ԵԴ1/3486/01/24



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը՝

Նախագահությամբ դատավոր Ն.Բաղդասարյանի

Քարտուղարությամբ Ա.Սարգսյանի

Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Ն.Հարությունյանի
Մեղադրյալ Ա․Ղայթմազյանի
Պաշտպան Ս. Յուզբաշյանի

2025 թվականի ապրիլի 16-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի՝ ծնված 11.06.1998թ., Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, ամուրի, չի աշխատում, հաշվառված՝. Ք. Երևան, Արցախի պողոտա, 14 շենք, բն. 47 հասցեում, բնակվող՝ ք. Երևան, Նոր Արեշ, 3-րդ փողոց, 2-րդ տուն հասցեում, մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց ընտրված է բացակայելու արգելքը,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց՝

Գործի դատավարական նախապատմությունը. 25.12.2023թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում կազմվել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 60-5351-23 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին։
25.12.2023թ. Հրանուշ Կլիմենտի Միկոյանը ճանաչվել է տուժող:
20.11.2024թ. կայացվել է որոշում՝ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, որը նույն օրը ներկայացվել է վերջինիս:
Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է քրեական հետապնդում այն բանի համար, որ նա՝ չունենալով տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք և դրանով իսկ խախտելով ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2005 թվականի հուլիսի 8-ին և ընդունված «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» 18-րդ հոդվածի 1- ին մասի «գ» կետի պահանջները, 2023 թվականի դեկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 18:30-ի սահմաններում, իրեն պատկանող «Օպել» մակնիշի 37 XQ 576 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան առանց բեռի և ուղևորի վարել է Երևան քաղաքի Նորագավիթ 1-ին փողոցով՝ Արշակունյաց պողոտայի կողմից դեպի Արտաշատի խճուղու ուղղությամբ, երթևեկելի գոտու աջ եզրից մոտ կես մետր հեռավորությամբ, 30-ից 40 կմ/ժ արագությամբ, մոտակա լույսերը միացված վիճակում։ Հասնելով Նորագավիթ 1-ին փողոցի թիվ 22 հասցեի դիմաց՝ թույլ է տվել «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, ինչպես նաև «ՀՀ ճանապարհային երթևեկության կանոնները և տրանսպորտային միջոցների շահագործումն արգելող անսարքությունների և պայմանների ցանկը հաստատելու մասին» «կառավարության 2007 թվականի հունիսի 28-ի թիվ 955-Ն որոշմամբ հաստատված ճանապարհային երթևեկության կանոնների 67-րդ պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է՝ չի իրականացրել իր վարած ավտոմոբիլի ընթացքի պատշաճ և անվտանգ կառավարում, մասնավորապես ունենալով ավտոմեքենայի դիմացով իր ընթացքի ուղղությամբ աջից դեպի ձախ փողոցն ուղիղ անկյան տակ հանգիստ քայլերով հատող հետիոտն Հրանուշ Կլիմենտի Միկոյանին հայտնաբերելու տեխնիկական հնարավորություն, ուշադրությունը երթևեկությունից շեղելու և ողջ ճանապարհատրանսպորտային իրադրության զարգացմանը ուշադիր - չհետևելու արդյունքում հետիոտնին հայտնաբերելու տեխնիկական հնարավորություն ունենալու պահից սկսած մինչև վրաերթի տեղին հասնելը, ժամանակին արգելակման չդիմելով, իր վարած ավտոմոբիլի ընթացքը չի կանգնեցրել, դրանով իսկ պայմանավորել է տվյալ վրաերթի առաջացումը՝ ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից, որի հետևանքով <<Օպել>> մակնիշի 37 XQ 576 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ հատվածո վրաերթի է ենթարկել հետիոտն Հրանուշ Կլիմենտի Միկոյանին՝ աջ գոտկային շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, ձախ ցայլոսկրի ստորին ճյուղի կոտրվածքի ձևով վերջինիս առողջությանն անզգուշությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով։։
Նախաքննության մարմնի 20.11.2024թ. որոշմամբ թիվ 60535123 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Հիշյալ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3486/01/24 դատական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2024 թվականի նոյեմբերի 28-ին հանձնվել է դատավոր Ն. Բաղդասարյանիս:
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին Դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանի 16.04.2025թ. որոշմամբ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։

Արագացված վարույթ.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյաը և պաշտպան Սեդա Յուզբաշյանը միջնորդեցին կիրառել արագացված վարույթ:
Հանրային մեղադրող Ն.Հարությունյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարան է ստացվել տուժող Հրանուշ Միկոյանի դիմումը, որով վերջինս հայտնել է, որ մեղադրյալի դեմ բողոք, պահանջ չունի, արագացված կամ համաձայնեցման վարույթ կիրառելու դեմ չի առրակում:
Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանը հայտարարեց, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին իր միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդություն ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները, որոշել է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարել և անցկացնել լրացուցիչ դատալսումներ:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.2-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.3-րդ հոդվածի համաձայն՝
 1. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հարցերի քննարկումն ավարտելուց հետո դատարանը հեռանում է առանձին սենյակ` հայտարարելով դատավճռի հրապարակման վայրը, տարին, ամիսը, օրը և ժամը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
 1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:
Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի կողմից իրեն մեղսագրվող արարքի կատարումը, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, տվյալ արարքը կատարելու մեջ նրա մեղավորությունը և գտնում, որ իր կատարած հանցանքի համար նա ենթակա է պատժի։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ և 4․2-րդ մասերի համաձայն՝
«4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։ (…)»։
Վերոհիշյալ իրավադրույթների համատեքստում ուսումնասիրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցանքի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող հանգամանքները, այն, որ նա երիտասարդ է, դատվածություն չունի:
Մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է կատարած արարքի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, ինչը որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը և զղջացել է դրա համար: Դատարանը հաշվի է առնում նաև, որ տուժող կողմը որևէ բողոք կամ պահանջ չունի մեղադրյալից:
Մեղադրյալի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատիժ՝ տուգանք՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով` երկուսից հինգ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
Վերոգրյալի հիման վրա, պատժի տեսակը և չափն ընտրելիս ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանք կատարելու հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ տուգանքի ձևով՝ տասնմեկապատիկի չափով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակներն իրագործելու համար:
Միաժամանակ, անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի ձևով պատժի չափին՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից»։
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանը չունի եկամուտ՝ դատարանը գտնում է, որ նշանակվող տուգանքի չափի հաշվարկային հիմք պետք է ընդունել արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը:
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղադրյալ Սերոբ Ղազարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն` «Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։(...)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանը չունի մշտական աշխատանք և նյութական դրությունից ելնելով՝ չի կարող անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել նշանակված տուգանքը, սակայն պատրաստակամ է այն վճարել՝ դատարանը գտնում է, որ պետք է տուգանքի վճարման համար սահմանել 1 /մեկ/ տարի ժամկետ:
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի հատուկ պանպանվող տարածքում պահվող Օպել մակնիշի 37 XQ 576 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան պետք է վերադարձնել դրա սեփականատիրոջը:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացկայելու արգելքը ճիշտ է և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-349-րդ հոդվածներով` դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի արարքի կատարման մեջ, և նրան դատապարտել տուգանքի` տասնմեկապատիկի՝ 825.000 /ութ հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել 1 /մեկ/ տարի ժամկետ:
Մեղադրյալ Արման Խաչատուրի Ղայթմազյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
18.11.2024թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի հատուկ պանպանվող տարածքում պահվող Օպել մակնիշի 37 XQ 576 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վերադարձնել դրա սեփականատիրոջը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ն. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ

Դատավճիռը չի բողոքարկվել և 10.06.2025թ. մտել է օրինական ուժի մեջ:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն. Ռ. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ