ԵԴ1/3536/01/24

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)
նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան
դատական նիստի քարտուղարներ Վ.Կարապետյան, Ս.Սիմոնյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Գ.Մուրադյանի
պաշտպան Հ.Թորոսյանի
մեղադրյալ Ա.Գաբրիելյանի

2025 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի (ծնված՝ 1996 թվականի օգոստոսի 24-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված է Երևան քաղաքի, Էրեբունի բնակավայրի, Նոր Արեշ 44-րդ փողոցի, 81-րդ տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 12-0685-24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3536/01/24 համարը:
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին որոշում է կայացվել Արսեն Գաբրիելյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/3536/01/24 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը, կիրառելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արսեն Գաբրիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, դեռևս քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակահատվածում անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և 2024 թվականի օգոստոսի 27-ին անձնական օգտագործման համար ապօրինի պահել է ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի 15-պատիկը գերազանցող չափով՝ զգալի չափերի 0.15 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը Արսեն Գաբրելյանի մոտից հայտնաբերվել և վերցվել է 2024 թվականի օգոստոսի 27-ին՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ»։
3. Արագացված վարույթը և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Հ.Թորոսյանը միացավ մեղադրյալի միջնորդությանը:
Հանրային մեղադրող Գ.Մուրադյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ թույլատրելի ապացույցները.
- ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի հարկ վճարողների սպասարկման վարչության պետի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 17-ի գրությունը, դատվածության և հետախուզման առկայության Ձև 8 և Ձև 9 հարցման պատճեները, ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանում առկա տեղեկատվությունը:
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Արսեն Գաբրիելյանը չունի դատվածություն,
- ներկայացված մեղադրանքում Արսեն Գաբրիելյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ,
- մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Արսեն Գաբրիելյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասը։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Արսեն Գաբրիելյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դատվածություն չունենալը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Արսեն Գաբրիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով, գտնում է, որ Արսեն Գաբրիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Արսեն Գաբրիելյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև տուգանքի ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, գտնում է, որ նրա նկատմամբ հիմնական պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Դատարանը գտնում է նաև, որ Արսեն Գաբրիելյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը՝ կոնկրետ դեպքում բացակայում են։
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետը, նույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 3-րդ մասը և հաշվի առնելով, որ մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Արսեն Գաբրիելյանի ստացած եկամտի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն՝ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին` 2024 թվականի օգոստոսի 27-ին, նվազագույն աշխատավարձի, այն է՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (տե՛ս «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքը)։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ Արսեն Գաբրիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով (6 x 75.000):
Դատարանը գտնում է նաև, որ Արսեն Գաբրիելյանի՝ սույն քրեական գործով փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 3-օրյա ժամկետի հաշվառմամբ՝ որպես պատիժ պետք է թողնել տուգանք՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն:
Դատարանը, քննարկելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Մ.Միսակյանի 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքեր պարունակող սրվակները և մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող 0.15 գրամ քաշով փոշեբյուրեղային զանգվածը՝ պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 12807724 քրեական վարույթին կցելու համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
Դատարանը գտնում է, որ Արսեն Գաբրիելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Արսեն Գաբրիելյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-349-րդ, 464.4 և 464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի՝ սույն քրեական գործով փաստացի անազատության մեջ գտնվելու 3-օրյա ժամկետի հաշվառմամբ՝ որպես պատիժ թողնել տուգանք՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Արսեն Սամվելի Գաբրիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույցը տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կանոնների պահպանմամբ` դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված կարգով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:



ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ