ԵԴ1/3383/01/24




Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

«27» հոկտեմբերի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, քարտուղարությամբ՝ Ա.Քոչարյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Հակոբյանի, պաշտպան Կ.Բեգջանյանի, տուժող Ս.Մխիթարյանի, մեղադրյալ Հ.Դավոյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրյալ Հովսեփ Էմիլի Դավոյանի (ծնված՝ 17.07.1991 թվականին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, խնամքին երեք անչափահաս երեխաներ, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ Արագածոտնի մարզ, գ. Օշական, Նալբանդյան փող., 6-րդ տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով) նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին պաշտպան Կ.Բեգջանյանի միջնորդությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 10188024 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 1/:
Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 10188024 քրեական վարույթով Սարգիս Արմենի Մխիթարյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 8/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Հովսեփ Էմիլի Դավոյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա «/.../ 2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 08:20-ից մինչև 09:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, հարվածել է Սարգիս Արմենի Մխիթարյանի դեմքին՝ վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս:
Այսպես.
2024 թվականի սեպտեմբերի 18-ին՝ ժամը 08:20-ից մինչեւ ժամը 09:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Սարգիս Մխիթարյանն իր վարած «Օպել» մակնիշի 37 DW 240 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայով երթևեկել է Երեւան քաղաքի Մարգարյան փողոցով, որի ընթացքում վթարային իրավիճակ է ստեղծել նույն փողոցով երթևեկող Հովսեփ Դավոյանի վարած «ԲՄՎ» մակնիշի 96 Q0696 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի համար, որի շուրջ բարձր տոնայնությամբ խոսակցություն է տեղի ունեցել Սարգիս Մխիթարյանի և Հովսեփ Դավոյանի վարած ավտոմեքենայի ուղևոր Էդգար Տիգրանի Աբգարյանի միջև, որից հետո վերջիններս պարզաբանումներ կատարելու համար դուրս են եկել ավտոմեքենաներից և հանդիպել Երեւան քաղաքի Մարգարյան- Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկի հարակից հատվածի ավտոկայանատեղիում, որտեղ Հովսեփ Դավոյանը, Սարգիս Մխիթարյանին մարմնական վնասվածք կամ նրա առողջությանը որևէ այլ վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, ձեռքով հարվածել է վերջինիս դեմքին՝ Սարգիս Մխիթարյանին պատճառելով առողջության համար միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ պարունակող՝ աջից ակնակապճային, աջից այտոսկրի մարմնի, աջից այտոսկրի աղեղի, աջից այտային, աջից ստորին ծնոտի մարմնի, անկյան, ճյուղի շրջանների փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, աջից ակնաճեղքի խիստ նեղացմամբ ուղեկցված՝ աջից ակնակապճային, աջից այտոսկրի մարմնի, աջից այտոսկրի աղեղի, աջից այտային, աջից ստորին ծնոտի մարմնի, անկյան, ճյուղի շրջանների փափուկ հյուսվածքների հետտրավմատիկ այտուցվածության, աջից ակնակապճային, աջից այտոսկրի մարմնի, աջից այտոսկրի աղեղը, աջից այտային, աջից ստորին ծնոտի մարմնի, անկյան, յուղի շրջանների արյունազեղման, աջից ակնակապճային, աջից ստորակնակապճային` աջ աչքի վերին, ստորին կոպերի շրջանների արյունահավաքի, աջից վերին շրթունքի, աջից ստորին շրթունքի, աջից այտային շրջանների լորձաթաղանթի արյունազեղման, աջից այտոսկրի աղեղի, փակ, բութ, գանգուղեղային վնասվածքի, աջից վերծնոտային խոռոչի առաջային, ստորին լատերալ պատերի տեղաշարժով կոտրվածքների և աջից ակնակապճի լատերալ և ստորին պատի քիչ տեղաշարժով կոտրվածքների ձևով մարմնական վնասվածքներ, որոնք ուղեկցվել են աջից վերծնոտային ծոցում արյան կուտակմամբ՝ հեմոսինուսով և առաջացրել են Սարգիս Մխիթարյանի առողջության տեւական քայքայում:
Նույն թվականի նոյեմբերի 01-ին նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 60-61, 71-74/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին թիվ 10188024 քրեական վարույթով Սարգիս Արմենի Մխիթարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 62-63/:
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 10188024 քրեական վարույթով կազմվել է մեղադրական եզրակացություն /հատոր 1-ին, գ.թ. 87-97/։
2024 թվականի նոյեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 2-րդ, գ.թ. 4-5/։
2024 թվականի նոյեմբերի 18-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 10188024 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հովսեփ Էմիլի Դավոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, որը թիվ ԵԴ1/3383/01/24 համարի ներքո մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Գաբրիելյանին:
Բարձրագույն դատական խորհրդի 2025 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ա.Գաբրիելյանի լիազորությունները կասեցվել են:
Թիվ ԵԴ1/3383/01/24 քրեական գործը 2025 թվականի հունիսի 30-ին վերամակագրվել և նույն թվականի հուլիսի 01-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին
2025 թվականի հուլիսի 01-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի հոկտեմբերի 27-ի դատական նիստում մեղադրյալ Հովսեփ Էմիլի Դավոյանի պաշտպան Կ.Բեգջանյանը միջնորդություն ներկայացրեց քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով:
Մեղադրյալ Հ.Դավոյանը հայտնեց, որ գիտակցում է միջնորդության բնույթն ու դրա հետևանքները:
Հանրային մեղադրող Ա.Հակոբյանը չառարկեց ներկայացված միջնորդության դեմ:
Տուժող Ս.Մխիթարյանը հայտնեց, որ հաշտվել են մեղադրյալի հետ և չունի որևէ առարկություն քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ: Միաժամանակ՝ ավելացրեց, որ իր կողմից ներկայացված գույքային հայցը չի հատուցվել:
Դատարանը քննության առարկա դարձնելով մեղադրյալ Հովսեփ Էմիլի Դավոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով դադարեցնելու հարցը, գտնում է, որ քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման և քրեական գործի վարույթը կարճման հետևյալ հիմնավորմամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն՝ քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե` անձը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր կամ հատուկ մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատասխանատվությունից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, ապա ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե նրա կատարած արարքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք է, և նրա ու տուժողի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ կատարված հանցանքում առկա են ընտանիքում բռնության հատկանիշներ:
/.../
4. Եթե հանցագործությունից տուժողը 14 տարին չլրացած անձ է կամ հոգեկան առողջության խնդիրների կամ մտավոր զարգացման մեջ հետ մնալու հետևանքով լրիվ կամ մասնակիորեն զրկված է իր դեմ ուղղված հանցագործության բնույթն ու հետևանքները գիտակցելու կամ իր վարքագիծը ղեկավարելու հնարավորությունից, ապա նրա դեմ ուղղված հանցանք կատարած անձը չի կարող հաշտության հիմքով ազատվել քրեական պատասխանատվությունից:
5. Նախկինում սույն հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատված անձը չի կարող նույն հիմքով կրկին ազատվել քրեական պատասխանատվությունից»:
Նույն օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ «առաջին անգամ հանցանք կատարած` անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«Միջին ծանրության հանցանքներ են համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում 5 տարի ժամկետով ազատազրկումը»:
Նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանը որևէ այլ վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր չէ կյանքի համար և չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 166-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ, բայց առաջացրել է`
1) առողջության տևական քայքայում կամ
պատժվում է ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
/.../»:
Դատարանն արձանագրում է, որ անձը տուժողի հետ հաշտության հիմքով ենթակա է քրեական պատասխանատվությունից ազատման, եթե գոյություն ունեն հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությունը`
ա/ անձն առաջին անգամ կատարել է ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք, որում առկա չեն ընտանիքում բռնության հատկանիշներ,
բ/ տուժողի և մեղադրյալի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն,
գ/ տուժողի 14 տարին լրացել է, վերջինս զրկված չէ իր դեմ ուղղված հանցագործության բնույթն ու հետևանքները գիտակցելու կամ իր վարքագիծը ղեկավարելու հնարավորությունից,
դ/ մեղադրյալը նախկինում տուժողի հետ հաշտության հիմքով չի ազատվել քրեական պատասխանատվությունից:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 և 9 տեղեկանքների համաձայն՝ Հովսեփ Էմիլի Դավոյանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող, ինչպես նաև նախկինում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի հիմքով մեղադրյալ Հ.Դավոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի դադարեցվել, տուժողը չափահաս է և առկա չէ նրա կողմից հանցագործության բնույթն ու հետևանքները գիտակցելու կամ իր վարքագիծը ղեկավարելու հնարավորությունից զրկված լինելու մասին տվյալներ:
Հաշվի առնելով վերոնշյալը, ինչպես նաև հիմք ընդունելով այն փաստերը, որ 1) տուժողը հաշտվել է մեղադրյալ Հովսեփ Էմիլի Դավոյանի հետ, նրանց միջև առկա է ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն, 2) մեղադրյալը կատարել է արարք, որը դասվում է միջին ծանրության հանցանքների շարքին, Դատարանը գտնում է, որ առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածով ամրագրված պայմանները:
Անդրադառնալով տուժող Սարգիս Մխիթարյանի կողմից ներկայացված գույքային հայցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է բավարարել ամբողջությամբ, հետևյալ պատճառաբանությամբ՝
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 159-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում հատուցման ենթակա են մեղադրյալին վերագրվող արարքի հետևանքով պատճառված հետևյալ վնասները․
1) անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը.
2) կորցված, վնասված կամ ոչնչացված գույքը փոխարինելու կամ նորոգելու համար կատարված ծախսերը.
3) առողջությունը վերականգնելու, ներառյալ լրացուցիչ սննդի, հավելյալ խնամքի համար կատարված ողջամիտ ծախսերը.
4) մահացած տուժողի կամ տուժող ճանաչվելու ենթակա անձի հուղարկավորության, հուշաքարի, տապանաքարի տեղադրման, ինչպես նաև գերեզմանի բարեկարգման համար կատարված ողջամիտ ծախսերը:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 162-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Գույքային հայցը լուծվում է եզրափակիչ դատական ակտով` լրիվ կամ մասնակի բավարարվում է, ներառյալ հաշտության համաձայնության տեսքով, մերժվում է կամ թողնվում առանց լուծման:
2. Արդարացման դատավճիռ կայացնելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ վարույթը կարճելու դեպքում, ելնելով հայցի ապացուցվածությունից, դատարանն իրավասու է հայցը լրիվ կամ մասնակի բավարարելու:
3. Գույքային հայցը մերժելու, լրիվ կամ մասնակի բավարարելու մասին` օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը բացառում է նույն անձանց միջև նույն առարկայի մասին հայցի քննությունը քաղաքացիական դատավարության կարգով:
4. Առանց լուծման թողնված գույքային հայցը կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը քաղաքացիական հայցի հիմքին և առարկային վերաբերող քրեադատավարական նորմերը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Ա.Մկրտչյանի և Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում:
Մասնավորապես՝ Ա.Մկրտչյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…)քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի: (…)» (տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը):
Ա.Ստեփանյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում: Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը՝ հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս(…): (տե՛ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը):
Նախնական դատալսումների ընթացքում տուժող Ս.Մխիթարյանը մեղադրյալ Հովսեփ Դավոյանի դեմ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 159-րդ հոդվածի հիման վրա ներկայացրել է գույքային հայց՝ 320.000 /երեք հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Նշված գումարը, ըստ տուժողի՝ Հ.Դավոյանին վերագրվող արարքի հետևանքով իր առողջությունը վերականգնելու համար անհրաժեշտ կատարված ծախսերն է, որի վերաբերյալ ներկայացրել է հիմնավորող փաստաթղթեր:
Վերոգրյալ իրավակարգավորումները համադրելով սույն գործի փաստական հանգամանքների հետ, միաժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Հ.Դավոյանը չի առարկել տուժողի հետ հաշտության հիմքով հետապնդումը դադարեցնելու դեմ՝ հայտնելով, որ գիտակցում է միջնորդության բնույթն ու դրա հետևանքները՝ Դատարանը հաստատված է համարում մեղադրյալի կողմից իր արարքի հետևանքով տուժողի առողջությունը վերականգնելուն ուղղված ծախսեր կատարված լինելը, հետևաբար՝ Դատարանը գտնում է, որ ներկայացված գույքային հայցը ենթակա է բավարարման ամբողջությամբ:
Քննության առնելով մեղադրյալ Հովսեփ Էմիլի Դավոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այն, ինչպես նաև դրանով պայմանավորված սահմանափակումները ենթակա են վերացման:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
/…/
3) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը, և սպառվել են վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները.
/…/»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածը սահմանում է.
«1. Սույն օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-14-րդ կետերով նախատեսված որևէ հանգամանքի առկայության դեպքում, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման, դատարանը որոշում է կայացնում քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու մասին: Եթե քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքը վերաբերում է մեղադրյալներից մեկին, ապա քրեական հետապնդումը դադարեցվում է միայն նրա նկատմամբ՝ առանց վարույթը կարճելու:
2. Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշմամբ վերացվում են տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները, իսկ վարույթը կարճելու դեպքում` նաև այլ անձանց նկատմամբ կիրառված հարկադրանքի միջոցները: Վարույթը կարճելու մասին որոշմամբ լուծվում է նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը:
3. Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու մասին որոշման պատճենն ուղարկվում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին»:
Նման պայմաններում Դատարանը, արձանագրելով որ առկա է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված՝ քրեական գործի վարույթը կարճելու հիմք, գտնում է, որ թիվ ԵԴ1/3383/01/24 քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման։
Վերոգրյալի հիման վրա՝ հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով, 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով և 315-րդ հոդվածներով Դատարանը․

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Հովսեփ Էմիլի Դավոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր մասի դրույթների ուժով՝ տուժողի և մեղադրյալի հաշտության հիմքով:
2. Հովսեփ Էմիլի Դավոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները, վերացնել:
3. Տուժող Ս.Մխիթարյանի գույքային հայցը բավարարել ամբողջությամբ և մեղադրյալ Հովսեփ Էմիլի Դավոյանից հօգուտ տուժողի բռնագանձել 320.000 /երեք հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ:
4. Թիվ ԵԴ1/3383/01/24 քրեական գործի վարույթը կարճել:
5. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ