերեսին թմրամիջոց չի հայտնաբերվում, այն չի կցվում։ Ինքն իրականացրել է մանրադիտակային, քիմիական և կաթիլային հետազոտություններ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչու է իրականացվել մի քանի հետազոտության տեսակ, այլ ոչ թե, օրինակ՝ միայն մանրադիտակային, պատասխանեց, որ մանրադիտակային հետազոտությունը չի արտացոլում զանգվածում առկա ակտիվ բաղադրիչների առկայությունը, ուստի պետք է իրականացնել նաև քիմիական հետազոտություն, իսկ քիմիական հետազոտության ընթացքում, եթե չկիրառվի մանրադիտակ, ապա չի կարող հստակ գնահատվել, թե ինչ տեսակի զանգված է, այլ կերպ՝ հետազոտությունները փոխկապակցված են, և յուրաքանչյուր փուլում, եթե բացառվում է թմրամիջոցի հայտնաբերման հավանականությունը, ապա ավելի մանրակրկիտ ուսումնասիրություն այլևս չի կատարվում, իսկ հակառակ պարագայում՝ շարունակվում է հետազոտությունը։ Տետրահիդրոկանաբինոլ հետքերի առկայությունը հաստատվել է նրբաշերտ քրոմատորագրության մեթոդով, սակայն փորձաքննությունը կազմվում է բոլոր մեթոդների ամբողջությամբ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք իզոմեր և հետք հասկացությունները նույնանում են, պատասխանեց՝ այո, իզոմերը քիմիական հասկացություն է, իսկ վերջինս օգտագործել է հետք հասկացությունը, քանի որ թմրամիջոցը հայտնաբերվել է թիթեղի մակերեսին։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք պարզել են, թե տետրահիդրոկանաբինոլի կոնկրետ որ իզոմերն է հայտնաբերվել, պատասխանեց՝ ոչ, քանի որ հետազոտությունը հստակ ցույց է տալիս, որ զանգվածում առկա է տետրահիդրոկանաբինոլ, և թե կոնկրետ որ իզոմերն է առկա, այլևս էական չէ այդ պարագայում, քանի որ օրենքով ևս նման պահանջ առկա չէ։ Ի պատասխան այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ փորձաքննության ընթացքում օգտագործված չորացնող սարքի անվանումը նշված չէ եզրակացության մեջ, պատասխանեց, որ դա առանձնակի նշանակություն ունեցող սարք չէ, որի տվյալները պետք է պարտադիր արձանագրվեին, այն պարզապես հաստատուն ջերմաստիճան ապահովող սարքավորում է, և, որպես այդպիսին, կոնկրետ հետազոտության ընթացքում կիրառվող սարք չի հանդիսանում։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե փորձագետն ինչպես կարող է մեկնաբանել այն հանգամանքը, որ, թեև նշեց փորձաքննության ներկայացված զանգվածների հետազոտությունն իրականացվել է մի քանի օր, և դժվար թե առաջին օրը պարզ դարձած լիներ, թե ինչ զանգված է հանդիսանում, ամեն դեպքում, փորձաքննության հենց առաջին օրը փորձաքրեագիտական կենտրոնի տնօրենը գրություն է հասցեագրել վարույթն իրականացնող մարմնին՝ նշելով, թե կոնկրետ ինչ թմրամիջոց է հանդիսանում զանգվածը, ապա պատասխանեց, որ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գրություն ներկայացնելու պահանջ է ստացվել, որին ի պատասխան փաթեթներից հետազոտվել է նախնական 10-ը, այլ ոչ թե՝ ամբողջը, որի վերաբերյալ համապատասխան տեղեկատվություն է ներկայացվել վարույթն իրականացնող մարմնին, իսկ փաթեթների մնացյալ հատվածը հետազոտվել է փորձաքննության հաջորդող օրերին։ Նշեց, որ իր խոսքում որևէ հակասություն չկա, քանի որ ինքը նկատի է ունեցել, որ դժվար թե առաջին օրով իրենք եզրակացություն կարողանային տալ, սակայն գրությանը նախնական պատասխանել կարող էին։ Իրենք սկզբում նմուշն են առանձնացնում և հետազոտում, ապա մնացյալ հատվածը չորացնում։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցի՝ հայտնեց, որ հետազոտության տևականությունը պայմանավորված է եղել աշխատանքային ծանրաբեռնվածությամբ։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցի՝ հայտնեց, որ կենսաբանական բնույթի միայն մանրադիտակային հետազոտությունն է կատարվել։
3.21. Վկա Լաերտ Հայրապետյանի՝ դատաքննության փուլում տված լրացուցիչ ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ, թեև Աղասի Ասատրյանին ինքն է ենթարկել անձնական խուզարկության, սակայն այժմ ամբողջ ընթացքը հիշել չի կարող։ Ամեն դեպքում նշեց, որ բոլոր անձնական խուզարկություններն իրականացվում են միևնույն կերպով՝ ընթերակաների պարտադիր մասնակցությամբ, որի ընթացքում հայտնաբերված իրերը փաթեթավորվում և կնիքվում են։ Չի կարող հիշել, թե կոնկրետ սույն դեպքում քանի փաթեթ է հայտնաբերվել, սակայն իր կողմից հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված և հավանաբար հեռախոս, սակայն հստակ չի հիշում։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցերի՝ հայտնեց, որ անձնական խուզարկության ընթացքում հայտնաբերված ցանկացած առարկա պարտադիր արձանագրվում է արձանագրության մեջ։ Չեն կարող լինել նաև դեպքեր, երբ հայտնաբերված առարկաներն իրենց կողմից չփաթեթավորվեն և չկնիքվեն, այդ թվում՝ նշեց, որ ընթերակաները ևս ստորագրում են փաթեթների վրա արված կնիքների վրա։ Ինչ վերաբերում է այն հանգամանքին, թե ինչով է պայմանավորված, որ արձանագրության մեջ չի նշվել, որ վերցված առարկաներն իրենց կողմից փաթեթավորվել և կնիքվել են, ապա պատասխանեց, որ դրանք վստահաբար փաթեթավորվել և կնիքվել են, սակայն հնարավոր է, որ շփոթմունքի արդյունքում այդ հանգամանքը չի արտացոլվել արձանագրության մեջ։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ անձնական խուզարկության ընթացքում անձի մոտից հայտնաբերվող բոլոր արգելված իրերը վերցվում և արձանագրվում են։ Ինչ վերաբերում է ակնհայտ ոչ արգելված իրերին, ապա դրանք հնարավոր է չարձանագրվեն և չվերցվեն։ Ինչ վերաբերվում է իրականացվող ցանկացած գործողությունն արձանագրելուն, ապա, ենթադրենք, եթե անձը դիմադրություն է ցույց տալիս խուզարկության ընթացքում, հնարավոր է և այդ մասին չարձանագրեն, քանի որ իմաստ չկա այն արձանագրելու։ Խուզարկությունը կատարվել է բաժնի աշխատակիցների սենյակում։ Ինչ վերաբերում է արձանագրության մեջ անձնական խուզարկության կատարման հստակ տեղն արձանագրելուն, ապա նշվում է, թե որ բաժնում է այն իրականացվել, և եթե սենյակն ունենում է համար, ապա այն ևս գրվում է։ Սույն դեպքում արձանագրության մեջ գրվել է, որ այն կատարվել է Ավանի բաժանմունքում, բայց քանի որ սենյակը համարակալված չի եղել, այդ մասին նշում առկա չէ։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե վկան ինչպես կարող է մեկնաբանել այն հանգամանքը, որ արձանագրության մեջ նշված է միայն իրերի հայտնաբերման, այլ ոչ թե՝ վերցման հանգամանքը, ապա պատասխանեց, որ հնարավոր չէ մի բան հայտնաբերեն, սակայն այն չվերցնեն։ Ի պատասխան այն հարցիին, թե ինչով է պայմանավորված, որ վկան հայտնել է, որ անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է դեղնականաչավուն զանգված, սակայն արձանագրության մեջ նման նշում առկա չէ, ապա հայտնեց, որ մանրամասներ այժմ չի հիշում։
Ի պատասխան հանրային մեղադրողի հարցի՝ հայտնեց, որ չի եղել դեպք, երբ անձնական խուզարկությամբ որևէ իր հայտնաբերեն, սակայն այն չվերցնեն, ինչ վերաբերում է իր նախկինում արված այն մտքին, որ ոչ արգելված իրերը կարող են չվերցնել, ապա այն ինքը բերել է որպես օրինակ, սակայն նման դեպք տեղի չի ունեցել։
3.22. Վկա Բարեղամ Ավետիսյանի՝ դատաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որի ընթացքում հայտնեց, որ մեղադրյալին դեմքով ճանաչեց։
Ինչ վերաբերում է անձնական խուզարկությանը, ապա իրեն պատահական կանչել են և ինքը գնացել է։ Մինչ իրենց ներս մտնելը որևէ ստուգում չի իրականացվել։ Նախ և՛ խուզարկողը, և՛ խուզարկվողը բարձրացնում են ձեռքերը վերև, որից հետո սկսվում է գործողությունը։ Խուզարկության ընթացքում ինչ վերցվում է, այն արձանագրվում է արձանագրության մեջ։ Վերցվելուց հետո բոլոր առարկաները փաթեթավորվում են, կնիքվում և հանձնվում քննիչին։ Կնիքների վրա իրենք ստորագրում են։
Ի պատասխան պաշտպանի հարցերի՝ հայտնեց, որ մեղադրյալի անուն ազգանունը չգիտի, սակայն վստահաբար մասնակցել է նրա մասնակցությամբ գործողության, սակայն հստակ չի կարող հիշել, թե ինչ գործողության է մասնակցել, քանի որ տևական ժամանակ է անցել։ Իրենց կանչել էին որպես ընթերակա, որի ընթացքում հայտնաբերված ամեն բան վերցվել և հանձնվել է քննիչին։ Ի պատասխան այն հարցին, թե արդյոք հաճախ է նման գործողությունների մասնակցել, պատասխանեց՝ ոչ, պատահական է ստացվել։ Չի հիշում, թե մեղադրյալի մոտից ինչ է հայտնաբերվել։ Պնդեց, որ անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրության մեջ արված առաջին ստորագրությունն իրենն է։ Ինքն այնքան ժամանակ է ներկա գտնվել գործողությանը, մինչև հայտնաբերված իրերը փաթեթավորվել, կնիքվել և ստորագրվել են։

4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվել են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Աղասի Արսենի Ասատրյանը, իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորությամբ «Տելեգրամ» հավելվածի՝ քննությամբ չպարզված առցանց խանութ-հարթակի օգտատիրոջից ձեռք է բերել «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի խմբաքանակ, որը իրացնելու նպատակով տեղադրել է թաքստոցներում, իսկ մի մասը հետագայում իրացնելու նպատակով պահել է իր մոտ։ Աղասի Արսենի Ասատրյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, տելեգրամյան հավելվածի միջոցով, անհայտ անձի կողմից տեղադրված վայրերից վերցրել է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթավորված խմբաքանակները, որոնք թաքցրել է տարբեր հատվածներում գտնվող թաքստոցներում, լուսանկարել է և տեղակայման աշխարհագրական կոորդինատները լուսանկարների հետ միասին ուղարկել է «Տելեգրամ» հավելվածի նախաքննությամբ չպարզված էջին։ Այնուհետև, շարունակելով իր հանցավոր նպատակը, չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում վերցրել է ընդհանուր խոշոր չափերի 13.13 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի թվով 26 հատ կպչուն ժապավենով փաթեթավորված խմբաքանակը և գնացել է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայք, որտեղ նախապես փաթեթավորված փաթեթներից՝ թվով մեկն այլ անձանց հետագայում՝ իրացնելու նպատակով՝ տեղադրել է թաքստոցում և լուսանկարել։ Այնուհետև, 22.08.2024թ. Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 30/1 հասցեի մոտակայքում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ՝ թաքստոցից հայտնաբերվել և վերցրվել է կպչուն ժապավենով փաթեթավորված 0.82 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, իսկ 0.85 գրամ, 0.86 գրամ, 0.77 գրամ, 0.87 գրամ, 0.82 գրամ, 0.36 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.38 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.41 գրամ, 0.43 գրամ, 0.43 գրամ, 0.4 գրամ, 0.39 գրամ, 0.4 գրամ, 0.43 գրամ, 0.44 գրամ, 0.37 գրամ, 0.4 գրամ և 0.43 գրամ «Մարիխուանա» տեսակի հաստատուն քաշով թմրամիջոցի փաթեթները հայտնաբերվել են 22.08.2024թ. վերջինիս կողմից շահագործվող «Օպել» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ։

5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
5.1. Վերլուծելով մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանին վերագրվող, Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված վերոգրյալ արարքը կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:

Վերոգրյալի արդյունքում Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնության և շահադիտական դրդումների կետերով մեղադրանքը հիմնավորված չէ, այլ սույն դեպքում գործ ունենք միայն խոշոր չափերով թմրամիջոցների իրացման փաստի հետ՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ․՝
Նախ և առաջ անդրադառնալով մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությանը՝ Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ որպեսզի արարքը որակվի որպես նախնական համաձայնությամբ խմբի կողմից կատարված, պետք է ապացուցվել երկու կամ ավելի անձանց միջև հանցագործության կատարման վերաբերյալ նախապես, մինչև օբյեկտիվ կողմի իրականացումը ձեռք բերված կոնկրետ համաձայնության առկայությունը, ինչպես նաև դերերի հստակ բաշխումը, մինչդեռ դատաքննության ընթացքում հետազոտված որևէ նման տվյալ ձեռք չի բերվել։ Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է նաև, որ զուտ անհայտ օգտատիրոջից կոորդինատներ ստանալու կամ նրան լուսանկարներ ուղարկելու հանգամանքն ինքնին բավարար չէ արարքը որպես նախնական համաձայնությամբ խմբի կողմից կատարված որակելու համար։
Ինչ վերաբերում է շահադիտական դրդումներով ծանրացնող հանգամանքին, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ շահադիտական դրդումը ենթադրում է, որ հանցանքի կատարմամբ անձը նպատակ է հետապնդել ստանալ նյութական օգուտ, մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներում բացակայում է փաստական տվյալ, որը կհաստատեր մեղադրյալի կողմից թմրամիջոցների տեղադրման կամ պահման դիմաց որևէ անձից վարձատրություն ստանալու հանգամանքը:
Ամփոփելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու հիմնարար սկզբունքով՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով վերագրվող որակող հատկանիշներն ապացուցված չեն, ուստի Աղասի Արսենի Ասատրյանի արարքը ենթակա է որակման միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Անդրադառնալով պաշտպանի՝ եզրափակիչ ելույթի ընթացքում ներկայացված փաստարկներին, Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Նախ և առաջ Դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի այն պնդումը, թե անձնական խուզարկության արձանագրության մեջ հեռախոսի փաթեթավորման վերաբերյալ նշման բացակայությունն ինքնին հանգեցնում է այդ ապացույցի, իսկ դրա արդյունքում նաև՝ թվային խուզարկության ու դեպքի վայրի զննության անարժանահավատության (որպես «թունավոր ծառի պտուղ»), անհիմն է, քանզի այն հանգամանքը, որ արձանագրության տեքստում առկա տեխնիկական վրիպակի արդյունքում գրված է բացառապես հայտնաբերվել է և ոչ թե՝ վերցվել է/առգրավվել է արտահայտությունը, դեռևս չի կարող վկայել այն մասին, որ հեռախոսն իրականում չի վերցվել։ Ավելին, դատաքննության ընթացքում հարցաքննված վկա՝ ընթերակա Բարեղամ Ավետիսյանը դատարանում հստակ նշել է, որ ինքը ներկա է եղել անձնական խուզարկության ողջ ընթացքին, հայտնաբերված բոլոր իրերը պարտադիր փաթեթավորվել և կնքվել են, իսկ ինքն անձամբ ստորագրել է կնիքների վրա: Մյուս վկան՝ Լաերտ Հայրապետյանը ևս նշել է, որ իրենց կողմից հայտնաբերված իրերն ու առարկաները վստահաբար վերցվել են, փաթեթավորվել և կնիքվել։
Ինչ վերաբերում է փորձագետի եզրակացության անարժանահավատությանն այն պատճառաբանությամբ, որ փորձագետի կողմից կոնկրետ չի պարզվել, թե տետրահիդրոկանաբինոլի կոնկրետ որ իզոմերն է հայտնաբերվել, ապա Դատարանը գտնում է, որ քրեաիրավական որակման տեսանկյունից իզոմերի կոնկրետացումն իրավաբանական նշանակություն չունի, եթե հաստատված է արգելված նյութի պարունակությունը։ Իսկ ինչ վերաբերում է փորձաքննության եզրակացության մեջ՝ հետազոտության ընթացքում կիրառված սարքավորումների՝ ստանդարտացված լինելու մասին տվյալի բացակայությանը, ապա դրանց ստանդարտացված լինելը հաստատվել է փորձագետի ցուցմունքով։
Անդրադառնալով պաշտպանի այն պնդմանը, որ այնքանով, որքանով մեղադրյալի օրգանիզմում հայտնաբերվել է թմրամիջոց, և վերջինս հանդիսանում է կախվածություն ունեցող անձ, իսկ մյուս կողմից ինչպես մեքենայի խուզարկության, այպես էլ՝ վերջինիս բնակարանի խուզարկության արդյունքում թմրամիջոցների ապօրինի իրացման մասին վկայող որևէ այլ իր կամ առարկա, որպես օրինակ՝ կշեռք, կպչուն ժապավեն և այլն, չի հայտնաբերվել, ուստի ողջամիտ է այն պնդումը, որ մեղադրյալը թմրամիջոցները ձեռք է բերել անձնական օգտագործման նպատակով, ապա Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ թմրամիջոց օգտագործելու փաստն ինքնին չի բացառում զուգահեռաբար թմրամիջոցների իրացմամբ զբաղվելու հանգամանքը, հետևաբար, Դատարանի գնահատմամբ, հայտնաբերված թմրամիջոցների չափերը, դրանց մասերի բաժանված լինելը, մեղադրյալի հեռախոսում հայտնաբերված՝ տեղակայման վայրերի կոորդինատներ պարունակող լուսանկարները դատաքննության ընթացքում հետազոտված այլ ապացույցների հետ համակցության արդյունքում չեն կարող վկայել թմրամիջոցների՝ անձնական օգտագործման մասին նախատեսված լինելու մասին։ Ինչ վերաբերում է մեքենայի խուզարկության և բնակարանի խուզարկության արդյունքում թմրամիջոցների ապօրինի իրացման մասին վկայող որևէ այլ իր կամ առարկա չհայտնաբերվելու հանգամանքին, ապա հարկ է նկատել, որ թմրանյութերի ապօրինի իրացման ներկայիս սխեմաների պայմաններում, երբ թմրամիջոց տեղադրող անձանց արդեն իսկ տրամադրվում են մասերի բաժանված, կշռված և փաթեթավորված առանձին փաթեթներ, իրացման մասին վկայող այլ առարկաների չհայտնաբերումը որևէ կերպ չի կարող վկայել որպես ի սկզբանե դրա նպատակի բացակայություն։
Դատարանը հարկ է համարում նկատել նաև, որ արժանահավատ չէ մեղադրյալի դատաքննական ցուցմունքն այն հանգամանքը հաշվառմամբ, որ դատաքննության ընթացքում մեղադրյալը հայտնել է, որ 26 փաթեթ թմրամիջոցը ձեռք է բերել բացառապես անձնական օգտագործման համար՝ 150.000 ՀՀ դրամ վճարելով, մինչդեռ նախաքննության ընթացքում պնդել է, թե իբր գնում էր 8000 ՀՀ դրամով գնված 0,5 գրամ «Շոկո» տեսակի թմրամիջոց վերցնելու, իսկ մնացած փաթեթները /մաստակի տուփով/ պարզապես գտել է:
Ավելին, մեղադրյալի ոչ արժանահավատ ցուցմունքի մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ մի կողմից՝ մեղադրյալը միանգամից մեծ քանակությամբ թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքը մեկնաբանել է որպես թմրամիջոցի փաթեթներն անընդհատ վերցնելու արդյունքում բռնվելու ռիսկը նվազեցնելու միջոց, մինչդեռ վերջինիս հեռախոսում հայտաբերվել են բազմաթիվ թմրամիջոցների տեղակայումների լուսանկարներ, ինչը վկայում է այն մասին, որ մեղադրյալն ամենևին չի խուսափել հաճախակի թմրամիջոցների փաթեթներ վերցնելուց։

5.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի /արարքի կատարման պահին գործող/ համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
2) շահադիտական դրդումներով,
3) խոշոր չափերով,
(…)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
(…)»:

5.3. Վերոհիշյալ իրավադրույթների համատեքստում Դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներին, արձանագրում է, որ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Որպես մեղմացնող հանգամանք Դատարանը հաշվի է առնում մեղադրյալի խնամքին երեք անչափահաս երեխաների առկայությունը։
5.4. Քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ, հաշվի առնելով կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, մեղքի ձևը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի հետ, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է ազատազրկման ձևով պատժի:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար վերջինիս նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
5.4․ Անդրադառնալով պատիժը մեղադրյալի կողմից կրելու հարցին և այս համատեքստում քննարկելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ պատժի պայմանականորեն չկիրառումը քրեաիրավական բառացիկ ինստիտուտ է, որի պարագայում Դատարանը պետք է ունենա ներքին համոզվածություն այն մասին, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, որը պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս նշել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը, հաշվի առնելով կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների բնույթն ու կարևորությունը, Դատարանը գտնում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պարագայում չի ապահովվի պատժի նպատակների իրացվելիությունը, հետևաբար Դատարանն արձանագրում է, որը մեղադրյալը պատիժը պետք է կրի:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը պատիժը պետք է կրի, միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը սույն վարույթի շրջանակներում 2024 թվականի օգոստոսի 21-ից անընդմեջ գտնվել է անազատության մեջ, ուստի ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի սկիզբ պետք է համարել այդ օրը:
5.5. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
5.6. Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը և դատանյութագիտական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության ներկայացված և հետագայում ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին ՀՀ ՔԿ «Փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ստացված, փորձագետի թիվ N 1277 Ք-24 եզրակացությամբ հաստատված, 9.81 գրամ և 0,72 գրամ՝ ընդհանուր՝ 10.53 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածները վերադարձնել նախաքննության մարմնին՝ թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով, իսկ դեպքի պահին մեղադրյալ` Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից շահագործվող և քաղաքացի Գրիգոր Հակոբի Հարությունյանին սեփականության իրավունքով պատկանող «ՕՊեԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը պատասխանատու պահպանության է հանձնվել օրինական տիրապետողին, դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել օրինական տիրապետողի տնօրինմանը:
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
5.7. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.8․ Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածով, գտնում է, որ վարութային ծախսերը պետք է վճարվեն պետական միջոցների հաշվին։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի օգոստոսի 21-ից։
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը և բացակայելու արգելը պահպանել մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո այն վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն» մոդելի` IMEI 359886434442496 և IMEI 359886434486006 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը և դատանյութագիտական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննության ներկայացված և հետագայում ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին ՀՀ ՔԿ «Փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ից ստացված, փորձագետի թիվ N 1277 Ք-24 եզրակացությամբ հաստատված, 9.81 գրամ և 0,72 գրամ՝ ընդհանուր՝ 10.53 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածները վերադարձնել նախաքննության մարմնին՝ թիվ 17-1009-24 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով, իսկ դեպքի պահին մեղադրյալ` Աղասի Արսենի Ասատրյանի կողմից շահագործվող և քաղաքացի Գրիգոր Հակոբի Հարությունյանին սեփականության իրավունքով պատկանող «ՕՊեԼ» մակնիշի 37 BA 515 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը պատասխանատու պահպանության է հանձնվել օրինական տիրապետողին, դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել օրինական տիրապետողի տնօրինմանը։
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 20-02-2026
Գործը քննվել է Դռնբաց
Դատական գործ N: ԵԴ1/3559/01/24
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 07-01-2025
Ամսաթիվ 03-01-2025
Ում կողմից է բերվել բողոքը Մեղադրող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Ն
Ազգանուն Թոփուզյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Աղասի Ասատրյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 16.12.2024թ. որոշումը , Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրել կալանքը :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 30-01-2025
Վիճակագրական տողի համարը 19.1
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 30-01-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Արսեն
Ազգանուն Նիկողոսյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 03-02-2025
Գրավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 13-02-2025
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԴ1/3559/01/24
Երևան քաղաքի
առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարան՝
Նախագահող դատավոր՝
Ա.Մելիքսեթյան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան),

Նախագահությամբ դատավոր՝ Ա.Նիկողոսյանի,

«13» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան
գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵԴ1/3559/01/24 որոշման դեմ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք Վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի հատուկ վերանայման բողոքը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Վարութային նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Առաջին ատյանի դատարանը ստանձնել է ըստ մեղադրանքի՝ Աղասի Արսենի Ասատրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով, թիվ ԵԴ1/3559/01/24 քրեական գործով վարույթը:
Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ՝ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք Վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ, մերժվել է:
Մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի պաշտպանի միջնորդությունը բավարարվել է՝ և վերջինիս նկատմամբ համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել՝ տնային կալանքը՝ 3 /երեք/ ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելքը:
2. Վերոնշյալ որոշման դեմ Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք Վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի հատուկ վերանայման բողոքը՝ թիվ ԵԴ1/3559/01/24 գործով օրինականությունը և հիմնավորվածությունը հաստատող նյութերի հետ միասին, մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 31-ին հանձնվել է Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Ա.Նիկողոսյանին:

Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և բողոքի պահանջը.
3. Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք Վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանը (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր) ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում նշել է հետևյալը.
«(…)Գտնում եմ, որ բողոքարկվող դատական ակտով թույլ է տրվել դատական սխալ` այն է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, ինչն ազդել է գործի ելքի վրա: Մասնավորապես, ուսումնասիրելով դատական ակտում առկա պատճառաբանությունները և եզրահանգումը, պետք է փաստել, որ խորությամբ քննարկման առարկա չեն դարձրել խափանման միջոցի կիրառման համար սկզբունքային նշանակություն ունեցող այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են մեղադրյալին վերագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող հանգամանքների իրական ազդեցությունը մեղադրյալի դատավարական վարքագծի վրա, ինչի արդյունքում չեն պահպանվել բնագավառը կարգավորող նախադեպային իրավունքի չափորոշիչները: Անդրադառնալով նշված չափորոշիչներին պետք է փաստել հետևյալը. (…)
Վերոգրյալ դիրքորոշումների համատեքստում անդրադառնալով բողոքարկվող դատական ակտին պետք է փաստել, որ ցանկացած խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը պայմանավորված է մեղադրյալի վարքագիծը կանխատեսելի և վերահսկելի դարձնելու վարույթն իրականացնող մարմնի ցանկությամբ: Այն կիրառվում է օրենսդրությամբ հստակ մատնանշված հիմքերի շրջանակներում, որոնց նպատակը մեղադրյալի վարքագծի այս կամ այն բացասական դրսևորման կանխարգելումն է: Այս տեսանկյունից ընտրված խափանման միջոցը պիտի ունակ լինի լուծել այն կանխարգելիչ խնդիրները, որոնք հետապնդվում են վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից դրա ընտրությամբ և կիրառմամբ, այլապես հարվածի տակ կարող է դրվել ողջ նախաքննության արդյունավետությունը: Այս դիրքորոշման տեսանկյունից պետք է փաստել հետևյալը, մասնավորապես.
քրեական վարույթով կատարված նախաքննությունից հետևում է, որ Աղասի Ասատրյանը ձերբակալվել և բերվել է ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժին թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության կասկածանքով: Այնուհետև նա տեղի ունեցած նախաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ, ինչը հնարավոր չի գնահատել որպես դրական դատավարական վարքագիծ, իսկ տրամադրվածության նման վիճակի, արարքի բարոյական պախարակելիության վերաբերյալ անձի ունեցած պատկերացումների վերաբերյալ տեղեկությունների բացակայության պայմաններում մեծանում է փախուստի դիմելու, պատժից ու պատասխանատվությունից խուսափելու հավանականությունը:
Միևնույն ժամանակ փաստ է այն, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանին է մեղսագրվում հանցագործության կատարում, որը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն համարվում է ծանր հանցագործություն, ինչի համար, համաձայն օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի նախատեսված է պատժատեսակ բացառապես ազատազրկման ձևով 4-8 տարի ժամկետով: Արարքի ներկայիս իրավական գնահատականի պարագայում ամբողջն իր համակցության մեջ հիմք է տալիս եզրակացնելու, որ առկա է փախուստի բավական զգալի հավանականություն, հետևաբար ակներև է, որ մեղսագրվող արարքի հակազդման համար նախատեսված պատժաչափն առաջացնում է մտավախություններ, որոնք ենթակա են մանրակրկիտ քննարկման ու գնահատման:
Խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության պայմաններից առաջինից անցում կատարելով խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության պայմաններից հաջորդին՝ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելուն՝ պետք է փաստել, որ ինչպես ցույց է տալիս պրակտիկան թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունն առհասարակ ունի ռեցիդիվելու բարձր ռիսկայնություն, ինչը կապված է ինչպես անձի կենսաբանական պահանջմունքների առանձնահատկությունների հետ, այնպես էլ նյութական այն շահով, որ ապահովում է առնչությունը թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ: Քրեական վարույթով կատարված նախաքննությունից հետևում է, որ Աղասի Ասատրյանն իրեն մեղսագրվող արարքը կատարել է տելեգրամյան անհայտ օգտատիրոջ հետ խմբի կազմում: Պետք է փաստել, որ, նա այս արարքի կատարմամբ հետապնդել է շահույթ ստանալու նպատակ, հետևաբար այս փաստարկի համատեքստում անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու իրավաչափության պայմաններից մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելուն՝ պետք է փաստել, որ սույն բողոքի նախորդ պարբերության մեջ հիշատակված փաստական տվյալների հաշվառմամբ մեծ է հավանականությունը, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանը կարող է կատարել նույնասեռ արարքներ, որոնց համար նա ներկայումս գտնվում է մեղադրյալի կարգավիճակում: Ինչպես երևում է պրակտիկայից թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունն առհասարակ ունի ռեցիդիվելու բարձր ռիսկայնություն, ինչը կապված է ինչպես անձի կենսաբանական պահանջմունքների առանձնահատկությունների հետ, այնպես էլ նյութական այն շահով, որ ապահովում է առնչությունը թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ: Այս դիրքորոշումը ձևավորվել է վերլուծության ենթարկելով մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանին մեղսագրվող արարքի փաստական հանգամանքները և ֆինանսական վիճակի վերաբերյալ գործում առկա ապացույցները: Բանն այն է, որ մեղադրյալը հստակ գիտակցված գնացել է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության մեջ ներառվելու միջոցով եկամուտ վաստակելու ճանապարհով: Դատաքննության ընթացքում պաշտպանական կողմը պնդել է, որ նա թեև չգրանցված, սակայն ունի աշխատանք, սակայն ակնհայտ է, որ եթե նույնիսկ այս պնդումը համապատասխանում է իրականությանը, ապա աշխատանքը չի լուծել կամ ամբողջովին չի լուծել նրա պատվավոր կեցության խնդիրներն ու նրան հետ չի պահել վերոգրյալ պայմաններում լրացուցիչ եկամուտ ունենալու գայթակղությունից, որի արդյունքը նրա վերաբերյալ կազմված մեղադրանքի տեքստն է: Սա նշանակում է, որ արագ վաստակվող եկամուտը մնում է որպես հարակայող անհրաժեշտություն, ուստի այս տրամաբանությամբ մեծ են ռիսկերը, որ մեղադրյալը կարող է կատարել այլ, նույնասեռ արարք, ուստի այս դեպքում առաջանում է այդ ռիսկերը հավասարակշռելու խիստ անհրաժեշտություն:
Նման պայմաններում տեղին է հիշատակել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի՝ Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի (Bernobic՛ v. Croatia) գործով 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի որոշմամբ արտահայտած այն դիրքորոշումը համաձայն որի մեղադրյալի մշտական աշխատանք կամ կանոնավոր ամսական եկամուտ չունենալու հանգամանքը կարող է բավարար լինել գնահատելու, որ անձը, ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում, կարող է շարունակել թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությունը (տես Բեռնոբիչն ընդդեմ Խորվաթիայի գործով 2011 թվականի սեպտեմբերի 21-ի որոշման 70-րդ և 71-րդ կետերը):
Անդրադառնալով դատարանի կողմից ընտրված տնային կալանք խափանման միջոցին՝ պետք է փաստել, որ այն որպես խափանման միջոց ի վիճակի է լուծել հավասարակշռության վերը արծարծված խնդիրը և այն բովանդակապես նման է բուն կալանք խափանման միջոցին, սակայն նմանությամբ հանդերձ հենց ինքը եվրոպական դատարանն է ընդունում, որ այդ երկու խափանման միջոցների միջև առկա են նշանակալի տարբերություններ, որոնք արտահայտվում են այն «զրկանքների» խորությամբ, որոնք պատճառվում են անձին ընտրված խափանման միջոցով, մասնավորապես Բուզաջին ընդդեմ Մոլդովայի գործով 05.07.2016թ. որոշմամբ եվրոպական դատարանը նշել է, որ տնային կալանք խափանման միջոցի կիրառումը հիմնականում ենթադրում է անձի իրավունքների ավելի քիչ սահմանափակումներ, ինչպես նաև կալանավորված անձին ավելի նվազ աստիճանի տառապանքների կամ անհարմարությունների պատճառում, քան նրան քրեակատարողական հիմնարկում (բանտում) կալանքի տակ պահելու դեպքում: Ակնհայտ է, որ տնային կալանքի պարագայում սահմանափակվում է անձի տեղաշարժի իրավունքը, սակայն խափանման միջոցի խնդիրը ոչ միայն այդ հիմնարար հարցի լուծումն է, այլ այնպիսի պայմանների ստեղծումը, որի պարագայում անձը զերծ կմնա հանցագործություններ կատարելու գայթակղությունից և զերծ կմնա դատավարության այլ մասնակիցների վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու գայթակղությունից: Եթե մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի պարագայում այս կամ այն կերպ նրա տեղաշարժի իրավունքը տեսականորեն սահմանափակվել է, եթե ինչ-որ նախադրյալներ ստեղծվել են վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ նրա ֆիզիկական ներկայությունը ապահովելու համար, ապա նրա նկատմամբ ընտրված տնային կալանքով մնացյալ խնդիրների լուծումը հաստատապես հայտնվել է կասկածի տակ: Եվ ահա, թե ինչու.
թեև դատարանը կայացված դատական ակտով պարտավորեցրել է մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանին իր բնակության վայրում չհյուրընկալել այլ անձանց, նույնիսկ արգելել ունենալ նամակագրություն և չօգտվել հեռահաղորդակցության այլ ձևերից, սակայն այդ պարտավորվածության պահպանությունը տնային կալանքի պարագայում փաստացի հանձնված է մեղադրյալի բարեխղճությանը: Եթե տեխնիկական միջոցները, որոնցով պրոբացիայի ծառայությունն իրականացնում է խափանման միջոցի պայմանների պահպանության վերահսկողությունը, ի վիճակի են վերահսկել տեղանքի մի հատվածից մյուսը տեղափոխվելու տեղաշարժվելու հավանականությունը, ապա այդ տեխնիկական միջոցները բացարձակապես անընդունակ են արձանագրելու այլ անձանց ելումուտը անձի բնակության վայր, մինչդեռ նկատի ունենալով այն փաստական հանգամանքները, որոնց պայմաններում մեղադրյալը կատարել է իրեն մեղսագրվող արարքը, մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու պայմանի ապահովվածության տեսանկյունից խիստ անհրաժեշտ է վերահսկողության տակ պահել այլ անձանց հետ հանդիպելու մեղադրյալ Ասատրյանի ցանկությունները, ավելի ստույգ՝ բացառել այդ ցանկությունների ծնունդը: Հարկ է փաստել, որ ընտրված խափանման միջոցը այս հարցը չի լուծում, ուստի սույն բողոքում հիշատակված փաստական տվյալների հաշվառմամբ մեծ է հավանականությունը, որ մեղադրյալն անձամբ, այլ անձանց օժանդակությամբ կամ նրանց հետ մեկ խմբի կազմում կարող է կատարել նույնասեռ արարքներ, որոնց համար նա ներկայումս գտնվում է մեղադրյալի կարգավիճակում:
3. Հատուկ վերանայման բողոքի պահանջը.
Արձանագրված դիրքորոշումների հաշվառմամբ պետք է փաստել, որ քրեական վարույթի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման արդյունքում սույն դեպքում առկա են մտավախություններ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության պայմանների պահպանվածության առումով, որոնք ենթակա են մանրակրկիտ քննարկման ու գնահատման ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսգրքերի հիմնարար սկզբունքների պահպանվածության նկատմամբ շահագրգռության համատեքստում: Նման պայմաններում հաշվի առնելով մեղադրյալ՝ Աղասի Ասատրյանի կողմից ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու բարձր հավանականության մասին վկայող վերը նշված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները գտնում եմ, որ առկա է մեղադրյալ՝ Աղասի Ասատրյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտություն և տվյալ դեպքում կալանքից առավել մեղմ խափանման միջոցների կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը, ուստի գտնում եմ, որ առկա է հասարակական շահագրգռվածություն, որը մեղադրյալի անմեղության կանխավարկածի հաշվառմամբ կարող է արդարացնել նահանջը նրա անձնական ազատության հարգանքի սկզբունքից: (…)»:
Վերոգրյալի հիման վրա Բողոքաբերը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է բեկանել Երևանի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/3559/01/24 գործով 2024թ. դեկտեմբերի 16-ի «Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին» որոշումը և մեղադրյալ Աղասի Արսենի Ասատրյանի նկատմամբ իբրև խափանման միջոց ընտրել կալանքը:

Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները.
4. Վարույթի մասնակիցները բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ, բողոքի պատասխաններ չեն ներկայացրել։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
5. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված նյութերը, գտնում է, որ սույն հատուկ վերանայման բողոքի քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցին. հիմնավորված են արդյո՞ք Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵԴ1/3559/01/24 որոշմամբ արտահայտված հետևությունները:
6. Պատասխանելով սույն որոշման 5-րդ կետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով՝
(…)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով (…)»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
(…)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
Խափանման միջոց, այդ թվում՝ կալանք, կիրառելու իրավաչափության պայմաններն ամրագրած են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով, որի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: (...)»:
Միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը:
2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները:
3. Մինչդատական վարույթում սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող է կիրառել`
1) քննիչը` մինչև մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին դատախազին հանձնելը.
2) հսկող դատախազը` մեղադրական եզրակացությունը վարույթի նյութերի հետ միասին քննիչից ստանալու պահից մինչև դրանք դատարան հանձնելը.
3) դատարանը` խափանման միջոց կիրառելու կամ կիրառված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու միջնորդությունը լուծելիս: (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:
2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին»:
7. Կալանքի այլընտրանքների օգտագործման կարևորության մասին են վկայում ՀՀ Սահմանադրության կարգավորումները անձնական ազատության սահմանափակման մասին։ Մասնավորապես, անձնական ազատությունից զրկել կարելի է միայն Սահմանադրությամբ նախատեսված դեպքերում և օրենքով նախատեսված կարգով։ Այսինքն, բարձրագույն իրավական ակտով սահմանվել և որոշակիացվել են այն դեպքերը, երբ հնարավոր է անձի ազատությունից զրկումը և/կամ սահմանափակումը և երբ հնարավոր չէ: Այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումը կարևոր է ոչ միայն բանտերի գերբնակեցումից խուսափելու համար, այլև նվազագույնի հասցնելու համար կալանքի բացասական ազդեցությունն այն անձանց վրա, ովքեր մեծ վտանգ չեն ներկայացնում իրենք իրենց կամ ուրիշների համար, փախուստի դիմելու տեսանկյունից վտանգ չեն ներկայացնում կամ այլ պատճառներով նրանց կալանավորելու անհրաժեշտություն չկա։
8. Անդրադառնալով Բողոքաբերի՝ հատուկ վերանայման բողոքում վկայակոչված փաստարկներին այն մասին, որ սխալ են Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները՝ խափանման միջոցի կիրառման նպատակների մասով, քանի որ առկա է դեռևս մեղադրյալի կողմից գործի քննությանը միջամտելու և դատավարության մասնակիցների վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու, ինչպես նաև հանցանք կատարելու հավանականությունը, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավորված են Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն այն մասով, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի կիրառման անհրաժեշտությունը ըստ էության բացակայում է:
Նման դիրքորոշումը պայմանավորված է մասնավորապես նյութերում առկա փաստերից բխող այն ենթադրություններով, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանը նախկինում դատապարտված կամ այլ կերպ արատավորված չի եղել, ունի մշտական բնակության վայր, անչափահաս երեխաներ, հիվանդ կին: Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը վերահաստատելով առաջին ատյանի դատարանի իրավաչափ հետևությունները փաստում է, որ դատավարության մասնակիցների վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը քննարկելիս էական հանգամանք է հանդիսանում սույն գործով որպես վկաներ՝ պարեկային ծառայության աշխատակիցների հանդիսանալը:
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ թեև վարույթի տվյալ փուլում առկա է մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի կողմից փախուստի դիմելու և գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, այնուամենայնիվ այն այնչափ բարձր չէ, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներից թերևս ամենախիստ միջոցի կիրառմամբ հնարավոր չլինի ապահովել վերջինիս պատշաճ քրեադատավարական վարքագիծը:
Հարկ է ընդգծել նաև, որ խափանման միջոցի կիրառման նպատակներն ունեն կանխատեսական, մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ: Ընդ որում, այդ կանխատեսող գործողություններն անհրաժեշտ է հիմնավորել քրեական վարույթով ձեռք բերված որոշակի նյութերով, իսկ որպես այդպիսին կարող են հանդես գալ նաև այդ նյութերով դատարանին հասու դարձած որոշակի փաստական տվյալները կամ այդպիսի տվյալների համակցությունը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ անընդունելի է խափանման միջոցի նպատակները հաստատող կանխատեսական դատողությունները նույնացնել արդեն իսկ կատարված արարքի հետ, քանզի սույն պարագայում քրեական վարույթին խոչընդոտելն արդեն իսկ քրեական օրենքով արգելված արարք է, մինչդեռ խափանման միջոցի հիմքերի համատեքստում այդ հնարավոր արարքը կատարելու վերաբերյալ ենթադրությունն ունի միայն ապագային վերաբերող կանխատեսական բնույթ և չի անցնում ողջամիտ կասկածի շեմը: Այլ կերպ ասած՝ դատարանը խափանման միջոցի հիմքերին անդրադառնալիս գնահատման է ենթարկում միայն այդ արարքների կատարման հնարավորության ռիսկը և ոչ թե կատարած կամ չկատարած լինելու վերաբերյալ հաստատված փաստերը:
9․Վերոշարադրյալի հիման վրա, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Աղասի Ասատրյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելով տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, այն է՝ քրեադատավարական օրենքի էական խախտում և գործով ըստ էության կայացրել է ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բեկանելու իրավաչափ հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ և 393-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը՝

Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք Վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Թոփուզյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԵԴ1/3559/01/24 որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 13-02-2025
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 30-04-2025
Էջերի քանակը 67, 48
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 30-04-2025
Էջերի քանակը 2 հատոր, 1-ին հատորը 67 թերթ, 2-րդ հատորը 48 թերթ:
Ուր Երևանի քրեական դատարան
Գրության համարը 35757/25