Գործ ԵԴ1/3434/01/24



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

31.03.2026 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆԻ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Ա․ԱՍՏՎԱԾԱՏՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Հ․ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ՝ Զ․ԴԱԴԱՅԱՆԻ
Հ․ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ՝ Ս․ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԻ
Ն․ՄԵԼԻՔՅԱՆԻ
Մ․ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
Գ․ԲԱԲԱՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼՆԵՐ՝ Լ.ԵՐԻՑՅԱՆԻ
Ա․ԱՐՇԱԿՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի․
Լևոն Վարդանի Երիցյանի՝ ծնված 22.07.1998թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չդատապարտված, չի աշխատում, չամուսնացած, բնակվող՝ Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղի Ավետիսյան փողոցի 10-րդ հասցեի տանը, որպես խափանման միջոց է ընտրված գրավը՝ 2․000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 09.03.2026 թվականին Լ.Երիցյանի վերաբերյալ կայացվել է արդարացման վերդիկտ.
Արթուր Մհերի Արշակյանի՝ ծնված 23.02.1998թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չդատապարտված, չի աշխատում, չամուսնացած, հաշվառված և բնակվող՝ Երևան քաղաքի Լալայանց փողոցի 47ա շենքի 131-րդ հասցեի բնակարանում, որպես խափանման միջոց է ընտրված գրավը՝ 4.000.000 (չորս միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 09.03.2026 թվականին Ա.Արշակյանի վերաբերյալ կայացվել է արդարացման վերդիկտ․


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը արձանագրություն է կազմել թիվ 12832723 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել քննչական խումբ ստեղծելու մասին։
2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել Սլավիկ Հրայրի Հովսեփյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը արձանագրություն է կազմել թիվ 12833023 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին։
2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել թիվ 12833023 քրեական վարույթը թիվ 12832723 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 12832723 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը միջնորդություն է հարուցել թիվ 12832723 քրեական վարույթով հսկող դատախազին՝ Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը միջնորդություն է հարուցել թիվ 12832723 քրեական վարույթով հսկող դատախազին՝ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 04-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե.Աբովյանը որոշում է կայացրել Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 04-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ե.Աբովյանը որոշում է կայացրել Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել թիվ 12832723 քրեական վարույթով ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանին ձերբակալելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել թիվ 12832723 քրեական վարույթով ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալ Լևոն Երիցյանին ձերբակալելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը միջնորդություն է հարուցել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, կիրառելու վերաբերյալ։
2023 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը միջնորդություն է հարուցել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան՝ մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, կիրառելու վերաբերյալ։
2023 թվականի նոյեմբերի 07-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1289/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով:
2023 թվականի նոյեմբերի 09-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1290/06/24 որոշմամբ մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով։
2023 թվականի նոյեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել Գևորգ Մուշեղի Բաբայանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել Արթուր Արմենի Մանուկյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել Միքայել Բադալյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել Նարեկ Հարությունի Մելիքյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի մարտի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը արձանագրություն է կազմել թիվ 12110724 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին։
2024 թվականի մարտի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել թիվ 12110724 քրեական վարույթը թիվ 12832723 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 12832723 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2023 թվականի նոյեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել Սլավիկ Հովսեփյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը միջնորդություն է հարուցել թիվ 12832723 քրեական վարույթով հսկող դատախազին՝ Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 193-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հիմքով հանրային քրեական հետապնդման ժամկետները կասեցնելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը միջնորդություն է հարուցել թիվ 12832723 քրեական վարույթով հսկող դատախազին՝ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 193-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հիմքով հանրային քրեական հետապնդման ժամկետները կասեցնելու մասին։
2024 թվականի օգոստոսի 07-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Հ.Մելքոնյանը որոշում է կայացրել Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնելու մասին՝ քննությունից խուսափելու պատճառով մեղադրյալի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու հիմքով։
2024 թվականի օգոստոսի 07-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Հ.Մելքոնյանը որոշում է կայացրել Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցնելու մասին՝ քննությունից խուսափելու պատճառով մեղադրյալի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու հիմքով։
2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանը հայտնաբերվել է։
2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը միջնորդություն է հարուցել թիվ 12832723 քրեական վարույթով հսկող դատախազին՝ Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 193-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հիմքով կասեցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետները վերսկսելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 09-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Հ.Մելքոնյանը որոշում է կայացրել Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման կասեցված ժամկետը վերսկսելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 09-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը միջնորդություն է հարուցել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան թիվ 12832723 քրեական վարույթով մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1289/06/23 որոշմամբ մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ որպես համակցված խափանման միջոցներ է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, գրավը՝ 2․000․000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը: Տնային կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ից։
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Հ.Մելքոնյանը որոշում է կայացրել Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
«(...) [ն]ա ապօրինի կերպով ձեռք է բերել և կրել ռազմամթերք հանդիսացող՝ ակոսափող հրազենի 9մմ /9x18/ տրամաչափի 5 փամփուշտ և ինքնաշեն կամ ձևափոխված ակոսավոր ատրճանակ:
Բացի այդ, Արթուր Մհերի Արշակյանի օժանդակությամբ, այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանության փորձ, այն է՝ իր կողմից ապօրինի կրած ատրճանակով, ապօրինաբար մեկ ուրիշին կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակոցներ է արձակել մի խումբ անձանց` Սլավիկ Հրայրի Հովսեփյանի, Նարեկ Հարությունի Մելիքյանի, Միքայել Արամայիսի Բադալյանի, Գևորգ Մուշեղի Բաբայանի և Արթուր Արմենի Մանուկյանի ուղղությամբ, սակայն սպանությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործվել՝ որևէ անձի կյանքից չզրկվելու հետևանքով:
Այսպես,
Լևոն Երիցյանը 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 00:15-ի սահմաններում, Արթուր Արշակյանի օժանդակությամբ՝ որպես միջոց տրամադրված վերջինիս կողմից շահագործվող «Մերսեդես» մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սրահում նստելով, գնացել է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15 հասցեի մոտ, որտեղ իր կողմից ապօրինի ձեռք բերված և կրած ատրճանակն ավտոմեքենայի պատուհանից պարզելով, դրանից առնվազն 5 անգամ կրակել է փողոցում միասին կանգնած Սլավիկ Հովսեփյանի, Նարեկ Մելիքյանի, Միքայել Բադալյանի, Գևորգ Բաբայանի և Արթուր Մանուկյանի ուղղությամբ, որից անմիջապես հետո Արթուր Արշակյանի կողմից վարած նույն մեքենայով դիմել փախուստի, սակայն ատրճանակից արձակված գնդակներից միայն մեկը Սլավիկ Հովսեփյանի ձախ սրունքին դիպչելու հետևանքով, Լևոն Երիցյանի կամքից անկախ հանգամանքներով, սպանությունը չի իրագործվել։ Լևոն Երիցյանի կողմից արձակած կրակոցների հետևանքով Սլավիկ Հովսեփյանի առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս՝ ձախ սրունքի շրջանի հրազենային, գնդակային կույր վիրավորման՝ ձախ ոլոքի ստորին երրորդականի բեկորային կոտրվածքի ձևով, որը պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակած կրակոցի հետևանքով։»
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել թիվ 12832723 քրեական վարույթից մաս անջատելու և անջատված մասին թիվ 12803124 համարը շնորհելու մասին։
2024 թվականի նոյեմբերի 16-ին կազմված մեղադրական եզրակացությամբ թիվ 12803124 վարույթային համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վարդանի Երիցյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 20.11.2024թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, որտեղ այն ստացվել է 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3434/01/24 համարը:
2024 թվական նոյեմբերի 21-ին էլեկտրոնային մակագրման եղանակով քրեական գործը մակագրվել և 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին հանձնվել է դատավոր Ժ.Չիչոյանին:
Դատարանի 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/3434/01/24 քրեական գործով որոշում է կայացվել վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 29-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Լևոն Երիցյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու՝ մինչև 08․03․2025 թվականը ներառյալ, իսկ 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի Դատարանի որոշմամբ կիրառված համակցված խափանման միջոցներ՝ գրավը և բացակայելու արգելքը, անփոփոխ թողնելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանը ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության բաժին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը միջնորդություն է հարուցել թիվ 12832723 քրեական վարույթով հսկող դատախազին՝ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 193-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հիմքով կասեցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետները վերսկսելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Մնացականյանը որոշում է կայացրել Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ հարուցված հանրային քրեական հետապնդման կասեցված ժամկետը վերսկսելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը միջնորդություն է հարուցել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան թիվ 12832723 քրեական վարույթով մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1290/06/23 որոշմամբ մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ որպես համակցված խափանման միջոցներ է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 ամիս ժամկետով, գրավը՝ 4․000․000 (չորս միլիոն) ՀՀ դրամի չափով:
2024 թվականի դեկտեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արթուր Արշակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Հ.Մելքոնյանը որոշում է կայացրել Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
«(...) [ն]ա միջոց տրամադրելու եղանակով օժանդակել է Լևոն Վարդանի Երիցյանի կողմից հանցանք՝ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանության փորձ կատարելուն:
Արթուր Արշակյանն իր կողմից շահագործվող «Մերսեդես» մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան հանցագործությանը նպաստելու նպատակով որպես միջոց տրամադրել է Լևոն Երիցյանին, ով 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 00:15-ի սահմաններում, տվյալ մեքենայի սրահում նստելով, իսկ Արթուր Արշակյանը վարելով այդ մեքենան, գնացել են Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15 հասցեի մոտ, որտեղ Լևոն Երիցյանն իր կողմից ապօրինի ձեռք բերված և կրած ատրճանակն ավտոմեքենայի պատուհանից պարզելով, առնվազն 5 անգամ կրակել է փողոցում միասին կանգնած Սլավիկ Հովսեփյանի, Նարեկ Մելիքյանի, Միքայել Բադալյանի, Գևորգ Բաբայանի և Արթուր Մանուկյանի ուղղությամբ, որից անմիջապես հետո Արթուր Արշակյանի կողմից վարած նույն մեքենայով դիմել փախուստի, սակայն ատրճանակից արձակված գնդակներից միայն մեկը Սլավիկ Հովսեփյանի ձախ սրունքին դիպչելու հետևանքով, Լևոն Երիցյանի կամքից անկախ հանգամանքներով, սպանությունը չի իրագործվել: Լևոն Երիցյանի կողմից արձակած կրակոցների հետևանքով Սլավիկ Հովսեփյանի առողությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս՝ ձախ սրունքի շրջանի հրազենային, գնդակային կույր վիրավորման՝ ձախ ոլոքի ստորին երրորդականի բեկորային կոտրվածքի ձևով, որը պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակած կրակոցի հետևանքով:»
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ՝ Է.Գաբրիելյանը որոշում է կայացրել թիվ 12832723 քրեական վարույթից մաս անջատելու և անջատված մասին թիվ 12823024 համարը շնորհելու մասին։
2024 թվականի դեկտեմբերի 21-ին կազմված մեղադրական եզրակացությամբ թիվ 12823024 վարույթային համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Մհերի Արշակյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, 24.12.2024թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, որտեղ այն ստացվել է նույն օրը, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3869/01/24 համարը:
2024 թվական դեկտեմբերի 24-ին էլեկտրոնային մակագրման եղանակով քրեական գործը մակագրվել և 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ին հանձնվել է դատավոր Մ.Արզումանյանին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 27-ին դատավոր Մ․Արզումանյանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3869/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2025 թվականի հունվարի 10-ին դատավոր Մ․Արզումանյանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ մինչև 04․05․2025 թվականը։
2025 թվականի հունվարի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի նախագահ Մ․Մարտիրոսյանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3434/01/24 և ԵԴ1/3869/01/24 քրեական գործերը միացնելու և քննությունը թիվ ԵԴ1/3434/01/24 համարի ներքո՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ժ․Չիչոյանի վարույթում շարունակելու մասին։
2025 թվականի մարտի 07-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքը անփոփոխ թողնելու մասին։
2025 թվականի մարտի 07-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Լևոն Երիցյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ մինչև 08․05․2025 թվականը։
2025 թվականի ապրիլի 25-ին դատարանը որոշում է կայացրել հիմնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 25-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ մինչև 04․08․2025 թվականը։
2025 թվականի ապրիլի 25-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Լևոն Երիցյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ մինչև 08․08․2025 թվականը։
2025 թվականի օգոստոսի 01-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ մինչև 04․11․2025 թվականը։
2025 թվականի օգոստոսի 01-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Լևոն Երիցյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու վերաբերյալ՝ մինչև 08․11․2025 թվականը։
2025 թվականի նոյեմբերի 02-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ 2025 թվականի նոյեմբերի 04-ից փոփոխելու և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց վարչական հսկողությունը կիրառելու մասին։
2025 թվականի նոյեմբերի 02-ին Դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքը՝ 2025 թվականի նոյեմբերի 08-ից փոփոխելու և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց վարչական հսկողությունը կիրառելու մասին։
2025 թվականի դեկտեմբերի 08-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը որոշում է կայացրել ՀՀ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Հ.Մելքոնյանի հատուկ վերանայման բողոքը բավարարելու, թիվ ԵԴ1/3434/01/24 քրեական գործով ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 03.11.2025թվականի որոշումը բեկանելու և դրան փոխարինող դատական ակտ կայացնելու մասին: Մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: Մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանի տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվվել է նրան տնային կալանքի վերցնելու օրվանից:
2026 թվականի մարտի 09-ին մեղադրյալներ Լևոն Երիցյանի և Արթուր Արշակյանի վերաբերյալ կայացվել է արդարացման վերդիկտ և նույն օրը որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:

2.Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.

Դատարանի հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա․
2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին կազմված դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15-րդ հասցեի դիմացի հատվածը, որտեղից հայտնաբերվել է և վերցվել է թվով 5 պարկուճներ: Բացի այդ զննությամբ հայտնաբերվել և վերցվել է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15-րդ հասցեում գտնվող մսամթերքի խանութ սրահի տեսանկահարանող սարքը:
(հատոր 1-ին գ.թ. 7-11, դատական նիստի արձանագրություն)
2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին կազմված թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1709/08/23 որոշման հիման վրա թվային խուզարկություն է կատարվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15-րդ հասցեում գտնվող մսամթերթի խանութի տեսանկարահանող սարքում, և քննությանը հետաքրքրություն ներկայացնող տեսագրությունները պատճենահանվել են այլ լազերային սկավառակների վրա։
(հատոր 1-ին գ.թ. 125-128, դատական նիստի արձանագրություն)
2023 թվականի հոկտեմբերի 31-ին կազմված առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Էրեբունի բժշկական կենտրոնի բժիշկ-վնասվածքաբան՝ Բակուր Հովհաննեսի Հարությունյանը կամովին ներկայացրել է 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Սլավիկ Հովսեփյանի ձախ սրունքից հեռացված գնդակը։
(հատոր 1-ին գ.թ. 134, դատական նիստի արձանագրություն)
2023 թվականի հոկտեմբերի 31-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մասնակցությամբ՝ Նարեկ Հարությունի Մելիքյանի զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության քննությանը հետաքրքրող հատվածները։
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է A04_20231030001611 գրառմամբ ֆայլ, որը տեսանկարահանում է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի դիմացի հատվածը, որը ներառում է նաև դիմացի մայթեզրը։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ տեսագրության ձախ վերևի հատվածում առկա է տեսագրության սկսման օրը և ժամը՝ որն է 30-10-2023, 00։16։11։ Տեսագրության ժամը 00։17։06-ին նշված մսամթերթի խանութ սրահի դիմացի մայթին գալիս կանգնում է մի ԲՄՎ մակնիշի ավտոմեքենա, որտեղից իջնում են թվով 2 արական սեռի ներկայացուցիչներ, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ մեքենայի վարորդի դռնից իջած անձը՝ մի փոքր գեր, սև գույնի երկարաթև վերնաշապիկով, ջինսե տաբատով և չսափրված արական սեռի ներկայացուցիչը հանդիսանում է իր ընկեր՝ Սլավիկ Հովսեփյանը, նույն մեքենայի վարորդի կողքի դռնից իջած արական սեռի ներկայացուցիչը՝ մի փոքր երկար մազերով, կապույտ գույնի երկարաթև շապիկով, մուգ գույնի տաբատով անձը հանդիսանում է իր ընկեր՝ Գևորգ Բաբայանը, ովքեր մոտենում են իրենց դիմաց կանգնած Օպել մակնիշի ավտոմեքենային, նստում մեջը այնուհետև դուրս գալիս։
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է A04_20231030001843 գրառմամբ ֆայլ, որը տեսանկարահանում է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի դիմացի հատվածը, որը ներառում է նաև դիմացի մայթեզրը։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ տեսագրության ձախ վերևի հատվածում առկա է տեսագրության սկսման օրը և ժամը՝ որն է 30-10-2023, 00։18։44։ Տեսագրության ժամը 00։18։55-ին նշված փողոցի կողմից գալիս է և նշված հասցեում՝ մսամթերքի խանութի դիմաց կանգնում է մի Հյունդաի Էլանտրա մակնիշի 07 WW 011 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, որից իջնում են երկու արական սեռի ներկայացուցիչներ, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ մեքենայի վարորդի դռնից իջած անձը՝ սև գույնի վերնաշապիկով և կապույտ գույնի ջինսե տաբատով անձը հանդիսանում է ինքը, իսկ վարորդի կողքի դռնից իջած անձը՝ կրկին մուգ գույնի վերնաշապիկով և ջինսե տաբատով անձը հանդիսանում է իր ընկեր Միքայել Բադալյանը, ովքեր մոտենում են դիմացի մայթ, և ըստ զննության մասնակցի հայտարարության բարևում են այնտեղ գտնվող Սլավիկ Հովսեփյանին և Գևորգ Բաբայանին և այդ պահին փողոցով անցնում է Մերսեդես Բենս մակնիշի ավտոմեքենա, որից հետո Սլավիկ Հովսեփյանը կրկին նստում է իրենց դիմաց կանգնած Օպել մակնիշի ավտոմեքենան և դուրս գալիս, և վերջիններս մոտենում և կանգնում են մայթեզրին, իսկ տեսագրության ժամը 00։19։30-ին իրենց է մոտենում մի արական սեռի ներկայացուցիչ՝ մուգ գույնի վերնաշապիկով, ջինսե տաբատով, մազերի հետևի մասը մի փոքր երկար, ով ըստ զննության մասնակցի հանդիսանում է Արթուր մանուկյանը, ովքեր միասին կանգնում և զրուցում են մայթեզրին, իսկ տեսագրության ժամը 00։20։48-ին փողոցի վերևի հատվածից փողոցով գալիս է Մերսեդես բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, կանգնում տղաների կողքին, որից հետո մեքենայի վարորդի կողքի հետևի պատուհանից երևում է ատրճանակ, և կրակոցներ դեպի տղաների կողմ, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ կրակոցների ընթացքում Սլավիկ Հովսեփյանը մտնում է Սլավիկի մեքենայի դիմաց կանգնած Օպել մակնիշի ավտոմեքենայի կողային հատված և թաքնվում, իսկ ինքը, Միքայելը, Գևորգը և Արթուրը վազում են դեպի վերև և կորում տեսախցիկի տեսադաշտից։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ նշված ատրճանակով անկանոն կրակոցներ է արձակվում, իսկ վերջին կրակոցների ուղղությունը այն կողմ է, որի ուղղությամբ ըստ զննության մասնակցի հայտարարության՝ ինքը, Միքայելը, Արթուրը և Գևորգը վազում են։ Տեսագրության 00։20։56-ին նշված Մերսեդես Բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարում է դեպի փողոցի ներքև և անհետանում տեսախցիկի տեսադաշտից, իսկ այդ ընթացքում Սլավիկ Հովսեփյանը ոտքը կաղալով և վիրավոր դժվար քայլերով բարձրանում է դեպի տղաների ուղղությամբ, իսկ նշված մեքենայի հետևից փողոցով գնում է մի մուգ գույնի Օպել մակնիշի ավտոմեքենա։
(հատոր 1-ին գ.թ. 126-128, 138-139, դատական նիստի արձանագրություն)
2023 թվականի նոյեմբերի 2-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության քննությանը հետաքրքրող հատվածները։
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է A04_20231030015835 գրառմամբ ֆայլ, որը տեսանկարահանում է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի դիմացի հատվածը, որը ներառում է նաև դիմացի մայթեզրը։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ տեսագրության ձախ վերևի հատվածում առկա է տեսագրության սկսման օրը և ժամը՝ որն է 30-10-2023, 01։58։36։ Տեսագրության ժամը 01։58։52-ին նշված մսամթերթի խանութ սրահի դիմացի մայթին գալիս կանգնում է սպիտակ գույնի ավտոմեքենա, որտեղից վարորդի դռնից իջնում է մի արական սեռի ներկայացուցիչ՝ չսափրված, մուգ գույնի երկարաթև վերնաշապիկով, մարմնագույն ժիլետով, մուգ գույնի տաբատով և մարմնագույն սպորտային կոշիկներով, այդ ընթացքում բացվում է նաև վարորդի կողքի և վարորդի կողքի հետևի դուռը, որտեղից իջնում են երկու արական սեռի ներկայացուցիչներ՝ մուգ գույնի վերնաշապիկներով և չսափրված, այդ պահին վարորդի դռնից իջած անձը մոտենում է մսամթերքի խանութին, նայում է տեսախցիկներին, պտտվում ինչ որ բան է ասում իր հետ գտնված անձանց, և մոտենում է վերջիններիս, ովքեր միասին քայլում են դիմացի մայթեզր, հեռախոսի միջոցով միացնում են լույս, և գետնին ինչ որ բան են ման գալիս, որի ընթացքում մեքենայի վարորդի կողքից իջած անձը կռանում և գետնից ինչ որ բան է վերցնում և մարմնագույն ժիլետով անձի հետ լույսի ներքո նայում են այն, որից հետո դրանից մոտ 1 մետր հեռավորության վրա կրկին կռանում է նույն անձը կրկին ինչ որ բան է վերցնում, ապա մարմնագույն ժիլետով անձի հետ ուսումնասիրում են այն որից հետո նստում են մեքենան՝ նույն տեղերում և հեռանում։
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է A04_20231030022600 գրառմամբ ֆայլ, որը տեսանկարահանում է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի դիմացի հատվածը, որը ներառում է նաև դիմացի մայթեզրը։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ տեսագրության ձախ վերևի հատվածում առկա է տեսագրության սկսման օրը և ժամը՝ որն է 30-10-2023, 02։25։54։ Տեսագրության ժամը 02։26։20-ին փողոցի վերևի հատվածից գալիս է մի Տոյոտա Քեմրի մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդի կողքի դռնից իջնում է մի արական սեռի ներկայացուցիչ՝ մազերի հետևի մասը մի փոքր երկար, մուգ գույնի երկարաթև վերնաշապիկով, կապույտ գույնի ջինսե տաբատով և մուգ գույնի սպորտային կոշիկով մի անձ, ով մեքենայից դուրս գալուն պես քայլում է դեպի մեքենայի հետևի կողմ՝ նշված փողոցի վրա, և գետնից վերցնում է ինչ որ շատ փոքր մի առարկա, որից հետո գետնին ինչ որ բան է ման գալիս, ում գալի միանում է նշված մեքենայի վարորդը՝ ով մուգ գույնի վերարկուով է, մուգ գույնի տաբատով, ապա երկուսով նայում ուսումնասիրում են արդեն իսկ գետնից վերցված առարկան, որից հետո միացնում են հեռախոսի լույսը, կրկին գետնին ինչ որ բան են որոնում, ապա գնում են մայթեզր, կրկին գետնին ինչ որ բան են ման գալիս, և նստում են մեքենան ու հեռանում։
(հատոր 1-ին գ.թ. 126-128, 166-167, դատական նիստի արձանագրություն)
2023 թվականի նոյեմբերի 2-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մասնակցությամբ՝ Արթուր Արմենի Մանուկյանի զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության քննությանը հետաքրքրող հատվածները։
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է A04_20231030022600 գրառմամբ ֆայլ, որը տեսանկարահանում է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի դիմացի հատվածը, որը ներառում է նաև դիմացի մայթեզրը։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ տեսագրության ձախ վերևի հատվածում առկա է տեսագրության սկսման օրը և ժամը՝ որն է 30-10-2023, 02։25։54։ Տեսագրության ժամը 02։26։20-ին փողոցի վերևի հատվածից գալիս է մի Տոյոտա Քեմրի մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդի կողքի դռնից իջնում է մի արական սեռի ներկայացուցիչ՝ մազերի հետևի մասը մի փոքր երկար, մուգ գույնի երկարաթև վերնաշապիկով, կապույտ գույնի ջինսե տաբատով և մուգ գույնի սպորտային կոշիկով մի անձ, ով ըստ զննության մասնակցի հայտարարության հանդիսանում է ինքը, և ով մեքենայից դուրս գալուն պես քայլում է դեպի մեքենայի հետևի կողմ՝ նշված փողոցի վրա, և գետնից վերցնում է ինչ որ փոքր մի բան, զննության մասնակցը հայտարարել է որ դա պարկուճ է, որը ինքը վերցնում է որպեսզի տանեն տան բժշկուհուն, որպեսզի տեսնի թե ինչով են կրակել Սլավիկի ոտքին, և հասկանա թե կարող է մի բանով օգնել թե ոչ, այդ պահին իրեն գալիս միանում է նշված մեքենայի վարորդը՝ ով մուգ գույնի վերարկուով է, մուգ գույնի տաբատով, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ դա իր ընկեր Արթուրն է, ապա երկուսով նայում ուսումնասիրում են արդեն իսկ գետնից վերցված պարկուճը, որից հետո միացնում են հեռախոսի լույսը, կրկին գետնին ինչ որ բան են որոնում, ապա գնում են մայթեզր, կրկին գետնին ինչ որ բան են ման գալիս, և նստում են մեքենան ու հեռանում։ Զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ իրենք ցանկացել են վերցնել միայն թվով 1 պարկուճ, որ տանեն բժշկուհուն ցույց տան, իսկ այն վերցնելուց հետո գետնին են նայում, ուղակի հետաքրքրությունից ելնելով, տեսնեն թե արյան կամ ավտոմեքենայի մասեր կան թե ոչ։
(հատոր 1-ին գ.թ. 126-128, 173-174, դատական նիստի արձանագրություն)
2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ կապի օպերատորների կողմից ստացված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Սլավիկ Հովսեփանի կողմից շահագործված՝ 098-71-16-68, Արթուր Մանուկյանի կողմից շահագործվող՝ 033-43-43-05, Միքայել Բադալյանի կողմից շահագործված՝ 098-83-06-49, Նարեկ Մելիքյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-99-10, Գևորգ Բաբայանի կողմից շահագործված՝ 077-42-72-80 բջջային հեռախոսահամարները 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին մեծամասամբ սպասարկվել են Yerevan, Nubarashen 15 ալեհավաք կայանի և Yerevan, Nubarashen district 11 str, 23/1 building ալեհավաք կայանների կողմից, ինչպես նաև սպասարկվել են Երևան քաղաքի Նուբարաշեն վարչական շրջանների այլ ալեհավաք կայանների կողմից: Զննության ընթացքում պարզվեց որ վերը նշված անձինք թե մուտքային և թե ելքային հեռախոսազանգեր չեն ունեցել Արամ Հովսեփյանի կողմից շահագործվող՝ 099-71-14-44, Արթուր Արշակյանի կողմից շահագործվող՝ 099-49-19-98, Արթուր Նիկոլյանի կողմից շահագործվող՝ 091-02-00-06, Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործվող՝ 093-51-04-67 բջջային հեռախոսահամարների հետ:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ 099-71-14-44 բջջային հեռախոսահամարը հաշվառված է Արամ Հովսեփյանի անվամբ: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ նշված հեռախոսահամարը 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 11:52:05-ին, 11:53:03-ին, 14:09:51 և հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 18:12:08-ին, 18:12:08-ին, 18:12:08-ին, 21:34:19-ին հեռախոսազրույցներ է ունեցել 091-000-915 և 091-000-603 հեռախոսահամարների հետ, իսկ հոկտեմբերի 30-ին տեղի ունեցած հեռախոսազանգերի ընթացքում որևէ ալեհավաք կայանների կողմից չի սպասարկվել: Բացի այդ այլ հեռախոսազրույցներ չի ունեցել:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Արթուր Նիկոլյանի կողմից շահագործված՝ 091-02-00-06 բջջային հեռախոսահամարը 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ունեցել է թվով 3 հեռախոսազանգեր՝ մասնավորապես ժամը 11:10:52-ին հեռախոսազրույց է ունեցել 043-000-602 հեռախոսահամարի հետ և սպասարկվել է Yerevan, Pushkin st. 56 ալեհավաք կայանի կողմից, իսկ ժամը 11:22:21-ին և 11:22:32-ին հեռախոսազրույց է ունեցել 033-444-144 հեռախոսահամարի հետ և սպասրկվել է Yerevan, Demirchyan str. 21 ալեհավաք կայանի կողմից: Բացի այդ նշված հեռախոսահամարը նշված օրը մուտքային հեռախոսազանգեր չի ունեցել:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործված 093-51-04-67 բջջային հեռախոսահամարը 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին «v.Qasakh, B 18» ալեհավաքի կողմից վերջին անգամ սպասարկվել է ժամը 16։13-ին, որի ընթացքում Լևոն Երիցյանը հեռախոսազրույց է ունեցել Արթուր Արշակյանի հետ՝ 098-40-19-98 բջջային հեռախոսահամարով, ապա այդ զանգին անմիջապես հետևել է ևս մեկ մուտքային հեռախոսազանգ որը կրկին կատարվել է Արթուր Արշակյանի կողմից ժամը 16։40-ին, որի ընթացքում 093-51-04-67 բջջային հեռախոսահամարը արդեն սպասարկվել է «Yerevan, Tbilisyan highway 29» ալեհավաքի կողմից։ Հաջորդ հեռախոսազանգը տեղի է ունեցել ժամը 19։18-ին որի ընթացքում Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործված բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «Yerevan, Tbilissyan highway #35/2.» ալեհավաքի կողմից։ Որից հետո Լևոն Երիցյանը ժամը 22։30-ին և 22։44-ին հեռախոսազրույցներ է ունեցել Արթուր Արշակյանի հետ, որի ընթացքում նրա բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է համապատասխանաբար «Avan-Arinj, 2 micro B2/7» և «Arinj community, "Arinj Gas Station" lightning pipe» ալեհավաքների կողմից։ Այնուհետև, 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 00։45-ից 00։56-ն ընկած ժամանակահատվածում Լևոն Երիցյանը ելքային հեռախոսազանգ է կատարել և հեռախոսազրույցներ է ունեցել միայն 093-33-79-80 բջջային հեռախոսահամար հետ և սպասարկվել է «v. Arevabuyr», «v. Mkhchyan, Ucom’s tower», «v. Dimitrov, 21 building» և «Azatavan village» ալեհավաք կայանների կողմից։ Այլ հեռախոսազանգեր չի ունեցել:
Զննությամբ պարզվել է, որ Արթուր Արշակյանի կողմից շահագործված 098-40-19-98 բջջային հեռախոսահամարին 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22։04-ին կատարվել է մուտքային հեռախոսազանգ և սպասարկվել է, «v. Qasakh, B 18» ալեհավաք կայանից։ Բացի այդ նույն օրը՝ ժամը 22։30-ին և 22։44-ին մուտքային հեռախոսազանգ է ստացվել Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործվող 093-51-04-67 բջջային հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Արթուր Արշակյանի կողմից շահագործվող բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է համապատասխանաբար՝ Yerevan, Demirchyan str. 21 և Yerevan, Gyulbenkyan str. # 27/1 ալեհավաք կայաններից։ Զննության ընթացքում պարզվեց, որ Արթուր Արշակյանը 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր է ունեցել սկսված՝ ժամը 07:57:31-ից և հեռախոսազրույցներ է ունեցել տարբեր բջջային հեռախոսահամարների հետ, սակայն չի ֆիքսվել իր հեռախոսազանգի ընթացքում սպասարկվող ալեհավաք կայանները: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Արթուր Արշակյանը հիմնական ելքային հեռախոսազանգերը կատարել է 093-29-71-37 հեռախոսահամարին և մուտքային հեռախոսազանգերը ստացել է հիմնականում՝ 099-53-22-27 հեռախոսահամարի կողմից:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Արթուր Արշակյանը, Լևոն Երիցյանը, Արթուր Նիկոլյանը և Արամ Հովսեփյանը միմյանց հետ որևէ հեռախոսազանգ չեն ունեցել։
(հատոր 1-ին գ.թ. 271/3, հատոր 2-րդ գ.թ. 256, հատոր 3-րդ գ.թ. 74-96, դատական նիստի արձանագրություն)
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ կապի օպերատորների կողմից ստացված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Միքայել Վահրամյանի կողմից շահագործված՝ 098-15-90-04 բջջային հեռախոսահամարը և Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործված 093-51-04-67 հեռախոսահամարը 2023 թվականին միմյանց հետ ունեցել են հեռախոսազանգեր: Բացի այդ 2023 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 20:41:02-ին Միքայել Վահրամյանը Լևոն Երիցյանից ստացել է մուտքային հեռախոսազանգ և սպասարկվել է Yerevan, Nubarashen district 11 str, 23/1 building ալեհավաք կայանից կողմից: Զննության պարզվել է որ Միքայել Վահրամյանի նշված հեռախոսահամարները Լևոն Երիցյանի հետ ունեցած այլ հեռախոսազանգերի ժամանակ սպասարկվել է Yerevan, Nubarashen district, 3 str/ 23 ալեհավաք կայանի կողմից։
(հատոր 3-րդ գ.թ. 133, 163-166, դատական նիստի արձանագրություն)
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի կողմից ներկայացված լազերային սկավառակը:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ լազերային սկավառակում առկա է թվով 6 տեսագրություններ:Տեսագրությունների զննությամբ պարզվել է, որ տեսագրությունները կատարվել են Երևան քաղաքի փողոցների խաչմերուկներում առկա տեսախցիկների կողմից: Նշված տեսագրություների զննությամբ պարզվել է, որ Մերսեդես Բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 23:39-ին ընթացել է Երևան քաղաքի Ա.Պուշկին-Մ.Մաշտոց փողոցների խաչմերուկով, նույն օրը՝ ժամը 23:42-ին Երևան քաղաքի Նալբանդյան-Վարդանանց փողոցների խաչմերուկով, նույն օրը՝ ժամը 23:47-ին Երևան քաղաքի Վարդանանց-Ա.Մանուկյան փողոցների խաչմերուկով, նույն օրը՝ ժամը 23:50-ին Երևան քաղաքի Նար Դոս- Մ.Խորենացի փողոցների խաչմերուկով, նույն օրը՝ ժամը 23:52-ին Սասունցի Դավիթ-Բելինսկի փողոցների խաչմերուկով, նույն օրը՝ ժամը 23:54-ին Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկ- Կուստո փողոցների խաչմերուկով։
(հատոր 1-ին գ․թ․ 136/1, հատոր 3-րդ գ.թ. 167, դատական նիստի արձանագրություն)
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթուղթը:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ սև գույնի Mercedes-Benz C 180 մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան հաշվառված է Արթուր Մհերի Արշակյանի/ ծնված 23.02.1998թ., հաշվառված ք.Երևան Կենտրոն Լալայան փողոց 47Ա շենք 131 բնակարան/ անվամբ։
(հատոր 1-ին գ․թ․ 37, հատոր 3-րդ գ.թ. 188, դատական նիստի արձանագրություն)
Փորձագետի թիվ 1760-23 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված թվով 5 հատ պարկուճները հանդիսանում են Байкал-442, ПМ, АПС տեսակի ատրճանակներից և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ զենքերից կրակվելու համար նախատեսված գործարանային արտադրության 9մմ /9x18/ տրամաչափի փամփուշտների մասեր՝ կրակված պարկուճներ, ռազմամթերք չեն հանդիսանում, կրակվել են միևնույն զենքից։ Կրակման հետքերը բնորոշ են ինքնաշեն կամ ձևափոխված ատրճանակներից կրակված պարկուճների վրա առաջացող հետքերին, պիտանի են կրակող զենքի նույնացման համար:
2. Գործարանային արտադրության ամբողջականությունը չխախտված և կրակելու համար պիտանի 9մմ /9x18/ տրամաչափի փամփուշտները, որոնց բաղկացուցիչ մասն են կազմում փորձաքննության ներկայացված պարկուճները, հանդիսանում են ակոսափող զենքերի համար նախատեսված ռազմամթերք:
3. Փորձաքննության ներկայացված թվով 5 հատ պարկուճների վրա առկա կրակման հետքերի և ՀՀ տարածքում հրազենով կատարված և չբացահայտված հանցագործու թյունների դեպքի վայրերից վերցված ու Հանրապետական գնդակապարկուճադարանում մինչ օրս հաշվառված նույն տրամաչափի ու նմուշի պարկուճների կրակման հետքերի համեմատության արդյունքում համընկնումներ չհաստատվեցին։
(հատոր 2-րդ գ․թ․ 168-170/1, դատական նիստի արձանագրություն)
Փորձագետի թիվ 1800-23 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված թվով 1 հատ գնդակը հանդիսանում է «ПМ», «АПС» մոդելի ատրճանակներից և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ զենքերից կրակվելու համար նախատեսված գործարանային արտադրության չափի փամփուշտի մաս՝ կրակված գնդակ, ռազմամթերք չի հանդիսանում: Կրակման հետքերը բնորոշ են ինքնաշեն կամ ձևափոխված ատրճանակներից կրակված գնդակների վրա առաջացող հետքերին և պիտանի են կրակող զենքի փողի նույնացման համար:
2. Գործարանային արտադրության ամբողջականությունը չխախտված և կրակելու համար պիտանի 9մմ /9x18/ տրամաչափի փամփուշտը, որի բաղկացուցիչ մասն է կազմում ներկայացված գնդակը, հանդիսանում է ակոսափող զենքերի համար նախատեսված ռազմամթերք:
3. Փորձաքննության ներկայացված թվով 1 հատ գնդակի վրա առկա կրակման հետքերի և ՀՀ տարածքում հրազենով կատարված և չբացահայտված հանցագործությունների դեպքի վայրերից վերցված ու Հանրապետական գնդակապարկուճադարանում մինչ օրս հաշվառված նույն տրամաչափի ու նմուշի գնդակների կրակման հետքերի համեմատության արդյունքում համընկնումներ չհաստատվեցին:
4. Փորձաքննության ներկայացված թվով 1 հատ գնդակի և սույն քրեական վարույթով թիվ 1760-23 եզրակացության շրջանակներում հետազոտված թվով 5 հատ 9մմ /9x18/ տրամաչափի փամփուշտների կրակված պարկուճների հետազոտությամբ, դրանց վրա նախկինում որպես մեկ ամբողջություն բնորոշող համապատասխան հատկանիշներ չհայտնաբերվեցին։
(հատոր 2-րդ գ․թ․ 171-173/1, դատական նիստի արձանագրություն)
Փորձագետի թիվ 1183 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Սլավիկ Հրայրի Հովսեփյանի ստացած մարմնական վնասվածքը, ըստ ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի տվյալների՝ ձախ սրունքի շրջանի հրազենային, գնդակային կույր վիրավորման՝ ձախ ոլոքի ստորին երրորդականի բեկորային կոտրվածքի ձևով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցի հետևանքով, հնարավոր է նաև որոշմամբ նշված ժամկետում, հանգամանքներում և պատճառվել է առողջությանը՝ միջին ծանրության վնաս, ի նկատի ունենալով ընդհանուր աշխատունակության մեկ երրորդից պակաս զգալի կայուն կորուստը: Սլավիկ Հրայրի Հովսեփյանը և կրակոց արձակողը միմյանց նկատմամբ կարող էին գտնվել ցանկացած այնպիսի հնարվոր փոխադարձ դիրք/եր/ում, որը /որոնք/ չէին խոչընդոտի նման վնասվածքի առաջացմանը։
(հատոր 2-րդ գ․թ․ 190-191/1, 207-208, դատական նիստի արձանագրություն)
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեի դիմացի հատվածից հայտնաբերված և վերցված թվով 5 հատ պարկուճները և Սլավիկ Հովսեփյանի ձախ սրունքից հեռացված գնդակը։
(հատոր 3-րդ գ․թ․ 185-187, դատական նիստի արձանագրություն)
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի կողմից ստացված Երևան քաղաքի մի քանի փողոցների խաչմերուկների տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների լազերային սկավառակը։
(հատոր 1-ին գ․թ․ 136/1, հատոր 3-րդ գ.թ. 167, 168-169, դատական նիստի արձանագրություն)
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ կապի օպերատորների կողմից ստացված Սլավիկ Հովսեփյանի կողմից շահագործված 098-71-16-68, Արթուր Արշակյանի կողմից շահագործված 099-49-19-98 և 098-40-19-98, Արթուր Նիկոլյանի կողմից շահագործված 091-02-00-06, Նարեկ Մելիքյանի կողմից շահագործված 094-71-99-10, Միքայել Բադալյանի կողմից շահագործված 098-83-06-49, Արթուր Մանուկյանի կողմից շահագործված 033-43-43-05, Գևորգ Բաբայանի կողմից շահագործված 077-42-72-80, Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործված 093-51-04-67, Արամ Հովսեփյանի կողմից շահագործված 099-71-14-44, Միքայել Վահրամյանի կողմից շահագործված 094-79-85-00, 098-15-90-04 և 099-50-60-53 բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների լազերային սկավառակները։
(հատոր 1-ին գ․թ․ 271/3, հատոր 2-րդ գ.թ. 256, հատոր 3-րդ գ.թ. 74-96, 133, 170-171, դատական նիստի արձանագրություն)
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15-րդ հասցեում գտնվող մսամթերթի խանութ սրահի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների լազերային սկավառակները։
(հատոր 1-ին գ․թ․ 126-127, 138-139, 166-167, 173-174, հատոր 3-րդ գ.թ. 172-173, դատական նիստի արձանագրություն)
2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթուղթը։
(հատոր 1-ին գ․թ․ 37, հատոր 3-րդ գ.թ. 188, 189-190, դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա Մհեր Վանոյի Արշակյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ դեպքի հետ կապված գիտի, որ ոստիկանները առավոտյան մտել են իրենց տուն, տանը եղել է միայն կինը և վերջինիս փորձել են տանել բաժին, այդ ժամանակ զանգահարել են իրեն, ինքն էլ ասել է, որ սպասեն կմոտենա, որից հետո իր մեքենայով գնացել է բաժին։ Բաժնում իրենից հարցրել են արդյոք իր տղան տաքսի մեքենա է վարում, որին ինքը դրական է պատասխանել։ Իրեն անուններ են տվել, սակայն ինքը չի ճանաչել, հայտնել է նաև, որ տղան՝ Արթուր Արշակյանը, 12-ին 15 պակաս դուրս է եկել տանից և հնարավոր էր նշանածի տանը լիներ։ Գործի հետ կապված միայն գիտի, որ Նուբարաշենում մեքենայից կրակել են, որիշ ոչինչ չգիտի։ Տղան «Յանդեքս» տաքսի ծառայությունները մատուցել է սև գույնի «Մերսեդես» մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով։ Դեպքի օրը տղան առավոտյան ժամը 07։00-ից գնացել է աշխատանքի, վերադարձել է տուն կեսօրին՝ ժամը՝ 11։45-ին՝ ընդմիջում անելու, և նորից վերադարձել է աշխատանքի, որից հետո այլևս կապի դուրս չի եկել։ Եղել են օրեր, որ Արթուրը գնացել և մնացել է իր նշանածի տանը, և երբ քնել է հեռախոսը անջատել է, այդ իսկ պատճառով իր համար կասկածելի չի եղել վերջինիս կապի դուրս չգալը։ Դեպքի մասին ինքը իմացել է սույն գործի շրջանակներում, գիտի, որ տղան տաքսի ծառայություն մատուցելու ժամանակ կրակոցի ձայներ է լսել և մտածել է, որ իրենց վրա են կրակում և թաքնվել է ու քշել, հեռացել, սակայն հետագայում հասկացել է, որ իր մեքենայից են հնչել կրակոցները։ Արթուրը չի իմացել թե ով է կրակել, քանի որ մութ է եղել և ուղևորը հետևում է նստած եղել։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա՝ Հարություն Գրիգորի Երիցյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանը հանդիսանում է իր թոռը, ուստի օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալուց։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա՝ Գրիշա Մովսեսի Մելքումյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ իր մեքենան կայանված է եղել Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 1-ին շենքի մոտ և դեպքը տեղի է ունեցել իր մեքենայի մոտ, այդ ժամանակ Սլավիկ Հովսեփյանը ոտքի շրջանում հրազենային վիրավորում էր ստացել, դեպքի մնացած հանգամանքրից տեղյակ չի, կոնկրետ օրն էլ չի հիոշւմ, հիշում է միայն, որ երեկոյան է եղել, սակայն ինքը իմացել է առավոտյան՝ խոսակցություններից։ Սլավիկ Հովսեփյանին այցելել է հիվանդանոց՝ տեսակցության, զրույցից իմացել է, որ վերջինս տեղյակ չի ով է եղել կրակողը։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա՝ Հովսեփ Վեցիկի Գևորգյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ դեպքի մանրամասները չի հիշում, միայն հիշում է, որ Նուբարաշենում կրակոց է եղել, իսկ ինքը այդ պահին մեքենայով այդտեղով անցնելիս է եղել, բայց ոչինչ չի տեսել և չի հասկացել թե ինչ է կատարվում։ Ինքը միայն ձայներ է լսել, ոչինչ չի տեսել, քանի որ մութ է եղել։ Փողոցում մի մեքենա է կտրուկ արգելակել ու այդ պահին կրակոցի ձայն է լսել, չի հիշում թե կոնկրետ քանի կրակոց է հնչել, մեքենայի մակնիշը ևս չի հիոշւմ։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Հանրային մեղադրողը միջնորդեց հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքները, քանի որ դատաքննության և նախաքննության ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասությունները: Դատարան՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, որոշեց բավարարել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը և թույլատրեց հրապարակել վկա Հովսեփ Վեցիկի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներում առկա հակասությունների հատվածը:
(դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա Հովսեփ Վեցիկի Գևորգյանը վկայի դատավարական կարգավիճակով թիվս այլնի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (․․․) 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 00։20-ի սահմաններում, իր կողմից վարվող Օպել մակնիշի ավտոմեքենայով գտնվել է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցում, որտեղ իր դիմացով ընթացքող սև գույնի Մերսեդես մակնիշի ավտոմեքենան կտրուկ կայանել է և ավտոմեքենայի հետևի նստատեղի ուղևորը պատուհանից ատրճանակով կրակոցներ է արձակել մայթեզրին կանգնած մի խումբ անձանց ուղղությամբ, որից հետո արագ հեռացել են, իսկ ինքը մեքենան վարել է վերջիններիս մեքենայի հետևից, տեսնելու համար թե ովքեր են իրենց փողոցում կրակոցներ արձակում, սակայն որոշակի հատված գնալուց հետո ետ է վերադարձել։
(հատոր 1-ին գ․թ․ 19-21, դատական նիստի արձանագրություն)
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պատասխանելով նախաքննական և դատարանում տված ցուցմունքների միջև առկա հակասությունների վերաբերյալ հարցերին վկան հայտնեց, որ հակասությունները կապված են տևական ժամանակ անցնելու հետ։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա՝ Միքայել Հրաչիկի Վահրամյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ Լևոն Երիցյանը հանդիսանում է իր հորական կողմից շատ հեռու բարեկամ, 2023 թվականին օգտագործել է 094-99-95-00 հեռախոսահամարը, դրանից առաջ այլ հեռախոսահամար է ունեցել, սակայն չի հիշում համարը։ Լևոն Երիցյանի և նրա ընտանիքի հետ գտնվում է բարեկամական հարաբերությունների մեջ։ Վստահ է, որ Լևոն Երիցյանը դեպքի հետ ընդհանրապես կապ չունի։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Հանրային մեղադրողը միջնորդեց հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքները, քանի որ դատաքննության և նախաքննության ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասությունները: Դատարան՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, որոշեց բավարարել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը և թույլատրեց հրապարակել վկա Միքայել Վահրամյանի նախաքննական ցուցմունքներում առկա հակասությունների հատվածը:
(դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա Միքայել Հրաչիկի Վահրամյանը վկայի դատավարական կարգավիճակով թիվս այլնի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (․․․) Հայտնել է, որ ինքը ներկայումս շահագործում է 094-79-85-00 հեռախոսահամարը, այն շահագործում է արդեն մոտ 4 ամիս է, իսկ դրանից առաջ 1 տարուց ավել շահագործել է 098-15-90-04 հեռախոսահամարը, իսկ դրանից առաջ շահագործել է 099-50-60-53 հեռախոսահամարը:
(հատոր 3-րդ գ․թ․ 116-120, դատական նիստի արձանագրություն)
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պատասխանելով նախաքննական և դատարանում տված ցուցմունքների միջև առկա հակասությունների վերաբերյալ հարցերին վկան հայտնեց, որ հակասությունները կապված են տևական ժամանակ անցնելու հետ։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա՝ Հրայր Սվատոսլավի Հովսեփյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ դեպքի օրը՝ մոտ երկու տարի առաջ, տղան զանգահարել և իրեն կանչել է, ինքն էլ գնացել տեսել է տղայի ոտքը վիրավոր, տարել է հիավնադանոց, հետագայում հիվանդանոցում իմացել է, որ հրազենային վիրավորում է եղել։ Դեպքի մանրամասներից ինքը տեղյակ չի։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա՝ Վարդան Հարությունի Երիցյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանը հանդիսանում է իր որդին, ուստի օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալուց։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա՝ Կարեն Լազրի Նիկոլյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ դեպքը մոտ 2-3 տարի առաջ է եղել, ուստի հստակ մանրամասները չի հիշում։ Հայտնեց, որ Արթուր Նիկոլյանի հանդիսանում է իր որդին և վերջինիս գտնվելու վայրը չգիտի։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Հանրային մեղադրողը միջնորդեց հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքները, քանի որ դատաքննության և նախաքննության ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասությունները: Դատարան՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, որոշեց բավարարել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը և թույլատրեց հրապարակել վկա Կարեն Նիկոլյանի նախաքննական ցուցմունքներում առկա հակասությունների հատվածը:
(դատական նիստի արձանագրություն)
Վկա Կարեն Լազրի Նիկոլյանը վկայի դատավարական կարգավիճակով թիվս այլնի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (․․․) 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ երեկոյան, երբ ինքը պարկել է քնելու, այդ ժամանակ որդին՝ Արթուր Նիկոլյանը գտնվել է տանը, սակայն առավոտյան երբ արթնացել է քնից նկատել է, որ որդին տանը չէ և նրա գտնվելու վայրի հետ կապված որևէ տեղեկություն չի ունեցել։
(հատոր 1-ին գ․թ․ 61-62, դատական նիստի արձանագրություն)
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պատասխանելով նախաքննական և դատարանում տված ցուցմունքների միջև առկա հակասությունների վերաբերյալ հարցերին վկան հայտնեց, որ հրապարակված ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Տուժող՝ Արթուր Արմենի Մանուկյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ դեպքի օրը ընկերներով հավաքվել են իրենց շենքի մոտակայքում առկա սուրճի մեքենայի մոտ՝ սուրճ խմելու նպատակով, ու այդ ժամանակ կրակոցներ են հնչել։ Տուժողներին ճանաչում է իր բակից, ընկերական հարաբերությունների մեջ են։ Կրակոցի պահին լուրջ չի վերաբերվել այդ ձայներին, մտածել է հրավառություն է, սակայն հետո, երբ տեսել է բոլորը փախուստի են դիմում ինքը ևս փախել է։ Դեպքից անմիջապես հետո գնացել են գերեզմանատուն՝ տուժողների հետ։ Ինքը որևէ մեկի հետ թշնամական հարաբերությունների մեջ չէ, ուղակի սխալ ժամանակ սխալ տեղում էր հայտնվել։ Կրակոցի արդյունքում վնասվել էր Սլավիկ Հովսեփյանի ոտքը։ Դեպքից հետո վերադարձել է դեպքի վայր և այնտեղ պարկուճ է գտել և վերցրել, որպեսզի ցույց տա Սլավիկ Հովսեփյանին օգնել փորձող բժշկին, որպեսզի վերջինս հասկանա թե ինչ է Սլավիկ Հովսեփյանի ոտքի մեջ։ Այդ դեպքից մի քանի օր առաջ իրենց բակում վիճաբանություն է եղել, իրենց տանն է եղել, երբ դրսից գոռգոռոցներ է լսել, սակայն մինչև իջել է բակ բոլորը արդեն գնացած են եղել, չգիտի այդ վիճաբանությունը սույն դեպքի հետ կապ ունի թե ոչ։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Հանրային մեղադրողը միջնորդեց հրապարակել տուժողի նախաքննական ցուցմունքները, քանի որ դատաքննության և նախաքննության ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասությունները: Դատարան՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, որոշեց բավարարել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը և թույլատրեց հրապարակել տուժող Արթուր Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքներում առկա հակասությունների հատվածը:
(դատական նիստի արձանագրություն)
Տուժող Արթուր Արմենի Մանուկյանը վկայի դատավարական կարգավիճակով թիվս այլնի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (․․․) ոչ հաճախ շահագործում է կնոջ հորը' Հարություն Ավագյանին պատկանող Օպել մակնիշի 35 UT 690 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Հայտնել է, որ 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին երեկոյան ժամի գտնվել է Նուբարաշեն վարչական շրջանում, երբ զանգահարել է ընկերոջը՝ Նարեկ Մելիքյանին, հարցրել է թե ուր են, ասել է, որ իրենց ընկեր Միքայելի հետ՝ ում ազգանունը չգիտի, գալիս են Նուբարաշեն, ինքը ասել է որ գնան իրենց շենքի բակ՝ 11-րդ փողոցի 15-րդ շենքի տակ, ինքը նույնպես գնա կանգնեն զրուցեն միմյանց հետ և գնան տուն: Հայտնել է, որ իր կողմից շահագործված վերը նշված Օպել մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել է նշված 15-րդ շենքի բակ, մեքենան կայանել է մի քանի մետր դեպի վերև, իջել է և մոտեցել տղաներին, այնտեղ էին արդեն գտնվում իր ընկերներ՝ Նարեկը, Միքայելը, այնտեղ էր նաև Սլավիկը և Գևորգը: Հայտնել է, որ իրենք այդ վայրում մշտապես հավաքվում և կանգնում են: Իրենք գնացել են հիշյալ շենքի բակ, կանգնել և զրուցել են մոտ 5-10 րոպե, և արդեն 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 00:15-ի սահմաններում իրենց դիմաց եկել կանգնել է մի սև գույնի մեքենա, սև ապակիներով, որի համարանիշները և մոդելը չի ֆիքսել, և անսպասելի նկատել են որ լսվեց բարձր ձայն մեքենայի միջից և մեքենայի վարորդի կողքի հետևի նստատեղում նստած անձը պատուհանը իջացրեց հանեց ատրճանակը և սկսեց կրակոցներ արձակել իրենց ուղղությամբ: Դրանից հետո իրենք միանգամից փախել են տարբեր ուղություններով, իսկ այդ մեքենան մի քանի կրակոց արձակելուց հետո արագ հեռացել է: Այնուհետև նկատել է, որ Սլավիկի ոտքը վիրավոր է, և նստացրել է իր կողմից շահագործվող Օպել մակնիշի ավտոմեքենան, տարել իր կնոջ հոր նշված մեքենան թողել է իրենց տանը, քանի որ շուտվանից պետք է այն թողած լիներ, և Սլավիկի հոր հետ միասին Սլավիկին տարել են Էրեբունի հիվանդանոց: Հայտնել է, որ այդ անձանց չի ճանաչում, նույնիսկ չի հասցրել ֆիքսել իրենց դեմքերը, քանի որ երբ այդ մեքենան եկել կանգնել է, բոլոր պատուհանները բարձրացրած են եղել, և շատ մուգ էին, իսկ միայն վարորդի կողքի հետևի պատուհանը իջացրեցրել են մի փոքր և կրակոցները արձակեցին ու հեռացան: Հայտնել է, որ մինչ այդ ամեն ինչ նորմալ է եղել, որևէ արտառոց բան չի նկատել, Սլավիկը որևէ տարօրինակ բան չի խոսել, նույնիսկ դեպքից հետո էլ Սլավիկը որևէ բան չի ասել, որ կարողանան հասկանալ թե ով կարող է կրակոցներ արձակած լինի: Հայտնել է, որ երբ այդ անձը իջացրել է պատուհանը մինչ կրակելը և դրանից հետո որևէ արտահայտություն որևէ հայհոյանք չի հնչեցրել: Հայտնել է, որ այդ անձը կրակում էր և դեպի գետին, և անկանոն իրենց ուղղությամբ, քանի որ զգում էին որ կրակոցների գնդակները խառը գնում են: Հայտնել է եմ, որ Սլավիկը շահագործում է 098-711-668 բջջային հեռախոսահամարը։
Այնուհետև, վկայի լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոտ 1 ամիս առաջ՝ հստակ օրը չի հիշում, երեկոյան ժամի գտնվել է իր վերը նշված տանը, երբ փողոցից՝ այսինքն Նուբարաշեն 11 փողոցի 15 շենքի հետոամասից լսել է բարձր ձայներ, որից հետո դուրս է եկել պատշգամբ, և նկատել որ իր ընկեր Գևորգ Բաբայանը մի խումբ այլ անձանց հետ՝ որոնց այդ պահին չի ֆիքսել բարձր հայհոյոում էին և ինչպես Գևորգը այնպես էլ իր հետ գտնված անձինք անկանոն հարվածներ էին հասցնում կրկին խումբ անձանց, նշել է նաև, որ հարվածները անկանոն էին, և նկատել է որ ինչպես Գևորգն ու իր հետ գտնված անձիք են հարվածում, այնպես էլ իրենց են հարվածում, դրանից հետո անմիջապես իջել է բակ, որպեսզի հանդարտեցնի քանի որ իրենց պատուհանի տակ էին, և բարձր հայիհյայում էին և ծեծկոտուք էր: Երբ իջել է բակ, այդ պահին նկատել է որ մի սև գույն Տոյոտա Կոռոլա մակնիշի ավտոմեքենա, որի համարները չի ֆիքսել, արագ կերպով դուրս է եկել իրենց բակի կողային հատվածից և ընթացավ դեպի փողոցով վերև, որի ժամանակ նաև նկատել է, որ հավաքվածներից մի անձ, ում չի ֆիքսել, ոտքով հարվածեց այդ մեքենային, իսկ այդ ավտոմեքենան արագ հեռացավ, այդ պահին միանգամից հասկացել է որ դա այն մեքենան և այն անձինք էին ում հետ Գևորգ Բաբայանը և իր հետ գտնված անձինք վիճաբանում և միմյանց էին հարվածում: Դրանից հետո արդեն մոտեցել է տղաներին, որի ժամանակ լսել է որ Գնորգ Բաբայանը և այլ անձինք խոսում են դեպքի վերաբերյալ, մասնավորապես լսել է որ Գևորգը ասում էր որ դեպքից առաջ գտնվել է նույն դեպքի վայրում, որտեղ նկատել է անծանոթ մեքենա և անծանոթ մարդիք, մոտեցել է վերջիններիս, ասել է, թե ինչով կարող է օգնել, որնքեր լավ կերպով չեն պատասխանել, ասել են դու ինչով կարող ես մեզ օգնել, որից հետո Գևորգին նրանցից մեկը ասել է «չես ճանաչում ինձ, Միքո է անունս Նուբարաշենից եմ», որին Գևորգը պատասխանել է «ինչի պիտի ճանաչեմ», այնուհետև նշված անձիք ասել են «ինչով կարաս դու մեզ օգնես», որից հետո արդեն այդ վատ խոսալու հետ կապված սկսել է այդ վիճաբանությունը, որին եկել միացել էին նաև արդեն Գևորգի ընկերները: Հայտնոել է, որ այտեղ գտնվում էին մի շարք անձինք, որոնց մեջ էր նաև Սլավիկը, Գևորգը բնականաբար, և Նուբարաշենից մի շարք անձինք, որոնց այդ պահին հստակ չի ֆիքսել, քանի որ շատ էին: Հայտնել է, որ ես այդքանը լսել է երբ իջել է բակ, իսկ երբ իջել է ինչպես արդեն նշել է վիճաբանությունը ավարտվել էր, իսկ Տոյոտա Կոռոլա ավտոմեքենան իր իջնելուն պես հեռացել է, իսկ ինքը որևէ վիճաբանության չի մասնակցել, այլ իջել է բակ որպեսզի հանդարտեցնեմ Գևորգին ու մյուսներին որ չվիճաբանեն և չհայհոյեն: Դրանից հետո արդեն երբ Գևորգ Բաբայանը բոլորին պատմել է թե ինչ պատճառով է այդ ծեծկոտուքը սկսել, բոլորը կամաց կամաց հեռացան և գնացին իրենց գործերով, ինքը նույնպես գնացի տուն և քնեց:
Այնուհետև դրանից հետո մի քանի անգամ տարբեր օրերի ինքը Գևորգին երբ գործից գալիս էր և տեսնում էր իրենց բակում, հարցնում էր թե ինչ եղավ այդ թեմաները, հայցնում էր թե ամեն ինչ ավարտվել է թե ոչ, իսկ Գևորգը պատասխանում էր որ «սաղ նորմալ է, խոսացել ենք ամեն ինչ տեղնա», բայց իր ասելու տոնից և ձևից ինքը հասկանում էր որ այդքան այդպես չի և ամեն ինչ այնպես չէ որ ավարտվել է, սակայն չէր խորանում և այլ հարցեր չէր տալիս: Դրանից հետո ինչպես արդեն նշել է իմ նախկին ցուցմունքով' 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին երեկոյան ժամի գտնվում էր Նուբարաշեն վարչական շրջանում, երբ զանգահարել է ընկերոջը՝ Նարեկ Մելիքյանին, հարցրել է թե ուր են, ասել է, որ իրենց ընկեր Միքայելի հետ՝ ում ազգանունը չգիտի, գալիս են Նուբարաշեն, ինքը ասել է որ գնան իրենց շենքի բակ՝ 11-րդ փողոցի 15-րդ շենքի տակ, ինքը նույնպես գնա կանգնեն զրուցեն միմյանց հետ և գնան տուն: Հայտնել է, որ իր կողմից շահագործված Օպել մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել է նշված 15-րդ շենքի բակ, մեքենան կայանել է մի քանի մետր դեպի վերև, իջել է և մոտեցել տղաներին, այնտեղ էին արդեն գտնվում իր ընկերներ՝ Նարեկը, Միքայելը, այնտեղ էր նաև Սյավիկը և Գևորգը: Հայտնել է, որ իրենք այդ վայրում մշտապես հավաքվում և կանգնում են: Իրենք գնացել են հիշյալ շենքի բակ, կանգնել և զրուցել են մոտ 5-10 րոպե, և արդեն 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 00:15-ի սահմաններում իրենց դիմաց եկավ կանգնեց մի սև գույնի մեքենա, սև ապակիներով, որի համարանիշները և մոդելը չի ֆիքսել, և անսպասելի նկատել է որ լսվեց բարձր ձայն մեքենայի միջից և մեքենայի վարորդի կողքի հետևի նստատեղում նստած անձը պատուհանը իջացրեց հանեց ատրճանակը և սկսեց կրակոցներ արձակել իրենց ուղղությամբ: Դրանից հետո իրենք միանգամից փախել են տարբեր ուղություններով, իսկ այդ մեքենան մի քանի կրակոց արձակելուց հետո արագ հեռացել է: Այնուհետև նկատել են որ Սլավիկի ոտքը վիրավոր է, և նստացրել է իր կողմից շահագործվող Օպել մակնիշի ավտոմեքենան, տարել է իր կնոջ հոր նշված մեքենան թողել է իրենց տանը, քանի որ շուտվանից պետք է այն թողած լիներ, և Սլավիկին տեղափոխել է իրենց մյուս ընկերոջ' Հոսոյի մեքենայի մեջ, ով պատահաբար անցնում էր այդտեղով, որից հետո մոտ 10 հոգով' ինքը, Գևորգը, Սլավիկը, Նարեկը, Միքայելը և այլ անձինք ում չի հիշում, գնացել են Նուբարաշենի գերեզմանների մոտ, քանի որ այնտեղ հանգիստ էր, և հասկանան մտածեն թե ինչ պետք է անեն Սլավիկի ոտքը բուժելու համար: Այնուհետև երբ գտնվում էին գերեզմանների մոտ, իր ընկեր Գևորգ Բաբայանը ասաց, որ «պռասպեկտցիք եկան խփին կրակին ու ստացան», բացի այդ ասաց նաև որ կրակողը Նուբարաշենցի Միքոյի բարեկամ «Լյովն էր»: Այդ պահին իրենք դրան այնքան էլ ուշադրություն չեն դարձրել, քանի որ մտածում էին ոնց օգնենք Սլավիկին: Դրանից հետո արդեն բոլորով մտածեցին և եկան այն եզրահանգման որ Սլավիկին տանենք Նուբարաշենում ապրող մի բժշկուհու մոտ, որի անունը հստակ չգիտի, որպեսզի նայի Սավիկին, երբ տարան այդ բժշկուհու մոտ, վերջինս նայեց Սյավիկի ուտքը, ասաց հստակ բան չի կարող ասել և անել, և հարցրեց թե ինչ զենքով և ինչ չափի զենքով են կրակել Սլավիկի ոտքին, իրենք պատասխանել են, որ հստակ չգիտեն, որից հետո ինքը և իրենց Նուբարաշենցի ընկեր Արթուրը միասին գնացին դեպքի վայր, ման եկան գտան մեկ հատ պարկուճ, այն վերցրին տարան բժշկուհու մոտ, ցույց տվեցին իրեն, վերջինս նայեց և ասաց որ հնարավոր է լուրջ լինի վնասվածքը ավելի լավ է տանեն հիվանդանոց, որից հետո արդեն Սլավիկը կապվեց իր հոր հետ, ով եկավ և միասին գնացին հիվանդանոց: Հայտնել է, որ ինքը և Արթուրը դեպքի վայրից վերցրել են մեկ պարկուճ՝ դա էլ այն նպատակով որ բերեն և ցույց տան բժշկուհուն, որ իրենց ասի թե ինչ պետք է անեն և ասի թե այդ զենքից լուրջ վնասվածք կարող է առաջանալ թե ոչ, եթե նման հանգամանք չլիներ ապա հաստատապես ինքը չէր գնա և պարկուճ չէր վերցնի, իսկ դրանից հետո այդ պարկուճը նույնիսկ չգիտի թե ում մոտ է մնացել, քանի որ դա իրեն չէր հետաքրքրում։
Բացի այդ, Արթուր Մանուկյանը տուժողի դատավարական կարգավիճակով ցուցմունք է տվել այն մասին, որ պնդում է նախկինում տրված ցուցմունքը և ավելացնելու որևէ բան չունի։
Բացի այդ, հրապարակվեց Արթուր Մանուկյանի և Գևորգ Բաբայանի միջև կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությունը, մասնավորապես․
«Հարց տուժող Արթուր Մանուկյանին- Առաջարկում եմ հայտնել ինչ է տեղի ունեցել 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին և դրանից մոտ 1 ամիս առաջ և ինչ առնչություն ունի Ձեզ հետ առերեսվողը դրա հետ:
Պատասխան- Հայտնում եմ, որ 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին գնացի մեր Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոց 15-րդ շենքի դիմաց, որտեղ էին գտնվում Գևորը, Սլավը, Նարեկը Միքոն, կանգնած խոսում էինք երբ եկավ կանգնեց մի մեքենա, մեքենայի միջից կրակոցներ ուղղվեց դեպի մեր կողմ, որից հետո նստեցինը մեքենաները և փախանք: Ինչ վերաբերվում է դրանից մոտ 1 ամիս առաջվան ես գտնվում էի մեր տանը, նույն շենքի 39 բնակարանում, երբ գոոգոոցներ լսեցի, ասացի իջնեմ բակ տեսնեմ ովքեր են, և արդեն նկատեցի որ մարդ չկա:
Հարց Արթուր Մանուկյանին- Նախաքննության ընթացքում Դուք նախկին ցուցմունքով նշել եք որ 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին տեղի ունեցած կրակոցներից հետո մոտ 10 հոգով' Դուք, Գևորգը, Սլավիկը, Նարեկը, Միքայելը և այլ անձինք ում չեք հիշել, գնացել եք Նուբարաշենի գերեզմանների մոտ, քանի որ այնտեղ հանգիստ է եղել, և հասկանաք մտածեք թե ինչ պետք է անեք Սլավիկի ոտքը բուժելու համար: Այնուհետև երբ գտնվել եք գերեզմանների մոտ, Ձեր ընկեր Գևորգ Բաբայանը ասել է, որ «պռասպեկտցիք եկան խփին կրակին ու ստացան», բացի այդ ասել է նաև որ «կրակողը Նուբարաշենցի Միքոյի բարեկամ Լյովն էր»: Այդ պահին դրան այնքան էլ ուշադրությունը չեք դարձրել, քանի որ մտածել եք ոնց օգնեք Սլավիկին: Դրանից հետո արդեն բոլորով մտածել եք և եկել եք այն եզրահանգման որ Սլավիկին տանեք Նուբարաշենում ապրող մի բժշկուհու մոտ, որի անունը հստակ չգիտեք, որպեսզի նայի Սլավիկին, երբ տարել եք այդ բժշկուհու մոտ, վերջինս նայել է Սլավիկի ոտքը, ասել է հստակ բան չի կարող ասել և անել, և հարցրել է թե ինչ զենքով և ինչ չափի զենքով են կրակել Սլավիկի ոտքին, Դուք պատասխանել եք, որ հստակ չգիտեք, որից հետո Դուք և Ձեր Նուբարաշենցի ընկեր Արթուրը միասին գնացել եք դեպքի վայր, ման եք եկել գտել մեկ հատ պարկուճ, այն վերցրել եք տարել բժշկուհու մոտ, ցույց տվել իրեն, վերջինս նայել և ասել է որ հնարավոր է լուրջ լինի վնասվածքը ավելի լավ է տանենք հիվանդանոց, որից հետո արդեն Սլավիկը կատվե է իր հոր հետ, ով եկել և միասին գնացել եք հիվանդանոց:
Բացի այդ նշել եք որ նշված դեպքից մոտ 1 ամիս առաջ երեկոյան ժամի գտնվել ձեր տանը, երբ փողոցից' այսինքն Նուբարաշեն 11 փողոցի 15 շենքի հետնամադից սել եք բարձր ձայներ, որից հետո դուրս եք եկել պատշգամբ, և նկատել որ Ձեր ընկեր գնորգ Բաբայանը մի խումբ այլ անձանց հետ բարձր հայհոյում էին և ինչպես Գևորգը այնպես էլ իր հետ գտնված անձինք անկանոն հարվածներ էին հասցնում կրկին մի Խումբ անձանց, նշել եք նաև, որ հարվածներ անկանոն էին, և նկատել եք որ ինչպես գևորգն ու իր հետ գտնված անձիք են հարվածում, այնպես էլ իրենց են հարվածում, դրանից հետո անմիջապես իջել եք բակ, որպեսզի հանդարտեցնեք քանի որ Ձեր պատուհանի տակ էին, և բարձր հայհոյայում էին և ծեծկուտուք էր: Երբ իջել եք բակ, այդ պահին նկատել եք որ մի սև գույնի Տոյոտա Կոռոլա մակնիշի ավտոմեքենա, իրի համարները չեք Ֆիքսել, արագ կերպով դուրս է եկել բակի կողային հատվածից և ընթացել դեպի փողոցով վերև, որի ժամանակ նաև նկատել եք, որ հավաքվածներից մի անձ, ում չեք ֆիքսել, ոտքով հարվածել է այդ մեքենային, իսկ այդ ավտոմեքենան արագ հեռացել է, Դուք այդ պահին միանգամից հասկացել եք որ դա ախ մեքենան և այն անձինք են ում հետ Գևորգ Բաբայանը և իր հետ գտնված անձինք վիճաբանում և միմյանց էին հարվածում: Դրանից հետո արդեն մոտեցել եք տղաներին, որի ժամանակ սել եք որ Գնորգ Բաբայանը և այլ անձինք խոսում են դեպքի վերաբերյալ, մասնավորապես լսել եք որ Գևորգը ասել է որ դեպքից ատաջ գտկվել է նույն դեպքի վայրում, որտեղ նկատել է անծանոթ մեքենա և անծանոթ մարդիք, մոտեցել է վերջիններիս, ասել է, թե ինչ ով կարող է օգնել, ովքեր լավ կերպով չեն պատասխանել, ասել են դու ինչ ով կարող ես մեզ օգնել, որից հետո Գևորգին նրանցից մեկը ասել է «չես ճանաչում ինձ, Միքո է անունս Նուբարաշենից եմ», որին Գևորգը պատասխանել է «ինչի պիտի ճանաչեմ», այնուհետև նշված անձիք ասել են «ինչով կարաս դու մեզ օգնես», որից հետո արդեն այդ վատ խոսալու կապված սկսել է այդ վիճաբանությունը, որին եկել միացել են նաև արդեն Գևորգի ընկերները: Հայտնել եք, որ այնտեղ գտնվել են մի շարք անձինք, որոնց մեջ է եղել նաև Սլավիկը, Գևորգը բնականաբար, և Նուբարաշենից մի շարք անձինք, որոնց այդ պահին հստակ չեք ֆիքսել, քանի որ շատ էին: Հայտնել եք, որ այդքանն եք լսել երբ իջել եք բակ, իսկ լերը իջել եք ինչպես արդեն նշել եք վիճաբանությունը ավարտվել է, իսկ Տոյոտա կորոլա ավտոմեքենան իր իջնելուն պես հեռացել է, իսկ ինքը որևէ վիճաբանության չի մասնակցել, այլ իջել է բակ որպեսզի հանդարտեցնի Գևորին ու մյուներին որ չվիճաբանեն և չհայհոյեն: Դրանից հետո արդեն երբ Գևորգ Բաբայանը բոլորին պատմել է թե ինչ պատճառով է այդ ծեծկոտուքը սկսել, բոլորը կամաց կամաց հեռացել են և գնացել իրենց գործերով, Դուք նույնպես գնացել եք տուն և քնել: Այնուհետև դրանից հետո մի քանի անգամ տարբեր օրերի Գևորգին երբ գործից գալուց տեսել են Ձեր բակում, հարցրել եք թե ինչ եղավ այդ թեմաները, հարցրել եք թե ամեն ինչ ավարտվել է թե ոչ, իսկ Գևորգը պատասխանել է որ «սաղ նորմալ է, խոսացել ենք ամեն ինչ տեղնա», բայց իր ասելու տոնից և ձևից Դուք հասկացել եք որ այդքան էլ այդպես չի և ամեն ինչ այնպես չէ որ ավարտվել է, սակայն չեք խորացել և այլ հայցեր տվել, մինչդեռ ներկայումս տրված ցուցմունքով այլ տեղեկություն եք հայտնում և նշվածը չեմ հայտնում, ինչ կասեք:
Պատասխան- Հայտնում եմ, որ ինչ վերաբերվում է գերեզմանների հետ կապված հարցին, ապա նշեմ, որ դեպքից հետո վերհիշել եմ, որ գերեզմանվերում եղել են մի չարք անձինք, նաև ես, սակայն Գևորգ Բաբայանը գերեզմաններում չի եղել, իսկ ինչ վերաբերվում է այն արտահայտությանը որ պոասպեկցիք եկան ստացան, կրակողն էլ Նուբարաշենցի Միքայեյի բարեկամ Լյովն էր, ես նման արտահայտություն իրականում թել եմ, բայց թե ում կող մից հս տակ չեմ կա րող ա սել, այն ժամանակ վախեցած եմ եղել, խառնված եմ եղել, և նման տեղեկություն եմ հայտնել, իմ հիշելով Գևորգը գերեզմաններում չի եղել, իսկ այդ արտահայտությունը չգիտեմ թե ով է արել: Ինչ վերաբերվում է դրանից մոտ մեկ ամիս առաջ տեղի ունեցած դեպքին, ապա նշեմ, որ երբ գտնվում էի տանը և լսեցի բարձր ձայներ, հայհոյանքներ, մտածեցի իջնեն բակ հանդարտեցնեմ, և երբ իջա բակ այդ պահին նկատեցի որ արագ կերպով նշված վայրից հեռանում է Տոյոտա Կոռոլա մակնիշի ավտոմքենա, հասկացա որ այդ մեքենայի հետ կապված եղել վեճը, սակայն այդ ժամանակ նշված վայրում գտնվում էին ձայների վրա հավաքված մարդիք, սակայն վիճաբանության մասնակիցներ չեմ տեսել: Ինչ վերաբերվում է վիճաբանության մասնակիցներին, ապա երբ իջա բակ, այնտեղ չեմ տեսել ոչ Գևորգ Բաբայանին և ոչ էլ Սլավիկին, իսկ այն ժամամակ կման տեղեկություն եմ հայտնել, քանի որ եղել եմ վախեցած, մտածել եմ որ կարող է իրանք եղած լինեն, քանի որ իրենց բակն է, սակայն ինչպես հիմա նշում է իրենց այդտեղ չեմ տեսել, իսկ դրանից առաջ տեղի ունեցած խոսակցություններին ապա նման խոսակցություն չի երել, Գևորգը այդտեղ չի եղել և հետևաբար ինքը որևէ բան չէր կարորո պատմել, այդ ամենը իմ ենթադրությունն է եղել:
Հարց տուժող Արթուր Մանուկյանին- Եվս մեկ անգամ հայտնեք, Դուք պեդում եք նախաքննության ընթացքում Ձեր տված ցուցմունքը, թե առերես հարցաքննության ընթացքում տված Ձեր ցուցմունքը, և եթե պնդում եք առերես հարցաքննոթյան ընացքում տված Ձեր ցուցմունքը, ապա նշեք, հնարավոր է որևէ մեկը Ձեզ ինչ որ բան է ուղորդել, սովորեցրել, վախեցրել, կամ կաշկանդված եք ինչ որ հանգամանքից թե ոչ։
Պատասխան- Հայտնում եմ, որ ես պնդում եմ իմ առերես հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, նախկինում չեմ խաբել, այլ ենթադրել եմ, իսկ ինձ որևէ մեկը չի ուղղորդել չի սովորեցրել և ես կաշկանդված չեմ որևէ բանիվ, հիմա ասում եմ իրականությունը:»
Բացի այդ, Արթուր Մանուկյանը տուժողի դատավարական կարգավիճակով լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ պնդում է այն ինչ ասել է առերես հարցաքննության ժամանակ, ինչ վերաբերվում է նախկին ցուցմունքին, ապա ինչպես նշել է այդ ժամանակ խառնված է եղել, այդ ամենից վախեցած, շփոթված, շոկի մեջ, ենթադրությունները հայտնել է: Դեպքից հետո արդեն երբ վիճակը կարգավորվել է վերհիշել է, որ գերեզմաններում եղել են մի շարք անձինք, նաև ինքը, սակայն Գևորգ Բաբայանը գերեզմաններում չի եղել, իսկ ինչ վերաբերվում է այն արտահայտությանը որ պռասպեկցիք եկան ստացան, կրակողն էլ Նուբարաշենցի Միքայելի բարեկամ Լյովն էր, ինքը նման արտահայտություն իրականում լսել է, բայց թե ում կողմից հստակ չի կարող ասել, քանի որ ուշադրությունը ավելի ուղղաված էր Սլավիկին: Ինչ վերաբերվում է դրանից մոտ մեկ ամիս առաջ տեղի ունեցած դեպքին, ապա նշել է, որ երբ գտնվում էր տանը և լսել է բարձր ձայներ, հայհոյանքներ, մտածել է իջնի բակ հանդարտեցնի, և երբ իջել է բակ այդ պահին նկատել է որ արագ կերպով նշված վայրից հեռանում է Տոյոտա Կոռոլա մակնիշի ավտոմքենա, հասկացել է որ այդ մեքենայի հետ է կապված եղել վեճը, սակայն այդ ժամանակ նշված վայրում գտնվում էին ձայների վրա հավաքված մարդիք, սակայն վիճաբանության մասնակիցներ չի տեսել: Ինչ վերաբերվում է վիճաբանության մասնակիցներին, ապա երբ իջել է բակ, այնտեղ չի տեսել ոչ Գևորգ Բաբայանին և ոչ էլ Սլավիկին, իսկ այն ժամանակ նման տեղեկություն է հայտնել, քանի որ եղել է վախեցած, մտածել է որ կարող է իրանք եղած լինեն, քանի որ իրենց բակն է և իրենք հաճախակի են այդտեղ հավաքվում, սակայն ինչպես հիմա նշում է իրենց այդտեղ չի տեսել, բացի այդ Գևորգը իրեն որևէ բան չի պատմել, կապված այդ վեճի նախորդող խոսակցության հետ' որը կապված է ինչպես նշում է նուբարաշենցի Միքոյի հետ, ման խոսակցություն չի եղել, դա կրկին իր ենթադրությունն է եղել, Գևորգը այդտեղ չի եղել հետևաբար իրեն որևէ բան չէր կարող պատմել:
(հատոր 1-ին գ․թ․ 63-66, 168-172, հատոր 2-րդ գ․թ․ 109-110, 210-214, 217-220, դատական նիստի արձանագրություն)
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պատասխանելով նախաքննական և դատարանում տված ցուցմունքների միջև առկա հակասությունների վերաբերյալ հարցերին տուժողը հայտնեց, որ հակասությունները կապված են տևական ժամանակ անցնելու հետ, քննիչի մոտ հայտնել է իրականությունը։ Երբ իրեն բերման են ենթարկել ինքը վախեցած է եղել և նախաքննության ժամանակ տրված ցուցմունքներում առկա հակասությունների պատճառը այդ է եղել
(դատական նիստի արձանագրություն)
Տուժող՝ Սլավիկ Հրայրի Հովսեփյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ դեպքի օրը ինքը գնացել էր Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 15-րդ շենքի մոտի բանկոմատից գումար հանելու, սկզբում մենակ է եղել հետո տղաները հավաքվել են։ Կոնկրետ դեպքի պահին ինքը ոչինչ չի տեսել, չի էլ հասկացել որ կրակոցներ են, որովհետև զենք էլ չի տեսել, միայն ձայներ է լսել ու այդ ձայներից հետո նկատել է մուգ գույնի մեքենա։ Վնասվածքը ստանալու պահին ցավ չի զգացել ուղակի ոտքի վրա ինչ-որ բան է նկատել, սակայն փորձել է ոտքով տուն գնալ ու այդ պահին զգացել է, որ չի կարողանում քայլել, զանգահարել է հորը և գնացել են հիվանդանոց։ Չի հիշում, թե այդ ձայները քանի անգամ լսվեցին, մեքենայի մակնիշը չի տեսել, այդ մեքենան կրակոցների հետ կապ չուներ, ուղակի այդ պահին անցնում էր։ Հայտնեց, որ ինքը գերեզմաններում չի եղել և ոչ մի խոսակցություն չի լսել, ոչ մի բժշկուհու մոտ չի գնացել, փորձել է կարճ ճանապարհով տուն գնալ, սակայն հասկանալով որ չի կարողանում զանգահարել է հորը։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Տուժող՝ Նարեկ Հարությունի Մելիքյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ Միքայել Բադալյանի հետ հանդիպել է սուրճ խմելու նպատակով հետո տղաներն են հավաքվել իրենց բակի, իրենք կանգնած են եղել երբ դեպքը պատահել է։ Իրենք կանգնած են եղել երբ մի մեքենա է կանգնել ու դրա մեջից կրակոցներ են հնչել ու այդ պահին բոլորը փախել են տարբեր ուղղություններով։ Դեպքը տեղի է ունեցել Նուբարաշեն 11-րդ փողոցում գիշերը ժամը 12։00-ի սահմաններում, կոնկրետ ամսաթիվը չի հիշում, կրակոցների թիվը ևս չի հիշում։ Դեպքից հետո ինքը գնացել է գերեզմաններ, այնտեղ շատ մարդիկ են եղել հստակ չի կարող հիշել ովքեր էին, նպատակը այնտեղ հավաքվելու եղել է այն, որ քննարկեն դեպքը։ Ինքը «պռասպեկտցիք եկան խփեցին» արտահայտություն չի լսել։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Տուժող՝ Միքայել Արամայիսի Բադալյանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ դեպքի պահին ինքը մեջքով է կանգնած եղել և ոչինչ չի տեսել, չի պատկերացրել, որ կրակոցների ձայներ են, ուղակի նկատել է որ տղաները փախնում են տարբեր ուղղություններով ինքն էլ է փախել։ Դեպքը տեղի է ունեցել Նուբարաշենում մոտ երկու տարի առաջ։ Ինքը ճանաչում է միայն Նարեկ Մելիքյանին։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Տուժող՝ Գևորգ Մուշեղի Բաբայանը դատաքննության ընթացքում հարցերին ի պատասխան հայտնեց, որ իրենց բակում ընկերներով հավաքված են եղել, երբ մի մեքենա է մոտեցել և դրա մեջից կրակոց է հնչել, որից իրենք հանկարծակիի են եկել։ Դեպքը տեղի է ունեցել գիշերվա ժամի, Նուբարաշենի 11-րդ փողոցում, հավաքվածների մեջ են եղել տուժողները, նրանցից բացի այլ մարդ չի եղել։ Կրակոցները հնչել են մեքենայի մեջից, որի մակնիշը չի հիշում։ Մեքենայի մեջ ոչ ոքի դեմքը չի տեսել, քանի որ մութ է եղել և ապակին մի փոքր է իջեցրած եղել։ Կրակոցների թիվը չի հիշում։ Կրակոցների արդյունքնում վնասվել էր Սալվիկի ոտքը։ Ինքը չի ասել, որ «պռասպեկտցիք եկան ստացան, կրակողն էլ Նուբարաշենցի Միքայելի բարեկամ Լյովն էր» նման արտահայտություն չի արել, ինքը գերեզմաններում ևս չի եղել։ Դեպքից առաջ ինքը որևէ մեկի հետ խնդիրներ չի ունեցել, հատկապես Լևոն անունով անձի։
(դատական նիստի արձանագրություն)
Մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանը ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից՝ ինչպես նախաքննության այնպես էլ դատաքննության ժամանակ, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց:
(դատական նիստի արձանագրություն)
Մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանը ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի համաձայն հրապարակվեց մեղադրյալի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ իրեն ներկայացված մեղադրանքը պարզ է և հասկանալի, այն չի ընդունել, քանի որ ինքը որևէ մեկին չի օժանդակել հանցագործություն կատարելու մեջ։ Դեպքի օրը ինքը տաքսի ծառայություններ է մատուցել, և կրակոցը տեղի է ունեցել իր Մերսեդես Բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայից, սակայն ինքը որևէ մեկին չի օժանդակել։ Հայտնել է, որ օգտվելով իր լռելու իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
(հատոր 4-րդ գ․թ․ 7-8, 67-68, դատական նիստի արձանագրություն)

3.Դատարանի իրավական և փաստական վերլուծությունները.

Հետազոտելով սույն գործով ձեռք բերված ապացույցներն ու փաստաթղթերը, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝
«4. Մեղադրական վերդիկտը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատաքննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա, հանգում է մեղադրյալի մեղավորության մասին հետևության»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի համաձայն՝
«4. Դատավճիռը հիմնավոր է, եթե՝
1) դատարանի հետևությունները հիմնված են միայն հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա.
2) դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված համարված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
3) դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները պատշաճ պատճառաբանված են:
(...)
6. Արդարացման դատավճիռը կայացվում է արդարացման վերդիկտի հիման վրա:
Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ մեղադրյալի անմեղությունն այն փաստական հանգամանքներով, որոնք դրվել են մեղադրանքի հիմքում:»:
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ է պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Անդրադառնալով «ապացույցների բավարարությունը» որոշելու չափանիշներին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման մեջ արձանագրել, որ այդպիսիք են.
1)անմեղության կանխավարկածը,
2)վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3)դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն՝ որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը: Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Այլ խոսքով՝ քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրագրող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև՝ դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները:
Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ շեշտել է. «(…) ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը): Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով որոշման մեջ (տե՛ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը):
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ (տե՛ս, ի թիվս այլոց, Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, գանգատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, գանգատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ):
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին՝ ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ «(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: (…)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Այսպիսով, «ներքին համոզմունքը» սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է: Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ): Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ):
Ելնելով այն հանգամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զգացմունքներից: Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա: Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա:
Ներքին համոզմունքի՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են գնահատման:
Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքները, գործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն: Այլ խոսքով՝ ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և գործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների միջև կապը: Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի գործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին:
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ՝ փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ՝ վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ՝ բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա:
Ապացույցների գնահատման արդյունքում ձևավորված ներքին համոզմունքն իրավական նշանակություն է ստանում և օբյեկտիվացվում ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս՝ դատավարական որոշումների հիմնավորման և պատճառաբանման չափանիշի միջոցով (սույն չափանիշի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների մասին տե՛ս նաև Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 18-րդ կետը): Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը ենթադրում է ապացույցները բարեխիղճ վերլուծության ենթարկելու պարտականություն:
Վերջին դիրքորոշումը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 3-րդ կետից՝ «4. Դատավճիռը հիմնավոր է, եթե՝ 3) դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները պատշաճ պատճառաբանված են»:
Դատական ակտի պատճառաբանվածության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ֆ.Գալստյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) Դատական ակտի պատճառաբանվածությունը կոչված է պարզաբանելու, թե ինչու է դատարանը եկել այս կամ այն հետևության, որ իրավանորմերով է ղեկավարվել նման որոշում կայացնելիս և միևնույն ժամանակ հնարավորություն է ստեղծում վերադաս դատարանի կողմից դատական ակտի օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման համար:
(…) Պատճառաբանված որոշման բացակայությունն արդեն իսկ օբյեկտիվորեն սահմանափակում է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը` լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը և կայացնելու արդարացի որոշում, հետևաբար դատական ակտի չպատճառաբանված լինելը հանգեցնում է քրեական դատավարության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի` ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադատավարական օրենքով երաշխավորված արդար դատական քննության իրավունքի խախտման:
(…) Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն իր մի շարք որոշումներում՝ ներպետական դատարանների կողմից կայացված որոշումների չպատճառաբանվածությունը կամ ոչ բավարար պատճառաբանվածությունը դիտել [է] «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված` անձի արդար դատական քննության իրավունքի խախտում (տե՛ս Սալովն ընդդեմ Ուկրաինայի (Salov v. Սkraine) 06.09.2005 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 65518/01, Բոլդեան ընդդեմ Ռումինիայի (Boldea v. Romania) 15.02.2007 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 19997/02, Գրադինարն ընդդեմ Մոլդովայի (Gradinar v. Moldova) 08.04.2008 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 7170/02)» (տե՛ս Ֆրունզիկ Գալստյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշման 18-20-րդ կետերը):
Վերահաստատելով Ֆ.Գալստյանի գործով որոշմամբ ձևավորած իրավական դիրքորոշումը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանը պարտավոր է իր դատական ակտում ամրագրել և թույլատրելիության, վերաբերելիության ու արժանահավատության տեսանկյունից գնահատման ենթարկել այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև նշել այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները: Հակառակ դեպքում ապացույցների գնահատումը, դրա արդյունքում դատարանի համապատասխան ներքին համոզմունքի ձևավորումը կկրեն սուբյեկտիվ բնույթ, կհանգեցնեն կամայականության և անձի արդար դատաքննության իրավունքի խախտման՝ սահմանափակելով նաև դատական ակտի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը ստուգելու վերադաս դատարանի հնարավորությունը:
Գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը նաև արձանագրել է. «Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով (…):
Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդ կետը):
Այսպիսով, քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
Թեև ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումները արտահայտել է 1998 թվականի հուլիսի 01-ին ընդունված քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումների համատեքստում, սակայն Դատարանն արձանագրում է, որ այն վերաբերելի մասով կիրառելի է նաև 2022 թվականի հուլիսի 01-ից գործող քրեական դատավարության օրենսգրքի պայմաններում:
Դատարանը հիմք ընդունելով վերևում մեջբերած ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները, անհրաժեշտ է համարում առավել հանգամանորեն անդրադառնալ «չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու» կանոնի էության պարզաբանմանը:
Դատարանի գնահատմամբ, չփարատված կասկածները հասկացությունը վերաբերում է ինչպես մեղադրանքի ողջ ծավալին, այնպես էլ մեղադրանքի առանձին դրվագներին, մեղքի ձևին, հանցագործությանը անձի մասնակցության աստիճանին և բնույթին, պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներին, առանձին վերցրած ապացույցներին:
Դատարանն արձանագրում է, որ իրավական հետևանք կարող է ունենալ ոչ թե յուրաքանչյուր կասկած, այլ միայն չփարատված կասկածները: Կասկածները համարվում են չփարատված, եթե դրանք շարունակում են մնալ, երբ քրեական գործի բոլոր հանգամանքները հետազոտվում են լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քրեադատավարական ապացուցման բոլոր միջոցներով: Կասկածները հօգուտ մեղադրյալին մեկնաբանելը նշանակում է, որ հանցագործության դեպքի, դրանում մեղադրյալի մասնակցության, մեղադրյալին մերկացնող, նրա պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները ապացուցող փաստերը ճանաչվում են գոյություն չունեցող և հակառակը, մեղադրյալի մեղավորությունը կասկածի տակ դնող, նրան արդարացնող կամ մեղմացնող հանգամանքները ճանաչվում են հաստատված, եթե դրանց գոյությունը արժանահավատորեն չեն հերքված: Այսպիսով, չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու կանոնը ենթադրում է դատարանի մոտ հանցագործության դեպքի, դրանում մեղադրյալի մասնակցության աստիճանի, բնույթի, մեղավորության և այլ հարցերի հաստատված լինելու վերաբերյալ անվստահության վիճակ, որը հիմնված է հիմնավորված և պատճառաբանված դատական ակտ կայացնելու համար անհրաժեշտ ապացուցողական տեղեկատվության պակասի վրա: Այս իմաստով կասկածը անվստահության այն վիճակն է, որը ապացույցը գնահատող սուբյեկտի մոտ պետք է առաջանա այն բանի արդյունքում, որ փաստի վերաբերյալ անվերապահ հետևությունը չի բխում ապացույցների հետազոտությունից:
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար: Անմեղության կանխավարկածը այս տեսանկյունից կարելի է համարել հաղթահարված, եթե ապացուցման առարկան կազմող հանգամանքները ապացուցված են անկասկած, այսինքն` այնպես ապացուցված, որ դրանց ճշտությունը խելամիտ մտորելու դեպքում չի կարող խելամիտ կասկածներ առաջացնել առկա ապացույցների բավարարությամբ հաստատված ճանաչելու դեպքում: Հակառակ դեպքում, եթե այդ հանգամանքները ապացուցված չեն անկասկած, անվերապահորեն, ապա չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալին մեկնաբանելու կանոնի կիրառմամբ պետք է ապացուցված համարել հակառակը: Եթե ողջամիտ օբյեկտիվ դիտորդի տեսանկյունից գործում առկա ապացույցները բավարար են անձի մեղավորության վերաբերյալ միանշանակ հետևություն անելու համար, ապա մեղադրանքը համարվում է ապացուցված:
Ընդհանրացնելով մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` Դատարանը փաստում է, որ հանցագործության համար դատապարտումը չի կարող պայմանավորված լինել անձի հավանական մեղավորության վերաբերյալ հետևություններով կամ ենթադրություններով, այլ պետք է բխի նրա կողմից տվյալ արարքը կատարելու հարցում Դատարանի համոզմունքից: Միաժամանակ, Դատարանի համոզմունքը չի կարող կամայական և սուբյեկտիվ լինել. այն պետք է ձևավորվի պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ հետազոտման և գնահատման արդյունքում: Ավելին՝ մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: Կասկածները համարվում են չփարատված, եթե դրանք շարունակում են մնալ, երբ քրեական գործի բոլոր հանգամանքները հետազոտվում են լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի, քրեադատավարական ապացուցման բոլոր միջոցներով: Կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելը նշանակում է, որ հանցագործության դեպքի, դրանում մեղադրյալի մասնակցության, մեղադրյալին մերկացնող, նրա պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներն ապացուցող փաստերը ճանաչվում են գոյություն չունեցող և հակառակը՝ մեղադրյալի մեղավորությունը կասկածի տակ դնող, նրան արդարացնող կամ մեղմացնող հանգամանքները ճանաչվում են հաստատված, եթե դրանց գոյությունն արժանահավատորեն հերքված չէ:
Դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալներ Լևոն Վարդանի Երիցյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արթուր Մհերի Արշակյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքներին և քրեական հակաիրավականությունն ապացուցված լինելու հարցին և պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ապացուցված չէ մեղադրյալներ Լևոն Վարդանի Երիցյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արթուր Մհերի Արշակյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով վերագրվող արարքը, այդ արարքը նրանց կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրանց մեղավորությունը այդ արարքի կատարման մեջ:
Անդրադառնալով սույն գործին և վերոգրյալ չափանիշների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հնարավոր չէ հետևություն անել մեղադրյալ` Լևոն Վարդանի Երիցյանի կողմից ապօրինի կերպով ռազմամթերք հանդիսացող՝ ակոսափող հրազենի 9մմ /9x18/ տրամաչափի 5 փամփուշտ և ինքնաշեն կամ ձևափոխված ակոսավոր ատրճանակ ձեռք բերելու և կրելու, ինչպես նաև Արթուր Մհերի Արշակյանի օժանդակությամբ, այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանության փորձ կատարելու, ինչպես նաև մեղադրյալ Արթուր Արշակյանի կողմից միջոց տրամադրելու եղականով Լևոն Երիցյանի կողմից այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանոթյան փորձ կատարելուն օժանդակելու մասին նրանց ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածության և օրինականության վերաբերյալ:
Դատարանի գնահատմամբ սույն գործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպեսզի դրանք ապահովեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով նախատեսված կոնկրետ հանցանքի, մասնավորապես՝ այդ հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի հատկանիշների ապացուցվածության վերաբերյալ Դատարանի հետևությունների արժանահավատությունը:
Այլ կերպ ասած՝ սույն գործով ապացույցների անհրաժեշտ և բավարար համակցություն ձեռք չի բերվել, որպեսզի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուրի հանցակազմի հատկանիշները կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք Դատարանը հաստատված համարի այն խորությամբ և աստիճանի, որ կասկած չմնա դրանց ապացուցվածության վերաբերյալ, ավելին՝ հանրային մեղադրողը, կրելով մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը, դատական քննության ժամանակ չի հերքել մեղադրյալներ Լևոն Երիցյանի և Արթուր Արշակյանի կողմից ի պաշտպանություն բերվող փաստարկները, իսկ Դատարանին ներկայացված ապացույցներով այդ հանգամանքների ապացուցվածությունը խիստ կասկած է հարուցում: Այսինքն՝ առկա է չփարատված կասկած մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանի կողմից ապօրինի կերպով ռազմամթերք հանդիսացող՝ ակոսափող հրազենի 9մմ /9x18/ տրամաչափի 5 փամփուշտ և ինքնաշեն կամ ձևափոխված ակոսավոր ատրճանակ ձեռք բերելու և կրելու, ինչպես նաև Արթուր Մհերի Արշակյանի օժանդակությամբ, այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանության փորձ կատարելու, ինչպես նաև մեղադրյալ Արթուր Արշակյանի կողմից միջոց տրամադրելու եղականով Լևոն Երիցյանի կողմից այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանոթյան փորձ կատարելուն օժանդակելու վերաբերյալ, որը պետք է մեկնաբանվի հօգուտ նրանց:
Դատարանի վերոգրյալ հետևությունները պայմանավորված են ներքոհիշյալ պատճառաբանություններով.
Համաձայն մեղադրական եզրակացության` մեղադրյալներ Լևոն Վարդանի Երիցյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արթուր Մհերի Արշակյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված ուղղակի ապացույցներն են՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին կազմված դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15-րդ հասցեի դիմացի հատվածը, որտեղից հայտնաբերվել է և վերցվել է թվով 5 պարկուճներ: Բացի այդ զննությամբ հայտնաբերվել և վերցվել է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15-րդ հասցեում գտնվող մսամթերքի խանութ սրահի տեսանկահարանող սարքը: 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին կազմված թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/1709/08/23 որոշման հիման վրա թվային խուզարկություն է կատարվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15-րդ հասցեում գտնվող մսամթերթի խանութի տեսանկարահանող սարքում, և քննությանը հետաքրքրություն ներկայացնող տեսագրությունները պատճենահանվել են այլ լազերային սկավառակների վրա: 2023 թվականի հոկտեմբերի 31-ին կազմված առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Էրեբունի բժշկական կենտրոնի բժիշկ-վնասվածքաբան՝ Բակուր Հովհաննեսի Հարությունյանը կամովին ներկայացրել է 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Սլավիկ Հովսեփյանի ձախ սրունքից հեռացված գնդակը: 2023 թվականի հոկտեմբերի 31-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մասնակցությամբ՝ Նարեկ Հարությունի Մելիքյանի զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության քննությանը հետաքրքրող հատվածները։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է A04_20231030001611 գրառմամբ ֆայլ, որը տեսանկարահանում է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի դիմացի հատվածը, որը ներառում է նաև դիմացի մայթեզրը։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ տեսագրության ձախ վերևի հատվածում առկա է տեսագրության սկսման օրը և ժամը՝ որն է 30-10-2023, 00։16։11։ Տեսագրության ժամը 00։17։06-ին նշված մսամթերթի խանութ սրահի դիմացի մայթին գալիս կանգնում է մի ԲՄՎ մակնիշի ավտոմեքենա, որտեղից իջնում են թվով 2 արական սեռի ներկայացուցիչներ, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ մեքենայի վարորդի դռնից իջած անձը՝ մի փոքր գեր, սև գույնի երկարաթև վերնաշապիկով, ջինսե տաբատով և չսափրված արական սեռի ներկայացուցիչը հանդիսանում է իր ընկեր՝ Սլավիկ Հովսեփյանը, նույն մեքենայի վարորդի կողքի դռնից իջած արական սեռի ներկայացուցիչը՝ մի փոքր երկար մազերով, կապույտ գույնի երկարաթև շապիկով, մուգ գույնի տաբատով անձը հանդիսանում է իր ընկեր՝ Գևորգ Բաբայանը, ովքեր մոտենում են իրենց դիմաց կանգնած Օպել մակնիշի ավտոմեքենային, նստում մեջը այնուհետև դուրս գալիս։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է A04_20231030001843 գրառմամբ ֆայլ, որը տեսանկարահանում է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի դիմացի հատվածը, որը ներառում է նաև դիմացի մայթեզրը։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ տեսագրության ձախ վերևի հատվածում առկա է տեսագրության սկսման օրը և ժամը՝ որն է 30-10-2023, 00։18։44։ Տեսագրության ժամը 00։18։55-ին նշված փողոցի կողմից գալիս է և նշված հասցեում՝ մսամթերքի խանութի դիմաց կանգնում է մի Հյունդաի Էլանտրա մակնիշի 07 WW 011 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, որից իջնում են երկու արական սեռի ներկայացուցիչներ, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ մեքենայի վարորդի դռնից իջած անձը՝ սև գույնի վերնաշապիկով և կապույտ գույնի ջինսե տաբատով անձը հանդիսանում է ինքը, իսկ վարորդի կողքի դռնից իջած անձը՝ կրկին մուգ գույնի վերնաշապիկով և ջինսե տաբատով անձը հանդիսանում է իր ընկեր Միքայել Բադալյանը, ովքեր մոտենում են դիմացի մայթ, և ըստ զննության մասնակցի հայտարարության բարևում են այնտեղ գտնվող Սլավիկ Հովսեփյանին և Գևորգ Բաբայանին և այդ պահին փողոցով անցնում է Մերսեդես Բենս մակնիշի ավտոմեքենա, որից հետո Սլավիկ Հովսեփյանը կրկին նստում է իրենց դիմաց կանգնած Օպել մակնիշի ավտոմեքենան և դուրս գալիս, և վերջիններս մոտենում և կանգնում են մայթեզրին, իսկ տեսագրության ժամը 00։19։30-ին իրենց է մոտենում մի արական սեռի ներկայացուցիչ՝ մուգ գույնի վերնաշապիկով, ջինսե տաբատով, մազերի հետևի մասը մի փոքր երկար, ով ըստ զննության մասնակցի հանդիսանում է Արթուր Մանուկյանը, ովքեր միասին կանգնում և զրուցում են մայթեզրին, իսկ տեսագրության ժամը 00։20։48-ին փողոցի վերևի հատվածից փողոցով գալիս է Մերսեդես բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, կանգնում տղաների կողքին, որից հետո մեքենայի վարորդի կողքի հետևի պատուհանից երևում է ատրճանակ, և կրակոցներ դեպի տղաների կողմ, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ կրակոցների ընթացքում Սլավիկ Հովսեփյանը մտնում է Սլավիկի մեքենայի դիմաց կանգնած Օպել մակնիշի ավտոմեքենայի կողային հատված և թաքնվում, իսկ ինքը, Միքայելը, Գևորգը և Արթուրը վազում են դեպի վերև և կորում տեսախցիկի տեսադաշտից։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ նշված ատրճանակով անկանոն կրակոցներ է արձակվում, իսկ վերջին կրակոցների ուղղությունը այն կողմ է, որի ուղղությամբ ըստ զննության մասնակցի հայտարարության՝ ինքը, Միքայելը, Արթուրը և Գևորգը վազում են։ Տեսագրության 00։20։56-ին նշված Մերսեդես Բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարում է դեպի փողոցի ներքև և անհետանում տեսախցիկի տեսադաշտից, իսկ այդ ընթացքում Սլավիկ Հովսեփյանը ոտքը կաղալով և վիրավոր դժվար քայլերով բարձրանում է դեպի տղաների ուղղությամբ, իսկ նշված մեքենայի հետևից փողոցով գնում է մի մուգ գույնի Օպել մակնիշի ավտոմեքենա: 2023 թվականի նոյեմբերի 2-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության քննությանը հետաքրքրող հատվածները։ 2023 թվականի նոյեմբերի 2-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մասնակցությամբ՝ Արթուր Արմենի Մանուկյանի զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության քննությանը հետաքրքրող հատվածները։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ կապի օպերատորների կողմից ստացված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Սլավիկ Հովսեփանի կողմից շահագործված՝ 098-71-16-68, Արթուր Մանուկյանի կողմից շահագործվող՝ 033-43-43-05, Միքայել Բադալյանի կողմից շահագործված՝ 098-83-06-49, Նարեկ Մելիքյանի կողմից շահագործվող՝ 094-71-99-10, Գևորգ Բաբայանի կողմից շահագործված՝ 077-42-72-80 բջջային հեռախոսահամարները 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին մեծամասամբ սպասարկվել են Yerevan, Nubarashen 15 ալեհավաք կայանի և Yerevan, Nubarashen district 11 str, 23/1 building ալեհավաք կայանների կողմից, ինչպես նաև սպասարկվել են Երևան քաղաքի Նուբարաշեն վարչական շրջանների այլ ալեհավաք կայանների կողմից: Զննության ընթացքում պարզվեց որ վերը նշված անձինք թե մուտքային և թե ելքային հեռախոսազանգեր չեն ունեցել Արամ Հովսեփյանի կողմից շահագործվող՝ 099-71-14-44, Արթուր Արշակյանի կողմից շահագործվող՝ 099-49-19-98, Արթուր Նիկոլյանի կողմից շահագործվող՝ 091-02-00-06, Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործվող՝ 093-51-04-67 բջջային հեռախոսահամարների հետ: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ 099-71-14-44 բջջային հեռախոսահամարը հաշվառված է Արամ Հովսեփյանի անվամբ: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ նշված հեռախոսահամարը 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 11:52:05-ին, 11:53:03-ին, 14:09:51 և հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 18:12:08-ին, 18:12:08-ին, 18:12:08-ին, 21:34:19-ին հեռախոսազրույցներ է ունեցել 091-000-915 և 091-000-603 հեռախոսահամարների հետ, իսկ հոկտեմբերի 30-ին տեղի ունեցած հեռախոսազանգերի ընթացքում որևէ ալեհավաք կայանների կողմից չի սպասարկվել: Բացի այդ այլ հեռախոսազրույցներ չի ունեցել: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Արթուր Նիկոլյանի կողմից շահագործված՝ 091-02-00-06 բջջային հեռախոսահամարը 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ունեցել է թվով 3 հեռախոսազանգեր՝ մասնավորապես ժամը 11:10:52-ին հեռախոսազրույց է ունեցել 043-000-602 հեռախոսահամարի հետ և սպասարկվել է Yerevan, Pushkin st. 56 ալեհավաք կայանի կողմից, իսկ ժամը 11:22:21-ին և 11:22:32-ին հեռախոսազրույց է ունեցել 033-444-144 հեռախոսահամարի հետ և սպասրկվել է Yerevan, Demirchyan str. 21 ալեհավաք կայանի կողմից: Բացի այդ նշված հեռախոսահամարը նշված օրը մուտքային հեռախոսազանգեր չի ունեցել: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործված 093-51-04-67 բջջային հեռախոսահամարը 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին «v.Qasakh, B 18» ալեհավաքի կողմից վերջին անգամ սպասարկվել է ժամը 16։13-ին, որի ընթացքում Լևոն Երիցյանը հեռախոսազրույց է ունեցել Արթուր Արշակյանի հետ՝ 098-40-19-98 բջջային հեռախոսահամարով, ապա այդ զանգին անմիջապես հետևել է ևս մեկ մուտքային հեռախոսազանգ որը կրկին կատարվել է Արթուր Արշակյանի կողմից ժամը 16։40-ին, որի ընթացքում 093-51-04-67 բջջային հեռախոսահամարը արդեն սպասարկվել է «Yerevan, Tbilisyan highway 29» ալեհավաքի կողմից։ Հաջորդ հեռախոսազանգը տեղի է ունեցել ժամը 19։18-ին որի ընթացքում Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործված բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «Yerevan, Tbilissyan highway #35/2.» ալեհավաքի կողմից։ Որից հետո Լևոն Երիցյանը ժամը 22։30-ին և 22։44-ին հեռախոսազրույցներ է ունեցել Արթուր Արշակյանի հետ, որի ընթացքում նրա բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է համապատասխանաբար «Avan-Arinj, 2 micro B2/7» և «Arinj community, "Arinj Gas Station" lightning pipe» ալեհավաքների կողմից։ Այնուհետև, 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 00։45-ից 00։56-ն ընկած ժամանակահատվածում Լևոն Երիցյանը ելքային հեռախոսազանգ է կատարել և հեռախոսազրույցներ է ունեցել միայն 093-33-79-80 բջջային հեռախոսահամար հետ և սպասարկվել է «v. Arevabuyr», «v. Mkhchyan, Ucom’s tower», «v. Dimitrov, 21 building» և «Azatavan village» ալեհավաք կայանների կողմից։ Այլ հեռախոսազանգեր չի ունեցել: Զննությամբ պարզվել է, որ Արթուր Արշակյանի կողմից շահագործված 098-40-19-98 բջջային հեռախոսահամարին 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22։04-ին կատարվել է մուտքային հեռախոսազանգ և սպասարկվել է, «v. Qasakh, B 18» ալեհավաք կայանից։ Բացի այդ նույն օրը՝ ժամը 22։30-ին և 22։44-ին մուտքային հեռախոսազանգ է ստացվել Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործվող 093-51-04-67 բջջային հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Արթուր Արշակյանի կողմից շահագործվող բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է համապատասխանաբար՝ Yerevan, Demirchyan str. 21 և Yerevan, Gyulbenkyan str. # 27/1 ալեհավաք կայաններից։ Զննության ընթացքում պարզվեց, որ Արթուր Արշակյանը 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր է ունեցել սկսված՝ ժամը 07:57:31-ից և հեռախոսազրույցներ է ունեցել տարբեր բջջային հեռախոսահամարների հետ, սակայն չի ֆիքսվել իր հեռախոսազանգի ընթացքում սպասարկվող ալեհավաք կայանները: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Արթուր Արշակյանը հիմնական ելքային հեռախոսազանգերը կատարել է 093-29-71-37 հեռախոսահամարին և մուտքային հեռախոսազանգերը ստացել է հիմնականում՝ 099-53-22-27 հեռախոսահամարի կողմից: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Արթուր Արշակյանը, Լևոն Երիցյանը, Արթուր Նիկոլյանը և Արամ Հովսեփյանը միմյանց հետ որևէ հեռախոսազանգ չեն ունեցել: 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ կապի օպերատորների կողմից ստացված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Միքայել Վահրամյանի կողմից շահագործված՝ 098-15-90-04 բջջային հեռախոսահամարը և Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործված 093-51-04-67 հեռախոսահամարը 2023 թվականին միմյանց հետ ունեցել են հեռախոսազանգեր: Բացի այդ 2023 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 20:41:02-ին Միքայել Վահրամյանը Լևոն Երիցյանից ստացել է մուտքային հեռախոսազանգ և սպասարկվել է Yerevan, Nubarashen district 11 str, 23/1 building ալեհավաք կայանից կողմից: Զննության պարզվել է որ Միքայել Վահրամյանի նշված հեռախոսահամարները Լևոն Երիցյանի հետ ունեցած այլ հեռախոսազանգերի ժամանակ սպասարկվել է Yerevan, Nubarashen district, 3 str/ 23 ալեհավաք կայանի կողմից: 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի կողմից ներկայացված լազերային սկավառակը: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ լազերային սկավառակում առկա է թվով 6 տեսագրություններ:Տեսագրությունների զննությամբ պարզվել է, որ տեսագրությունները կատարվել են Երևան քաղաքի փողոցների խաչմերուկներում առկա տեսախցիկների կողմից: Նշված տեսագրություների զննությամբ պարզվել է, որ Մերսեդես Բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին՝ ժամը 23:39-ին ընթացել է Երևան քաղաքի Ա.Պուշկին-Մ.Մաշտոց փողոցների խաչմերուկով, նույն օրը՝ ժամը 23:42-ին Երևան քաղաքի Նալբանդյան-Վարդանանց փողոցների խաչմերուկով, նույն օրը՝ ժամը 23:47-ին Երևան քաղաքի Վարդանանց-Ա.Մանուկյան փողոցների խաչմերուկով, նույն օրը՝ ժամը 23:50-ին Երևան քաղաքի Նար Դոս- Մ.Խորենացի փողոցների խաչմերուկով, նույն օրը՝ ժամը 23:52-ին Սասունցի Դավիթ-Բելինսկի փողոցների խաչմերուկով, նույն օրը՝ ժամը 23:54-ին Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկ- Կուստո փողոցների խաչմերուկով: 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթուղթը: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ սև գույնի Mercedes-Benz C 180 մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան հաշվառված է Արթուր Մհերի Արշակյանի/ ծնված 23.02.1998թ., հաշվառված ք.Երևան Կենտրոն Լալայան փողոց 47Ա շենք 131 բնակարան/ անվամբ: 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի կողմից ստացված Երևան քաղաքի մի քանի փողոցների խաչմերուկների տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների լազերային սկավառակը: 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ կապի օպերատորների կողմից ստացված Սլավիկ Հովսեփյանի կողմից շահագործված 098-71-16-68, Արթուր Արշակյանի կողմից շահագործված 099-49-19-98 և 098-40-19-98, Արթուր Նիկոլյանի կողմից շահագործված 091-02-00-06, Նարեկ Մելիքյանի կողմից շահագործված 094-71-99-10, Միքայել Բադալյանի կողմից շահագործված 098-83-06-49, Արթուր Մանուկյանի կողմից շահագործված 033-43-43-05, Գևորգ Բաբայանի կողմից շահագործված 077-42-72-80, Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործված 093-51-04-67, Արամ Հովսեփյանի կողմից շահագործված 099-71-14-44, Միքայել Վահրամյանի կողմից շահագործված 094-79-85-00, 098-15-90-04 և 099-50-60-53 բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների լազերային սկավառակները: 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15-րդ հասցեում գտնվող մսամթերթի խանութ սրահի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների լազերային սկավառակները: 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթուղթը: Փորձագետի թիվ 1760-23, թիվ 1800-23, թիվ 1183 եզրակացությունները։ 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեի դիմացի հատվածից հայտնաբերված և վերցված թվով 5 հատ պարկուճները և Սլավիկ Հովսեփյանի ձախ սրունքից հեռացված գնդակը, ինչպես նաև վկաներ՝ Հովսեփ Գևորգյանի, Գրիշա Մելքումյանի, Կարեն Նիկոլյանի, Մհեր Արշակյանի, Վարդան Երիցյանի, Հարություն Երիցյանի, Հրայր Հովսեփյանի, Միքայել Վահրամյանի, տուժողներ՝ Սլավիկ Հովսեփյանի, Նարեկ Մելիքյանի, Միքայել Բադալյանի, Գևորգ Բաբայանի և Արթուր Մանուկյանի ցուցմունքներով։
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նախ համառոտ անդրադառնալ տուժողների և վկաների դատաքննական ցուցմունքների բովանդակությանը:
Այսպես.
Վկա Մհեր Վանոյի Արշակյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի հետ կապված գիտի, որ ոստիկանները առավոտյան մտել են իրենց տուն, տանը եղել է միայն կինը և վերջինիս փորձել են տանել բաժին, այդ ժամանակ զանգահարել են իրեն, ինքն էլ ասել է, որ սպասեն կմոտենա, որից հետո իր մեքենայով գնացել է բաժին։ Բաժնում իրենց հարցրել են արդյոք իր տղան տասքսի մեքենա է վարում, որին ինքը դրական է պատասխանել։ Իրեն անուններ են տվել, սակայն ինքը չի ճանաչել, հայտնել է նաև, որ 12-ին 15 պակաս դուրս է եկել տանից և հնարավոր է նշանածի տանը լինի։ Գործի հետ կապված միայն գիտի, որ Նուբարաշենում մեքենայից կրակել են, որիշ ոչինչ չգիտի։ Տղան «Յանդեքս» տաքսի ծառայությունները մատուցել է սև գույնի «Մերսեդես» մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով։ Դեպքի օրը տղան առավոտյան ժամը 07։00-ից գնացել է աշխատանքի, վերադարձել է տուն կեսօրին՝ ժամը՝ 11։45-ին՝ընդմիջում անելու, և նորից վերադարձել է աշխատանքի, որից հետո այլևս կապի դուրս չի եկել։ Եղել են օրեր, որ Արթուրը գնացել և մնացել է իր նշանածի տանը, և երբ քնել է հեռախոսը անջատել է, այդ իսկ պատճառով իր համար կասկածելի չի եղել վերջինիս կապի դուրս չգալը։ Դեպքի մասին ինքը իմացել է սույն գործի շրջանակներում, գիտի, որ տղան տաքսի ծառայություն մատուցելու ժամանակ կրակոցի ձայներ է լսել և մտածել է, որ իրենց վրա են կրակում և թաքնվել է ու քշել, հեռացել, սակայն հետագայում հասկացել է, որ իր մեքենայից են հնչել կրակոցները։ Արթուրը չի իմացել թե ով է կրակել, քանի որ մութ է եղել և ուղևորը հետևում է նստած եղել։
Վկա Գրիշա Մովսեսի Մելքումյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր մեքենան կայանված է եղել Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 1-ին շենքի մոտ և դեպքը տեղի է ունեցել իր մեքենայի մոտ, այդ ժամանակ Սլավիկ Հովսեփյանը ոտքի շրջանում հրազենային վիրավորում էր ստացել, դեպքի մնացած հանգամանքրից տեղյակ չի, կոնկրետ օրն էլ չի հիոշւմ, հիշում է միայն, որ երեկոյան է եղել, սակայն ինքը իմացել է առավոտյան՝ խոսակցություններից։ Սլավիկ Հովսեփյանին այցելել է հիվանդանոց՝ տեսակցության, զրույցից իմացել է, որ վերջինս տեղյակ չի ով է եղել կրակողը։
Վկա Հովսեփ Վեցիկի Գևորգյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի մանրամասները չի հիշում, միայն հիշում է, որ Նուբարաշենում կրակոց է եղել, իսկ ինքը այդ պահին մեքենայով այդտեղով անցնելիս է եղել, բայց ոչինչ չի տեսել և չի հասկացել թե ինչ է կատարվում։ Ինքը միայն ձայներ է լսել, ոչինչ չի տեսել, քանի որ մութ է եղել։ Փողոցում մի մեքենա է կտրուկ արգելակել ու այդ պահին կրակոցի ձայն է լսել, չի հիշում թե կոնկրետ քանի կրակոց է հնչել, մեքենայի մակնիշը ևս չի հիոշւմ։
Վկա Միքայել Հրաչիկի Վահրամյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Լևոն Երիցյանը հանդիսանում է իր հորական կողմից շատ հեռու բարեկամ, 2023 թվականին օգտագործել է 094-99-95-00 հեռախոսահամարը, դրանից առաջ այլ հեռախոսահամար է ունեցել, սակայն չի հիշում համարը։ Լևոն Երիցյանի և նրա ընտանիքի հետ գտնվում է բարեկամական հարաբերությունների մեջ։ Վստահ է, որ Լևոն Երիցյանը դեպքի հետ ընդհանրապես կապ չունի։
Վկա Միքայել Հրաչիկի Վահրամյանը վկայի դատավարական կարգավիճակով թիվս այլնի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (․․․) Հայտնել է, որ ինքը ներկայումս շահագործում է 094-79-85-00 հեռախոսահամարը, այն շահագործում է արդեն մոտ 4 ամիս է, իսկ դրանից առաջ 1 տարուց ավել շահագործել է 098-15-90-04 հեռախոսահամարը, իսկ դրանից առաջ շահագործել է 099-50-60-53 հեռախոսահամարը:
Վկա Հրայր Սվատոսլավի Հովսեփյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը՝ մոտ երկու տարի առաջ, տղան զանգահարել և իրեն կանչել է, ինքն էլ գնացել տեսել է տղայի ոտքը վիրավոր, տարել է հիավնադանոց, հետագայում հիվանդանոցում իմացել է, որ հրազենային վիրավորում է եղել։Դեպքի մանրամասներից ինքը տեղյակ չի։
Վկա Կարեն Լազրի Նիկոլյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը մոտ 2-3 տարի առաջ է եղել, ուստի հստակ մանրամասները չի հիշում։ Հայտնեց, որ Արթուր Նիկոլյանի հանդիսանում է իր որդին և վերջինիս գտնվելու վայրը չգիտի։
Տուժող Արթուր Արմենի Մանուկյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը ընկերներով հավաքվել են իրենց շենքի մոտակայքում առկա սուրճի մեքենայի մոտ՝ սուրճ խմելու նպատակով, ու այդ ժամանակ կրակոցներ են հնչել։ Տուժողներին ճանաչում է իր բակից, ընկերական հարաբերությունների մեջ են։ Կրակոցի պահին լուրջ չի վերաբերվել այդ ձայներին, մտածել է հրավառություն է, սակայն հետո, երբ տեսել է բոլորը փախուստի են դիմում ինքը ևս փախել է։ Դեպքից անմիջապես հետո գնացել են գերեզմանատուն՝ տուժողների հետ։ Ինքը որևէ մեկի հետ թշնամական հարաբերությունների մեջ չէ, ուղակի սխալ ժամանակ սխալ տեղում էր հայտնվել։ Կրակոցի արդյունքում վնասվել էր Սլավիկ Հովսեփյանի ոտքը։ Դեպքից հետո վերադարձել է դեպքի վայր և այնտեղ պարկուճ է գտել և վերցրել, որպեսզի ցույց տա Սլավիկ Հովսեփյանին օգնել փորձող բժշկին, որպեսզի վերջինս հասկանա թե ինչ է Սլավիկ Հովսեփյանի ոտքի մեջ։ Այդ դեպքից մի քանի օր առաջ իրենց բակում վիճաբանություն է եղել, իրենց տանն է եղել, երբ դրսից գոռգոռոցներ է լսել, սակայն մինչև իջել է բակ բոլորը արդեն գնացած են եղել, չգիտի այդ վիճաբանությունը սույն դեպքի հետ կապ ունի թե ոչ։
Տուժող Արթուր Արմենի Մանուկյանը վկայի դատավարական կարգավիճակով թիվս այլնի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (․․․) ոչ հաճախ շահագործում է կնոջ հորը' Հարություն Ավագյանին պատկանող Օպել մակնիշի 35 UT 690 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Հայտնել է, որ 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին երեկոյան ժամի գտնվել է Նուբարաշեն վարչական շրջանում, երբ զանգահարել է ընկերոջը' Նարեկ Մելիքյանին, հարցրել է թե ուր են, ասել է, որ իրենց ընկեր Միքայելի հետ' ում ազգանունը չգիտի, գալիս են Նուբարաշեն, ինքը ասել է որ գնան իրենց շենքի բակ' 11-րդ փողոցի 15-րդ շենքի տակ, ինքը նույնպես գնա կանգնեն զրուցեն միմյանց հետ և գնան տուն: Հայտնել է եմ, որ իր կողմից շահագործված վերը նշված Օպել մակնիշի ավտոմեքենայով գնաել է նշված 15-րդ շենքի բակ, մեքենան կայանել է մի քանի մետր դեպի վերև, իջել է և մոտեցել տղաներին, այնտեղ էին արդեն գտնվում իր ընկերներ' Նարեկը, Միքայելը, այնտեղ էր նաև Սլավիկը և Գևորգը: Հայտնել է, որ իրենք այդ վայրում մշտապես հավաքվում և կանգնում են: Իրենք գնացել են հիշյալ շենքի բակ, կանգնել և զրուցել են մոտ 5-10 րոպե, և արդեն 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին' ժամը 00:15-ի սահմաններում իրենց դիմաց եկել կանգնել է մի սև գույնի մեքենա, սև ապակիներով, որի համարանիշները և մոդելը չի ֆիքսել, և անսպասելի նկատել են որ լսվեց բարձր ձայն մեքենայի միջից և մեքենայի վարորդի կողքի հետևի նստատեղում նստած անձը պատուհանը իջացրեց հանեց ատրճանակը և սկսեց կրակոցներ արձակել իրենց ուղղությամբ: Դրանից հետո իրենք միանգամից փախել են տարբեր ուղություններով, իսկ այդ մեքենան մի քանի կրակոց արձակելուց հետո արագ հեռացել է: Այնուհետև նկատել է, որ Սլավիկի ոտքը վիրավոր է, և նստացրել է իր կողմից շահագործվող Օպել մակնիշի ավտոմեքենան, տարել իր կնոջ հոր նշված մեքենան թողել է իրենց տանը, քանի որ շուտվանից պետք է այն թողած լիներ, և Սլավիկի հոր հետ միասին Սլավիկին տարել են Էրեբունի հիվանդանոց: Հայտնել է, որ այդ անձանց չի ճանաչում, նույնիսկ չի հասցրել ֆիքսել իրենց դեմքերը, քանի որ երբ այդ մեքենան եկել կանգնել է, բոլոր պատուհանները բարձրացրած են եղել, և շատ մուգ էին, իսկ միայն վարորդի կողքի հետևի պատուհանը իջացրեցրել են մի փոքր և կրակոցները արձակեցին ու հեռացան: Հայտնել է, որ մինչ այդ ամեն ինչ նորմալ է եղել, որևէ արտառոց բան չի նկատել, Սլավիկը որևէ տարօրինակ բան չի խոսել, նույնիսկ դեպքից հետո էլ Սլավիկը որևէ բան չի ասել, որ կարողանան հասկանալ թե ով կարող է կրակոցներ արձակած լինի: Հայտնել է, որ երբ այդ անձը իջացրել է պատուհանը մինչ կրակելը և դրանից հետո որևէ արտահայտություն որևէ հայհոյանք չի հնչեցրել: Հայտնել է, որ այդ անձը կրակում էր և դեպի գետին, և անկանոն իրենց ուղղությամբ, քանի որ զգում էին որ կրակոցների գնդակները խառը գնում են: Հայտնել է եմ, որ Սլավիկը շահագործում է 098-711-668 բջջային հեռախոսահամարը։
Այնուհետև, վկայի լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոտ 1 ամիս առաջ' հստակ օրը չի հիշում, երեկոյան ժամի գտնվել է իր վերը նշված տանը, երբ փողոցից' այսինքն Նուբարաշեն 11 փողոցի 15 շենքի հետոամասից լսել է բարձր ձայներ, որից հետո դուրս է եկել պատշգամբ, և նկատել որ իր ընկեր Գևորգ Բարալանը մի խումբ այլ անձանց հետ' որոնց այդ պահին չի ֆիքսել բարձր հայհոյոում էին և ինչպես Գևորգը այնպես էլ իր հետ գտնված անձինք անկանոն հարվածներ էին հասցնում կրկին խումբ անձանց, նշել է նաև, որ հարվածները անկանոն էին, և նկատել է որ ինչպես Գևորգն ու իր հետ գտնված անձիք են հարվածում, այնպես էլ իրենց են հարվածում, դրանից հետո անմիջապես իջել է բակ, որպեսզի հանդարտեցնի քանի որ իրենց պատուհանի տակ էին, և բարձր հայիհյայում էին և ծեծկոտուք էր: Երբ իջել է բակ, այդ պահին նկատել է որ մի սև գույն Տոյոտա Կոռոլա մակնիշի ավտոմեքենա, որի համարները չի ֆիքսել, արագ կերպով դուրս է եկել իրենց բակի կողային հատվածից և ընթացավ դեպի փողոցով վերև, որի ժամանակ նաև նկատել է, որ հավաքվածներից մի անձ, ում չի ֆիքսել, ոտքով հարվածեց այդ մեքենային, իսկ այդ ավտոմեքենան արագ հեռացավ, այդ պահին միանգամից հասկացել է որ դա այն մեքենան և այն անձինք էին ում հետ Գևորգ Բաբայանը և իր հետ գտնված անձինք վիճաբանում և միմյանց էին հարվածում: Դրանից հետո արդեն մոտեցել է տղաներին, որի ժամանակ լսել է որ Գնորգ Բաբայանը և այլ անձինք խոսում են դեպքի վերաբերյալ, մասնավորապես լսել է որ Գևորգը ասում էր որ դեպքից առաջ գտնվել է նույն դեպքի վայրում, որտեղ նկատել է անծանոթ մեքենա և անծանոթ մարդիք, մոտեցել է վերջիններիս, ասել է, թե ինչով կարող է օգնել, որնքեր լավ կերպով չեն պատասխանել, ասել են դու ինչով կարող ես մեզ օգնել, որից հետո Գևորգին նրանցից մեկը ասել է «չես ճանաչում ինձ, Միքո է անունս Նուբարաշենից եմ», որին Գևորգը պատասխանել է «ինչի պիտի ճանաչեմ», այնուհետև նշված անձիք ասել են «ինչով կարաս դու մեզ օգնես», որից հետո արդեն այդ վատ խոսալու հետ կապված սկսել է այդ վիճաբանությունը, որին եկել միացել էին նաև արդեն Գևորգի ընկերները: Հայտնոել է, որ այտեղ գտնվում էին մի շարք անձինք, որոնց մեջ էր նաև Սլավիկը, Գևորգը բնականաբար, և Նուբարաշենից մի շարք անձինք, որոնց այդ պահին հստակ չի ֆիքսել, քանի որ շատ էին: Հայտնել է, որ ես այդքանը լսել է երբ իջել է բակ, իսկ երբ իջել է ինչպես արդեն նշել է վիճաբանությունը ավարտվել էր, իսկ Տոյոտա Կոռոլա ավտոմեքենան իր իջնելուն պես հեռացել է, իսկ ինքը որևէ վիճաբանության չի մասնակցել, այլ իջել է բակ որպեսզի հանդարտեցնեմ Գևորգին ու մյուսներին որ չվիճաբանեն և չհայհոյեն: Դրանից հետո արդեն երբ Գևորգ Բաբայանը բոլորին պատմել է թե ինչ պատճառով է այդ ծեծկոտուքը սկսել, բոլորը կամաց կամաց հեռացան և գնացին իրենց գործերով, ինքը նույնպես գնացի տուն և քնեց:
Այնուհետև դրանից հետո մի քանի անգամ տարբեր օրերի ինքը Գևորգին երբ գործից գալիս էր և տեսնում էր իրենց բակում, հարցնում էր թե ինչ եղավ այդ թեմաները, հայցնում էր թե ամեն ինչ ավարտվել է թե ոչ, իսկ Գևորգը պատասխանում էր որ «սաղ նորմալ է, խոսացել ենք ամեն ինչ տեղնա», բայց իր ասելու տոնից և ձևից ինքը հասկանում էր որ այդքան այդպես չի և ամեն ինչ այնպես չէ որ ավարտվել է, սակայն չէր խորանում և այլ հարցեր չէր տալիս: Դրանից հետո ինչպես արդեն նշել է իմ նախկին ցուցմունքով' 2023 թվականի հոկտեմբերի 29-ին երեկոյան ժամի գտնվում էր Նուբարաշեն վարչական շրջանում, երբ զանգահարել է ընկերոջը՝ Նարեկ Մելիքյանին, հարցրել է թե ուր են, ասել է, որ իրենց ընկեր Միքայելի հետ' ում ազգանունը չգիտի, գալիս են Նուբարաշեն, ինքը ասել է որ գնան իրենց շենքի բակ' 11-րդ փողոցի 15-րդ շենքի տակ, ինքը նույնպես գնա կանգնեն զրուցեն միմյանց հետ և գնան տուն: Հայտնել է, որ իր կողմից շահագործված Օպել մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել է նշված 15-րդ շենքի բակ, մեքենան կայանել է մի քանի մետր դեպի վերև, իջել է և մոտեցել տղաներին, այնտեղ էին արդեն գտնվում իր ընկերներ՝ Նարեկը, Միքայելը, այնտեղ էր նաև Սյավիկը և Գևորգը: Հայտնել է, որ իրենք այդ վայրում մշտապես հավաքվում և կանգնում են: Իրենք գնացել են հիշյալ շենքի բակ, կանգնել և զրուցել են մոտ 5-10 րոպե, և արդեն 2023 թվականի հոկտեմբերի 30-ին' ժամը 00:15-ի սահմաններում իրենց դիմաց եկավ կանգնեց մի սև գույնի մեքենա, սև ապակիներով, որի համարանիշները և մոդելը չի ֆիքսել, և անսպասելի նկատել է որ լսվեց բարձր ձայն մեքենայի միջից և մեքենայի վարորդի կողքի հետևի նստատեղում նստած անձը պատուհանը իջացրեց հանեց ատրճանակը և սկսեց կրակոցներ արձակել իրենց ուղղությամբ: Դրանից հետո իրենք միանգամից փախել են տարբեր ուղություններով, իսկ այդ մեքենան մի քանի կրակոց արձակելուց հետո արագ հեռացել է: Այնուհետև նկատել են որ Սլավիկի ոտքը վիրավոր է, և նստացրել է իմ կողմից շահագործվող Օպել մակնիշի ավտոմեքենան, տարել է իր կնոջ հոր նշված մեքենան թողել է իրենց տանը, քանի որ շուտվանից պետք է այն թողած լիներ, և Սլավիկին տեղափոխել է իրենց մյուս ընկերոջ' Հոսոյի մեքենայի մեջ, ով պատահաբար անցնում էր այդտեղով, որից հետո մոտ 10 հոգով՝ ինքը, Գևորգը, Սլավիկը, Նարեկը, Միքայելը և այլ անձինք ում չի հիշում, գնացել են Նուբարաշենի գերեզմանների մոտ, քանի որ այնտեղ հանգիստ էր, և հասկանան մտածեն թե ինչ պետք է անեն Սլավիկի ոտքը բուժելու համար: Այնուհետև երբ գտնվում էին գերեզմանների մոտ, իր ընկեր Գևորգ Բաբայանը ասաց, որ «պռասպեկտցիք եկան խփին կրակին ու ստացան», բացի այդ ասաց նաև որ կրակողը Նուբարաշենցի Միքոյի բարեկամ «Լյովն էր»: Այդ պահին իրենք դրան այնքան էլ ուշադրություն չեն դարձրել, քանի որ մտածում էին ոնց օգնենք Սլավիկին: Դրանից հետո արդեն բոլորով մտածեցին և եկան այն եզրահանգման որ Սլավիկին տանենք Նուբարաշենում ապրող մի բժշկուհու մոտ, որի անունը հստակ չգիտի, որպեսզի նայի Սավիկին, երբ տարան այդ բժշկուհու մոտ, վերջինս նայեց Սյավիկի ուտքը, ասաց հստակ բան չի կարող ասել և անել, և հարցրեց թե ինչ զենքով և ինչ չափի զենքով են կրակել Սլավիկի ոտքին, իրենք պատասխանել են, որ հստակ չգիտեն, որից հետո ինքը և իրենց Նուբարաշենցի ընկեր Արթուրը միասին գնացին դեպքի վայր, ման եկան գտան մեկ հատ պարկուճ, այն վերցրին տարան բժշկուհու մոտ, ցույց տվեցին իրեն, վերջինս նայեց և ասաց որ հնարավոր է լուրջ լինի վնասվածքը ավելի լավ է տանեն հիվանդանոց, որից հետո արդեն Սլավիկը կապվեց իր հոր հետ, ով եկավ և միասին գնացին հիվանդանոց: Հայտնել է, որ ինքը և Արթուրը դեպքի վայրից վերցրել են մեկ պարկուճ' դա էլ այն նպատակով որ բերեն և ցույց տան բժշկուհուն, որ մեզ ասի թե ինչ պետք է անեն և ասի թե այդ զենքից լուրջ վնասվածք կարող է առաջանալ թե ոչ, եթե նման հանգամանք չլիներ ապա հաստատապես ինքը չէր գնա և պարկուճ չէր վերցնի, իսկ դրանից հետո այդ պարկուճը նույնիսկ չգիտի թե ում մոտ է մնացել, քանի որ դա իրեն չէր հետաքրքրում։
Բացի այդ, Արթուր Մանուկյանը տուժողի դատավարական կարգավիճակով լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ պնդում է այն ինչ ասել է առերես հարցաքննության ժամանակ, ինչ վերաբերվում է նախկին ցուցմունքին, ապա ինչպես նշել է այդ ժամանակ խառնված է եղել, այդ ամենից վախեցած, շփոթված, շոկի մեջ, ենթադրությունները հայտնել է: Դեպքից հետո արդեն երբ վիճակը կարգավորվել է վերհիշել է, որ գերեզմաններում եղել են մի շարք անձինք, նաև ինքը, սակայն Գևորգ Բաբայանը գերեզմաններում չի եղել, իսկ ինչ վերաբերվում է այն արտահայտությանը որ պռասպեկցիք եկան ստացան, կրակողն էլ Նուբարաշենցի Միքայելի բարեկամ Լյովն էր, ինքը նման արտահայտություն իրականում լսել է, բայց թե ում կողմից հստակ չի կարող ասել, քանի որ ուշադրությունը ավելի ուղղաված էր Սլավիկին: Ինչ վերաբերվում է դրանից մոտ մեկ ամիս առաջ տեղի ունեցած դեպքին, ապա նշել է, որ երբ գտնվում էր տանը և լսել է բարձր ձայներ, հայհոյանքներ, մտածել է իջնի բակ հանդարտեցնի, և երբ իջել է բակ այդ պահին նկատել է որ արագ կերպով նշված վայրից հեռանում է Տոյոտա Կոռոլա մակնիշի ավտոմքենա, հասկացել է որ այդ մեքենայի հետ է կապված եղել վեճը, սակայն այդ ժամանակ նշված վայրում գտնվում էին ձայների վրա հավաքված մարդիք, սակայն վիճաբանության մասնակիցներ չի տեսել: Ինչ վերաբերվում է վիճաբանության մասնակիցներին, ապա երբ իջել է բակ, այնտեղ չի տեսել ոչ Գևորգ Բաբայանին և ոչ էլ Սլավիկին, իսկ այն ժամանակ նման տեղեկություն է հայտնել, քանի որ եղել է վախեցած, մտածել է որ կարող է իրանք եղած լինեն, քանի որ իրենց բակն է և իրենք հաճախակի են այդտեղ հավաքվում, սակայն ինչպես հիմա նշում է իրենց այդտեղ չի տեսել, բացի այդ Գևորգը իրեն որևէ բան չի պատմել, կապված այդ վեճի նախորդող խոսակցության հետ' որը կապված է ինչպես նշում է նուբարաշենցի Միքոյի հետ, ման խոսակցություն չի եղել, դա կրկին իր ենթադրությունն է եղել, Գևորգը այդտեղ չի եղել հետևաբար իրեն որևէ բան չէր կարող պատմել:
Տուժող Սլավիկ Հրայրի Հովսեփյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը ինքը գնացել էր Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 15-րդ շենքի մոտի բանկոմատից գումար հանելու, սկզբում մենակ է եղել հետո տղաները հավաքվել են։ Կոնկրետ դեպքի պահին ինքը ոչինչ չի տեսել, չի էլ հասկացել որ կրակոցներ են, որովհետև զենք էլ չի տեսել, միայն ձայներ է լսել ու այդ ձայներից հետո նկատել է մուգ գույնի մեքենա։ Վնասվածքը ստանալու պահին ցավ չի զգացել ուղակի ոտքի վրա ինչ որ բան է նկատել, սակայն փորձել է ոտքով տուն գնալ ու այդ պահին զգացել է, որ չի կարողանում քայլել, զանգահարել է հորը և գնացել են հիվանդանոց։ Չի հիշում թե այդ ձայները քանի անգամ լսվեցին, մեքենայի մակնիշը չի տեսել, այդ մեքենան կրակոցների հետ կապ չուներ, ուղակի այդ պահին անցնում էր։ Հայտնեց, որ ինքը գերեզմաններում չի եղել և ոչ մի խոսակցություն չի լսել, ոչ մի բժշկուհու մոտ չի գնացել, փորձել է կարճ ճանապարհով տուն գնալ, սակայն հասկանալով որ չի կարողանում զանգահարել է հորը։
Տուժող Նարեկ Հարությունի Մելիքյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Միքայել Բադալյանի հետ հանդիպել է սուրճ խմելու նպատակով հետո տղաներն են հավաքվել իրենց բակի, իրենք կանգնած են եղել երբ դեպքը պատահել է։ Իրենք կանգնած են եղել երբ մի մեքենա է կանգնել ու դրա մեջից կրակոցներ են հնչել ու այդ պահին բոլորը փախել են տարբեր ուղղություններով։ Դեպքը տեղի է ունեցել Նուբարաշեն 11-րդ փողոցում գիշերը ժամը 12։00-ի սահմաններում, կոնկրետ ամսաթիվը չի հիշում, կրակոցների թիվը ևս չի հիշում։ Դեպքից հետո ինքը գնացել է գերեզմաններ, այնտեղ շատ մարդիկ են եղել հստակ չի կարող հիշել ովքեր էին, նպատակը այնտեղ հավաքվելու եղել է այն, որ քննարկեն դեպքը։ Ինքը «պռասպեկտցիք եկան խփեցին» արտահայտություն չի լսել։
Տուժող Միքայել Արամայիսի Բադալյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի պահին ինքը մեջքով է կանգնած եղել և ոչինչ չի տեսել, չի պատկերացրել, որ կրակոցների ձայներ են, ուղակի նկատել է որ տղաները փախնում են տարբեր ուղղություններով ինքն էլ է փախել։ Դեպքը տեղի է ունեցել Նուբարաշենում մոտ երկու տարի առաջ։ Ինքը ճանաչում է միայն Նարեկ Մելիքյանին։
Տուժող Գևորգ Մուշեղի Բաբայանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրենց բակում ընկերներով հավաքված են եղել երբ մի մեքենա է մոտեցել և դրա մեջից կրակոց է հնչել, որից իրենք հանկարծակիի են եկել։ Դեպքը տեղի է ունեցել գիշերվա ժամի, Նուբարաշենի 11-րդ փողոցում, հավաքվածների մեջ են եղել տուժողները, նրանցից բացի այլ մարդ չի եղել։ Կրակոցները հնչել են մեքենայի մեջից, որի մակնիշը չի հիշում։ Մեքենայի մեջ ոչ ոքի դեմքը չի տեսել, քանի որ մութ է եղել և ապակին մի փոքր է իջեցրած եղել։ Կրակոցների թիվը չի հիշում։ Կրակոցների արդյունքնում վնասվել էր Սալվիկի ոտքը։ Ինքը չի ասել, որ «պռասպեկտցիք եկան ստացան, կրակողն էլ Նուբարաշենցի Միքայելի բարեկամ Լյովն էր» նման արտահայտություն չի արել, ինքը գերեզմաններում ևս չի եղել։ Դեպքից առաջ ինքը որևէ մեկի հետ խնդիրներ չի ունեցել, հատկապես Լևոն անունով անձի։
Վերոգրյալ ցուցմունքներից ակնհայտ է դառնում, որ և վկաներից, և տուժողներից որևէ մեկը չի տեսել դեպքի վայրում գտնվող սև գույնի Մերսեդես Բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջից կրակոցներ արձակած անձին, ավելին՝ տուժողները նույնիսկ չեն ճանաչել Լևոն Երիցյանին կամ Արթուր Արշակյանին, իսկ այն փաստը, որ Մերսեդես Բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան պատկանել է Արթուր Արշակյանին և դեպքի օրը վերջինս այդ մեքենայով եղել է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցում, չի կարող բավարար լինել փաստելու, որ մեղադրյալ Արթուր Արշակյանը որևէ անձի օժանդակել է սպանության փորձ կատարելուն, ավելին մեղադրյալ Արթուր Արշակյանը ցուցմունքով հայտնել է, որ իր եկամուտը ապահովում է տաքսի ծառայություն մատուցելով և նշված օրը տաքսի ծառայություն է մատուցել անհայտ անձի, ով իրեն խնդել է տեղափոխել Նուբարաշեն թաղամաս և այնտեղ հասնելուն պես իր համար անակնկալ կերպով հետևի աջ կողմի պատուհանից կրակոցներ է արձագել հավաքված անձանց ուղղությամբ, իսկ ինքն էլ վախից ելնելով մեքենան արագ վարելով հեռացել է նշված վայրից։ Մեղադրյալ Արթուր Արշակյանի կողմից տաքսի ծառայություն մատուցելու և դրանով օրվա ապրուստը ապահովելու վերաբերյալ դատարանում ցուցմունք տվեց նաև վերջինիս հայրը՝ Մհեր Արշակյանը։
Բացի այդ, 2023 թվականի հոկտեմբերի 31-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն, որին մասնակցել է Նարեկ Հարությունի Մելիքյանը՝ զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրության քննությանը հետաքրքրող հատվածները։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է A04_20231030001611 գրառմամբ ֆայլ, որը տեսանկարահանում է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի դիմացի հատվածը, որը ներառում է նաև դիմացի մայթեզրը։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ տեսագրության ձախ վերևի հատվածում առկա է տեսագրության սկսման օրը և ժամը՝ որն է 30-10-2023, 00։16։11։ Տեսագրության ժամը 00։17։06-ին նշված մսամթերթի խանութ սրահի դիմացի մայթին գալիս կանգնում է մի ԲՄՎ մակնիշի ավտոմեքենա, որտեղից իջնում են թվով 2 արական սեռի ներկայացուցիչներ, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ մեքենայի վարորդի դռնից իջած անձը՝ մի փոքր գեր, սև գույնի երկարաթև վերնաշապիկով, ջինսե տաբատով և չսափրված արական սեռի ներկայացուցիչը հանդիսանում է իր ընկեր՝ Սլավիկ Հովսեփյանը, նույն մեքենայի վարորդի կողքի դռնից իջած արական սեռի ներկայացուցիչը՝ մի փոքր երկար մազերով, կապույտ գույնի երկարաթև շապիկով, մուգ գույնի տաբատով անձը հանդիսանում է իր ընկեր՝ Գևորգ Բաբայանը, ովքեր մոտենում են իրենց դիմաց կանգնած Օպել մակնիշի ավտոմեքենային, նստում մեջը այնուհետև դուրս գալիս։
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է A04_20231030001843 գրառմամբ ֆայլ, որը տեսանկարահանում է Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեում գործող մսամթերքի խանութի դիմացի հատվածը, որը ներառում է նաև դիմացի մայթեզրը։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ տեսագրության ձախ վերևի հատվածում առկա է տեսագրության սկսման օրը և ժամը՝ որն է 30-10-2023, 00։18։44։ Տեսագրության ժամը 00։18։55-ին նշված փողոցի կողմից գալիս է և նշված հասցեում՝ մսամթերքի խանութի դիմաց կանգնում է մի Հյունդաի Էլանտրա մակնիշի 07 WW 011 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, որից իջնում են երկու արական սեռի ներկայացուցիչներ, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ մեքենայի վարորդի դռնից իջած անձը՝ սև գույնի վերնաշապիկով և կապույտ գույնի ջինսե տաբատով անձը հանդիսանում է ինքը, իսկ վարորդի կողքի դռնից իջած անձը՝ կրկին մուգ գույնի վերնաշապիկով և ջինսե տաբատով անձը հանդիսանում է իր ընկեր Միքայել Բադալյանը, ովքեր մոտենում են դիմացի մայթ, և ըստ զննության մասնակցի հայտարարության բարևում են այնտեղ գտնվող Սլավիկ Հովսեփյանին և Գևորգ Բաբայանին և այդ պահին փողոցով անցնում է Մերսեդես Բենս մակնիշի ավտոմեքենա, որից հետո Սլավիկ Հովսեփյանը կրկին նստում է իրենց դիմաց կանգնած Օպել մակնիշի ավտոմեքենան և դուրս գալիս, և վերջիններս մոտենում և կանգնում են մայթեզրին, իսկ տեսագրության ժամը 00։19։30-ին իրենց է մոտենում մի արական սեռի ներկայացուցիչ՝ մուգ գույնի վերնաշապիկով, ջինսե տաբատով, մազերի հետևի մասը մի փոքր երկար, ով ըստ զննության մասնակցի հանդիսանում է Արթուր մանուկյանը, ովքեր միասին կանգնում և զրուցում են մայթեզրին, իսկ տեսագրության ժամը 00։20։48-ին փողոցի վերևի հատվածից փողոցով գալիս է Մերսեդես բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, կանգնում տղաների կողքին, որից հետո մեքենայի վարորդի կողքի հետևի պատուհանից երևում է ատրճանակ, և կրակոցներ դեպի տղաների կողմ, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ կրակոցների ընթացքում Սլավիկ Հովսեփյանը մտնում է Սլավիկի մեքենայի դիմաց կանգնած Օպել մակնիշի ավտոմեքենայի կողային հատված և թաքնվում, իսկ ինքը, Միքայելը, Գևորգը և Արթուրը վազում են դեպի վերև և կորում տեսախցիկի տեսադաշտից։ Զննության ընթացքում պարզվել է, որ նշված ատրճանակով անկանոն կրակոցներ է արձակվում, իսկ վերջին կրակոցների ուղղությունը այն կողմ է, որի ուղղությամբ ըստ զննության մասնակցի հայտարարության՝ ինքը, Միքայելը, Արթուրը և Գևորգը վազում են։ Տեսագրության 00։20։56-ին նշված Մերսեդես Բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարում է դեպի փողոցի ներքև և անհետանում տեսախցիկի տեսադաշտից, իսկ այդ ընթացքում Սլավիկ Հովսեփյանը ոտքը կաղալով և վիրավոր դժվար քայլերով բարձրանում է դեպի տղաների ուղղությամբ, իսկ նշված մեքենայի հետևից փողոցով գնում է մի մուգ գույնի Օպել մակնիշի ավտոմեքենա։
Այսինքն, նույնիսկ վերոնշյալ՝ առանցքային նշանակություն ունեցող ապացույցի՝ տեսագրության, զննության արդյունքում հնարավոր չի եղել պարզել Մերսեդես Բենս մակնիշի 37 QZ 401 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի՝ վարորդի կողքի հետևի նստատեղին նստած ենթադրյալ հանցանքը կատարած անձի ինքնությունը, քանի որ, բացի այն, որ տուժողներից որևէ մեկը չի տեսել վերջինիս դեմքը, այն չի ֆիքսել նաև դեպքի վայրում առկա տեսանկարահանող սարքը։
Հարկ է նշել, որ մեղադրանքի կողմի ներկայացրած մյուս ապացույցներում ևս առկա չէ Լևոն Վարդանի Երիցյանի կողմից ապօրինի կերպով ռազմամթերք հանդիսացող՝ ակոսափող հրազենի 9մմ /9x18/ տրամաչափի 5 փամփուշտ և ինքնաշեն կամ ձևափոխված ակոսավոր ատրճանակ ձեռք բերելու և կրելու, ինչպես նաև Արթուր Մհերի Արշակյանի օժանդակությամբ, այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանության փորձ կատարելու, ինչպես նաև Արթուր Արշակյանի կողմից միջոց տրամադրելու եղականով Լևոն Երիցյանի կողմից այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանոթյան փորձ կատարելուն օժանդակելու հանգամանքը հավաստող որևէ օբյեկտիվ տվյալ:
Մեղադրյալներ Լևոն Երիցյանը և Արթուր Արշակյանը թե՛ նախաքննության, թե՛ դատաքննության ընթացքում ներկայացված մեղադրանքում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել և հերքել են Լևոն Վարդանի Երիցյանի կողմից ապօրինի կերպով ռազմամթերք հանդիսացող՝ ակոսափող հրազենի 9մմ /9x18/ տրամաչափի 5 փամփուշտ և ինքնաշեն կամ ձևափոխված ակոսավոր ատրճանակ ձեռք բերելու և կրելու, ինչպես նաև Արթուր Մհերի Արշակյանի օժանդակությամբ, այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանության փորձ կատարելու, ինչպես նաև Արթուր Արշակյանի կողմից միջոց տրամադրելու եղականով Լևոն Երիցյանի կողմից այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանոթյան փորձ կատարելուն օժանդակելու հանգամանքը։
Վերոգրյալի հիման վրա Դատարանը գտնում է, Լևոն Վարդանի Երիցյանի կողմից ապօրինի կերպով ռազմամթերք հանդիսացող՝ ակոսափող հրազենի 9մմ /9x18/ տրամաչափի 5 փամփուշտ և ինքնաշեն կամ ձևափոխված ակոսավոր ատրճանակ ձեռք բերելու և կրելու, ինչպես նաև Արթուր Մհերի Արշակյանի օժանդակությամբ, այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանության փորձ կատարելու, ինչպես նաև Արթուր Արշակյանի կողմից միջոց տրամադրելու եղականով Լևոն Երիցյանի կողմից այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանոթյան փորձ կատարելուն օժանդակելու հանգամանքը, չի հաստատվում գործում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Այլ կերպ ասած՝ Լևոն Վարդանի Երիցյանի կողմից ապօրինի կերպով ռազմամթերք հանդիսացող՝ ակոսափող հրազենի 9մմ /9x18/ տրամաչափի 5 փամփուշտ և ինքնաշեն կամ ձևափոխված ակոսավոր ատրճանակ ձեռք բերելու և կրելու, ինչպես նաև Արթուր Մհերի Արշակյանի օժանդակությամբ, այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանության փորձ կատարելու, ինչպես նաև Արթուր Արշակյանի կողմից միջոց տրամադրելու եղականով Լևոն Երիցյանի կողմից այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանոթյան փորձ կատարելուն օժանդակելու վերաբերյալ առկա են ողջամիտ կասկածներ, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, ուստի դրանք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի հիման վրա և «չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու» (in dubio pro reo) կանոնի կիրառմամբ պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ Լևոն Երիցյանի և Արթուր Արշակյանի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե՝
անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը. (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը․
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
4. Մեղադրական վերդիկտը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատաքննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա, հանգում է մեղադրյալի մեղավորության մասին հետևության: (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավճիռը կայացվում է Հայաստանի Հանրապետության անունից:
2. Դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավոր:
3. Դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն միջազգային պայմանագրի կամ օրենքի պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառելի են տվյալ վարույթն իրականացնելիս:
4. Դատավճիռը հիմնավոր է, եթե՝
1) դատարանի հետևությունները հիմնված են միայն հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա.
2) դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված համարված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
3) դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները պատշաճ պատճառաբանված են:
5. Դատավճիռը կարող է լինել արդարացման կամ մեղադրական:
6. Արդարացման դատավճիռը կայացվում է արդարացման վերդիկտի հիման վրա: Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ մեղադրյալի անմեղությունն այն փաստական հանգամանքներով, որոնք դրվել են մեղադրանքի հիմքում: (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ. (...)»:
Այսպիսով, շարադրված փաստերը գնահատելով վերոհիշյալ իրավական վերլուծության լույսի ներքո՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Լևոն Վարդանի Երիցյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արթուր Մհերի Արշակյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք: Մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Լևոն Վարդանի Երիցյանին և Արթուր Մհերի Արշակյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները (արարքը), ինչպես նաև մեղադրյալներ Լևոն Վարդանի Երիցյանի և Արթուր Մհերի Արշակյանի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ ապացուցված համարելու համար:
Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման և այդ մեղադրանքում նրանք պետք է արդարացվեն` մեղսագրվող արարքը նրանց կողմից կատարված չլինելու պատճառաբանությամբ:
Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը, inter alia, պարտավոր է անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչ միջոցներ պետք է ձեռնարկվեն արդարացված մեղադրյալի ռեաբիլիտացիայի համար, ինչպես նաև գույքային հայցի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման, ապացույցների տնօրինման, խափանման միջոցի և վարութային ծախսերի հարցերին:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով արդարացված մեղադրյալի ռեաբիլիտացիայի վերաբերյալ միջնորդություններ չեն ներկայացվել, արգելադրված և բռնագրավման ենթակա գույքի վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն, սույն գործով վարութային ծախսեր չկան:
Քննության առնելով քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Հանրապետական գնդակապարկուճադարանում տեղադրված՝ դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեի դիմացի հատվածից հայտնաբերված և վերցված թվով 5 հատ պարկուճների և Սլավիկ Հովսեփյանի ձախ սրունքից հեռացված գնդակի տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն պետք է՝ հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 12832723 քրեական վարույթի հետ համատեղ ընթացքը լուծելու համար։
Քննության առնելով քննիչի որոշմամբ որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի կողմից ստացված Երևան քաղաքի մի քանի փողոցների խաչմերուկների տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների լազերային սկավառակի, ՀՀ կապի օպերատորների կողմից ստացված Սլավիկ Հովսեփյանի կողմից շահագործված 098-71-16-68, Արթուր Արշակյանի կողմից շահագործված 099-49-19-98 և 098-40-19-98, Արթուր Նիկոլյանի կողմից շահագործված 091-02-00-06, Նարեկ Մելիքյանի կողմից շահագործված 094-71-99-10, Միքայել Բադալյանի կողմից շահագործված 098-83-06-49, Արթուր Մանուկյանի կողմից շահագործված 033-43-43-05, Գևորգ Բաբայանի կողմից շահագործված 077-42-72-80, Լևոն Երիցյանի կողմից շահագործված 093-51-04-67, Արամ Հովսեփյանի կողմից շահագործված 099-71-14-44, Միքայել Վահրամյանի կողմից շահագործված 094-79-85-00, 098-15-90-04 և 099-50-60-53 բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների լազերային սկավառակների, Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11-րդ փողոցի 16/15-րդ հասցեում գտնվող մսամթերթի խանութ սրահի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների լազերային սկավառակների, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթղթի, տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Քննության առնելով Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերջինիս նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ 2․000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը պետք է՝ վերադարձնել գրավատուին կամ վերջինիս կողմից լիազորված անձին, իսկ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները՝ վերացնել։
Քննության առնելով Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերջինիս նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ 4․000.000 (չորս միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը պետք է՝ վերադարձնել գրավատուին կամ վերջինիս կողմից լիազորված անձին, իսկ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները՝ վերացնել։
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածով նախատեսված վարույթային ծախսը բացակայում է:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ճանաչել և հռչակել մեղադրյալ Լևոն Վարդանի Երիցյանի անմեղությունը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և նրան արդարացնել` մեղսագրվող արարքները նրա կողմից կատարված չլինելու պատճառաբանությամբ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Լևոն Վարդանի Երիցյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ 2․000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը՝ վերադարձնել գրավատուին կամ վերջինիս կողմից լիազորված անձին, իսկ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները, վերացնել։
Ճանաչել և հռչակել մեղադրյալ Արթուր Մհերի Արշակյանի անմեղությունը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրան արդարացնել` մեղսագրվող արարքը նրա կողմից կատարված չլինելու պատճառաբանությամբ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Արթուր Մհերի Արշակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ 4․000.000 (չորս միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը՝ վերադարձնել գրավատուին կամ վերջինիս կողմից լիազորված անձին, իսկ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները, վերացնել։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Հանրապետական գնդակապարկուճադարանում տեղադրված՝ դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 11 փողոցի 16/15 հասցեի դիմացի հատվածից հայտնաբերված և վերցված թվով 5 հատ պարկուճները և Սլավիկ Հովսեփյանի ձախ սրունքից հեռացված գնդակը՝ հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ թիվ 12832723 քրեական վարույթի հետ համատեղ ընթացքը լուծելու համար։
Արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ փաստաթղթեր պահել քրեական գործի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆ