ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
քրեական գործ թիվ ԵԴ1/3485/01/24
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը,

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ`
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ,

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՄԱԿԱՐՅԱՆԻ,

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ,
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ
ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ
ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅԱՆ
ԴԱՏԱԽԱԶ Տ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ,

ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ Մ.ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԻ,
ՊԱՇՏՊԱՆ Ռ.ՍԻՐԵԿԱՆՅԱՆԻ,
ՏՈՒԺՈՂ Ռ.ՂՌԵՋՅԱՆԻ,

2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Երևան քաղաքում,
դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Մարտունի Աղասու Եղիազարյանի
(ծնված՝ 1983 թվականի նոյեմբերի 1-ին Գյումրի քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին՝ երկու անչափահաս երեխաներ, աշխատում է որպես անշարժ գույքի գործակալ, չդատված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Չայլախյան փողոցի թիվ 101/1 տանը, բնակվում է Երևան քաղաքի Նար-Դոս փողոցի թիվ 75 շենքի թիվ 69 բնակարանում)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական ընթացքը.
1. 2024 թվականի հոկտեմբերի 5-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում (այսուհետ՝ նաև Նախաքննության մարմին) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 15153224 քրեական վարույթը:
2․ 2024 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Մարտունի Աղասու Եղիազարյանը ձերբակալվել է՝ ֆիզիկական ներգործություն կատարելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով։
Նախաքննության մարմնի նույն օրվա որոշմամբ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանն ազատ է արձակվել՝ նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով։
3. Հսկող դատախազի 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով այն արարքի համար, որ «(...) նա, հանդիսանալով Ռոզա Լևոնի Ղռեջյանի մերձավոր ազգականը՝ ամուսինը, 2024 թվականի հոկտեմբերի 5-ին՝ ժամը 09:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նար-Դոս փողոցի 75 շենքի 69 բնակարանում, կենցաղային հարցերի շուրջ տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում, երկու ձեռքով հարվածներ է հասցրել Ռ. Ղռեջյանի մարմնի տարբեր հատվածներին՝ վերջինս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ, որն առաջացրել է առողջության կարճատև քայքայում:
Այսպես.
2024 թվականի հոկտեմբերի 5-ին՝ ժամը 09:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նար Դոս փողոցի 75 շենքի 69 բնակարանում Մարտունի Եղիազարյանը հանդիսանալով Ռոզա Ղռեջյանի մերձավոր ազգականը՝ նախկին ամուսինը, կենցաղային հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, շուրջ 5 րոպե, Ռոզա Ղռեջյանի հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանքներ հասցնելու հետ մեկտեղ երկու ձեռքի ափով, ապա նաև բռունցքներով հարվածներ է հասցրել Ռոզա Ղռեջյանի մարմնի տարբեր մասերին, այդ թվում նաև դեմքին, վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ, որն առաջացրել է առողջության կարճատև քայքայում՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի արյունազղման, փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քթոսկրի կոտրվածքի, գլխի ճակատային և ծոծրակային շրջանների փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, աջ ակնակապճի ներսային մակերեսի, աջ նախաբազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ նախաբազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ նախաբազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի արյունազեղումների ձևով:»:
3.1. 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Մարտունի Եղիազարյանին ներկայացվել է մեղադրանք։
3.2․ Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ մեղադրյալ Մարտունի Եղիազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
4. 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին թիվ 15153224 վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել են Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետ՝ նաև Դատարան):
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Նախնական դատալսումներով դատական նիստը նշանակվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 13-ին:

Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
5․ Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանը ներկայացրել է արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
6. Հանրային մեղադրողը հայտնել է, որ չի առարկում արագացված վարույթ կիրառելու դեմ՝ ներկայացնելով մեղադրանքի փաստական հիմքերը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքների իրավական գնահատականները։
7. Տուժող Ռոզա Ղռեջյանը հայտնել է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկում։
8. Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, արձանագրային որոշմամբ բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդությունը և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ:

Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումները․
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ նյութերը․
9. ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանի Ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանի դատվածություն ունենալու վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն:
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն, գ․թ․ 28)
10․ Ծննդի մասին թիվ ԲԱ 173001 պետական վկայականը, որի համաձայն՝ Հիլդա Մարտունի Եղիազարյանը ծնվել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, որպես հայր նշված է՝ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանի տվյալնեը։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)
10.1. ՀՀ քաղաքացու թիվ AL0479694 անձնագրի պատճենը, որի համաձայն՝ Մարթա Մարտունիի Եղիազարյանը ծնվել է 2011 թվականի մարտի 31-ին։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրություն)

Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
11. Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալի կողմից ընդունելու և գործը արագացված վարույթով քննելու պայմաններում՝ Դատարանը, գործով ձեռքբերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ մեղադրյալ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործությանի հատկանիշներին:
12․ Հաստատված համարելով մեղադրյալ Մարտունի Եղիազարյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
ա) արդյո՞ք ապացուցված են մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
բ) մեղադրյալն ենթակա է արդյո՞ք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
գ) ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ.
դ) մեղադրյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
13. Անդրադառնալով «ա» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝
(…)
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի կամ հաշմանդամություն ունեցող անձի առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ,
(…)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ:»:
13.1. Դատարանը որպես մեղադրյալ Մարտունի Եղիազարյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկում այն, որ
- պատիժ նշանակելու պահին վերջինիս խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաներ (տե՛ս սույն դատավճռի 10-10.1-րդ կետերը),
- ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, տվել խոստովանական ցուցմունք և զղջացել է իր կատարած արարքի համար (տե՛ս, mutatis mutandis, Սերոբ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 26-րդ կետը)։
13․2․ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Մարտունի Եղիազարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
14․Անդրադառնալով «բ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալ Մարտունի Եղիազարյանին պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար՝ նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
15․Անդրադառնալով «գ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որն առաջացրել է՝
1) առողջության կարճատև քայքայում կամ
2) ընդհանուր աշխատունակության աննշան կայուն կորուստ`
(...)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(...)
6) մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից կամ
(...)
պատժվում է հանրային աշխատանքներով` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ (…):»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-ին մասի համաձայն՝
«Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։
15․1․ Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն։
Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջներից է այն, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին:
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում կարևորվում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
15․2․Վերը մեջբերված իրավական նորմերում և դիրքորոշումներում սահմանված չափանիշների համատեքստում մեղադրյալ Մարտունի Եղիազարյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
- նրա կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ նրան մեղսագրված արարքը անձի առողջության դեմ ուղղված, դիտավորյալ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է, որը պարունակում է ընտանեկան բռնություն, դրսևորվել է երկու ձեռքի ափով, ապա նաև բռունցքներով տուժող Ռոզա Ղռեջյանի մարմնի տարբեր մասերին հարվածներ հասցնելով, վերջինին պատճառվելն են քթի մեջքի շրջանի արյունազեղման, փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քթոսկրի կոտրվածքի, գլխի ճակատային և ծոծրակային շրջանների փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, աջ ակնակապճի ներսային մակերեսի, աջ նախաբազկի ստորին երրորդականի առաջային մակերեսի, աջ նախաբազկի ստորին երրորդականի հետին մակերեսի, ձախ նախաբազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի արյունազեղումների ձևով մարմնական վնասվածքներ, որոնք առաջացրել են առողջության կարճատև քայքայում, տուժող Ռոզա Ղռեջյանը հայտնեց, որ անձնային կնֆլիկներ այս պահին չունեն, ցանկանում է, որ նա օրենքով սահմանված կարգով քրեական պատասխանատվության ենթարկվի, սակայն չի ցանկանում, որ նա ազատազրկվի (տե՛ս լրացուցիչ դատալսումների արձանագրությունը)
- խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը,
- այդ ոլորտում (ընտանեկան բռնության կանխարգելման) պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, այն, որ տուժողը հայտնեց, որ այս դեպքից հետո նման դեպքեր չեն կրկնվել, նախկինում էլ նման ուժգնության բռնություն չի եղել (տե՛ս լրացուցիչ դատալսումների արձանագրությունը),
- պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող, սույն դատավճռի 13.1-րդ կետում նշված հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը,
- անձը բնութագրող հանգամանքները, այդ թվում՝ այն, որ հանցանքը կատարել է առաջին անգամ (տե՛ս սույն դատավճռի 9-րդ կետը), աշխատում է, տուժողը հայտնեց, որ իրենց երեխան առողջական խնդիրներ ունի, այս պահին բուժում է ստանում Վանաձոր քաղաքում, իսկ երեխային այնտեղ տեղափոխելու, այդ թվում՝ գիշերակացով, հարցը հօգում է մեղադրյալը (տե՛ս լրացուցիչ դատալսումների արձանագրությունը)։
Վերոգրյալի հաշվառմամբ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի կարճաժամկետ ազատազրկում՝ մեկ ամիս ժամկետով։ Դատարանը գտնում է, որ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ավելի մեղմ պատժատեսակները (հանրային աշխատանքներ, ազատության սահմանափակում) կամ պատժաչափը սույն դեպքում համաչափ չեն կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև տվյալ պատժատեսակի և պատժաչափի ազդեցությունը մեղադրյալ Մարտունի Եղիազարյանի ընտանիքի կենսապայմանների վրա։ Հատկանշական է նաև այն, որ մեղադրյալն առարկել է իր նկատմամբ որպես պատիժ հանրային աշխատանքներ նշանակելու դեմ, իսկ ազատության սահմանափակում պատժատեսակի քննարկման շրջանակներում էլ, թե՛ մեղադրյալը և թե՛ տուժողը հայտնել են մեղադրյալի կողմից իրենց անչափահաս երեխայի բուժման նպատակով Վանաձոր քաղաք պարբերաբար և գիշերակացով այցելելու անհրաժեշտության վերաբերյալ։
16. Անդրադառնալով «դ» կետով բարձրացված հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն․
«1․ Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
(...)
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
1) կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը,
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
4) ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը,
5) հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը,
6) սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը,
7) տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը,
8) որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը,
9) հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը:
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը:
(...)»:
16.1. Մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը որոշելիս հիմք ընդունելով մեղադրյալ Մարտունի Եղիազարյանի կատարած արարքների հանրային վտանգավորության բնույթը և աստիճանը, պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները (տե՛ս սույն որոշման 15․2-րդ կետը), պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց մեղադրյալ Մարտունի Եղիազարյանի կողմից պատիժը կրելու։
Միևնույն ժամանակ սոցիալական արդարության վերականգնման, վերասոցիալականացման և հանգործությունների կանխման նպատակների արդյունավետ իրականացման տեսանկյունից Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է սահմանել փորձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով, այդ ընթացքում նրա վրա պարտականություն դնել առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը։
17․ Անդրադառնալով մեղադրյալ Մարտունի Եղիազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին՝ բացակայելու արգելքին, Դատարանը գտնում է, որ այն մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ՝ դատական ակտի հնարավոր բողոքարկման դեպքում վերջինիս դատավարական պարտականությունների պատշաճ կատարումն ապահովելու համար:
18. Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթեր ճանաչված ապացույցներին՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է պահել գործի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
19. Քրեական գործով գույքային հայց չի ներկայացվել, իսկ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, որպիսի պայմաններում հիշյալ հարցերը Դատարանը համարում է լուծված։
Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանի կողմից ՀՀ քննչական կոմիտեի դեպոզիտային հաշվին որպես վարութային ծախս վճարված (վճարման հանձնարարագրի անդորրագիր թիվ 000142) 3․000 (երեք հազար) ՀՀ դրամ գումարն անհրաժեշտ է վերադարձնել նրան։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 270-րդ, 346-350-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Մեղադրյալ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել կարճաժամկետ ազատազրկման՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ մեղադրյալ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
Փորձաշրջանի ընթացքում մեղադրյալ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանի վրա դնել պարտականություն առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը։
2. Մեղադրյալ Մարտունի Աղասու Եղիազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
3. ՀՀ քննչական կոմիտեի դեպոզիտային հաշվին Մարտունի Աղասու Եղիազարյանի կողմից որպես վարութային ծախս վճարված 3.000 (երեք հազար) ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնել նրան:
4. Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
5. Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ԱՆԻ ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ