ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

16․09.2025թ. թիվ ԵԴ1/3477/01/24 ք. Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը հետևյալ կազմով՝

Նախագահող դատավոր Կ.Ֆարխոյան
քարտուղարությամբ Մ․ Բոզոյանի
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Ա․ Մկրտչյանի
պաշտպան Գ․ Մարգարյանի
մեղադրյալ Ն․ Բալասանյանի

Դռնբաց դատական նիստում, դատարանում, արագացված վարույթի կարգով քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Նորայր Արմենի Բալասանյանի, ծնված 01․03․1990 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուրի, արարքի կատարման պահին՝ 06․08․2024 թվականին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով, ունի պատժի չկրած մաս, ներկայումս պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ «Սևան» ՔԿՀ-ում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Չկալովի 36 տանը, բնակվել է Երևան քաղաքի Դրոյի 63 տանը:
ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում 29․12.2023 թվականին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14-0382-23 քրեական վարույթը: (հատոր 1, վ.թ. 8-10):
29․12․2023 թվականին Նորայր Արմենի Բալասանյանը ձերբակալվել է: ( հատոր 1, վ.թ. 5)։
2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Նորայր Արմենի Բալասանյանը ազատ է արձակվել։ (հատոր 1, վ․թ․ 9)։
30․10․2024 թվականին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Էդ․ Գրիգորյանի կողմից թիվ 14-0382-23 քրեական վարույթով Նորայր Արմենի Բալասանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: (հատոր 1, վ․թ․ 37-38)։
01.11.2024 թվականին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ՝ Կ․ Մարուքյանի որոշմամբ մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է բացակայելու արգելքը (հատոր 1, վթ 39-40)։
Սույն քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ուղարկվել 22․11․2024 թվականին, որը դատարանում ստացվել է 27․11․2024 թվականին և 28․11․2024 թվականին հանձնվել է դատավոր Գ․ Պողոսյանի աշխատակազմին: (հատոր 2, վ․թ․ 1-3)։
02․12․2024 թվականին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Կ. Ֆարխոյանի կողմից որոշում է կայացվել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: (հատոր 2, վ․թ․ 6)։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 13․12․2024 թվականի որոշմամբ մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանի նկատմամբ կիրառված Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։ (հատոր 2, վ․թ․40-41)։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Գ․ Պողոսյանի լիազորությունները դադարեցվելու հիմքով թիվ ԵԴ1/3477/01/24 (նախաքննական համարը՝ 14-0382-23) քրեական վարույթը 10․06․2025 թվականին մակագրվել է դատավոր Կ․ Ֆարխոյանին, դատավորի աշխատակազմին է հանձնվել 11․06․2025 թվականին։
13․06․2025 թվականին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Կ. Ֆարխոյանի կողմից որոշում է կայացվել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախաքննության մարմնի կողմից Նորայր Արմենի Բալասանյանին մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու, տարածելու, իրացնելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի, դեռևս չպարզված օրը և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածին 267-րդ կետով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանհինգապատիկից մինչև հարյուրքսանհինգապատիկը՝ ներառող չափերով՝ խոշոր չափերի՝ 0,493 գրամ քաշով <<a-PVP>> տեսակի թմրամիջոց, որը Նորայր Արմենի Բալասանյանի մոտից հայտնաբերվել է 2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ազատության պողոտա 11 հասցեի մոտից ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալելուց և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության՝ Արաբկիրի բաժին տեղափոխելուց հետո կատարված անձնական խուզարկությամբ:
Սույն քրեական վարույթի նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանը և վերջինիս պաշտպան Գարեգին Մարգարյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով: Մեղադրյալը հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննությունն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն մեղավոր է ճանաչում և զղջում կատարածի համար:
Հանրային մեղադրող Էդգար Թովմասյանը քրեական վարույթի քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ չառարկեց:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և վարույթով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
Դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական վարույթի նյութերը, ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանի կողմից ընդունելու, արագացված վարույթ կիրառելու և վարույթով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում ապացուցված է համարում, որ մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու, տարածելու, իրացնելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի, դեռևս չպարզված օրը և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և ապօրինի պահել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածին 267-րդ կետով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափի նվազագույն շեմի քսանհինգապատիկից մինչև հարյուրքսանհինգապատիկը՝ ներառող չափերով՝ խոշոր չափերի՝ 0,493 գրամ քաշով <<a-PVP>> տեսակի թմրամիջոց, որը Նորայր Արմենի Բալասանյանի մոտից հայտնաբերվել է 2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ազատության պողոտա 11 հասցեի մոտից ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալելուց և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության՝ Արաբկիրի բաժին տեղափոխելուց հետո կատարված անձնական խուզարկությամբ:
Ապացուցված է մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանի մեղավորությունը կատարած արարքի մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Որպես մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարածի համար։
Մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Որպես մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանի անձը բնութագրող տվյալներ, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ:
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանի վերաբերյալ քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կատարած արարքի համար մեղադրյալը ենթակա է պատժի: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես մեղադրյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, այնպես էլ նրա անձը՝ այն, որ հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Մեջբերված իրավական նորմերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) [Ն]շանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1 կետի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
Դատարանը վերը նշվածը հաշվի առնելով, ինչպես նաև նկատի ունենալով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն` ՀՀ նվազագույն ամսական աշխատավարձը 75.000 ՀՀ դրամ է, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի ձևով՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի՝ 1․125.000 ՀՀ դրամի չափով: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար տուգանք պատժատեսակի նշանակման միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Միաժամանակ, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Նորայր Արմենի Բալասանյանն անհապաղ ի վիճակի չէ ամբողջությամբ վճարել տուգանքը, չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ՝ այլ կարող է այն վճարել մաս-մաս, 12(տասներկու) ամսվա ընթացքում, ապա հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը, դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալին պետք է հնարավորություն տալ նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ տուգանքի վճարման համար սահմանել 12-ամսյա ժամկետ՝ թույլատրելով Նորայր Արմենի Բալասանյանին, սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարել 93․750 ՀՀ դրամից ոչ պակաս գումար՝ մինչև սույն դատավճռով նշանակված տուգանքի գումարի լրիվ մարումը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 11-րդ մասի համաձայն՝ «Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը»։
Տվյալ դեպքում՝ Նորայր Արմենի Բալասանյանը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի օգոստոսի 06-ի ԵԴ1/0037/01/23 դատավճռի համաձայն մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցվել է Նորայր Արմենի Բալասանյանի՝ սույն քրեական գործով 2022 թվականի սեպտեմբերի 23-ից մինչև 2022 թվականի սեպտեմբերի 26-ն անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը, և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով:
Ուստի սույն վարույթով նշանակված պատժին պետք է գումարել վերոհիշյալ դատավճռով նշանակված պատիժը՝ ազատազրկումը՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով ։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով, փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Նորայր Արմենի Բալասանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,493 գրամ քաշով <<a-PVP>> տեսակի թմրամիջոցի տնօրինման հարցին պետք է անդրադառնալ թիվ 14-0382-23 քրեական վարույթից անջատված թիվ 14804424 քրեական վարույթով վերջնական որոշում կայացնելիս:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 270-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-րդ-464.5-րդ հոդվածներով՝ դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց
Նորայր Արմենի Բալասանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և նրա նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգապատիկի՝ 1․125.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կարգով՝ Նորայր Արմենի Բալասանյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել 12-ամսյա ժամկետ՝ թույլատրելով Նորայր Արմենի Բալասանյանին, սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարել 93․750 ՀՀ դրամից ոչ պակաս գումար՝ մինչև սույն դատավճռով նշանակված տուգանքի գումարի լրիվ մարումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդված 11-րդ մասի սահմանված կարգով սույն դատավճռով նշանակված պատժին գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 06․08․2024 թվականի թիվ ԵԴ1/0037/01/23 դատավճռով որպես պատիժ նշանակված ազատազրկումը՝ 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով և Նորայր Արմենի Բալասանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1․125․000 (մեկ միլիոն, հարյուր քսանհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով և ազատազրկում 1 (մեկ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով՝ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 06․08․2024 թվականի թիվ ԵԴ1/0037/01/23 դատավճիռն ի կատար ածելու՝ Նորայր Արմենի Բալասանյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Նորայր Արմենի Բալասանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,493 գրամ քաշով <<a-PVP>> տեսակի թմրամիջոցի տնօրինման հարցին անդրադառնալ թիվ 14-0382-23 քրեական վարույթից անջատված թիվ 14804424 քրեական վարույթով վերջնական որոշում կայացնելիս:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում, սակայն այն չի կարող բողոքարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
Դատավոր՝ Կ.Ֆարխոյան

Ծանոթություն- սույն դատավճիռը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան չի բողոքարկվել և 2025 թվականի դեկտեմբերի 08-ին մտել է օրինական ուժի մեջ:

Դատավոր՝ Կ.Ֆարխոյան