Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/3438/01/24
Վիճակագրական տողի համար : 9.3

Պատասխանող

Գևորգ Ղազարյան Արտաշեսի
Սարգիս Ալեքսանյան Ասատուրի
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյան
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյան
Գևորգ Ղազարյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Տաթևիկ Մուրադյան

Քրեական վերաքննիչ

Սեվակ Համբարձումյան

Հոդվածներ

Երևանի քրեական դատարան

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեակա

Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեակա

Հոդված 456-րդ Մաս 1

Հոդված 456-րդ Մաս 1

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Տաթևիկ Մուրադյան

Քրեական վերաքննիչ

Սեվակ Համբարձումյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2024 թվականի սեպտեմբերի ՅՕ֊ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30֊ը ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Աերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դրան ապակին' այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են Քսիաոմի Ռեդմի 10 3 մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «<Վ» մարկետ խանութից, Ազատ Առւստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Երևանի քրեական դատարան 2026-05-12 17:50 4 Կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2026-04-18 10:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Տվյալների կենտրոն 2026-03-27 12:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-03-09 09:20 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-02-24 09:30 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2026-01-30 17:00 4 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2026-01-12 10:00 4 Չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-12-12 10:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-12-08 10:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-12-01 10:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-10-21 12:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-08-28 16:40 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-08-15 10:30 4 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-07-29 17:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-07-14 11:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-07-01 09:30 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-06-06 14:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-05-27 14:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-05-06 16:30 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-04-25 17:00 4 Նիստը չի կայացել
Երևանի քրեական դատարան 2025-03-10 17:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-02-24 17:30 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-02-10 16:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-02-03 15:30 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-01-09 15:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2024-12-20 17:00 4 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2024-12-10 15:00 4 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2024-12-03 17:30 4 Նիստը կայացել է
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«12» մայիսի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան) նախագահությամբ՝
դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,
Նազիկ Աթոյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի,
տուժողներ Գեղամ Հակոբյանի,
Ազատ Ռուստամյանի,
Արուս Աբրահամյանի,
Էդգար Ղարախանյանի,
Ռոբերտ Գրիգորյանի,
պաշտպաններ Մանուկ Մելքոնյանի,
Կարեն Մանուկյանի,
Տիգրան Գրիգորյանի,
Գուրգեն Հովհաննիսյանի,
մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանի,
Գևորգ Ղազարյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝

Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝
(ծնված՝ ■ ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, արարքները կատարելու պահին դատված, հաշվառված և բնակվող ■ հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝
(ծնված՝ ■ ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, արարքներից երեքը կատարելու պահին դատված, հաշվառված և բնակվող ■ հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 11187024 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 11190124 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 11190224 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 11190524 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ի որոշմամբ թիվ 11190524 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 11187024 քրեական վարույթին, և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 11187024 քրեական վարույթի համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 11189724 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ի որոշմամբ թիվ 11189724, թիվ 11190124, թիվ 11190224, թիվ 11190724 քրեական վարույթները միացվել են թիվ 11187024 քրեական վարույթին, և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 11187024 քրեական վարույթի համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 11190724 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 09-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Կ. Ստեփանյանի որոշմամբ՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի հոկտեմբերի 09-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Կ. Ստեփանյանի որոշմամբ՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 երկու ամիս ժամկետով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 երկու ամիս ժամկետով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Կ. Ստեփանյանի որոշմամբ՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Կ. Ստեփանյանի որոշմամբ՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել է և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
Դատարանը 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:
Դատարանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 11-ը։
Դատարանը 2025 թվականի փետրվարի 24-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 11-ը։
Դատարանը 2025 թվականի փետրվարի 24-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 07-ը:
Դատարանը 2025 թվականի հունիսի 06-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխել և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Դատարանը 2025 թվականի հունիսի 06-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 11-ը։
Դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 14-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց համակցված տնային կալանքի հետ կիրառել բացակայելու արգելքը:
Դատարանը 2025 թվականի օգոստոսի 28-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 09-ը։
Դատարանը 2025 թվականի օգոստոսի 28-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 11-ը։
Դատարանը 2025 թվականի դեկտեմբերի 01-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 11-ը:
Դատարանը 2025 թվականի դեկտեմբերի 01-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 09-ը։
Դատարանը 2025 թվականի մարտի 09-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 11-ը:
Դատարանը 2025 թվականի մարտի 09-ին որոշել է Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 09-ը։
2026 թվականի ապրիլի 18-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ ճանաչելով և հռչակելով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ ապացուցված չլինելու հիմքով, և միևնույն ժամանակ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ:
2026 թվականի ապրիլի 18-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ ճանաչելով և հռչակելով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ ապացուցված չլինելու հիմքով, և միևնույն ժամանակ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում, Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը, նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի դռան ապակին՝ այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից՝ Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին՝ ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը, նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջևի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:»։
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը, նախապես համաձայնության գալով, կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի դրան ապակին՝ այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել է վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից՝ Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառելով 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին՝ ժամը 15:30-ի սահմաններում, Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը, նախապես համաձայնության գալով, օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել են 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:00-ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը, կոտրելով Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի 42-րդ հասցեի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի, 50 AG 505 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հետնամասի ձախ կողմի պատուհանի փոքր ապակին, հետևի նստատեղին դրված պայուսակից գողացել է վերջինիս պատկանող «HP» տեսակի մոտ 600.000 դրամ արժողության նոթբուք տեսակի համակարգիչը՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 17:00-ից 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը բացել է Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 24-րդ հասցեի մոտ կայանված Ռոբերտ Գրիգորյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի չկողպված դռները և պահոցում գտնվող դրամապանակի միջից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ գումար, 70.000 արժողության ակնոց և Ռոբերտ Գրիգորյանի երկու բանկային քարտերը՝ «Արդշինբանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող, որոնցով 124.000 դրամ գումարի գնումներ է կատարել տարբեր առևտրի կետերից, պատճառել 199.000 դրամի գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:»։
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Գևորգ Ղազարյանը, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի ԱԳ և ԸԲԿԲ ավագ տեսուչ Կարեն Սահակյանի զեկուցագիրը, համաձայն որի՝ 07․10․2024 թվականին ապօրինի զենք կրելու կասկածանքով ձերբակալվել և ոստիկանության Շենգավիթի բաժին են ներկայացվել Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը, ովքեր հայտնել են, որ 2024թ. հոկտեմբերի 4-ին Շիրակի փողոցում կայանված «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայից կատարել են գողություն, հոկտեմբերի 6-ին Մանթաշյան փողոցում «Ռենա» ռեստորանի մոտ կայանված «Վոլկսվագեն» ավտոմեքենայի միջից գողացել են նոթբուք համակարգիչ, Գ․Ղազարյանը հոկտեմբերի 6-ին Մանանդյան փողոցում կայանված «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայից կատարել է գողություն, Սարգիս Ալեքսանյանը Արշակունյաց փողոցում կայանված «Վազ 21-010» ավտոմեքենայից կատարել է գողություն։
(հատոր 1, գ.թ. 112, դատական նիստի արձանագրություն)
- Գևորգ Ղազարյանի ձերբակալման մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Մանանդյան փողոցում կայանված «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայից կատարել է գողություն, բացի դա, Շենգավիթի շրջանի տարբեր վայրերից կատարել է գողություններ։
(հատոր 1, գ.թ. 116, դատական նիստի արձանագրություն)
- Սարգիս Ալեքսանյանի ձերբակալման մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Շենգավիթ վարչական շրջանի տարածքներում գտնվող մեքենաներից իր ընկեր Գևորգի հետ կատարել են գողություններ։
(հատոր 1, գ.թ. 129, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի Չարբախի բաժանմունքի ԽՀ խմբի օպերլիազոր Մ.Բարսեղյանից մեկ լազերային սկավառակով առգրավված՝ Էդգար Ղարախանյանի ավտոմեքենայից կատարված գողության դեպքին վերաբերվող տեսագրությունները Վարդուհի Սահակյանի մասնակցությամբ զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Վարդուհի Սահակյանի մասնակցությամբ զննվել է Չարբախի բաժանմունքի ԽՀ խմբի օպերլիազոր Մ.Բարսեղյանից առգրավված՝ Էդգար Ղարախանյանի ավտոմեքենայից կատարված գողության դեպքին վերաբերվող տեսագրությունները, որի զննության ընթացքում Վարդուհի Սահակյանը հայտնել է, որ տեսագրության մեջ երևացող 4 անձինք իրենք են, որոնցից կանաչ վերնազգեստովը քույրն է՝ Մելինե Սահակյանը, մյուսն ինքն է, տղաներից, ում ձեռքին առկա է պայուսակ, կապտավուն բաճկոնով է, բարձրահասակ, սպիտակ սպորտային կոշիկներով, կապտավուն և սպիտակ կետիկներով տաբատով, երկար ու գզգզված մազերով՝ Սաքոն է, իսկ մյուս տղան Գևորգն է, ովքեր էլ ավտոմեքենայից կատարում են գողություն և իրեն հայտնել են, որ դրամապանակ են գողացել։
(հատոր 2, գ.թ. 15-16, հատոր 2, գ.թ. 48-50, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի ՔՀԲ օպերլիազոր Ս.Շահգելդյանից մեկ լազերային սկավառակով առգրավված՝ «ԲԵԲԵ» խանութ-սրահի տեսագրությունները Մելինե Սահակյանի մասնակցությամբ զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննելուց հետո Մելինե Սահակյանը հայտարարել է, որ տեսագրության մեջ երևացող անձինք ինքը և Սաքոն են, իսկ երևացող «Լադա» մակնիշի ավտոմեքենայի մոտից քիչ անց վազելով հեռացող անձը Սաքոն է:
(հատոր 2, գ.թ. 51-52, հատոր 2, գ.թ. 53-54, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ տուժող Ազատ Ռուստամյանի կողմից մեկ լազերային սկավառակով ներկայացրած տեսագրությունները Վարդուհի Սահակյանի մասնակցությամբ զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել տուժող Ազատ Ռուստամյանի կողմից ներկայացված «SICL7020» անվանումով տեսագրությունը և պարզվել է, որ տեսագրության անմիջապես սկզբից երևում են Գ.Նժդեհի փողոցի երթևեկելի մասերը, ինչպես նաև քրեական վարույթով հիշատակված «VLV» գրառմամբ, սպիտակ թափքով ավտոմեքենան, որը առջևի մասով ուղղված է դեպի Գ.Նժդեհի փողոցի և Արշակունյաց պողոտայի խաչմերուկի ուղղությամբ: Զուգահեռ երևում են նշված ավտոմեքենայի կողքին կանգնած 2 տղաներ, որոնցից մեկը կանգնած է մայթին, իսկ մյուսը՝ ճանապարհի և մայթի միջնամասում՝ հողածածկի վրա: Մայթին կանգնած անձը սպորտային, սև և մուգ գույնի կոշիկներով է, կիսատաբատով, հագին առկա է նաև գունավոր վերնաշապիկ կամ սպորտային հագուստ, մազերը գանգուր են, աչքերին առկա է սև գույնի ակնոց: Մյուսը, որը կանգնած է հողածածկի վրա, կրկին սև գույնի ակնոցով է, երկար մազերով, հագին կա կապույտ գույնի ջինսե լայն տաբատ, սպիտակ և մուգ գույներով սպորտային լայն հագուստ, ով ձախ ձեռքով քաշում է ավտոմեքենայի աջ կողային դռան փականը, սակայն դուռը չի բացվում: Դրանից հետո մայթին կանգնած տղան մոտենում և կանգնում է ավտոմեքենայի անմիջապես կողքին կանգնած տղայի ձախ կողքին: Դրանից հետո առանձին-առանձին նայում են մեքենայի սրահը, հետ են քաշվում, որոշ ժամանակ անց քայլում են մեքենայի հետնամասը, կանգնում են այնտեղ, գանգուր մազերով տղան քայլում և կանգնում է մայթին՝ մեքենայի կողային մասում, իսկ մյուս տղան հետևից քայլում է մեքենայի անմիջապես կողքին, ինչ-որ առարկայով հարվածում և կոտրում է մեքենայի աջ կողային դռան փոքր ապակին, աջ ձեռքը մտցնում է ներս, բացում է աջ կողային դուռը, սրահից ինչ-որ բան վերցնում, որից հետո միասին հեռանում են Գ.Նժդեհի հրապարակի ուղղությամբ: Վարդուհի Սահակյանը հայտնել է, որ սպորտային հագուստներով, կիսատաբատով անձը Սաքոն է, մյուսը՝ Գևորգը, ովքեր նշված ավտոմեքենայից գողացել են «Ռեդմի» հեռախոս, բանկային քարտ և գումար։
(հատոր 2, գ.թ. 55-56, հատոր 2, գ.թ. 57-58, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի ՔՀԲ օպերլիազոր Ս.Շահգելդյանից մեկ լազերային սկավառակով առգրավված՝ Մանթաշյան փողոցի 42 հասցեում՝ «Ռենա» ռեստորանի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Նորիկի Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի ավտոմեքենայից նոթբուք համակարգիչը գողանալու վերաբերյալ, այն մասին, որ տեսանյութում առկա է դարչնագույն դարպաս, դիմացը սպիտակ երկու մեքենա՝ «Տոյոտա» և «Մերսեդես» մակնիշի, նշված դարպասից դուրս են գալիս մարդիկ՝ կին, տղամարդ և հեռանում։ Ճանապարհից աջ, դիմացի մայթին երևում է վերևից դեպի ներքև 4 մեքենա՝ մոխրագույն ավտոմեքենա, որի առջևում կայանված է գազել, գազելի առջևում՝ «Լադա» մակնիշի մեքենա, «Լադա» մակնիշի մեքենայի առջևում՝ սպիտակ «Jeep» տեսակի /մակնիշը չի երևում/ մեքենա է կայանված: Ժամը 22:37-ին երևում է անկանոն տեղաշարժ նշված մեքենայի հետևի հատվածի ձախ պատուհանի մոտ, մի անձ է նշմարվում, ով շտապով արագ շարժումներ է անում ու հեռանում, այդ ընթացքում ճանապարհով անցնում են մեքենաներ, մեքենաների կանգ չկա: Երկրորդ տեսանյութի սկզբում երևում է սև սպորտային հագուստով տղա՝ ծխախոտը բերանին՝ խանութի դիմացից անցնող ժամը 22:32-ին, հետո երևում է կապույտ վերնազգեստով կին է անցնում ճանապարհը հասնելով դեպի խանութի դիմաց 22:37-ին և մինչ 22:38-ը փակում է խանութի դուռը՝ կքած ու հեռանում, հետո շարժ չի նկատվում, տեսանյութի ավարտին երկու տղա են երևում խանութի եզրին, մեկը՝ սև հագուստով, մյուսը՝ ջինսե տաբատով, կապույտ՝ վերնազգեստով՝ ուսին պայուսակ գցած:
(հատոր 1, գ.թ. 195-196, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Բագրատունյաց 17/35 հասցեում գտնվող «Էվրիկա գրուպ» ՍՊԸ-ի խանութից մեկ լազերային սկավառակով առգրաված տեսագրող սարքերի՝ 10․05․2024, ժամը 23։44։05-ին սկսվող տեսագրության զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ ժամը 23։57։20-ին դրամարկղին է մոտենում սև, երկար մազերով, սև ակնոցներով, սև բաճկոնով, կապույտ ջինսե տաբատով մի տղա, ում ուսին գցված է պայուսակ, իսկ ձեռքին առկա է մեկ հատ պայուսակ, որի վրա առկա է «Տիտան» գրառումը։ Տեսագրությունը ձայնային է։ Այդ ժամանակ վաճառողին հարցնում է՝ «Պառլամենտ» ունե՞ս, մորքուր, վաճառողուհին ասում է՝ չգիտեմ, հեսա նայեմ, հետո նշված տղան մատով ցույց է տալիս կապույտ գույնի ծխախոտները և ասում, որ 8 հատ տա։
Վաճառողը դրամարկղի սեղանին է դնում 8 հատ ծխախոտի տուփ, որից հետո նշված տղան սարքին է մոտեցնում կապույտ գույնի բանկային քարտը, կատարում է վճարումը, հետո հարցնում է՝ էլի ունեք, որից հետո դրական պատասխան լսելով՝ կրկին ասում է, որ 8 տուփ էլ տան նշված ծխախոտից՝ ասելով, որ միանգամից չի ուզել, որ տեսնի՝ հո գումարը չի վերջացել։ Այդ ժամանակ վերջինս ծխախոտը լցնում է ձեռքին գտնվող «Տիտան» գրառմամբ տոպրակը, քարտով կատարում է վճարումը։ Նշված ժամանակ նրա ձեռին առկա են 2 հատ քարտեր։ Աշխատակիցը ասում է՝ ինչու է այդքան գնում, վերջինս ասում է 1300 դրամով գնում է, 1000 դրամով վաճառում, մեկ է գումարը ինքը չի տալիս։ Այնուհետև նորից գնում է 6 տուփ նշված ծխախոտից, երկու հատ այլ ծխախոտ, վճարում քարտով և 06․10․24, ժամը 00։05-ին հեռանում է։ Տեսագրությունը ավարտվում է ժամը 00։04-ին։
(հատոր 3, գ.թ. 105-106, հատոր 3, գ.թ. 107-108, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Բագրատունյաց 17 հասցեում գտնվող «Վան մարկետ» ՍՊԸ-ի խանութից մեկ լազերային սկավառակով առգրավված տեսանյութը զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ առկա է 06․10․2024 թվականին՝ ժամը 15։59-ին սկսվող տեսագրություն, որտեղ նշված ժամին խանութի սրահում կանգնած է սև, երկար մազերով, չսափրված, սև ակնոցներով, սև բաճկոնով, կապտավուն ջինսե տաբատով մի տղա, ով անհանգիստ շարժումներ է կատարում և ձեռքին գտնվող բանկային քարտով մաս-մաս գնում է ընդհանուրը մոտ 40 տուփ ծխախոտ և հեռանում է։
(հատոր 3, գ.թ. 102, հատոր 3, գ.թ. 103-104, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ «Տիտան 93» խանութից մեկ լազերային սկավառակով առգրավված տեսագրող սարքերի՝ 10․06․2024 թվականին, ժամը 17։00-ին սկսվող տեսագրության զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ ժամը 17։06։48-ին ձախ հատվածի առաջին դրամարկղին է մոտենում սև, երկար մազերով, սև ակնոցներով, սև բաճկոնով, կապույտ ջինսե տաբատով մի տղա, ում ուսին գցված է պայուսակ, իսկ ձեռքին առկա է երկու հատ բանկային քարտեր։ Վերջինս խոսում է վաճառողուհու հետ, ձայնը առկա չէ, վաճառողուհին հաշվում և նրան է տալիս թվով 10 հատ ծխախոտի տուփ, ով գումարը ստանում է բանկային քարտով։ Ծխախոտները վաճառողուհին դնում է «Տիտան» գրառմամբ տոպրակի մեջ։ Այնուհետև վերջինիս նորից հաշվում և տալիս են 10 տուփ ծխախոտ, ով գումարը վճարում է ձեռքին առկա բանկային քարտով։ Դրանից հետո վերջինս նորից 6 տուփ ծխախոտ է գնում, վճարում քարտով, արագ դնում է տոպրակի մեջ և մյուս տեսագրության մեջ, որը խանութի մուտքի դրսային հատվածն է տեսագրում, երևում է, որ դուրս է գալիս և միայնակ հեռանում դեպի Գ․Նժդեհի հրապարակի ուղղությամբ, այսինք դեպի ձախ և դուրս գալիս տեսագրող սարքի տեսադաշտից։
(հատոր 3, գ.թ. 109, հատոր 3, գ.թ. 110-111, դատական նիստի արձանագրություն)
- Գևորգ Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված բանկային քարտերի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գևորգ Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է 2 հատ բանկային քարտեր, որոնցից մեկը կապույտ գույնի է, դրա վրա առկա են «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 4454 3000 0306 7995, VISA» գրառումները, իսկ մյուսը բաց մոխրագույնի է, որի վրա առկա են «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 5471 2800 3637 7544» գրառումները:
(հատոր 2, գ.թ. 1, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Մելինե Սահակյանից առգրավված կոսմետիկ միջոցների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Մելինե Սահակյանը ներկայացրել է կոսմետիկ միջոցներ և հայտարարել, որ դրանք պայուսակի միջից հանել և իրեն է տվել Սաքոն և ասել, որ գողացել է «Լադա» ավտոմեքենայի միջից՝ պայուսակով հանդերձ։
(հատոր 1, գ.թ. 54-55, հատոր 1, գ.թ. 56-57, դատական նիստի արձանագրություն)
- Մելինե Սահակյանի մոտից առգրավված կոսմետիկ միջոցները տուժող Արուս Աբրահամյանին իրեր ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վերջինիս են ներկայացվել Մելինե Սահակյանի մոտից առգրավված «Գոլդեն Ռոզ» ֆիրմայի շրթներկը և «Miss Tais» ֆիրմայի շրթներկը, ով ճանաչել և հայտնել, որ դրանք իր գողացված պայուսակում եղած իրերից են:
(հատոր 2, գ.թ. 42-44, դատական նիստի արձանագրություն)
- 28․10․2024 թվականին ստացված դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 236-ԱՊ-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննության տրամադրված ապրանքատեսակներից գնահատման ենթակա կոսմետիկ սրիչի միջին շուկայական արժեքը 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 30 դրամ։
Փորձաքննության տրամադրված թվով 5 հատ շրթներկները, թվով 2 հատ կոսմետիկ մատիտները, թվով 2 հատ թարթիչների հարդարիչները, 1 հատ քսուկը, թվով 3 հատ դիմափոշիները և մեկ հատ ստվերաներկն օգտագործված են, հանդիսանում են անձնական հիգիենիայի պարագաներ, շուկայում նմանատիպ օգտագործված ապրանքատեսակների առուվաճառքի փաստ չի հայտնաբերվել, ուստի դրանց շուկայական արժեք չի տրվում։
(հատոր 3, գ.թ. 122-125, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Արմեն Ռաֆիկի Նավասարդյանի կողմից ներկայացված դրամապանակը՝ իր մեջ առկա իրերով։
Զննությամբ պարզվել է, որ դրամապանակը սև է, շղթայով, որի վրա առկա է «shajshi» գրառումը: Դրամապանակի մեջ առկա է Էդգար Լևոնի Ղարախանյան տվյալներով թիվ RF467829 համարի վարորդական վկայական, նույն անուն ազգանունով թիվ 016048837 համարի նույնականացման քարտ, նույն անուն ազգանունով թիվ YF025893 համարի տեխանձնագիր, պատյանի մեջ դրված՝ Էդգար Լևոնի Ղարախանյանի անվամբ թիվ AS0510515 համարի անձնագիրը և այլ թղթեր։
(հատոր 2, գ.թ. 3, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բանկային քարտերը:
(հատոր 2, գ.թ. 2, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Արմեն Ռաֆիկի Նավասարդյանի կողմից ներկայացված դրամապանակը:
(հատոր 2, գ.թ. 4, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Մելինե Սահակյանի մոտից առգրավված կոսմետիկ միջոցները:
(հատոր 3, գ.թ. 126-127, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Արուս Աբրահամյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին: Իր ամուսինը մեքենան կայանել է մանկասայլակների խանութի դիմաց: Իրենք խանութ են մտել ընդամենը հինգ րոպեով՝ ճշտում կատարելու նպատակով: Այնքան են շտապել, որ իրենց չորսամյա որդուն թողել են մեքենայի մեջ: Երեխան զանգահարել է և ասել, որ մայրիկի պայուսակն ինչ-որ մեկը վերցրել է և փախել: Նկատել են, որ մեքենայի դիմացի պատուհանը մի փոքր իջեցված է եղել, և պայուսակը վերցրել են այդտեղից: Պայուսակը եղել է վարորդի կողքի նստարանին՝ դրված մի փոքր բարձրության վրա: Միանգամից ոստիկանություն են դիմել: Հետո այլ վայրից գտել են իր անձնագիրը, բանկային քարտերը: Դրանք եղել են դրամապանակի մեջ: Պայուսակում կային դրամապանակ, դիմահարդարման պարագաներ, օծանելիք: Պայուսակում եղել է 140.000 ՀՀ դրամ և 100 ԱՄՆ դոլար գումար: Որքանով որ տեղյակ է, կոսմետիկ միջոցները հայտնաբերվել են, ինքը դրանք տեսել է, սակայն քննիչը դրանք չի վերադարձրել: Դրանք ամբողջական չեն եղել, կային բաներ, որոնք պակասում էին: Եղել է «Maybelline» ապրանքատեսակի տոնային քսուք, «Golden Rose» ապրանքատեսակի շրթներկ, «Miss Tais» ապրանքատեսակի շրթունքի մատիտ: Հայտնեց, որ ինքը միանգամից զանգահարել է բանկ և ապաակտիվացրել բանկային քարտերը: Իրեն պատճառվել է մոտ 200.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Տեսագրությունը նայել է ոստիկանների հետ՝ անմիջապես խանութի դիմաց: Քննչականում չի դիտել այն:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Գեղամ Հակոբյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2024 թվականի հոկտեմբերի 05-ին պայմանավորվածություն է ունեցել Մանթաշյան փողոցում գտնվող «Ռենա» ռեստորանում: Մեքենան կայանել է ռեստորանից մի փոքր առաջ: Հանդիպումը տևել է մոտ կես ժամ: Երբ վերադարձել է և նստել մեքենան, նկատել է, որ փողոցի աղմուկը մեքենայում լսելի է: Իրեն թվացել է, թե պատուհանն է բաց թողել: Հետո շրջվել է և տեսել, որ այն կոտրված է: Ստուգել է և նկատել, որ մեքենայի հետևի նստատեղին դրված համակարգիչը բացակայում է: Մեքենան եղել է «Ֆոլցվագեն ԱյԴի 4» մակնիշի, 50 AG 505 համարանիշով: Մանրամասնեց, որ կոտրված է եղել մեքենայի ձախ կողմի հետևի անկյունային ապակին: Համակարգիչը եղել է «HP» տեսակի «touch screen» էկրանով դյուրակիր համակարգիչ: Ինքը քննիչի մոտից զանգահարել է այդ խանութ և հարցրել համակարգչի գինը: Այդ պահին այն եղել է 600.000 ՀՀ դրամ: Ինքն այն ձեռք էր բերել 6-7 ամիս առաջ, և այդ պահին այն բավականին թանկ արժեր: Մեքենայի ապակին փոխարինելու արժեքն էլ կազմել է 150.000 ՀՀ դրամ: Մեղադրյալները վնասը չեն հատուցել: Համակարգիչը չի վերադարձվել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Ռոբերտ Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին Մանանդյան փողոցում: Իրեն բանկից նամակ է եկել և հայտնել են, որ իր բանկային քարտերն արգելափակված են: Չի հասկացել, թե ինչու է այդպես ստացվել: Ստուգել է մեքենայում գտնվող դրամապանակը և պարզել, որ այն դատարկ է: Իրեն պատկանող մեքենան եղել է «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 համարանիշով: Դրամապանակից հափշտակվել են երկու բանկային քարտեր, որոնք շահագործվել են «WiFi»-ով: Մեքենայում մեծ քանակի գումար չի եղել: Եղել է թանկարժեք տեխնիկա՝ նկարահանող սարքեր: Մեքենան արտաքին վնասվածքներ չի ունեցել: Ինքը մեքենան հեռակառավարման վահանակի միջոցով կողպել էր: Ենթադրում է, որ հնարավոր է՝ դռները փակված չեն եղել տեխնիկական խնդրի պատճառով: Իր բանկային քարտերով խանութներից գնումներ են կատարվել: Մեքենայից հափշտակվել է նաև ակնոց, որը հետագայում գտել է: Մեքենայի պատուհանները փակ են եղել: Պահանջում է 150.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցում:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Ազատ Ռուստամյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 13:30-14:00-ն ընկած ժամանակահատվածում: Իր կողմից շահագործված «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի, 062 AP 61 համարանիշի ավտոմեքենան կայանված է եղել Գարեգին Նժդեհ փողոցում: Ինքը նկատել է, որ մեքենայի հետևի աջ անկյունային ապակին կոտրված է եղել: Դուռը բաց է եղել: Տեսել է, որ բացակայում է իր հեռախոսը, ինչպես նաև դրամապանակը, որի մեջ եղել է բանկային քարտ: Դրամապանակում եղել է նաև նույնականացման քարտը: Բանկային քարտից կանխիկացում չի կատարվել, բայց կատարվել են գնումներ: Բանկային քարտում եղել է մոտավորապես 20.000 ՀՀ դրամի չափով գումար: Հայտնեց, որ դեպքի վայրում տեսել է մեղադրյալներին: Նրանց տեսել է փողոցում: Ինքը դիտել է դեպքի վայրի տեսագրությունները, որտեղ երևում են մեղադրյալները, որոնք կատարում են հափշտակություն:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Էդգար Ղարախանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը ոչինչ չի հիշում դեպքի վերաբերյալ: 2024 թվականի հոկտեմբերի 04-ին հափշտակվել է իր դրամապանակը: Դրամապանակը հափշտակվել է մեքենայից: Մեքենան եղել է «Մերսեդես» մակնիշի, հնարավոր է՝ 35 NQ 445 համարանիշի: Կայանված է եղել Չարբախում: Փողոցը չի հիշում: Ինքը առողջական խնդիրներ ունի, այդ թվում՝ հիշողության հետ կապված: Ավտոմեքենայի դռները և պատուհանները եղել են բաց վիճակում: Ինքը մեքենայի կողքին է եղել, սակայն ոչինչ չի նկատել: Դրամապանակի մեջ եղել է իր անձնագիրը, մեքենաների տեխանձնագրերը և գումար: Իր բանկային քարտից կանխիկացումներ չեն եղել: Մեղադրյալների դեմ բողոք չունի: Դեպքի վերաբերյալ առկա են եղել տեսագրություններ: Չի հիշում, թե այդ տեսագրություններում ովքեր են եղել: Իրենից հափշտակվել է 120.000 ՀՀ դրամի չափով գումար: Հափշտակված իրերը հայտնաբերվել են, սակայն իր մոտ չեն:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Ռազմիկ Խաչատրյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժող Արուս Աբրահամյանի ամուսինն է: Հայտնեց, որ 2024 թվականի հոկտեմբեր ամսին կնոջ հետ գնացել էին մանկասայլակ գնելու, խանութը գտնվում էր «Երևան մոլ» առևտրի սրահի մոտ: Ինքն ավտոմեքենան կայանել է խանութի մոտ, որից հետո ինքը և կինը մտել են խանութ, իսկ երեխան մնացել է ավտոմեքենայում։ Քիչ անց երեխան զանգահարել է և հայտնել, որ մոր պայուսակը գողացել են։ Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և նկատել են, որ ավտոմեքենայի առջևի աջ նստատեղի վրա գտնվող կնոջ կանացի պայուսակը բացակայում է, որ մինչ այդ այնտեղ է եղել։ Պայուսակի մեջ եղել են կնոջ շպարի պարագաները, մոտ 140․000 ՀՀ դրամ գումար և 100 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դեպքի օրը չի հիշում: Ժամը մոտավորապես 15:00-16:00-ի սահմաններում է եղել: Հայտնեց, որ մեղադրյալներին չի ճանաչում: Դեպքից հետո չի հետաքրքրվել, թե ով է կատարել արարքը: Կնոջ պայուսակը ո՛չ փոքր էր, ո՛չ մեծ: Այն պատուհանից հանելը հեշտ չի եղել: Ըստ իր տեղեկության՝ գումարը եղել է 140․000 ՀՀ դրամ գումար և 100 ԱՄՆ դոլար: Եղել են նաև այլ դրամներ, սակայն կոնկրետ թիվը չի հիշում: Հետո հստակեցրեց, որ իր հաշվարկով պետք է լիներ մոտ 200.000 ՀՀ դրամ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Արմեն Նավասարդյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2024 թվականին Արշակունյաց պողոտայում գտնվող այգում նստարաններից մեկի վրա տոպրակ է գտել, որը հանձնել է Շենգավիթի ոստիկանություն: Ինքը պարունակությունը չի նայել: Իրեն ասել են, որ մեջը վարորդական իրավունքի վկայական կա:
Հանրային մեղադրողի միջնորդությամբ էական հակասության առկայության հիմքով վերաբերելի մասով հրապարակվեց վկայի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Արմեն Նավասարդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «(...) 2024 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Կոմիտասի այգում զբոսնելու ժամանակ նկատել է երկրորդ նստարանի վրա դրված դրամապանակ։ Մտածելով, որ ինչ-որ մեկն այն մոռացել է, վերցրել է բացել և տեսել, որ դրա մեջ առկա է փաստաթղթեր, սակայն չի հիշում՝ ում անունով է եղել և ներկայացրել է ոստիկանություն։ Հավելեց, որ չի կարող ասել, թե ով է նշված դրամապանակը թողել այդ վայրում, և դրամապանակի պարունակությունը ստուգելիս գումար չի տեսել դրա մեջ։»։
Նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև հակասությունների վերաբերյալ հարցերին ի պատասխան՝ վկան հայտնեց, որ այս պահին այդ հանգամանքները հստակ չի հիշում: Քննիչին հայտնել է ճշմարտությունը:
(դատական նիստի արձանագրություն)
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Սարգիս Ալեքսանյանն արարքը կատարելու պահին ունեցել է դատվածություն:
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Գևորգ Ղազարյանը արարքներից երեքը կատարելու պահին ունեցել է դատվածություն:
 ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնից ստացված՝ Գևորգ Ղազարյանի վերաբերյալ կազմված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 12-ի թիվ ԵԴ/0665/01/23 դատավճռով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանը (ծնված` 18.06.2002թ., ՀՀ քաղաքացի, ազգությամբ հայ) մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի հիմքով ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, և նրա նկատմամբ կիրառվել է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոց: Նույն դատավճռով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը 6 (վեց) ամիս ժամկետով հանձնվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայությանը: Դատավճիռը և այն ի կատար ածելու կարգադրությունը ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության կենտրոնական մարմնի վերասոցիալականացման վերականգնողական բաժին են մուտքագրվել 03.07.2024թ., իսկ 12.07.2024թ. Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանը ներկայացել է նշված բաժին, նույն օրը հաշվառվել է որպես շահառու: Վերջինիս պարզաբանվել են օրենքով սահմանված իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև դրանց չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման իրավական հետևանքները: 12.07.2024թ.-ից մինչև 24.09.2024թ. ժամանակահատվածում Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանը մեկ ամսվա ընթացքում երկու անգամ ներկայացել է ծառայություն: Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի վարքագծի և իրավական կարգավիճակի վերաբերյալ տեղեկություններ ստանալու նպատակով 11.10.2024թ. հարցում է ուղղվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին: 15.10.2024թ. ստացված պատասխանի համաձայն պարզվել է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 10.10.2024թ. թիվ ԵԴ1/1857/06/24 որոշմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ 11.10.2024թ.-ից կիրառելով նաև էլեկտրոնային վերահսկողություն: Հետագա՝ հարցման արդյունքում ստացված տվյալների համաձայն՝ նույն դատարանի 13.12.2024թ. թիվ ԵԴ1/3438/01/24 որոշմամբ վերոհիշյալ խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը, երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի հետագա որոշմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքը 11.03.2025թ.-ից մինչև 11.06.2025թ-ը երկարաձգվել է ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով:
- ՀՀ ԱՆ ՔԿԾ կենտրոնական մարմնի կալանավորված անձանց և դատապարտյալների հաշվառման բաժնի կողմից տրված գրությունը, համաձայն որի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանը՝ ծնված 2003թ., ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական ծառայության տվյալներով՝ մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար, կալանքի սկիզբն է՝ 13.10.2022թ.:
13.12.2022թ. Գ. Ղազարյանը ազատվել է ՀՀ ԱՆ «Արմավիր» քրեակատարողական հիմնարկից՝ կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրանալու հիմքով։
Միաժամանակ հայտնվել է, որ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանը՝ ծնված 2005թ., ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական ծառայության տվյալներով՝
1) Մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար, կալանքի սկիզբն է՝ 17.08.2023թ.:
17.10.2023թ. ազատվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 12.10.2023թ. որոշմամբ՝ խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է 1 ամիս ժամկետով տնային կալանքով։
2) Մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ), 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար, կալանքի սկիզբն է՝ 10.10.2024թ.:
06.06.2025թ. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է 3 ամիս ժամկետով տնային կալանքով և Ս. Ալեքսանյանը ազատվել է դատական նիստերի դահլիճից:
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Ալեքսանյանի վերաբերյալ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ն ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի դռան ապակին՝ այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել են 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին՝ ժամը 15:30-ի սահմաններում, Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը, նախապես համաձայնության գալով, օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջևի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը՝ պատճառելով 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Ղազարյանի վերաբերյալ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը, նախապես համաձայնության գալով, կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի դրան ապակին՝ այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից, Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել են 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:00-ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը, կոտրելով Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի 42-րդ հասցեի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի, 50 AG 505 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հետնամասի ձախ կողմի պատուհանի փոքր ապակին, հետևի նստատեղին դրված պայուսակից գողացել է վերջինիս պատկանող «HP» տեսակի մոտ 600.000 դրամ արժողության նոթբուք տեսակի համակարգիչը՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 17:00-ից 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը բացել է Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 24-րդ հասցեի մոտ կայանված Ռոբերտ Գրիգորյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի չկողպված դռները և պահոցում գտնվող դրամապանակի միջից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ գումար, 70.000 արժողության ակնոց և Ռոբերտ Գրիգորյանի երկու բանկային քարտերը՝ «Արտշինբանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող, որոնցով 124.000 դրամ գումարի գնումներ է կատարել տարբեր առևտրի կետերից, պատճառել 199.000 դրամի գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Սարգիս Ալեքսանյանին և Գևորգ Ղազարյանին ներկայացված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած՝ բացառությամբ վերջինների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու հանգամանքի։
Ասվածի համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանի գնահատմամբ սույն գործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպեսզի դրանք ապահովեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված կոնկրետ հանցանքի, մասնավորապես՝ այդ հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի հատկանիշների ապացուցվածության վերաբերյալ դատարանի հետևությունների արժանահավատությունը:
Այլ կերպ ասած՝ սույն գործով ձեռք չի բերվել ապացույցների անհրաժեշտ և բավարար համակցություն, որպեսզի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշները կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք Դատարանը հաստատված համարի այն խորությամբ և աստիճանի, որ կասկած չմնա դրանց ապացուցվածության վերաբերյալ, ավելին՝ մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
Մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով երկու դրվագ և Գևորգ Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով երեք դրվագ ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված՝ վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ գործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է՝ Սարգիս Ալեքսանյանի և Գևորգ Ղազարյանի կողմից փաստաթղթեր հափշտակելու ուղղակի դիտավորություն ունենալու հանգամանքը:
Դատարանն արձանագրում է, որ քաղաքացու անձնագիրը կամ կարևոր այլ փաստաթուղթ հափշտակելը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն անձը գիտակցում է, որ հափշտակում է հատկապես կարևոր անձնական փաստաթղթեր և ցանկանում է կատարել դա:
Եթե այդ փաստաթղթերը հափշտակվել են այլ իրերի հետ, օրինակ՝ գտնվել են հափշտակված հագուստի գրպանում, ապա արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով կարող է որակվել միայն այն դեպքում, եթե հանցավորը տեղյակ է, որ իրերի հետ հափշտակում է նաև կարևոր փաստաթղթեր: Ինքնըստինքյան հափշտակված իրերի մեջ անձնագրի կամ կարևոր այլ փաստաթղթերի գտնվելը, եթե չի պարզվել դրանք հափշտակելու դիտավորությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատասխանատվություն առաջ բերող հանգամանք չէ :
Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում նաև սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները. Սարգիս Ալեքսանյանն արարքը կատարելու պահին ունեցել է դատվածություն, Գևորգ Ղազարյանը արարքներից երեքը կատարելու պահին ունեցել է դատվածություն, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունից և ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական ծառայությունից չեն ստացվել տվյալներ ներկայումս մեղադրյալների նկատմամբ նշանակված և ի կատար չածված պատիժների վերաբերյալ:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալների մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված են Սարգիս Ալեքսանյանին և Գևորգ Ղազարյանին վերագրվող արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքները մեղադրյալների կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրանց մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալները կատարել են իրենց մեղսագրված արարքները, և Սարգիս Ալեքսանյանի արարքների նկատմամբ կիրառելի են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասը, և միևնույն ժամանակ Գևորգ Ղազարյանի արարքների նկատմամբ կիրառելի են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 2-րդ մասի 1-րդ և 3-րդ կետերի համաձայն՝
«1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
(...)
3) տեխնիկական միջոցի, հատուկ հարմարեցված սարքավորման կամ այլ առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կամ այլ եղանակով գույքի պաշտպանության կամ պահպանման համար նախատեսված սարքավորումը, համակարգը, կառույցը կամ այլ միջոցը ոչնչացնելով, վնասելով կամ շրջանցելով կամ
(...)
պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:»:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը ենթակա են պատժի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Ղազարյանի անձը բնութագրող հանգամանք է արարքներից երեքը կատարելու պահին նույնաբնույթ արարքների կատարման համար դատվածություն ունենալը։
Դատարանն արձանագրում է, որ Գևորգ Ղազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ յուրաքանչյուր դրվագով առկա չեն, իսկ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը, հետևյալ դրվագներով՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 04-ին կատարված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 2024 թվականի հոկտեմբերի 05-ին կատարված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին կատարված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Ալեքսանյանի անձը բնութագրող հանգամանք է արարքը կատարելու պահին նույնաբնույթ արարքների կատարման համար դատվածություն ունենալը, բազմիցս իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները խախտելը։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Սարգիս Ալեքսանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է յուրաքանչյուր դրվագով արարքները կատարելու պահին անձի 21 տարին լրացած չլինելու հանգամանքը։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանրացնող հանգամանքը չի կարող հաշվի առնվել, քանի որ նրա արարքներում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ և նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 4-րդ մաս):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնը, ըստ որի՝ «Եթե դիտավորյալ հանցագործության համար նախկինում ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման ձևով պատիժ կրած կամ կրող, դատվածություն ունեցող անձը կատարել է դիտավորյալ հանցանք, որի համար դատապարտվում է ազատազրկման, ապա նշանակվող պատժի նվազագույն ժամկետը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետի երկու երրորդից: Ցանկացած դեպքում նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի նվազագույն ժամկետից»: Այսինքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի կարգավորումների համաձայն Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով երկու դրվագ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով չի կարող ավելի մեղմ պատիժ նշանակվել, քան 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 1 մեկ տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով Սարգիս Ալեքսանյանի կողմից յուրաքանչյուր դրվագով կատարած հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում՝ 1 մեկ տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նշանակված պատժին՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է մասնակի գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ նշանակված 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ նշանակված 1 մեկ տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ նշված պատժի նշանակմամբ հնարավոր է նվաճել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի օրենսդրական նպատակները։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել Սարգիս Ալեքսանյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 06-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ պետք է թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 8 ութ ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2025 թվականի հունիսի 09-ից:
Դատարանը, հաշվի առնելով Գևորգ Ղազարյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը և ծանրացնող հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև ազատազրկման ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նշված հանցագործության կատարման համար առավել մեղմ պատիժ նշանակելը նպատակահարմար չէ, քանի որ առավել մեղմ պատժատեսակների նշանակմամբ հնարավոր չէ նվաճել պատժի օրենսդրական նպատակները, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով՝ ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժին՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է մասնակի գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, և Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 6 վեց ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 3 (երեք) տարի 6 վեց ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել Գևորգ Ղազարյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ պետք է թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 5 հինգ ամիս 27 քսանյոթ օր ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Գևորգ Ղազարյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ից:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքներից յուրաքանչյուրի համար մեղադրյալների նկատմամբ լրացուցիչ պատիժներ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ տուժող Գեղամ Հակոբյանի գույքային հայցը պետք է թողնել առանց լուծման՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վերջինը դիմում է հասցեագրել Դատարանին և ըստ էության հրաժարվել իր կողմից ներկայացված գույքային հայցից։ Դատարանը միևնույն ժամանակ արձանագրում է, որ բացակայել է տուժողին հայցից հրաժարվելու` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված հետևանքները պարզաբանելու հնարավորությունը, ուստի գույքային հայցը պետք է թողնել առանց լուծման՝ հնարավորություն տալով տուժողին իր պահանջը ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գևորգ Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված՝ 2 երկու հատ բանկային քարտերը՝ «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 4454 3000 0306 7995, VISA» և «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 5471 2800 3637 7544» գրառումներով, պետք է հանձնել դրանց սեփականատիրոջ տնօրինմանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Մելինե Սահակյանից առգրավված կոսմետիկ միջոցները պետք է հանձնել դրանց սեփականատիրոջ տնօրինմանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արմեն Նավասարդյանի կողմից ներկայացված սև գույնի դրամապանակը պետք է հանձնել դրա սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դրանում առկա փաստաթղթերը պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանը։
Անդրադառնալով մեղադրյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ համակցված կիրառված խափանման միջոցները՝ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ, պետք է փոխել և մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է կիրառել կալանքը՝ վերջինիս արգելանքի վերցնելով դատական նիստերի դահլիճում։ Այս համատեքստում Դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը բազմիցս խախտել է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները և դրսևորել է ոչ պատշաճ վարքագիծ:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը վճարունակ չեն, հետևաբար վարութային ծախսերի հատուցումը չի կարող դրվել վերջինների վրա:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը:

ՎՃՌԵՑ

Ճանաչել և հռչակել Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ ապացուցված չլինելու հիմքով։
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժին՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակի գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, և Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 6 վեց ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 3 (երեք) տարի 6 վեց ամիս ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցել Գևորգ Ղազարյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 5 հինգ ամիս 27 քսանյոթ օր ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Գևորգ Ղազարյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ից:
Ճանաչել և հռչակել Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ ապացուցված չլինելու հիմքով:
Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 մեկ տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նշանակված պատժին՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակի գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ նշանակված 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ նշանակված 1 մեկ տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցել Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 06-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 8 ութ ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2025 թվականի հունիսի 09-ից:
Տուժող Գեղամ Հակոբյանի գույքային հայցը թողնել առանց լուծման։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գևորգ Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված՝ 2 երկու հատ բանկային քարտերը՝ «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 4454 3000 0306 7995, VISA» և «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 5471 2800 3637 7544» գրառումներով, հանձնել դրանց սեփականատիրոջ տնօրինմանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Մելինե Սահակյանից առգրավված կոսմետիկ միջոցները հանձնել դրանց սեփականատիրոջ տնօրինմանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արմեն Նավասարդյանի կողմից ներկայացված սև գույնի դրամապանակը հանձնել դրա սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դրանում առկա փաստաթղթերը թողնել վերջինիս տնօրինմանը։
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ համակցված կիրառված խափանման միջոցները՝ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ, փոխել և մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ վերջինիս արգելանքի վերցնելով դատական նիստերի դահլիճում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյան վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Գործ հ.ԵԴ1/3438/01/24
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
31 մարտի 2025թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` նաև Վերաքննիչ դատարան/

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ
մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի պաշտպան Մ․Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով <<Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ>> Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /դատավոր Տ․Մուրադյան/ 2025թ․ փետրվարի 24-ի թիվ ԵԴ1/3438/01/24 որոշումը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1․Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ քննվում է թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով և մյուսի:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025թ․ փետրվարի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025թ․ հունիսի 07-ը:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 05․03․2025թ. հատուկ վերանայման բողոք է ներկայացրել պաշտպան Մ․Մելքոնյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 2025թ․ մարտի 21-ի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ, որոշվել է հատուկ վերանայման բողոքի քննությունն անցկացնել գրավոր ընթացակարգով և դատական ակտի կայացման օր է նշանակվել 31․03․2025թ․:
Հատուկ վերանայման բողոքի կապակցությամբ վերանայման վարույթի մասնակիցների կողմից պատասխան, բացատրություն, նյութեր և միջնորդություններ չեն ներկայացվել։



2․Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ․ <<․․․ 2024թ․ սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած <<Մերսեդես Սպրինտեր>> մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են <<Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց>> մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2․600 դրամ, ինչպես նաև <<Ինեկոբանկ>> ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել <<ՀՎ>> մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ. հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը՝ նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող <<Մերսեդես>> մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5․000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև <<Ֆորդ>> մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և <<Ինեկոբանկ>> ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ. հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող <<ԲԵԲԵ>> խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած <<ՎԱԶ 21010>> մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել>>։

3․Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Հատուկ վերանայման բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով։
Պաշտպան Մ․Մելքոնյանն իր ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքում գտնում է, որ դատարանի կողմից 24.02․2025թ․ կայացված ԵԴ1/3438/01/24 որոշմամբ թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են անհիմն դատական ակտի կայացման։ Նշվածը հիմնավորվում է հետևյալով:
Դատարանը` երկարաձգելով Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված կալանքը իրատեսական է համարել, որ մեղադրյալը մնալով ազատության մեջ՝ կարող է կատարել նոր հանրորեն վտանգավոր արարք:
Դատարանի այն մտավախությունը, որ մեղադրյալը մնալով ազատության մեջ՝ հնարավոր է կատարի նոր արարք, նախկինում նույնաբնույթ արարքներ կատարելու համար դատապարտված լինելու հանգամանքով պայմանավորված, ճիշտ է կարող է վկայել այն մասին, որ մեղադրյալը մնալով ազատության մեջ՝ կարող է կատարի նոր հանցանք, սակայն վերը նշված հիմքով պայմանավորված չպետք է կիրառվի ամենախիստ խափանման միջոցը, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի տարիքային առանձնահատկությունները՝ 19 տարեկան լինելու հանգամանքը, ինչպես նաև նոր հանցանք կատարելու ենթադրյալ մտավախությամբ անձը չի կարող շարունակական գտնվել անազատության մեջ: Նախկինում հակաօրինական վարքագիծ դրսևորած լինելու վերաբերյալ տվյալները չեն կարող անվերջ վկայել նոր հանցանք կատարելու բարձր հավանականության մասին։
Հարկ է նկատել, որ կալանավորումը երբեք չպետք է դիտարկվի որպես հարցի լուծման հիմնական տարբերակ այն դեպքերում, երբ անձը ենթադրաբար հանցանք է կատարել, և պետք է կիրառվի միայն այն դեպքում, երբ առկա է իրական վտանգ, որ անձը կարող է թաքնվել կամ կրկին անգամ հանցանք գործել: Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննարկելու ընթացքում դատական վերահսկողության շրջանակը պետք է բավականաչափ լայն լինի, որպեսզի ապահովվի որոշումների ընդունման նման հնարավորությունը:
Կալանավորումը համարվում է ամենախիստ խափանման միջոցը, որը պետք է կիրառվի միայն որպես ծայրահեղ միջոց և այն դեպքերում, երբ առավել մեղմ խափանման միջոցներով հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը և արդարադատության իրականացումը: Մարդու իրավունքների կոմիտեն այն կարծիքին է, որ մինչդատական վարույթում կալանքը պետք է ոչ միայն օրինական լինի, այլև` անհրաժեշտ և ողջամիտ տվյալ հանգամանքներում:
Կալանքը համարվում է ամենախիստ խափանման միջոցը և պետք է այն կիրառվի բացառիկ դեպքերում, երբ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը գործով վարույթի ընթացքում:
Այլընտրանքային միջոցը պետք է ընկալվի որպես ցանկացած միջոց, որն ավելի քիչ սահմանափակող է, քան որևէ պատճառաբանությամբ կալանքի տակ պահելը: Այլընտրանքային միջոցները մնում են անձի վարքագծի հետ կապված և նպատակ ունեն շրջանցել անազատության մեջ պահելու անտեղի դեպքերը:
Քրեական դատավարության ընթացքում այլընտրանքային միջոցները կալանավորմանը հակակշռող գործոն են: Սովորաբար դրանք ենթադրում են ոչ բանտային միջոցներ և ենթադրում են ազատման իրավունք այն դեպքում, երբ կալանքի հիմքերը նվազել են:
Հիմնական սկզբունքն այն է, որ ազատությունից զրկելը պետք է լինի որպես վերջին միջոց: Ազատության իրավունքը մարդու հիմնարար իրավունքներից մեկն է, և նրա զրկումը լուրջ և ծանր հետևանքներ է ունենում անհատների վրա:
Անդրադառնալով այլընտրանքային միջոցների հիմքերին` անհրաժեշտ է նշել, որ ներպետական օրենսդրության տեսանկյունից այս հիմքերն ըստ էության նկարագրված են քրեական դատավարության օրենսդրության մեջ: Դրանք, որպես այդպիսին, առանձնացված չեն ըստ խափանման միջոցի տեսակի և փաստորեն վերաբերվում են և ազատությունից զրկելու հետ կապված և ազատությունից զրկելու հետ չկապված խափանման միջոցներին` տարբերակումն ըստ էության թողնելով միայն այդ հիմքերի դրսևորումների ռիսկերի տարբեր աստիճաններին:
Ճիշտ է, կալանքը պետք է օգտագործվի որպես վերջին միջոց, սակայն այլընտրանքային խափանման միջոցները ևս չեն կարող կիրառվել առանց դրանց համար անհրաժեշտ և բավարար պայմանների և հիմքերի:
Հիմնական սկզբունքն այն է, որ որքան ավելի խիստ լինի մարդու իրավունքները սահմանափակող միջոցը, այնքան ավելի ուժեղ պետք է լինի դրա հիմնավորումը: Եթե այլընտրանքային միջոցները պակաս զսպող են, քան կալանավորումը, ապա ավելի քիչ հավանական է, որ դրանք խախտում են անձանց իրավունքները:
Վերը նկարագրված պատճառաբանություններից ելնելով` գտնում եմ, որ ստորադաս դատարանի կողմից կայացված դատական ակտն անհիմն է և ենթակա է բեկանման:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի, 370-372-րդ, 389-390-րդ, հոդվածներով` բողոք ներկայացրած անձը խնդրում է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ փետրվարի 24-ի թիվ ԵԴ1/3438/01/24 որոշումը:
Մեղադրյալ՝ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառել այլնտրանքային խափանման միջոց՝ վարչական հսկողությունը:

4․Վերաքննիչ դատարանի հիմնավորումները ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում` ներկայացված նյութերի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով <<Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ>> Առաջին ատյանի դատարանի 2025թ․ փետրվարի 24-ի որոշումը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Մ․Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման, իսկ դատարանի որոշումը պետք է թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` /…/
4/ անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով./…/>>:
Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի 2077 /2015/ հանձնարարականի 1-ին կետում ամրագրված է, որ կալանավորումը պետք է օգտագործվի բացառության կարգով, որպես վերջին միջոց, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցները բավարար չեն քրեական վարույթի անվտանգությունն ապահովելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով: Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը:
/.../
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով /…/>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ /…/
3/ չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1/ մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2/ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3/ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: /…/>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
/…/
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները։ Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները։
/…/
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝
1/ վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
<<Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն`
<<3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
1/ դատական ակտը թողնում է անփոփոխ.
2/ փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ.
3/ ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ:
2. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքով կայացված դատական ակտն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, իսկ գրավոր ընթացակարգով վարույթի դեպքում՝ կայացնելու օրը: Դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան երեք օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատական վարույթի մասնակիցներին և համապատասխան առաջին ատյանի դատարան:
3. Եթե վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայումն իրականացվում է առաջին ատյանի դատարանում ընթացող վարույթի պայմաններում, ապա վերանայման արդյունքով վերաքննիչ դատարանի կայացրած եզրափակիչ դատական ակտը հայտարարվում է առաջին ատյանի դատարանի առաջիկա նիստում>>։
Տիգրան Պետրոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ <</…/ Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածում թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները բոլոր դեպքերում պետք է պայմանավորված լինեն գործի նյութերից բխող որոշ փաստական տվյալներով։ Սակայն միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորման հիմք/եր/ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա։ /…/>>:
Դատական քննության փուլում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու հարցերի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումները վերադաս ատյանի կողմից վերանայելու սահմանների կապակցությամբ՝ Վճռաբեկ դատարանը Ն.Հարությունյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է. <</.../ [Գ]ործի ըստ էության քննության ընթացքում դատարանի կողմից մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու հարցերի լուծումը գտնվում են նրա` արդարադատության իրականացման պատշաճ կազմակերպման լիազորության ոլորտում։
/…/ Վերոնշյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից։ Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը։ Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն։/…/>>:
Անդրադառնալով դատական ակտ կայացնելիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող առաջին ատյանի դատարանի՝ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքն անփոփոխ թողնելու մասին որոշման օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման առանձնահատկություններին՝ Վճռաբեկ դատարանը Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի վերաբերյալ գործով 2020թ․ մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման մեջ արձանագրել է, որ <<․․․որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լիներ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենար պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ /…/>> ։
Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանը, քննության առնելով մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ իրավացիորեն նշել է, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Վերոգրյալի պարագայում Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված կերպով փաստել է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը՝ դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի հիմքերին՝ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված կերպով գտել է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի պահպանման անհրաժեշտությունը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանը հայտնվելով ազատության մեջ՝ կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն հիմք է ընդունել այն, որ <<Դատալեքս․ամ>> դատական տեղեկատվական համակարգի ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի վերաբերյալ դատարաններում քննվել և քննվում են թվով վեց քրեական գործեր, որոնցից երկու գործով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ոչ արդարացնող հիմքով, ինչպես նաև մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը թիվ ԵԴ1/1796/01/23 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 22.03.2024թ․ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և վերջինիս նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակվել է կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ ամիս 20 քսան օր ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 /չորս հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամի չափով և մեղադրյալ Ս․ Ալեքսանյանը կրկին հայտնվել է մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում։ Բացի այդ՝ իրավացիորեն փաստել է նաև, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք, ենթադրյալ արարքները հնարավոր է կատարել է կենցաղային պահանջմունքները բավարարելու համար, ինչից ելնելով բարձր է մտավախությունն առ այն, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում՝ նա կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հետևաբար, Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025թ․հունիսի 07-ը:
Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի և ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը լուծելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, պատշաճ գնահատման է ենթարկել մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանին մեղսագրվող արարքների հակաիրավականությունը, նրա անձի հանրային վտանգավորության աստիճանը, եկել է իրավաչափ հետևության, որ մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթը՝ դրա կատարման եղանակը, առանձնահատկությունները և ժամանակագրությունը թույլ են տվել պատկերացում կազմել վերջինիս հետագա ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման վերաբերյալ ու բացահայտել մեղադրյալի անձնային այն հատկանիշները, որոնք բացասական են բնութագրում վերջինիս ու էապես բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը, և այդ համատեքստում իրավացիորեն գտել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու հիմքերը բացակայում են, իսկ հակառակի մասին բողոքաբերի դիրքորոշումները հիմնված չեն ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա:
Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է իրավաչափ և հիմնավոր եզրահանգման առ այն, որ Սարգիս Ալեքսանյանին անազատության մեջ պահելու տեսանկյունից հիմնավորված կալանավորման հիմքերի չեզոքացման և վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից իր լիազորություններն անարգել իրականացնելն ապահովելու համար օրենքով նախատեսված երաշխիք այլընտրանքային խափանման միջոցները չեն կարող հանդիսանալ, հաշվի առնելով, որ դրանք բավարար և պիտանի միջոց չեն հանդիսանում բացառելու մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագիծը։
Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում Է, որ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցը քննարկելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանն արել է իրավաչափ հետևություններ, որոնք ընդունելի են նաև Վերաքննիչ դատարանի համար: Ուստի, նման պայմաններում հատուկ վերանայման բողոքի փաստարկները բավարար չեն որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող և գործի լրիվ, օբյեկտիվ, բազմակողմանի և ողջամիտ ժամկետում քննության պարտավորություն կրող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանին անազատության մեջ գտնվելու տևողության վերաբերյալ հատուկ վերանայման բողոքում բերված փաստարկին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Վճռաբեկ դատարանը նախադեպային որոշումներով բազմիցս արձանագրել է, որ խափանման միջոցի կիրառման տևողությունը դրա համաչափության գնահատման ինքնավար գործոն չէ և պետք է գնահատման ենթարկվի` հաշվի առնելով նաև գործի բնույթն ու բարդության աստիճանը: Անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը կանխարգելող միջոցների կիրառման համատեքստում այսպիսի մոտեցում ունի նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը՝ նշելով, որ ինքնին կանխարգելիչ միջոցների կիրառման տևողությունը բավարար չէ եզրահանգելու համար, որ այն համաչափ չէ։ Տվյալ դեպքում՝ սույն գործի փաստական հանգամանքների համատեքստում, Սարգիս Ալեքսանյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հատուկ վերանայման բողոքում բարձրացված մյուս հարցերին Առաջին ատյանի դատարանն արդեն իսկ անդրադարձել է իր կողմից կայացված որոշման մեջ, որի հետևություններին Վերաքննիչ դատարանը համաձայն է և այդ պատճառով նպատակահարմար չի գտնում նորից մեկ առ մեկ անդրադառնալ դրանց:
Վերոշարադրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով կալանքով փոխարինելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, այդ թվում նաև՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա, և գործով կայացրել է ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բխում է ինչպես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի, այնպես էլ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով՝ Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի պաշտպան Մ․Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել, իսկ <<Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ>> Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ փետրվարի 24-ի թիվ ԵԴ1/3438/01/24 որոշումը՝ թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից 15-օրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ս․ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/3438/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 22-11-2024
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 11187024
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2024 թվականի սեպտեմբերի ՅՕ֊ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30֊ը ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Աերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դրան ապակին' այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են Քսիաոմի Ռեդմի 10 3 մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «<Վ» մարկետ խանութից, Ազատ Առւստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել է Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18֊րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի օգտագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 3» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Ղազարյան
Հայրանուն Արտաշեսի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 254 Մաս 2 Կետ 1,3/երկու դրվագ/
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Սարգիս
Ազգանուն Ալեքսանյան
Հայրանուն Ասատուրի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 254 Մաս 2 Կետ 1,3/երկու դրվագ/
Վիճակագրական տողի համարը 9.3
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.3
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 22-11-2024
Նախագահող դատավոր
Անուն Տաթևիկ
Ազգանուն Մուրադյան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
Որոշման ամսաթիվ 26-11-2024
Որոշում ԵԴ1/3438/01/24


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ
ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«26» նոյեմբերի 2024թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել է և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝
Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի

Ստանձնել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթը և նշանակել դռնբաց նախնական դատալսումներ 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին՝ ժամը 17:30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Աջափնյակ-1 նստավայրում (ք. Երևան, Նազարբեկյան թաղամաս 40, դատական նիստերի թիվ 4 դահլիճ)։
Որոշման օրինակն ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնակիցներին՝ դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Սարգիս Ասատուրի
Ազգանուն Ալեքսանյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Գևորգ Արտաշեսի
Ազգանուն Ղազարյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Կարեն
Ազգանուն Մանուկյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Մանուկ
Ազգանուն Մելքոնյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Կազմակերպության անուն Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազություն
Կազմակերպության հասցե ք. Երևան
Դատավարության կողմեր
Անուն Գեղամ Նորիկի
Ազգանուն Հակոբյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Էդգար Լևոնի
Ազգանուն Ղարախանյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Ազատ Էդիկի
Ազգանուն Ռուստամյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Արուս Արտակի
Ազգանուն Աբրահամյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Անուն Ռոբերտ Հովհաննեսի
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 03-12-2024
Ժամ 17:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 03-12-2024
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 03-12-2024
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու
հարցը քննարկելու վերաբերյալ

«03» դեկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ հանրային մեղադրող Կարեն Ստեփանյանի, պաշտպաններ Մանուկ Մելքոնյանի, Կարեն Մանուկյանի, մեղադրյալներ Գևորգ Ղազարյանի, Սարգիս Ալեքսանյանի (ծնված՝ 20.04.2005թ․ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի 10 շենքի 1 բնակարանում), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել է և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Մինչդատական վարույթում մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը:
Կալանքի ժամկետը լրանում է 2024 թվականի դեկտեմբերի 07-ին։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով՝ այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 << դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը՝ նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։»:
Մինչդատական վարույթում մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշման մեջ մասնավորապես նշված է, որ մեղադրյալի ազատության մեջ գտնվելու դեպքում հավանական է վերջինիս կողմից հանցանք կատարելը։
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չի վերացել և պահպանվում է կալանքի կիրառման հիմքը:
Պաշտպաններն ու մեղադրյալներն առարկեցին միջնորդության դեմ։ Հայտնեցին, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու են ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը գործի քննության ընթացքում։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Դատարանի նման մոտեցումը բխում է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգավորումներից, որոնց համաձայն՝
-նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը չի կարող դադարեցվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և
2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերով (անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը, առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ քրեական պատասխանատվությունը բացառող որևէ հանգամանք՝ բացառությամբ անմեղսունակության),
-նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը կարող է դադարեցվել, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի պահպանման հետևյալ անհրաժեշտությունը․
Մասնավորապես՝ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանը, հայտնվելով ազատության մեջ կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ «դատալեքս․ամ» դատական տեղեկատվական համակարգի ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի վերաբերյալ դատարաններում քննվել և քննվում են թվով վեց քրեական գործեր, որոնցից երկու գործով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ոչ արդարացնող հիմքով, ինչպես նաև մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը թիվ ԵԴ1/1796/01/23 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 22.03.2024թ․ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և վերջինիս նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակվել է կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 մեկ ամիս 20 քսան օր ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 չորս հարյուր հիսուն ՀՀ դրամի չափով և մեղադրյալ Ս․ Ալեքսանյանը կրկին հայտնվել է մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում։ Բացի այդ՝ պետք է նշել, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք, ենթադրյալ արարքները հնարավոր է կատարել է կենցաղային պահանջմունքները բավարարելու համար, ինչից ելնելով բարձր է մտավախությունն առ այն, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում նա կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 03-12-2024
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու
հարցը քննարկելու վերաբերյալ

«03» դեկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ հանրային մեղադրող Կարեն Ստեփանյանի, պաշտպաններ Մանուկ Մելքոնյանի, Կարեն Մանուկյանի, մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանի, Գևորգ Ղազարյանի (ծնված՝ 12.08.2003թ․ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի 21/1 տուն հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել է և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Մինչդատական վարույթում մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը:
Տնային կալանքի ժամկետը լրանում է 2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով` այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դրան ապակին՝ այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից, Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել են 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 5-ին, ժամը 22:00-ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը կոտրելով Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի 42-րդ հասցեի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի, 50 AG 505 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հետնամասի ձախ կողմի պատուհանի փոքր ապակին, հետևի նստատեղին դրված պայուսակից գողացել է վերջինիս պատկանող «HP» տեսակի մոտ 600.000 դրամ արժողության նոթբուք տեսակի համակարգիչը, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել: Այսինքն՝ Գևորգ Ղազարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
Բացի այդ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 17:00-ից 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը բացել է Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 24-րդ հասցեի մոտ կայանված Ռոբերտ Գրիգորյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի չկողպված դռները և պահոցում գտնվող դրամապանակի միջից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ գումար, 70.000 արժողության ակնոց և Ռոբերտ Գրիգորյանի երկու բանկային քարտերը՝ «Արտշինբանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող, որոնցով 124.000 դրամ գումարի գնումներ է կատարել տարբեր առևտրի կետերից, պատճառել 199.000 դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը 3 ամսով երկարաձգելու մասին` նկատի ունենալով, որ չեն վերացել և պահպանվում են այդ խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը:
Պաշտպանները և մեղադրյալներն առարկեցին ներկայացված միջնորդության դեմ և խնդրեցին մեղադրյալ Գ․ Ղազարյանի նկատմամբ կիրառել առավել մեղմ խափանման միջոց։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Դատարանի նման մոտեցումը բխում է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգավորումներից, որոնց համաձայն՝
-նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը չի կարող դադարեցվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և
2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերով (անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը, առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ քրեական պատասխանատվությունը բացառող որևէ հանգամանք՝ բացառությամբ անմեղսունակության),
-նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը կարող է դադարեցվել, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ հաստատված հիմքը: Մասնավորապես՝ Դատարանը գտնում է, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի կողմից հանցավոր արարքի կատարման հավանականությունն առկա է։
Հիշյալ դիրքորոշման համար Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտվել է նույնասեռ հանցավոր արարքների կատարման համար։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 11-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել մեղադրյալին ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից ուղարկված առաքանիների, և շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Նշված սահմանափակումները չեն տարածվում նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 125-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 11-ը։
Տնային կալանքի մասով որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 10-12-2024
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 10-12-2024
Նիստը Կայացել է
Որոշում Նիստը հետաձգվել է մեղադրյալին չներակայացնելու պատճառաաբնությամբ:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 20-12-2024
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 20-12-2024
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Նիստը չի կայացել պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի դիմումի հիման վրա, ինչպես նաև Դատարանի աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 09-01-2025
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 09-01-2025
Նիստը Կայացել է
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 03-02-2025
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2024 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 03-02-2025
Նիստը Կայացել է
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 10-02-2025
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 10-02-2025
Նիստը Կայացել է
Որոշում Նիստը հետաձգվել է պաշտպանի դիմումի հիման վրա:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 24-02-2025
Ժամ 17:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 24-02-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 24-02-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու
հարցը քննարկելու վերաբերյալ

«24» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի, պաշտպաններ Մանուկ Մելքոնյանի, Կարեն Մանուկյանի, մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանի, Գևորգ Ղազարյանի (ծնված՝ 12.08.2003թ․ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի 21/1 տուն հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել է և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանի կողմից 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 11-ը։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով` այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դրան ապակին՝ այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից, Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել են 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 5-ին, ժամը 22:00-ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը կոտրելով Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի 42-րդ հասցեի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի, 50 AG 505 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հետնամասի ձախ կողմի պատուհանի փոքր ապակին, հետևի նստատեղին դրված պայուսակից գողացել է վերջինիս պատկանող «HP» տեսակի մոտ 600.000 դրամ արժողության նոթբուք տեսակի համակարգիչը, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել: Այսինքն՝ Գևորգ Ղազարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
Բացի այդ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 17:00-ից 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը բացել է Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 24-րդ հասցեի մոտ կայանված Ռոբերտ Գրիգորյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի չկողպված դռները և պահոցում գտնվող դրամապանակի միջից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ գումար, 70.000 արժողության ակնոց և Ռոբերտ Գրիգորյանի երկու բանկային քարտերը՝ «Արտշինբանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող, որոնցով 124.000 դրամ գումարի գնումներ է կատարել տարբեր առևտրի կետերից, պատճառել 199.000 դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը 3 ամսով երկարաձգելու մասին: Հանրային մեղադրողը հայտնեց, որ չեն վերացել և պահպանվում են այդ խափանման միջոցների կիրառման անհրաժեշտությունը:
Պաշտպանները և մեղադրյալներն առարկեցին ներկայացված միջնորդության դեմ և խնդրեցին մեղադրյալ Գ․ Ղազարյանի նկատմամբ կիրառել առավել մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոց վարչական հսկողությունը, որն ի զորու է ապահովելու վերջինիս պատշաճ վարքագիծը։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման՝ Դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ի որոշմամբ հաստատված հիմքը: Մասնավորապես՝ Դատարանը գտնում է, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի կողմից հանցավոր արարքի կատարման հավանականությունն առկա է։
Հիշյալ դիրքորոշման համար Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտվել է նույնասեռ հանցավոր արարքների կատարման համար։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 11-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել մեղադրյալին ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից ուղարկված առաքանիների, և շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Նշված սահմանափակումները չեն տարածվում նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 11-ը։
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 24-02-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու
հարցը քննարկելու վերաբերյալ

«24» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի, պաշտպաններ Մանուկ Մելքոնյանի, Կարեն Մանուկյանի, մեղադրյալներ Գևորգ Ղազարյանի, Սարգիս Ալեքսանյանի (ծնված՝ 20․04․2005թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի 10 շենքի 1 բնակարան հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու, փոփոխելու կամ դրա ժանկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով:
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով՝ այն բանի համար, որ ««2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 << դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը՝ նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չի վերացել և պահպանվում է կալանքի կիրառման հիմքը:
Պաշտպաններն ու մեղադրյալներն առարկեցին միջնորդության դեմ։ Հայտնեցին, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու են ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, ուստի միջնորդեցին այն փոխել և որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել վարչական հսկողությունը։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի պահպանման անհրաժեշտությունը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ «դատալեքս․ամ» դատական տեղեկատվական համակարգի ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի վերաբերյալ դատարաններում քննվել և քննվում են թվով վեց քրեական գործեր, որոնցից երկու գործով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ոչ արդարացնող հիմքով, ինչպես նաև մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը թիվ ԵԴ1/1796/01/23 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 22.03.2024թ․ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և վերջինիս նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակվել է կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 մեկ ամիս 20 քսան օր ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 չորս հարյուր հիսուն ՀՀ դրամի չափով և մեղադրյալ Ս․ Ալեքսանյանը կրկին հայտնվել է մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում։ Բացի այդ՝ պետք է նշել, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք, ենթադրյալ արարքները հնարավոր է կատարել է կենցաղային պահանջմունքները բավարարելու համար, ինչից ելնելով բարձր է մտավախությունն առ այն, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում նա կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 07-ը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 07-ը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 10-03-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 10-03-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 25-04-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 25-04-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Նիստը հետաձգվել է մեղադրյալին չներակայացնելու պատճառաաբնությամբ:
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 06-05-2025
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 06-05-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 27-05-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 27-05-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 06-06-2025
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 06-06-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 06-06-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի փոխելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու, փոփոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ

«06» հունիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի, պաշտպաններ Մանուկ Մելքոնյանի, Կարեն Մանուկյանի, մեղադրյալներ Գևորգ Ղազարյանի, Սարգիս Ալեքսանյանի (ծնված՝ 20․04․2005թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի 10 շենքի 1 բնակարան հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու, փոփոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով:
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:
2025 թվականի փետրվարի 24-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 07-ը:
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով՝ այն բանի համար, որ ««2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 << դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը՝ նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չի վերացել և պահպանվում է կալանքի կիրառման հիմքը:
Պաշտպանն ու մեղադրյալն առարկեցին միջնորդության դեմ։ Հայտնեցին, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու են ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, ուստի միջնորդեցին այն փոխել և որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ։ Ներկայացվեց մեղադրյալի հոր՝ Ասատուր Ալեքսանյանի, անշարժ գույքի սեփականության իրավունքի վկայականը, որտեղ մեղադրյալը կարող է կրել տնային կալանքը:
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Նշված համատեքստում հարկ է արձանագրել նաև, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հարություն Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0180/01/23 գործով արձանագրել է, որ դատաքննության փուլում խափանման միջոց կիրառելու հարցը լուծելիս մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու հիմնավոր կասկածին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանք ժամկետի երկարաձգման անհրաժեշտությանը՝ Դատարանը գտնում է, որ թեև տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը, Դատարանն այնուամենայնիվ գտնում է, որ խափանման միջոցի կիրառման նպատակները հնարավոր է նվաճել անձի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցված կիրառմամբ:
Դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորումը՝ որպես խափանման միջոցներից մեկը, անձի նկատմամբ կարող է ընտրվել միայն այն ժամանակ, երբ այլ խափանման միջոցները թույլ չեն տալիս հասնել հետապնդվող իրավաչափ նպատակներին: Ուստի կալանավորումը՝ որպես քրեադատավարական հարկադրանքի վերջին՝ բացառիկ միջոց (ultima ratio), միշտ և պարտադիր կերպով պետք է այլընտրանք ունենա: Քրեադատավարական օրենքում ամրագրվելիք այդ այլընտրանքը պետք է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին փաստացի հնարավորություն ընձեռի և իրավաբանական պարտականություն դնի նրա վրա՝ ի սկզբանե ընտրություն կատարել տարբեր խափանման միջոցների միջև՝ իրավաչափ նպատակին հասնելու համար ընտրելով առավել պիտանի միջոցը: Միևնույն ժամանակ այն պետք է նաև պարտադիր կարգով լինի անձի հիմնական իրավունքները և ազատություններն առավել նվազ սահմանափակողը, այսինքն՝ անհրաժեշտ միջոցը: Ասվածից բխում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելիս վարույթն իրականացնեղ մարմինը պարտավոր է քննարկման առարկա դարձնել անձին ազատությունից զրկելու հետ չկապված կամ նրա ազատությունը հնարավորինս քիչ սահմանափակող խափանման միջոց կիրառելու նպատակահարմարության հարցը: Միայն այն դեպքում, երբ վարույթն իրականացնող մարմինը գտնի, որ այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու վարույթի բնականոն ընթացքը և մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, կառաջանա վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը:
Կալանքի՝ որպես ամենախիստ խափանման միջոցի կիրառման իրավաչափության համատեքստում Վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ խափանման միջոցները, դասակարգվելով կալանավորման ու կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցների, նպատակ ունեն ապահովելու քրեական վարույթի ընթացքում մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը, և կիրառվում են միայն այն դեպքում, երբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ անձը կարող է կատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված գործողությունները կամ դրանցից որևէ մեկը: Ընդ որում՝ վերոնշյալ նպատակի իրականացման համար անհրաժեշտ ու պիտանի խափանման միջոցի կոնկրետ տեսակի ընտրության հարցն օրենսդիրը վերապահել է վարույթն իրականացնող մարմնի հայեցողությանը՝ միաժամանակ երաշխավորելով մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը նրա իրավունքների հնարավոր նվազ սահմանափակմամբ ապահովելու հնարավորությունը։ Մասնավորապես, օրենսդիրն ամրագրել է, որ անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս վարույթն իրականացնող մարմինը պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը։
Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, հարկ է նկատել, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված խափանման միջոցների աստիճանակարգության մեջ, ելնելով ներգործության բնույթից, աստիճանից և վրա հասնող հետևանքներից՝ կալանքը համարվում է ամենախիստը, քանի որ առավելագույն չափով է սահմանափակում մարդու սահմանադրական իրավունքներն ու ազատությունները, և որպես անձի ոչ պատշաճ վարքագծի կանխման վերջին հնարավոր միջոց (ultima ratio) պետք է կիրառվի այն բացառիկ դեպքերում, երբ կհիմնավորվի մեղադրյալի օրինական վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցներով երաշխավորելու անհնարինությունը։ Այլ խոսքով՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ վարույթն իրականացնող մարմինը փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ կհիմնավորի, իսկ դատարանն էլ պատճառաբանված որոշմամբ կհաստատի, որ միայն այդ խափանման միջոցի կիրառմամբ է հնարավոր հասնել խափանման միջոցների կիրառմամբ հետապնդվող նպատակներին՝ այդ համատեքստում հաշվի առնելով մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող ու դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները։ Ուստի յուրաքանչյուր դեպքում կալանավորման կիրառման հարցը քննարկելիս ելակետ պետք է ընդունվի հիշյալ նպատակների նվաճման հանգամանքը, և եթե հիշյալ նպատակներին հասնելը հնարավոր է առանց կալանավորում կիրառելու, ապա այն չպետք է կիրառվի, հակառակ դեպքում կխախտվի անձի իրավունքների սահմանափակման և դրա արդյունքում հետապնդվող նպատակի միջև անհրաժեշտ համաչափությունը, որի արդյունքում կալանավորումը կվերածվի պարզապես պատժիչ միջոցի կամ կհետապնդի պատժիչ նպատակներ: Նշվածի համատեքստում Վճռաբեկ դատարանի համար ուղենիշ է այն գաղափարը, որ իրավական պետությունում քրեական դատավարության նպատակներին պետք է հասնել ոչ թե ցանկացած, այլ՝ անձի իրավունքների և ազատությունների հնարավորինս քիչ սահմանափակման ճանապարհով, ինչն ուղղակիորեն պայմանավորված է մարդու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության հրամայականով (տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Վլադիմիր Ասատրյանի վերաբերյալ թիվ ՀԿԴ/0124/01/23 գործով որոշումը, կետ 14-րդ)։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցերի համակցության կիրառմամբ: Մասնավորապես, մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր կլինի ապահովել տնային կալանք այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ:
Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթի ներկա փուլում մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու ռիսկը հնարավոր է չեզոքացնել այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ, որպիսի մոտեցումը բխում է անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության սկզբունքի հրամայականից, որն արգելում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 123-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխել և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Տնային կալանքի ընթացքում պարտավորեցնել մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին չլքել իր բնակության տարածքը՝ Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի Եղբայրության փողոցի 10 շենքի 1 բնակարան հասցեն, ինչպես նաև արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների։
Տնային կալանքի սկիզբը հաշվել Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողության միջոցների կիրառման պահից։
Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում։
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը վարույթն իրականացնող մարմնի միջոցով հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 06-06-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու
հարցը քննարկելու վերաբերյալ

«06» հունիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի, պաշտպաններ Մանուկ Մելքոնյանի, Կարեն Մանուկյանի, մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանի, Գևորգ Ղազարյանի (ծնված՝ 12.08.2003թ․ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի 21/1 տուն հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել է և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանի կողմից 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 11-ը։
Դատարանի կողմից 2025 թվականի փետրվարի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 11-ը։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով` այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դրան ապակին՝ այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից, Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել են 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 5-ին, ժամը 22:00-ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը կոտրելով Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի 42-րդ հասցեի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի, 50 AG 505 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հետնամասի ձախ կողմի պատուհանի փոքր ապակին, հետևի նստատեղին դրված պայուսակից գողացել է վերջինիս պատկանող «HP» տեսակի մոտ 600.000 դրամ արժողության նոթբուք տեսակի համակարգիչը, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել: Այսինքն՝ Գևորգ Ղազարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
Բացի այդ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 17:00-ից 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը բացել է Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 24-րդ հասցեի մոտ կայանված Ռոբերտ Գրիգորյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի չկողպված դռները և պահոցում գտնվող դրամապանակի միջից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ գումար, 70.000 արժողության ակնոց և Ռոբերտ Գրիգորյանի երկու բանկային քարտերը՝ «Արտշինբանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող, որոնցով 124.000 դրամ գումարի գնումներ է կատարել տարբեր առևտրի կետերից, պատճառել 199.000 դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը 3 ամսով երկարաձգելու մասին: Հանրային մեղադրողը հայտնեց, որ չեն վերացել և պահպանվում են այդ խափանման միջոցների կիրառման անհրաժեշտությունը:
Պաշտպանը և մեղադրյալն առարկեցին ներկայացված միջնորդության դեմ և խնդրեցին մեղադրյալ Գ․ Ղազարյանի նկատմամբ կիրառել առավել մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոց վարչական հսկողությունը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ:
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման՝ Դատարանի նախորդ որոշմամբ հաստատված հիմքը: Մասնավորապես՝ Դատարանը գտնում է, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի կողմից հանցավոր արարքի կատարման հավանականությունն առկա է։
Հիշյալ դիրքորոշման համար Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտվել է նույնասեռ հանցավոր արարքների կատարման համար։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 11-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել մեղադրյալին ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից ուղարկված առաքանիների, և շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Նշված սահմանափակումները չեն տարածվում նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 11-ը։
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 01-07-2025
Ժամ 09:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 01-07-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 14-07-2025
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 14-07-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 14-07-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի կիրառելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու, փոփոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ

«14» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով:
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:
2025 թվականի փետրվարի 24-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 07-ը:
2025 թվականի հունիսի 06-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել է, և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով:
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով՝ այն բանի համար, որ ««2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 << դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը՝ նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 3.1-ին մասով սահմանված կարգով խափանման միջոցի հարցի քննարկման դատական նիստն անցկացվել է վարույթին ներգրավված և պատշաճ ծանուցված պաշտպանի, հանրային մեղադրողի և մեղադրյալի բացակայությամբ:
Միևնույն ժամանակ պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանը գրավոր դիրքորոշում է հայտնել այն մասի, որ չի առարկում մեղադրյալի նկատմամբ բացակայելու արգելք այլընտրանքային խափանման միջոցը համակցված տնային կալանքի հետ կիրառելու դեմ:
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
(…)
5) բացակայելու արգելքը.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին:
2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:»:
Վերոգրյալ իրավական նորմերի վերլուծության արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի որպես այլընտրանքային խափանման միջոց համակցված պետք է կիրառել նաև բացակայելու արգելքը, քանի որ Դատարանի կողմից վերջինիս թույլատրվել է հոր հոգեհանգստի և հուղարկավորության արարողություններին մասնակցելու նպատակով բացակայել իր բնակության վայրից, որպիսի պայմաններում առկա է անհրաժեշտություն կանխելու նրա փախուստը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ, 116-րդ, 117-րդ, 122-րդ, 270-րդ, 311-րդ և 316-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այընտրանքային խափանման միջոց համակցված տնային կալանքի հետ կիրառել բացակայելու արգելքը:
Որոշման կատարումը հանձնարարել սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 29-07-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 29-07-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 15-08-2025
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 15-08-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Նիստը չի կայացել հանրայինմեղադրողի դիմումի և պաշտպան Կարեն Մանուկյանի աշխատանքից ազատման հիմքով:
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 28-08-2025
Ժամ 16:40
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 28-08-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 28-08-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին

«28» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի, պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի, մեղադրյալներ Գևորգ Ղազարյանի, Սարգիս Ալեքսանյանի (ծնված՝ 20․04․2005թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի 10 շենքի 1 բնակարան հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով:
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:
2025 թվականի փետրվարի 24-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 07-ը:
2025 թվականի հունիսի 06-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ համապատասխան էլեկտրոնային հսկողություն է սահմանվել 2025 թվականի հունիսի 09-ից։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով՝ այն բանի համար, որ ««2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 << դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը՝ նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չի վերացել և պահպանվում է կալանքի կիրառման հիմքը:
Պաշտպանն ու մեղադրյալը չառարկեցին միջնորդության դեմ։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց տնային կալանքի պահպանման անհրաժեշտությունը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ «դատալեքս․ամ» դատական տեղեկատվական համակարգի ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի վերաբերյալ դատարաններում քննվել և քննվում են թվով վեց քրեական գործեր, որոնցից երկու գործով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ոչ արդարացնող հիմքով, ինչպես նաև մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը թիվ ԵԴ1/1796/01/23 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 22.03.2024թ․ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և վերջինիս նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակվել է կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 մեկ ամիս 20 քսան օր ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 չորս հարյուր հիսուն ՀՀ դրամի չափով և մեղադրյալ Ս․ Ալեքսանյանը կրկին հայտնվել է մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում։ Բացի այդ՝ պետք է նշել, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք, ենթադրյալ արարքները հնարավոր է կատարել է կենցաղային պահանջմունքները բավարարելու համար, ինչից ելնելով բարձր է մտավախությունն առ այն, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում նա կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 09-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 125-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 09-ը։
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 28-08-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին

«28» օգոստոսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի, պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի, մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանի, Գևորգ Ղազարյանի (ծնված՝ 12.08.2003թ․ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի 21/1 տուն հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել է և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանի կողմից 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 11-ը։
Դատարանի կողմից 2025 թվականի փետրվարի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 11-ը։
Դատարանի կողմից 2025 թվականի հունիսի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 11-ը։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով` այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դրան ապակին՝ այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից, Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել են 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 5-ին, ժամը 22:00-ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը կոտրելով Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի 42-րդ հասցեի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի, 50 AG 505 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հետնամասի ձախ կողմի պատուհանի փոքր ապակին, հետևի նստատեղին դրված պայուսակից գողացել է վերջինիս պատկանող «HP» տեսակի մոտ 600.000 դրամ արժողության նոթբուք տեսակի համակարգիչը, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել: Այսինքն՝ Գևորգ Ղազարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
Բացի այդ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 17:00-ից 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը բացել է Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 24-րդ հասցեի մոտ կայանված Ռոբերտ Գրիգորյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի չկողպված դռները և պահոցում գտնվող դրամապանակի միջից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ գումար, 70.000 արժողության ակնոց և Ռոբերտ Գրիգորյանի երկու բանկային քարտերը՝ «Արտշինբանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող, որոնցով 124.000 դրամ գումարի գնումներ է կատարել տարբեր առևտրի կետերից, պատճառել 199.000 դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Պատշաճ ծանուցված պաշտպան Տիգրան Գրիգորյանը չի ներկայացել դատական նիստին, ուստի Դատարանը որոշում է կայացրել խափանման միջոցի հարցը քննարկել վերջինիս բացակայությամբ։
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը 3 ամսով երկարաձգելու մասին: Հանրային մեղադրողը հայտնեց, որ չեն վերացել և պահպանվում են այդ խափանման միջոցների կիրառման անհրաժեշտությունը:
Մեղադրյալն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ և խնդրեց իր նկատմամբ կիրառել առավել մեղմ այլընտրանքային խափանման միջոց վարչական հսկողությունը։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման՝ Դատարանի նախորդ որոշմամբ հաստատված հիմքը: Մասնավորապես՝ Դատարանը գտնում է, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի կողմից հանցավոր արարքի կատարման հավանականությունն առկա է։
Հիշյալ դիրքորոշման համար Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտվել է նույնասեռ հանցավոր արարքների կատարման համար։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 11-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել մեղադրյալին ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից ուղարկված առաքանիների, և շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Նշված սահմանափակումները չեն տարածվում նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 11-ը։
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 21-10-2025
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 21-10-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 01-12-2025
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 01-12-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին

«01» դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի, պաշտպաններ Տիգրան Գրիգորյանի, Մանուկ Մելքոնյանի, մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանի, Գևորգ Ղազարյանի (ծնված՝ 12.08.2003թ․ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի 21/1 տուն հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել է և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանի կողմից 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 11-ը։
Դատարանի կողմից 2025 թվականի փետրվարի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 11-ը։
Դատարանի կողմից 2025 թվականի հունիսի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 11-ը։
Դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 28-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 11-ը։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով` այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դրան ապակին՝ այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից, Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել են 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 5-ին, ժամը 22:00-ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը կոտրելով Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի 42-րդ հասցեի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի, 50 AG 505 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հետնամասի ձախ կողմի պատուհանի փոքր ապակին, հետևի նստատեղին դրված պայուսակից գողացել է վերջինիս պատկանող «HP» տեսակի մոտ 600.000 դրամ արժողության նոթբուք տեսակի համակարգիչը, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել: Այսինքն՝ Գևորգ Ղազարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
Բացի այդ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 17:00-ից 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը բացել է Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 24-րդ հասցեի մոտ կայանված Ռոբերտ Գրիգորյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի չկողպված դռները և պահոցում գտնվող դրամապանակի միջից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ գումար, 70.000 արժողության ակնոց և Ռոբերտ Գրիգորյանի երկու բանկային քարտերը՝ «Արտշինբանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող, որոնցով 124.000 դրամ գումարի գնումներ է կատարել տարբեր առևտրի կետերից, պատճառել 199.000 դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը 3 ամսով երկարաձգելու մասին: Հանրային մեղադրողը հայտնեց, որ չեն վերացել և պահպանվում են այդ խափանման միջոցների կիրառման անհրաժեշտությունը:
Պաշտպանն առարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Մեղադրյալն միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման՝ Դատարանի նախորդ որոշմամբ հաստատված հիմքը: Մասնավորապես՝ Դատարանը գտնում է, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի կողմից հանցավոր արարքի կատարման հավանականությունն առկա է։
Հիշյալ դիրքորոշման համար Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտվել է նույնասեռ հանցավոր արարքների կատարման համար։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 11-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել մեղադրյալին ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից ուղարկված առաքանիների, և շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Նշված սահմանափակումները չեն տարածվում նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արձանագրել է, որ կալանքի հիմքերի առկայության հիմնավորումը, նախևառաջ, անձի անմեղության կանխավարկածի հետ սերտորեն կապված՝ նրա ազատության կանխավարկածը հաղթահարելուն ուղղված գործընթաց է, ինչից էլ հենց բխում է, որ անձի՝ մեղադրյալի կարգավիճակը պահպանելու ամբողջ ժամանակահատվածում, մասնավորապես՝ անկախ քրեական վարույթի փուլերից՝ ազատության մեջ մնալը կանոն է, իսկ նրան ազատությունից զրկելը՝ բացառություն, որը գործադրելու համար անհրաժեշտ է տրամադրել իրավունքի սահմանափակումն իրավունքի խախտման վերաճելը կանխող միասնական երաշխիքներ, այդ թվում՝ ապահովել կալանքի հիմքերի առկայության առթիվ պետության ունեցած կանխատեսական մտահոգությունների օբյեկտիվ փաստական հիմքերի վերացման ուղղությամբ պատշաճ ջանասիրության պարտադիրությունը։
Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է նաև, որ կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը, թեև օրենսդրորեն առանձնացվել է բուն հիմքերի առկայությունից, վարույթն իրականացնող մարմնի վրա առնվազն պարտականություն է դնում ստուգելու, թե արդյո՞ք պահպանված են կալանքի հիմքերի՝ իբրև ապագային միտված կանխատեսական բնույթ ունեցող դատողությունների (մտահոգությունների) հիմքում ընկած փաստացի առկա հանգամանքները (օրինակ՝ վկաների հարցաքննված չլինելու հանգամանքը), և եթե՝ այո, ապա դրանց շարունակական առկայությունը վերագրելի է մեղադրյալի՞, թե՞ վարույթի հանրային մասնակիցների վարքագծին։
Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրենսդրական նպատակներն է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը: Հարկ է նկատել, որ այս օրենսդրական նպատակի առկայությունը հիմնված է սույն քրեական վարույթում առկա օբյեկտիվ հանգամանքների վրա, մասնավորապես մեղադրյալի նախկինում դրսևորած վարքագծի, և ունի Դատարանի կողմից դրսևորվող ջանասիրությունից անկախ, օբյեկտիվ հիմքեր:
Եվրոպական դատարանը «Ջեյսուսն ընդդեմ Լիտվայի» գործով (Jėčius v.Lithuania, app. no. 34578/97) 2000 թվականի հուլիսի 31-ի որոշման 93-րդ կետում, մեկ անգամ ևս ամրագրելով անմեղության և ազատության կանխավարկածների անքակտելի կապը՝ նշել է, որ՝ «կալանքի տևողության ողջամտությունը պետք է գնահատվի յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով՝ ըստ վերջինիս ներհատուկ հատկանիշների: Շարունակական կալանքը կարող է արդարացված լինել որևէ կոնկրետ դեպքում միայն այն ժամանակ, երբ առկա են իրական հանրային շահի պարզորոշ ցուցիչներ, որոնք, չնայած անմեղության կանխավարկածին, գերակշռում են ազատության իրավունքը»:
Անդրադառնալով Դատարանի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությանը (due diligence)՝ հարկ է արձանագրել, որ տնային կալանքի կիրառումից հետո, բոլոր օբյեկտիվ հանգամանքների հաշվառմամբ, իրականացվել են բոլոր անհրաժեշտ դատավարական գործողությունները՝ ապահովելու քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքը:
Այսպիսով, Դատարանը նախորդող ժամանակահատվածում գործադրել է վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով պատշաճ ջանասիրություն՝ արդար դատաքննության ապահովման և գործի համակողմանի քննության նպատակով, և այս քրեական վարույթին ներհատուկ հատկանիշներից բխում է, որ անձի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար առկա են հանրային շահի այնպիսի ցուցիչներ, որոնք գերակշռում են անձի ազատության իրավունքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 11-ը:
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 01-12-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին

«01» դեկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի, պաշտպաններ Տիգրան Գրիգորյանի, Մանուկ Մելքոնյանի, մեղադրյալներ Գևորգ Ղազարյանի, Սարգիս Ալեքսանյանի (ծնված՝ 20․04․2005թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի 10 շենքի 1 բնակարան հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով:
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:
2025 թվականի փետրվարի 24-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 07-ը:
2025 թվականի հունիսի 06-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ համապատասխան էլեկտրոնային հսկողություն է սահմանվել 2025 թվականի հունիսի 09-ից։
Դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 28-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 09-ը։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով՝ այն բանի համար, որ ««2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 << դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը՝ նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չի վերացել և պահպանվում է կալանքի կիրառման հիմքը:
Պաշտպանն ու մեղադրյալը չառարկեցին միջնորդության դեմ։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց տնային կալանքի պահպանման անհրաժեշտությունը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ «դատալեքս․ամ» դատական տեղեկատվական համակարգի ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի վերաբերյալ դատարաններում քննվել և քննվում են թվով վեց քրեական գործեր, որոնցից երկու գործով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ոչ արդարացնող հիմքով, ինչպես նաև մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը թիվ ԵԴ1/1796/01/23 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 22.03.2024թ․ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և վերջինիս նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակվել է կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 մեկ ամիս 20 քսան օր ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 չորս հարյուր հիսուն ՀՀ դրամի չափով և մեղադրյալ Ս․ Ալեքսանյանը կրկին հայտնվել է մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում։ Բացի այդ՝ պետք է նշել, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք, ենթադրյալ արարքները հնարավոր է կատարել է կենցաղային պահանջմունքները բավարարելու համար, ինչից ելնելով բարձր է մտավախությունն առ այն, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում նա կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 09-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արձանագրել է, որ կալանքի հիմքերի առկայության հիմնավորումը, նախևառաջ, անձի անմեղության կանխավարկածի հետ սերտորեն կապված՝ նրա ազատության կանխավարկածը հաղթահարելուն ուղղված գործընթաց է, ինչից էլ հենց բխում է, որ անձի՝ մեղադրյալի կարգավիճակը պահպանելու ամբողջ ժամանակահատվածում, մասնավորապես՝ անկախ քրեական վարույթի փուլերից՝ ազատության մեջ մնալը կանոն է, իսկ նրան ազատությունից զրկելը՝ բացառություն, որը գործադրելու համար անհրաժեշտ է տրամադրել իրավունքի սահմանափակումն իրավունքի խախտման վերաճելը կանխող միասնական երաշխիքներ, այդ թվում՝ ապահովել կալանքի հիմքերի առկայության առթիվ պետության ունեցած կանխատեսական մտահոգությունների օբյեկտիվ փաստական հիմքերի վերացման ուղղությամբ պատշաճ ջանասիրության պարտադիրությունը։
Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է նաև, որ կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը, թեև օրենսդրորեն առանձնացվել է բուն հիմքերի առկայությունից, վարույթն իրականացնող մարմնի վրա առնվազն պարտականություն է դնում ստուգելու, թե արդյո՞ք պահպանված են կալանքի հիմքերի՝ իբրև ապագային միտված կանխատեսական բնույթ ունեցող դատողությունների (մտահոգությունների) հիմքում ընկած փաստացի առկա հանգամանքները (օրինակ՝ վկաների հարցաքննված չլինելու հանգամանքը), և եթե՝ այո, ապա դրանց շարունակական առկայությունը վերագրելի է մեղադրյալի՞, թե՞ վարույթի հանրային մասնակիցների վարքագծին։
Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրենսդրական նպատակներն է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը: Հարկ է նկատել, որ այս օրենսդրական նպատակի առկայությունը հիմնված է սույն քրեական վարույթում առկա օբյեկտիվ հանգամանքների վրա, մասնավորապես մեղադրյալի նախկինում դրսևորած վարքագծի, և ունի Դատարանի կողմից դրսևորվող ջանասիրությունից անկախ, օբյեկտիվ հիմքեր:
Եվրոպական դատարանը «Ջեյսուսն ընդդեմ Լիտվայի» գործով (Jėčius v.Lithuania, app. no. 34578/97) 2000 թվականի հուլիսի 31-ի որոշման 93-րդ կետում, մեկ անգամ ևս ամրագրելով անմեղության և ազատության կանխավարկածների անքակտելի կապը՝ նշել է, որ՝ «կալանքի տևողության ողջամտությունը պետք է գնահատվի յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով՝ ըստ վերջինիս ներհատուկ հատկանիշների: Շարունակական կալանքը կարող է արդարացված լինել որևէ կոնկրետ դեպքում միայն այն ժամանակ, երբ առկա են իրական հանրային շահի պարզորոշ ցուցիչներ, որոնք, չնայած անմեղության կանխավարկածին, գերակշռում են ազատության իրավունքը»:
Անդրադառնալով Դատարանի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությանը (due diligence)՝ հարկ է արձանագրել, որ տնային կալանքի կիրառումից հետո, բոլոր օբյեկտիվ հանգամանքների հաշվառմամբ, իրականացվել են բոլոր անհրաժեշտ դատավարական գործողությունները՝ ապահովելու քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքը:
Այսպիսով, Դատարանը նախորդող ժամանակահատվածում գործադրել է վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով պատշաճ ջանասիրություն՝ արդար դատաքննության ապահովման և գործի համակողմանի քննության նպատակով, և այս քրեական վարույթին ներհատուկ հատկանիշներից բխում է, որ անձի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար առկա են հանրային շահի այնպիսի ցուցիչներ, որոնք գերակշռում են անձի ազատության իրավունքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 125-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 09-ը։
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 08-12-2025
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 08-12-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 12-12-2025
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 12-12-2025
Նիստը Կայացել է
Դատական նիստի տևողությունը 5 րոպե
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 12-01-2026
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2025 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 12-01-2026
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Նիստը չի կայացել պաշտպան Գուրգեն Հովհաննիսյանի դիմումի հիման վրա:
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 30-01-2026
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 30-01-2026
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 24-02-2026
Ժամ 09:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 24-02-2026
Նիստը Կայացել է
Այլ նշումներ Նիստը հետաձգվել է, քանի որ հանրային մեղադրողը Դատարանին խնդրեց հնարավորություն տալ, որպեսզի հաջորդ դատական նիստին ինքն ապահովի վկաներ Մելինե Սահակյանի և Վարդուհի Սահակյանի ներկայությունը :
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 09-03-2026
Ժամ 09:20
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Այլ նշումներ ԵԴ1/3438/01/24


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին

«09» մարտի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի, պաշտպաններ Գուրգեն Հովհաննիսյանի, Մանուկ Մելքոնյանի, մեղադրյալներ Գևորգ Ղազարյանի, Սարգիս Ալեքսանյանի (ծնված՝ 20․04․2005թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի 10 շենքի 1 բնակարան հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով:
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:
2025 թվականի փետրվարի 24-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջող կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 07-ը:
2025 թվականի հունիսի 06-ին Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել է և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ համապատասխան էլեկտրոնային հսկողություն է սահմանվել 2025 թվականի հունիսի 09-ից։
Դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 28-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 09-ը։
Դատարանի՝ 2025 թվականի դեկտեմբերի 01-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 09-ը։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով՝ այն բանի համար, որ ««2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 << դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը՝ նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ չի վերացել և պահպանվում է կալանքի կիրառման հիմքը:
Պաշտպանն ու մեղադրյալը չառարկեցին միջնորդության դեմ։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց տնային կալանքի պահպանման անհրաժեշտությունը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանը, հայտնվելով ազատության մեջ, կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ «Դատալեքս․ամ» դատական տեղեկատվական համակարգի ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի վերաբերյալ դատարաններում քննվել և քննվում են թվով վեց քրեական գործեր, որոնցից երկու գործով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ոչ արդարացնող հիմքով, ինչպես նաև մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը թիվ ԵԴ1/1796/01/23 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 22.03.2024թ․ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և վերջինիս նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակվել է կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 մեկ ամիս 20 քսան օր ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 չորս հարյուր հիսուն ՀՀ դրամի չափով և մեղադրյալ Ս․ Ալեքսանյանը կրկին հայտնվել է մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում։ Բացի այդ՝ պետք է նշել, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք, ենթադրյալ արարքները հնարավոր է կատարել է կենցաղային պահանջմունքները բավարարելու համար, ինչից ելնելով բարձր է մտավախությունն առ այն, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում նա կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 09-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կամ դատարանի կողմից ստացվող փոստային առաքանիների, ինչպես նաև շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ՝ մերձավոր ազգականների:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արձանագրել է, որ կալանքի հիմքերի առկայության հիմնավորումը, նախևառաջ, անձի անմեղության կանխավարկածի հետ սերտորեն կապված՝ նրա ազատության կանխավարկածը հաղթահարելուն ուղղված գործընթաց է, ինչից էլ հենց բխում է, որ անձի՝ մեղադրյալի կարգավիճակը պահպանելու ամբողջ ժամանակահատվածում, մասնավորապես՝ անկախ քրեական վարույթի փուլերից՝ ազատության մեջ մնալը կանոն է, իսկ նրան ազատությունից զրկելը՝ բացառություն, որը գործադրելու համար անհրաժեշտ է տրամադրել իրավունքի սահմանափակումն իրավունքի խախտման վերաճելը կանխող միասնական երաշխիքներ, այդ թվում՝ ապահովել կալանքի հիմքերի առկայության առթիվ պետության ունեցած կանխատեսական մտահոգությունների օբյեկտիվ փաստական հիմքերի վերացման ուղղությամբ պատշաճ ջանասիրության պարտադիրությունը։
Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է նաև, որ կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը, թեև օրենսդրորեն առանձնացվել է բուն հիմքերի առկայությունից, վարույթն իրականացնող մարմնի վրա առնվազն պարտականություն է դնում ստուգելու, թե արդյո՞ք պահպանված են կալանքի հիմքերի՝ իբրև ապագային միտված կանխատեսական բնույթ ունեցող դատողությունների (մտահոգությունների) հիմքում ընկած փաստացի առկա հանգամանքները (օրինակ՝ վկաների հարցաքննված չլինելու հանգամանքը), և եթե՝ այո, ապա դրանց շարունակական առկայությունը վերագրելի է մեղադրյալի՞, թե՞ վարույթի հանրային մասնակիցների վարքագծին։
Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրենսդրական նպատակներն է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը: Հարկ է նկատել, որ այս օրենսդրական նպատակի առկայությունը հիմնված է սույն քրեական վարույթում առկա օբյեկտիվ հանգամանքների վրա, մասնավորապես մեղադրյալի նախկինում դրսևորած վարքագծի, և ունի Դատարանի կողմից դրսևորվող ջանասիրությունից անկախ, օբյեկտիվ հիմքեր:
Եվրոպական դատարանը «Ջեյսուսն ընդդեմ Լիտվայի» գործով (Jėčius v.Lithuania, app. no. 34578/97) 2000 թվականի հուլիսի 31-ի որոշման 93-րդ կետում, մեկ անգամ ևս ամրագրելով անմեղության և ազատության կանխավարկածների անքակտելի կապը՝ նշել է, որ՝ «կալանքի տևողության ողջամտությունը պետք է գնահատվի յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով՝ ըստ վերջինիս ներհատուկ հատկանիշների: Շարունակական կալանքը կարող է արդարացված լինել որևէ կոնկրետ դեպքում միայն այն ժամանակ, երբ առկա են իրական հանրային շահի պարզորոշ ցուցիչներ, որոնք, չնայած անմեղության կանխավարկածին, գերակշռում են ազատության իրավունքը»:
Անդրադառնալով Դատարանի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությանը (due diligence)՝ հարկ է արձանագրել, որ տնային կալանքի կիրառումից հետո, բոլոր օբյեկտիվ հանգամանքների հաշվառմամբ, իրականացվել են բոլոր անհրաժեշտ դատավարական գործողությունները՝ ապահովելու քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքը:
Այսպիսով, Դատարանը նախորդող ժամանակահատվածում գործադրել է վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով պատշաճ ջանասիրություն՝ արդար դատաքննության ապահովման և գործի համակողմանի քննության նպատակով, և այս քրեական վարույթին ներհատուկ հատկանիշներից բխում է, որ անձի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար առկա են հանրային շահի այնպիսի ցուցիչներ, որոնք գերակշռում են անձի ազատության իրավունքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 125-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 09-ը։
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ







ԵԴ1/3438/01/24
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննության առնելու մասին

«09» մարտի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան)՝ նախագահահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի, քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի, պաշտպաններ Գուրգեն Հովհաննիսյանի, Մանուկ Մելքոնյանի, մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանի, Գևորգ Ղազարյանի (ծնված՝ 12.08.2003թ․ Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի 21/1 տուն հասցեում), դռնբաց դատական նիստում, հիմնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել է և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանի կողմից 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 11-ը։
Դատարանի կողմից 2025 թվականի փետրվարի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 11-ը։
Դատարանի կողմից 2025 թվականի հունիսի 06-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 11-ը։
Դատարանի՝ 2025 թվականի օգոստոսի 28-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 11-ը։
Դատարանի՝ 2025 թվականի դեկտեմբերի 01-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 11-ը։
Հարցի քննարկման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով` այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դրան ապակին՝ այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից, Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել են 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 5-ին, ժամը 22:00-ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Ղազարյանը կոտրելով Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի 42-րդ հասցեի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի, 50 AG 505 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հետնամասի ձախ կողմի պատուհանի փոքր ապակին, հետևի նստատեղին դրված պայուսակից գողացել է վերջինիս պատկանող «HP» տեսակի մոտ 600.000 դրամ արժողության նոթբուք տեսակի համակարգիչը, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել: Այսինքն՝ Գևորգ Ղազարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով:
Բացի այդ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 17:00-ից 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը բացել է Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 24-րդ հասցեի մոտ կայանված Ռոբերտ Գրիգորյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի չկողպված դռները և պահոցում գտնվող դրամապանակի միջից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ գումար, 70.000 արժողության ակնոց և Ռոբերտ Գրիգորյանի երկու բանկային քարտերը՝ «Արտշինբանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող, որոնցով 124.000 դրամ գումարի գնումներ է կատարել տարբեր առևտրի կետերից, պատճառել 199.000 դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Հանրային մեղադրողը միջնորդություն է ներկայացրել մեղադրյալ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը 3 ամսով երկարաձգելու մասին: Հանրային մեղադրողը հայտնեց, որ չեն վերացել և պահպանվում են այդ խափանման միջոցների կիրառման անհրաժեշտությունը:
Պաշտպանն չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Մեղադրյալն միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
(…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
(…)
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:
2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև`
1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց.
2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց:
3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։
4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին:
5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները:
6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:»:
Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման՝ Դատարանի նախորդ որոշմամբ հաստատված հիմքը: Մասնավորապես՝ Դատարանը գտնում է, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի կողմից հանցավոր արարքի կատարման հավանականությունն առկա է։
Հիշյալ դիրքորոշման համար Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ մեղադրյալը նախկինում դատապարտվել է նույնասեռ հանցավոր արարքների կատարման համար։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 11-ը:
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշված ժամկետով պետք է երկարաձգել նաև մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները, մասնավորապես՝ տնային կալանքի ընթացքում արգելել մեղադրյալին ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց, բացառությամբ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից ուղարկված առաքանիների, և շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց, բացառությամբ մերձավոր ազգականների: Նշված սահմանափակումները չեն տարածվում նաև շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա, իսկ այդպիսիք լինելու դեպքում այդ մասին անհապաղ տեղեկացնել վերահսկողություն իրականացնող մարմնին:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ Սահմանադրական դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 30-ի թիվ ՍԴՈ-1792 որոշմամբ արձանագրել է, որ կալանքի հիմքերի առկայության հիմնավորումը, նախևառաջ, անձի անմեղության կանխավարկածի հետ սերտորեն կապված՝ նրա ազատության կանխավարկածը հաղթահարելուն ուղղված գործընթաց է, ինչից էլ հենց բխում է, որ անձի՝ մեղադրյալի կարգավիճակը պահպանելու ամբողջ ժամանակահատվածում, մասնավորապես՝ անկախ քրեական վարույթի փուլերից՝ ազատության մեջ մնալը կանոն է, իսկ նրան ազատությունից զրկելը՝ բացառություն, որը գործադրելու համար անհրաժեշտ է տրամադրել իրավունքի սահմանափակումն իրավունքի խախտման վերաճելը կանխող միասնական երաշխիքներ, այդ թվում՝ ապահովել կալանքի հիմքերի առկայության առթիվ պետության ունեցած կանխատեսական մտահոգությունների օբյեկտիվ փաստական հիմքերի վերացման ուղղությամբ պատշաճ ջանասիրության պարտադիրությունը։
Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է նաև, որ կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը, թեև օրենսդրորեն առանձնացվել է բուն հիմքերի առկայությունից, վարույթն իրականացնող մարմնի վրա առնվազն պարտականություն է դնում ստուգելու, թե արդյո՞ք պահպանված են կալանքի հիմքերի՝ իբրև ապագային միտված կանխատեսական բնույթ ունեցող դատողությունների (մտահոգությունների) հիմքում ընկած փաստացի առկա հանգամանքները (օրինակ՝ վկաների հարցաքննված չլինելու հանգամանքը), և եթե՝ այո, ապա դրանց շարունակական առկայությունը վերագրելի է մեղադրյալի՞, թե՞ վարույթի հանրային մասնակիցների վարքագծին։
Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու օրենսդրական նպատակներն է մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելը: Հարկ է նկատել, որ այս օրենսդրական նպատակի առկայությունը հիմնված է սույն քրեական վարույթում առկա օբյեկտիվ հանգամանքների վրա, մասնավորապես մեղադրյալի նախկինում դրսևորած վարքագծի, և ունի Դատարանի կողմից դրսևորվող ջանասիրությունից անկախ, օբյեկտիվ հիմքեր:
Եվրոպական դատարանը «Ջեյսուսն ընդդեմ Լիտվայի» գործով (Jėčius v.Lithuania, app. no. 34578/97) 2000 թվականի հուլիսի 31-ի որոշման 93-րդ կետում, մեկ անգամ ևս ամրագրելով անմեղության և ազատության կանխավարկածների անքակտելի կապը՝ նշել է, որ՝ «կալանքի տևողության ողջամտությունը պետք է գնահատվի յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով՝ ըստ վերջինիս ներհատուկ հատկանիշների: Շարունակական կալանքը կարող է արդարացված լինել որևէ կոնկրետ դեպքում միայն այն ժամանակ, երբ առկա են իրական հանրային շահի պարզորոշ ցուցիչներ, որոնք, չնայած անմեղության կանխավարկածին, գերակշռում են ազատության իրավունքը»:
Անդրադառնալով Դատարանի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությանը (due diligence)՝ հարկ է արձանագրել, որ տնային կալանքի կիրառումից հետո, բոլոր օբյեկտիվ հանգամանքների հաշվառմամբ, իրականացվել են բոլոր անհրաժեշտ դատավարական գործողությունները՝ ապահովելու քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքը:
Այսպիսով, Դատարանը նախորդող ժամանակահատվածում գործադրել է վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով պատշաճ ջանասիրություն՝ արդար դատաքննության ապահովման և գործի համակողմանի քննության նպատակով, և այս քրեական վարույթին ներհատուկ հատկանիշներից բխում է, որ անձի նկատմամբ տնային կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար առկա են հանրային շահի այնպիսի ցուցիչներ, որոնք գերակշռում են անձի ազատության իրավունքը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 33-րդ, 116-120-րդ, 270-րդ, 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 11-ը:
Որոշման կատարումը և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահոսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 09-03-2026
Նիստը Կայացել է
Այլ նշումներ Նիստը հետաձգվել է եզրափակիչ ելույթներին պատրաստվելու համար ժամանակ տրամադրելու պատճառաբանությամբ:
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 27-03-2026
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 27-03-2026
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 18-04-2026
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 18-04-2026
Նիստը Կայացել է
Վերդիկտ
Ամսաթիվ 18-04-2026
Ամբաստանյալ
Անուն Գևորգ Արտաշեսի
Ազգանուն Ղազարյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Ամբաստանյալ
Անուն Սարգիս Ասատուրի
Ազգանուն Ալեքսանյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Կայացվել է վերդիկտ Մեղադրական
Կայացվել է վերդիկտ Մեղադրական
Կայացվել է վերդիկտ Արդարացման
Կայացվել է վերդիկտ Արդարացման
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Հոդված
Հոդված
Հոդված
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 18-04-2026
Ժամ 10:35
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 18-04-2026
Նիստը Կայացել է
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 08-05-2026
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 08-05-2026
Նիստը Կայացել է
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 12-05-2026
Ժամ 17:50
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 12-05-2026
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 12-05-2026
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Սարգիս
Ազգանուն Ալեքսանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 12-05-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Ղազարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 12-05-2026
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«12» մայիսի 2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ` Դատարան) նախագահությամբ՝
դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,
Նազիկ Աթոյանի,
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող Ռաֆիկ Դոխոյանի,
տուժողներ Գեղամ Հակոբյանի,
Ազատ Ռուստամյանի,
Արուս Աբրահամյանի,
Էդգար Ղարախանյանի,
Ռոբերտ Գրիգորյանի,
պաշտպաններ Մանուկ Մելքոնյանի,
Կարեն Մանուկյանի,
Տիգրան Գրիգորյանի,
Գուրգեն Հովհաննիսյանի,
մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանի,
Գևորգ Ղազարյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝

Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝
(ծնված՝ ■ ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, արարքները կատարելու պահին դատված, հաշվառված և բնակվող ■ հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝
(ծնված՝ ■ ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, արարքներից երեքը կատարելու պահին դատված, հաշվառված և բնակվող ■ հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Քրեական գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 11187024 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 11190124 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 11190224 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 11190524 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ի որոշմամբ թիվ 11190524 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 11187024 քրեական վարույթին, և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 11187024 քրեական վարույթի համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 11189724 քրեական վարույթը:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ի որոշմամբ թիվ 11189724, թիվ 11190124, թիվ 11190224, թիվ 11190724 քրեական վարույթները միացվել են թիվ 11187024 քրեական վարույթին, և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 11187024 քրեական վարույթի համարով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 11190724 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 09-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Կ. Ստեփանյանի որոշմամբ՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի հոկտեմբերի 09-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Կ. Ստեփանյանի որոշմամբ՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 երկու ամիս ժամկետով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 երկու ամիս ժամկետով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Կ. Ստեփանյանի որոշմամբ՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի նոյեմբերի 24-ին ՀՀ դատախազության Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության ավագ դատախազ Կ. Ստեփանյանի որոշմամբ՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով։
2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մակագրվել է և 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
Դատարանը 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Դատարանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:
Դատարանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 11-ը։
Դատարանը 2025 թվականի փետրվարի 24-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 11-ը։
Դատարանը 2025 թվականի փետրվարի 24-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունիսի 07-ը:
Դատարանը 2025 թվականի հունիսի 06-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխել և նրա նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Դատարանը 2025 թվականի հունիսի 06-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 11-ը։
Դատարանը 2025 թվականի հուլիսի 14-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց համակցված տնային կալանքի հետ կիրառել բացակայելու արգելքը:
Դատարանը 2025 թվականի օգոստոսի 28-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 09-ը։
Դատարանը 2025 թվականի օգոստոսի 28-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի դեկտեմբերի 11-ը։
Դատարանը 2025 թվականի դեկտեմբերի 01-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 11-ը:
Դատարանը 2025 թվականի դեկտեմբերի 01-ին որոշել է մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի մարտի 09-ը։
Դատարանը 2025 թվականի մարտի 09-ին որոշել է մեղադրյալ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 11-ը:
Դատարանը 2025 թվականի մարտի 09-ին որոշել է Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքի ժամկետը, այդ թվում՝ կիրառված սահմանափակումները երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2026 թվականի հունիսի 09-ը։
2026 թվականի ապրիլի 18-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ ճանաչելով և հռչակելով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ ապացուցված չլինելու հիմքով, և միևնույն ժամանակ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ:
2026 թվականի ապրիլի 18-ին Դատարանը թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործով կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ ճանաչելով և հռչակելով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ ապացուցված չլինելու հիմքով, և միևնույն ժամանակ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում, Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը, նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի դռան ապակին՝ այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից՝ Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին՝ ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը, նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջևի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:»։
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ «2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը, նախապես համաձայնության գալով, կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի դրան ապակին՝ այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել է վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից՝ Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառելով 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին՝ ժամը 15:30-ի սահմաններում, Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը, նախապես համաձայնության գալով, օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել են 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:00-ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը, կոտրելով Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի 42-րդ հասցեի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի, 50 AG 505 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հետնամասի ձախ կողմի պատուհանի փոքր ապակին, հետևի նստատեղին դրված պայուսակից գողացել է վերջինիս պատկանող «HP» տեսակի մոտ 600.000 դրամ արժողության նոթբուք տեսակի համակարգիչը՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 17:00-ից 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը բացել է Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 24-րդ հասցեի մոտ կայանված Ռոբերտ Գրիգորյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի չկողպված դռները և պահոցում գտնվող դրամապանակի միջից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ գումար, 70.000 արժողության ակնոց և Ռոբերտ Գրիգորյանի երկու բանկային քարտերը՝ «Արդշինբանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող, որոնցով 124.000 դրամ գումարի գնումներ է կատարել տարբեր առևտրի կետերից, պատճառել 199.000 դրամի գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:»։
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Գևորգ Ղազարյանը, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի ԱԳ և ԸԲԿԲ ավագ տեսուչ Կարեն Սահակյանի զեկուցագիրը, համաձայն որի՝ 07․10․2024 թվականին ապօրինի զենք կրելու կասկածանքով ձերբակալվել և ոստիկանության Շենգավիթի բաժին են ներկայացվել Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը, ովքեր հայտնել են, որ 2024թ. հոկտեմբերի 4-ին Շիրակի փողոցում կայանված «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայից կատարել են գողություն, հոկտեմբերի 6-ին Մանթաշյան փողոցում «Ռենա» ռեստորանի մոտ կայանված «Վոլկսվագեն» ավտոմեքենայի միջից գողացել են նոթբուք համակարգիչ, Գ․Ղազարյանը հոկտեմբերի 6-ին Մանանդյան փողոցում կայանված «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայից կատարել է գողություն, Սարգիս Ալեքսանյանը Արշակունյաց փողոցում կայանված «Վազ 21-010» ավտոմեքենայից կատարել է գողություն։
(հատոր 1, գ.թ. 112, դատական նիստի արձանագրություն)
- Գևորգ Ղազարյանի ձերբակալման մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Մանանդյան փողոցում կայանված «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայից կատարել է գողություն, բացի դա, Շենգավիթի շրջանի տարբեր վայրերից կատարել է գողություններ։
(հատոր 1, գ.թ. 116, դատական նիստի արձանագրություն)
- Սարգիս Ալեքսանյանի ձերբակալման մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Շենգավիթ վարչական շրջանի տարածքներում գտնվող մեքենաներից իր ընկեր Գևորգի հետ կատարել են գողություններ։
(հատոր 1, գ.թ. 129, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի Չարբախի բաժանմունքի ԽՀ խմբի օպերլիազոր Մ.Բարսեղյանից մեկ լազերային սկավառակով առգրավված՝ Էդգար Ղարախանյանի ավտոմեքենայից կատարված գողության դեպքին վերաբերվող տեսագրությունները Վարդուհի Սահակյանի մասնակցությամբ զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Վարդուհի Սահակյանի մասնակցությամբ զննվել է Չարբախի բաժանմունքի ԽՀ խմբի օպերլիազոր Մ.Բարսեղյանից առգրավված՝ Էդգար Ղարախանյանի ավտոմեքենայից կատարված գողության դեպքին վերաբերվող տեսագրությունները, որի զննության ընթացքում Վարդուհի Սահակյանը հայտնել է, որ տեսագրության մեջ երևացող 4 անձինք իրենք են, որոնցից կանաչ վերնազգեստովը քույրն է՝ Մելինե Սահակյանը, մյուսն ինքն է, տղաներից, ում ձեռքին առկա է պայուսակ, կապտավուն բաճկոնով է, բարձրահասակ, սպիտակ սպորտային կոշիկներով, կապտավուն և սպիտակ կետիկներով տաբատով, երկար ու գզգզված մազերով՝ Սաքոն է, իսկ մյուս տղան Գևորգն է, ովքեր էլ ավտոմեքենայից կատարում են գողություն և իրեն հայտնել են, որ դրամապանակ են գողացել։
(հատոր 2, գ.թ. 15-16, հատոր 2, գ.թ. 48-50, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի ՔՀԲ օպերլիազոր Ս.Շահգելդյանից մեկ լազերային սկավառակով առգրավված՝ «ԲԵԲԵ» խանութ-սրահի տեսագրությունները Մելինե Սահակյանի մասնակցությամբ զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննելուց հետո Մելինե Սահակյանը հայտարարել է, որ տեսագրության մեջ երևացող անձինք ինքը և Սաքոն են, իսկ երևացող «Լադա» մակնիշի ավտոմեքենայի մոտից քիչ անց վազելով հեռացող անձը Սաքոն է:
(հատոր 2, գ.թ. 51-52, հատոր 2, գ.թ. 53-54, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ տուժող Ազատ Ռուստամյանի կողմից մեկ լազերային սկավառակով ներկայացրած տեսագրությունները Վարդուհի Սահակյանի մասնակցությամբ զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել տուժող Ազատ Ռուստամյանի կողմից ներկայացված «SICL7020» անվանումով տեսագրությունը և պարզվել է, որ տեսագրության անմիջապես սկզբից երևում են Գ.Նժդեհի փողոցի երթևեկելի մասերը, ինչպես նաև քրեական վարույթով հիշատակված «VLV» գրառմամբ, սպիտակ թափքով ավտոմեքենան, որը առջևի մասով ուղղված է դեպի Գ.Նժդեհի փողոցի և Արշակունյաց պողոտայի խաչմերուկի ուղղությամբ: Զուգահեռ երևում են նշված ավտոմեքենայի կողքին կանգնած 2 տղաներ, որոնցից մեկը կանգնած է մայթին, իսկ մյուսը՝ ճանապարհի և մայթի միջնամասում՝ հողածածկի վրա: Մայթին կանգնած անձը սպորտային, սև և մուգ գույնի կոշիկներով է, կիսատաբատով, հագին առկա է նաև գունավոր վերնաշապիկ կամ սպորտային հագուստ, մազերը գանգուր են, աչքերին առկա է սև գույնի ակնոց: Մյուսը, որը կանգնած է հողածածկի վրա, կրկին սև գույնի ակնոցով է, երկար մազերով, հագին կա կապույտ գույնի ջինսե լայն տաբատ, սպիտակ և մուգ գույներով սպորտային լայն հագուստ, ով ձախ ձեռքով քաշում է ավտոմեքենայի աջ կողային դռան փականը, սակայն դուռը չի բացվում: Դրանից հետո մայթին կանգնած տղան մոտենում և կանգնում է ավտոմեքենայի անմիջապես կողքին կանգնած տղայի ձախ կողքին: Դրանից հետո առանձին-առանձին նայում են մեքենայի սրահը, հետ են քաշվում, որոշ ժամանակ անց քայլում են մեքենայի հետնամասը, կանգնում են այնտեղ, գանգուր մազերով տղան քայլում և կանգնում է մայթին՝ մեքենայի կողային մասում, իսկ մյուս տղան հետևից քայլում է մեքենայի անմիջապես կողքին, ինչ-որ առարկայով հարվածում և կոտրում է մեքենայի աջ կողային դռան փոքր ապակին, աջ ձեռքը մտցնում է ներս, բացում է աջ կողային դուռը, սրահից ինչ-որ բան վերցնում, որից հետո միասին հեռանում են Գ.Նժդեհի հրապարակի ուղղությամբ: Վարդուհի Սահակյանը հայտնել է, որ սպորտային հագուստներով, կիսատաբատով անձը Սաքոն է, մյուսը՝ Գևորգը, ովքեր նշված ավտոմեքենայից գողացել են «Ռեդմի» հեռախոս, բանկային քարտ և գումար։
(հատոր 2, գ.թ. 55-56, հատոր 2, գ.թ. 57-58, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի ՔՀԲ օպերլիազոր Ս.Շահգելդյանից մեկ լազերային սկավառակով առգրավված՝ Մանթաշյան փողոցի 42 հասցեում՝ «Ռենա» ռեստորանի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Նորիկի Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի ավտոմեքենայից նոթբուք համակարգիչը գողանալու վերաբերյալ, այն մասին, որ տեսանյութում առկա է դարչնագույն դարպաս, դիմացը սպիտակ երկու մեքենա՝ «Տոյոտա» և «Մերսեդես» մակնիշի, նշված դարպասից դուրս են գալիս մարդիկ՝ կին, տղամարդ և հեռանում։ Ճանապարհից աջ, դիմացի մայթին երևում է վերևից դեպի ներքև 4 մեքենա՝ մոխրագույն ավտոմեքենա, որի առջևում կայանված է գազել, գազելի առջևում՝ «Լադա» մակնիշի մեքենա, «Լադա» մակնիշի մեքենայի առջևում՝ սպիտակ «Jeep» տեսակի /մակնիշը չի երևում/ մեքենա է կայանված: Ժամը 22:37-ին երևում է անկանոն տեղաշարժ նշված մեքենայի հետևի հատվածի ձախ պատուհանի մոտ, մի անձ է նշմարվում, ով շտապով արագ շարժումներ է անում ու հեռանում, այդ ընթացքում ճանապարհով անցնում են մեքենաներ, մեքենաների կանգ չկա: Երկրորդ տեսանյութի սկզբում երևում է սև սպորտային հագուստով տղա՝ ծխախոտը բերանին՝ խանութի դիմացից անցնող ժամը 22:32-ին, հետո երևում է կապույտ վերնազգեստով կին է անցնում ճանապարհը հասնելով դեպի խանութի դիմաց 22:37-ին և մինչ 22:38-ը փակում է խանութի դուռը՝ կքած ու հեռանում, հետո շարժ չի նկատվում, տեսանյութի ավարտին երկու տղա են երևում խանութի եզրին, մեկը՝ սև հագուստով, մյուսը՝ ջինսե տաբատով, կապույտ՝ վերնազգեստով՝ ուսին պայուսակ գցած:
(հատոր 1, գ.թ. 195-196, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Բագրատունյաց 17/35 հասցեում գտնվող «Էվրիկա գրուպ» ՍՊԸ-ի խանութից մեկ լազերային սկավառակով առգրաված տեսագրող սարքերի՝ 10․05․2024, ժամը 23։44։05-ին սկսվող տեսագրության զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ ժամը 23։57։20-ին դրամարկղին է մոտենում սև, երկար մազերով, սև ակնոցներով, սև բաճկոնով, կապույտ ջինսե տաբատով մի տղա, ում ուսին գցված է պայուսակ, իսկ ձեռքին առկա է մեկ հատ պայուսակ, որի վրա առկա է «Տիտան» գրառումը։ Տեսագրությունը ձայնային է։ Այդ ժամանակ վաճառողին հարցնում է՝ «Պառլամենտ» ունե՞ս, մորքուր, վաճառողուհին ասում է՝ չգիտեմ, հեսա նայեմ, հետո նշված տղան մատով ցույց է տալիս կապույտ գույնի ծխախոտները և ասում, որ 8 հատ տա։
Վաճառողը դրամարկղի սեղանին է դնում 8 հատ ծխախոտի տուփ, որից հետո նշված տղան սարքին է մոտեցնում կապույտ գույնի բանկային քարտը, կատարում է վճարումը, հետո հարցնում է՝ էլի ունեք, որից հետո դրական պատասխան լսելով՝ կրկին ասում է, որ 8 տուփ էլ տան նշված ծխախոտից՝ ասելով, որ միանգամից չի ուզել, որ տեսնի՝ հո գումարը չի վերջացել։ Այդ ժամանակ վերջինս ծխախոտը լցնում է ձեռքին գտնվող «Տիտան» գրառմամբ տոպրակը, քարտով կատարում է վճարումը։ Նշված ժամանակ նրա ձեռին առկա են 2 հատ քարտեր։ Աշխատակիցը ասում է՝ ինչու է այդքան գնում, վերջինս ասում է 1300 դրամով գնում է, 1000 դրամով վաճառում, մեկ է գումարը ինքը չի տալիս։ Այնուհետև նորից գնում է 6 տուփ նշված ծխախոտից, երկու հատ այլ ծխախոտ, վճարում քարտով և 06․10․24, ժամը 00։05-ին հեռանում է։ Տեսագրությունը ավարտվում է ժամը 00։04-ին։
(հատոր 3, գ.թ. 105-106, հատոր 3, գ.թ. 107-108, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Բագրատունյաց 17 հասցեում գտնվող «Վան մարկետ» ՍՊԸ-ի խանութից մեկ լազերային սկավառակով առգրավված տեսանյութը զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ առկա է 06․10․2024 թվականին՝ ժամը 15։59-ին սկսվող տեսագրություն, որտեղ նշված ժամին խանութի սրահում կանգնած է սև, երկար մազերով, չսափրված, սև ակնոցներով, սև բաճկոնով, կապտավուն ջինսե տաբատով մի տղա, ով անհանգիստ շարժումներ է կատարում և ձեռքին գտնվող բանկային քարտով մաս-մաս գնում է ընդհանուրը մոտ 40 տուփ ծխախոտ և հեռանում է։
(հատոր 3, գ.թ. 102, հատոր 3, գ.թ. 103-104, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ «Տիտան 93» խանութից մեկ լազերային սկավառակով առգրավված տեսագրող սարքերի՝ 10․06․2024 թվականին, ժամը 17։00-ին սկսվող տեսագրության զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ ժամը 17։06։48-ին ձախ հատվածի առաջին դրամարկղին է մոտենում սև, երկար մազերով, սև ակնոցներով, սև բաճկոնով, կապույտ ջինսե տաբատով մի տղա, ում ուսին գցված է պայուսակ, իսկ ձեռքին առկա է երկու հատ բանկային քարտեր։ Վերջինս խոսում է վաճառողուհու հետ, ձայնը առկա չէ, վաճառողուհին հաշվում և նրան է տալիս թվով 10 հատ ծխախոտի տուփ, ով գումարը ստանում է բանկային քարտով։ Ծխախոտները վաճառողուհին դնում է «Տիտան» գրառմամբ տոպրակի մեջ։ Այնուհետև վերջինիս նորից հաշվում և տալիս են 10 տուփ ծխախոտ, ով գումարը վճարում է ձեռքին առկա բանկային քարտով։ Դրանից հետո վերջինս նորից 6 տուփ ծխախոտ է գնում, վճարում քարտով, արագ դնում է տոպրակի մեջ և մյուս տեսագրության մեջ, որը խանութի մուտքի դրսային հատվածն է տեսագրում, երևում է, որ դուրս է գալիս և միայնակ հեռանում դեպի Գ․Նժդեհի հրապարակի ուղղությամբ, այսինք դեպի ձախ և դուրս գալիս տեսագրող սարքի տեսադաշտից։
(հատոր 3, գ.թ. 109, հատոր 3, գ.թ. 110-111, դատական նիստի արձանագրություն)
- Գևորգ Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված բանկային քարտերի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գևորգ Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է 2 հատ բանկային քարտեր, որոնցից մեկը կապույտ գույնի է, դրա վրա առկա են «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 4454 3000 0306 7995, VISA» գրառումները, իսկ մյուսը բաց մոխրագույնի է, որի վրա առկա են «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 5471 2800 3637 7544» գրառումները:
(հատոր 2, գ.թ. 1, դատական նիստի արձանագրություն)
- Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Մելինե Սահակյանից առգրավված կոսմետիկ միջոցների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Մելինե Սահակյանը ներկայացրել է կոսմետիկ միջոցներ և հայտարարել, որ դրանք պայուսակի միջից հանել և իրեն է տվել Սաքոն և ասել, որ գողացել է «Լադա» ավտոմեքենայի միջից՝ պայուսակով հանդերձ։
(հատոր 1, գ.թ. 54-55, հատոր 1, գ.թ. 56-57, դատական նիստի արձանագրություն)
- Մելինե Սահակյանի մոտից առգրավված կոսմետիկ միջոցները տուժող Արուս Աբրահամյանին իրեր ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վերջինիս են ներկայացվել Մելինե Սահակյանի մոտից առգրավված «Գոլդեն Ռոզ» ֆիրմայի շրթներկը և «Miss Tais» ֆիրմայի շրթներկը, ով ճանաչել և հայտնել, որ դրանք իր գողացված պայուսակում եղած իրերից են:
(հատոր 2, գ.թ. 42-44, դատական նիստի արձանագրություն)
- 28․10․2024 թվականին ստացված դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 236-ԱՊ-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննության տրամադրված ապրանքատեսակներից գնահատման ենթակա կոսմետիկ սրիչի միջին շուկայական արժեքը 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 30 դրամ։
Փորձաքննության տրամադրված թվով 5 հատ շրթներկները, թվով 2 հատ կոսմետիկ մատիտները, թվով 2 հատ թարթիչների հարդարիչները, 1 հատ քսուկը, թվով 3 հատ դիմափոշիները և մեկ հատ ստվերաներկն օգտագործված են, հանդիսանում են անձնական հիգիենիայի պարագաներ, շուկայում նմանատիպ օգտագործված ապրանքատեսակների առուվաճառքի փաստ չի հայտնաբերվել, ուստի դրանց շուկայական արժեք չի տրվում։
(հատոր 3, գ.թ. 122-125, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Արմեն Ռաֆիկի Նավասարդյանի կողմից ներկայացված դրամապանակը՝ իր մեջ առկա իրերով։
Զննությամբ պարզվել է, որ դրամապանակը սև է, շղթայով, որի վրա առկա է «shajshi» գրառումը: Դրամապանակի մեջ առկա է Էդգար Լևոնի Ղարախանյան տվյալներով թիվ RF467829 համարի վարորդական վկայական, նույն անուն ազգանունով թիվ 016048837 համարի նույնականացման քարտ, նույն անուն ազգանունով թիվ YF025893 համարի տեխանձնագիր, պատյանի մեջ դրված՝ Էդգար Լևոնի Ղարախանյանի անվամբ թիվ AS0510515 համարի անձնագիրը և այլ թղթեր։
(հատոր 2, գ.թ. 3, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բանկային քարտերը:
(հատոր 2, գ.թ. 2, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Արմեն Ռաֆիկի Նավասարդյանի կողմից ներկայացված դրամապանակը:
(հատոր 2, գ.թ. 4, դատական նիստի արձանագրություն)
- 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին կայացված որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ թիվ 11187024 քրեական վարույթով Մելինե Սահակյանի մոտից առգրավված կոսմետիկ միջոցները:
(հատոր 3, գ.թ. 126-127, դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Արուս Աբրահամյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին: Իր ամուսինը մեքենան կայանել է մանկասայլակների խանութի դիմաց: Իրենք խանութ են մտել ընդամենը հինգ րոպեով՝ ճշտում կատարելու նպատակով: Այնքան են շտապել, որ իրենց չորսամյա որդուն թողել են մեքենայի մեջ: Երեխան զանգահարել է և ասել, որ մայրիկի պայուսակն ինչ-որ մեկը վերցրել է և փախել: Նկատել են, որ մեքենայի դիմացի պատուհանը մի փոքր իջեցված է եղել, և պայուսակը վերցրել են այդտեղից: Պայուսակը եղել է վարորդի կողքի նստարանին՝ դրված մի փոքր բարձրության վրա: Միանգամից ոստիկանություն են դիմել: Հետո այլ վայրից գտել են իր անձնագիրը, բանկային քարտերը: Դրանք եղել են դրամապանակի մեջ: Պայուսակում կային դրամապանակ, դիմահարդարման պարագաներ, օծանելիք: Պայուսակում եղել է 140.000 ՀՀ դրամ և 100 ԱՄՆ դոլար գումար: Որքանով որ տեղյակ է, կոսմետիկ միջոցները հայտնաբերվել են, ինքը դրանք տեսել է, սակայն քննիչը դրանք չի վերադարձրել: Դրանք ամբողջական չեն եղել, կային բաներ, որոնք պակասում էին: Եղել է «Maybelline» ապրանքատեսակի տոնային քսուք, «Golden Rose» ապրանքատեսակի շրթներկ, «Miss Tais» ապրանքատեսակի շրթունքի մատիտ: Հայտնեց, որ ինքը միանգամից զանգահարել է բանկ և ապաակտիվացրել բանկային քարտերը: Իրեն պատճառվել է մոտ 200.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Տեսագրությունը նայել է ոստիկանների հետ՝ անմիջապես խանութի դիմաց: Քննչականում չի դիտել այն:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Գեղամ Հակոբյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2024 թվականի հոկտեմբերի 05-ին պայմանավորվածություն է ունեցել Մանթաշյան փողոցում գտնվող «Ռենա» ռեստորանում: Մեքենան կայանել է ռեստորանից մի փոքր առաջ: Հանդիպումը տևել է մոտ կես ժամ: Երբ վերադարձել է և նստել մեքենան, նկատել է, որ փողոցի աղմուկը մեքենայում լսելի է: Իրեն թվացել է, թե պատուհանն է բաց թողել: Հետո շրջվել է և տեսել, որ այն կոտրված է: Ստուգել է և նկատել, որ մեքենայի հետևի նստատեղին դրված համակարգիչը բացակայում է: Մեքենան եղել է «Ֆոլցվագեն ԱյԴի 4» մակնիշի, 50 AG 505 համարանիշով: Մանրամասնեց, որ կոտրված է եղել մեքենայի ձախ կողմի հետևի անկյունային ապակին: Համակարգիչը եղել է «HP» տեսակի «touch screen» էկրանով դյուրակիր համակարգիչ: Ինքը քննիչի մոտից զանգահարել է այդ խանութ և հարցրել համակարգչի գինը: Այդ պահին այն եղել է 600.000 ՀՀ դրամ: Ինքն այն ձեռք էր բերել 6-7 ամիս առաջ, և այդ պահին այն բավականին թանկ արժեր: Մեքենայի ապակին փոխարինելու արժեքն էլ կազմել է 150.000 ՀՀ դրամ: Մեղադրյալները վնասը չեն հատուցել: Համակարգիչը չի վերադարձվել:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Ռոբերտ Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին Մանանդյան փողոցում: Իրեն բանկից նամակ է եկել և հայտնել են, որ իր բանկային քարտերն արգելափակված են: Չի հասկացել, թե ինչու է այդպես ստացվել: Ստուգել է մեքենայում գտնվող դրամապանակը և պարզել, որ այն դատարկ է: Իրեն պատկանող մեքենան եղել է «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 համարանիշով: Դրամապանակից հափշտակվել են երկու բանկային քարտեր, որոնք շահագործվել են «WiFi»-ով: Մեքենայում մեծ քանակի գումար չի եղել: Եղել է թանկարժեք տեխնիկա՝ նկարահանող սարքեր: Մեքենան արտաքին վնասվածքներ չի ունեցել: Ինքը մեքենան հեռակառավարման վահանակի միջոցով կողպել էր: Ենթադրում է, որ հնարավոր է՝ դռները փակված չեն եղել տեխնիկական խնդրի պատճառով: Իր բանկային քարտերով խանութներից գնումներ են կատարվել: Մեքենայից հափշտակվել է նաև ակնոց, որը հետագայում գտել է: Մեքենայի պատուհանները փակ են եղել: Պահանջում է 150.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցում:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Ազատ Ռուստամյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 13:30-14:00-ն ընկած ժամանակահատվածում: Իր կողմից շահագործված «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի, 062 AP 61 համարանիշի ավտոմեքենան կայանված է եղել Գարեգին Նժդեհ փողոցում: Ինքը նկատել է, որ մեքենայի հետևի աջ անկյունային ապակին կոտրված է եղել: Դուռը բաց է եղել: Տեսել է, որ բացակայում է իր հեռախոսը, ինչպես նաև դրամապանակը, որի մեջ եղել է բանկային քարտ: Դրամապանակում եղել է նաև նույնականացման քարտը: Բանկային քարտից կանխիկացում չի կատարվել, բայց կատարվել են գնումներ: Բանկային քարտում եղել է մոտավորապես 20.000 ՀՀ դրամի չափով գումար: Հայտնեց, որ դեպքի վայրում տեսել է մեղադրյալներին: Նրանց տեսել է փողոցում: Ինքը դիտել է դեպքի վայրի տեսագրությունները, որտեղ երևում են մեղադրյալները, որոնք կատարում են հափշտակություն:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Էդգար Ղարախանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը ոչինչ չի հիշում դեպքի վերաբերյալ: 2024 թվականի հոկտեմբերի 04-ին հափշտակվել է իր դրամապանակը: Դրամապանակը հափշտակվել է մեքենայից: Մեքենան եղել է «Մերսեդես» մակնիշի, հնարավոր է՝ 35 NQ 445 համարանիշի: Կայանված է եղել Չարբախում: Փողոցը չի հիշում: Ինքը առողջական խնդիրներ ունի, այդ թվում՝ հիշողության հետ կապված: Ավտոմեքենայի դռները և պատուհանները եղել են բաց վիճակում: Ինքը մեքենայի կողքին է եղել, սակայն ոչինչ չի նկատել: Դրամապանակի մեջ եղել է իր անձնագիրը, մեքենաների տեխանձնագրերը և գումար: Իր բանկային քարտից կանխիկացումներ չեն եղել: Մեղադրյալների դեմ բողոք չունի: Դեպքի վերաբերյալ առկա են եղել տեսագրություններ: Չի հիշում, թե այդ տեսագրություններում ովքեր են եղել: Իրենից հափշտակվել է 120.000 ՀՀ դրամի չափով գումար: Հափշտակված իրերը հայտնաբերվել են, սակայն իր մոտ չեն:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Ռազմիկ Խաչատրյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժող Արուս Աբրահամյանի ամուսինն է: Հայտնեց, որ 2024 թվականի հոկտեմբեր ամսին կնոջ հետ գնացել էին մանկասայլակ գնելու, խանութը գտնվում էր «Երևան մոլ» առևտրի սրահի մոտ: Ինքն ավտոմեքենան կայանել է խանութի մոտ, որից հետո ինքը և կինը մտել են խանութ, իսկ երեխան մնացել է ավտոմեքենայում։ Քիչ անց երեխան զանգահարել է և հայտնել, որ մոր պայուսակը գողացել են։ Իրենք անմիջապես դուրս են եկել և նկատել են, որ ավտոմեքենայի առջևի աջ նստատեղի վրա գտնվող կնոջ կանացի պայուսակը բացակայում է, որ մինչ այդ այնտեղ է եղել։ Պայուսակի մեջ եղել են կնոջ շպարի պարագաները, մոտ 140․000 ՀՀ դրամ գումար և 100 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դեպքի օրը չի հիշում: Ժամը մոտավորապես 15:00-16:00-ի սահմաններում է եղել: Հայտնեց, որ մեղադրյալներին չի ճանաչում: Դեպքից հետո չի հետաքրքրվել, թե ով է կատարել արարքը: Կնոջ պայուսակը ո՛չ փոքր էր, ո՛չ մեծ: Այն պատուհանից հանելը հեշտ չի եղել: Ըստ իր տեղեկության՝ գումարը եղել է 140․000 ՀՀ դրամ գումար և 100 ԱՄՆ դոլար: Եղել են նաև այլ դրամներ, սակայն կոնկրետ թիվը չի հիշում: Հետո հստակեցրեց, որ իր հաշվարկով պետք է լիներ մոտ 200.000 ՀՀ դրամ:
(դատական նիստի արձանագրություն)
- Վկա Արմեն Նավասարդյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2024 թվականին Արշակունյաց պողոտայում գտնվող այգում նստարաններից մեկի վրա տոպրակ է գտել, որը հանձնել է Շենգավիթի ոստիկանություն: Ինքը պարունակությունը չի նայել: Իրեն ասել են, որ մեջը վարորդական իրավունքի վկայական կա:
Հանրային մեղադրողի միջնորդությամբ էական հակասության առկայության հիմքով վերաբերելի մասով հրապարակվեց վկայի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Արմեն Նավասարդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «(...) 2024 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Կոմիտասի այգում զբոսնելու ժամանակ նկատել է երկրորդ նստարանի վրա դրված դրամապանակ։ Մտածելով, որ ինչ-որ մեկն այն մոռացել է, վերցրել է բացել և տեսել, որ դրա մեջ առկա է փաստաթղթեր, սակայն չի հիշում՝ ում անունով է եղել և ներկայացրել է ոստիկանություն։ Հավելեց, որ չի կարող ասել, թե ով է նշված դրամապանակը թողել այդ վայրում, և դրամապանակի պարունակությունը ստուգելիս գումար չի տեսել դրա մեջ։»։
Նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև հակասությունների վերաբերյալ հարցերին ի պատասխան՝ վկան հայտնեց, որ այս պահին այդ հանգամանքները հստակ չի հիշում: Քննիչին հայտնել է ճշմարտությունը:
(դատական նիստի արձանագրություն)
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Սարգիս Ալեքսանյանն արարքը կատարելու պահին ունեցել է դատվածություն:
 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Գևորգ Ղազարյանը արարքներից երեքը կատարելու պահին ունեցել է դատվածություն:
 ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնից ստացված՝ Գևորգ Ղազարյանի վերաբերյալ կազմված տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 12-ի թիվ ԵԴ/0665/01/23 դատավճռով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանը (ծնված` 18.06.2002թ., ՀՀ քաղաքացի, ազգությամբ հայ) մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի հիմքով ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, և նրա նկատմամբ կիրառվել է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոց: Նույն դատավճռով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը 6 (վեց) ամիս ժամկետով հանձնվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայությանը: Դատավճիռը և այն ի կատար ածելու կարգադրությունը ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության կենտրոնական մարմնի վերասոցիալականացման վերականգնողական բաժին են մուտքագրվել 03.07.2024թ., իսկ 12.07.2024թ. Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանը ներկայացել է նշված բաժին, նույն օրը հաշվառվել է որպես շահառու: Վերջինիս պարզաբանվել են օրենքով սահմանված իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև դրանց չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման իրավական հետևանքները: 12.07.2024թ.-ից մինչև 24.09.2024թ. ժամանակահատվածում Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանը մեկ ամսվա ընթացքում երկու անգամ ներկայացել է ծառայություն: Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի վարքագծի և իրավական կարգավիճակի վերաբերյալ տեղեկություններ ստանալու նպատակով 11.10.2024թ. հարցում է ուղղվել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին: 15.10.2024թ. ստացված պատասխանի համաձայն պարզվել է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 10.10.2024թ. թիվ ԵԴ1/1857/06/24 որոշմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ 11.10.2024թ.-ից կիրառելով նաև էլեկտրոնային վերահսկողություն: Հետագա՝ հարցման արդյունքում ստացված տվյալների համաձայն՝ նույն դատարանի 13.12.2024թ. թիվ ԵԴ1/3438/01/24 որոշմամբ վերոհիշյալ խափանման միջոցը՝ տնային կալանքը, երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի հետագա որոշմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքը 11.03.2025թ.-ից մինչև 11.06.2025թ-ը երկարաձգվել է ևս 3 (երեք) ամիս ժամկետով:
- ՀՀ ԱՆ ՔԿԾ կենտրոնական մարմնի կալանավորված անձանց և դատապարտյալների հաշվառման բաժնի կողմից տրված գրությունը, համաձայն որի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանը՝ ծնված 2003թ., ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական ծառայության տվյալներով՝ մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 46-254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար, կալանքի սկիզբն է՝ 13.10.2022թ.:
13.12.2022թ. Գ. Ղազարյանը ազատվել է ՀՀ ԱՆ «Արմավիր» քրեակատարողական հիմնարկից՝ կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրանալու հիմքով։
Միաժամանակ հայտնվել է, որ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանը՝ ծնված 2005թ., ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական ծառայության տվյալներով՝
1) Մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար, կալանքի սկիզբն է՝ 17.08.2023թ.:
17.10.2023թ. ազատվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 12.10.2023թ. որոշմամբ՝ խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է 1 ամիս ժամկետով տնային կալանքով։
2) Մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ), 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար, կալանքի սկիզբն է՝ 10.10.2024թ.:
06.06.2025թ. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է 3 ամիս ժամկետով տնային կալանքով և Ս. Ալեքսանյանը ազատվել է դատական նիստերի դահլիճից:
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Ալեքսանյանի վերաբերյալ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ն ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի դռան ապակին՝ այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել են 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին՝ ժամը 15:30-ի սահմաններում, Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը, նախապես համաձայնության գալով, օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջևի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը՝ պատճառելով 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Ղազարյանի վերաբերյալ առկա է փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջություն, որը թույլ է տալիս հաստատված համարելու, որ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը, նախապես համաձայնության գալով, կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեի մոտ կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի դրան ապակին՝ այդ կերպ 10.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելով, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից, Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքնն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում Գևորգ Ղազարյանը և Սարգիս Ալեքսանյանը նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել են 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 5-ին՝ ժամը 22:00-ից 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը, կոտրելով Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի 42-րդ հասցեի հարևանությամբ կայանված Գեղամ Հակոբյանին պատկանող «Վոլկսվագեն» մակնիշի, 50 AG 505 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի հետնամասի ձախ կողմի պատուհանի փոքր ապակին, հետևի նստատեղին դրված պայուսակից գողացել է վերջինիս պատկանող «HP» տեսակի մոտ 600.000 դրամ արժողության նոթբուք տեսակի համակարգիչը՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Բացի այդ, 2024 թվականի հոկտեմբերի 6-ին՝ ժամը 17:00-ից 18:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Գևորգ Ղազարյանը բացել է Երևան քաղաքի Մանանդյան փողոցի 24-րդ հասցեի մոտ կայանված Ռոբերտ Գրիգորյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 18 RG 088 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի չկողպված դռները և պահոցում գտնվող դրամապանակի միջից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ գումար, 70.000 արժողության ակնոց և Ռոբերտ Գրիգորյանի երկու բանկային քարտերը՝ «Արտշինբանկ» ՓԲԸ-ին պատկանող, որոնցով 124.000 դրամ գումարի գնումներ է կատարել տարբեր առևտրի կետերից, պատճառել 199.000 դրամի գույքային վնաս՝ իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի հիմքում դրված՝ փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությունը բացառում է Սարգիս Ալեքսանյանին և Գևորգ Ղազարյանին ներկայացված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած՝ բացառությամբ վերջինների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու հանգամանքի։
Ասվածի համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանի գնահատմամբ սույն գործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպեսզի դրանք ապահովեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված կոնկրետ հանցանքի, մասնավորապես՝ այդ հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի հատկանիշների ապացուցվածության վերաբերյալ դատարանի հետևությունների արժանահավատությունը:
Այլ կերպ ասած՝ սույն գործով ձեռք չի բերվել ապացույցների անհրաժեշտ և բավարար համակցություն, որպեսզի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշները կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք Դատարանը հաստատված համարի այն խորությամբ և աստիճանի, որ կասկած չմնա դրանց ապացուցվածության վերաբերյալ, ավելին՝ մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
Մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով երկու դրվագ և Գևորգ Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով երեք դրվագ ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված՝ վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ գործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է՝ Սարգիս Ալեքսանյանի և Գևորգ Ղազարյանի կողմից փաստաթղթեր հափշտակելու ուղղակի դիտավորություն ունենալու հանգամանքը:
Դատարանն արձանագրում է, որ քաղաքացու անձնագիրը կամ կարևոր այլ փաստաթուղթ հափշտակելը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն անձը գիտակցում է, որ հափշտակում է հատկապես կարևոր անձնական փաստաթղթեր և ցանկանում է կատարել դա:
Եթե այդ փաստաթղթերը հափշտակվել են այլ իրերի հետ, օրինակ՝ գտնվել են հափշտակված հագուստի գրպանում, ապա արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով կարող է որակվել միայն այն դեպքում, եթե հանցավորը տեղյակ է, որ իրերի հետ հափշտակում է նաև կարևոր փաստաթղթեր: Ինքնըստինքյան հափշտակված իրերի մեջ անձնագրի կամ կարևոր այլ փաստաթղթերի գտնվելը, եթե չի պարզվել դրանք հափշտակելու դիտավորությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատասխանատվություն առաջ բերող հանգամանք չէ :
Հիմնական և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները ստուգելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում նաև սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները. Սարգիս Ալեքսանյանն արարքը կատարելու պահին ունեցել է դատվածություն, Գևորգ Ղազարյանը արարքներից երեքը կատարելու պահին ունեցել է դատվածություն, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունից և ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական ծառայությունից չեն ստացվել տվյալներ ներկայումս մեղադրյալների նկատմամբ նշանակված և ի կատար չածված պատիժների վերաբերյալ:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալների մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված են Սարգիս Ալեքսանյանին և Գևորգ Ղազարյանին վերագրվող արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքները մեղադրյալների կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրանց մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալները կատարել են իրենց մեղսագրված արարքները, և Սարգիս Ալեքսանյանի արարքների նկատմամբ կիրառելի են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասը, և միևնույն ժամանակ Գևորգ Ղազարյանի արարքների նկատմամբ կիրառելի են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 2-րդ մասի 1-րդ և 3-րդ կետերի համաձայն՝
«1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
(...)
3) տեխնիկական միջոցի, հատուկ հարմարեցված սարքավորման կամ այլ առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կամ այլ եղանակով գույքի պաշտպանության կամ պահպանման համար նախատեսված սարքավորումը, համակարգը, կառույցը կամ այլ միջոցը ոչնչացնելով, վնասելով կամ շրջանցելով կամ
(...)
պատժվում է տուգանքով` քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:»:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը ենթակա են պատժի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Վերոգրյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահանգում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: (տե՛ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը):
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Ղազարյանի անձը բնութագրող հանգամանք է արարքներից երեքը կատարելու պահին նույնաբնույթ արարքների կատարման համար դատվածություն ունենալը։
Դատարանն արձանագրում է, որ Գևորգ Ղազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ յուրաքանչյուր դրվագով առկա չեն, իսկ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը, հետևյալ դրվագներով՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 04-ին կատարված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 2024 թվականի հոկտեմբերի 05-ին կատարված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և 2024 թվականի հոկտեմբերի 06-ին կատարված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Ալեքսանյանի անձը բնութագրող հանգամանք է արարքը կատարելու պահին նույնաբնույթ արարքների կատարման համար դատվածություն ունենալը, բազմիցս իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները խախտելը։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Սարգիս Ալեքսանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է յուրաքանչյուր դրվագով արարքները կատարելու պահին անձի 21 տարին լրացած չլինելու հանգամանքը։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանրացնող հանգամանքը չի կարող հաշվի առնվել, քանի որ նրա արարքներում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ և նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 4-րդ մաս):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնը, ըստ որի՝ «Եթե դիտավորյալ հանցագործության համար նախկինում ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման ձևով պատիժ կրած կամ կրող, դատվածություն ունեցող անձը կատարել է դիտավորյալ հանցանք, որի համար դատապարտվում է ազատազրկման, ապա նշանակվող պատժի նվազագույն ժամկետը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետի երկու երրորդից: Ցանկացած դեպքում նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի նվազագույն ժամկետից»: Այսինքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի կարգավորումների համաձայն Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով երկու դրվագ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով չի կարող ավելի մեղմ պատիժ նշանակվել, քան 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 1 մեկ տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով Սարգիս Ալեքսանյանի կողմից յուրաքանչյուր դրվագով կատարած հանցանքի հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում՝ 1 մեկ տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նշանակված պատժին՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է մասնակի գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ նշանակված 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ նշանակված 1 մեկ տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ նշված պատժի նշանակմամբ հնարավոր է նվաճել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի օրենսդրական նպատակները։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել Սարգիս Ալեքսանյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 06-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ պետք է թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 8 ութ ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2025 թվականի հունիսի 09-ից:
Դատարանը, հաշվի առնելով Գևորգ Ղազարյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը և ծանրացնող հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես հիմնական պատիժ է նախատեսված նաև ազատազրկման ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար նշված հանցագործության կատարման համար առավել մեղմ պատիժ նշանակելը նպատակահարմար չէ, քանի որ առավել մեղմ պատժատեսակների նշանակմամբ հնարավոր չէ նվաճել պատժի օրենսդրական նպատակները, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով՝ ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժին՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է մասնակի գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, և Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 6 վեց ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 3 (երեք) տարի 6 վեց ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել Գևորգ Ղազարյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ պետք է թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 5 հինգ ամիս 27 քսանյոթ օր ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Գևորգ Ղազարյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ից:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ կատարած հանցանքներից յուրաքանչյուրի համար մեղադրյալների նկատմամբ լրացուցիչ պատիժներ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ տուժող Գեղամ Հակոբյանի գույքային հայցը պետք է թողնել առանց լուծման՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վերջինը դիմում է հասցեագրել Դատարանին և ըստ էության հրաժարվել իր կողմից ներկայացված գույքային հայցից։ Դատարանը միևնույն ժամանակ արձանագրում է, որ բացակայել է տուժողին հայցից հրաժարվելու` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված հետևանքները պարզաբանելու հնարավորությունը, ուստի գույքային հայցը պետք է թողնել առանց լուծման՝ հնարավորություն տալով տուժողին իր պահանջը ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գևորգ Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված՝ 2 երկու հատ բանկային քարտերը՝ «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 4454 3000 0306 7995, VISA» և «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 5471 2800 3637 7544» գրառումներով, պետք է հանձնել դրանց սեփականատիրոջ տնօրինմանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Մելինե Սահակյանից առգրավված կոսմետիկ միջոցները պետք է հանձնել դրանց սեփականատիրոջ տնօրինմանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արմեն Նավասարդյանի կողմից ներկայացված սև գույնի դրամապանակը պետք է հանձնել դրա սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դրանում առկա փաստաթղթերը պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանը։
Անդրադառնալով մեղադրյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ համակցված կիրառված խափանման միջոցները՝ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ, պետք է փոխել և մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է կիրառել կալանքը՝ վերջինիս արգելանքի վերցնելով դատական նիստերի դահլիճում։ Այս համատեքստում Դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը բազմիցս խախտել է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները և դրսևորել է ոչ պատշաճ վարքագիծ:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը վճարունակ չեն, հետևաբար վարութային ծախսերի հատուցումը չի կարող դրվել վերջինների վրա:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը:

ՎՃՌԵՑ

Ճանաչել և հռչակել Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ ապացուցված չլինելու հիմքով։
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժին՝ 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակի գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա նկատմամբ նշանակված 2 երկու տարի 3 երեք ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատժից 3 երեք ամիսը, և Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 6 վեց ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Գևորգ Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 3 (երեք) տարի 6 վեց ամիս ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցել Գևորգ Ղազարյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 5 հինգ ամիս 27 քսանյոթ օր ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Գևորգ Ղազարյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ից:
Ճանաչել և հռչակել Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ՝ մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ ապացուցված չլինելու հիմքով:
Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 մեկ տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նշանակված պատժին՝ 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակի գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նրա նկատմամբ նշանակված 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ նշանակված 3 երեք տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ նշանակված 1 մեկ տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկումից 4 չորս ամիսը, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 4 չորս ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի 4 չորս ամիս ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցել Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ից մինչև 2025 թվականի հունիսի 06-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում 3 երեք տարի 8 ութ ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2025 թվականի հունիսի 09-ից:
Տուժող Գեղամ Հակոբյանի գույքային հայցը թողնել առանց լուծման։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Գևորգ Ղազարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված՝ 2 երկու հատ բանկային քարտերը՝ «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 4454 3000 0306 7995, VISA» և «Ardshinbank, ROBERT GRIGORYAN, 5471 2800 3637 7544» գրառումներով, հանձնել դրանց սեփականատիրոջ տնօրինմանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Մելինե Սահակյանից առգրավված կոսմետիկ միջոցները հանձնել դրանց սեփականատիրոջ տնօրինմանը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Արմեն Նավասարդյանի կողմից ներկայացված սև գույնի դրամապանակը հանձնել դրա սեփականատիրոջ տնօրինմանը, իսկ դրանում առկա փաստաթղթերը թողնել վերջինիս տնօրինմանը։
Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ համակցված կիրառված խափանման միջոցները՝ տնային կալանքը և բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ համակցված բացակայելու արգելքի հետ, փոխել և մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ վերջինիս արգելանքի վերցնելով դատական նիստերի դահլիճում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյան վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 12-05-2026
Դատական գործ N: ԵԴ1/3438/01/24
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 19-12-2024
Ամսաթիվ 17-12-2024
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Մասիս
Ազգանուն Մելքոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Սարգիս Ալեքսանյան մյուսը՝ Գևորգ Ղազարյան Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/ 03.12.2024թ. որոշումը : Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողությունը :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 26-12-2024
Վիճակագրական տողի համարը 9.3
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 26-12-2024
Նախագահող դատավոր
Անուն Մարինե
Ազգանուն Մելքոնյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 30-12-2024
Գրավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 09-01-2025
Դատական ակտ
Դատական ակտ N-ԵԴ1/3438/01/24







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

«09» հունվարի 2025թ. ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ

Գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /դատավոր Տ.Մուրադյան/ 03.12.2024թվականի թիվ ԵԴ1/3438/01/24 որոշման դեմ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը.

ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում /այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան/ քննվում է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով՝ 2դրվագ, 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3դրվագ, և Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով՝ 2դրվագ, 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ 2դրվագ, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
03.12.2024թվականի Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառվսծ խափանման միջոց կալանքը երկարաձգվել է 3/երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 07.03.2025թվականը:
Բողոքարկվող դատական ակտը պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի կողմից ստացվել է 11.12.2024 թվականին։
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ 17.12.2024թվականին փոստային ծառայության միջոցով հատուկ վերանայման բողոք է ներկայացրել պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանը, որը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան /այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան/ է ստացվել 19.12.2024թվականին:
Բողոքի հիման վրա թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործի հավելվածը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 26.12.2024թվականին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին է փոխանցվել 27.12.2024թվականին:
30.12.2024թվականին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել հատուկ վերանայման բողոքը վարույթ ընդունելու և դատական վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու մասին:

2.Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.

Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով՝ 2դրվագ, 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 3դրվագ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ. «նա 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ն ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած «Մերսեդես Սպրինտեր» մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են «Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2600 դրամ, ինչպես նաև «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել «ՀՎ» մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը՝ նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և «Ինեկոբանկ» ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ.-ի հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյանը Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող «ԲԵԲԵ» խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած «ՎԱԶ 21010» մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։»:

03.12.2024թվականին Առաջին ատյանի դատարանն իր որոշմամբ մասնավորապես նշել է.
«/.../Դատարանը նախ հարկ է համարում արձանագրել, որ թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ երկու դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երկու դրվագով, և Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Դատարան։
Հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Դատարանի նման մոտեցումը բխում է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգավորումներից, որոնց համաձայն՝
-նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը չի կարող դադարեցվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերով (անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը, առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ քրեական պատասխանատվությունը բացառող որևէ հանգամանք՝ բացառությամբ անմեղսունակության),
-նախնական դատալսումների ընթացքում քրեական հետապնդումը կարող է դադարեցվել, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի հիմքերին՝ Դատարանը գտնում է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի պահպանման հետևյալ անհրաժեշտությունը․
Մասնավորապես՝ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանը, հայտնվելով ազատության մեջ կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս Դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ «դատալեքս․ամ» դատական տեղեկատվական համակարգի ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի վերաբերյալ դատարաններում քննվել և քննվում են թվով վեց քրեական գործեր, որոնցից երկու գործով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ոչ արդարացնող հիմքով, ինչպես նաև մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը թիվ ԵԴ1/1796/01/23 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 22.03.2024թ․ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և վերջինիս նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակվել է կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 մեկ ամիս 20 քսան օր ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 չորս հարյուր հիսուն ՀՀ դրամի չափով և մեղադրյալ Ս․ Ալեքսանյանը կրկին հայտնվել է մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում։ Բացի այդ՝ պետք է նշել, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք, ենթադրյալ արարքները հնարավոր է կատարել է կենցաղային պահանջմունքները բավարարելու համար, ինչից ելնելով բարձր է մտավախությունն առ այն, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում նա կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը պետք է երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի մարտի 07-ը:/…/»:

3. Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Բողոքաբերը հատուկ վերանայման բողոքում գործի դատավարական նախապատմության, վերաբերելի իրավանորմերի և նախադեպային որոշումների վկայակոչմամբ մասնավորապես նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են անհիմն դատական ակտի կայացման։ Դատարանը` երկարաձգելով Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված կալանքն իրատեսական է համարել, որ մեղադրյալը մնալով ազատության մեջ կարող է կատարել նոր հանրորեն վտանգավոր արարք: Դատարանի այն մտավախությունը, որ մեղադրյալը մնալով ազատության մեջ հնարավոր է կատարի նոր արարք, նախկինում նույնաբնույթ արարքներ կատարելու համար դատապարտված լինելու հանգամանքով պայմանավորված, ճիշտ է կարող է վկայել այն մասին, որ մեղադրյալը մնալով ազատության մեջ կարող է կատարի նոր հանցանք, սակայն վերը նշված հիմքով պայմանավորված չպետք է կիրառվի ամենախիստ խափանման միջոցը, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի տարիքային առանձնահատկությունները՝ 19տարեկան լինելու հանգամանքը, ինչպես նաև նոր հանցանք կատարելու ենթադրյալ մտավախությամբ անձը չի կարող շարունակական գտնվել անազատության մեջ: Հարկ է համարում առանձնահատուկ ընդգծել, որ կալանքը համարվում է ամենախիստ խափանման միջոցը և պետք է այն կիրառվի բացառիկ դեպքերում, երբ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը գործով վարույթի ընթացքում: Այլընտրանքային միջոցը պետք է ընկալվի որպես ցանկացած միջոց, որն ավելի քիչ սահմանափակող է, քան որևէ պատճառաբանությամբ կալանքի տակ պահելը: Այլընտրանքային միջոցները մնում են անձի վարքագծի հետ կապված և նպատակ ունեն շրջանցել անազատության մեջ պահելու անտեղի դեպքերը: Քրեական դատավարության ընթացքում այլընտրանքային միջոցները կալանավորմանը հակակշռող գործոն են: Սովորաբար դրանք ենթադրում են ոչ բանտային միջոցներ և ենթադրում են ազատման իրավունք այն դեպքում, երբ կալանքի հիմքերը նվազել են: Հիմնական սկզբունքն այն է, որ ազատությունից զրկելը պետք է լինի որպես վերջին միջոց: Ազատության իրավունքը մարդու հիմնարար իրավունքներից մեկն է, և նրա զրկումը լուրջ և ծանր հետևանքներ է ունենում անհատների վրա: Անդրադառնալով այլընտրանքային միջոցների հիմքերին` անհրաժեշտ է նշել, որ ներպետական օրենսդրության տեսանկյունից այս հիմքերն ըստ էության նկարագրված են քրեական դատավարության օրենսդրության մեջ: Դրանք, որպես այդպիսին, առանձնացված չեն ըստ խափանման միջոցի տեսակի և փաստորեն վերաբերվում են և ազատությունից զրկելու հետ կապված և ազատությունից զրկելու հետ չկապված խափանման միջոցներին` տարբերակումն ըստ էության թողնելով միայն այդ հիմքերի դրսևորումների ռիսկերի տարբեր աստիճաններին: Ճիշտ է, կալանքը պետք է օգտագործվի որպես վերջին միջոց, սակայն այլընտրանքային խափանման միջոցները ևս չեն կարող կիրառվել առանց դրանց համար անհրաժեշտ և բավարար պայմանների և հիմքերի: Հիմնական սկզբունքն այն է, որ որքան ավելի խիստ լինի մարդու իրավունքները սահմանափակող միջոցը, այնքան ավելի ուժեղ պետք է լինի դրա հիմնավորումը: Եթե այլընտրանքային միջոցները պակաս զսպող են, քան կալանավորումը, ապա ավելի քիչ հավանական է, որ դրանք խախտում են անձանց իրավունքները: Վերը նկարագրված պատճառաբանություններից ելնելով` գտնում է, որ ստորադաս դատարանի կողմից կայացված դատական ակտն անհիմն է և ենթակա է բեկանման:
Ելնելով վերոգրյալից, պաշտպանը Վերաքննիչ դատարանից խնդրել է.
«Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ ԵԴ1/3438/01/24 որոշումը:
Մեղադրյալ՝ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառել այլնտրանքային խափանման միջոց՝ վարչական հսկողությունը:»:

4. Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները.

Վարույթի մասնակիցները բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր, միջնորդություններ, բողոքի պատասխաններ չեն ներկայացրել։

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի համաձայն`
3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա:
Մեջբերված քրեադատավարական նորմերի կիրառմամբ՝ բողոքի հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում դատական վերանայման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով Վերաքննիչ դատարանին ներկայացված նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն հատուկ վերանայման բողոքի քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցին, թե հիմնավորված են արդյոք Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և oրենքով uահմանված կարգով.
գ) անձի oրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կաuկածի առկայության դեպքում նրան իրավաuու oրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուuտը կանխելու համար. (…):
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ (…)
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…) :
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…)
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը:
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները։(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: (…)։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝
1) վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. (…)։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝
2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները:
4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝
1) ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով.
2) վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել սույն օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ.
3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին.
4) այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին.
5) ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով հիմնավոր կասկածին, անհրաժեշտ է համարում արձանագրել, որ Նարեկ Հարությունյանի գործով 30.03.2016թվականի թիվ ԵԱՆԴ/0081/01/14 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումն այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումների կայացումը և վերջիններիս` վերաքննության կարգով վերանայումը իրականացվում են տարբեր դատավարական գործառույթների շրջանակներում։ Անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշումը կայացվում է գործի ըստ էության քննության շրջանակներում, իսկ վերաքննիչ դատարանի կողմից նշված ակտերի վերանայումը` ստորադաս դատարանի որոշումների ստուգման և վերանայման վերադաս դատական ատյանի գործառույթի շրջանակներում։ Վերոնշյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից։ Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը։ Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն։ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանների լայն մեկնաբանումը կհանգեցնի կոնկրետ գործով արդարադատություն իրականացնող առաջին ատյանի դատարանի գործունեությանն անհարկի միջամտության և կվտանգի դատավորի ներքին անկախությունը։
Հիմք ընդունելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումը և նկատի ունենալով, որ Սարգիս Ալեքսանյանի վերաբերյալ քրեական գործն ըստ էության քննելու համար ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան՝ Վերաքննիչ դատարանն այլևս առարկայազուրկ է համարում անդրադառնալ հիմնավոր կասկածին:
Դատական ակտ կայացնելիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի՝ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքն անփոփոխ թողնելու մասին որոշման օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման առանձնահատկություններին անդրադառնալով՝ Վճռաբեկ դատարանը Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի վերաբերյալ քրեական գործով 26.05.2020թվականի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման մեջ արձանագրել է, որ. « /.../ Որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լիներ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենար պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ /…/»։
Վահագն Պողոսյանի գործով որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արձանագրել այն մասին, որ. «/…/ Մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ նույնանման իրավական դիրքորոշում բազմիցս իր նախադեպային նշանակության վճիռներում հայտնել է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը /…/» /ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 15.02.2013թվականի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշում/:
Տիգրան Պետրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 15.11.2017թվականի թիվ ԵԿԴ/0084/06/16որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «/…/ Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածում թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները բոլոր դեպքերում պետք է պայմանավորված լինեն գործի նյութերից բխող որոշ փաստական տվյալներով։ Սակայն միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորման հիմք(եր)ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա։/…/»:
Վերը շարադրված իրավադրույթների և իրավական դիրքորոշումների կիրառմամբ անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի հիմքի առկայության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններին, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրա առկայության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները բխում են գործի նյութերից: Վերոգրյալ իրավական վերլուծությունների և հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի, փաստարկների շրջանակներում դատական վերանայման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը և այն համադրելով մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանին մեղսագրվող արարքների բնույթի ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, վերջինիս անձը և վարքագիծը բնութագրող և գործի նյութերից բխող այլ տվյալների հետ՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգելով, դատական սխալ թույլ չի տվել, իսկ բողոքաբերը ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա հիմնված փաստարկներով չի հիմնավորել, որ կալանավորումից զատ որևէ այլ խափանման միջոց կարող է ապահովել արդյունավետ իրավական ներգործություն՝ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը չեզոքացնելու համար։ Մասնավորապես Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որպեսզի Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանը զերծ մնա Առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը սահմանափակելուց և Առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա բացասական ազդեցություն գործադրելուց, բողոքաբերի կողմից պետք է ներկայացվեն այնպիսի ծանրակշիռ և իրական փաստական հանգամանքներ, որոնք թույլ կտան գալ հիմնավոր հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ակնհայտ անտեսվել են մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելու հարցը լուծելիս գնահատման ենթակա հանգամանքները։ Մինչդեռ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ խափանման միջոցի հարցը լուծելիս Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ գնահատման է ենթարկել մեղադրյալին վերագրվող արարքների առանձնահատկությունները, բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, վերջինիս անձը և վարքագիծը բնութագրող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ձեռք չեն բերվել այնպիսի նոր փաստական տվյալներ, որոնք էական նվազեցնում կամ չեզոքացնում են նախկինում արձանագրված՝ կալանքի տակ պահելու հիմքը, իսկ դատաքննությունը դեռևս շարունակվում է, և վերը նշված փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ վերլուծելով և համակցությամբ գնահատելով բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ տվյալ դեպքում առկա է մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու անհրաժեշտություն, իսկ հակառակի մասին բողոքաբերի պնդումները հիմնված չեն ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա։ Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ վիճարկվող որոշումը կայացնելիս Առաջին ատյանի դատարանը հանդես է եկել որպես վարույթն իրականացնող մարմին։
Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում ընդգծել, որ խափանման միջոցի կիրառման հիմքերն ունեն կանխատեսական, մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ: Վերաքննիչ դատարանը նաև արձանագրում է, որ անընդունելի է խափանման միջոցի հիմքերը հաստատող կանխատեսական դատողությունները նույնացնել արդեն իսկ կատարված արարքի հետ, մինչդեռ խափանման միջոցի հիմքերի համատեքստում այդ հնարավոր արարքը կատարելու վերաբերյալ ենթադրությունն ունի միայն ապագային վերաբերող կանխատեսական բնույթ և չի անցնում ողջամիտ կասկածի շեմը: Այլ կերպ ասած՝ դատարանը խափանման միջոցի հիմքերին անդրադառնալիս գնահատման է ենթարկում միայն այդ արարքների կատարման հնարավորության ռիսկը և ոչ թե կատարած կամ չկատարած լինելու վերաբերյալ հաստատված փաստերը:
Անդրադառնալով բողոքաբերի հատուկ վերանայման բողոքում որպես այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառելիությունը հիմնավորող հանգամանքներին՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանին անազատության մեջ պահելու տեսանկյունից հիմնավորված կալանավորման հիմքի չեզոքացման և վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից իր լիազորություններն անարգել իրականացնելն ապահովելու համար օրենքով նախատեսված երաշխիք այլընտրանքային խափանման միջոցը հանդիսանալ չի կարող, հաշվի առնելով, որ այն բավարար և ողջամիտ միջոց չի հանդիսանում բացառելու մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի կողմից նոր արարք կատարելու հավանականությունը: Այլ կերպ՝ կալանավորումն այն բացառիկ խափանման միջոցն է, որը կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար, ինչպես նաև տվյալ դեպքում կալանավորմամբ ապահովվում է նաև հանրային և մասնավոր շահերի միջև անհրաժեշտ և ողջամիտ հավասարակշռությունը, հետևաբար նման պայմաններում վերաքննիչ բողոքի փաստարկները բավարար չեն որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող և գործի լրիվ, օբյեկտիվ, բազմակողմանի և ողջամիտ ժամկետում քննության պարտավորություն կրող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար։
Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ և ըստ էության կայացրել է ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բեկանելու իրավաչափ հիմքեր չկան, հետևաբար մեղադրյալի պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը՝ թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 363-րդ, 393-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի պաշտպան Մանուկ Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել:
Թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործով ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 03.12.2024թվականի որոշումը թողնել անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո 15-օրյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 09-01-2025
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 07-03-2025
Ամսաթիվ 05-03-2025
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Մանուկ
Ազգանուն Մելքոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Սարգիս Ալեքսանյան մյուսը՝ Գևորգ Ղազարյան Գևորգ Արտաշեսի Ղազարյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/ 24.02.2025թ. որոշումը : Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառել վարչական հսկողությունը :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 17-03-2025
Վիճակագրական տողի համարը 9.3
Գործը ստացվել է Երևանի քրեական դատարան
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
Միջանկյալ դատական ակտեր Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում
Մակագրել
Ամսաթիվ 17-03-2025
Նախագահող դատավոր
Անուն Սեվակ
Ազգանուն Համբարձումյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 21-03-2025
Գրավոր ընթացակարգ
Ամսաթիվ 31-03-2025
Դատական ակտ
Դատական ակտ Գործ հ.ԵԴ1/3438/01/24
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
31 մարտի 2025թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` նաև Վերաքննիչ դատարան/

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ
մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի պաշտպան Մ․Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով <<Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ>> Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /դատավոր Տ․Մուրադյան/ 2025թ․ փետրվարի 24-ի թիվ ԵԴ1/3438/01/24 որոշումը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1․Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ քննվում է թիվ ԵԴ1/3438/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով և մյուսի:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025թ․ փետրվարի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025թ․ հունիսի 07-ը:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 05․03․2025թ. հատուկ վերանայման բողոք է ներկայացրել պաշտպան Մ․Մելքոնյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 2025թ․ մարտի 21-ի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ, որոշվել է հատուկ վերանայման բողոքի քննությունն անցկացնել գրավոր ընթացակարգով և դատական ակտի կայացման օր է նշանակվել 31․03․2025թ․:
Հատուկ վերանայման բողոքի կապակցությամբ վերանայման վարույթի մասնակիցների կողմից պատասխան, բացատրություն, նյութեր և միջնորդություններ չեն ներկայացվել։



2․Հատուկ վերանայման բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ երկու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ․ <<․․․ 2024թ․ սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 13:55-ից մինչև 14:30-ը ընկած ժամանակահատվածում Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը նախապես համաձայնության գալով կոտրել են Երևան քաղաքի Գարեգին Նժդեհի 18-րդ հասցեում կայանված Ազատ Ռուստամյանի շահագործած <<Մերսեդես Սպրինտեր>> մակնիշի 062 AP 61 համարանիշով ավտոմեքենայի առջևի դռան ապակին, այդ կերպ պատճառելով 10.000 դրամի գույքային վնաս, սրահից գողացել են <<Քսիաոմի Ռեդմի 10 Ց>> մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, որի մեջ եղել վերջինս նույնականացման քարտը, 2․600 դրամ, ինչպես նաև <<Ինեկոբանկ>> ՓԲԸ բանկային քարտը, որի մեջ եղած 19.000 ՀՀ դրամ գումարով գնումներ են կատարել <<ՀՎ>> մարկետ խանութից. Ազատ Առուստամյանին գողությամբ պատճառել 84.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել։
Բացի այդ, 2024թ. հոկտեմբերի 4-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում՝ Սարգիս Ալեքսանյանը և Գևորգ Ղազարյանը՝ նախապես համաձայնության գալով՝ օգտվելով Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցի 7/2-րդ հասցեի մոտ կայանված Էդգար Ղարախանյանին պատկանող <<Մերսեդես>> մակնիշի, 35 NQ 445 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի պատուհանները բաց լինելու հանգամանքից, ավտոմեքենայի առջևի նստատեղի վրայից գողացել է 5․000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 120.000 ՀՀ դրամ, Էդգար Ղարախանյանի վարորդական իրավունքի վկայականը, անձնագիրը և նույնականացման քարտը, ինչպես նաև <<Ֆորդ>> մակնիշի ավտոմեքենաների երկու հատ տեխնիկական քարտերը և <<Ինեկոբանկ>> ՓԲԸ-ի բանկային մեկ քարտ:
Բացի այդ, 2024թ. հոկտեմբերի 6-ին, ժամը 17:20-ի սահմաններում Սարգիս Ալեքսանյան Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայի վրա գործող <<ԲԵԲԵ>> խանութի մոտ կայանված Ռազմիկ Խաչատրյանի շահագործած <<ՎԱԶ 21010>> մակնիշի, 35 PN 135 համարանիշով ավտոմեքենայի առջի աջ դուռն պատուհանի բացված լինելու հանգամանքից օգտվելով, առջի աջ նստատեղի վրայից գողացել է վերջինիս կնոջը՝ Արուս Աբրահամյանին պատկանող 15,000 ՀՀ դրամ արժեքով պայուսակը, որի մեջ եղել է 10.000 ՀՀ դրամ արժեքով դրամապանակը, 38.000 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, մոտ 140.000 ՀՀ դրամ գումար, շպարվելու պարագաներ և 30 դրամ արժողության կոսմետիկ սրիչ, Արուս Աբրահամյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու վկայականը, պատճառել 203.030 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, իրական հնարավորություն ունենալով այդ գույքն ապօրինաբար տնօրինել և օգտագործել>>։

3․Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Հատուկ վերանայման բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստարկներով։
Պաշտպան Մ․Մելքոնյանն իր ներկայացրած հատուկ վերանայման բողոքում գտնում է, որ դատարանի կողմից 24.02․2025թ․ կայացված ԵԴ1/3438/01/24 որոշմամբ թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են անհիմն դատական ակտի կայացման։ Նշվածը հիմնավորվում է հետևյալով:
Դատարանը` երկարաձգելով Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված կալանքը իրատեսական է համարել, որ մեղադրյալը մնալով ազատության մեջ՝ կարող է կատարել նոր հանրորեն վտանգավոր արարք:
Դատարանի այն մտավախությունը, որ մեղադրյալը մնալով ազատության մեջ՝ հնարավոր է կատարի նոր արարք, նախկինում նույնաբնույթ արարքներ կատարելու համար դատապարտված լինելու հանգամանքով պայմանավորված, ճիշտ է կարող է վկայել այն մասին, որ մեղադրյալը մնալով ազատության մեջ՝ կարող է կատարի նոր հանցանք, սակայն վերը նշված հիմքով պայմանավորված չպետք է կիրառվի ամենախիստ խափանման միջոցը, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի տարիքային առանձնահատկությունները՝ 19 տարեկան լինելու հանգամանքը, ինչպես նաև նոր հանցանք կատարելու ենթադրյալ մտավախությամբ անձը չի կարող շարունակական գտնվել անազատության մեջ: Նախկինում հակաօրինական վարքագիծ դրսևորած լինելու վերաբերյալ տվյալները չեն կարող անվերջ վկայել նոր հանցանք կատարելու բարձր հավանականության մասին։
Հարկ է նկատել, որ կալանավորումը երբեք չպետք է դիտարկվի որպես հարցի լուծման հիմնական տարբերակ այն դեպքերում, երբ անձը ենթադրաբար հանցանք է կատարել, և պետք է կիրառվի միայն այն դեպքում, երբ առկա է իրական վտանգ, որ անձը կարող է թաքնվել կամ կրկին անգամ հանցանք գործել: Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննարկելու ընթացքում դատական վերահսկողության շրջանակը պետք է բավականաչափ լայն լինի, որպեսզի ապահովվի որոշումների ընդունման նման հնարավորությունը:
Կալանավորումը համարվում է ամենախիստ խափանման միջոցը, որը պետք է կիրառվի միայն որպես ծայրահեղ միջոց և այն դեպքերում, երբ առավել մեղմ խափանման միջոցներով հնարավոր չէ ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը և արդարադատության իրականացումը: Մարդու իրավունքների կոմիտեն այն կարծիքին է, որ մինչդատական վարույթում կալանքը պետք է ոչ միայն օրինական լինի, այլև` անհրաժեշտ և ողջամիտ տվյալ հանգամանքներում:
Կալանքը համարվում է ամենախիստ խափանման միջոցը և պետք է այն կիրառվի բացառիկ դեպքերում, երբ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը գործով վարույթի ընթացքում:
Այլընտրանքային միջոցը պետք է ընկալվի որպես ցանկացած միջոց, որն ավելի քիչ սահմանափակող է, քան որևէ պատճառաբանությամբ կալանքի տակ պահելը: Այլընտրանքային միջոցները մնում են անձի վարքագծի հետ կապված և նպատակ ունեն շրջանցել անազատության մեջ պահելու անտեղի դեպքերը:
Քրեական դատավարության ընթացքում այլընտրանքային միջոցները կալանավորմանը հակակշռող գործոն են: Սովորաբար դրանք ենթադրում են ոչ բանտային միջոցներ և ենթադրում են ազատման իրավունք այն դեպքում, երբ կալանքի հիմքերը նվազել են:
Հիմնական սկզբունքն այն է, որ ազատությունից զրկելը պետք է լինի որպես վերջին միջոց: Ազատության իրավունքը մարդու հիմնարար իրավունքներից մեկն է, և նրա զրկումը լուրջ և ծանր հետևանքներ է ունենում անհատների վրա:
Անդրադառնալով այլընտրանքային միջոցների հիմքերին` անհրաժեշտ է նշել, որ ներպետական օրենսդրության տեսանկյունից այս հիմքերն ըստ էության նկարագրված են քրեական դատավարության օրենսդրության մեջ: Դրանք, որպես այդպիսին, առանձնացված չեն ըստ խափանման միջոցի տեսակի և փաստորեն վերաբերվում են և ազատությունից զրկելու հետ կապված և ազատությունից զրկելու հետ չկապված խափանման միջոցներին` տարբերակումն ըստ էության թողնելով միայն այդ հիմքերի դրսևորումների ռիսկերի տարբեր աստիճաններին:
Ճիշտ է, կալանքը պետք է օգտագործվի որպես վերջին միջոց, սակայն այլընտրանքային խափանման միջոցները ևս չեն կարող կիրառվել առանց դրանց համար անհրաժեշտ և բավարար պայմանների և հիմքերի:
Հիմնական սկզբունքն այն է, որ որքան ավելի խիստ լինի մարդու իրավունքները սահմանափակող միջոցը, այնքան ավելի ուժեղ պետք է լինի դրա հիմնավորումը: Եթե այլընտրանքային միջոցները պակաս զսպող են, քան կալանավորումը, ապա ավելի քիչ հավանական է, որ դրանք խախտում են անձանց իրավունքները:
Վերը նկարագրված պատճառաբանություններից ելնելով` գտնում եմ, որ ստորադաս դատարանի կողմից կայացված դատական ակտն անհիմն է և ենթակա է բեկանման:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի, 370-372-րդ, 389-390-րդ, հոդվածներով` բողոք ներկայացրած անձը խնդրում է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ փետրվարի 24-ի թիվ ԵԴ1/3438/01/24 որոշումը:
Մեղադրյալ՝ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառել այլնտրանքային խափանման միջոց՝ վարչական հսկողությունը:

4․Վերաքննիչ դատարանի հիմնավորումները ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում` ներկայացված նյութերի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով <<Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ>> Առաջին ատյանի դատարանի 2025թ․ փետրվարի 24-ի որոշումը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Մ․Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը ենթակա է մերժման, իսկ դատարանի որոշումը պետք է թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` /…/
4/ անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով./…/>>:
Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի 2077 /2015/ հանձնարարականի 1-ին կետում ամրագրված է, որ կալանավորումը պետք է օգտագործվի բացառության կարգով, որպես վերջին միջոց, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցները բավարար չեն քրեական վարույթի անվտանգությունն ապահովելու համար։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով: Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը:
/.../
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով /…/>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ /…/
3/ չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1/ մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2/ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3/ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: /…/>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
/…/
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները։ Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները։
/…/
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Իրավասու անձը մեղադրյալին ազատում է կալանքից, եթե՝
1/ վերացել է անձին կալանքի տակ պահելու հիմքը կամ անհրաժեշտությունը. /…/>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում մինչդատական վարույթում մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու, իսկ եթե խափանման միջոց կիրառված չի եղել` այն կիրառելու հարցը>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
<<Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն`
<<3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
1/ դատական ակտը թողնում է անփոփոխ.
2/ փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ.
3/ ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը՝ բեկանված մասով կայացնելով դրան փոխարինող դատական ակտ:
2. Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման արդյունքով կայացված դատական ակտն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, իսկ գրավոր ընթացակարգով վարույթի դեպքում՝ կայացնելու օրը: Դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան երեք օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատական վարույթի մասնակիցներին և համապատասխան առաջին ատյանի դատարան:
3. Եթե վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայումն իրականացվում է առաջին ատյանի դատարանում ընթացող վարույթի պայմաններում, ապա վերանայման արդյունքով վերաքննիչ դատարանի կայացրած եզրափակիչ դատական ակտը հայտարարվում է առաջին ատյանի դատարանի առաջիկա նիստում>>։
Տիգրան Պետրոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ <</…/ Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածում թվարկված մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները բոլոր դեպքերում պետք է պայմանավորված լինեն գործի նյութերից բխող որոշ փաստական տվյալներով։ Սակայն միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորման հիմք/եր/ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա։ /…/>>:
Դատական քննության փուլում մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու հարցերի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումները վերադաս ատյանի կողմից վերանայելու սահմանների կապակցությամբ՝ Վճռաբեկ դատարանը Ն.Հարությունյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է. <</.../ [Գ]ործի ըստ էության քննության ընթացքում դատարանի կողմից մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու հարցերի լուծումը գտնվում են նրա` արդարադատության իրականացման պատշաճ կազմակերպման լիազորության ոլորտում։
/…/ Վերոնշյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից։ Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը։ Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն։/…/>>:
Անդրադառնալով դատական ակտ կայացնելիս որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող առաջին ատյանի դատարանի՝ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքն անփոփոխ թողնելու մասին որոշման օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման առանձնահատկություններին՝ Վճռաբեկ դատարանը Արման Մադաթյանի և Արքա Մադաթյանի վերաբերյալ գործով 2020թ․ մայիսի 26-ի թիվ ԱՐԴ/0152/01/19 որոշման մեջ արձանագրել է, որ <<․․․որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելիս Վերաքննիչ դատարանի կողմից կայացված դատական ակտը պետք է հիմնված լիներ ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա և ունենար պատճառաբանվածության առավել բարձր չափանիշ։ Հակառակ մոտեցումը, Վճռաբեկ դատարանի համոզմամբ, կարող է իր բացասական ազդեցությունը թողնել առաջին ատյանի դատարանում հիմնական քրեական գործի քննության բնականոն ընթացքի վրա` դրանով իսկ սահմանափակելով առաջին ատյանի դատարանի ներքին անկախությունը։ /…/>> ։
Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանը, քննության առնելով մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, հիմնավոր կասկածի կապակցությամբ իրավացիորեն նշել է, որ մրցակցող արժեքների` մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով` դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից։ Վերոգրյալի պարագայում Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված կերպով փաստել է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը՝ դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի հիմքերին՝ Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված կերպով գտել է, որ տվյալ փուլում շարունակում է առկա լինել մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքի պահպանման անհրաժեշտությունը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանը հայտնվելով ազատության մեջ՝ կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հիշյալ դիրքորոշմանը հանգելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն հիմք է ընդունել այն, որ <<Դատալեքս․ամ>> դատական տեղեկատվական համակարգի ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի վերաբերյալ դատարաններում քննվել և քննվում են թվով վեց քրեական գործեր, որոնցից երկու գործով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է ոչ արդարացնող հիմքով, ինչպես նաև մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանը թիվ ԵԴ1/1796/01/23 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 22.03.2024թ․ դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և վերջինիս նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակվել է կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ ամիս 20 քսան օր ժամկետով և տուգանք՝ 450.000 /չորս հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամի չափով և մեղադրյալ Ս․ Ալեքսանյանը կրկին հայտնվել է մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում։ Բացի այդ՝ իրավացիորեն փաստել է նաև, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք, ենթադրյալ արարքները հնարավոր է կատարել է կենցաղային պահանջմունքները բավարարելու համար, ինչից ելնելով բարձր է մտավախությունն առ այն, որ ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում՝ նա կարող է կատարել հանցավոր արարք։
Հետևաբար, Առաջին ատյանի դատարանն իրավաչափորեն արձանագրել է, որ տվյալ փուլում ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառմամբ, քանի որ այլ խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Հետևաբար՝ վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025թ․հունիսի 07-ը:
Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի և ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը լուծելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը հանդես գալով որպես գործով վարույթն իրականացնող մարմին, պատշաճ գնահատման է ենթարկել մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանին մեղսագրվող արարքների հակաիրավականությունը, նրա անձի հանրային վտանգավորության աստիճանը, եկել է իրավաչափ հետևության, որ մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի բնույթը՝ դրա կատարման եղանակը, առանձնահատկությունները և ժամանակագրությունը թույլ են տվել պատկերացում կազմել վերջինիս հետագա ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման վերաբերյալ ու բացահայտել մեղադրյալի անձնային այն հատկանիշները, որոնք բացասական են բնութագրում վերջինիս ու էապես բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը, և այդ համատեքստում իրավացիորեն գտել է, որ մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու հիմքերը բացակայում են, իսկ հակառակի մասին բողոքաբերի դիրքորոշումները հիմնված չեն ծանրակշիռ փաստական հանգամանքների վրա:
Հետևաբար, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հանգել է իրավաչափ և հիմնավոր եզրահանգման առ այն, որ Սարգիս Ալեքսանյանին անազատության մեջ պահելու տեսանկյունից հիմնավորված կալանավորման հիմքերի չեզոքացման և վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից իր լիազորություններն անարգել իրականացնելն ապահովելու համար օրենքով նախատեսված երաշխիք այլընտրանքային խափանման միջոցները չեն կարող հանդիսանալ, հաշվի առնելով, որ դրանք բավարար և պիտանի միջոց չեն հանդիսանում բացառելու մեղադրյալի ոչ իրավաչափ վարքագիծը։
Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում Է, որ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումն այլընտրանքային խափանման միջոցով փոխարինելու հարցը քննարկելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանն արել է իրավաչափ հետևություններ, որոնք ընդունելի են նաև Վերաքննիչ դատարանի համար: Ուստի, նման պայմաններում հատուկ վերանայման բողոքի փաստարկները բավարար չեն որպես վարույթն իրականացնող մարմին հանդես եկող և գործի լրիվ, օբյեկտիվ, բազմակողմանի և ողջամիտ ժամկետում քննության պարտավորություն կրող Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանին անազատության մեջ գտնվելու տևողության վերաբերյալ հատուկ վերանայման բողոքում բերված փաստարկին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Վճռաբեկ դատարանը նախադեպային որոշումներով բազմիցս արձանագրել է, որ խափանման միջոցի կիրառման տևողությունը դրա համաչափության գնահատման ինքնավար գործոն չէ և պետք է գնահատման ենթարկվի` հաշվի առնելով նաև գործի բնույթն ու բարդության աստիճանը: Անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը կանխարգելող միջոցների կիրառման համատեքստում այսպիսի մոտեցում ունի նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը՝ նշելով, որ ինքնին կանխարգելիչ միջոցների կիրառման տևողությունը բավարար չէ եզրահանգելու համար, որ այն համաչափ չէ։ Տվյալ դեպքում՝ սույն գործի փաստական հանգամանքների համատեքստում, Սարգիս Ալեքսանյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ հատուկ վերանայման բողոքում բարձրացված մյուս հարցերին Առաջին ատյանի դատարանն արդեն իսկ անդրադարձել է իր կողմից կայացված որոշման մեջ, որի հետևություններին Վերաքննիչ դատարանը համաձայն է և այդ պատճառով նպատակահարմար չի գտնում նորից մեկ առ մեկ անդրադառնալ դրանց:
Վերոշարադրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Սարգիս Ալեքսանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված տնային կալանքը 3 /երեք/ ամիս ժամկետով կալանքով փոխարինելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ, այդ թվում նաև՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա, և գործով կայացրել է ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բխում է ինչպես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի, այնպես էլ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով՝ Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Սարգիս Ասատուրի Ալեքսանյանի պաշտպան Մ․Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը մերժել, իսկ <<Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը քննարկելու վերաբերյալ>> Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025թ․ փետրվարի 24-ի թիվ ԵԴ1/3438/01/24 որոշումը՝ թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից 15-օրյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ս․ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 31-03-2025
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 24-09-2025
Էջերի քանակը 1-ին հատորը 143 թերթից, 2-րդ հատորը 150 թերթից, 3-րդ հատորը 129 թերթից։
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 24-09-2025
Էջերի քանակը 1-ին հատորը 143 թերթից, 2-րդ հատորը 150 թերթից, 3-րդ հատորը 129 թերթից։
Ուր Երևանի քրեական դատարան
Գրության համարը 80460/25