ԵԴ1/3394/01/24

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն Ա Ն Ու Ն Ի Ց

30.03.2026թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ՝ Կ. ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Հ. ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ՝

ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂՆԵՐ՝ Ա. ԱԼԻԽԱՆՅԱՆԻ
Ն. ԲԱՐԵԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ՝ Մ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Ր. ԱՍԼԱՆՅԱՆԻ
Հ. ՔԱՐՏԱՇՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼՆԵՐ՝ Ա. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Ա. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՏՈւԺՈՂ՝ Տ. ԱՂԱՄՅԱՆԻ
ՏՈւԺՈՂԻ ԼԻԱԶՈՐ
ՆԵՐԿԱՅԱՑՈւՑԻՉ՝ Ն. ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
1. Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի, ծնված՝ 05.02.1971թ., ՀՀ, Գեղարքունիքի մարզ գ.Աստղաձոր, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, ամուսնացած, խնամքին 4 անչափահաս երեխաներ, ըստ իր հայտարարության՝ միջնակարգ կրթությամբ և «Էդգար և Անգելինա» ՍՊ ընկերության տնօրեն, հաշվառված և բնակվում է՝ ք.Երևան, Դավթաշեն, Սասնա Ծռեր փողոցի 2-րդ շենքի, 233-րդ բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Կալանքի տակ է գտնվել 14.08.2024թ. մինչև 04.12.2024թ., իսկ տնային կալանքի տակ՝ 05.12.2024թ. մինչև 19.05.2025թ.:
2. Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի, ծնված՝ 28.09.1977թ., ՀՀ, Գեղարքունիքի մարզ գ.Աստղաձոր, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության և Մոլդովայի Հանրապետության քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, ըստ իր հայտարարության՝ միջնակարգ կրթությամբ և ամուսնացած, հաշվառված և բնակվում է՝ Երևան քաղաքի Դավթաշեն 4-րդ թաղամասի 49-րդ շենքի, 74-րդ բնակարանում:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով:
Ձերբակալման ձևով արգելանքի տակ է գտնվել 13.08.2024թ. մինչև 16.08.2024թ.:
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Եղոյանի կողմից 29.07.2024թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 09-0568-24 քրեական վարույթը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ.Սարգսյանի 15.08.2024թ. որոշմամբ՝ Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ռ.Մարտիկյանի կողմից 15.08.2024թ. Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանին հանձնվել է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին 15.08.2024թ. որոշման պատճենը, պարզաբանվել մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածով նախատեսված՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև նրան է հանձնվել դրանց ցանկը, որի մասին կազմվել է արձանագրություն:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Վ.Սարգսյանի 15.08.2024թ. որոշմամբ՝ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ռ.Մարտիկյանի կողմից 15.08.2024թ. Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանին հանձնվել է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին 15.08.2024թ. որոշման պատճենը, պարզաբանվել մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածով նախատեսված՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև նրան է հանձնվել դրանց ցանկը, որի մասին կազմվել է արձանագրություն:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Ալիխանյանի 29.10.2024թ. որոշմամբ՝ Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Հ.Ջալոյանի կողմից 29.10.2024թ. Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանին հանձնվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին 29.10.2024թ. որոշման պատճենը, պարզաբանվել մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածով նախատեսված՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև նրան է հանձնվել դրանց ցանկը, որի մասին կազմվել է արձանագրություն:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Ալիխանյանի 29.10.2024թ. որոշմամբ՝ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ՀԿԳ քննիչ Հ.Ջալոյանի կողմից 29.10.2024թ. Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանին հանձնվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին 29.10.2024թ. որոշման պատճենը, պարզաբանվել մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածով նախատեսված՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև նրան է հանձնվել դրանց ցանկը, որի մասին կազմվել է արձանագրություն:
Թիվ 09-0568-24 քրեական վարույթի նյութերը մեղադրական եզրակացությամբ 18.11.2024թ. մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում:
Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում՝ նախնական համաձայնությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը շրջանցելով կատարել է առանձնապես խոշոր չափերով գաղտնի հափշտակություն:
Այսպես.
Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանը և Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանը խմբի կազմում՝ նախնական համաձայնությամբ, ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, 29.07.2024թ., ժամը՝ 0120-ից 0210-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արտյոմ Խաչատրյանի կողմից շահագործվող «Հյունդայի կոնա» մակնիշի «37 UZ 747» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Սուրենյան փողոցի 11ա շենքի բակ, որտեղ փոխլրացնելով հափշտակություն կատարելուն ուղղված միմյանց գործողությունները, նախ Արտյոմ Խաչատրյանը հափշտակություն կատարելու համար նախապես պատրաստված բանալիի օգտագործմամբ բացել և գործի է գցել Տաթևիկ Աղամյանին պատկանող, առանձնապես խոշոր չափերի՝ 11.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի «11 QQ 117» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի շարժիչը, ապա Արտյոմ Խաչատրյանը «Հյունդայի կոնա» մակնիշի ավտոմեքենան, իսկ Արթուր Հակոբյանը «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի ավտոմեքենան միմյանց հետևից վարելով այն հափշտակել և տեղափոխել են Երևան քաղաքի Մազմանյան 6 և Շիրազի 44 շենքերի միջնամասում՝ Շիրազի 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի դիմահայաց հատվածում գտնվող թիվ 014023 համարի ավտոտնակ, որտեղից էլ Արթուր Հակոբյանը 13.08.2024թ. փորձել է նշված ավտոմեքենան տեղափոխել այլ վայր, սակայն ձերբակալվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում՝ նախնական համաձայնությամբ, գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը շրջանցելով կատարել է առանձնապես խոշոր չափերով գաղտնի հափշտակություն:
Այսպես.
Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանը և Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանը խմբի կազմում՝ նախնական համաձայնությամբ, ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, 29.07.2024թ., ժամը՝ 0120-ից 0210-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արտյոմ Խաչատրյանի կողմից շահագործվող «Հյունդայի կոնա» մակնիշի «37 UZ 747» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Սուրենյան փողոցի 11ա շենքի բակ, որտեղ փոխլրացնելով հափշտակություն կատարելուն ուղղված միմյանց գործողությունները, նախ Արտյոմ Խաչատրյանը հափշտակություն կատարելու համար նախապես պատրաստված բանալիի օգտագործմամբ բացել և գործի է գցել Տաթևիկ Աղամյանին պատկանող, առանձնապես խոշոր չափերի՝ 11.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի «11 QQ 117» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի շարժիչը, ապա Արտյոմ Խաչատրյանը «Հյունդայի կոնա» մակնիշի ավտոմեքենան, իսկ Արթուր Հակոբյանը «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի ավտոմեքենան միմյանց հետևից վարելով հափշտակել և այն տեղափոխել են Երևան քաղաքի Մազմանյան 6 և Շիրազի 44 շենքերի միջնամասում՝ Շիրազի 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի դիմահայաց հատվածում գտնվող թիվ 014023 համարի ավտոտնակ, որտեղից էլ Արթուր Հակոբյանը 13.08.2024թ. փորձել է նշված ավտոմեքենան տեղափոխել այլ վայր, որի ժամանակ ձերբակալվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
Սահմանված հերթականությամբ և հաջորդականությամբ հետազոտվեցին հետևյալ ապացույցները.
Ներկայացված մեղադրանքում Արտյոմ Խաչատրյանն իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ դատարանում ցուցմունք տալու ցանկություն չհայտնեց:
Մեղադրյալ Արտյոմ Խաչատրյանի կողմից մինչդատական վարույթում տրված ցուցմունքը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի Զեյթուն վարչական շրջանում գտնվող շենքերից մեկում, որի հասցեն չգիտի, ունի ընեկրուհի, որին պարբերաբար այցելել է։ Նշված այցերի ժամանակ շենքի բակում հաճախակի կայանված է տեսել սպիտակ գույնի «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի ավտոմեքենա, որի պետհամարանիշները չի հիշել։ 29.04.2024թ. մոտ երկու շաբաթ առաջ իր մոտ դիտավորություն է առաջացել նշված ավտոմեքենան հափշտակելու։ Դեպքից մոտ 4-5 օր առաջ Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվելու ժամանակ տեսել է ցուցանակ, որի վրա գրված է եղել, որ պատրաստում են ավտոմեքենայի բանալիներ։ Մտել է նշված ծառայություններ մատուցող կետ, որտեղ հայտնել է, որ իր ավտոմեքենայի բանալիները կորել են և ցանկություն է հայտնել նորը պատրաստելու։ Այդ նպատակով վերջիններիս հայտնել է վերոնշյալ ավտոմեքենայի պետհամարանիշները, քանի որ իր մոտ չի ունեցել ավտոմեքենայի նույնականացման համարը։ Որոշ ժամանակ անց պատրաստել են նշված բանալին և 100 ԱՄՆ դոլարի դիմաց հանձնել իրեն։ ՀՀ վերադառնալուց հետո, երբ 28.07.2024թ. իրենց բնակարան է այցելել իր փեսան՝ Արթուր Հակոբյանը, վերջինիս հայտնել է, որ հաջորդ օրը գիշերը, ժամը՝ 2400-ի սահմաններում, լինի իրենց շենքի բակում՝ Զեյթուն վարչական շրջանից նրա օգնությամբ ավտոմեքենա տեղափոխելու նպատակով։ 29.07.2024թ., ժամը՝ 2400-ի սահմաններում, Արթուր Հակոբյանին իր բնակության վայրից, իր կողմից օգտագործվող «Հյունդայի Կոնա» մակնիշի «37 UZ 627» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով վերցրել է և միասին շարժվել են Զեյթուն վարչական շրջան։ Իր կողմից վարվող ավտոմեքենան երթևեկել է «Լամբադա» կամուրջի վրայով, այնուհետև՝ առաջին լուսացույցից թեքվել է ձախ և որոշակի վարելուց հետո ավտոմեքենան կայանել է։ Ավտոմեքենան կայանելուց հետո, Արթուր Հակոբյանը մնացել է նշված վայրում, իսկ ինքը գնացել է «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենայի կայանված վայրը։ Տեղ հասնելուց հետո, իր մոտ գտնվող նախապես պատրաստված բանալիով բացել է ավտոմեքենայի դուռը, միացրել շարժիչը և երթևեկել իրեն պատկանող ավտոմեքենայի ուղղությամբ։ Մինչ նշված ավտոմեքենան հասնելը՝ ճանապարհին կայանել է գողացված ավտոմեքենան, հանել դրա պետհամարանիշները, փոխարենը փակցրել իր հետ վերցված վրացական ժամանակավոր պետհամարանիշներ, որոնք նախկինում գտած է եղել «ՄՌՈւ» տարածքից և շարունակել երթեկելը։ Իր ավտոմեքենային հասնելուց հետո, Արթուր Հակոբյանին հայտնել է, որպեսզի «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան վարի վերջինիս, և այդ կերպ՝ իրար հետևից վարելով, շարժվել են դեպքի Դավիթաշեն համայնք։ Նշված երթուղու մի հատվածում թարթիչների միջոցով կանգնեցերել է Արթուր Հակոբյանին, որից հետո գնացել է իր կողմից գողացված ավտոմեքենայի մոտ, սրահից վերցրել է ավտոմեքենայի հաշվառման վկայագիրը, օծանելիք, կոշիկ և հեռախոսի լիցքավորիչ և կրկին վերադարձել իր ավտոմեքենան և շարունակել են ընթացքը։
Ավտոմեքնան հափշտակելու ժամանակ իր ձեռքերին եղել են սև կամ մուգ գույնի ռետինե ձեռնոցներ, որոնք օգտագործել է նաև գողացված ավտոմեքենայից թվարկված իրերը հանելու նպատակով, որից հետո ձեռնոցները հանել և պահել է իր մոտ: Երթևեկելու ընացքում՝ ձորի մոտ վարելիս, տարբեր հատվածներում ավտոմեքենայից դուրս է նետել ինչպես նշված ձեռնոցները, այնպես էլ ավտոմեքենայից հանած իրերն ու հաշվառման համարանիշները։ Հասել են Դավիթաշեն համայնք, որտեղ «Տաշիր Պիցա» սննդի կետի մոտակայքում կայանել են նշված ավտոմեքենան և հեռացել այդտեղից։
01.08.2024թ. հանդիպել է Արթուր Հակոբյանի հետ և նույն կերպ երկու ավտոմեքենաներով շարժվել են իր կողմից մոտ երեք ամիս առաջ Լուսինե անվամբ կնոջից վարձակալած ավտոտնակ։ Տեղ հասնելուց հետո, Արթուր Հակոբյանը նշված ավտոմքենան կայանել է հիշյալ ավտոտնակում, որից հետո հեռացել են այդ վայրից։ Արթուր Հակոբյանի մոտ է թողել ինչպես ավտոտնակի, այնպես էլ գողացված ավտոմեքենայի բանալիները, քանի որ նախատեսել է հաջորդ օրը ընտանիքի հետ հանգստի նպատակով մեկնել Վրաստանի Հանրապետություն։ Նշված ավտոտնակը վարձակակել է իր սուրճի կետի համար օգտագործվող պարագաներն այնտեղ տեղավորելու նպատակով։ Լուսինեի վերաբերյալ այլ տեղեկությունների չի տիրապետել։
Վրաստանի Հանրապետությունից վերադառնալուց հետո, մի քանի օր չի հաջողվել հանդիպել Արթուր Հակոբյանին, քանի որ վերջինիս հեռախոսը գտնվել է փչացած վիճակում և նրան գտնելու նպատակով, իր կողմից օգտագործվող մեկ այլ կապույտ գույնի «Լեքսուս» մակնիշի «01 RX 700» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել է նշված ավտոտնակ, մեկ անգամ նաև համոզվելու համար, թե արդյոք գողացված ավտոմեքենան գտնվում է ավտոտնակում, թե ոչ, մոտեցել է ավտոտնակին, ստուգել կողպեքը, փորձել է նայել ներս, սակայն չկարողանալով որևէ բան տեսնել՝ հեռացել է այդտեղից։ Այնուհետև՝ իր ծանոթ բջջային հեռախոս վերանորոգող անձից տեղեկացել է, որ Արթուր Հակոբյանը վերջիններիս մոտ է թողած եղել փչացած հեռախոսը և այն ինչ որ մեկի միջոցով հանձնվել է Արթուրին։ Սկզբից իր «Վոտսափ» հավելվածով, որի գրանցման բջջային հեռախոսահամարը չի հիշել, զանգահարել է Արթուրին, սակայն գտնվել է անհասանելի վիճակում։ Այնուհետև՝ երեկոյան ժամի, կրկին նույն եղանակով զանգահարել է Արթուրին և հնարավոր է եղել վերջինիս հետ կապ հաստատել, որի ընթացքում նրան հայտնել է, որ գնա ավտոտնակ, դուրս բերեի «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան, կայանի դիմացի փողոցում՝ դրա մեջ թողնելով բանալին, և հեռանա այդտեղից։ Այդ կերպ նպատակ է ունեցել իրեն չբացահայտելով՝ լուր տալ ոստիկանությանն ավտոմեքենայի գտնվելու տեղի մասին, քանի որ դեռևս Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվելու ժամանակ փոշմանել է արածի համար, զղջացել և որոշել է մեքենան այդ կերպ հետ վերադարձնել։ Իր կողմից օգտագործվող «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսն իր բռնվելուց 1-2 օր առաջ կոտրվել և այլևս այլ հեռախոս չի օգտագործել։
Արթուր Հակոբյանին չի հայտնել իր նպատակի մասին, վերջինս տեղյալ չի եղել ավտոմեքենայի գողացված լինելու մասին, սակայն թե ընթացքում այդ մասին հասկացել է, թե ոչ, չի կարող ասել։ Արթուր Հակոբյանն իր կողմից գողացված ավտոմեքենան վարելու ընթացքում եղել է առանց ձեռնոցների։ Ավտոմեքենան գողացել է, քանի որ մի քանի տարի առաջ իր ունեցած նույն մակնիշի ավտոմեքենայով, որը հաշվառված է Կարեն Ռուբիկի Կնյազյանի անվմաբ, վթարվել է, և գողանալով՝ ցանկացել է գողացված ավտոմեքենայի անվաթևերով, դռներով և բեռնախցիկի ծածկոցով փոխարինել իր վթարված ավտոմեքենայի համապատասխան մասերը։ Նշված վթարված ավտոմեքենան ներկայումս գտնվում է Մասիս քաղաքի Սայաթ-Նովա գյուղում՝ իր հորեղբոր որդի Արսեն Խաչատրյանի կողմից տնօրինվող տարածքում։ Գողացված ավտոմեքնայի մյուս հատվածներն իրեն հարկավոր չէին լինելու և այն թողնելու էր ինչ-որ տեղ։ Ավտոմեքենան գողանալուց հետո, չի վնասել կամ ոչնչացրել ավտոմեքենայի նույնականացման համարները։ Ավտոմքեքենայի սրահից հանել և նկարագրված հատվածում դուրս է նետել փոխանցման տուփի դիմացի պլաստմասե հատվածը և դիամցի ձախ դռանը հարակից պլաստամսե հատվածը։ Նշված հատվածներն ավտոմեքենայից հեռացրել է, քանի որ մտավախություններ է ունեցել, որ առաջին հատվածից կարող է միացված լինի ինչ-որ բջջային հեռախոսի, իսկ երկորդ հատվածում տեղադրված լինի հեռախոս։ Այդ ընթացքում ավտոմեքենայի բանալին սրահում մնալու և դռները փակվելու արդյունքում՝ դուռը բացելու նպատակով իր մոտ գտնվող դանակով ձախ դռան կողային ապակին վնասել է, որի ընթացքում դանակով կտրել է մատը։ Բոլոր իրերը դուրս է նետել ձորի հատվածում, որն անհրաժեշտության դեպքում կարող է մատնանշել։
Ներկայացված մեղադրանքում Արթուր Հակոբյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ դատարանում ցուցմունք տալու ցանկություն չհայտնեց:
Մեղադրյալ Արթուր Հակոբյանի կողմից մինչդատական վարույթում տրված ցուցմունքը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հուլիս ամսվա 28-ին կամ 29-ին իր կնոջ եղբայրը՝ Արտյոմ Խաչատրյանը եկել է իրենց բակ, դամաֆոնի միջոցով իրեն կանչել դուրս, որտեղ իրեն հայտնել է, որ նույն օրը, ժամը՝ 2300-ի սահմաններում, գնա Եվրոպական համալսարանի մոտ՝ ինչ-որ ավտոմեքենա տեղափոխելու նպատակով։ Ի պատասխան իր հարցին՝ Արտյոմ Խաչատրյանն իրեն հայտնել է, որ ինքը չի կարող ավտոմեքենան տեղափոխել, քանի որ չի կարող երկու ավտոմեքենա միանգամից վարել։ Պայմանավորված ժամին գնացել է Եվրոպական համալսարանի մոտ և նշված համալասարանի ուղղությամբ՝ մայթեզրին կանգնած, սպասել է Արտյոմ Խաչատրյանին։ Իրեն նույն ուղղությամբ ներքևից, սպիտակ գույնի «Տոյոտա» մակնիշի ամենագնացով մոտեցել է Արտյամ Խաչատրյանը, կայանել է իր մոտ, որից հետո ինքը նստել է Արտյոմի կողքին՝ վարորդի կողքին գտնվող ուղևորի նստատեղին: Արտյոմ Խաչատրյանը հեռախոսով ինչ-որ անձի հետ որոշակի խոսակցություն ունենալուց հետո, «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան վարել է Դավիթ Անհաղթ փողոցով՝ դեպի վերև, թեքվել է դեպի ձախ՝ Կ.Ուլնեցի փողոց, նշված փողոցով որոշակի վարել է դեպի վերև, այնուհետև՝ ավտոմեքենան կայանել իրեն պատկանող «Հյունդայի» մակնիշի, մոխրագույն էլեկտրոմոբլի մոտ, իջել ավտոմեքենայից, իրեն փոխանցել «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենայի «չիփ» բանալին և հայտնել որպեսզի ինքը նշված «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան վարի իր հետևից։ Արտյոմ Խաչատրյանի ուղեկցությամբ «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան վարել է դեպքի Դավիթաշեն համայնքում առկա «Տաշիր Պիցա» սննդի կետի հետնամաս, ավտոմեքենան կայանել նշված հատվածում, որից հետո բանալին հանձնել է Արտյոմ Խաչատրյանին։ Դրանից հետո Արտյոմ Խաչատրյանն իրեն պատկանող «Հյունդայի» ավտոմեքենայով իրեն ուղեկցել է իր բնակարան։
01.08.2024թ. Արտյոմ Խաչատրյանը կրկին գնացել է իրենց բակ, դամաֆոնի միջոցով կրկին իրեն կանչել է դուրս, որտեղ իրեն հայտնել է, որ ընտանիքով հանգսի նպատակով որոշակի ժամանակով մեկնում է Վրաստանի Հանրապետություն: Միաժամանակ իրեն է հանձնել «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենայի «չիփ» բանալին և ինչ-որ ավտոտնակի բանալի և խնդրել, որպեսզի, երբ Վրաստանից զանգահարի իրեն՝ նշված «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան իր գտնվելու վայրից տեղափոխի իր կողմից ասած մեկ այլ վայր։ Այդ ժամանակ իրեն բացատրել է, որ ավտոտնակը, որտեղ կայանված է «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան, գտնվում է «Կվարտալում»՝ «Գարաժ մոլ»-ի մոտ, մասնավարոպես՝ նշել է, որ հիշյալ ավտոտնակը «Գարաժ մոլ»-ի դիմացից ձախ կատարելուց հետո և ձախակողմյան հատվածում առկա շենքը անցնելուց հետո, կրկին ձախ թեքվելուց հետո, աջակողմյան հատվածում գտնվող թվով 4-րդ ավտոտնակն է։ Դրանից հետո Արտյոմ Խաչատրյանն իր հետ մինչև 11.08.2024թ. կապ չի հաստատել։ Նշված օրը Արտյոմ Խաչատրյանը կրկին նույն եղանակով իրեն կանչել է բակ, որտեղ, երբ ցանկացել է Արտյոմին հետ վերադարձնել «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքնայի և ավտոտնակի բանալիները, վերջինս իրեն հայտնել է, որ նշված բանալիները պահի իր մոտ, քանի որ մի քանի օրով կրկին երկրից գնում է և այդ ընթացքում իր հետ կապ կհաստատի և կխնդրի որպեսզի հիշյալ «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան նկարագրված ավտոտնակից տեղափոխի իր կողմից ասված մեկ այլ վայր։ Այդ ժամանակ Արտյոմը նշել է նաև, որ հնարավոր է, որ իրեն ասի բանալիները փոխանցի մեկ այլ անձի, ով ավտոմեքենան կտեղափոխի, սակայն իր այն հարցին, թե այդ անձն ով է հանդիսանում, պատասխանել է, որ ինքը չի ճանաչում։ Դրանից հետո, արդեն 13.08.2024թ., ժամը՝ 1800-ի սահմաններում, Արտյոմ Խաչատրյանն իր կողմից օգտագործվող այլ երկրի բջջային հեռախոսահամարի «Վոտսապ» հավելվածով զանգահարել է իր կողմից օգտագործվող բջջային հեռախոսահամարի «Վոտսապ» հավելվածին և խնդրել է, որ նկարգարված ավտոտնակից ավտոմեքնան տեղափոխի Դավիթաշեն համայնքում գտնվող «ԷՄՋԻ» սուպերմարկտեի մոտ։ Արտյոմ Խաչատրյանի հետ խոսելու ժամանակ ինքը գտնվել է հյուրանոցում և հեռախոսի մարտկոցը լիցքավորման կարիք է ունեցել, այն միացրել է լիցքավորման, որից հետո զբաղվել է իր գործերով: «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան Արտյոմ Խաչատրյանի կողմից նշված վայր տեղափոխելու նպատակով գիշերային ժամի գնացել է նշված ավտոտնակ։ Երբ հասել է նկարագրված ավտոտնակ, Արտյոմ Խաչատրյանի կողմից տրված բանալիով բացել է ավտոտնակի կողպեքը, մուտք գործել ներս, նստել ավտոմեքենան, միացրել շարժիչը, և երբ փորձել է մեքենան դուրս բերել ավտոտնակից, այդ ժամանակ իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցերը, ձերբակալել և տեղափոխել են ոստիկանության բաժին։ Ի պատասխան իրեն առաջադրված հարցերի՝ հայտնել է, որ իր բջջային հեռախոսը 1-2 ամիս առաջ փչացել և այն տվել է վերանորոգման և վերանորոգված վիճակում վերցրել է 11.08.2024թ., իսկ մինչ այդ Արտյոմ Խաչատրյանի հետ պայամավորված են եղել, որ երբ վերջինս գտնվի ՀՀ-ից դուրս, իր հետ կապ հաստատի իր կնոջ՝ Արտյոմի քրոջ բջջային հեռախոսահամարի միջոցով, սակայն այդ կերպ իրար հետ կապ չեն հաստատել։ Երբ Արտյոմ Խաչատրյանն առաջին անգամ «Տոյոտա» մակնիշի ամենագնացով եկել է Եվրոպական համալսարանի մոտ, ավտոմեքենայի վրա եղել են վրացական «տրանզիթ» համարանիշեր, որոնք գտնվել են ավտոմեքենայի վրա, երբ այն փորձել է դուրս բերել ավտոտնակից։ Իր հարցին ի պատասխան՝ Արտյոմ Խաչատրյանն իրեն հայտնել է, որ ավտոմեքենայի «չիփ» բանալին գտնվում է այդ վիճակում, քանի որ դրա պատյանը կատորվել է։ Արտյոմ Խաչատրյանին առաջին անգամ այդ ավտոմեքենայով տեսնելիս չի հետաքրքվել, թե արդյոք որտեղից է ձեռք բերել նշված ավտոմեքենան, ինչքան գումարով, ինչ նպատակով, քանի որ վերջինիս փակ անձնավորություն է և չի սիրում, որ իրեն նման հարցեր են տալիս։
Ինքը չի իմացել, որ այդ սպիտակ գույնի «Տոյոտա» մակնիշի ամենագնացը եղել է գողացված, իմանալու դեպքում կհրաժարվեր օգնել Արտյոմին այդ ավտոմեքենան տեղափոխել տեղից տեղ։ Արտյոմն օգտագործում է «055-800-720» բջջային հեռախոսահամարը, սակայն վերջինիս «Վոտսապ»-ն այլ երկրի բջջային հեռախոսահամարով է, որն առկա է իր բջջային հեռախոսում։ Իր հեռախոսում Արտյոմի հիշյալ «Վոտսապ»-ի համարը գրանցված չէ, սակայն նրա համարի վրա առկա է վերջինիս երեխայի նկարը։ Արտյոմ խաչատրյանն ունի նաև կապույտ գույնի «Լեքսուս ԷՌԻՔՍ» մակնիշի ամենագնաց, որի վերջին պետհամարանիշները 700 է։ Նշված ավտոմեքենան վարում է ինչպես Արտյոմը, այնպես էլ վերջինիս կինը։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե իր կողմից «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան Դավիթաշեն համայնքի «Տաշիր Պիցա» սննդի կետի հետնամասում կայանելուց հետո, ով է այն տեղափոխել ավտոտնակ։
Տուժող Տաթևիկ Աղամյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2024թ. հուլիսի 28-ին, ժամը՝ 1800-ին, իրեն պատկանող «Toyota Rav 4» մակնիշի «11 QQ 117» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կայանել է իրենց շենքի բակում, փակել պատուհաններն ու դռները և բարձրացել տուն՝ Սուրենյան փողոցի 11Ա շենքի 36-րդ բնակարան։ Իրենց բնակարանը թեպետ գտնվում է շենքի 9-րդ հարկում, սակայն բնակարանի պատուհաններից տեսանելի է ավտոմեքենան։ 2024թ. հուլիսի 29-ին, ժամը՝ 0120-ի սահմաններում, իրենց հասցե է եկել եղբայրը՝ Լևոն Աղամյանը, որի ժամանակ ավտամեքենան եղել է իր տեղում: Իսկ արդեն ժամը՝ 0210-ի սահմաններում, երբ եղբայրը տանից դուրս է եկել, նկատել է, որ ավտոմեքենան տեղում չէ։ Հասկանալով, որ ավտոմեքենան գողացել են՝ զանգահարել է ոստիկանութուն և հաղորդում ներկայացրել։ Ավտոմեքենան եղել է սպիտակ գույնի, 2019 թվականի արտադրության, տանիքը սև գույնի, շարժիչը՝ «Հիբրիդ»։ Ավտոմեքենայի վրա արտահայտիչ վնասված հատվածներ, բացի դիմապակու ձախակողմյան հատվածի ճաքից, այլ ոչինչ չի եղել։ Քերծվածքներ եղել են դիմացի թափարգելի և ավտոմնեքենայի ձախակողմյան հատվածում։ Ավտոմեքենան եղել է գործարանային վիճակում, ավտոմեքենայի վրա փոփոխված և ավելացված ոչինչ չի եղել: Սրահում՝ առջևի նստատեղերի միջնամասում առկա պահախցում եղել է ավտոմեքենայի տեխանձնագիրը, այլ փաստաթղթեր չեն եղել։ Շենքի բակում կամ ավտոմեքենայքի մոտ տվյալ օրը կամ այլ օրերի կասկածելի անձանց կամ արտառոց ոչինչ չի նկատել։ Հափշտակության դեպքի առթիվ իրեն պատճառվել է մոտ 30-ից 32.000 ԱՄՆ դոլարի գույքային վնաս։
Փորձագետ Դ.Հարությունյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ներկայացված հետքի վրա առկա են երկու տարբեր անձանցից առաջացած ֆիզիկական բնութագիր ունեցող հետքեր: Թե ինչ եղանակով կարող են առաջանալ նմանատիպ հետքերը, փորձագետը որևէ իրավասություն չունի պատասխանելու: Նշված հետքերում առկա է Արթուր Հակոբյանի և այլ արական սեռի ներկայացուցչի գենետիկական բնութագիր, սակայն որևէ կերպ հնարավոր չէ հստակ նշել և տոկոսային հարաբերություն տալ, քանի որ գենետիկ փորձագետը ևս տվյալ դեպքում իրավասություն չունի: Հետքի վրա Արթուր Հակոբյանի գենետիկական բնութագրից բացի առկա այլ արական սեռի անձը նույնականացնել հնարավոր չէ, քանի որ չկան համապատասխան նմուշներ: Նշված փորձաքննության արդյունքում նմուշների առկայության պայմաններում փորձագետը միայն այն դեպքում չի կարող անձին նույնականացնել, եթե նշված անձն ունի միաձվանի երկվորյակ եղբայր, քանի որ այդ դեպքում նրանք ունենում են իդենտիկ գենետիկական բնութագիր:
Հանցագործության մասին բանավոր հաղորդում ընդունելու վերաբերյալ արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 29.07.2024թ. Տաթևիկ Համլետի Աղամյանը ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2024թ. հուլիսի 28-ին, ժամը՝ 1800-ին, իրեն պատկանող «Toyota Rav 4» մակնիշի «11 QQ 117» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կայանել է իրենց՝ Երևան քաղաքի Սուրենյան փողոցի 11Ա շենքի բակում, իսկ հաջորդ օրը, ժամը՝ 0100-ին, եղբայրը՝ Լևոն Աղամյանը, իջնելով շենքի բակ, նկատել է, որ ավտոմեքենան գողացել են։
13․08․2024թ., ժամը՝ 2250-ին, Երևան քաղաքի Մազմանյան 6 և Շիրազի 44 շենքերի միջնամասում գտնվող թիվ 014023 ավտոտնակի միջից Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի առկայությամբ ձերբակալելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վերջինս հայտարարել է, որ 29.07.2024թ. գիշերը կնոջ եղբայրը՝ Արտյոմ Խաչատրյանը, իրեն խնդրել է, որպեսզի Եվրոպական համալսարանի մոտից ավտոմեքենան տեղափոխի դեպի Դավթաշեն: Երբ հասել են պայմանավորված վայր, Արտյոմը սպիտակ «Տոյոտա» մակնիշի, «Ջիպ» մեքենայով կանգնել է իր կողքին, ինքը նստել է ուղևորի նստատեղին, միասին ուղևորվել են մոխրագույն «Հյունդայի» մակնիշի ավտոմեքենայի մոտ, որից հետո Արտյոմը նստել է իր ավտոմեքենան և իրեն ասել է, որպեսզի վարի իր հետևից: Երբ հասել են Դավիթաշեն, Արտյոմը հեռախոսազանգով իրեն ասել է, որ ավտոմեքենան տեղափոխի «Տաշիր պիցցա»-ի հետնամաս, թողնի այնտեղ, որից հետո վերադարձել է Արտյոմի մեքենայի մոտ և վերջինս իրեն տարել է տուն: 01.08.2024թ. հանդիպել է Արտյոմի հետ և վերջինս իրեն ասել է, որ մեկնում է Վրաստան հանգստի: Իրեն է փոխանցել ավտոտնակի և նշված «Ջիպ» մակնիշի ավտոմեքենայի բանալիները և ասել է, որ կասի, թե երբ և որտեղ տեղափոխի ավտոմեքենան՝ բացատրելով ավտոտնակի գտնվելու վայրը: 13.08.2024թ. Արտյոմը զանգահարել է իրեն և ասել ավտոմեքենան տեղափոխի Դավիթաշենում գտնվող «ԷՄՋԻ» սուպերմարկետի մոտ: Երբ գնացել է ավտոտնակ և փորձել է ավտոմեքենան դուրս բերել, այդ պահին ոստիկանները ձերբակալել են:
Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանին անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վերջինիս մոտից, ի թիվս այլնի, հայտնաբերվել են ավտոմեքենայի դռները բացելու և շարժիչը գործի գցելու համար նախատեսված, առանց պատյանի «չիպ» բանալի, որն, ըստ Հակոբյանի բանավոր հայտարարության, հանդիսանում է իր քրոջ ամուսնու՝ Արտյոմ Խաչատրյանի կողմից իրեն փոխանցված «Տոյոտա» մակնիշի, սպիտակ գույնի ավտոմեքենայի բանալին: Բացի այդ, նույն գրպանից հայտնաբերվել է բանալի, որը Հակոբյանի բանավոր հայտարարության համաձայն՝ հանդիսանում է այն ավտոտնակի բանալին, որտեղ Արտյոմ Խաչատրյանը կայանել է սպիտակ գույնի «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան:
14.08.2024թ., ժամը՝ 0730-ին, Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի առկայությամբ ձերբակալելու մասին արձանագրությունը:
Երևան քաղաքի Սուրենյան փողոցի 11Ա շենքի բակում տուժող Տաթևիկ Համլետի Աղամյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Սուրենյան փողոցի 11Ա շենքի բակային հատվածը, որտեղից հափշտակվել է Տաթևիկ Աղամյանին պատկանող «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենան:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված գրության հիման վրա տեղանքի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ գրությամբ նշված թիվ 014023 համարի ավտոտնակը գտնվում է ք.Երևան Մազմանյան 6 և Շիրազի 44 շենքերի միջնամասում, Շիրազի 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի դիմահայաց հատվածում առկա ավտոտնակներից ձախից 4-րդ ավտոտնակն է, որի դարպասը մոխրագույն է, փայլաթիթեղյա տանիքով, վրան առկա է կախովի կողպեք, դարպասի աջ վերևի հատվածում սպիտակ ներկանյութով գրված է 014023 համարը:
Երևան քաղաքի Շիրազի փողոց 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի արտաքին պատերին փակցված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ լազերային սկավառակը տեղադրվել է համակարգչի մեջ, որում առկա է եղել տեսագրության թվով 6 ֆայլ։ Զննության նպատակով միացվել է CH04_20240811235300 անվանումով տեսագրությունը, որը թվագրված է 11.08.2024թ., տեսագրությունը սկսվում է 23։53։09 վարկյանից։ Տեսագրությունը 3 րոպե տևողության է։ Տեսագրությամբ երևում է ք.Երևան Շիրազի փողոց 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի դիմահայաց հատվածում առկա ավտոտնակները, այդ թվում՝ ձախից 4-րդ ավտոտնակը։ Տեսագրությամբ երևում է նաև նշված հատվածում կայնված ավտոմեքենանները։ Տեսագրության ժամով, ժամը՝ 23։54։28-ին, տեսագրության 01։28 րոպեին ավտոտնակների հատվածից՝ Շիրազի 44 հասցեի շենքի մոտից դեպի ավտոտնակների ուղղությամբ են քայլում, ըստ մարմնակազմության երեք արական սեռի անձինք, որոնցից ձախ անձի հագին առկա է հավանաբար միագույն հագուստ՝ կարճաթև շապիկ, նշված անձը հավաբանար ճաղատ է։ Մեջտեղի անձը համեմատաբար ավելի հասակով է, հագին առկա է սպիտակ կարճաթև շապիկ և մուգ գույնի տաբատ, իսկ երրորդ անձը համեմատաբար ավելի մուգ գույնի տաբատով է, բաց գույնի երկարաթև շապիկով։ Նկարագրված անձինք քայլում են ք.Երևան Շիրազի փողոց 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի դիմահայաց հատվածում առկա ավտոտնակների մոտով՝ դեպի ք.Երևան Մազմանյան փողոց։ Նկարագրված ճաղատ անձի ձախ ձեռքին բռնած երևում է սև գույնի պայուսակ, իսկ մեջտեղի բարձրահասակ անձի ձախ ձեռքին՝ պոլիէթիլենային տոպրակ։ Վերջիններս հասնելով Մազմանյան փողոց՝ բարձրանում են դեպի վերև։
Այնուհետև զննման ենթարկվեց նույն օրվա CH04_20240811235400 անվամբ տեսագրությունը, որը սկսվում է 23։54 րոպեից։ Տեսագրությունը 2 րոպե տևողության է։ Տեսագրության 23։54։50 վարկյանին երևում են վերոնկարագրյալ անձինք, ովքեր ավտոլվացման կետի մոտից դուրս են գալիս դեպի Մազմանյան փողոց և բարձրանում դեպի վերև: Մինչև տեսագրության 23։55։30 վարկյանը երևում է վերջիններիս վերև բարձրանալը, որից հետո դուրս են գալիս տեսագրության տեսադաշտից։
Որից հետո զննման ենթարկվեց ք.Երևան Շիրազի փողոց 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի 12.08.2024թ. տարբեր ժամերի քննությանը հետաքրքրություն ներկայացնող տեսագրությունները։
Նախ զննման ենթարկվեց CH04_20240812183000 անվամբ տեսագրությունը, որը նույն ավտոլվացման կետի ուղղությամբ նկարահանող մեկ այլ տեսանկարահանող սարքի տեսագրություն է։ Տեսագրությունը սկսվում է 18։30 րոպեից և 11 րոպե տևողության է։ Տեսագրության ժամով 18։32։42 վարկյանին, տեսագրության 02։42 րոպեին դեպի Մազմանյան փողոց է շարժվում կապույտ գույնի, ըստ իր տեսքի և տարբերանշանի, «Լեքսուս» մակնիշի, սև տանիքով ամենագնաց, որը «01 RX 700» հաշվառման համարանիշներով է։ Նշված ավտոմեքենան Մազմանյան փողոցով վերև շարժվելուց հետո, արգելակում է, կատարում որոշակի հետընթաց, այնուհետև՝ որոշակի ժամանակ մնում է կայանված, զիջում է ավտոտնակների ուղղությամբ դեպի Մազմանյան փողոց թեքվող ավտոմեքենային, այնուհետև՝ կրկին կատարում է հետընթաց, որից հետո թեքվելով դեպի աջ՝ երևթեկելով դուրս է գալիս տեսագրության տեսադաշտից։ Որից հետո տեսագրության ժամով 18։35։50 վարկյանին, տեսագրության 05։59 րոպեին նույն ավտոմեքենան նշված ոււղությունից դուսր է գալիս դեպի Մազմանյան փողոց, որի ղեկին երևում է, ըստ մարմնակազմության, արական սեռի անձ, ում հագին առկա է սպիտակ կարճաթև շապիկ, որի կրծքավանդակի հատվածին առկա են մուգ գույնի գծեր։ Այնուհետև՝ Մազմանյան փողոցից թեքվելով դեպի աջ վարում է դեպի նկարագրված ավտոլվացման կետի դիմահայաց հատվածում առկա ավտոտնակների ուղղությամբ։ Տեսագրության 09։11 վարկյանին «Լեքսուս» մակնիշի նկարագրված ավտոմեքենան դուրս է գալիս Մազմանյան փողոց, թեքվում դեպի ձախ և վարելով դուրս գալիս տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։
Այնուհետև՝ զննման ենթարկվեց CH04_20240812183600 անվամբ տեսագրությունը, որը թվագրված է 12.08.2024թ., սկվում է տեսագրության ժամով 18։35։39 րոպեից։ Տեսագրությամբ պատկերված է վերոնշյալ ավտոլվացման կետի դիմացի հատվածում առկա ավտոտնակները, իսկ դրանց դիմաց կայանված են թվով երեք ավտոմեքենաներ։ Տեսագրության ժամով 18։36։09 վարկյանին, տեսագրության 09 վարկյանին Մազմանյան փողոցից դեպի աջ՝ նշված ավտոտնակների ուղղությամբ մուտք է գործում նկարագրված կապույտ գույնի «Լեքսուս» մակնիշի ամենագնացը, որը նշված ավտոտնակների ուղղությամբ ընթանում է դեպքի ք.Երևան Շիրազի փողոց 44 շենքի բակ, որից հետո տեսագրության ժամով 18։39 րոպեին նկարագրված «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենան նույն ուղղությամբ շարժվում է դեպի Մազմանյան փողոց, որի ղեկին երևում է, ըստ մարմնակազմության, հավանաբար արական սեռի անձ, ում հագին առկա է սպիտակ կարճաթև շապիկ, որի կրծքավանադակի հատվածում առկա են մուգ գույնի գծեր։ Նկարագրված ավտոմեքենան նշված ավտոլվացման կետից թեքվում է դեպի ձախ՝ Մազմանյան փողոցի ուղղությամբ։
Այնուհետև՝ զննման ենթարկվեց CH04_20240812230600 անվամբ տեսագրությունը, որը թվագրված է 12.08.2024թ., սկսվում է 23։06 րոպեից, 8 րոպե տևողության է։ Տեսագրության 01։34 վարկյանին նկարագրված «Լեքսուս» մակնիշի «01 RX 700» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան մուտք է գործում Մազմանյան փողոց, անցնում է դեպի ավտոտնակներ՝ Շիրազի փողոց 44 շենք տանող խաչմերուկը, շարունակում է Մազմանյան փողոցում ընթանալ դեպի վերև, որից հետո փողոցի ձախակողմյան հատվածում կայանվում է նշված ավտոմեքենան, անջատվում է ավտոմեքանայի լուսարձակները, որից հետո բացվում է ավտոմեքենայի դուռը, որից դուրս է իջնում ինչ-որ անձ, որից հետո հիշյալ անձը Մազմանյան փողոցով քայլում է դեպի ներքև, այնուհետև՝ նկարագրված անձը, ում հագին առկա է մուգ գույնի տաբատ, սպիտակ կարճաթև շապիկ, կրծքավանդակի հատվածում մուգ գույնի գծերով, քայլում է դեպի նկարագրված ավտոլվացման կետի դիմահայաց հատվածում առկա ավտոտնակների ուղղությամբ։ Տեսագրության 04։38 րոպեին նկարագրված անձը ավտոտնակների մոտից թեքվում է դեպի աջ՝ Մազմանյան փողոց, քայլում դեպի վերև՝ ավտոմեքենայի ուղղությամբ, այնուհետև՝ որոշ ժամանակ անց միանում է կայանված ավտոմեքենայի լուսարձակները, որից հետո ավտոմեքենան ընթանալով դեպի վերև՝ շրջադարձ է կատարում և կրկին նույն ուղղությամբ երթևեկում է դեպի ներքև և դուրս գալիս Մազմանյան փողոցից։
Վերջում զննման ենթարկվեց CH04_20240812230800 անվամբ տեսագրությունը, որը թվագրված է 12.08.2024թ., սկսվում է 23։08 րոպեից, 03։03 րոպե տևողության է։ Տեսագրության 01։11 վարկյանին Մազմանյան փողոցի վերևի հատվածից դեպի ավտոտնակների ուղղությամբ քայլում է, ըստ մարմնակազմության, արական սեռի անձ, ում հագին առկա է սև և սպիտակ սպորտային կոշիկներ, մուգ գույնի տաբատ, սպիտակ կարճաթև շապիկ, որի կրծքավանդակի հատավածին առկա են մուգ գույնի գծեր, ում աջ ուսից դեպի ձախ կոնքի հատվածը գցված է սև գույն պայուսակ։ Նկարագրված անձը ճաղատ է, հավանաբար խոսում է հեռախոսով։ Վերջինս քայլում է դեպի Շիրազի 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի դիմահայաց հատվածում առկա ձախից 4-րդ ավտոտնակի ուղղությամբ, այնուհետև՝ հասնելով հիշյալ ավտոտնակի դռանը, հավաբանար բռնելով կողպեքը՝ ձեռքով կատարում է որոշակի գործողություն, այնուհետև՝ այդտեղ որոշակի ժամանակ կանագնելուց հետո, հեռախոսով խոսելով, դանդաղ քայլելով շարժվում է դեպի Մազմանյան փողոց, թեքվում դեպի աջ և բարձրանում դեպի վերև։
Զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ դեպքի վայր է հանդիսանում ք.Երևան Մազմանյան 6 և Շիրազի 44 շենքերի միջմասում՝ Շիրազի 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի դիմահայաց հատվածում առկա ավտոտնակներից ձախից 4-րդ, թիվ 014023 համարի ավտոտնակում կայանված «Տոյոտա» մակնիշի «11 QQ 117» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքնան։ Զննման ընթացքում Արթուր Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված բանալին հանձնվել է վերջինիս և առաջարկվել նշված բանալիով բացել վերոնշյալ ավտոտնակի դարպասին առկա կախովի կողպեքը, որից հետո Ա.Հակոբյանը նշված բանալիով բացել է կողպեքը։ Ավտոտնակի դարպասները բացելուց հետո, պարզվել է, որ ավտոտնակում կայանված է սպիտակ գույնի «Տոյոտա ՌԱՎ 4» մակնիշի ավտոմեքենա, որի վրա փակցված է «GEORGIA» գրառմամբ «742 23 AAK» ժամանակավոր հաշվառման համարանիշեր։ Այնուհետև՝ Արթուր Հակոբյանին հանձնվել է կրկին իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և իր կողմից հայտարարած «Տոյոտա» մակնիշի ավտոմեքենայի «չիփ» բանալին և առաջարկվել նշված բանալիով բացել ավտոմեքենայի դռները, որից հետո Ա.Հակոբյանը նշված բանալիով բացել է ավտոմեքենայի դռները, ինչպես նաև կողային հայելիները։ Այնուհետև՝ փորձագետի կողմից նշված ավտոմեքենայի ամբողջական ուսումնասիրման արդյունքում ձախ դռան վրայից, թվով 1 դակտոժապավենի միջոցով վերցվել է ձեռքի հետքեր, որից հետո մոլեկուլային գենետիկական փորձաքննությունների բաժնի փորձագետի կողմից ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան վրայից և ձախ հետևի անվաթևի վրայից, թվով 2 փորձանոթներում վերցվել են արնանման հետքի նմուշներ, իսկ ավտոմեքենայի ձախ դռան ներսի հատվածից, ղեկից և ղեկին կից երկու թարթիչներից, թվով 4 փորձանոթներում վերցվել են գենետիկական նմուշներ։ Ավտոմեքենայի ձախ դռան ուղղությամբ, գետին ընկած վիճակում վերցվել են մեկ զույգ աշխատանքային ձեռնոցներ։ Այնուհետև՝ տուժող Տ.Աղամյանի կոմից ավտոմեքենայի ամբողջական ուսումնասիրման ընթացքում վերջինիս մատնանշել է բազմաթիվ անհատականացնող տվյալներ և հայտնել, որ դա իր մեքենան է։
Մեղադրյալ Արտյոմ Խաչատրյանի մասնակցությամբ դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վերջինս մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Կորեայի Ձոր կոչվող հատվածը և հայտնել, որ ավտոմեքենայի հաշվառման համարանիշերը, վկայագիրը և այլ իրեր նետել է նշված հատվածում, զննության ընթացքում ծռված վիճակում հայտնաբերվել են միայն հաշվառման համարանիշները:
Երևան քաղաքի Շիրազի փողոց 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի արտաքին պատերին փակցված տեսանկարահանող սարքերի 13.08.2024թ. տեսագրությունները զննելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ արձանագրվել է մեղադրյալ Արթուր Հակոբյանի ավտոտնակ մուտք գործելը և հափշտակված ավտոմեքենան վերջինիս կողմից նշված հատվածից տեղափոխելու փորձը։
Արթուր Հակոբյանի կողմից ներկայացված բջջային հեռախոսում թվային խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արթուր Հակոբյանի «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսի թվային տվյալների որոնման արդյունքում «Վոտսափ» հեռահաղորդակացական էջում հայտնաբերվել է «+30-694-652-5155» այլ երկրի բջջային հեռախոսահամարով ակիտվացված էջ, որի հետ 13.08.2024թ., ժամը՝ 2127 րոպեին առկա է մեկ մուտքային զանգ, նույն օրը, ժամը՝ 2128-ին, առկա է մեկ ելքային զանգ և նույն օրը, ժամը՝ 2128-ին, առկա է ուղարկված հաղորդագրություն, որում գրառված է «մի րոպե»։
Արտյոմ Խաչատրյանի և Արթուր Հակոբյանի կողմից օգտագործվող բջջային հեռախոսահամարների վերաբերյալ տեղեկատվության պահանջի որոշմամբ հայցված տեղեկությունների զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Արտյոմ Խաչատրյանի կողմից օգտագործվող բջջային հեռախոսահամարից 29.07.2024թ. կատարվել է ելքային հեռախոսազանգ «041-003-216» բջջային հեռախոսահամարին, որը հաշվառված է «Տոյոտա Արմենիա» ՍՊ ընկերության անվամբ։
ՀՀ առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից տրված դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 201 եզրակացությունը, համաձայն որի՝
- Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի կենսաբանական ծագման նմուշից ԴՆԹ անջատվել է։
- Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի կենսաբանական ծագման նմուշից ԴՆԹ անջատվել է:
- Ն1 համարակալմամբ էպենդորֆ տիպի փորձանոթում հայտնաբերված բամբակե խծուծի /Գ1/ մակերեսի կասկածելի հետքից անջատվել է արական սեռի մեկ անձին բնորոշ գենետիկական բնութագիր։
- Ն2 համակարլմամբ էպենդորֆ տիպի փորձանոթում հայտնաբերված բամբակե խծուծի /Գ2/ մակերրեսի կասկածելի հետքից ԴՆԹ չի անջատվել։
- Ն3 համարակալմամբ էպենդորֆ տիպի փորձանոթում հայտնաբերված բամբակե խծուծի /Գ3/ մակերեսի կասկածելի հետքից անջատվել է մասնակի քայքայված, դեգրադացված գենետիկական բնութագիր, որը պիտանի չէ նույնականացման համար։
- Ն4 համարակալմամբ էպենդորֆ տիպի փորձանոթում հայտնաբերված բամբակե խծուծի /Գ4/ մակերեսի կասկածելի հետքից անջատվել է իգակական սեռի մեկ անձին բնորոշ գենետիկական բնութագիր։
- Ն5 համարակալմամբ էպենդորֆ տիպի փորձանոթում հայտնաբերված բամբակե խծուծի /Գ5/ մակերեսի կասկածելի հետքից անջատվել է մասնակի քայքայված դեգրատացված գենետիկկան բնութագիր, որը հետագա նույնացման համար պիտանի չէ։
- Ն6 համարակալմամբ էպենդորֆ տիպի փորձանոթում հայտնաբերված բամբակե խծուծի /Գ6/ մակերեսի կասկածելի հետքից անջատվել է առնվազն 2 տարբեր անձանցից առաջացած ԴՆԹ-ների խառնուրդներ։
- «09-0568-24 քր. վարույթ 1 զույգ ձեռներոցներ» գրառումներով փաթեթից հայտնաբերված 1 զույգ ձեռնոցների /Գ7/ ներսային մակերեսների քրտնաճարպային հետքերից անջատվել է առնվազն 2 տարբեր անձանցից առաջացած ԴՆԹ-ների խառնուրդներ։
Մոլեկուլային գենետիկական փորձաքննության արդյունքերը ցույց են տվել, որ ներկայացված ՝
- Ն1 համարակալմամբ էպենդորֆ տիպի փորձանոթում հայտնաբերված բամբակե խծուծի մակերեսի հետքից անջատված արական սեռի մեկ անձին բնորոշ գենետիկական բնութագիրը 99․9 տոկոս հավանականությամբ համընկնում է Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանին բնորոշ գենետիկական բնութագրին։
- Ն6 համարակալմամբ էպենդորֆ տիպի փորձանոթում հայտնաբերված բամբակե խծուծի մեկերեսի կասկածելի հետքից անջատված առնվազն 2 տարբեր անձանցից առաջացած ԴՆԹ-ների խառնուրդում դիտվում են Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի և առնվազն ևս մեկ այլ արական սեռի անձին բնորոշ գենետիկական բնութագրերը, սակայն բացառվում է Արթուր Ֆրուզիկի Հակոբյանին բնորոշ գենետիկական բնութագրի առկայությունը նշված խառնուրդում։
- «09-0568-24 քր. վարույթ 1 զույգ ձեռներոցներ» գրառումներով փաթեթից հայտնաբերված 1 զույգ ձեռնոցների /Գ7/ ներսային մակերեսների հնարավոր քրտնաճարպային հետքերից անջատված առնվազն 2 տարբեր անձանցից առաջացած ԴՆԹ-ների խառնուրդում դիտվում են Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանին և առնվազն ևս մեկ այլ արական սեռի անձին բնորոշ գենետիկական բնութագրերը, սակայն բացառվում է Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանին բնորոշ գենետիկական բնութագրի առկայությունը նշված խառնուրդում։
«Հայաստանի Հանրապետության քննչական կոմիտեի փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի կողմից 03.09.2024թ տրված դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 180-ԱՊ-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը տրամադրված «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի ավտոմեքենայի միջին շուկայական արժեքը 2024թ. հուլիսի 29-ի դրությամբ առկա արտաքին տեսքի և տեխնիկական վիճակի հաշվառմամբ, կոմպլեկտ և անվնաս վիճակում գնահատվում է 11.000.000 դրամ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝
- «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի «JTMRW3FV80J021845» նույնակացման համարով ավտոմեքենան, որն ի պահ է հանձնվել Տաթևիկ Աղամյանին։
- Դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 201 եզրակացությամբ տրամադրված թվով 6 հետքերը, 1 զույգ ձեռնոցները և Արթուր Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «չիփ» բանալին:
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ Երևան քաղաքի Շիրազի փողոցի թիվ 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի տեսանկարահանող սարքերի 11.08.2024թ., 12.08.2024թ. և 13.08.2024թ. տեսագրությունները և «Վիվա Արմենիա» ՓԲ ընկերության կողմից SU/3679ե/060924/ գրությամբ ու «Յուքոմ» ՓԲ ընկերության կողմից 5908-24/ՔԿ ելքի համարով, 3715ե հղմամբ ստացված տեղեկությունները պարունակող լազերային սկավառակները:
Դատարանը, քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված և մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների ձևի և բովանդակության վերլուծության, միմյանց հետ համադրելու և ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով դրանք պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկեց և յուրաքանչյուր ապացույց գնահատեց վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
Այսպիսով՝ ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով և հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա՝ դատարանը հանգում է հետևության, որ Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ չապացուցվեց:
Դատարանը այդպիսի հետևության է հանգում, քանի որ դատաքննության ընթացքում «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշին համապատասխան չհաստատվեց Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածությունն ու օրինականությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի.
• 22-րդ հոդվածի 1-5-րդ մասերի համաձայն՝
1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
(...)
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
• 102-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
• 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. (...) [Դ]ատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում [է] դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը (...) չպետք է կանխակալ վերաբերմունք [դրսևորի] ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն [տա], քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:
Ապացույցների գնահատման չափանիշների վերաբերյալ իրավակարգավորումները վերլուծության ենթարկելիս Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ.
- ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից: Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով ,
- ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա :
- «ներքին համոզմունքը», որպես սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա՝ ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ։ Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը։ Ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա :
Ապացույցների բավարարության հիմնահարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
- ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որ հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովվեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը ,
- գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում :
ՀՀ քրեական դատավարության` վերը նշված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ յուրաքանչյուր քրեական վարույթով ապացուցման ենթակա հանգամանքներն, ըստ էության, կոնկրետ հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը բնութագրող հատկանիշների համակցությունն է: Այսինքն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված՝ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի առկայության կամ բացակայության վերաբերյալ իր եզրահանգումները դատարանը պետք է հիմնավորի քրեական գործում առկա համապատասխան փաստական տվյալներով` ապացույցներով:
Հետևաբար՝ ղեկավարվելով ապացուցման վերաբերյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի՝ վերը շարադրված դրույթներով, ինչպես նաև հիմք ընդունելով Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում ամրագրված իրավական դիրքորոշումները՝ դատարանը գտնում է, որ քրեական վարույթով ձեռք բերված և դատական քննությամբ հետազոտված՝ թույլատրելի ապացույցներով հնարավոր չէ մեղադրյալ Արթուր Հակոբյանի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք։ Այսինքն` դատական քննության ժամանակ հետազոտված՝ թույլատրելի ապացույցների համակցությունով հնարավոր չէ Արթուր Հակոբյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով և ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևյալ հետևության.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 45-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցակցություն է համարվում քրեական պատասխանատվության ենթակա երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցակիցներ են համարվում կատարողը, դրդիչը, կազմակերպիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, որն անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանը մասնակցել է այլ անձի (համակատարողի) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այնպիսի անձի օգտագործելու միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության տվյալ հանցագործության համար որպես կատարող կամ հանցանքը կատարել է անզգուշությամբ»:
Հանցակցության հատկանիշների և ձևերի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Ա.Մաթևոսյանի և Ռ.Հարությունյանի գործով որոշման մեջ (տե՛ս Ալիկ Ռուդիկի Մաթևոսյանի և Ռաֆիկ Արայիկի Հարությունյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հուլիսի 25-ի թիվ ՎԲ-48/08 որոշման 28-29-րդ կետերը), ինչպես նաև Ա.Միքայելյանի և Ա.Վաղարշակյանի գործով որոշման մեջ (տե՛ս Արամ Արշավիրի Միքայելյանի և Արայիկ Ժորժիկի Վաղարշակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ի թիվ ԵԱՔԴ/0174/01/11 որոշման 17-րդ կետը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 50-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե հանցագործությանը մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, որոնք նախքան հանցանքն սկսելը պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին»:
Վերոնշյալ հոդվածի բովանդակությունից հետևում է, որ հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե հանցագործությանը մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, որոնք նախքան հանցանքը սկսելը պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին: Այսինքն՝ հանցակիցները մինչև տվյալ հանցագործության օբյեկտիվ կողմը սկսելը համաձայնության են գալիս այդ հանցանքը կատարելու մասին:
Հանցանքը համատեղ կատարելու մասին նախնական պայմանավորվածությունը պետք է հաստատված լինի գործին վերաբերող բավարար փաստական տվյալներով: Մասնավորապես՝ գողության դեպքում քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը մեղադրանք առաջադրելիս պարտավոր է հիմնավորել, թե համակատարողների կոնկրետ որ գործողություններն են վկայում այն մասին, որ նրանք նախքան հանցանքը սկսելը պայմանավորվել և անմիջական մասնակցություն են ունեցել գողության օբյեկտիվ կողմի իրականացմանը:
Մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Սարգսյանի և այլոց գործով որոշման մեջ (տե՛ս Հակոբ Հայկի Սարգսյանի և այլոց գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 որոշման 11-18-րդ կետերը):
Գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված, դատաքննության ընթացքում հետազոտված և դատավճռում շարադրված ապացույցների համակցությունը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Հակոբյանի կողմից գողության կատարմանը նախնական հանցավոր համաձայնության գալու և համատեղ իրականացնելու մասին վկայող բավարար ապացույցներ առկա չեն:
Դատարանն արձանագրում է, որ 1 զույգ ձեռնոցների ներսային մակերեսների հնարավոր քրտնաճարպային հետքերից անջատված առնվազն 2 տարբեր անձանցից առաջացած ԴՆԹ-ների խառնուրդում նաև Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանին բնորոշ գենետիկական բնութագրի առկայությունը նախաքննության մարմինը գնահատել է որպես հաստատում այն հանգամանքի, որ մեղադրյալ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանը գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը շրջանցելով առանձնապես խոշոր չափերով գաղտնի հափշտակությունը կատարել է Ա.Հակոբյանի հետ նախնական համաձայնության գալով: Մինչդեռ ինչպես այդ, այնպես էլ հետազոտված մյուս ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ գործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են Արթուր Հակոբյանի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրան մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ:
Դատարանը գտնում է, որ ձեռք բերված ապացույցները չեն հաստատում այն հանգամանքը, որ Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանը նախնական համաձայնության գալով Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի հետ մասնակցել է տուժող Տաթևիկ Աղամյանին պատկանող, առանձնապես խոշոր չափերի՝ 11.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի «11 QQ 117» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի գողությանը:
Թեպետ Արթուր Հակոբյանը Արտյոմ Խաչատրյանի խնդրանքով տուժող Տաթևիկ Աղամյանին պատկանող «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի «11 QQ 117» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարելով տեղափոխել է Ա.Խաչատրյանի մատնանշած վայրեր, սակայն այդ փաստը դեռևս չի նշանակում, որ առկա են բավարար ապացույցներ հաստատված համարելու խմբի կազմում, նախնական համաձայնությամբ գույքի հափշտակություն կատարելու հանգամանքը:
Հետազոտված ապացույցներով չի հաստատվում, որ Արթուր Հակոբյանը Արտյոմ Խաչատրյանի խնդրանքով տուժող Տաթևիկ Աղամյանին պատկանող «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի «11 QQ 117» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարելիս գիտակցել կամ հասկացել է դրա գողացված լինելու մասին: Ավելին՝ հետազոտված որևէ ապացույցով հնարավոր չէ հետևության հանգել նաև Արթուր Հակոբյանի կողմից ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորության վերաբերյալ, իսկ միայն այն հանգամանքը, որ 1 զույգ ձեռնոցների ներսային մակերեսների հնարավոր քրտնաճարպային հետքերից անջատված առնվազն 2 տարբեր անձանցից առաջացած ԴՆԹ-ների խառնուրդում հայտնաբերվել է նաև Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանին բնորոշ գենետիկական բնութագիր, դեռևս բավարար չէ նրա կողմից Արտյոմ Խաչատրյանի հետ նախնական համաձայնության գալու, հանցագործություն կատարելու դիտավորություն ունենալու և տուժող Տաթևիկ Աղամյանին պատկանող, առանձնապես խոշոր չափերի՝ 11.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի «11 QQ 117» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան գաղտնի հափշտակելու վերաբերյալ հիմնավոր եզրահանգումներ կատարելու համար:
Սույն գործի փաստական հանգամանքները գնահատելով վերը շարադրված վերլուծության համատեքստում` դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ հափշտակություն կատարելու մեջ Ա.Հակոբյանի մեղավորությունը մեղադրանքի կողմը հաստատված է համարել` հիմք ընդունելով ոչ թե ՀՀ քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված, վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությունը, այլ 1 զույգ ձեռնոցների ներսային մակերեսների հնարավոր քրտնաճարպային հետքերից անջատված առնվազն 2 տարբեր անձանցից առաջացած ԴՆԹ-ների խառնուրդում նաև Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանին բնորոշ գենետիկական բնութագիր հայտնաբերված լինելու փաստի վրա հիմնված ենթադրությունը:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ ապացուցված չէ նախաքննական մարմնի եզրահանգումն այն մասին, որ Ա.Խաչատրյանը հափշտակությունը կատարել է Ա.Հակոբյանի հետ նախնական համաձայնությամբ:
Հետազոտված ապացույցներով չի հաստատվում հանցակիցների գործունեության համատեղությունը, այն, որ Ա.Հակոբյանը գիտակցել է, որ իր գործողություններով փոխադարձ լրացնում է Ա.Խաչատրյանի դիտավորության մեջ ընդգրկվածը և ուղղված է եղել կոնկրետ հանցանքի կատարմանը: Ավելին՝ Ա.Հակոբյանը ձգտել է միասնական արդյունքի, և այդ նպատակով, միացնելով իրենց համատեղ ջանքերը, դրա համար իր ներդրումն է ունեցել ընդհանուր գործում:
Թեպետ Ա.Հակոբյանի և Ա.Խաչատրյանի գործողությունների միջև առկա է պատճառական կապ, սակայն բացակայում է Ա.Հակոբյանի կողմից Ա.Խաչատրյանի արարքի և դրա հետևանքների նկատմամբ որոշակի գիտակցական-կամային վերաբերմունք դրսևորելը: Այսպես` դատարանն արձանագրում է, որ Ա.Հակոբյանը չի գիտակցել, որ Ա.Խաչատրյանի հետ գործում է համատեղ, և որ իր գործողություններն անհրաժեշտ պայման են Ա.Խաչատրյանի կողմից գողություն կատարելու համար և ցանկացել է համատեղ մասնակցել հանցագործությանը, և ի վերջո, նախատեսել է հանրորեն վտանգավոր հետևանքը և ցանկացել կամ գիտակցաբար թույլ է տվել դրա առաջացումը: Այլ կերպ, Ա.Հակոբյանը տեղյակ չի եղել, որ իր և Ա.Խաչատրյանի գործողությունները գտնվում են պատճառական կապի մեջ (համատեղ են) և ուղղված են միևնույն հանցագործության կատարմանն ու նախատեսել է հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը և ցանկացել կամ գիտակցաբար թույլ է տվել դրա առաջացումը:
Թեպետ Ա.Հակոբյանի և Ա.Խաչատրյանի գործողությունները փոխադարձ լրացրել են միմյանց և ուղղված են եղել կոնկրետ հանցանքի կատարմանը, սակայն բացակայել է Ա.Հակոբյանի կողմից կատարված գործողությունների և Ա.Խաչատրյանի կողմից կատարված հանցագործության միջև պատճառական կապը, քանի որ Ա.Հակոբյանը չի գիտակցել, որ Ա.Խաչատրյանի հետ համատեղ մասնակցում է հանցագործությանը և ցանկացել է այդ:
Հետազոտված ապացույցներով հնարավոր չէ գալ հետևության, որ Ա.Հակոբյանը տեղեկացված է եղել իր և Ա.Խաչատրյանի համատեղ արարքների մասին և միաժամանակ գիտակցել է, որ միացյալ ուժերով հանցանք է կատարում, այլ կերպ, գիտակցել է, որ Ա.Խաչատրյանի կողմից հանցանք է կատարվում կամ պետք է կատարվի:
Այսպիսով, դատարանը հաստատված է համարում, որ Ա.Հակոբյանը տեղեկացված չի եղել Ա.Խաչատրյանի հանցավոր գործունեության մասին: Ավելին՝ բացակայել է այդ հանցագործության իրականացման նրա միասնական մտադրությունը: Այսինքն՝ դատարանը հաստատված է համարում, որ Ա.Հակոբյանը չի գիտակցել ինչպես իր, այնպես էլ Ա.Խաչատրյանի արարքի հասարակական վտանգավորությունը, չի նախատեսել արարքի հանրորեն վտանգավոր հետևանքը, առավել ևս չի գիտակցել իր և Ա.Խաչատրյանի արարքների միջև պատճառական կապի առկայությունը:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արթուր Հակոբյանի արարքում առկա չէ գողության հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը բնութագրող՝ գործով հաստատված փաստական տվյալների համակցություն:
Այս պայմաններում, ելնելով քրեադատավարական այն սկզբունքից, որ հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ՝ դատարանը գտնում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հնարավոր չէ մեղադրյալի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի կողմից իրեն մեղսագրված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարումը, ինչը, անմեղության կանխավարկածի ուժով, հավասարազոր է, որ ապացուցվել է նրա կողմից այդ արարքը չկատարելը: Այլ կերպ, Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, չապացուցվեց, իսկ չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը , հետևաբար՝ պետք է ճանաչել և հռչակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով հանցանքի կատարման մեջ Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի անմեղությունն այն փաստական հանգամանքներով, որոնք դրվել են մեղադրանքի հիմքում:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ դատարանը գտնում է, որ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պետք է կայացնել արդարացման դատավճիռ՝ այն հիմքով, որ ձեռք չի բերվել ապացույցների բավարար համակցություն՝ Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի մեղավորությունը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, «հիմնավոր կասկածից վեր» չափանիշով ապացուցված համարելու համար: Այլ կերպ՝ վերջինիս ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված փաստական հանգամանքների (արարքի) վերաբերյալ դատարանի մոտ առկա է չփարատված կասկած, ուստի՝ «չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու» (in dubio pro reo) կանոնի կիրառմամբ՝ այն պետք է մեկնաբանվի հօգուտ Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի:
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ ապացուցված է մեղադրյալ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը) և այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը կատարվել է նրա կողմից և ապացուցված է վերջինիս մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
Դատարանը այդպիսի հետևության է հանգում, քանի որ դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի մեղավորությունը հաստատվեց «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշին համապատասխան:
Անդրադառնալով ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի կիրառման ենթակա հոդվածի, հոդվածի մասի կամ կետի հարցին՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանին մեղսագրված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներին, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության, սակայն դատարանը մեղադրանքի ծավալից հանում է խմբի կազմում՝ նախնական համաձայնությամբ որակյալ հանցակազմը և նրա կատարած արարքը հաստատում է հետևյալ բովանդակությամբ.
«Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանը գույքի պաշտպանության և պահպանման համար նախատեսված միջոցը շրջանցելով կատարել է առանձնապես խոշոր չափերով գաղտնի հափշտակություն:
Այսպես.
Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանը ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ 29.07.2024թ., ժամը՝ 0120-ից 0210-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր կողմից շահագործվող «Հյունդայի կոնա» մակնիշի «37 UZ 747» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի հետ միասին ուղևորվել են Երևան քաղաքի Սուրենյան փողոցի 11ա շենքի բակ, որտեղ նախ Արտյոմ Խաչատրյանը հափշտակություն կատարելու համար նախապես պատրաստված բանալիի օգտագործմամբ բացել և գործի է գցել Տաթևիկ Աղամյանին պատկանող, առանձնապես խոշոր չափերի՝ 11.000.000 ՀՀ դրամ արժողության «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի «11 QQ 117» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի շարժիչը, ապա Արտյոմ Խաչատրյանը «Հյունդայի կոնա» մակնիշի ավտոմեքենան, իսկ Արթուր Հակոբյանը «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի ավտոմեքենան միմյանց հետևից վարելով այն հափշտակել և տեղափոխել է Երևան քաղաքի Մազմանյան 6 և Շիրազի 44 շենքերի միջնամասում՝ Շիրազի 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի դիմահայաց հատվածում գտնվող թիվ 014023 համարի ավտոտնակ, որտեղից էլ Արթուր Հակոբյանը 13.08.2024թ. փորձել է նշված ավտոմեքենան տեղափոխել այլ վայր, սակայն ձերբակալվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից»:
Այսպիսով, դատարանը հաստատված է համարում մեղադրյալ Արտյոմ Խաչատրյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և եզրահանգում է, որ վերջինիս մեղավորությունը հաստատվում և հիմնավորվում է դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությամբ, մասնավորապես՝ դատարանը գտնում է, որ գործի լուծման համար թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցությունը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, հաստատում է գործով ապացուցման առարկան կազմող հանգամանքները և բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածությամբ մեղադրյալ Արտյոմ Խաչատրյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևությունների հանգելու համար:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցագործության շարժառիթը և նպատակը, մեղադրյալի անձը բնութագրող, ինչպես նաև նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներն ու նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Արտյոմ Խաչատրյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտում առողջական խնդիրներ ունենալը:
Դատարանը մեղադրյալ Արտյոմ Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում իր վարքագծով տուժողի ներողամտությանն արժանանալը և նրա նկատմամբ տուժողի կողմից որևէ պարտք ու պահանջ չներկայացնելը, խնամքին 4 անչափահաս երեխաների և 74 տարեկան ու երկրորդ խմբի հաշմանդամություն ունեցող ծնողի առկայությունը, մեղքն ընդունելն ու կատարած արարքի համար զղջալը, հանցագործությունը բացահայտելուն և գործով ապացույց ձեռք բերելուն աջակցելը:
Դատարանն այնպիսի հանգամանքներ, որոնք կարող են գնահատվել որպես մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող, չհայտնաբերեց:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի՝ օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակներն են.
«(…) վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները» (Տե՛ս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասը):
Շարադրված հոդվածների վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի բովանդակությունից: Մասնավորապես՝ նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի՝ հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը (Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի ու «Պատիժ» հասկացությանը և դրա նպատակների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, թիվ ՎԲ-192/07, թիվ ՎԲ-201/07 և թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»:
Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս, դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից ։
Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս կրկնել է, որ հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը պարտավոր է գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների հիման վրա պատճառաբանել ինչպես պատժի տեսակի և չափի ընտրության, այնպես էլ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ իր որոշումը: Դատական որոշման որակը մեծապես կախված է դրա պատճառաբանական մասից, հետևաբար դատական որոշումները սկզբունքորեն պետք է պատճառաբանված լինեն: Պատժի տեսակի և չափի ընտրության, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները հիմնավորող պատճառների մատնանշումը ոչ միայն ավելի հասկանալի և ընդունելի է դարձնում դատավճիռը վարույթի մասնակիցների համար, այլև բացառում է կամայականությունը: Նախևառաջ, դա նշանակում է, որ դատարանը պարտավորված է լինում արձագանքել կողմերի ներկայացրած փաստարկներին և մատնանշել տվյալ որոշումը հիմնավորող և իրավաչափ դարձնող փաստարկները: Եվ երկրորդ` պատշաճ պատճառաբանությունը հասարակությանը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է գործում դատական համակարգը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս: Բացի այդ, դատական ակտի չպատճառաբանված կամ ոչ բավարար չափով պատճառաբանված լինելը հանգեցնում է նաև քրեական դատավարության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի՝ արդար դատական քննության իրավունքի խախտման, քանի որ օբյեկտիվորեն սահմանափակվում է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը` լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը ։
Հետևաբար, ընդունելի չի կարող համարվել ոչ միայն այն դատական ակտը, որտեղ պատժի վերաբերյալ դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, այլև այնպիսին, որում բացակայում են պատժատեսակի, պատժաչափի կամ պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները հիմնավորող հետևողական, հստակ և ոչ հակասական պատճառաբանությունները :
Բացի այդ, Վճռաբեկ դատարանն Ա.Սարգսյանի գործով կայացրած որոշմամբ ընդգծել է, որ. «28. (...) [Ը]նտանեկան դրությունը որպես այլ մեղմացնող հանգամանք, անհրաժեշտ է հաշվի առնել [մեղադրյալի] նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այդ կապակցությամբ դատարանը յուրաքանչյուր անգամ պետք է անդրադառնա հետևյալ հարցերին՝
1. արդյոք [մեղադրյալը] հանդիսանում է իր ընտանիքի միակ կերակրողը:
2. արդյոք նրա խնամքին գտնվում են անչափահաս երեխան կամ զառամյալ ծնողները:
3. արդյոք առկա են ընտանիքում նրա բացասական վարքագիծը (հարբեցողություն, թմրամոլություն, դաժան վերաբերմունք ընտանիքի անդամների նկատմամբ և այլն) հիմնավորող փաստական տվյալներ: (...)» (տե՛ս Ալեքսան Երեմի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 02.06.2009թ., թիվ ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08 որոշման 28-րդ կետը):
Ինչպես հետևում է վերոգրյալից, ընտանիքի միակ կերակրող հանդիսանալը և խնամքին անչափահաս երեխայի կամ զառամյալ ծնողների առկայությունը, որպես ընտանիքում անձի ունեցած դերը բնութագրող և հետևաբար՝ նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, պետք է առանձին գնահատվեն և մեկի գոյությունը չպետք է կապվի մյուսի հետ: Կոնկրետ դեպքում Ա.Խաչատրյանի խնամքի տակ են գտնվում 8, 6, 5 և 2 տարեկան չորս անչափահաս երեխաները և զառամյալ ու հաշմանդամ ծնողը, նա է հանդիսանում նրանց միակ խնամակալը, որպիսի պայմաններում մեղադրյալ Արտյոմ Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս նկատմամբ նշանակվող պատժի ազդեցությունը՝ նրա ընտանիքի անդամների և կենսապայմանների վրա, քանի որ մանկահասակ երեխաները և զառամյալ ծնողը գտնվում են մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի խնամքին, հետևաբար՝ նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը կարող է նաև ծանր կացության մեջ դնել վերջիններիս, մասնավորապես՝ անչափահաս երեխաները և զառամյալ ծնողը կհայտնվեն շատ ծանր պայմաններում:
Այսպիսով՝ դատարանը, հաշվի առնելով Ա.Խաչատրյանի կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցագործության շարժառիթը և նպատակը, գործի հանգամանքները, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և հանցագործության ծանրությունը, նրա անձը բնութագրող, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նշանակվող պատժի` վերջինիս վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությունը, հանցանքի սանկցիայով նախատեսված՝ նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանների շրջանակում, իր հայեցողության շրջանակներում ղեկավարվելով պատժի նշանակման օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով, օրենքով և ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով պատիժ պետք է նշանակել այդ հանցագործության համար նախատեսված պատժի՝ ազատազրկման ձևով:
Դատարանն արձանագրում է, որ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանը 14.08.2024թ. մինչև 19.05.2025թ. գտնվել է արգելանքի տակ, հետևաբար՝ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու՝ 9(ինը) ամիս 25(քսանհինգ) օր ժամկետը պետք է հաշվակցել ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...)
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել (...)»։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավադրույթը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության է ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված, ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա՝ հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն :
Անդրադառնալով պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները գնահատման ենթարկելու կարևորությանը` Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական, քրեաբանական և քրեաիրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցությունը (ընտանեկան դրությունը, վարքագիծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, սեռը, դատվածությունը և այլն): Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանը փաստել է հանցավորի ընտանեկան դրությունը, վերջինիս ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա նշանակված պատժի ազդեցությունը, նրա խնամքին այլ անձանց առկայությունը, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղն ու դիրքը, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագիրը և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները գնահատման ենթարկելու անհրաժեշտությունը :
Սույն գործի փաստական տվյալները գնահատման ենթարկելով վերը մեջբերված իրավանորմի և Վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո՝ դատարանը գտնում է, որ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատժի փաստացի կրումը խիստ բացասական ազդեցություն կարող է ունենալ վերջինիս ընտանիքի կենսապայմանների վրա, որպիսի դիրքորոշումը պայմանավորված է Ա.Խաչատրյանի խնամքի տակ գտնվող չորս անչափահաս երեխաների (8 տարեկան, 6 տարեկան, 5 տարեկան, 2 տարեկան) առկայությամբ։ Գործի նյութերում առկա են նաև տվյալներ, որ Ա.Խաչատրյանն է հանդիսանում երկրորդ խմբի հաշմանդամություն ունեցող, 74 տարեկան մոր միակ խնամակալը:
Մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանը նույնպես ֆիզիկապես վատառողջ է, մասնավորապես՝ ունի ողնաշարի գոտկային հատվածի (գոտկատեղային) դեգեներատիվ-դիստրոֆիկ փոփոխություններ, ինչպես նաև պրոտրուզիաներ, ճողվածք, սպոնդիլոզ և սպոնդիլոարթրոզ։ Միևնույն ժամանակ, մեղադրյալի մոտ ախտորոշվել են նաև՝ աջ քունք-ստործնոտային հոդի հիպերշարժունակություն, մահիկների չափավոր արտահայտված դեգեներատիվ փոփոխություններ և երկու կողմից մինիմալ սինովիտի ՄՌ-նշաններ:
Վերոնշյալ փաստական տվյալները վկայում են, որ ազատազրկման ձևով պատժի փաստացի կրումն անխուսափելիորեն ծանր հետևանքներ կառաջացնի մեղադրյալի և նրա ընտանիքի համար։
Ընդհանրացնելով վերոշարադրյալը և ղեկավարվելով արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքով, հաշվի առնելով Ա.Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները՝ մեղքն ընդունելը, անկեղծորեն զղջալը, խոստովանական բնույթի ցուցմունքներ տալը, հանցագործությունը բացահայտելուն և գործով ապացույց ձեռք բերելուն աջակցելը, չորս անչափահաս երեխաներ ունենալը, երկրորդ խմբի հաշմանդամություն ունեցող, 74 տարեկան զառամյալ մոր միակ խնամակալը հանդիսանալը, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները՝ դատվածություն չունենալը, առողջական վիճակը՝ ունի ողնաշարի գոտկային հատվածի (գոտկատեղային) դեգեներատիվ-դիստրոֆիկ փոփոխություններ, պրոտրուզիաներ, ճողվածք, սպոնդիլոզ և սպոնդիլոարթրոզ, ինչպես նաև աջ քունք-ստործնոտային հոդի հիպերշարժունակություն, մահիկների չափավոր արտահայտված դեգեներատիվ փոփոխություններ և երկու կողմից մինիմալ սինովիտի ՄՌ-նշաններ, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև տուժողի՝ բողոք, պահանջ չունենալու հանգամանքը, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակների իրագործման տեսանկյունից բացակայում է Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը փաստացի կրելու անհրաժեշտությունը։
Դատարանը փաստում է, որ սույն գործում առկա՝ մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, վերջինիս անձը բնութագրող տվյալները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, էականորեն նվազեցնում են կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը և հիմք տալիս եզրահանգելու, որ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժն առանց փաստացի կրելու հնարավոր է հասնել պատժի նպատակների իրացմանը: Ընդ որում, հաշվի առնելով պատժի նշանակման համաչափության վերաբերյալ վերոհիշյալ դիրքորոշումները՝ վերջինիս նկատմամբ փորձաշրջանի համար դատարանը բավարար է համարում երեք տարի ժամկետը:
Քննարկելով խափանման միջոցների հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցների համակցությունը և Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը վերացնելու կամ փոխելու հիմքեր չկան, հետևաբար՝ դրանք պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-7-րդ կետերով նախատեսված վարութային ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված վարութային ծախսերին՝ դատարանը գտնում է, որ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 117.000 ՀՀ դրամ՝ որպես դատաապրանքագիտական փորձաքննության (եզրակացություն` թիվ 180-ԱՊ-24, 45.000 ՀՀ դրամ) և մատնադրոշմային փորձաքննության (եզրակացություն` թիվ 972-24, 72.000 ՀՀ դրամ) կատարման համար փորձագետների վարձատրության գումար:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված և Տաթևիկ Համլետի Աղամյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնված՝ «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի «JTMRW3FV80J021845» նույնականացման համարով ավտոմեքենան, պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանը, «չիփ» բանալին վերադարձնել Տաթևիկ Աղամյանին և թողնել նրա տնօրինմանը, մեկ զույգ ձեռնոցները՝ ոչնչացնել, իսկ թվով 6 հետքերը և արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ ք.Երևան Շիրազի փողոց 44/2 հասցեում գործող ավտոլվացման կետի տեսանկարահանող սարքերի 11.08.2024թ., 12.08.2024թ. և 13.08.2024թ. տեսագրությունները և «Վիվա Արմենիա» ՓԲ ընկերության կողմից SU/3679ե/060924 գրությամբ ու «Յուքոմ» ՓԲ ընկերության կողմից 5908-24/ՔԿ ելքի համարով, 3715ե հղմամբ ստացված տեղեկությունները պարունակող լազերային սկավառակները, պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի նկատմամբ սույն քրեական գործի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները՝ Հայաստանի Հանրապետության սահմանը հատելու և նոր կամ կենսաչափական անձնագիր տրամադրելու արգելքները, պետք է վերացնել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ և 364-րդ հոդվածներով՝ դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ճանաչել և հռչակել Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ:
Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Արթուր Ֆրունզիկի Հակոբյանի նկատմամբ սույն քրեական վարույթի շրջանակներում կիրառված սահմանափակումները՝ Հայաստանի Հանրապետության սահմանը հատելու և նոր կամ կենսաչափական անձնագիր տրամադրելու արգելքները, վերացնել:

2. Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման՝ 4(չորս) տարի 6(վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու՝ 9(ինը) ամիս 5(հինգ) օր ժամկետը հաշվակցել ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին՝ վերջնական թողնելով ազատազրկում՝ 3(երեք) տարի 8(ութ) ամիս 25(քսանհինգ) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան՝ 3(երեք) տարի ժամկետով:
Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության տարածքային մարմնին:
Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի վրա դնել պարտականություն՝ մասնակցել վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի կողմից կազմակերպվող ծրագրերին և առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը, իսկ բնակության վայրը փոխելու դեպքում սեղմ ժամկետում նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնել վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին:
Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված՝ վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցների համակցությունը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Արտյոմ Աղաբեկի Խաչատրյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 117.000(հարյուրտասնյոթ հազար) ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախս:

Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Տաթևիկ Համլետի Աղամյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնված՝ «Տոյոտա Ռավ 4» մակնիշի «JTMRW3FV80J021845» նույնականացման համարով ավտոմեքենան, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել վերջինիս տնօրինմանը, «չիփ» բանալին վերադարձնել Տաթևիկ Աղամյանին և թողնել նրա տնօրինմանը, մեկ զույգ ձեռնոցները՝ ոչնչացնել, իսկ թվով 6 հետքերը և վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆ