Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/3378/01/24
Վիճակագրական տողի համար :
2․1
Պատասխանող
Սարգիս Սարոյան Վաչագանի
Արթուր Ղազարյան Աշոտի
Սարգիս Սարոյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Արտակ Կարապետյան
Քրեական վերաքննիչ
Վազգեն Ռշտունի
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Արտակ Կարապետյան
Քրեական վերաքննիչ
Վազգեն Ռշտունի
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևանի քրեական դատարան | 2026-08-20 | 12:30 | 7 | |||
| Երևանի քրեական դատարան | 2026-07-08 | Կայացել է | ||||
| Երևանի քրեական դատարան | 2026-05-07 | 13:00 | 7 | Չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-04-08 | 12:30 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-03-27 | 14:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-03-03 | 10:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-02-17 | 12:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-02-10 | 09:30 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2026-01-20 | 10:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-12-22 | 10:00 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-12-15 | 10:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-12-08 | 10:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-11-03 | 10:30 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-27 | 10:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-10-20 | 10:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-09-03 | 16:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-08-06 | 16:30 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-07-02 | 15:30 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-25 | 15:30 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-06-13 | 15:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-22 | 16:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-05-13 | 14:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-17 | 14:00 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-15 | 10:00 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-10 | 10:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-08 | 14:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-03-11 | 16:30 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-03-06 | 13:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-02-27 | 14:00 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-02-21 | 14:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-02-04 | 14:00 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-01-24 | 16:30 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-01-07 | 16:00 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2024-12-23 | 16:30 | 7 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2024-12-12 | 14:30 | 7 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2024-12-03 | 14:00 | 7 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/3378/01/24
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
<<24>> հունիսի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Վազգեն Ռշտունի (այսուհետ նաև Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի (ծնված՝ 1982 թվականի ապրիլի 12-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն ունեցող, հաշվառված է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 1-ին շենքի 17-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշման դեմ պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 18-ը, իսկ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանի՝ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է։
2025 թվականի հունիսի 6-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը, իսկ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2025 թվականի հունիսի 17-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել են 2025 թվականի հունիսի 18-ին):
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպան Գոռ Սաղոյանը բողոքում նշել է, որ դատարանն իր որոշումը պայմանավորել է Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումներով։
Նախ անհրաժեշտ է արձանագրել, որ Վերաքննիչ դատարանը խափանման միջոցի հիմքերը գնահատել է դատարանի բողոքարկվող որոշման կայացման օրվա՝ 2025 թվականի մարտի 11-ի դրությամբ։
Իսկ տվյալ բողոքով վիճարկվող որոշումը դատարանը կայացրել է 2025 թվականի մայիսի 22-ին, հետևաբար այս դեպքում անհրաժեշտ էր գնահատել այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել 2025 թվականի մարտի 11-ից հետո։
Դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմանը նախորդած ժամանակահատվածում Սարգիս Սարոյանը մշտապես գտնվել է կալանքի տակ, մինչդեռ 2025 թվականի մայիսի 22-ին նախորդած ժամանակահատվածում Սարգիս Սարոյանը շուրջ մեկ ու կես ամիս գտնվել է տնային կալանքի պայմաններում։ Ընդ որում, 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև ապրիլի 30-ը, այսինքն՝ Վերաքննիչ դատարանի որոշման հրապարակումից մինչև փաստացի կալանքի վերցվելը, Սարգիս Սարոյանը տեղյակ է եղել կրկին կալանավորվելու մասին, սակայն, ոչ իրավաչափ վարքագիծ չի դրսևորել, թաքնվելու փորձ չի կատարել, չի փորձել հանդիպել դատավարության մասնակիցներին։ Այսինքն, ի տարբերություն 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշման, 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշման կայացման պահին դատարանն ունեցել է Սարգիս Սարոյանի կողմից այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման պայմաններում պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու փաստ։
Հաջորդ փոփոխությունը, որը տեղի է ունեցել հիշյալ երկու որոշումների միջակայքում, ապացույցների հետազոտման գործընթացում տեղի ունեցած փոփոխությունն է՝ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի մասնակցությամբ տեսագրության հետազոտումը։ Մասնավորապես, 2025 թվականի մայիսի 13-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում հետազոտվել է մեղադրանքի կողմի ապացույցներից այն տեսագրությունը, որում, ըստ մեղադրողի, գետնին նստած անձը հանդիսանում է մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը։ Տեսագրության հետազոտումից հետո պատասխանելով դատարանի հարցին, Սարգիս Սարոյանը պատասխանել է, որ տեսագրությունում երևացող գետնին նստած տղամարդը հանդիսանում է ինքը։ Այդ տեսագրության հետազոտումը և դրա վերաբերյալ Սարգիս Սարոյանի հայտարարությունն էական են, քանի որ մեղադրանքի կողմի ներկայացրած ապացույցներում նշված տեսագրությունը միակն է, որտեղ պատկերված է Սարգիս Սարոյանը։ Բացի այդ, մեղադրանքի կողմի դատակոչած վկաներից միայն երկու հոգի են վկայում Սարգիս Սարոյանի մասին՝ ոստիկանության ծառայողը, և Սարգիս Սարոյանի մորեղբայրը՝ Արմեն Զաքարյանը։ Վերջինները ցուցմունք են տվել այն մասին, որ ճանաչում են վերը նշված տեսագրությունում երևացող տղամարդուն, վերջինը հանդիսանում է Սարգիս Սարոյանը, այսինքն՝ հայտնել են այն, ինչ 2025 թվականի մայիսի 13-ի դատական նիստի ընթացքում հայտնել է Սարգիս Սարոյանը։ Դա նշանակում է, որ առկա չէ որևէ հակասություն Սարգիս Սարոյանի և Արմեն Զաքարյանի ու Կարեն Մուխայելյանի հայտնած տեղեկություններում։ Կարևոր է նաև այն հանգամանքը, որ Սարգիս Սարոյանը թե Կարեն Մուխայելյանի, թե Արմեն Զաքարյանի ցուցմունքների բովանդակության մասին տեղյակ է եղել դեռևս 2024 թվականի հուլիս ամսից, երբ պաշտպանության կողմը ստացել է քրեական վարույթի նյութերը։ Այդ ժամանակահատվածում մեղադրյալը թե անձամբ, թե միջնորդավորված որևէ միջոց չի ձեռնարկել վկաների նկատմամբ ազդեցություն գործադրելու ուղղությամբ, այդ թվում՝ այն ժամանակ, երբ գտնվել է տնային կալանքի պայմաններում։
Ներկա փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցների, մասնավորապես, տնային կալանքի, 3․000․000 ՀՀ դրամ գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ հնարավոր է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել դատարանի որոշումը և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց համակցված կիրառել տնային կալանքը, 3․000․000 ՀՀ դրամի չափով գրավը և բացակայելու արգելքը։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված նյութերը և քննարկելով բողոքը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:
Տվյալ դեպքում դատարանը մեջբերել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 14-ի որոշումը, որով արձանագրված է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կայանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի՝ համակցված կիրառմամբ դատավարության տվյալ փուլում հնարավոր չէ ապահովել։
Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվում է մարդու, հասարակական կարգի և բարոյականության, զենքի, հրազենի կամ այլ հանրավտանգ նյութերի և առարկաների՝ օրինական շրջանառության դեմ ուղղված միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցանքներ, քրեական գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, քրեական գործով անցնող դատավարության մասնակիցները դեռևս չեն հարցաքննվել: Դատարանը պատշաճ կարգով չի գնահատել նաև մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես որ վերջինը, դեպքի վայրից դիմելով փախուստի, շուրջ չորս ամիս թաքնվել է քննությունից և հայտնաբերվել է միայն օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում:
Դատավարության տվյալ փուլում մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ այդ թվում նաև տնային կալանքի կիրառումը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն:
Վերաքննիչ դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը դատավարության տվյալ փուլում բացառապես կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ ապահովելու մասին հետևության հանգելիս հաշվի է առել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին ի թիվս այլնի մեղսագրվում է անձին ապօրինաբար կյանքից զրկելու փորձ, կատարման եղանակը, մասնավորապես այն, որ ըստ մեղադրանքի՝ Սարգիս Սարոյանը գործել է խմբի կազմում, ենթադրյալ հանցանքը կատարվել է շատերի կյանքի համար վտանգավոր նշանակով, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվող արարքների ծանրության աստիճանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված արարքը դասվում է առանձնապես ծանր հանցանքների շարքին, որի համար պատիժ է նախատեսված բացառապես ազատազրկման ձևով՝ տասնչորսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկում, հետևանքները, մասնավորապես ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Ղազարյաին ծանր մարմնական վնասվածքներ են պատճառվել, դատավարության փուլը, մասնավորապես որ դեռևս չեն հարցաքննվել տուժողները և վկաները:
Անդրադառնալով մեղադրյալի ընտանեկան դրությանը և առողջական վիճակին, այդ թվում նաև վերջինի երեխաների առողջական խնդիրներ ունենալուն, Վերաքննիչ դատարանը նշել է, որ մեղադրյալին և նրա ընտանիքի անդամներին վերաբերվող տվյալներն, ինչպես ինքնին, այնպես էլ որոշմամբ նշված մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ, տվյալ փուլում, բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ դրանք ի զորու են հակակշռելու Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկը, դրանք այս փուլում չի գնահատվում որպես մեղադրյալի հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը նվազեցնող գործոն:
Բողոքարկվող որոշմամբ դատարանն արձանագրել է, որ վերադաս դատական ատյանը Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու մասին դատարանի որոշման բեկանման համատեքստում, ի թիվս մի շարք հանգամանքների՝ գնահատման է արժանացրել նաև գործի քննության փուլը՝ հատկապես այն, որ դեռևս չեն հարցաքննվել գործով անցնող անձինք: Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով, որ գործի քննության որակական տեղաշարժ առայժմ տեղի չի ունեցել, դատարանը գտել է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի՝ առողջական խնդիրներ ունենալու հանգամանքին, դատարանն արձանագրել է, որ այդ հարցի քննարկման ժամանակ չի ներկայացվել այնպիսի մի տվյալ, որը հիմք կտար եզրակացնելու, որ մեղադրյալին անազատության մեջ պահելն ու նրա առողջական խնդիրներն անհամատեղելի են: Մյուս կողմից՝ դատարանն արձանագրել է, որ պետության պոզիտիվ պարտականությունն է անազատության մեջ պահվող անձանց առողջական վիճակի վերաբերյալ հոգ տանելու, և այդ առումով քրեակատարողական հիմնարկներում համապատասխան քայլեր ձեռնարկվում են:
Դատարանը բողոքարկվող որոշմամբ կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 3 ամիս ժամկետով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու հիմքին, արձանագրում է, որ թեև ի տարբերության նախաքննության փուլի, դատաքննության փուլում ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու ավելի նվազ հավանականություն է առկա, սակայն պետք է հաշվի առնել, որ դատաքննությունը դեռևս ընթացքի մեջ է և դեռ չեն հարցաքննվել գործով անցնող անձինք, որպիսի պայմաններում առկա է ողջամիտ հավանականություն, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը, ազատության մեջ գտնվելով, կարող է ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հիմքին, ապա Վերաքննիչ դատարանի համար հատկանշական է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը դեպքից հետո շուրջ 4 ամիս գտնվել է հետախուզման մեջ և նրան հնարավոր է եղել հայտնաբերել միայն օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում, ուստի այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման պայմաններում առկա է մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից փախուստի դիմելու հավանականություն։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հիմքը ևս առկա է, քանի որ մեղադրյալը դատվածություն ունենալու պայմաններում տվյալ վարույթով նրան մեղսագրվում է նոր հանցանք։ Ուստի նման պայմաններում առկա է մեղադրյալի կողմից կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցների պայմաններում հանցանք կատարելու ողջամիտ հավանականություն։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով պաշտպանի այն պնդմանը, որ Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշումից հետո կատարվել են դատավարական գործողություններ և դրանք պետք է գնահատման ենթարկվեին դատարանի կողմից, արձանագրում է, որ թեև այդ որոշման կայացումից հետո կատարվել են որոշակի դատավարական գործողություններ, սակայն դրանք չեն նվազեցրել խափանման միջոց կիրառելու առկա հիմքերն այն աստիճան, որ դատարանն իրատեսական համարի այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովումը։
Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ կալանքի կիրառման հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ դատաքննության տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը, ուստի առաջին ատյանի դատարանի որոշումն օրինական է ու հիմնավոր, և այն բեկանելու առերևույթ հիմքեր առկա չեն։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը մերժել՝ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի ԵԴ1/3378/01/24 թվակիր որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
<<24>> հունիսի 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Վազգեն Ռշտունի (այսուհետ նաև Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի (ծնված՝ 1982 թվականի ապրիլի 12-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն ունեցող, հաշվառված է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 1-ին շենքի 17-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշման դեմ պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը,
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 18-ը, իսկ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանի՝ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է։
2025 թվականի հունիսի 6-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը, իսկ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2025 թվականի հունիսի 17-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել են 2025 թվականի հունիսի 18-ին):
Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպան Գոռ Սաղոյանը բողոքում նշել է, որ դատարանն իր որոշումը պայմանավորել է Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումներով։
Նախ անհրաժեշտ է արձանագրել, որ Վերաքննիչ դատարանը խափանման միջոցի հիմքերը գնահատել է դատարանի բողոքարկվող որոշման կայացման օրվա՝ 2025 թվականի մարտի 11-ի դրությամբ։
Իսկ տվյալ բողոքով վիճարկվող որոշումը դատարանը կայացրել է 2025 թվականի մայիսի 22-ին, հետևաբար այս դեպքում անհրաժեշտ էր գնահատել այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել 2025 թվականի մարտի 11-ից հետո։
Դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմանը նախորդած ժամանակահատվածում Սարգիս Սարոյանը մշտապես գտնվել է կալանքի տակ, մինչդեռ 2025 թվականի մայիսի 22-ին նախորդած ժամանակահատվածում Սարգիս Սարոյանը շուրջ մեկ ու կես ամիս գտնվել է տնային կալանքի պայմաններում։ Ընդ որում, 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև ապրիլի 30-ը, այսինքն՝ Վերաքննիչ դատարանի որոշման հրապարակումից մինչև փաստացի կալանքի վերցվելը, Սարգիս Սարոյանը տեղյակ է եղել կրկին կալանավորվելու մասին, սակայն, ոչ իրավաչափ վարքագիծ չի դրսևորել, թաքնվելու փորձ չի կատարել, չի փորձել հանդիպել դատավարության մասնակիցներին։ Այսինքն, ի տարբերություն 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշման, 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշման կայացման պահին դատարանն ունեցել է Սարգիս Սարոյանի կողմից այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման պայմաններում պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու փաստ։
Հաջորդ փոփոխությունը, որը տեղի է ունեցել հիշյալ երկու որոշումների միջակայքում, ապացույցների հետազոտման գործընթացում տեղի ունեցած փոփոխությունն է՝ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի մասնակցությամբ տեսագրության հետազոտումը։ Մասնավորապես, 2025 թվականի մայիսի 13-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում հետազոտվել է մեղադրանքի կողմի ապացույցներից այն տեսագրությունը, որում, ըստ մեղադրողի, գետնին նստած անձը հանդիսանում է մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը։ Տեսագրության հետազոտումից հետո պատասխանելով դատարանի հարցին, Սարգիս Սարոյանը պատասխանել է, որ տեսագրությունում երևացող գետնին նստած տղամարդը հանդիսանում է ինքը։ Այդ տեսագրության հետազոտումը և դրա վերաբերյալ Սարգիս Սարոյանի հայտարարությունն էական են, քանի որ մեղադրանքի կողմի ներկայացրած ապացույցներում նշված տեսագրությունը միակն է, որտեղ պատկերված է Սարգիս Սարոյանը։ Բացի այդ, մեղադրանքի կողմի դատակոչած վկաներից միայն երկու հոգի են վկայում Սարգիս Սարոյանի մասին՝ ոստիկանության ծառայողը, և Սարգիս Սարոյանի մորեղբայրը՝ Արմեն Զաքարյանը։ Վերջինները ցուցմունք են տվել այն մասին, որ ճանաչում են վերը նշված տեսագրությունում երևացող տղամարդուն, վերջինը հանդիսանում է Սարգիս Սարոյանը, այսինքն՝ հայտնել են այն, ինչ 2025 թվականի մայիսի 13-ի դատական նիստի ընթացքում հայտնել է Սարգիս Սարոյանը։ Դա նշանակում է, որ առկա չէ որևէ հակասություն Սարգիս Սարոյանի և Արմեն Զաքարյանի ու Կարեն Մուխայելյանի հայտնած տեղեկություններում։ Կարևոր է նաև այն հանգամանքը, որ Սարգիս Սարոյանը թե Կարեն Մուխայելյանի, թե Արմեն Զաքարյանի ցուցմունքների բովանդակության մասին տեղյակ է եղել դեռևս 2024 թվականի հուլիս ամսից, երբ պաշտպանության կողմը ստացել է քրեական վարույթի նյութերը։ Այդ ժամանակահատվածում մեղադրյալը թե անձամբ, թե միջնորդավորված որևէ միջոց չի ձեռնարկել վկաների նկատմամբ ազդեցություն գործադրելու ուղղությամբ, այդ թվում՝ այն ժամանակ, երբ գտնվել է տնային կալանքի պայմաններում։
Ներկա փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցների, մասնավորապես, տնային կալանքի, 3․000․000 ՀՀ դրամ գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ հնարավոր է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել դատարանի որոշումը և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց համակցված կիրառել տնային կալանքը, 3․000․000 ՀՀ դրամի չափով գրավը և բացակայելու արգելքը։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված նյութերը և քննարկելով բողոքը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ:
Տվյալ դեպքում դատարանը մեջբերել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 14-ի որոշումը, որով արձանագրված է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կայանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի՝ համակցված կիրառմամբ դատավարության տվյալ փուլում հնարավոր չէ ապահովել։
Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվում է մարդու, հասարակական կարգի և բարոյականության, զենքի, հրազենի կամ այլ հանրավտանգ նյութերի և առարկաների՝ օրինական շրջանառության դեմ ուղղված միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցանքներ, քրեական գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, քրեական գործով անցնող դատավարության մասնակիցները դեռևս չեն հարցաքննվել: Դատարանը պատշաճ կարգով չի գնահատել նաև մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես որ վերջինը, դեպքի վայրից դիմելով փախուստի, շուրջ չորս ամիս թաքնվել է քննությունից և հայտնաբերվել է միայն օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում:
Դատավարության տվյալ փուլում մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ այդ թվում նաև տնային կալանքի կիրառումը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն:
Վերաքննիչ դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը դատավարության տվյալ փուլում բացառապես կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ ապահովելու մասին հետևության հանգելիս հաշվի է առել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին ի թիվս այլնի մեղսագրվում է անձին ապօրինաբար կյանքից զրկելու փորձ, կատարման եղանակը, մասնավորապես այն, որ ըստ մեղադրանքի՝ Սարգիս Սարոյանը գործել է խմբի կազմում, ենթադրյալ հանցանքը կատարվել է շատերի կյանքի համար վտանգավոր նշանակով, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվող արարքների ծանրության աստիճանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված արարքը դասվում է առանձնապես ծանր հանցանքների շարքին, որի համար պատիժ է նախատեսված բացառապես ազատազրկման ձևով՝ տասնչորսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկում, հետևանքները, մասնավորապես ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Ղազարյաին ծանր մարմնական վնասվածքներ են պատճառվել, դատավարության փուլը, մասնավորապես որ դեռևս չեն հարցաքննվել տուժողները և վկաները:
Անդրադառնալով մեղադրյալի ընտանեկան դրությանը և առողջական վիճակին, այդ թվում նաև վերջինի երեխաների առողջական խնդիրներ ունենալուն, Վերաքննիչ դատարանը նշել է, որ մեղադրյալին և նրա ընտանիքի անդամներին վերաբերվող տվյալներն, ինչպես ինքնին, այնպես էլ որոշմամբ նշված մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ, տվյալ փուլում, բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ դրանք ի զորու են հակակշռելու Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկը, դրանք այս փուլում չի գնահատվում որպես մեղադրյալի հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը նվազեցնող գործոն:
Բողոքարկվող որոշմամբ դատարանն արձանագրել է, որ վերադաս դատական ատյանը Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու մասին դատարանի որոշման բեկանման համատեքստում, ի թիվս մի շարք հանգամանքների՝ գնահատման է արժանացրել նաև գործի քննության փուլը՝ հատկապես այն, որ դեռևս չեն հարցաքննվել գործով անցնող անձինք: Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով, որ գործի քննության որակական տեղաշարժ առայժմ տեղի չի ունեցել, դատարանը գտել է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով:
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի՝ առողջական խնդիրներ ունենալու հանգամանքին, դատարանն արձանագրել է, որ այդ հարցի քննարկման ժամանակ չի ներկայացվել այնպիսի մի տվյալ, որը հիմք կտար եզրակացնելու, որ մեղադրյալին անազատության մեջ պահելն ու նրա առողջական խնդիրներն անհամատեղելի են: Մյուս կողմից՝ դատարանն արձանագրել է, որ պետության պոզիտիվ պարտականությունն է անազատության մեջ պահվող անձանց առողջական վիճակի վերաբերյալ հոգ տանելու, և այդ առումով քրեակատարողական հիմնարկներում համապատասխան քայլեր ձեռնարկվում են:
Դատարանը բողոքարկվող որոշմամբ կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 3 ամիս ժամկետով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու հիմքին, արձանագրում է, որ թեև ի տարբերության նախաքննության փուլի, դատաքննության փուլում ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու ավելի նվազ հավանականություն է առկա, սակայն պետք է հաշվի առնել, որ դատաքննությունը դեռևս ընթացքի մեջ է և դեռ չեն հարցաքննվել գործով անցնող անձինք, որպիսի պայմաններում առկա է ողջամիտ հավանականություն, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը, ազատության մեջ գտնվելով, կարող է ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին։
Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հիմքին, ապա Վերաքննիչ դատարանի համար հատկանշական է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը դեպքից հետո շուրջ 4 ամիս գտնվել է հետախուզման մեջ և նրան հնարավոր է եղել հայտնաբերել միայն օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում, ուստի այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման պայմաններում առկա է մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից փախուստի դիմելու հավանականություն։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հիմքը ևս առկա է, քանի որ մեղադրյալը դատվածություն ունենալու պայմաններում տվյալ վարույթով նրան մեղսագրվում է նոր հանցանք։ Ուստի նման պայմաններում առկա է մեղադրյալի կողմից կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցների պայմաններում հանցանք կատարելու ողջամիտ հավանականություն։
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով պաշտպանի այն պնդմանը, որ Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշումից հետո կատարվել են դատավարական գործողություններ և դրանք պետք է գնահատման ենթարկվեին դատարանի կողմից, արձանագրում է, որ թեև այդ որոշման կայացումից հետո կատարվել են որոշակի դատավարական գործողություններ, սակայն դրանք չեն նվազեցրել խափանման միջոց կիրառելու առկա հիմքերն այն աստիճան, որ դատարանն իրատեսական համարի այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովումը։
Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ կալանքի կիրառման հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ:
Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ դատաքննության տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը, ուստի առաջին ատյանի դատարանի որոշումն օրինական է ու հիմնավոր, և այն բեկանելու առերևույթ հիմքեր առկա չեն։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը մերժել՝ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի ԵԴ1/3378/01/24 թվակիր որոշումը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
Դատական գործ N: ԵԴ1/3378/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 18-11-2024 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևան քաղաքի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 59107124 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սարգիս Վաչագանի Սարոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորվել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փափուշտներով լիցքավորվախ հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական ներմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով։ |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արթուր Աշոտի Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իրավական բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Սարոյան |
| Հայրանուն | Վաչագանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 44-155 Մաս 2 Կետ 7,8/2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հայրանուն | Աշոտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 297 Մաս 3 Կետ /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 2․1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Այլ նշումներ | Արթուր Ղազարյանին խափանման միջոց է կիրառվել է համակցված 1․500․000 ՀՀ դրամ գրավ և բացակայելու արգելք |
Մակագրել
| Երբ | 18-11-2024 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2021 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 21-11-2024 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/3378/01/24 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ Քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին 21-ը նոյեմբերի 2024թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ա.Կարապետյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/3378/01/24 (նախաքննական համար 59107124) քրեական գործը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Արթուր Աշոտի Ղազարյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Գործը դատավորին է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործի վարույթը և գործով նախնական դատալսումներ նշանակել 2024 թվականի դեկտեմբերի 03-ին՝ ժամը 14:00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Ավան նստավայրի (ք. Երևան, Գյուլիքևխվյան փող. 20) թիվ 7 դատական նիստերի դահլիճում դռնբաց դատական նիստում՝ դատավոր Ա.Կարապետյանի նախագահությամբ։ Երկօրյա ժամկետում որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին՝ դրան կցելով իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ, ներառյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Սարոյան |
| Հայրանուն | Վաչագանի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԱՐԹՈՒՐ |
| Ազգանուն | ՂԱԶԱՐՅԱՆ |
| Հայրանուն | ԱՇՈՏԻ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԱՐԹՈՒՐ |
| Ազգանուն | ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԳՈՌ |
| Ազգանուն | ՍԱՂՈՅԱՆԻՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԽԱՉԱՏՈՒՐ |
| Ազգանուն | ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՄԵՐՈՒԺԱՆ |
| Ազգանուն | ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԱՆՆԱ |
| Ազգանուն | ՍԱՄՎԵԼՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԳԵՈՐԳԻ |
| Ազգանուն | ՊԱՏԱՐԱՅԱՅԻ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԱՆԱՀԻՏ |
| Ազգանուն | ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՔՆԱՐԻԿ |
| Ազգանուն | ԳՅՈԶԱԼՅԱՆԻՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԱՆԱՀԻՏ |
| Ազգանուն | ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԿԱՐԵՆ |
| Ազգանուն | ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՀԵՆՐԻԿ |
| Ազգանուն | ԴԱՎԹՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ԱՆԱՀԻՏ |
| Ազգանուն | ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՍՎԵՏԼԱՆԱ |
| Ազգանուն | ՍՈՂՈՄՈՆՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | ԵՐևԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅԱՆ ԱՎԱԳ ԴԱՏԱԽԱԶ Ա. ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆ |
| Կազմակերպության հասցե | ք.Երևան |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 03-12-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 03-12-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 12-12-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 12-12-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սողոյանը դիմում է ներկայացրել և տեղեկացրել, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով չի կարող ներկայանալ սույն դատական նիստին, քանի որ գտնվում է Կապան քաղաքում: |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-12-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 23-12-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | դատական նիստը նշանակվել է այլ հերթի |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 23-12-2024 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/3378/01/24 (Քաղվածք) Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին 23 դեկտեմբերի, 2024թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Կարապետյանի, քարտուղարությամբ՝ Վ.Վարժապետյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանի, պաշտպաններ Ա.Պետրոսյանի, Գ.Սաղոյանի մեղադրյալներ՝ Ա.Ղազարյանի և Ս.Սարոյանի, քննարկելով թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 4-ը ներառյալ: Մեղադրյալ Ս.Սարոյանի պաշտպան Գ.Սաղոյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ, մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2024 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 07-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 07-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | ՀՀ ՆԳՆ ՈՍ ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության վարչության Երևան քաղաքի ուղեկցող գումարտակից ներկացվել է գրություն այն մասին, որ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանին չեն կարող ուղեկցել Երևան Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան նշանակված դատական նիստին մասնակցելու՝ ՀՀ ՆԳՆ ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության վարչության Երևան քաղաքի ուղեկցող գումարտակի ծանրաբեռնվածության պատճառով: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 24-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 24-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործին միացվել է
| Ամսաթիվ | 08-01-2025 |
|---|---|
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Քրեական օրենսգրքի հոդված | |
| Գործի համարը | ԵԴ1/3737/01/24 |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 04-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 04-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 21-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 21-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 27-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 27-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Մեղադրյալ Արթուր Ղազարյանի պաշտպաններ Գագիկ Ասատրյանը և Սուրեն Մնացականյանը դիմում են ներկայացրել դատարան և տեղեկացրել, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով չեն կարող ներկայանալ դատական նիստին, միաժամանակ ՀՀ ՆԳՆ ՈՍ ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության վարչության Երևան քաղաքի ուղեկցող գումարտակից ներկացվել է գրություն այն մասին, որ մեղադրյալներ Սուրեն Այդինյանին և Սարգիս Սարոյանին չեն կարող ուղեկցել Երևան Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան նշանակված դատական նիստին մասնակցելու՝ ՀՀ ՆԳՆ ՀՈԳՎ հերթապահ ծառայության վարչության Երևան քաղաքի ուղեկցող գումարտակի ծանրաբեռնվածության պատճառով: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 06-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 06-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 11-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 11-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/3378/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին 11-ը մարտի, 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Կարապետյանի, քարտուղարությամբ՝ Է․Աբելյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանի, պաշտպաններ Գ.Սաղոյանի, Կ․Աղաջանյանի, Ս․Մնացականյանի մեղադրյալներ՝ Ս.Սարոյանի, Ս․Այդինյանի և Ա.Ղազարյանի, քննարկելով թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի մարտի 15-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10121924 քրեական վարույթը: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմինը 2024 թվականի մարտի 21-ին որոշումներ է կայացրել Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին դատարան ներկայացնելու նպատակով ձերբակալելու վերաբերյալ, մինչդեռ Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին հնարավոր չի եղել հայտնաբերել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի 2024 թվականի մարտի 26-ի որոշմամբ Սվետլանա Ալեքսանդրի Սողոմոնյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանը 2024 թվականի ապրիլի 3-ին ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացվելու նպատակով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 15-ի և 16-ի որոշումներով Անահիտ Հակոբի Վարդանյանը, Հենրիկ Խաչոյի Դավթյանը, Կարեն Մուրադյանը, Անահիտ Հովհաննիսյանը և Քնարիկ Գյոզալյանը ճանաչվել են տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Գեորգի Պապարայան ճանաչվել է տուժող, իսկ հունիսի 15-ի որոշմամբ տուժող է ճանաչվել Անահիտ Հրանտի Գրիգորյանը: 2024 թվականի հուլիսի 4-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը հայտնաբերվել է, և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 5-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է հուլիսի 4-ից։ Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ Աննա Սամվելյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 26-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Հիշյալ որոշումը 2024 թվականի օգոստոսի 1-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին: Օգոստոսի 3-ին՝ ժամը 17:19-ին, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Գևորգ Աշոտի Ղազարյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 4-ը: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյան՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փամփուշտներով լիցքավորված հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերվելով, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալով. Այսպես. Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի՝ անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության կատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, գործով չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի։ Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում, Այսպես՝ Արթուր Ղազարյանի և Սարգիս Սարոյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Արթուր Ղազարյանը, գործով չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Սարգիս Սարոյանին, վերջինիս կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և գործով չպարզված անձանց հետ, ովքեր եղել են <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Արթուր Ղազարյանը հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ, զենք գործադրելու սպառնալիքով, այն է՝ իր մոտ կրվող ատրճանակն ուղղել է Սարգիս Սարոյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ, որի ժամանակ Սարգիս Սարոյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, կրակահերթ է արձակել Արթուր Ղազարյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ: Շարունակելով խուլիգանական գործողությունները՝ Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Սարգիս Սարոյանի հետ դեպքի վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը՝ զենքի կոթի գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին։ Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, որից հետո եկել են Արթուր Ղազարյանի հետ հիշյալ վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի, իսկ Արթուր Ղազարյանը՝ դեպքի վայրից տեղափոխվել է հիվանդանոց: Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի և Արթուր Աշոտի Ղազարյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107124 համարը: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին թիվ 59107124 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3378/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Կարապետյանին: 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին դատավոր Ա.Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 4-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի համակցությամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցներ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1․500․000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 10121924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ծանր հանցագործությունների քննության բաժին և նույն օրը վերցվել է արգելանքի: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է նոյեմբերի 11-ից։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթով Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրմամբ ցուցաբերել է հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալում. Այսպես՝ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և դեռևս չպարզված նրանց կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes- Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, դրան հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը զենքի կոթի գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք՝ այդ թվում Սուրեն Այդինյանը դիմել են փախուստի: Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի՝ գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցներն ու դեպքին մասնակից անձինք դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր կտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների` ածխացած եզրերով <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի ձկամկանի, հետին ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ժանր մարմնական վնասվածք։ Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի դեկտեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107724 համարը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին թիվ 59107724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3737/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Հ․Մանուկյանին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Հ․Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 11-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի նախագահը 2025 թվականի հունվարի 8-ին որոշում է կայացրել դատավոր Հ․Մանուկյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3737/01/24 գործը դատավոր Ա․Կարապետյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործին միացնելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։ 2.Դատական նիստի ընթացքում հայտնած դիրքորոշումները. 2025 թվականի մարտի 11-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանը միջնորդեց երկարացնել Սարգիս Սարոյանի և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամսով: Ի հիմնավորումն ներկայացրած միջնորդության՝ հանրային մեղադրողը նշեց, որ դեռևս պահպանվում են մեղադրյալներ Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին կալանքի տակ պահելու նախորդ որոշմամբ արձանագրված հիմքերը, քանի որ դեռևս չեն հարցաքննվել դատակոչված տուժողներն ու վկաները, առկա է մտավախություն, որ մեղադրյալները կարող են խոչընդոտել գործի քննությանը: Պաշտպան Գ.Սաղոյանն առարկեց միջնորդության դեմ՝ հայտնելով, որ չկա նոր փաստական տվյալ, որը կհաստատի, որ Սարգիս Սարոյանին կալանքի տակ պահելու համար նախկինում արձանագրված ռիսկերը պահպանվել են: Քրեական գործի նյութերը Դատարանի տիրապետության ներքո են: Սարգիս Սարոյանի դեմ, ըստ էության, ցուցմունք են տվել երկու վկաներ, որոնցից մեկը նրա մորեղբայրն է, իսկ մյուսը՝ ոստիկանության աշխատակից: Իր կարծիքով ողջամիտ չէ ենթադրությունը, թե Սարգիս Սարոյանը կարող է ազդեցություն գործադրել ոստիկանության սպայի վրա: Ինչ վերաբերում է մորեղբոր վրա ազդեցություն գործադրելուն, ապա, եթե Սարգիս Սարոյանը ցանկանար դա անել, այդ առումով որևէ խոչընդոտ չէր կարող լինել: Անդրադառնալով Սարգիս Սարոյանի առողջական և ընտանեկան վիճակին՝ պաշտպանը հայտնեց, որ վերջինս ունի առողջական խնդիրներ, որոնց մասին նախկինում հայտնել է: Կալանքի ժամկետի երկարացումից հետո Սարգիս Սարոյանի առողջական վիճակը վատթարացել է: Սարգիս Սարոյանի կինը չի կարողանում միաժամանակ աշխատել և երեխաների կողքին լինել: Երեխաները նույնպես առողջական խնդիրներ ունեն։ Մինչդեռ, տնային կալանքի պայմաններում Սարգիս Սարոյանը կկարողանա գտնվել երեխաների կողքին, իսկ կինը՝ աշխատել: Ըստ այդմ՝ միջնորդում է խափանման միջոց կիրառել տնային կալանք և գրավ՝ մինչև 3․000․000 ՀՀ դրամի չափով: Միաժամանակ պաշտպանը հայտնեց, որ վերջին երեք ամսվա ընթացքում, ըստ էության, կայացել է ընդամենը երկու դատական նիստ՝ պայմանավորված այն հանգամանքով, որ ոստիկանության ուղեկցող գումարտակի կողմից կալանավորները չեն ներկայացվում դատական նիստերին: Ընդ որում՝ այդ խնդիրը կրում է համատարած բնույթ, և դժվար թե մոտակա ժամանակահատվածում կարգավորվի։ Միայն մեկ նիստ է հետաձգվել իր վատառողջ լինելու պատճառով։ Այնինչ մեղադրյալներին դատական նիստերին չներկայացնելու հանգամանքով պայմանավորված՝ խախտվում է նաև նրանց արդար դատաքննության իրավունքը: Դատական նիստի ընթացքում պաշտպան Գ․Սաղոյանը ներկայացրել է մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի ամբուլատոր բժշկական քարտի պատճենը, ըստ որի՝ վերջինս ունի մի շարք առողջական խնդիրներ։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Ի պատասխան Դատարանի հարցի՝ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը հայտնեց, որ տնային կալանք կիրառելու դեպքում այն կրելու է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում։ Այնտեղ իրենց բացի, բնակվում են կինը և երկու երեխաները։ Մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի պաշտպան Կ․Աղաջանյանը դիրքորոշում հայտնեց այն մասին, որ առկա չէ Սուրեն Այդինյանի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը։ Մասնավորապես, իրենք վիճարկում են մեղադրանքը՝ իր պաշտպանյալի կողմից Արթուր Ղազարյանին հարվածներ հասցնելու հանգամանքը: Իր պաշտպանյալը չի ճանաչում որևէ մեկին, հետևաբար՝ նաև այն անձանց, ում ցուցմունքները դրված են մեղադրանքի հիմքում: Նույն կերպ, այդ անձինք չեն կարող ճանաչել Սուրեն Այդինյանին: Ինչ վերաբերում է փախուստի դիմելու հիմքին, ապա Սուրեն Այդինյանն իմանալուն պես, որ ոստիկանության աշխատակիցները փնտրում են իրեն, միաժամանակ տեղեկանալով, թե ինչ գործ է քննվում, և ինքն ինչում է մեղադրվում, ինքնակամ ներկայացել է վարույթն իրականացնող մարմնին: Հետևաբար, առկա չէ նաև փախուստի դիմելու հավանականությունը: Ըստ այդմ՝ միջնորդում է Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանքը կամ վարչական հսկողությունը՝ համակցված գրավով՝ մինչև 2․000․000 ՀՀ դրամի չափով: Դատական նիստի ընթացքում պաշտպան Կ․Աղաջանյանը ներկայացրել է Սուրեն Այդինյանի վերաբերյալ տրված մի շարք բնութագրեր, ըստ որոնց՝ վերջինս բնութագրվում է դրական։ Մեղադրյալ Ս․Այդինյանը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը: Ի պատասխան Դատարանի հարցի՝ մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանը հայտնեց, որ տնային կալանք կիրառելու դեպքում այն կրելու է Երևան քաղաքի Արզումանյան փողոցի 13-րդ շենքի 25-րդ բնակարանում։ Այնտեղ իրենից բացի, բնակվում են ծնողները, տատը, պապը և քույրը։ Հանրային մեղադրողը առարկեց մեղադրյալների նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու մասին միջնորդությունների դեմ: 3.Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Քննարկելով մեղադրյալ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությունը, լսելով կողմերի կարծիքը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. Մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, § 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, § 51): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նույն օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան: Նույն օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության դրամի ձևով՝ մինչդատական վարույթի փուլում պահատվության է փոխանցվում դատախազության դեպոզիտային հաշվին, դատական վարույթի փուլում՝ դատարանի դեպոզիտային հաշվին: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: (…): Նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին: Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումն իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում է կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: Հաշվի առնելով կալանքի առանձնահատուկ տեղը խափանման միջոցների համակարգում՝ օրենսդիրը սահմանել է դրա իրավաչափության լրացուցիչ պայմաններ, որոնք առավելապես վերաբերում են ապացուցողական իրավունքի տիրույթին։ Դրանք են՝ ա) այլընտրանքային խափանման միջոցների ոչ պիտանի լինելը, բ) խափանման այդ միջոցի իրավաչափության պայմանների՝ քննիչի կամ դատախազի կողմից պատշաճ հիմնավորվելը և միաժամանակ դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվելը, գ) կալանքի ժամկետի երկարացման դեպքում՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու, այսինքն՝ մինչդատական վարույթը դեռևս չավարտելու անհրաժեշտությունը: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ին հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր կասկածի առկայությունը և հաստատվածությունը sine qua nօn պայման է կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար, ինչն ամրագրված է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի մի շարք վճիռներում: Խոսելով հանցագործություն կատարած լինելու <<հիմնավոր կասկածի>> մասին՝ Եվրոպական դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<կասկածի հիմնավորվածությունը>>, որին համապատասխան պետք է իրականացվի կալանավորումը, հանդիսանում է Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի <<c>> ենթակետում սահմանված՝ կամայական ձերբակալության և կալանավորման դեմ երաշխիքի կարևոր մասը: Եվրոպական դատարանը մշակել է հիմնավոր կասկածի հիմնավորման որոշակի չափանիշ, որը հիմնվում է <<փաստերի կամ տեղեկությունների առկայության վրա, որոնք հնարավորություն կտային անաչառ դիտորդին եզրակացնելու, որ տվյալ անձը հնարավոր է, որ կատարած լիներ հանցանքը: Սակայն պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Վահրամ Գևորգյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0678/06/10 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկած>> ձևակերպումը չի ենթադրում, որ մեղադրյալի մեղավորությունը հաստատված համարելու համար անհրաժեշտ է ունենալ հանցանքը տվյալ անձի կողմից կատարված լինելու բավարար ապացույցներ, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում՝ անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր՝ եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է: Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանին շարունակական կալանքի տակ պահելու համար անհրաժեշտ հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով այն առկա է: Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանին հետայսու ևս շարունակական կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությանը և այդ համատեքստում վերագնահատելով Սուրեն Այդինյանի կողմից ազատության մեջ գտնվելու դեպքում փախուստի դիմելու և իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ թեև դրանք չեն վերացել, սակայն այլևս չեն կարող գնահատվել նույնչափ բարձր, որպիսին գնահատվել է նախկինում։ Դատարանի հիշյալ եզրահանգումը պայմանավորված է այն իրողությամբ, որ խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը, բնույթով ոչ թե ստատիկ, այլ դինամիկ կատեգորիաներ են, այսինքն` ժամանակի հոսքին և քննության որակական տեղաշարժին զուգահեռ նվազում են, իսկ հակառակ մեկնաբանությունը կնշանակի, որ քննության ամբողջ ընթացքում այդ հիմքերը չեն կարող փոփոխվել, հետևաբար չի կարող նաև քննարկման առարկա դարձվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու հարցը։ Մինչդեռ, սույն դեպքում տեղի է ունեցել գործի քննության փուլի փոփոխություն՝ գործով անցկացվում են հիմնական դատալսումներ և որոշ ապացույցներ արդեն հետազոտվել են։ Իհարկե արդարացիորեն պետք է նշել, որ ապացույցների գերակշիռ մասն առայժմ հետազոտված չէ, ավելին՝ գործով անցնող անձինք դեռևս չեն հարցաքննվել։ Այնուամենայնիվ, գործով անցնող անձանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը՝ Դատարանն այնչափ բարձր չի համարում, որպեսզի գա եզրահանգման, թե այդ հավանականությունը հնարավոր կլինի զսպել միմիայն Սուրեն Այդինյանին կալանքի տակ պահելով։ Բանը նրանումն է, որ մեղադրյալի կողմից գործով անցնող անձանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը կարող էր առավելապես բարձր լինել քննության սկզբնական փուլերում։ Մինչդեռ, տևական ժամանակ ընթացած քննության ընթացքում չի արձանագրվել Սուրեն Այդինյանի կողմից գործով անցնող անձանց նկատմամբ ապօրինի ազդեցություն գործադրելու որևէ դեպք։ Մյուս կողմից գործում առկա են գրավոր ապացույցներ, որոնք այժմ Դատարանի տրամադրության տակ են, որոնք փչացնելու, վնասելու կամ այլ կերպ կորստյան մատնելու առումով մեղադրյալը որևէ ազդեցություն ունենալ չի կարող: Հետևաբար, վերևում արված վերլուծությունը թույլ է տալիս արձանագրելու, որ Սուրեն Այդինյանին կալանքի տակ պահելու հիմքերը նախկինի համեմատ նվազել են։ Նշվածը բխում է նաև Եվրոպական դատարանի արտահայ¬տած իրավական դիր¬քո¬րո-շումներից, մասնավորապես, ըստ Եվրոպական դատարանի՝ իշխա¬նությունները կարող են անհրա¬¬¬¬¬¬ժեշտ համարել կասկած¬յալին գոնե քննության սկզբում բան¬տում պահելը՝ նպատակ ունե¬նալով կանխել նրա կողմից գործի շրջա¬նակում շփոթութ¬յուն առաջացնելը, հատկապես բարդ գործի պա¬րա¬գա¬յում, որով անհրաժեշտ են բազ¬մաբնույթ ուսում¬նասիրություններ: Եր-կա¬¬¬րատև ժամա¬նակահատ¬վա¬ծում, սակայն, քննութ¬յան պա¬հանջ¬ներն այլևս բավարար չեն, ան¬գամ՝ բարդ գործի պա¬րա¬գա¬յում, այդպիսի կալա¬նավո¬րումը հիմնավորելու համար. իրա¬-դար¬ձություն¬ների սովո¬րա¬կան ընթացքի դեպքում են¬թադրյալ վտանգները ժամանակ անց-նե¬¬լուն և տար¬բեր գործո¬ղութ¬յուններ կատարելուն, ցուց¬մունքներ վերցնելուն և ստու¬գումներ իրականաց¬նելուն զուգահեռ նվազում են (տե՛ս Clooth-ն ընդդեմ Բելգիայի գործով վճիռը, պարբ. 43): Այսինքն՝ ժամանակի հոսքը և քննության որակական տեղաշարժը թույլ է տալիս ասելու, որ անկախ վերագրվող արարքի ծանրության աստիճանից՝ խափանման միջոցի ցանկացած հիմք կարող է նվազել, ինչը տեղի է ունեցել նաև սույն դեպքում։ Ըստ այդմ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Սուրեն Այդինյանի կողմից քննության հաջորդող ժամանակահատվածում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը հնարավոր կլինի զսպել Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցություն՝ սույն դեպքում տնային կալանք, բացակայելու արգելք և գրավ կիրառելով: Ինչ վերաբերում է պաշտպանական կողմի մտահոգություններին առ այն, որ մեղադրյալները կալանքի տակ գտնվելու պայմաններում չեն ներկայացվել նշանակված բազմաթիվ նիստերի, ապա թեև այդ հանգամանքը, առանձին վերցրած, չի կարող կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու հիմք հանդիսանալ, սակայն այնքանով, որքանով նիստերի չկայացմամբ խախտվում է մեղադրյալի՝ ողջամիտ ժամկետում գործը քննելու իրավունքը, կարող է էական նշանակություն ունենալ խափանման միջոցը փոփոխելու հարցի քննարկման ժամանակ։ Այնինչ, սույն դեպքում 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին, 2025 թվականի հունվարի 7-ին, փետրվարի 4-ին, փետրվարի 21-ին և փետրվարի 27-ին նշանակված դատական նիստերին արգելանքի տակ գտնվող մեղադրյալներն ուղեկցումն ապահովող ոստիկանների ծանրաբեռնվածության կամ հաստիքները համալրված չլինելու պատճառով չեն ներկայացվել դատական նիստերին։ Այլ կերպ, ի թիվս վերևում արված վերլուծության՝ Դատարանը մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոխելիս հաշվի է առնում նաև վերոգրյալը։ Վերը նշված հիմնավորումներով Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը պետք է փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ համակցությամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ պետք է կիրառել տնային կալանքը՝ երեք ամիս ժամանակով, բացակայելու արգելքը և գրավը՝ գրավ 2․000․000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ համակցությամբ կիրառված վերը հիշատակված խափանման միջոցներն ի զորու են ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Ավելին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համակցված խափանման միջոցների պարագայում սահմանափակումների կիրառմամբ հնարավոր է չեզոքացնել Սուրեն Այդինյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը, ուստի որպես սահմանափակումներ՝ Դատարանը Սուրեն Այդինյանին պետք է արգելի ունենալ հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, շփում ունենալ իր ընտանիքի անդամ չհանդիսացող անձանց հետ և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Ընտանիքի անդամների՝ ծնողների, տատի, պապի և քրոջ հետ շփումը չպետք է արգելվի: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-119-րդ, 122-րդ, 123, 125-րդ, 127-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Կ․Աղաջանյանի միջնորդությունը՝ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխելու և համակցությամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ բավարարել: Թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ համակցությամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելքը և գրավը: Սուրեն Այդինյանին անհապաղ ազատ արձակել կալանքից: Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվել Սուրեն Այդինյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Սուրեն Այդինյանին պարտավորեցնել այդ ամբողջ ժամանակահատվածում չլքել իր բնակության տարածքը՝ Երևան քաղաքի Արզումանյան փողոցի 13-րդ շենքի 25-րդ բնակարանը: Սուրեն Այդինյանին արգելել ունենալ հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, շփում ունենալ իր ընտանիքի անդամ չհանդիսացող անձանց հետ և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Ընտանիքի անդամների՝ ծնողների, տատի, պապի և քրոջ հետ շփումը չարգելել: Նշված սահմանափակումների պահպանման վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա: Գրավի չափ սահմանել 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամը, որը որոշման կայացման պահից եռօրյա ժամկետում ենթակա է վճարման Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի արտաբյուջետային 900013298014 դեպոզիտ հաշվին։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ ԵԴ1/3378/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին 11-ը մարտի, 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Կարապետյանի, քարտուղարությամբ՝ Է․Աբելյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանի, պաշտպաններ Գ.Սաղոյանի, Կ․Աղաջանյանի, Ս․Մնացականյանի մեղադրյալներ՝ Ս.Սարոյանի, Ս․Այդինյանի և Ա.Ղազարյանի, քննարկելով թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի մարտի 15-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10121924 քրեական վարույթը: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմինը 2024 թվականի մարտի 21-ին որոշումներ է կայացրել Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին դատարան ներկայացնելու նպատակով ձերբակալելու վերաբերյալ, մինչդեռ Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին հնարավոր չի եղել հայտնաբերել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի 2024 թվականի մարտի 26-ի որոշմամբ Սվետլանա Ալեքսանդրի Սողոմոնյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանը 2024 թվականի ապրիլի 3-ին ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացվելու նպատակով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 15-ի և 16-ի որոշումներով Անահիտ Հակոբի Վարդանյանը, Հենրիկ Խաչոյի Դավթյանը, Կարեն Մուրադյանը, Անահիտ Հովհաննիսյանը և Քնարիկ Գյոզալյանը ճանաչվել են տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Գեորգի Պապարայան ճանաչվել է տուժող, իսկ հունիսի 15-ի որոշմամբ տուժող է ճանաչվել Անահիտ Հրանտի Գրիգորյանը: 2024 թվականի հուլիսի 4-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը հայտնաբերվել է, և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 5-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է հուլիսի 4-ից։ Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ Աննա Սամվելյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 26-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրաքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Հիշյալ որոշումը 2024 թվականի օգոստոսի 1-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին: Օգոստոսի 3-ին՝ ժամը 17:19-ին, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Գևորգ Աշոտի Ղազարյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 4-ը: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյան՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փամփուշտներով լիցքավորված հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերվելով, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալով. Այսպես. Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի՝ անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության կատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, գործով չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի։ Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում, Այսպես՝ Արթուր Ղազարյանի և Սարգիս Սարոյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Արթուր Ղազարյանը, գործով չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Սարգիս Սարոյանին, վերջինիս կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և գործով չպարզված անձանց հետ, ովքեր եղել են <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Արթուր Ղազարյանը հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ, զենք գործադրելու սպառնալիքով, այն է՝ իր մոտ կրվող ատրճանակն ուղղել է Սարգիս Սարոյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ, որի ժամանակ Սարգիս Սարոյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, կրակահերթ է արձակել Արթուր Ղազարյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ: Շարունակելով խուլիգանական գործողությունները՝ Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Սարգիս Սարոյանի հետ դեպքի վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը՝ զենքի կոթի գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին։ Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, որից հետո եկել են Արթուր Ղազարյանի հետ հիշյալ վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի, իսկ Արթուր Ղազարյանը՝ դեպքի վայրից տեղափոխվել է հիվանդանոց: Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի և Արթուր Աշոտի Ղազարյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107124 համարը: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին թիվ 59107124 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3378/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Կարապետյանին: 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին դատավոր Ա.Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 4-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի համակցությամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցներ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1․500․000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, թողնվել են անփոփոխ։ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 10121924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ծանր հանցագործությունների քննության բաժին և նույն օրը վերցվել է արգելանքի: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է նոյեմբերի 11-ից։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթով Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրմամբ ցուցաբերել է հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալում. Այսպես՝ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և դեռևս չպարզված նրանց կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes- Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, դրան հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը զենքի կոթի գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք՝ այդ թվում Սուրեն Այդինյանը դիմել են փախուստի: Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի՝ գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցներն ու դեպքին մասնակից անձինք դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր կտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների` ածխացած եզրերով <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի ձկամկանի, հետին ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ժանր մարմնական վնասվածք։ Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի դեկտեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107724 համարը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին թիվ 59107724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3737/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Հ․Մանուկյանին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Հ․Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 11-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի նախագահը 2025 թվականի հունվարի 8-ին որոշում է կայացրել դատավոր Հ․Մանուկյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3737/01/24 գործը դատավոր Ա․Կարապետյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործին միացնելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։ 2.Դատական նիստի ընթացքում հայտնած դիրքորոշումները. 2025 թվականի մարտի 11-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանը միջնորդեց երկարացնել Սարգիս Սարոյանի և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երեք ամսով: Ի հիմնավորումն ներկայացրած միջնորդության՝ հանրային մեղադրողը նշեց, որ դեռևս պահպանվում են մեղադրյալներ Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին կալանքի տակ պահելու նախորդ որոշմամբ արձանագրված հիմքերը, քանի որ դեռևս չեն հարցաքննվել դատակոչված տուժողներն ու վկաները, առկա է մտավախություն, որ մեղադրյալները կարող են խոչընդոտել գործի քննությանը: Պաշտպան Գ.Սաղոյանն առարկեց միջնորդության դեմ՝ հայտնելով, որ չկա նոր փաստական տվյալ, որը կհաստատի, որ Սարգիս Սարոյանին կալանքի տակ պահելու համար նախկինում արձանագրված ռիսկերը պահպանվել են: Քրեական գործի նյութերը Դատարանի տիրապետության ներքո են: Սարգիս Սարոյանի դեմ, ըստ էության, ցուցմունք են տվել երկու վկաներ, որոնցից մեկը նրա մորեղբայրն է, իսկ մյուսը՝ ոստիկանության աշխատակից: Իր կարծիքով ողջամիտ չէ ենթադրությունը, թե Սարգիս Սարոյանը կարող է ազդեցություն գործադրել ոստիկանության սպայի վրա: Ինչ վերաբերում է մորեղբոր վրա ազդեցություն գործադրելուն, ապա, եթե Սարգիս Սարոյանը ցանկանար դա անել, այդ առումով որևէ խոչընդոտ չէր կարող լինել: Անդրադառնալով Սարգիս Սարոյանի առողջական և ընտանեկան վիճակին՝ պաշտպանը հայտնեց, որ վերջինս ունի առողջական խնդիրներ, որոնց մասին նախկինում հայտնել է: Կալանքի ժամկետի երկարացումից հետո Սարգիս Սարոյանի առողջական վիճակը վատթարացել է: Սարգիս Սարոյանի կինը չի կարողանում միաժամանակ աշխատել և երեխաների կողքին լինել: Երեխաները նույնպես առողջական խնդիրներ ունեն։ Մինչդեռ, տնային կալանքի պայմաններում Սարգիս Սարոյանը կկարողանա գտնվել երեխաների կողքին, իսկ կինը՝ աշխատել: Ըստ այդմ՝ միջնորդում է խափանման միջոց կիրառել տնային կալանք և գրավ՝ մինչև 3․000․000 ՀՀ դրամի չափով: Միաժամանակ պաշտպանը հայտնեց, որ վերջին երեք ամսվա ընթացքում, ըստ էության, կայացել է ընդամենը երկու դատական նիստ՝ պայմանավորված այն հանգամանքով, որ ոստիկանության ուղեկցող գումարտակի կողմից կալանավորները չեն ներկայացվում դատական նիստերին: Ընդ որում՝ այդ խնդիրը կրում է համատարած բնույթ, և դժվար թե մոտակա ժամանակահատվածում կարգավորվի։ Միայն մեկ նիստ է հետաձգվել իր վատառողջ լինելու պատճառով։ Այնինչ մեղադրյալներին դատական նիստերին չներկայացնելու հանգամանքով պայմանավորված՝ խախտվում է նաև նրանց արդար դատաքննության իրավունքը: Դատական նիստի ընթացքում պաշտպան Գ․Սաղոյանը ներկայացրել է մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի ամբուլատոր բժշկական քարտի պատճենը, ըստ որի՝ վերջինս ունի մի շարք առողջական խնդիրներ։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Ի պատասխան Դատարանի հարցի՝ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը հայտնեց, որ տնային կալանք կիրառելու դեպքում այն կրելու է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում։ Այնտեղ իրենց բացի, բնակվում են կինը և երկու երեխաները։ Մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի պաշտպան Կ․Աղաջանյանը դիրքորոշում հայտնեց այն մասին, որ առկա չէ Սուրեն Այդինյանի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը։ Մասնավորապես, իրենք վիճարկում են մեղադրանքը՝ իր պաշտպանյալի կողմից Արթուր Ղազարյանին հարվածներ հասցնելու հանգամանքը: Իր պաշտպանյալը չի ճանաչում որևէ մեկին, հետևաբար՝ նաև այն անձանց, ում ցուցմունքները դրված են մեղադրանքի հիմքում: Նույն կերպ, այդ անձինք չեն կարող ճանաչել Սուրեն Այդինյանին: Ինչ վերաբերում է փախուստի դիմելու հիմքին, ապա Սուրեն Այդինյանն իմանալուն պես, որ ոստիկանության աշխատակիցները փնտրում են իրեն, միաժամանակ տեղեկանալով, թե ինչ գործ է քննվում, և ինքն ինչում է մեղադրվում, ինքնակամ ներկայացել է վարույթն իրականացնող մարմնին: Հետևաբար, առկա չէ նաև փախուստի դիմելու հավանականությունը: Ըստ այդմ՝ միջնորդում է Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ՝ տնային կալանքը կամ վարչական հսկողությունը՝ համակցված գրավով՝ մինչև 2․000․000 ՀՀ դրամի չափով: Դատական նիստի ընթացքում պաշտպան Կ․Աղաջանյանը ներկայացրել է Սուրեն Այդինյանի վերաբերյալ տրված մի շարք բնութագրեր, ըստ որոնց՝ վերջինս բնութագրվում է դրական։ Մեղադրյալ Ս․Այդինյանը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը: Ի պատասխան Դատարանի հարցի՝ մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանը հայտնեց, որ տնային կալանք կիրառելու դեպքում այն կրելու է Երևան քաղաքի Արզումանյան փողոցի 13-րդ շենքի 25-րդ բնակարանում։ Այնտեղ իրենից բացի, բնակվում են ծնողները, տատը, պապը և քույրը։ Հանրային մեղադրողը առարկեց մեղադրյալների նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու մասին միջնորդությունների դեմ: 3.Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությունը, լսելով կողմերի կարծիքը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. Մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, § 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, § 51): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նույն օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան: Նույն օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության դրամի ձևով՝ մինչդատական վարույթի փուլում պահատվության է փոխանցվում դատախազության դեպոզիտային հաշվին, դատական վարույթի փուլում՝ դատարանի դեպոզիտային հաշվին: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: (…): Օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին: Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումն իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում է կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: Հաշվի առնելով կալանքի առանձնահատուկ տեղը խափանման միջոցների համակարգում՝ օրենսդիրը սահմանել է դրա իրավաչափության լրացուցիչ պայմաններ, որոնք առավելապես վերաբերում են ապացուցողական իրավունքի տիրույթին։ Դրանք են՝ ա) այլընտրանքային խափանման միջոցների ոչ պիտանի լինելը, բ) խափանման այդ միջոցի իրավաչափության պայմանների՝ քննիչի կամ դատախազի կողմից պատշաճ հիմնավորվելը և միաժամանակ դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվելը, գ) կալանքի ժամկետի երկարացման դեպքում՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու, այսինքն՝ մինչդատական վարույթը դեռևս չավարտելու անհրաժեշտությունը: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ին հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր կասկածի առկայությունը և հաստատվածությունը sine qua nօn պայման է կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար, ինչն ամրագրված է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի մի շարք վճիռներում: Խոսելով հանցագործություն կատարած լինելու <<հիմնավոր կասկածի>> մասին՝ Եվրոպական դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<կասկածի հիմնավորվածությունը>>, որին համապատասխան պետք է իրականացվի կալանավորումը, հանդիսանում է Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի <<c>> ենթակետում սահմանված՝ կամայական ձերբակալության և կալանավորման դեմ երաշխիքի կարևոր մասը: Եվրոպական դատարանը մշակել է հիմնավոր կասկածի հիմնավորման որոշակի չափանիշ, որը հիմնվում է <<փաստերի կամ տեղեկությունների առկայության վրա, որոնք հնարավորություն կտային անաչառ դիտորդին եզրակացնելու, որ տվյալ անձը հնարավոր է, որ կատարած լիներ հանցանքը: Սակայն պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Վահրամ Գևորգյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0678/06/10 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկած>> ձևակերպումը չի ենթադրում, որ մեղադրյալի մեղավորությունը հաստատված համարելու համար անհրաժեշտ է ունենալ հանցանքը տվյալ անձի կողմից կատարված լինելու բավարար ապացույցներ, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում՝ անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր՝ եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է: Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին շարունակական կալանքի տակ պահելու համար անհրաժեշտ հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով այն առկա է: Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին հետայսու ևս շարունակական կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությանը և այդ համատեքստում վերագնահատելով Սարգիս Սարոյանի կողմից ազատության մեջ գտնվելու դեպքում նոր հանցանք կատարելու, փախուստի դիմելու և իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ թեև դրանք չեն վերացել, սակայն այլևս չեն կարող գնահատվել նույնչափ բարձր, որպիսին գնահատվել է նախկինում։ Դատարանի հիշյալ եզրահանգումը պայմանավորված է այն իրողությամբ, որ խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը, բնույթով ոչ թե ստատիկ, այլ դինամիկ կատեգորիաներ են, այսինքն` ժամանակի հոսքին և քննության որակական տեղաշարժին զուգահեռ նվազում են, իսկ հակառակ մեկնաբանությունը կնշանակի, որ քննության ամբողջ ընթացքում այդ հիմքերը չեն կարող փոփոխվել, հետևաբար չի կարող նաև քննարկման առարկա դարձվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու հարցը։ Մինչդեռ, սույն դեպքում տեղի է ունեցել գործի քննության փուլի փոփոխություն՝ գործով անցկացվում են հիմնական դատալսումներ և որոշ ապացույցներ արդեն հետազոտվել են։ Իհարկե արդարացիորեն պետք է նշել, որ ապացույցների գերակշիռ մասն առայժմ հետազոտված չէ, ավելին՝ գործով անցնող անձինք դեռևս չեն հարցաքննվել։ Այնուամենայնիվ, գործով անցնող անձանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը՝ Դատարանն այնչափ բարձր չի համարում, որպեսզի գա եզրահանգման, թե այդ հավանականությունը հնարավոր կլինի զսպել միմիայն Սարգիս Սարոյանին կալանքի տակ պահելով։ Բանը նրանումն է, որ մեղադրյալի կողմից գործով անցնող անձանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը կարող էր առավելապես բարձր լինել քննության սկզբնական փուլերում։ Մինչդեռ, տևական ժամանակ ընթացած քննության ընթացքում չի արձանագրվել Սարգիս Սարոյանի կողմից գործով անցնող անձանց նկատմամբ ապօրինի ազդեցություն գործադրելու որևէ դեպք։ Մյուս կողմից գործում առկա են գրավոր ապացույցներ, որոնք այժմ Դատարանի տրամադրության տակ են, որոնք փչացնելու, վնասելու կամ այլ կերպ կորստյան մատնելու առումով մեղադրյալը որևէ ազդեցություն ունենալ չի կարող: Հետևաբար, վերևում արված վերլուծությունը թույլ է տալիս արձանագրելու, որ Սարգիս Սարոյանին կալանքի տակ պահելու հիմքերը նախկինի համեմատ նվազել են։ Նշվածը բխում է նաև Եվրոպական դատարանի արտահայ¬տած իրավական դիր¬քո¬րո-շումներից, մասնավորապես, ըստ Եվրոպական դատարանի՝ իշխա¬նությունները կարող են անհրա¬¬¬¬¬¬ժեշտ համարել կասկած¬յալին գոնե քննության սկզբում բան¬տում պահելը՝ նպատակ ունե¬նալով կանխել նրա կողմից գործի շրջա¬նակում շփոթութ¬յուն առաջացնելը, հատկապես բարդ գործի պա¬րա¬գա¬յում, որով անհրաժեշտ են բազ¬մաբնույթ ուսում¬նասիրություններ: Եր-կա¬¬¬րատև ժամա¬նակահատ¬վա¬ծում, սակայն, քննութ¬յան պա¬հանջ¬ներն այլևս բավարար չեն, ան¬գամ՝ բարդ գործի պա¬րա¬գա¬յում, այդպիսի կալա¬նավո¬րումը հիմնավորելու համար. իրա¬-դար¬ձություն¬ների սովո¬րա¬կան ընթացքի դեպքում են¬թադրյալ վտանգները ժամանակ անց-նե¬¬լուն և տար¬բեր գործո¬ղութ¬յուններ կատարելուն, ցուց¬մունքներ վերցնելուն և ստու¬գումներ իրականաց¬նելուն զուգահեռ նվազում են (տե՛ս Clooth-ն ընդդեմ Բելգիայի գործով վճիռը, պարբ. 43): Այսինքն՝ ժամանակի հոսքը և քննության որակական տեղաշարժը թույլ է տալիս ասելու, որ անկախ վերագրվող արարքի ծանրության աստիճանից՝ խափանման միջոցի ցանկացած հիմք կարող է նվազել, ինչը տեղի է ունեցել նաև սույն դեպքում։ Ըստ այդմ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Սարոյանի կողմից քննության հաջորդող ժամանակահատվածում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը հնարավոր կլինի զսպել Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցություն՝ սույն դեպքում տնային կալանք, բացակայելու արգելք և գրավ կիրառելով: Ինչ վերաբերում է պաշտպանական կողմի մտահոգություններին առ այն, որ մեղադրյալները կալանքի տակ գտնվելու պայմաններում չեն ներկայացվել նշանակված բազմաթիվ նիստերի, ապա թեև այդ հանգամանքը, առանձին վերցրած, չի կարող կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու հիմք հանդիսանալ, սակայն այնքանով, որքանով նիստերի չկայացմամբ խախտվում է մեղադրյալի՝ ողջամիտ ժամկետում գործը քննելու իրավունքը, կարող է էական նշանակություն ունենալ խափանման միջոցը փոփոխելու հարցի քննարկման ժամանակ։ Այնինչ, սույն դեպքում 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին, 2025 թվականի հունվարի 7-ին, փետրվարի 4-ին, փետրվարի 21-ին և փետրվարի 27-ին նշանակված դատական նիստերին արգելանքի տակ գտնվող մեղադրյալներն ուղեկցումն ապահովող ոստիկանների ծանրաբեռնվածության կամ հաստիքները համալրված չլինելու պատճառով չեն ներկայացվել դատական նիստերին։ Այլ կերպ, ի թիվս վերևում արված վերլուծության՝ Դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոխելիս հաշվի է առնում նաև վերոգրյալը։ Վերը նշված հիմնավորումներով Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը պետք է փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ համակցությամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ պետք է կիրառել տնային կալանքը՝ երեք ամիս ժամանակով, բացակայելու արգելքը և գրավը՝ գրավ 3․000․000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ համակցությամբ կիրառված վերը հիշատակված խափանման միջոցներն ի զորու են ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Ավելին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համակցված խափանման միջոցների պարագայում սահմանափակումների կիրառմամբ հնարավոր է չեզոքացնել Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը, ուստի որպես սահմանափակումներ՝ Դատարանը Սարգիս Սարոյանին պետք է արգելի ունենալ հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, շփում ունենալ իր ընտանիքի անդամ չհանդիսացող անձանց հետ և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Ընտանիքի անդամների՝ կնոջ և երեխաների հետ շփումը չպետք է արգելվի: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-119-րդ, 122-րդ, 123, 125-րդ, 127-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Գ․Սաղոյանի միջնորդությունը՝ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխելու և համակցությամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ բավարարել: Թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ համակցությամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելքը և գրավը: Սարգիս Սարոյանին անհապաղ ազատ արձակել կալանքից: Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվել Սարգիս Սարոյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Սարգիս Սարոյանին պարտավորեցնել այդ ամբողջ ժամանակահատվածում չլքել իր բնակության տարածքը՝ Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանը: Սարգիս Սարոյանին արգելել ունենալ հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, շփում ունենալ իր ընտանիքի անդամ չհանդիսացող անձանց հետ և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Ընտանիքի անդամների՝ կնոջ և երեխաների հետ շփումը չարգելել: Նշված սահմանափակումների պահպանման վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա: Գրավի չափ սահմանել 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամը, որը որոշման կայացման պահից եռօրյա ժամկետում ենթակա է վճարման Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի արտաբյուջետային 900013298014 դեպոզիտ հաշվին։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 10-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/3378/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոխելու միջնորդությունը քննարկելու մասին 10-ը ապրիլի, 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Կարապետյանի, քարտուղարությամբ՝ Է․Աբելյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա․Միքայելյան, պաշտպաններ Գ․Սաղոյանի, Կ․Աղաջանյանի, Ս․Մնացականյանի, մեղադրյալներ Ս․Սարոյանի, Ս․Այդինյանի և Ա․Ղազարյանի, քննարկելով թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոխելու պաշտպանի միջնորդությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Վարույթի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի մարտի 15-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10121924 քրեական վարույթը: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմինը 2024 թվականի մարտի 21-ին որոշումներ է կայացրել Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին դատարան ներկայացնելու նպատակով ձերբակալելու վերաբերյալ, մինչդեռ Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին հնարավոր չի եղել հայտնաբերել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի 2024 թվականի մարտի 26-ի որոշմամբ Սվետլանա Ալեքսանդրի Սողոմոնյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանը 2024 թվականի ապրիլի 3-ին ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացվելու նպատակով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 15-ի և 16-ի որոշումներով Անահիտ Հակոբի Վարդանյանը, Հենրիկ Խաչոյի Դավթյանը, Կարեն Մուրադյանը, Անահիտ Հովհաննիսյանը և Քնարիկ Գյոզալյանը ճանաչվել են տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Գեորգի Պապարայան ճանաչվել է տուժող, իսկ հունիսի 15-ի որոշմամբ տուժող է ճանաչվել Անահիտ Հրանտի Գրիգորյանը: 2024 թվականի հուլիսի 4-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը հայտնաբերվել է, և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 5-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է հուլիսի 4-ից։ Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ Աննա Սամվելյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 26-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրաքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: Հիշյալ որոշումը 2024 թվականի օգոստոսի 1-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին: Օգոստոսի 3-ին՝ ժամը 17:19-ին, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրաքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Գևորգ Աշոտի Ղազարյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 4-ը: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյան՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փամփուշտներով լիցքավորված հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելուով, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալով. Այսպես. Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի՝ անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության կատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, գործով չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի։ Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարական վերաբերմունք, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում, Այսպես՝ Արթուր Ղազարյանի և Սարգիս Սարոյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Արթուր Ղազարյանը, գործով չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Սարգիս Սարոյանին, վերջինիս կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և գործով չպարզված անձանց հետ, ովքեր եղել են <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Արթուր Ղազարյանը հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ, զենք գործադրելու սպառնալիքով, այն է՝ իր մոտ կրվող ատրճանակն ուղղել է Սարգիս Սարոյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ, որի ժամանակ Սարգիս Սարոյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, կրակահերթ է արձակել Արթուր Ղազարյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ: Շարունակելով խուլիգանական գործողությունները՝ Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Սարգիս Սարոյանի հետ դեպքի վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը՝ զենքի կոթի գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին։ Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, որից հետո եկել են Արթուր Ղազարյանի հետ հիշյալ վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի, իսկ Արթուր Ղազարյանը՝ դեպքի վայրից տեղափոխվել է հիվանդանոց: Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի և Արթուր Աշոտի Ղազարյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107124 համարը: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին թիվ 59107124 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3378/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Կարապետյանին: 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին դատավոր Ա.Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 4-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի համակցությամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցներ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1․500․000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 10121924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ծանր հանցագործությունների քննության բաժին և նույն օրը վերցվել է արգելանքի: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է նոյեմբերի 11-ից։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթով Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրմամբ ցուցաբերել է հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարական վերաբերմունք, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալում. Այսպես՝ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և դեռևս չպարզված նրանց կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes- Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, դրան հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը զենքի կոթի գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք՝ այդ թվում Սուրեն Այդինյանը դիմել են փախուստի: Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի՝ գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցներն ու դեպքին մասնակից անձինք դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր կտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների` ածխացած եզրերով <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի ձկամկանի, հետին ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ժանր մարմնական վնասվածք։ Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի դեկտեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107724 համարը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին թիվ 59107724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3737/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Հ․Մանուկյանին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Հ․Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 11-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի նախագահը 2025 թվականի հունվարի 8-ին որոշում է կայացրել դատավոր Հ․Մանուկյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3737/01/24 գործը դատավոր Ա․Կարապետյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործին միացնելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրաքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Նույն օրը կայացված մեկ այլ որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ այլընտրաքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: 2. Դատական նիստի մասնակիցների հայտարարությունները. 2025 թվականի ապրիլի 10-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ Արթուր Ղազարյանի պաշտպան Ս․Մնացականյանը միջնորդել է Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց գրավի չափը նվազզեցնել։ Ի հիմնավորումն ներկայացրած միջնորդության՝ պաշտպանը հայտնել է, որ Արթուր Ղազարյանը գործի քննության սկզբնական փուլում շուրջ 4 ամիս գտնվել է կալանքի տակ, այնուհետև կիրառվել է տնային կալանք, որն ավելի ուշ փոփոխվել է, և Արթուր Ղազարյանը գտնվել է ազատության մեջ: Վերջինս վարույթն իրականացնող մարմնի ցանկացած կանչով ներկայացել է և այժմ էլ շարունակում է ներկայանալ դատական նիստերին՝ դատարանի կանչով: Կապված Արթուր Ղազարյանի առողջական և ընտանեկան վիճակի հետ՝ ցանկանում է հայտնել, որ վերջինս դեռևս չի ապաքինվել ստացած մարմնական վնասվածքներից և տեղաշարժվում է սայլակի միջոցով: Վերջնական բուժման և առողջանալու համար անհրաժեշտ է շարունակել բուժումը, սակայն Արթուր Ղազարյանը չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ, քանի որ գրեթե մեկ տարի չի կարողացել աշխատել: Բացի այդ, Արթուր Ղազարյանը բնակվում է վարձակալած բնակարանում, և նրա խնամքին են գտնվում կինն ու երեք անչափահաս երեխաները, ինչպես նաև թոշակառու հայրը: Այսինքն՝ կենցաղում ևս դժվարություններ կան Արթուր Ղազարյանի կողմից ընտանիքի կարիքները հոգալու հետ կապված։ Մեղադրյալ Ա․Ղազարյանը միացել է պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանն առարկել է ներկայացված միջնորդության դեմ, հայտնել է, որ իր գնահատմամբ 1․500․000 ՀՀ դրավի չափով կիրառված գրավն է ի զորու ապահովելու Արթուր Ղազարյանի պատշաճ վարքագիծը, իսկ ինչ վերաբերում է նրա ֆինանսական խնդիրներին, ապա հարկ է համարում նշել, որ նախաքննության սկզբնական փուլում, երբ Արթուր Ղազարյանին հիվանդանոց էին տեղափոխել, վերջինիս մոտից հայտնաբերվել էր մոտ 11․000 ԱՄՆ դոլար, որը հետագայում վերադարձվել է նրան։ Մեղադրյալ Ա.Ղազարյանը հայտնել է, որ նախ իր մոտից հայտնաբերվել է 9200 ԱՄՆ դոլար, բացի այդ, այս մեկ տարվա ընթացքում, երբ ինքը չի աշխատել, այդ գումարով անհրաժեշտ կենցաղային հարցերն են հոգացել։ 3. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Քննության առնելով Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց գրավը վերացնելու կամ այն այլընտրանքային այլ խափանման միջոցով փոխելու հարցը, ինչպես նաև լսելով դատական նիստի մասնակիցներին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ Օրենսգիրք) 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` (…) 3) գրավը. (…) 5) բացակայելու արգելքը. (…)>>: Օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: 4. Խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ որոշման պատճենը մեղադրյալին հնարավորության դեպքում հանձնվում է անհապաղ>>: Օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…)>>: 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: (…) 5. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում>>: 125-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության դրամի ձևով՝ մինչդատական վարույթի փուլում պահատվության է փոխանցվում դատախազության դեպոզիտային հաշվին, դատական վարույթի փուլում՝ դատարանի դեպոզիտային հաշվին: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: (…)>>: 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին>>։ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումն իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Դատարանն արձանագրում է նաև, որ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դրել է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: Սույն գործով մեղադրյալ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Գնահատելով մեղադրյալ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ ընդհանրապես խափանման միջոց կիրառելու կամ այն փոփոխելու համար առկա անհրաժեշտ հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը և վերահաստատելով այս կապակցությամբ նախկինում արտահայտած դիրքորոշումը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով այն առկա է: Այս առումով Դատարանն արձանագրում է, որ արդարադատության իրականացման Դատարանի լիազորության և հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով՝ Դատարանի վարույթում գտնվող քրեական գործերով նախնական կամ հիմնական դատալսումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկման ժամանակ հիմնավոր կասկածին անդրադարձ կատարելու սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում հիմնավոր կասկածի քննարկման սահմաններից: Դատարանը գտնում է, որ նախքան ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելը դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը կամ հիմնավորվածությանը, քանի որ նախնական կամ հիմնական դատալասումների ընթացքում խափանման միջոցի հարցի քննարկումը չի հետապնդում կատարված ենթադրյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու և համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ եզրափակիչ դատական ակտ կայացնելու ընթացքում, այսինքն՝ հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր: Դատարանը գտնում է նաև, որ համակցությամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցներ գրավն ու բացակայելու արգելնքը՝ որպես բավարար և ողջամիտ միջոցներ, կարող են հաղթահարել մեղադրյալի կողմից հնարավոր ոչ օրինական վարքագիծ դրսևորելու՝ նոր հանցանք կատարելու կամ իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու վերաբերյալ մտավախությունը: Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում գրավի չափը նախկինի համեմատ ենթակա է նվազեցման։ Այս համատեքստում Դատարանն ամենից առաջ գնահատման է արժանացնում այն հանգամանքը, որ նախորդող ժամանակահատավածում տեղի է ունեցել քննության որակական տեղաշարժ, որպիսի պայմաններում Արթուր Ղազարյանի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը նախկինի համեմատ նվազել է։ Բացի այդ, գնահատման է արժանի նաև այն, որ մեղադրյալը մինչ այս պահը դրսևորել է պատշաճ և օրինապահ վարքագիծ: Մյուս կողմից վերջինս ունի ֆինանսական խնդիրներ՝ կապված բուժման ծախսերը և ընտանիքի կարիքները հոգալու հետ, ինչի մասին պաշտպանը մանրամասն խոսել է։ Հետևաբար՝ Դատարանը գտնում է, որ դատալսումների հետագա փուլերում հնարավոր է ապահովել մեղադրյալ Արթուր Ղազարյանի պատշաճ և օրինապահ վարքագիծը՝ վերջինիս նկատմամբ ավելի նվազ չափով գրավ կիրառելու պայմաններում։ Ըստ այդմ՝՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ 1․500․000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով կիրառված գրավն անհրաժեշտ է փոփոխել և Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց պետք է կիրառել գրավը՝ 1․000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով, իսկ բացակայելու արգելք խափանման միջոցն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-116-րդ, 117-րդ, 122-րդ, 125-րդ, 270-րդ և 311-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3378/01/24 (նախաքննական համարը՝ 10121924) քրեական գործով մեղադրյալ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված գրավի չափը փոփոխել և որպես գրավի չափ սահմանել՝ 1․000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը: Որպես խափանման միջոց կիրառված և Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի արտաբյուջետային 900013298014 դեպոզիտ հաշվին վճարված 1․500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամից 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամը վերադարձնել այն վճարողին: Արթուր Աշոտի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 15-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 15-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սողոյանը դիմում է ներկայացրել և տեղեկացրել, որ ազգականների մահվան հանգամանքով պայմանավորված չի կարող ներկայանալ սույն դատական նիստին: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 17-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 17-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սողոյանը դիմում է ներկայացրել և տեղեկացրել, որ առողջական վիճակով պայմանավորված չի կարող ներկայանալ դատական նիստին, ուստի խնդրում է դատական նիստը հետաձգել այլ հերթի: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 13-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 13-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 22-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 22-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/3378/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին 22-ը մայիսի, 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Կարապետյանի, քարտուղարությամբ՝ Է․Աբելյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանի, պաշտպաններ Գ.Սաղոյանի, Կ․Աղաջանյանի, Ս․Մնացականյանի մեղադրյալներ՝ Ս.Սարոյանի, Ս․Այդինյանի և Ա.Ղազարյանի, քննարկելով թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի մարտի 15-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10121924 քրեական վարույթը: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմինը 2024 թվականի մարտի 21-ին որոշումներ է կայացրել Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին դատարան ներկայացնելու նպատակով ձերբակալելու վերաբերյալ, մինչդեռ Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին հնարավոր չի եղել հայտնաբերել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի 2024 թվականի մարտի 26-ի որոշմամբ Սվետլանա Ալեքսանդրի Սողոմոնյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանը 2024 թվականի ապրիլի 3-ին ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացվելու նպատակով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 15-ի և 16-ի որոշումներով Անահիտ Հակոբի Վարդանյանը, Հենրիկ Խաչոյի Դավթյանը, Կարեն Մուրադյանը, Անահիտ Հովհաննիսյանը և Քնարիկ Գյոզալյանը ճանաչվել են տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Գեորգի Պապարայան ճանաչվել է տուժող, իսկ հունիսի 15-ի որոշմամբ տուժող է ճանաչվել Անահիտ Հրանտի Գրիգորյանը: 2024 թվականի հուլիսի 4-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը հայտնաբերվել է, և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 5-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է հուլիսի 4-ից։ Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ Աննա Սամվելյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 26-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Հիշյալ որոշումը 2024 թվականի օգոստոսի 1-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին: Օգոստոսի 3-ին՝ ժամը 17:19-ին, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Գևորգ Աշոտի Ղազարյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 4-ը: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյան՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փամփուշտներով լիցքավորված հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերվելով, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալով. Այսպես. Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի՝ անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության կատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, գործով չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի։ Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում, Այսպես՝ Արթուր Ղազարյանի և Սարգիս Սարոյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Արթուր Ղազարյանը, գործով չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Սարգիս Սարոյանին, վերջինիս կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և գործով չպարզված անձանց հետ, ովքեր եղել են <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Արթուր Ղազարյանը հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ, զենք գործադրելու սպառնալիքով, այն է՝ իր մոտ կրվող ատրճանակն ուղղել է Սարգիս Սարոյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ, որի ժամանակ Սարգիս Սարոյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, կրակահերթ է արձակել Արթուր Ղազարյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ: Շարունակելով խուլիգանական գործողությունները՝ Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Սարգիս Սարոյանի հետ դեպքի վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը՝ զենքի կոթի գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին։ Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, որից հետո եկել են Արթուր Ղազարյանի հետ հիշյալ վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի, իսկ Արթուր Ղազարյանը՝ դեպքի վայրից տեղափոխվել է հիվանդանոց: Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի և Արթուր Աշոտի Ղազարյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107124 համարը: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին թիվ 59107124 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3378/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Կարապետյանին: 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին դատավոր Ա.Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 4-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի համակցությամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցներ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1․500․000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 10121924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ծանր հանցագործությունների քննության բաժին և նույն օրը վերցվել է արգելանքի: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է նոյեմբերի 11-ից։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթով Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրմամբ ցուցաբերել է հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալում. Այսպես՝ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և դեռևս չպարզված նրանց կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes- Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, դրան հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը զենքի կոթի գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք՝ այդ թվում Սուրեն Այդինյանը դիմել են փախուստի: Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի՝ գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցներն ու դեպքին մասնակից անձինք դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր կտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների` ածխացած եզրերով <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի ձկամկանի, հետին ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ժանր մարմնական վնասվածք։ Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի դեկտեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107724 համարը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին թիվ 59107724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3737/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Հ․Մանուկյանին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Հ․Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 11-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի նախագահը 2025 թվականի հունվարի 8-ին որոշում է կայացրել դատավոր Հ․Մանուկյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3737/01/24 գործը դատավոր Ա․Կարապետյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործին միացնելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվվել է Սուրեն Այդինյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Հիշյալ որոշումը 2025 թվականի մարտի 12-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: Մարտի 21-ին՝ ժամը 20:27-ին, մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: 2.Դատական նիստի ընթացքում հայտնած դիրքորոշումները. 2025 թվականի մայիսի 22-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանը միջնորդեց երկարացնել Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երեք ամսով: Ի հիմնավորում ներկայացրած միջնորդության՝ հանրային մեղադրողը նշեց, որ դեռևս պահպանվում են մեղադրյալին տնային կալանքի տակ պահելու նախորդ որոշմամբ արձանագրված հիմքերը, ինչպես նաև Սուրեն Այդինյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել տնային կալանքի կիրառման պայմաններում՝ պահպանելով նախկինում կիրառված սահմանափակումները։ Մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի պաշտպան Կ․Աղաջանյանը միջնորդեց Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքը փոխել և վերջինիս նկատմամբ խափանման միջոց կիրառել վարչական հսկողությունը՝ նշելով, որ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողություն սահմանվել է Դատարանի որոշումը կայացնելուց 10 օր հետո, և այդ ժամանակահատվածում անկախ այն հանգամանքից, որ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ հսկողություն սահմանված չի եղել՝ վերջինս պահպանել է Դատարանի որոշմամբ կիրառած սահմանափակումները։ Բացի այդ, տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածում ընտանիքի հոգսը մնացել է Սուրեն Այդինյանի ծնողների վրա, ովքեր ունեն առողջական խնդիրներ, ինչով պայմանավորված՝ անհրաժեշտություն է առաջացել, որպեսզի Սուրեն Այդինյանն աշխատի՝ ընտանիքի հոգսը թեթևացնելու համար։ Այսինքն՝ Սուրեն Այդինյանը մի կողմից դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, մյուս կողմից նրա աշխատելն անհրաժեշտություն է։ Պաշտպանը դատական նիստի ժամանակ ներկայացրել է Երևանի թաեքվանդոյի ֆեդերացիայի նախագահի՝ Դատարանին հասցեագրած գրությունը, համաձայն որի՝ Սուրեն Այդինյանը ինչպե՛ս ամեն տարի, այնպե՛ս էլ այս տարի որպես մարզիչ կարող է մասնակցել երեխաների մարզումներին։ Մեղադրյալ Ս․Այդինյանը խնդրեց հնարավորություն տալ աշխատելու, քանի որ ընտանիքում աշխատում է միայն հայրը, տատն ու պապն ունեն առողջական խնդիրներ և ստանում են դեղորայքային բուժում, քույրը ուսանող է, և այս ամենով պայմանավորված՝ ընտանիքում առաջացել են ֆինանսական խնդիրներ։ 3.Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Քննարկելով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. Մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, § 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, § 51): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նույն օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան: Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումն իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում է կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: Հաշվի առնելով կալանքի առանձնահատուկ տեղը խափանման միջոցների համակարգում՝ օրենսդիրը սահմանել է դրա իրավաչափության լրացուցիչ պայմաններ, որոնք առավելապես վերաբերում են ապացուցողական իրավունքի տիրույթին։ Դրանք են՝ ա) այլընտրանքային խափանման միջոցների ոչ պիտանի լինելը, բ) խափանման այդ միջոցի իրավաչափության պայմանների՝ քննիչի կամ դատախազի կողմից պատշաճ հիմնավորվելը և միաժամանակ դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվելը, գ) կալանքի ժամկետի երկարացման դեպքում՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու, այսինքն՝ մինչդատական վարույթը դեռևս չավարտելու անհրաժեշտությունը: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ին հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր կասկածի առկայությունը և հաստատվածությունը sine qua nօn պայման է կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար, ինչն ամրագրված է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի մի շարք վճիռներում: Խոսելով հանցագործություն կատարած լինելու <<հիմնավոր կասկածի>> մասին՝ Եվրոպական դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<կասկածի հիմնավորվածությունը>>, որին համապատասխան պետք է իրականացվի կալանավորումը, հանդիսանում է Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի <<c>> ենթակետում սահմանված՝ կամայական ձերբակալության և կալանավորման դեմ երաշխիքի կարևոր մասը: Եվրոպական դատարանը մշակել է հիմնավոր կասկածի հիմնավորման որոշակի չափանիշ, որը հիմնվում է <<փաստերի կամ տեղեկությունների առկայության վրա, որոնք հնարավորություն կտային անաչառ դիտորդին եզրակացնելու, որ տվյալ անձը հնարավոր է, որ կատարած լիներ հանցանքը: Սակայն պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Վահրամ Գևորգյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0678/06/10 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկած>> ձևակերպումը չի ենթադրում, որ մեղադրյալի մեղավորությունը հաստատված համարելու համար անհրաժեշտ է ունենալ հանցանքը տվյալ անձի կողմից կատարված լինելու բավարար ապացույցներ, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում՝ անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր՝ եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է: Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանին շարունակական կալանքի տակ պահելու համար անհրաժեշտ հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով այն առկա է: Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ տնային կալանքի կիրառման իրավաչափության պայմաններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի կողմից ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում փախուստի դիմելու և իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու հիմքերը պահպանվում են: Մասնավորապես, չնայած նախորդող ժամանակահատվածում ևս արձանագրվել է գործի քննության որակական տեղաշարժ, և դրանով պայմանավորված՝ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հիմքում դրված ռիսկերը հավելյալ նվազել են, սակայն դա ինքնին հնարավորություն չի ընձեռում ասելու, որ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ տնային կալանք խափանման միջոցը կիրառելու անհրաժեշտությունն այլևս վերացած է։ Այս համատեքստում Դատարանը կարևորում է հատկապես այն հանգամանքը, որ ապացույցների հետազոտման գործընթացն առայժմ ավարտված չէ, ավելին՝ դեռևս չեն հարցաքննվել գործով անցնող անձինք։ Այսինքն՝ Սուրեն Այդինյանի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը չի կարող վերացած կամ այն չափով նվազած համարել, որը թույլ կտար վերջինիս նկատմամբ ազատության սահմանափակում ենթադրող խափանման միջոց ընդհանրապես չկիրառելու։ Առանձին վերցրած՝ Սուրեն Այդինյանի կողմից փախուստի դիմելու հավանականության համատեքստում Դատարանը գնահատման է արժանացնում նաև մեղադրյալի՝ գործի մինչդատական վարույթի փուլում դրսևորած վարքագիծը, այն, որ նա տևական ժամանակ գտնվել է փախուստի մեջ։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի ընտանիքի սոցիալական վիճակին, ապա այդ հանգամանքը վերը նշված հիմնավորումների առկայության պայմաններում խափանման միջոց տնային կալանքի կիրառման անհգրաժեշտությունը չեզոքացնող բավարար փաստարկ չի կարող համարվել։ Այսպիսով, վերը նշված հիմնավորումներով Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել առավելագույն երեք ամիս ժամկետով։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը գտնում է, որ վերոգրյալ հիմնավորումների պայմաններում մեղադրյալի հաղորդակցվելու իրավունքի նկատմամբ կիրառված սահմանափակումները քննության սույն փուլում անհրաժեշտ է պահպանել, այլապես խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետի երկարացումը կկրի խիստ ձևական բնույթ, իսկ տվյալ խափանման միջոցը չի ծառայի իր նպատակին։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-119-րդ, 122-րդ, 123, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 21-ը ներառյալ: Մեղադրյալ Սուրեն Արթուրի Այդինյանին պարտավորեցնել մինչև տնային կալանքի ժամկետը լրանալը չլքել իր բնակության տարածքը՝ Երևան քաղաքի Արզումանյան փողոցի 13-րդ շենքի 25-րդ բնակարանը: Սուրեն Այդինյանին արգելել ունենալ հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, շփում ունենալ իր ընտանիքի անդամ չհանդիսացող անձանց հետ և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Ընտանիքի անդամների՝ ծնողների, տատի, պապի և քրոջ հետ շփումը չարգելել: Պաշտպան Կ․Աղաջանյանի միջնորդությունը՝ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ վարչական հսկողությունը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ մերժել։ Կիրառված խափանման միջոցի պայմանների վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությանը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ ԵԴ1/3378/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին 22-ը մայիսի, 2025թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Կարապետյանի, քարտուղարությամբ՝ Է․Աբելյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանի, պաշտպաններ Գ.Սաղոյանի, Կ․Աղաջանյանի, Ս․Մնացականյանի մեղադրյալներ՝ Ս.Սարոյանի, Ս․Այդինյանի և Ա.Ղազարյանի, քննարկելով թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի մարտի 15-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10121924 քրեական վարույթը: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմինը 2024 թվականի մարտի 21-ին որոշումներ է կայացրել Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին դատարան ներկայացնելու նպատակով ձերբակալելու վերաբերյալ, մինչդեռ Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին հնարավոր չի եղել հայտնաբերել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի 2024 թվականի մարտի 26-ի որոշմամբ Սվետլանա Ալեքսանդրի Սողոմոնյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանը 2024 թվականի ապրիլի 3-ին ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացվելու նպատակով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 15-ի և 16-ի որոշումներով Անահիտ Հակոբի Վարդանյանը, Հենրիկ Խաչոյի Դավթյանը, Կարեն Մուրադյանը, Անահիտ Հովհաննիսյանը և Քնարիկ Գյոզալյանը ճանաչվել են տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Գեորգի Պապարայան ճանաչվել է տուժող, իսկ հունիսի 15-ի որոշմամբ տուժող է ճանաչվել Անահիտ Հրանտի Գրիգորյանը: 2024 թվականի հուլիսի 4-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը հայտնաբերվել է, և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 5-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է հուլիսի 4-ից։ Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ Աննա Սամվելյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 26-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրաքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Հիշյալ որոշումը 2024 թվականի օգոստոսի 1-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին: Օգոստոսի 3-ին՝ ժամը 17:19-ին, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Գևորգ Աշոտի Ղազարյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 4-ը: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյան՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փամփուշտներով լիցքավորված հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերվելով, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալով. Այսպես. Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի՝ անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության կատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, գործով չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի։ Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում, Այսպես՝ Արթուր Ղազարյանի և Սարգիս Սարոյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Արթուր Ղազարյանը, գործով չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Սարգիս Սարոյանին, վերջինիս կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և գործով չպարզված անձանց հետ, ովքեր եղել են <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Արթուր Ղազարյանը հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ, զենք գործադրելու սպառնալիքով, այն է՝ իր մոտ կրվող ատրճանակն ուղղել է Սարգիս Սարոյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ, որի ժամանակ Սարգիս Սարոյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, կրակահերթ է արձակել Արթուր Ղազարյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ: Շարունակելով խուլիգանական գործողությունները՝ Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Սարգիս Սարոյանի հետ դեպքի վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը՝ զենքի կոթի գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին։ Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, որից հետո եկել են Արթուր Ղազարյանի հետ հիշյալ վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի, իսկ Արթուր Ղազարյանը՝ դեպքի վայրից տեղափոխվել է հիվանդանոց: Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի և Արթուր Աշոտի Ղազարյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107124 համարը: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին թիվ 59107124 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3378/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Կարապետյանին: 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին դատավոր Ա.Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 4-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի համակցությամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցներ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1․500․000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, թողնվել են անփոփոխ։ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 10121924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ծանր հանցագործությունների քննության բաժին և նույն օրը վերցվել է արգելանքի: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է նոյեմբերի 11-ից։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթով Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրմամբ ցուցաբերել է հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալում. Այսպես՝ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և դեռևս չպարզված նրանց կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes- Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, դրան հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը զենքի կոթի գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք՝ այդ թվում Սուրեն Այդինյանը դիմել են փախուստի: Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի՝ գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցներն ու դեպքին մասնակից անձինք դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր կտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների` ածխացած եզրերով <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի ձկամկանի, հետին ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ժանր մարմնական վնասվածք։ Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի դեկտեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107724 համարը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին թիվ 59107724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3737/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Հ․Մանուկյանին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Հ․Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 11-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի նախագահը 2025 թվականի հունվարի 8-ին որոշում է կայացրել դատավոր Հ․Մանուկյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3737/01/24 գործը դատավոր Ա․Կարապետյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործին միացնելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվվել է Սարգիս Սարոյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Հիշյալ որոշումը 2025 թվականի մարտի 12-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: Մարտի 18-ին՝ ժամը 17:23-ին, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, քննության առնելով Առաջին ատյանի դատարանի հիշյալ որոշման դեմ հանրային մեղադրողի տարած հատուկ վերանայման բողոքը, բավարարել է այն, 2025 թվականի ապրիլի 14-ի որոշմամբ բեկանել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշումը և մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ Կալանքի կրման ժամկետին հաշվակցվել է մեղադրյալի՝ տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը։ Կիրառված մյուս այլընտրանքային խափանման միջոցները՝ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով, վերացվել են։ 2025 թվականի ապրիլի 30-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մաշտոցի բաժնից ստացած գրության համաձայն՝ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանը տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ <<Արմավիր>> ՔԿՀ։ 2. Դատական նիստի ընթացքում կողմերի հայտնած դիրքորոշումները. 2025 թվականի մայիսի 22-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանը միջնորդեց Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարացնել երեք ամսով։ Ի հիմնավորում ներկայացված միջնորդության՝ հանրային մեղադրողը հայտնեց, որ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից որոշում կայացնելուց հետո կայացել է ընդամենը երկու դատական նիստ, գործի քննությունը դեռևս գտնվում է գրավոր ապացույցների հետազոտման փուլում, ուստի գտնում է, որ պահպանվում են Վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից արձանագրած հիմքերը։ Մեղադրյալ Ս․Սարոյանի պաշտպան Գ.Սաղոյանը առարկեց միջնորդության դեմ, հայտնեց, որ գտնում է, որ քննության ներկա պայմաններում կալանքը միակ բացառիկ միջոցը չէ՝ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու համար։ Տնային կալանքի կիրառման ժամանակահատվածում Սարգիս Սարոյանի կողմից չեն խախտվել տնային կալանքի կրման պայմանները։ Այսինքն՝ հիմքեր չկան ասելու, որ նա կդիմի փախուստի։ Ինչ վերաբերում է իր պաշտպանյալի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությանը, ապա չի կարող լինել այդպիսի մտավախություն, քանի որ իր պաշտպանյալը չի կարող ազդեցություն գործադրել դատավարության մասնակիցների վրա, որպեսզի վերջիններս փոխեն իրենց ցուցմունքները։ Դրա անհրաժեշտությունը բացակայում է։ Ի վերջո գրավոր ապացույցների հետազոտման ժամանակ Սարգիս Սարոյանն ընդունել է, որ տեսագրության մեջ երևացող անձն ինքն է։ Նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը ևս բացակայում է, քանի որ մեղադրյալներն ունեն լավ հարաբերություններ, և չի կարող խոսք գնալ Սարգիս Սարոյանի կողմից Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ սպանության փորձ կատարելու հավանականության մասին։ Անդրադառնալով Սարգիս Սարոյանի առողջական և ընտանեկան վիճակին՝ պաշտպանը հայտնեց, որ գրեթե յուրաքանչյուր օր վերջինիս ինքնազգացողությունը վատանում է՝ զարկերակային ճնշումը հասնում է մոտ 250-ի, բացի այդ, շաքարային դիաբետի ցուցիչը հասնում է մինչև 26-ի՝ այն պայմաններում, երբ նորման 6-ն է։ Ինչ վերաբերում է ընտանեկան պայմաններին, ապա դրանք փոփոխության չեն ենթարկվել։ Ըստ այդմ՝ միջնորդում է խափանման միջոց կիրառել տնային կալանքը։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Բացի այդ, նշեց, որ անգամ տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածում շտապօգնություն զանգահարել է պրոբացիայի ծառայության աշխատակիցը, անգամ երբ ասել են պետք է իրեն տեղափոխեն հիվանդանոց, չի գնացել՝ հայտնելով, որ պետք է թույլտվություն տան, որպեսզի կարողանա գնալ հիվանդանոց։ Դատական նիստի ընթացքում պաշտպան Գ․Սաղոյանը ներկայացրել է Սարգիս Սարոյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ կազմված մի շարք փաստաթղթեր։ 3. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. Մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, § 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, § 51): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումն իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում է կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: Հաշվի առնելով կալանքի առանձնահատուկ տեղը խափանման միջոցների համակարգում՝ օրենսդիրը սահմանել է դրա իրավաչափության լրացուցիչ պայմաններ, որոնք առավելապես վերաբերում են ապացուցողական իրավունքի տիրույթին։ Դրանք են՝ ա) այլընտրանքային խափանման միջոցների ոչ պիտանի լինելը, բ) խափանման այդ միջոցի իրավաչափության պայմանների՝ քննիչի կամ դատախազի կողմից պատշաճ հիմնավորվելը և միաժամանակ դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվելը, գ) կալանքի ժամկետի երկարացման դեպքում՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու, այսինքն՝ մինչդատական վարույթը դեռևս չավարտելու անհրաժեշտությունը: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ին նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր կասկածի առկայությունը և հաստատվածությունը sine qua nօn պայման է կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար, ինչն ամրագրված է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի մի շարք վճիռներում: Խոսելով հանցագործություն կատարած լինելու <<հիմնավոր կասկածի>> մասին՝ Եվրոպական դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<կասկածի հիմնավորվածությունը>>, որին համապատասխան պետք է իրականացվի կալանավորումը, հանդիսանում է Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի <<c>> ենթակետում սահմանված՝ կամայական ձերբակալության և կալանավորման դեմ երաշխիքի կարևոր մասը: Եվրոպական դատարանը մշակել է հիմնավոր կասկածի հիմնավորման որոշակի չափանիշ, որը հիմնվում է <<փաստերի կամ տեղեկությունների առկայության վրա, որոնք հնարավորություն կտային անաչառ դիտորդին եզրակացնելու, որ տվյալ անձը հնարավոր է, որ կատարած լիներ հանցանքը: Սակայն պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Վահրամ Գևորգյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0678/06/10 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկած>> ձևակերպումը չի ենթադրում, որ մեղադրյալի մեղավորությունը հաստատված համարելու համար անհրաժեշտ է ունենալ հանցանքը տվյալ անձի կողմից կատարված լինելու բավարար ապացույցներ, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում՝ անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր՝ եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է: Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին շարունակական կալանքի տակ պահելու համար անհրաժեշտ հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով այն առկա է: Անդրադառնալով խափանման միջոց կիրառելու հիմքերին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. 2025 թվականի մարտի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը արձանագրել է՝ <<(…) Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին հետայսու ևս շարունակական կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությանը և այդ համատեքստում վերագնահատելով Սարգիս Սարոյանի կողմից ազատության մեջ գտնվելու դեպքում նոր հանցանք կատարելու, փախուստի դիմելու և իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ թեև դրանք չեն վերացել, սակայն այլևս չեն կարող գնահատվել նույնչափ բարձր, որպիսին գնահատվել է նախկինում։ Դատարանի հիշյալ եզրահանգումը պայմանավորված է այն իրողությամբ, որ խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը, բնույթով ոչ թե ստատիկ, այլ դինամիկ կատեգորիաներ են, այսինքն` ժամանակի հոսքին և քննության որակական տեղաշարժին զուգահեռ նվազում են, իսկ հակառակ մեկնաբանությունը կնշանակի, որ քննության ամբողջ ընթացքում այդ հիմքերը չեն կարող փոփոխվել, հետևաբար չի կարող նաև քննարկման առարկա դարձվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու հարցը։ Մինչդեռ, սույն դեպքում տեղի է ունեցել գործի քննության փուլի փոփոխություն՝ գործով անցկացվում են հիմնական դատալսումներ և որոշ ապացույցներ արդեն հետազոտվել են։ Իհարկե արդարացիորեն պետք է նշել, որ ապացույցների գերակշիռ մասն առայժմ հետազոտված չէ, ավելին՝ գործով անցնող անձինք դեռևս չեն հարցաքննվել։ Այնուամենայնիվ, գործով անցնող անձանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը՝ Դատարանն այնչափ բարձր չի համարում, որպեսզի գա եզրահանգման, թե այդ հավանականությունը հնարավոր կլինի զսպել միմիայն Սարգիս Սարոյանին կալանքի տակ պահելով։ Բանը նրանումն է, որ մեղադրյալի կողմից գործով անցնող անձանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը կարող էր առավելապես բարձր լինել քննության սկզբնական փուլերում։ Մինչդեռ, տևական ժամանակ ընթացած քննության ընթացքում չի արձանագրվել Սարգիս Սարոյանի կողմից գործով անցնող անձանց նկատմամբ ապօրինի ազդեցություն գործադրելու որևէ դեպք։ Մյուս կողմից գործում առկա են գրավոր ապացույցներ, որոնք այժմ Դատարանի տրամադրության տակ են, որոնք փչացնելու, վնասելու կամ այլ կերպ կորստյան մատնելու առումով մեղադրյալը որևէ ազդեցություն ունենալ չի կարող: Հետևաբար, վերևում արված վերլուծությունը թույլ է տալիս արձանագրելու, որ Սարգիս Սարոյանին կալանքի տակ պահելու հիմքերը նախկինի համեմատ նվազել են։ Նշվածը բխում է նաև Եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումներից, մասնավորապես, ըստ Եվրոպական դատարանի՝ իշխանությունները կարող են անհրաժեշտ համարել կասկածյալին գոնե քննության սկզբում բանտում պահելը՝ նպատակ ունենալով կանխել նրա կողմից գործի շրջանակում շփոթություն առաջացնելը, հատկապես բարդ գործի պարագայում, որով անհրաժեշտ են բազմաբնույթ ուսումնասիրություններ: Երկարատև ժամանակահատվածում, սակայն, քննության պահանջներն այլևս բավարար չեն, անգամ՝ բարդ գործի պարագայում, այդպիսի կալանավորումը հիմնավորելու համար. իրադարձությունների սովորական ընթացքի դեպքում ենթադրյալ վտանգները ժամանակ անցնելուն և տարբեր գործողություններ կատարելուն, ցուցմունքներ վերցնելուն և ստուգումներ իրականացնելուն զուգահեռ նվազում են (տե՛ս Clooth-ն ընդդեմ Բելգիայի գործով վճիռը, պարբ. 43): Այսինքն՝ ժամանակի հոսքը և քննության որակական տեղաշարժը թույլ է տալիս ասելու, որ անկախ վերագրվող արարքի ծանրության աստիճանից՝ խափանման միջոցի ցանկացած հիմք կարող է նվազել, ինչը տեղի է ունեցել նաև սույն դեպքում։ Ըստ այդմ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Սարոյանի կողմից քննության հաջորդող ժամանակահատվածում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը հնարավոր կլինի զսպել Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցություն՝ սույն դեպքում տնային կալանք, բացակայելու արգելք և գրավ կիրառելով (…)>>։ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, հանրային մեղադրողի բողոքի հիման վրա ստուգման ենթարկելով հիշյալ դատական ակտը, 2024 թվականի ապրիլի 14-ին կայացված որոշմամբ արձանագրել է՝ <<(…) 8. Անդրադառնալով սույն գործով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու մասին որոշում կայացնելով, գտել է, որ կալանավորման իրավաչափության հիմքերը՝ մասնավորապես գործի քննությանը խոչընդոտելու, այդ թվում ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու, փախուստի դիմելու, ինչպես նաև նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը թեև չեն վերացել, սակայն այլևս չեն կարող գնահատվել նույնչափ բարձր, որպիսին գնահատվել է նախկինում։ Վերաքննիչ դատարանը՝ հաշվի առնելով դատախազի կողմից ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մատնանշված հիմքերն ու պնդումները, գտնում է, որ դեռևս շարունակում է առկա լինել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու եղանակով գործի քննությանը խոչընդոտելու, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու հավանականությունը, որոնց չեզոքացումը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ դատավարության տվյալ փուլում հնարավոր չէ։ Այլ կերպ ասած՝ սույն գործի փաստական հանգամանքների համատեքստում, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անտեսվել և պատշաճ գնահատականի չի արժանացվել այն հանգամանքը, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվում է մարդու, հասարակական կարգի և բարոյականության, զենքի, հրազենի կամ այլ հանրավտանգ նյութերի և առարկաների օրինական շրջանառության դեմ ուղղված միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցանքների կատարում, քրեական գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, քրեական գործով անցնող դատավարության մասնակիցները դեռևս չեն հարցաքննվել: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ կարգով չի գնահատել նաև մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես որ վերջինս, դեպքի վայրից դիմելով փախուստի, շուրջ չորս ամիս թաքնվել է քննությունից և հայտնաբերվել է միայն օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ ընտրելիս Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ չի գնահատել վերոգրյալ հանգամանքները և հանգել է սխալ հետևության այլընտրանքային խափանման միջոցների իրավաչափության վերաբերյալ, այլ կերպ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատավարության տվյալ փուլում մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ այդ թվում նաև տնային կալանքի կիրառումը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն: Վերաքննիչ դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը դատավարության տվյալ փուլում բացառապես կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ ապահովելու մասին հետևության հանգելիս հաշվի է առնում՝ - մեղադրյալ Ս․Սարոյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Ս․Սարոյանին ի թիվս այլնի մեղսագրվում է անձին ապօրինաբար կյանքից զրկելու փորձ, - կատարման եղանակը, մասնավորապես այն, որ ըստ մեղադրանքի՝ Ս․Սարոյանը գործել է խմբի կազմում, ենթադրյալ հանցանքը կատարվել է շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, -մեղադրյալ Ս.Սարոյանին մեղսագրվող արարքների ծանրության աստիճանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված արարքը դասվում է առանձնապես ծանր հանցանքների շարքին, որի համար պատիժ է նախատեսված բացառապես ազատազրկման ձևով՝ տասնչորսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկում, - հետևանքները, մասնավորապես ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառվել է ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածք՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ «կետային» վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ, - դատավարության փուլը, մասնավորապես որ դեռևս չեն հարցաքննվել տուժողները և վկաները: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանը խափանման միջոցի տեսակի փոփոխությունը պայմանավորել է նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ուղեկցող գումարտակի կողմից մեղադրյալների պատշաճ ուղեկցումը չկատարելու և նրանց պատշաճ կերպով դատական նիստերին չներկայացնելու հանգամանքով, սակայն Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ այն հիմնավոր չէ, և մեղադրյալին դատական նիստերի չներկայացնելու հանգամանքն ինքնին բավարար չէ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու համար։ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ արգելանքի տակ գտնվող անձին դատական նիստերին չներկայացնելու պետության պոզիտիվ պարտականության չկատարումը կարող է կալանքի կիրառման հիմքերի գնահատման հետ միաժամանակ գնահատման առարկա հանդիսանալ բացառապես գործի քննության ողջամիտ ժամկետների պահպանման, անձի տևական, շարունակական կալանքի տակ այդ պատճառով պահելը բացառելու համատեքստում, հաշվի առնելով նաև, որ երկարատև ժամանակ անցնելն ինքնին որոշակիորեն հանգեցնում է նաև առկա հիմքերի չեզոքացման, մինչդեռ քննարկվող դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործով վարույթը ստանձնել է վիճարկվող որոշումը կայացնելուց մոտ 5 ամիս առաջ՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին: Անդրադառնալով մեղադրյալի ընտանեկան դրությանը և առողջական վիճակին, այդ թվում նաև վերջինիս երեխաների առողջական խնդիրներ ունենալուն, ապա հարկ է նշել, որ մեղադրյալին և նրա ընտանիքի անդամներին վերաբերվող տվյալներն, ինչպես ինքնին, այնպես էլ սույն որոշմամբ նշված մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ, տվյալ փուլում, բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ դրանք ի զորու են հակակշռելու Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկը, դրանք այս փուլում չի գնահատվում որպես մեղադրյալի հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը նվազեցնող գործոն: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումը թույլատրելի ճանաչելով և նրա նկատմամբ կիրառելով տնային կալանք, գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցներ՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ, գործով ըստ էության հանգել է ոչ իրավաչափ եզրահանգման: Ուստի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում դատախազի բողոքը պետք է բավարարել՝ այն է Առաջին ատյանի որոշումը պետք է բեկանել և մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամանակով՝ կալանքի կրման ժամկետում հաշվակցելով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը։ (…)>>։ Այսպիսով, ինչպես պարզ է դառնում վերևում արված մեջբերումից, վերադաս դատական ատյանը Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի որոշման բեկանման համատեքստում, ի թիվս մի շարք հանգամանքների՝ գնահատման է արժանացրել նաև գործի քննության փուլը՝ հատկապես այն, որ դեռևս չեն հարցաննվել գործով անցնող անձինք։ Սույն դեպքում հաշվի առնելով վերոգրյալը, Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու համատեքստում արձանագրված ռիսկերի առկայությունը, ինչպես նաև այն, որ գործի քննության որակական տեղաշարժն առայժմ թույլ չի տալիս վերադաս դատական ատյանի կողմից արձանագրված հանգամանքները հաղթահարված համարելու՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել առավելագույն երեք ամիս ժամկետով։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից առողջական խնդիրներ ունենալու հանգամանքին, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ, թերևս, սույն հարցի քննարկման ժամանակ չի ներկայացվել այնպիսի մի տվյալ, որը հիմք կտար ասելու, թե մեղադրյալին անազատության մեջ պահելն ու նրա առողջական խնդիրներն անհամատեղելի են։ Մյուս կողմից Դատարանն արձանագրում է, որ պետության պոզիտիվ պարտականությունն է անազատության մեջ պահվող անձանց առողջական վիճակի վերաբերյալ հոգ տանելու, և այդ առումով քրեակատարողական հիմնարկներում համապատասխան քայլեր ձեռնարկվում են։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-118-րդ, 122-րդ, 125-127-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 18-ը ներառյալ: Մեղադրյալ Ս.Սարոյանի պաշտպան Գ.Սաղոյանի միջնորդությունը՝ մեղադրյալի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ, մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 13-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 13-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 25-06-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 25-06-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | չի կայացել նախագահող դատավորի մերձավոր ազգականի մահվան պատճառով: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 02-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 02-07-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | չի կայացել ՀՀ ՆԳՆ Ոստիկանության ՀՈԳՎ Մաշտոցի բաժնի աշխատանքային ծանրաբեռնվածությամբ պայմանավորված սույն գործով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանին չներկայացնելու պատճառով |
| Այլ նշումներ | դատական նիստը նշանակվել է այլ հերթի |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 06-08-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 06-08-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սողոյանը դիմում է ներկայացրել և տեղեկացրել, որ մեկ այլ գործով դատական նիստին մասնակցելու պատճառով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին, ուստի խնդրում է դատական նիստը հետաձգել այլ հերթի: |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 03-09-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 03-09-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/3378/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին 3-ը սեպտեմբերի, 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Կարապետյանի, քարտուղարությամբ՝ Ա․Հարությունյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանի, տուժող Կ․Մուրադյանի, պաշտպաններ Գ.Սաղոյանի, Կ․Աղաջանյանի, Ս․Մնացականյանի մեղադրյալներ՝ Ս.Սարոյանի, Ս․Այդինյանի և Ա.Ղազարյանի, քննարկելով թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի մարտի 15-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10121924 քրեական վարույթը: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմինը 2024 թվականի մարտի 21-ին որոշումներ է կայացրել Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին դատարան ներկայացնելու նպատակով ձերբակալելու վերաբերյալ, մինչդեռ Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին հնարավոր չի եղել հայտնաբերել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի 2024 թվականի մարտի 26-ի որոշմամբ Սվետլանա Ալեքսանդրի Սողոմոնյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանը 2024 թվականի ապրիլի 3-ին ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացվելու նպատակով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 15-ի և 16-ի որոշումներով Անահիտ Հակոբի Վարդանյանը, Հենրիկ Խաչոյի Դավթյանը, Կարեն Մուրադյանը, Անահիտ Հովհաննիսյանը և Քնարիկ Գյոզալյանը ճանաչվել են տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Գեորգի Պապարայան ճանաչվել է տուժող, իսկ հունիսի 15-ի որոշմամբ տուժող է ճանաչվել Անահիտ Հրանտի Գրիգորյանը: 2024 թվականի հուլիսի 4-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը հայտնաբերվել է, և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 5-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է հուլիսի 4-ից։ Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ Աննա Սամվելյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 26-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրաքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Հիշյալ որոշումը 2024 թվականի օգոստոսի 1-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին: Օգոստոսի 3-ին՝ ժամը 17:19-ին, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Գևորգ Աշոտի Ղազարյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 4-ը: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյան՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փամփուշտներով լիցքավորված հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերվելով, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալով. Այսպես. Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի՝ անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության կատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, գործով չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի։ Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում, Այսպես՝ Արթուր Ղազարյանի և Սարգիս Սարոյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Արթուր Ղազարյանը, գործով չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Սարգիս Սարոյանին, վերջինիս կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և գործով չպարզված անձանց հետ, ովքեր եղել են <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Արթուր Ղազարյանը հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ, զենք գործադրելու սպառնալիքով, այն է՝ իր մոտ կրվող ատրճանակն ուղղել է Սարգիս Սարոյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ, որի ժամանակ Սարգիս Սարոյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, կրակահերթ է արձակել Արթուր Ղազարյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ: Շարունակելով խուլիգանական գործողությունները՝ Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Սարգիս Սարոյանի հետ դեպքի վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը՝ զենքի կոթի գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին։ Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, որից հետո եկել են Արթուր Ղազարյանի հետ հիշյալ վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի, իսկ Արթուր Ղազարյանը՝ դեպքի վայրից տեղափոխվել է հիվանդանոց: Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի և Արթուր Աշոտի Ղազարյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107124 համարը: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին թիվ 59107124 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3378/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Կարապետյանին: 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին դատավոր Ա.Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 4-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի համակցությամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցներ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1․500․000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, թողնվել են անփոփոխ։ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 10121924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ծանր հանցագործությունների քննության բաժին և նույն օրը վերցվել է արգելանքի: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է նոյեմբերի 11-ից։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթով Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրմամբ ցուցաբերել է հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալում. Այսպես՝ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և դեռևս չպարզված նրանց կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes- Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, դրան հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը զենքի կոթի գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք՝ այդ թվում Սուրեն Այդինյանը դիմել են փախուստի: Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի՝ գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցներն ու դեպքին մասնակից անձինք դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր կտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների` ածխացած եզրերով <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի ձկամկանի, հետին ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ժանր մարմնական վնասվածք։ Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի դեկտեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107724 համարը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին թիվ 59107724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3737/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Հ․Մանուկյանին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Հ․Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 11-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի նախագահը 2025 թվականի հունվարի 8-ին որոշում է կայացրել դատավոր Հ․Մանուկյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3737/01/24 գործը դատավոր Ա․Կարապետյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործին միացնելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվվել է Սարգիս Սարոյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Հիշյալ որոշումը 2025 թվականի մարտի 12-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: Մարտի 18-ին՝ ժամը 17:23-ին, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, քննության առնելով Առաջին ատյանի դատարանի հիշյալ որոշման դեմ հանրային մեղադրողի տարած հատուկ վերանայման բողոքը, բավարարել է այն, 2025 թվականի ապրիլի 14-ի որոշմամբ բեկանել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշումը և մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ Կալանքի կրման ժամկետին հաշվակցվել է մեղադրյալի՝ տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը։ Կիրառված մյուս այլընտրանքային խափանման միջոցները՝ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով, վերացվել են։ 2025 թվականի ապրիլի 30-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մաշտոցի բաժնից ստացած գրության համաձայն՝ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանը տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ <<Արմավիր>> ՔԿՀ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշումներով Սարգիս Սարոյանի և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների ժամկետները երկարաձգվել են 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ 2.Դատական նիստի ընթացքում հայտնած դիրքորոշումները. 2025 թվականի սեպտեմբերի 3-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանը միջնորդեց երկարացնել Սարգիս Սարոյանի և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների ժամկետները երեք ամսով: Ի հիմնավորումն ներկայացրած միջնորդության՝ հանրային մեղադրողը նշեց, որ դեռևս պահպանվում են մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ նախկինում կիրառված խափանման միջոցի հիմքերը՝ հաշվի առնելով այն, որ Սարգիս Սարոյանին հնարավոր է եղել հայտնաբերել միայն հետախուզման արդյունքում, վերջինիս վերագրվում է առանձնապես ծանր հանցագործություն, դեռևս հարցաքննված չեն վկաների և տուժողների մեծ մասը։ Ինչ վերաբերում է Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի հիմքերին, ապա դրանք ևս պահպանվում են, մասնավորապես՝ Սուրեն Այդինյանին մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, վերջինս դեպքից հետո դիմել է փախուստի, իսկ գործը դեռևս գտնվում է դատաքննության փուլում։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պաշտպան Գ.Սաղոյանն առարկեց միջնորդության դեմ՝ հայտնելով, որ թեև տուժողների և վկաների մեծմասնությունը չեն հարցաքննվել, սակայն հարցաքննվել է առանցքային վկաներից Սարգիս Սարոյանի մորեղբայրը, ով հայտնել է, որ Սարգիս Սարոյանը նախորդող ժամանակահատվածում իր վրա ազդելուն ուղղված որևէ քայլ չի ձեռնարկել։ Մյուս վկան, ով Սարգիս Սարոյանի դեմ ցուցմունք է տվել, հանդիսանում է ոստիկանության ծառայող։ Բացի այդ, տեսագրության հետազոտման ժամանակ Սարգիս Սարոյանն ընդունել է, որ տեսագրության մեջ երևացող անձն ինքն է։ Հետևաբար, գտնում է, որ առհասարակ բացակայում է Սարգիս Սարոյանի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հիմքը։ Ինչ վերաբերում է Սարգիս Սարոյանի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը, ապա դատաքննության ընթացքում հարցաքննված ոստիկանության ծառայողը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը դեպքի վայրում Սարգիս Սարոյանին հորդորել է նստած տեղից վեր չկենալ՝ հաշվի առնելով նրա առողջական վիճակը՝ այն, որ նա այդ պահին գտնվել է մարմնական վնասվածքներ ստացած վիճակում։ Այսինքն, նշվածը դեպքի վայրից չհեռանալու՝ ոստիկանության ծառայողի կողմից Սարգիս Սարոյանին ուղղված պահանջ չի եղել, հետևաբար, վերջինիս կողմից դեպքի վայրից հեռանալը չի կարող որպես փախուստ մեկնաբանվել։ Գտնում է, որ տեղի է ունեցել գործի քննության էական տեղաշարժ, և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կարող են կիրառվել այլընտրանքային խափանման միջոցներ։ Պետք է գնահատման ենթարկել նաև Սարգիս Սարոյանի առողջական վիճակը։ Խափանման միջոցի հարցի նախորդ քննարկումից հետո Սարգիս Սարոյանը ՔԿՀ-ում պարբերաբեր ենթարկվում է բժշկական միջամտությունների և հետազոտությունների, քանի որ ունի շաքարային դիաբետ և սրտի հետ կապված հիվանդություն: Ըստ այդմ՝ միջնորդում է Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ համակցված բացակայելու արգելքով և մինչև 2․500․000 ՀՀ դրամ գրավով։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը, հայտնեց, որ նախորդ անգամ տնային կալանքի շրջանակներում իր նկատմամբ ուշ են հսկողություն սահմանել, և ինքն այդ ժամանակահատվածում գտնվել է տանը, սակայն որևէ անգամ չի խախտել կիրառված խափանման միջոցի պայմանները։ Մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի պաշտպան Կ․Աղաջանյանը միջնորդեց Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել կամ այն փոփոխել վարչական հսկողությամբ կամ տնային կալանքի ժամկետը երկարացնելու դեպքում կիրառված խափանման միջոց գրավի չափը նվազեցնել 500․000 ՀՀ դրամով։ Ի հիմնավորումն միջնորդության պաշտպանը նշեց, որ Սուրեն Այդինյանն արդեն տևական ժամանակ է գտնվում է արգելանքի տակ, որպիսի պայմաններում նա չի կարողանում աշխատել և օգնել ընտանիքին՝ ապրուստը հոգալու հարցում։ Սուրեն Այդինյանը որևէ անգամ չի խախտել կիրառված խափանման միջոցի պայմանները։ Գործի քննությանը խոչընդոտելու տեսանկյունից պետք է հաշվի առնել, որ Սուրեն Այդինյանի դեմ ցուցմունք տված վկաներից մեկը հանդիսանում է ոստիկանության աշխատակից, և հնարավոր չէ նրա վրա ազդեցություն գործադրել, իսկ մյուս վկային Սուրեն Այդինյանն անգամ չի ճանաչում։ Սուրեն Այդինյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ 3.Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությունը, լսելով կողմերի կարծիքը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. Մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, § 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, § 51): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նույն օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան: Նույն օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ, իսկ Հայաստանի Հանրապետության դրամի ձևով՝ մինչդատական վարույթի փուլում պահատվության է փոխանցվում դատախազության դեպոզիտային հաշվին, դատական վարույթի փուլում՝ դատարանի դեպոզիտային հաշվին: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: (…): Օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին: Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումն իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում է կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: Հաշվի առնելով կալանքի առանձնահատուկ տեղը խափանման միջոցների համակարգում՝ օրենսդիրը սահմանել է դրա իրավաչափության լրացուցիչ պայմաններ, որոնք առավելապես վերաբերում են ապացուցողական իրավունքի տիրույթին։ Դրանք են՝ ա) այլընտրանքային խափանման միջոցների ոչ պիտանի լինելը, բ) խափանման այդ միջոցի իրավաչափության պայմանների՝ քննիչի կամ դատախազի կողմից պատշաճ հիմնավորվելը և միաժամանակ դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվելը, գ) կալանքի ժամկետի երկարացման դեպքում՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու, այսինքն՝ մինչդատական վարույթը դեռևս չավարտելու անհրաժեշտությունը: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ին հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր կասկածի առկայությունը և հաստատվածությունը sine qua nօn պայման է կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար, ինչն ամրագրված է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի մի շարք վճիռներում: Խոսելով հանցագործություն կատարած լինելու <<հիմնավոր կասկածի>> մասին՝ Եվրոպական դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<կասկածի հիմնավորվածությունը>>, որին համապատասխան պետք է իրականացվի կալանավորումը, հանդիսանում է Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի <<c>> ենթակետում սահմանված՝ կամայական ձերբակալության և կալանավորման դեմ երաշխիքի կարևոր մասը: Եվրոպական դատարանը մշակել է հիմնավոր կասկածի հիմնավորման որոշակի չափանիշ, որը հիմնվում է <<փաստերի կամ տեղեկությունների առկայության վրա, որոնք հնարավորություն կտային անաչառ դիտորդին եզրակացնելու, որ տվյալ անձը հնարավոր է, որ կատարած լիներ հանցանքը: Սակայն պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Վահրամ Գևորգյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0678/06/10 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկած>> ձևակերպումը չի ենթադրում, որ մեղադրյալի մեղավորությունը հաստատված համարելու համար անհրաժեշտ է ունենալ հանցանքը տվյալ անձի կողմից կատարված լինելու բավարար ապացույցներ, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում՝ անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր՝ եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է: Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին շարունակական կալանքի տակ պահելու համար անհրաժեշտ հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով այն առկա է: Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին հետայսու ևս շարունակական կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությանը և այդ համատեքստում վերագնահատելով Սարգիս Սարոյանի կողմից ազատության մեջ գտնվելու դեպքում նոր հանցանք կատարելու, փախուստի դիմելու և իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ թեև դրանք չեն վերացել, սակայն այլևս չեն կարող գնահատվել նույնչափ բարձր, որպիսին գնահատվել է նախկինում։ Դատարանի հիշյալ եզրահանգումը պայմանավորված է այն իրողությամբ, որ խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը, բնույթով ոչ թե ստատիկ, այլ դինամիկ կատեգորիաներ են, այսինքն` ժամանակի հոսքին և քննության որակական տեղաշարժին զուգահեռ նվազում են, իսկ հակառակ մեկնաբանությունը կնշանակի, որ քննության ամբողջ ընթացքում այդ հիմքերը չեն կարող փոփոխվել, հետևաբար չի կարող նաև քննարկման առարկա դարձվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու հարցը։ Մինչդեռ, սույն դեպքում տեղի է ունեցել գործի քննության որակական տեղաշարժ՝ հետազոտվել են գրավոր ապացույցները, հարցաքննվել են տուժողը և վկաներ։ Ընդ որում՝ հարցաքննվել է դեռևս նախաքննության փուլում Սարգիս Սարոյանի դեմ ցուցմունք տված առանցքային վկաներց մեկը, ով, ի թիվս այլնի՝ ցուցմունք է տվել նաև այն մասին, որ Սարգիս Սարոյանը երբևէ իր վրա ազդելու փորձ չի կատարել։ Ավելին՝ Սարգիս Սարոյանի դեմ ցուցմունք տված մյուս վկան թեև դատաքննության ընթացքում առայժմ չի հարցաքննվել, սակայն վերջինս ոստիկանության ծառայող է, որպիսի պայմաններում անիրատեսական է, որ Սարգիս Սարոյանը կարող է նրա վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրել։ Իհարկե արդարացիորեն պետք է նշել, որ դեռևս հարցաքննված չեն դատակոչված անձանց մեծ մասը։ Այնուամենայնիվ, գործով անցնող անձանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը՝ Դատարանն այնչափ բարձր չի համարում, որպեսզի գա եզրահանգման, թե այդ հավանականությունը հնարավոր կլինի զսպել միմիայն Սարգիս Սարոյանին կալանքի տակ պահելով։ Բանը նրանումն է, որ մեղադրյալի կողմից գործով անցնող անձանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը կարող էր բարձր լինել առավելապես քննության սկզբնական փուլերում։ Մինչդեռ, տևական ժամանակ ընթացած քննության ընթացքում չի արձանագրվել Սարգիս Սարոյանի կողմից գործով անցնող անձանց նկատմամբ ապօրինի ազդեցություն գործադրելու որևէ դեպք։ Հետևաբար, անկախ Սարգիս Սարոյանին վերագրվող արարքների բնույթից և ծանրության աստիճանից՝ վերևում արված վերլուծությունը թույլ է տալիս արձանագրելու, որ Սարգիս Սարոյանին կալանքի տակ պահելու հիմքերը նախկինի համեմատ նվազել են։ Նշվածը բխում է նաև Եվրոպական դատարանի արտահայ¬տած իրավական դիր¬քո¬րո-շումներից, մասնավորապես, ըստ Եվրոպական դատարանի՝ իշխա¬նությունները կարող են անհրա¬¬¬¬¬¬ժեշտ համարել կասկած¬յալին գոնե քննության սկզբում բան¬տում պահելը՝ նպատակ ունե¬նալով կանխել նրա կողմից գործի շրջա¬նակում շփոթութ¬յուն առաջացնելը, հատկապես բարդ գործի պա¬րա¬գա¬յում, որով անհրաժեշտ են բազ¬մաբնույթ ուսում¬նասիրություններ: Եր-կա¬¬¬րատև ժամա¬նակահատ¬վա¬ծում, սակայն, քննութ¬յան պա¬հանջ¬ներն այլևս բավարար չեն, ան¬գամ՝ բարդ գործի պա¬րա¬գա¬յում, այդպիսի կալա¬նավո¬րումը հիմնավորելու համար. իրա¬-դար¬ձություն¬ների սովո¬րա¬կան ընթացքի դեպքում են¬թադրյալ վտանգները ժամանակ անց-նե¬¬լուն և տար¬բեր գործո¬ղութ¬յուններ կատարելուն, ցուց¬մունքներ վերցնելուն և ստու¬գումներ իրականաց¬նելուն զուգահեռ նվազում են (տե՛ս Clooth-ն ընդդեմ Բելգիայի գործով վճիռը, պարբ. 43): Այսինքն՝ ժամանակի հոսքը և քննության որակական տեղաշարժը թույլ է տալիս ասելու, որ անկախ վերագրվող արարքի ծանրության աստիճանից՝ խափանման միջոցի ցանկացած հիմք կարող է նվազել, ինչը տեղի է ունեցել նաև սույն դեպքում։ Ըստ այդմ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Սարոյանի կողմից քննության հաջորդող ժամանակահատվածում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը հնարավոր կլինի զսպել Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցություն՝ սույն դեպքում տնային կալանք, բացակայելու արգելք և գրավ կիրառելով: Վերը նշված հիմնավորումներով Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը պետք է փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ համակցությամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ պետք է կիրառել տնային կալանքը՝ երեք ամիս ժամանակով, բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 3․000․000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ համակցությամբ կիրառված վերը հիշատակված խափանման միջոցներն ի զորու են ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Ավելին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համակցված խափանման միջոցների պարագայում սահմանափակումների կիրառմամբ հնարավոր է չեզոքացնել Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը, ուստի որպես սահմանափակումներ՝ Դատարանը Սարգիս Սարոյանին պետք է արգելի ունենալ հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, շփում ունենալ իր ընտանիքի անդամ չհանդիսացող անձանց հետ և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Ընտանիքի անդամների՝ կնոջ և երեխաների հետ շփումը չպետք է արգելվի: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-119-րդ, 122-րդ, 123, 125-րդ, 127-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Գ․Սաղոյանի միջնորդությունը՝ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոփոխելու և համակցությամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ բավարարել: Թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ համակցությամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելքը և գրավը: Սարգիս Սարոյանին անհապաղ ազատ արձակել կալանքից: Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվել Սարգիս Սարոյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Սարգիս Սարոյանին պարտավորեցնել այդ ամբողջ ժամանակահատվածում չլքել իր բնակության տարածքը՝ Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանը: Սարգիս Սարոյանին արգելել ունենալ հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, շփում ունենալ իր ընտանիքի անդամ չհանդիսացող անձանց հետ և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց (խոսքը չի վերաբերում շտապօգնություն, փրկարար ծառայություն և ոստիկանություն ահազանգեր կատարելուն, ինչպես նաև պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների պաշտոնատար անձանց և պաշտպանի հետ որևէ ձևով հաղորդակցվելուն):: Ընտանիքի անդամների՝ կնոջ և երեխաների հետ շփումը չարգելել: Նշված սահմանափակումների պահպանման վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա: Գրավի չափ սահմանել 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամը, որը որոշման կայացման պահից եռօրյա ժամկետում ենթակա է վճարման Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի արտաբյուջետային 900013298014 դեպոզիտ հաշվին։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ ԵԴ1/3378/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին 3-ը սեպտեմբերի, 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Կարապետյանի, քարտուղարությամբ՝ Ա․Հարությունյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանի, տուժող Կ․Մուրադյանի, պաշտպաններ Գ.Սաղոյանի, Կ․Աղաջանյանի, Ս․Մնացականյանի մեղադրյալներ՝ Ս.Սարոյանի, Ս․Այդինյանի և Ա.Ղազարյանի, քննարկելով թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի մարտի 15-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10121924 քրեական վարույթը: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմինը 2024 թվականի մարտի 21-ին որոշումներ է կայացրել Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին դատարան ներկայացնելու նպատակով ձերբակալելու վերաբերյալ, մինչդեռ Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին հնարավոր չի եղել հայտնաբերել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի 2024 թվականի մարտի 26-ի որոշմամբ Սվետլանա Ալեքսանդրի Սողոմոնյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանը 2024 թվականի ապրիլի 3-ին ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացվելու նպատակով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 15-ի և 16-ի որոշումներով Անահիտ Հակոբի Վարդանյանը, Հենրիկ Խաչոյի Դավթյանը, Կարեն Մուրադյանը, Անահիտ Հովհաննիսյանը և Քնարիկ Գյոզալյանը ճանաչվել են տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Գեորգի Պապարայան ճանաչվել է տուժող, իսկ հունիսի 15-ի որոշմամբ տուժող է ճանաչվել Անահիտ Հրանտի Գրիգորյանը: 2024 թվականի հուլիսի 4-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը հայտնաբերվել է, և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 5-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է հուլիսի 4-ից։ Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ Աննա Սամվելյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 26-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Հիշյալ որոշումը 2024 թվականի օգոստոսի 1-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին: Օգոստոսի 3-ին՝ ժամը 17:19-ին, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Գևորգ Աշոտի Ղազարյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 4-ը: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյան՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փամփուշտներով լիցքավորված հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերվելով, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալով. Այսպես. Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի՝ անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության կատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, գործով չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի։ Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում, Այսպես՝ Արթուր Ղազարյանի և Սարգիս Սարոյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Արթուր Ղազարյանը, գործով չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Սարգիս Սարոյանին, վերջինիս կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և գործով չպարզված անձանց հետ, ովքեր եղել են <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Արթուր Ղազարյանը հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ, զենք գործադրելու սպառնալիքով, այն է՝ իր մոտ կրվող ատրճանակն ուղղել է Սարգիս Սարոյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ, որի ժամանակ Սարգիս Սարոյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, կրակահերթ է արձակել Արթուր Ղազարյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ: Շարունակելով խուլիգանական գործողությունները՝ Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Սարգիս Սարոյանի հետ դեպքի վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը՝ զենքի կոթի գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին։ Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, որից հետո եկել են Արթուր Ղազարյանի հետ հիշյալ վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի, իսկ Արթուր Ղազարյանը՝ դեպքի վայրից տեղափոխվել է հիվանդանոց: Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի և Արթուր Աշոտի Ղազարյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107124 համարը: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին թիվ 59107124 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3378/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Կարապետյանին: 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին դատավոր Ա.Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 4-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի համակցությամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցներ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1․500․000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, թողնվել է անփոփոխ։ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 10121924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ծանր հանցագործությունների քննության բաժին և նույն օրը վերցվել է արգելանքի: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է նոյեմբերի 11-ից։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթով Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրմամբ ցուցաբերել է հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալում. Այսպես՝ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և դեռևս չպարզված նրանց կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes- Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, դրան հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը զենքի կոթի գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք՝ այդ թվում Սուրեն Այդինյանը դիմել են փախուստի: Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի՝ գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցներն ու դեպքին մասնակից անձինք դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր կտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների` ածխացած եզրերով <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի ձկամկանի, հետին ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ժանր մարմնական վնասվածք։ Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի դեկտեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107724 համարը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին թիվ 59107724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3737/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Հ․Մանուկյանին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Հ․Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 11-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի նախագահը 2025 թվականի հունվարի 8-ին որոշում է կայացրել դատավոր Հ․Մանուկյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3737/01/24 գործը դատավոր Ա․Կարապետյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործին միացնելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվվել է Սուրեն Այդինյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Հիշյալ որոշումը 2025 թվականի մարտի 12-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: Մարտի 21-ին՝ ժամը 20:27-ին, մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշումներով Սարգիս Սարոյանի և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների ժամկետները երկարաձգվել են 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ 2.Դատական նիստի ընթացքում հայտնած դիրքորոշումները. 2025 թվականի սեպտեմբերի 3-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանը միջնորդեց երկարացնել Սարգիս Սարոյանի և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների ժամկետները երեք ամսով: Ի հիմնավորումն ներկայացրած միջնորդության՝ հանրային մեղադրողը նշեց, որ դեռևս պահպանվում են մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ նախկինում կիրառված խափանման միջոցի հիմքերը՝ հաշվի առնելով այն, որ Սարգիս Սարոյանին հնարավոր է եղել հայտնաբերել միայն հետախուզման արդյունքում, վերջինիս վերագրվում է առանձնապես ծանր հանցագործություն, դեռևս հարցաքննված չեն վկաների և տուժողների մեծ մասը։ Ինչ վերաբերում է Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի հիմքերին, ապա դրանք ևս պահպանվում են, մասնավորապես՝ Սուրեն Այդինյանին մեղսագրվում է ծանր հանցագործության կատարում, վերջինս դեպքից հետո դիմել է փախուստի, իսկ գործը դեռևս գտնվում է դատաքննության փուլում։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պաշտպան Գ.Սաղոյանն առարկեց միջնորդության դեմ՝ հայտնելով, որ թեև տուժողների և վկաների մեծմասնությունը չեն հարցաքննվել, սակայն հարցաքննվել է առանցքային վկաներից Սարգիս Սարոյանի մորեղբայրը, ով հայտնել է, որ Սարգիս Սարոյանը նախորդող ժամանակահատվածում իր վրա ազդելուն ուղղված որևէ քայլ չի ձեռնարկել։ Մյուս վկան, ով Սարգիս Սարոյանի դեմ ցուցմունք է տվել, հանդիսանում է ոստիկանության ծառայող։ Բացի այդ, տեսագրության հետազոտման ժամանակ Սարգիս Սարոյանն ընդունել է, որ տեսագրության մեջ երևացող անձն ինքն է։ Հետևաբար, գտնում է, որ առհասարակ բացակայում է Սարգիս Սարոյանի կողմից գործի քննությանը խոչընդոտելու հիմքը։ Ինչ վերաբերում է Սարգիս Սարոյանի կողմից փախուստի դիմելու հավանականությանը, ապա դատաքննության ընթացքում հարցաքննված ոստիկանության ծառայողը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը դեպքի վայրում Սարգիս Սարոյանին հորդորել է նստած տեղից վեր չկենալ՝ հաշվի առնելով նրա առողջական վիճակը՝ այն, որ նա այդ պահին գտնվել է մարմնական վնասվածքներ ստացած վիճակում։ Այսինքն, նշվածը դեպքի վայրից չհեռանալու՝ ոստիկանության ծառայողի կողմից Սարգիս Սարոյանին ուղղված պահանջ չի եղել, հետևաբար, վերջինիս կողմից դեպքի վայրից հեռանալը չի կարող որպես փախուստ մեկնաբանվել։ Գտնում է, որ տեղի է ունեցել գործի քննության էական տեղաշարժ, և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կարող են կիրառվել այլընտրանքային խափանման միջոցներ։ Պետք է գնահատման ենթարկել նաև Սարգիս Սարոյանի առողջական վիճակը։ Խափանման միջոցի հարցի նախորդ քննարկումից հետո Սարգիս Սարոյանը ՔԿՀ-ում պարբերաբեր ենթարկվում է բժշկական միջամտությունների և հետազոտությունների, քանի որ ունի շաքարային դիաբետ և սրտի հետ կապված հիվանդություն: Ըստ այդմ՝ միջնորդում է Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառել այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ համակցված բացակայելու արգելքով և մինչև 2․500․000 ՀՀ դրամ գրավով։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը, հայտնեց, որ նախորդ անգամ տնային կալանքի շրջանակներում իր նկատմամբ ուշ են հսկողություն սահմանել, և ինքն այդ ժամանակահատվածում գտնվել է տանը, սակայն որևէ անգամ չի խախտել կիրառված խափանման միջոցի պայմանները։ Մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի պաշտպան Կ․Աղաջանյանը միջնորդեց Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել կամ այն փոփոխել վարչական հսկողությամբ կամ տնային կալանքի ժամկետը երկարացնելու դեպքում կիրառված խափանման միջոց գրավի չափը նվազեցնել 500․000 ՀՀ դրամով։ Ի հիմնավորումն միջնորդության պաշտպանը նշեց, որ Սուրեն Այդինյանն արդեն տևական ժամանակ է գտնվում է արգելանքի տակ, որպիսի պայմաններում նա չի կարողանում աշխատել և օգնել ընտանիքին՝ ապրուստը հոգալու հարցում։ Սուրեն Այդինյանը որևէ անգամ չի խախտել կիրառված խափանման միջոցի պայմանները։ Գործի քննությանը խոչընդոտելու տեսանկյունից պետք է հաշվի առնել, որ Սուրեն Այդինյանի դեմ ցուցմունք տված վկաներից մեկը հանդիսանում է ոստիկանության աշխատակից, և հնարավոր չէ նրա վրա ազդեցություն գործադրել, իսկ մյուս վկային Սուրեն Այդինյանն անգամ չի ճանաչում։ Սուրեն Այդինյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը։ 3.Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Քննարկելով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. Մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, § 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, § 51): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված հանգամանքների վերաբերյալ ողջամիտ ենթադրության առկայության դեպքում: Նույն օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան: Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումն իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում է կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: Հաշվի առնելով կալանքի առանձնահատուկ տեղը խափանման միջոցների համակարգում՝ օրենսդիրը սահմանել է դրա իրավաչափության լրացուցիչ պայմաններ, որոնք առավելապես վերաբերում են ապացուցողական իրավունքի տիրույթին։ Դրանք են՝ ա) այլընտրանքային խափանման միջոցների ոչ պիտանի լինելը, բ) խափանման այդ միջոցի իրավաչափության պայմանների՝ քննիչի կամ դատախազի կողմից պատշաճ հիմնավորվելը և միաժամանակ դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվելը, գ) կալանքի ժամկետի երկարացման դեպքում՝ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու, այսինքն՝ մինչդատական վարույթը դեռևս չավարտելու անհրաժեշտությունը: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ին հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր կասկածի առկայությունը և հաստատվածությունը sine qua nօn պայման է կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար, ինչն ամրագրված է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի մի շարք վճիռներում: Խոսելով հանցագործություն կատարած լինելու <<հիմնավոր կասկածի>> մասին՝ Եվրոպական դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<կասկածի հիմնավորվածությունը>>, որին համապատասխան պետք է իրականացվի կալանավորումը, հանդիսանում է Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի <<c>> ենթակետում սահմանված՝ կամայական ձերբակալության և կալանավորման դեմ երաշխիքի կարևոր մասը: Եվրոպական դատարանը մշակել է հիմնավոր կասկածի հիմնավորման որոշակի չափանիշ, որը հիմնվում է <<փաստերի կամ տեղեկությունների առկայության վրա, որոնք հնարավորություն կտային անաչառ դիտորդին եզրակացնելու, որ տվյալ անձը հնարավոր է, որ կատարած լիներ հանցանքը: Սակայն պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Վահրամ Գևորգյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0678/06/10 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկած>> ձևակերպումը չի ենթադրում, որ մեղադրյալի մեղավորությունը հաստատված համարելու համար անհրաժեշտ է ունենալ հանցանքը տվյալ անձի կողմից կատարված լինելու բավարար ապացույցներ, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում՝ անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր՝ եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է: Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանին շարունակական կալանքի տակ պահելու համար անհրաժեշտ հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով այն առկա է: Անդրադառնալով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ տնային կալանքի կիրառման իրավաչափության պայմաններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի կողմից ազատության մեջ հայտնվելու դեպքում փախուստի դիմելու և իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու հիմքերը, թեև ի սպառ չեն չեզոքացել, սակայն դրանք նախկինի համեմատ էականորեն նվազել են։ Բանը նրանումն է, որ խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը, բնույթով ոչ թե ստատիկ, այլ դինամիկ կատեգորիաներ են, այսինքն` ժամանակի հոսքին և քննության որակական տեղաշարժին զուգահեռ նվազում են (տե՛ս Clooth-ն ընդդեմ Բելգիայի գործով վճիռը, պարբ. 43), իսկ հակառակ մեկնաբանությունը կնշանակի, որ քննության ամբողջ ընթացքում այդ հիմքերը չեն կարող փոփոխվել, հետևաբար չի կարող նաև քննարկման առարկա դարձվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու հարցը։ Մինչդեռ, սույն դեպքում տեղի է ունեցել գործի քննության որակական տեղաշարժ՝ հետազոտվել են գրավոր ապացույցները, հարցաքննվել են տուժողը և վկաներ։ Թեև գործով անցնող անձանց մեծամասնությունն առայժմ չի հարցաքննվել, սակայն Դատարանը Սուրեն Այդինյանի կողմից նրանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը նախկինի համեմատ նվազած է համարում։ Մասնավորապես՝ այդ հավանականությունը կարող էր բարձր լինել առավելապես քննության սկզբնական փուլերում։ Մինչդեռ, տևական ժամանակ ընթացած նախաքննության, ապա դատաքննության ընթացքում նման տվյալներ ձեռք չեն բերվել։ Ավելին՝ նախորդող ժամանակահատվածում մեղադրյալը դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, ընդհանրապես կիրառված խափանման միջոցների պայմանները խախտելուն ուղղված որևէ քայլ չի կատարել։ Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը ենթակա է վերացման։ Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց գրավի չափը ենթակա չէ նվազեցման, որպիսի պայմաններում արդեն իսկ կիրառված խափանման միջոց գրավը՝ 2․000․000 ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքն ի զորու կլինեն զսպելու մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու բոլոր մտավախությունները։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-119-րդ, 122-րդ, 123, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել: Սուրեն Այդինյանին անհապաղ ազատ արձակել տնային կալանքից: Պաշտպան Կ․Աղաջանյանի միջնորդությունը՝ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց գրավի չափը նվազեցնելու վերաբերյալ, մերժել։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 20-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 20-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 27-10-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 27-10-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 03-11-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 03-11-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 15-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 15-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Դատական նիստի տևողությունը | 10:43-12:16 |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/3378/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին 15-ը դեկտեմբերի, 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Կարապետյանի, քարտուղարությամբ՝ Վ․Վարժապետյանի, մասնակցությամբ՝ հանրային մեղադրող Ա.Միքայելյանի, պաշտպաններ Գ.Սաղոյանի, Կ․Աղաջանյանի, Ս․Մնացականյանի, Ռ․Ավետյանի, մեղադրյալներ՝ Ս.Սարոյանի, Ս․Այդինյանի և Ա.Ղազարյանի, քննարկելով թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի մարտի 15-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 10121924 քրեական վարույթը: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական մարտի 20-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմինը 2024 թվականի մարտի 21-ին որոշումներ է կայացրել Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին դատարան ներկայացնելու նպատակով ձերբակալելու վերաբերյալ, մինչդեռ Սարգիս Սարոյանին և Սուրեն Այդինյանին հնարավոր չի եղել հայտնաբերել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի բացակայությամբ քննելով վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննիչի միջնորդությունը, 2024 թվականի մարտի 23-ին կայացրած որոշմամբ բավարարել է այն և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի 2024 թվականի մարտի 26-ի որոշմամբ Սվետլանա Ալեքսանդրի Սողոմոնյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվական ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 2-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանը 2024 թվականի ապրիլի 3-ին ձերբակալվել է՝ դատարան ներկայացվելու նպատակով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի ապրիլի 4-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի ապրիլի 15-ի և 16-ի որոշումներով Անահիտ Հակոբի Վարդանյանը, Հենրիկ Խաչոյի Դավթյանը, Կարեն Մուրադյանը, Անահիտ Հովհաննիսյանը և Քնարիկ Գյոզալյանը ճանաչվել են տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Գեորգի Պապարայան ճանաչվել է տուժող, իսկ հունիսի 15-ի որոշմամբ տուժող է ճանաչվել Անահիտ Հրանտի Գրիգորյանը: 2024 թվականի հուլիսի 4-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը հայտնաբերվել է, և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 5-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է հուլիսի 4-ից։ Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ Աննա Սամվելյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 26-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրաքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Հիշյալ որոշումը 2024 թվականի օգոստոսի 1-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմին: Օգոստոսի 3-ին՝ ժամը 17:19-ին, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է: Նախաքննություն իրականացրած մարմնի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ Գևորգ Աշոտի Ղազարյանը ճանաչվել է տուժող: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 4-ը: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյան՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փամփուշտներով լիցքավորված հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերվելով, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալով. Այսպես. Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի՝ անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության կատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, գործով չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի։ Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ: ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ Արթուր Ղազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրման սպառնալիքով կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ հասարակության նկատմամբ ցուցաբերել է անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում, Այսպես՝ Արթուր Ղազարյանի և Սարգիս Սարոյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Արթուր Ղազարյանը, գործով չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Սարգիս Սարոյանին, վերջինիս կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և գործով չպարզված անձանց հետ, ովքեր եղել են <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Արթուր Ղազարյանը հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ, զենք գործադրելու սպառնալիքով, այն է՝ իր մոտ կրվող ատրճանակն ուղղել է Սարգիս Սարոյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ, որի ժամանակ Սարգիս Սարոյանը ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, կրակահերթ է արձակել Արթուր Ղազարյանի և վերջինիս կողմնակիցների ուղղությամբ: Շարունակելով խուլիգանական գործողությունները՝ Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Սարգիս Սարոյանի հետ դեպքի վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը՝ զենքի կոթի գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին։ Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, որից հետո եկել են Արթուր Ղազարյանի հետ հիշյալ վայր ժամանած գործով ինքնությունները չպարզված անձինք, ովքեր հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար՝ անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված առարկաների՝ մահակների, գործադրմամբ, հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի, իսկ Արթուր Ղազարյանը՝ դեպքի վայրից տեղափոխվել է հիվանդանոց: Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալներ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի և Արթուր Աշոտի Ղազարյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107124 համարը: 2024 թվականի նոյեմբերի 19-ին թիվ 59107124 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3378/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Կարապետյանին: 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին դատավոր Ա.Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 4-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի համակցությամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցներ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 1․500․000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, թողնվել են անփոփոխ։ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին թիվ 10121924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ծանր հանցագործությունների քննության բաժին և նույն օրը վերցվել է արգելանքի: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է նոյեմբերի 11-ից։ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Միքայելյանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 9-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթով Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով այն բանի համար, որ նա զենքի գործադրմամբ ցուցաբերել է հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալում. Այսպես՝ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի, 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և դեռևս չպարզված նրանց կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes- Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, դրան հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները՝ ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով, իսկ Սուրեն Այդինյանը զենքի կոթի գործադրմամբ հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք՝ այդ թվում Սուրեն Այդինյանը դիմել են փախուստի: Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի՝ գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցներն ու դեպքին մասնակից անձինք դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր կտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների` ածխացած եզրերով <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի ձկամկանի, հետին ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ժանր մարմնական վնասվածք։ Վարույթն իրականացնող մարմնի 2024 թվականի դեկտեմբերի 8-ի որոշմամբ թիվ 10121924 քրեական վարույթից անջատվել է մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է 59107724 համարը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 12-ին թիվ 59107724 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում: Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3737/01/24 համարը, այնուհետև գործը մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Հ․Մանուկյանին: 2024 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Հ․Մանուկյանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 11-ը: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի նախագահը 2025 թվականի հունվարի 8-ին որոշում է կայացրել դատավոր Հ․Մանուկյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3737/01/24 գործը դատավոր Ա․Կարապետյանի վարույթում քննվող թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործին միացնելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, իսկ դրան համակցված խափանման միջոցներ են կիրառվել բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Տնային կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվվել է Սարգիս Սարոյանին փաստացի հաշվառման վերցնելու պահից: Հիշյալ որոշումը 2025 թվականի մարտի 12-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: Մարտի 18-ին՝ ժամը 17:23-ին, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, քննության առնելով Առաջին ատյանի դատարանի հիշյալ որոշման դեմ հանրային մեղադրողի տարած հատուկ վերանայման բողոքը, բավարարել է այն, 2025 թվականի ապրիլի 14-ի որոշմամբ բեկանել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշումը և մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ Կալանքի կրման ժամկետին հաշվակցվել է մեղադրյալի՝ տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը։ Կիրառված մյուս այլընտրանքային խափանման միջոցները՝ բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով, վերացվել են։ 2025 թվականի ապրիլի 30-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Մաշտոցի բաժնից ստացած գրության համաձայն՝ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանը տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ <<Արմավիր>> ՔԿՀ։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշումներով Սարգիս Սարոյանի և Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցների ժամկետները երկարաձգվել են 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոփոխել է, և վերջինիս նկատմամբ համակցությամբ կիրառել են այլընտրանքային խափանման միջոցներ տնային կալանքը՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 3․000․000 ՀՀ դրամի չափով։ Հիշյալ որոշումը 2025 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ստացվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում: Սեպտեմբերի 16-ին մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ սահմանվել է էլեկտրոնային հսկողություն: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի սեպտեմբերի 3-ի որշմամբ մեղադրյալ Սուրեն Այդինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացվել է։ 2. Դատական նիստի ընթացքում կողմերի հայտնած դիրքորոշումները. 2025 թվականի դեկտեմբերի 15-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրող Ա․Միքայելյանը դիրքորոշում հայտնեց այն մասին, որ դեռևս պահպանվում են մեղադրյալի նկատմամբ տնային կալանք խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը, իսկ եթե անգամ դրանք նվազել են, ապա չեն նվազել այն աստիճանի, որպեսզի հնարավոր լինի փոխել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը։ Ըստ այդմ՝ միջնորդեց Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարացնել առավելագույն երեք ամիս ժամկետով։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պաշտպան Գ.Սաղոյանն ըստ էության դիրքորոշում հայտնեց այն մասին, որ կիրառված խափանման միջոցի հիմքերը այլևս չեն կարող չափվել նույն սանդղակով։ Ըստ այդմ` միջնորդեց Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնել, կամ փոխարինել վարչական հսկողությամբ։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը և դատավարության մյուս մասնակիցներն ըստ էության միացել են պաշտպան Գ․Սաղոյանի դիրքորոշմանը։ (Կողմերի դիրքորոշումներն ավելի մանրամասն զետեղված են դատական նիստի ձայնագրությունը պարունակող լազերային սկավառակում)։ 3. Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարացնելու հարցը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով: (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, § 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, § 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, § 51): Արա Հարությունյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով 2016 թվականի հոկտեմբերի 20-ի վճռով (գանգատ թիվ 629/11) Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից արտահայտված իրավական դիրքորոշման համաձայն` Դատարանի նախադեպային իրավունքում <<հիմնավոր>> և <<բավարար>> պատճառներ համարվող հիմնավորումները ներառել են այնպիսի հիմքեր, ինչպիսիք են թաքնվելու վտանգը, վկաների վրա ներգործելու նպատակով ճնշում գործադրելու կամ կեղծված ապացույցների ռիսկը, նախնական համաձայնության գալու ռիսկը, կրկին հանցագործություն կատարելու ռիսկը, հասարակական կարգը խախտելու ռիսկը և կալանավորված անձին պաշտպանելու անհրաժեշտությունը: Համահունչ լինելով Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի դրույթներին և Եվրոդատարանի կողմից արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում զետեղվել են խափանման միջոցներ կիրառելու իրավաչափության պայմանները, որոնք պայմանավորվել են, ինչպես նշվեց վերևում, հիմնավոր կասկածով և երեք չափորոշիչներով: Այսինքն, երբ դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: Նշված չափորոշիչներից վերջինի մեջ կարող են մտնել մեղադրյալի կողմից գործով ճշմարտության բացահայտմանը խոչընդոտելը, տուժողի կամ վկայի նկատմամբ իր օգտին ճնշումների գործադրումը և այլն: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն` 1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում` փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա: Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին: 4. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։(…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը. 2) այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր. 3) հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ. 4) օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արգելքները սահմանելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի առողջական վիճակը, ինչպես նաև աշխատանքի և ուսման պայմանները: 4. Մեղադրյալի նկատմամբ վարչական հսկողություն կիրառելու մասին որոշման պատճենը կատարման նպատակով ուղարկվում է դատարանի կողմից սահմանված իրավասու մարմնին: 5. Իրավասու մարմինն անհապաղ գրանցում է մեղադրյալին և նրան հսկողության ընդունելու մասին տեղյակ պահում վարույթն իրականացնող մարմնին: 6. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: 7. Վարչական հսկողության կիրառման կարգի և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ խափանման միջոցները դասակարգվում են երկու մասի՝ կալանք և կալանքին այլընտրանք հանդիսացող խափանման միջոցներ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չպետք է ընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այս իրավակարգավորումն իր ամրագրումն է գտել անձի ազատության և անձեռնմխելիության քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածում, որի նպատակն է բացառել կալանքի կիրառումը բոլոր այն դեպքերում, երբ առկա է որոշակի հնարավորություն երաշխավորելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը՝ առանց նրան ազատությունից զրկելու: Ինչ վերաբերում է խափանման միջոցի կիրառման հիմքերին, ապա դրանք ձևակերպվել են որպես նպատակներ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դրանք որպես կանոն կանխատեսական, այլ ոչ թե փաստական բնույթ են կրում։ Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Այլ կերպ՝ օրենսդիրը շեշտը դնում է ոչ թե կոնկրետ հանգամանքների վրա, այլ մեղադրյալի հնարավոր վարքագծի տեսանկյունից դրական և բացասական գործոնների հակակշռման և հավասարակշռման գաղափարի վրա։ Խափանման միջոցներ կիրառելու, այդ թվում՝ դրանց տեսակներն ընտրելու, հետագայում դրանք փոխելու մեխանիզմի հիմքում դրված կարևոր գաղափարը խափանման միջոցի պիտանիությունն է՝ դրված նպատակին։ Այս չափանիշն օրենսդիրն ամրագրել է սկզբունքի մակարդակով՝ մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովելու նպատակով ոչ միայն հնարավորություն տալով կիրառել խափանման միջոց, այլ կիրառել այն խափանման միջոցը, որն առավել պիտանի կլինի հետապնդվող նպատակին հասնելու համար: Այս պահանջն ուղղակիորեն ամրագրված է խափանման միջոցը փոխելու ընթացակարգի շրջանակներում, որով սահմանվել է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը իրավասու է որոշում է կայացնել խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին, եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ին հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր կասկածի առկայությունը և հաստատվածությունը sine qua nօn պայման է կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար, ինչն ամրագրված է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի մի շարք վճիռներում: Խոսելով հանցագործություն կատարած լինելու <<հիմնավոր կասկածի>> մասին՝ Եվրոպական դատարանը դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<կասկածի հիմնավորվածությունը>>, որին համապատասխան պետք է իրականացվի կալանավորումը, հանդիսանում է Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի <<c>> ենթակետում սահմանված՝ կամայական ձերբակալության և կալանավորման դեմ երաշխիքի կարևոր մասը: Եվրոպական դատարանը մշակել է հիմնավոր կասկածի հիմնավորման որոշակի չափանիշ, որը հիմնվում է <<փաստերի կամ տեղեկությունների առկայության վրա, որոնք հնարավորություն կտային անաչառ դիտորդին եզրակացնելու, որ տվյալ անձը հնարավոր է, որ կատարած լիներ հանցանքը: Սակայն պարտադիր չէ, որ կասկածը հիմնավորող փաստերը բավարարեն այն նույն սանդղակին, որն անհրաժեշտ է անձի դատապարտումը կամ նրա նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելը հիմնավորելու համար: Վահրամ Գևորգյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0678/06/10 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<հանցագործություն կատարած լինելու հիմնավոր կասկած>> ձևակերպումը չի ենթադրում, որ մեղադրյալի մեղավորությունը հաստատված համարելու համար անհրաժեշտ է ունենալ հանցանքը տվյալ անձի կողմից կատարված լինելու բավարար ապացույցներ, ինչն ավելի բարձր ապացուցողական չափանիշ է: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ կասկածը հիմնավոր կհամարվի նաև ենթադրյալ հանցագործության հետ կասկածվող անձի օբյեկտիվ կապը հաստատող որոշակի տեղեկությունների ու փաստերի առկայության դեպքում, ընդ որում՝ անհրաժեշտ է ունենալ նաև բավարար հիմքեր՝ եզրակացնելու, որ դեպքը, իրադարձությունը համընկնում է այն ենթադրյալ հանցանքին, որի կատարման մեջ անձը կասկածվում է: Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին շարունակական տնային կալանքի տակ պահելու համար անհրաժեշտ հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով այն առկա է: Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման իրավաչափության պայմաններին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից նոր հանցանք կատարելու, փախուստի դիմելու և իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը, թեև ի սպառ չեն չեզոքացել, սակայն դրանք նախկինի համեմատ էականորեն նվազել են։ Բանը նրանումն է, որ, ինչպես արձանագրվել է նախկինում, խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը, բնույթով ոչ թե ստատիկ, այլ դինամիկ կատեգորիաներ են, այսինքն` ժամանակի հոսքին և քննության որակական տեղաշարժին զուգահեռ նվազում են (տե՛ս Clooth-ն ընդդեմ Բելգիայի գործով վճիռը, պարբ. 43), իսկ հակառակ մեկնաբանությունը կնշանակի, որ քննության ամբողջ ընթացքում այդ հիմքերը չեն կարող փոփոխվել, հետևաբար չի կարող նաև քննարկման առարկա դարձվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու հարցը։ Մինչդեռ, սույն դեպքում տեղի է ունեցել գործի քննության որակական էական տեղաշարժ՝ հետազոտվել են գրավոր ապացույցները, հարցաքննվել է դատակոչված անձանց մեծ մասը, ընդ որում՝ արդեն իսկ հարցաքննվել են գործի մինչդատական վարույթի փուլում Սարգիս Սարոյանի դեմ վկայած առանցքային երկու վկաները։ Քննարկվող հարցի համատեքստում Դատարանը գնահատման է արժանացնում նաև նախորդող ժամանակահատվածում մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը՝ այն, որ որևէ անգամ չի արձանագրվել մեղադրյալի կողմից նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները խախտելու որևէ դեպք։ Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ վարչական հսկողություն խափանման միջոցի և դրան զուգակցված սահմանափակումների կիրառմամբ, ինչպես նաև նախկինում կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը և գրավն անփոփոխ թողնելով՝ հնարավոր կլինի զսպել այն բոլոր մտավախությունները, որոնք առկա են մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու առումով։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-րդ, 116-րդ, 118-119-րդ, 122-124-րդ, 311-312-րդ, 316-րդ, 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքը փոփոխել և Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառել վարչական հսկողությունը։ Մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանին պարտավորեցնել շաբաթը երեք անգամ գրանցվել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանումում՝ ըստ բնակության վայրի և արգելել՝ - առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել բնակության վայրը՝ Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանը, - յուրաքանչյուր օր՝ երեկոյան ժամը 22:00-ից մինչև առավոտյան ժամը 07:00-ն, բացակայել բնակության վայրից՝ Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանից, - հեռախոսազանգ, տեսակցություն կամ նամակագրություն ունենալ գործով անցնող անձանց՝ մեղադրյալների, տուժողների և վկաների հետ։ Մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանին անհապաղ ազատ արձակել արգելանքից՝ դատական նիստերի դահլիճից։ Խափանման միջոց վարչական հսկողության կիրառման պայմանների նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանման վրա: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 22-12-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 22-12-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | չի կայացել դատարանի աշխատանքայի ծանրաբեռնվածության պատճառով |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2025 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 20-01-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 20-01-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 10-02-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 10-02-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 17-02-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 17-02-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 03-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 03-03-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 27-03-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 27-03-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-04-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-04-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 07-05-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 07-05-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | դատական նիստը չի կայացել, պաշտպան Գոռ Սաղոյանը դիմում է գրել և տեղեկացրել, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով չի կարող ներկայանալ դատակա նիստին |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 08-07-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 08-07-2026 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Հիմնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 20-08-2026 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/3378/01/24
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 20-01-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 18-01-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գոռ |
| Ազգանուն | Սաղոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սարգիս Սարոյան մյուսը՝ Արթուր Ղազարյան Արթուր Աշոտի Ղազարյան Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 23.12.2024. որոշումը և Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ համակցված կիրառել տնային կալանք, 2.500.000 ՀՀ դրամ գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 29-01-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 2․1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 29-01-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 13-02-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 03-02-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գոռ |
| Ազգանուն | Սաղոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սարգիս Սարոյան մյուսը՝ Արթուր Ղազարյան Արթուր Աշոտի Ղազարյան Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 23.12.2024. որոշումը և Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ համակցված կիրառել տնային կալանք, 2.500.000 ՀՀ դրամ գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 14-02-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 20-02-2025 |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/3378/01/24 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ Ու Մ «20» փետրվարի 2025թ. ք. Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) նախագահությամբ՝ դատավոր Լ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշումը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Վարույթի դատավարական ընթացքը. ԵԴ1/3378/01/24 (59107124) քրեական վարույթով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն ենթադրյալ արարքների կատարման համար, որ «(․․․) նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորվել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փամփուշտներով լիցքավորված հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարական վերաբերմունք ցուցաբերելով, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալում. Այսպես՝ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի՝ անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, «Nissan Altima» մակնիշի 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և «BMW 525 I» մակնիշի 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս նշված անձի կողմից շահագործվող «Mersedes-Benz 63 AMG» մակնիշի 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, եղել են «Mersedes-Benz CLS 550» մակնիշի 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և «Vaz 21703-110-01» մակնիշի 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով։ Հանդիպելով նշված վայրում՝ Սարգիս Սարոյանը «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռքբերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45 մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, գործով չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով՝ հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի: Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին։ Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող «M 75» տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վարավածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին՝ պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ «կետային» վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ: Այսպիսով՝ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանին մեղսագրվում են պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված արարքներ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով:»։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ԵԴ1/3378/01/24 գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ՝ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամսով՝ մինչև 2025 թվականի ապրիլի 4-ը ներառյալ։ Բողոքարկվող դատական ակտը մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանն ստացել է 2025 թվականի հունվարի 9-ին։ 2025 թվականի հունվարի 20-ին էլեկտրոնային տարբերակով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ստացվել (էլեկտրոնային տարբերակով ուղարկվել է հունվարի 18-ին) ԵԴ1/3378/01/24 գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թականի դեկտեմբերի 23-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանի հատուկ վերանայման բողոքի պատճենը: Հատուկ վերանայման բողոքի վերաբերյալ գործը (նյութը) ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ստացվել 2025 թվականի հունվարի 29-ին, իսկ նախագահող դատավորի աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի հունվարի 30-ին։ 2025 թվականի փետրվարի 3-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանի հատուկ վերանայման բողոքը վերադարձնելու մասին։ Հատուկ վերանայման բողոքը վերադարձնելու մասին որոշումը պաշտպան Գոռ Սաղոյանն ստացել է 2025 թվականի փետրվարի 7-ին։ 2025 թվականի փետրվարի 13-ին (փոստային ծառայությանն է հանձնվել փետրվարի 12-ին) ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ստացվել ԵԴ1/3378/01/24 գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թականի դեկտեմբերի 23-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանի կողմից վերստին ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքը: 2025 թվականի փետրվարի 14-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանի հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ: Վերաքննիչ դատարանում հատուկ վերանայման բողոքի պատասխան, համապատասխան բացատրություններ, դրանք հիմնավորող նյութեր և միջնորդություններ չեն ստացվել: Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանն իր կողմից բերված հատուկ վերանայման բողոքով խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի «Խափանման միջոցը վերացնելու, փոխելու, դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցը քննարկելու մասին» որոշումը և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանավորում խափանման միջոցը փոփոխել, որպես խափանման միջոց համակցված կիրառել տնային կալանք, 2․500․000 ՀՀ դրամ գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները։ Ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում, ի թիվս այլնի, նշված է հետևյալը. «(․․․) Բողոքարկվող դատական ակտի կայացմամբ Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտում, որն ազդել է վարույթի ելքի վրա։ Մասնավորապես, Դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով սահմանված քրեադատավարական սկզբունքի խախտում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի համաձայն հիմք է բողոքարկվող դատական ակտը բեկանելու համար։ Բացի այդ, Դատարանը թույլ է տվել նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 118-րդ, 288-րդ հոդվածների պահանջների խախտումներ: (․․․) Այս կապակցությամբ հարկ եմ համարում ընդգծել, որ քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում հարցաքննված տուժողներից և վկաներից որևէ մեկը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղադրող ցուցմունք չի տվել: Ավելին, հարցաքննված անձանցից միայն երկու վկաներ՝ Արմեն Զաքարյանն ու Կարեն Մուխայելյանն են հայտնել, որ ճանաչում են Սարգիս Սարոյանին։ Քրեական վարույթի նյութերում առկա է Պարեկային ծառայության ծառայողի համազգեստին ամրացված տեսախցիկի տեսագրությունը, որի ուսումնասիրությամբ պարզ է դառնում, որ պարեկային ծառայողը, մոտենալով գետնին նստած քաղաքացու /ըստ վարույթն իրականացնող մարմնի՝ Սարգիս Սարոյանին/, հետաքրքրվելով վերջինիս որպիսությամբ և տեղեկանալով, որ վերջինս իրեն լավ չի զգում, առաջարկում է ոտքի չկանգնել և նստած մնալ։ Այդ տեսագրությունը զննվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մաշտոցի բաժնի ծառայող Կարեն Մուխայելյանի և Սարգիս Սարոյանի մորեղբոր՝ Արմեն Զաքարյանի մասնակցությամբ։ Վերջիններս զննության ընթացքում հայտարարել են, ապա նաև որպես վկա ցուցմունք են տվել այն մասին, որ տեսագրությունում պատկերված, գետնին նստած տղամարդը հանդիսանում է Սարգիս Սարոյանը։ Այդ անձանց ցուցմունքները պաշտպանության կողմին հասանելի են դարձել դեռևս 2024 թվականի հուլիս ամսից։ Այսինքն, շուրջ հինգ ամիս Սարգիս Սարոյանը տեղյակ է եղել իր մորեղբոր՝ վկա Արմեն Զաքարյանի ցուցմունքի բովանդակության մասին, սակայն որևէ միջոց չի ձեռնարկել վերջինիս վրա ազդելու և ցուցմունքը փոխելու ուղղությամբ։ Ակնհայտ է, որ Արմեն Զաքարյանի ցուցմունքը չի հանդիսանում Սարգիս Սարոյանին ի վնաս տրված ցուցմունք, հետևաբար, չկա այն փոփոխելու, խեղաթյուրելու անհրաժեշտություն, հակառակ դեպքում մեղադրյալը կարող էր ձեռնարկել որևէ միջոց իր հարազատ մորեղբոր վրա ազդեցություն գործադրելու ուղղությամբ։ Իսկ եթե նախաքննության ընթացքում, այսինքն այն փուլում, երբ վարույթն իրականացնող մարմինն ինտենսիվ քննություն է կատարում ապացույցներ ձեռք բերելու ուղղությամբ, մեղադրյալը իր ազգականի նկատմամբ որևէ ազդեցություն չի գործադրել, ապա ողջամիտ չէ ենթադրել, որ դա անելու է դատական քննության փուլում, երբ հավաքագրված ապացույցներն արդեն իսկ Դատարանի տրամադրության տակ են, և ընդամենը պետք է կատարվի դրանց հետազոտում և գնահատում։ Ինչ վերաբերվում է Սարգիս Սարոյանի վերաբերյալ ցուցմունք տված մյուս վկային՝ Կարեն Մուխայելյանին, ապա վերջինս պետական իշխանության ներկայացուցիչ է՝ ոստիկանության ծառայող։ Դատարանի որոշումից անհասկանալի և չպատճառաբանված է, թե ինչ լծակներ կարող է կիրառել Սարգիս Սարոյանը ոստիկանության ծառայող Կարեն Մուխայելյանի նկատմամբ ազդեցություն գործադրելու համար։ Քրեական վարույթով հարցաքննված մյուս անձինք Սարգիս Սարոյանի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չեն հայտնել, նրան չեն ճանաչում, հետևաբար, նրանց նկատմամբ ազդեցություն գործադրելու ռիսկը բացակայում է։ Ինչ վերաբերվում է վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու և նոր հանցանք կատարելու հիմքերին, ապա գտնում եմ, որ եթե նույնիսկ վարույթի քննության սկզբնական փուլում այդ ռիսկը բարձր է եղել, ապա դա չի նշանակում, որ վարույթի քննության ամբողջ ընթացքում այն շարունակելու է բարձր մնալ։ Ժամանակի հոսքը, քրեական հետապնդման առկայությունը, խափանման միջոցի առկայությունը /թեկուզև այլընտրանքային/ որոշակիորեն նվազեցնում են մեղադրյալի կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու հավանականությունը։ Մասնավորապես, պաշտպանության կողմն առաջարկել է Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառել տնային կալանք խափանման միոցը։ Այն նույնպես ենթադրում եմ մեղադրյալի իրավունքների սահմանափակում, այդ թվում՝ ազատ տեղաշարժի, այլ անձանց հետ հաղորդակցման։ Ավելին, տնային կալանքի կիրառման դեպքում մեղադրյալի վարքագիծը վերահսկվում է պետական իրավասու մարմնի կողմից։ Այս սահմանափակումները էապես կարող են նվազեցնել մեղադրյալի կողմից նոր հանցանք կատարելու կամ թաքնվելու ռիսկերը։ Որպես մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման հավանականությունը նվազեցնող գործոններ են հանդիսանում ինչպես հենց իր՝ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի, այնպես էլ վերջինիս երկու անչափահաս որդիների հիվանդությունները։ Մասնավորապես, Սարգիս Սարոյանը տառապում է շաքարային դիաբետ և Միջերկրածովյան ընտանեկան տենց /ՄԸՏ, այլ կերպ ասած՝ երևանյան կամ պարբերական հիվանդություն/ հիվանդություններով։ Նույն հիվանդությամբ է տառապում նաև Սարգիս Սարոյանի անչափահաս որդին, իսկ մյուս որդին ունի սրտի բնածին արատ։ ՄԸՏ հիվանդության դրսևորման ձևով պայմանավորված՝ Սարգսի Սարոյանի անչափահաս երեխան կարիք ունի մշտական հսկողության, ինչն առկա պայմաններում անհնար է, հաշվի առնելով, որ Սարգիս Սարոյանի կինն աշխատում է՝ ընտանիքի նյութական կարիքները հոգալու համար։ Հենց որդու կողքին մշտապես գտնվելու անհրաժեշտությունն էլ, պաշտպանության կողմի համոզմամբ, այն ազդեցիկ գործոնն է, որը կարող է ապահովել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը։ Ավելին, պաշտպանության կողմն առաջարկել է տնային կալանքի հետ համակցված կիրառել նաև 2 500 000 ՀՀ դրամի չափով գրավ և բացակայելու արգելք։ Գրավի գումարը կիրառման դեպքում վճարվելու է Սարգիս Սարոյանի բարեկամների հանգանակությունների հաշվին, ինչը ևս պարտավորեցնող հանգամանք է մեղադրյալի համար։ (․․․) Պաշտպանության կողմի համոզմամբ, Դատարանը վերը թվարկված հանգամանքների և այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման հնարավորության վերաբերյալ տվել է վարույթի նյութերից չբխող և գործի քննության ներկա փուլին չհամապատասխանող գնահատական։ (․․․) Սույն բողոքով հիմնավորվել է, որ Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով սահմանված սկզբունքը, որը հանգեցրել է Սարգիս Սարոյանի ազատության անհիմն սահմանափակման, ինչն իր հերթին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի համաձայն՝ դատական ակտը բեկանելու հիմք է։ (...)»: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն` «3. Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: 4. Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»: Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում անդրադառնալ այն հարցին, թե մինչև քրեական վարույթի նյութերը և ապացույցներն օրենքով սահմանված պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելը քրեական վարույթն ըստ էության քննող դատարանն իրավասու է արդյո՞ք տվյալ փուլում քննարկման առարկա դարձնել մեղադրյալի կողմից հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ հիմնավոր կասկածի առկայության կամ բացակայության հարցը: Վճռաբեկ դատարանը Հ. Խաչատրյանի գործով թիվ ՏԴ2/0009/06/11 որոշմամբ արձանագրել է, որ «հիմնավոր կասկածը պետք է ապահովվի անձի ազատության և անձեռնմխելիության իրավունքի հիմնավորված և օրինաչափ սահմանափակումը, իսկ դատական վերահսկողությունը լինի երաշխիք այդ իրավունքի անհիմն սահմանափակումները կանխելու համար: Այսինքն` մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս դատարանն իրավունք չունի անդրադառնալու մեղադրանքի էությանը, հիմնավորվածությանը, քանի որ մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողությունը չի հետապնդում կատարված հանցագործության բոլոր հանգամանքները հետազոտելու և դրանց քրեաիրավական գնահատական տալու կամ տրված գնահատականը ստուգելու ու համապատասխան որոշում կայացնելու նպատակ: Այդ հարցերը կարող են քննարկման առարկա դառնալ միայն գործն ըստ էության քննելու և լուծելու ընթացքում, այսինքն` հանդիսանում են արդարադատության իրականացման արդյունքում լուծման ենթակա հարցեր: Եթե մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս դատարանն անդրադառնա այդ հարցերին և որոշում կայացնի դրանց վերաբերյալ, ապա կխախտվի քրեական դատավարության փուլային կառուցվածքը, քրեադատավարական գործառույթների տարանջատման սկզբունքը, իսկ մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողությունը կվերածվի բուն արդարադատության իրականացման գործընթացի: Այլ կերպ` մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողություն իրականացնելիս դատարանը չպետք է այնպիսի հարցեր քննարկի և դրանց վերաբերյալ որոշումներ ընդունի, որոնք կազմում են հետագա դատական քննության առարկան» ։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանում քննվող քրեական գործով հիմնավոր կասկածին անդրադառնալը և գնահատական տալն այն նույն չափանիշներով, ինչ նախաքննության փուլում է, անթույլատրելի է, քանի որ այն կարող է վտանգել դատարանի անկախության և անկողմնակալության սկզբունքը, նկատի ունենալով, որ այդ դեպքում դատարանը, մինչև գործն ըստ էության քննելը և վերջնական դատական ակտով դրան լուծում տալը, գնահատական է տալու ինչպես մեղադրանքին, այնպես էլ գործով ձեռք բերված ապացույցներին, այնինչ այդ հարցի վերջնական պատասխանը պետք է տրվի դատավճռով: Հետևաբար այս հարցին Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է անդրադառնալու և գնահատելու այնքանով, որքանով հիմնավոր կասկածի առկայությունը կարող է գնահատվել առերևույթ (prima facie), եթե իհարկե հիմնավոր կասկածի բացակայությունն ակնհայտ չէ: Այլ կերպ՝ այս փուլում դատարանն իրավասու է գործում առկա ապացույցները և այլ փաստական տվյալները գնահատելու այնքանով, որքանով դա անհրաժեշտ է հիմնավոր կասկածի առկայությունը գնահատելու առերևույթ (prima facie), այլ ոչ թե՝ ըստ էության, իսկ այդպիսի գնահատման չափանիշին համապատասխան սույն դեպքում այն առկա է, քանի որ հիմնավոր կասկածի ապացուցողական չափանիշը նվազ է, քան անձի մեղքի և դատապարտման համար անհրաժեշտ ապացուցողական չափանիշը, որն առավել բարձր է: Վերոգրյալի, ինչպես նաև այն փաստի հաշվառմամբ, որ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործը գտնվում է Առաջին ատյանի դատարանի վարույթում, և Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կալանք կիրառելու իրավաչափության պայմանների առերևույթ առկայությունը, Վերաքննիչ դատարանն վերահաստատում է, որ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի կողմից ենթադրյալ հանցանք կատարելու հիմնավոր կասկածն առերևույթ առկա է։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) 2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: (…) 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: (…)»։ Վճռաբեկ դատարանը Տիգրան Պետրոսյանի գործով զարգացնելով կալանավորման հիմքերի վերաբերյալ իր նախադեպային իրավունքը, իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ «(...) մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները բոլոր դեպքերում պետք է պայմանավորված լինեն գործի նյութերից բխող որոշ փաստական տվյալներով։ Սակայն, միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կալանավորման հիմք(եր)ի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե այդ փաստական տվյալները մեկը մյուսից անջատ, ինքնավար հետազոտման ենթարկելու, այլ դրանք իրենց համակցության մեջ գնահատման ենթարկելու արդյունքում ձևավորվող փաստարկված դատողությունների վրա։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ համապատասխան փաստական տվյալներն իրենց ամբողջության մեջ չվերլուծելը, դրանք իրարից անջատ գնահատելը կարող է հանգեցնել կալանավորման հիմքի առկայության կամ բացակայության մասին չհիմնավորված եզրահանգման գալուն։ Հետևաբար խնդրո առարկա հարցը լուծելիս դատարանի հետևությունները յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերում առկա ապացույցների, փաստերի կամ այլ տեղեկությունների, այդ թվում՝ քրեական օրենքով արգելված ենթադրյալ հանցանքի կատարման պահից ի վեր մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի և նրա անձը բնութագրող այլ հատկանիշների՝ իրենց ամբողջության մեջ գնահատման վրա: (...)»: Վերոգրյալ իրավանորմերից հետևում է, որ խափանման միջոցի կիրառման հիմքերն ունեն կանխատեսական, մոտավոր բնույթ, քանի որ ենթադրում են ապագային վերաբերող իրադարձություններ: Ընդ որում, այդ կանխատեսող գործողություններն անհրաժեշտ է հիմնավորել քրեական գործով ձեռք բերված որոշակի նյութերով, որով էլ վերջին հաշվով որոշվում է խափանման միջոցի կիրառման հիմնավորվածությունը: Առաջին ատյանի դատարանը, քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու, ներառյալ քրեական վարույթին խոչընդոտելը, ինչպես նաև քրեական օրենքով արգելված արարք կատարելը և փախուստի դիմելը կանխելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված կալանքի ժամկետի երկարաձգումը, արձանագրել է, որ այս փուլում ևս առկա է մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատարավության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների չկատարման, նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու ռիսկ, որը հնարավոր է չեզոքացնել միայն կալանք խափանման միջոցի շարունակական կիրառմամբ։ Վերաքննիչ դատարանը, հատուկ վերանայման բողոքում նշված հիմքերի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում, վերը շարադրված իրավանորմերի, իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով դատական վարույթում առկա նյութերը, Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը և որոշմամբ կատարված եզրահանգումները, գտնում է, որ դրանք իրավաչափ են, բխում են ներկայացրած նյութերի համակողմանի ուսումնասիրությունից և վերաբերելի իրավակարգավորումների էությունից։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու՝ քրեական վարույթին խոչընդոտելու, ինչպես նաև նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու հավանականությունը դեռևս շարունակում է առկա լինել: Վերաքննիչ դատարանի նման եզրահանգման հիմքում ընկած են հետևյալ հանգամանքները. - գործը գտնվում է դատաքննության փուլում, հետազոտված չեն ապացույցները, - դեռևս չեն հարցաքննվել տուժողները և վկաները (ըստ Առաջին ատյանի դատարանի արձանագրման), - մեղադրյալի կողմից դեպքից հետո փախուստի դիմելը (վերջինը հայտանբերվել է միայն իր նկատմամբ հետախուզում հայտարարելուց հետո), - սույն գործող ենթադրյալ հանցանքները մեղադրյալի կողմից կատարվել են նախկինում դատապարտված լինելու պայմաններում, - մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվող հանցագործությունների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում նաև` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, ենթադրյալ կատարման եղանակը, սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը, մասնավորապես մեղադրյալին մեղսագրվում է մարդու կյանքի դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցագործության կատարում, որի համար պատիժ է նախատեսվում բացառապես ազատազրկման ձևով՝ տասնչորսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ, հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված ծանր հանցագործության կատարում, որի համար պատիժ է նախատեսվում բացառապես ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչպես նաև հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված միջին ծանրության հանցագործության կատարում, որի համար պատիժ է նախատեսվում նաև ազատազրկման ձևով՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով: Հարկ է արձանարգրել, որ Վահագն Պողոսյանի գործով որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել առ այն, որ «(…) [Մ]եղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ նույնանման իրավական դիրքորոշում բազմիցս իր նախադեպային նշանակության վճիռներում հայտնել է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (…)»: Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանա¬գրում է, որ թեև միայն հանցագործության ծանրության աստիճանը չի կարող ինքնին հիմնավորել ազատությունից զրկելու անհրա¬ժեշտությունը, սակայն մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին վերագրվող հանցավոր արարքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանն ունեն էական նշանակություն նրա հետագա վարքագծի հավանականությունը կանխորոշելու հարցում: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ վերոնշյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը, միաժամանակ համակցության մեջ թույլ են տալիս ողջամիտ դատողություն անելու այն մասին, որ վարույթի տվյալ փուլում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխել հնարավոր է միայն վերջինիս նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջոցով: Այլ կերպ՝ Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները և առաջնորդվելով նվազագույնի սկզբունքով, եզրահանգում է, որ գործում առկա են փաստական տվյալներ, որոնք բավարար են հիմնավորելու Սարգիս Սարոյանին տվյալ փուլում անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը և առկա չէ այնպիսի հանգամանք, որի դեպքում կհիմնավորվի առավել մեղմ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը։ Վերաքննիչ դատարանն ուշագրավ է համարում նաև այն հանգամանքը, որը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանն իրեն մեղսագրված արարքները ենթադրաբար կատարել է խմբի կազմում։ Այս կապակցությամբ հարկ է փաստել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը Սիմոնովն ընդդեմ Լեհաստանի (Simonov v. Poland) գործով 2012 թվականի ապրիլի 17-ի վճռով արտահայտել է իրավական դիրքորոշում առ այն, որ ենթադրյալ հանցավոր գործունեության կազմակերպված բնույթից բխող ընդհանրական ռիսկի առկայությունը կարող է որպես հիմք ընդունելի լինել քննության նախնական փուլում անձին անազատության մեջ պահելու, ինչպես նաև որոշ դեպքերում՝ կալանավորման հետագա երկարացումների համար։ Ընդունելի է նաև, որ այնպիսի դեպքերում, երբ գործում ներգրավված են բազմաթիվ մեղադրյալներ ապացույցների հավաքման գործընթացը բավականին բարդ խնդիր է։ Ավելին՝ կազմակերպված հանցավոր խմբերի վերաբերյալ քննվող գործերով բնականաբար ավելի բարձր է ռիսկը, որ ազատության մեջ գտնվելու պայմաններում անձը կարող է ազդեցություն գործադրել վկաների կամ այլ համախոհների վրա կամ այլ կերպ խոչընդոտել քննությանը»։ Միաժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ կոնկրետ դեպքում, այլընտրանքային խափանման միջոցները պիտանի չեն հետապնդող նպատակին հասնելու համար և ի զորու չեն հակակշռելու Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկը՝ հնարավորություն տալով ապահովելու նրա անձնական ազատության իրավունքի և վերջինիս մասնակցությամբ գործի պատշաճ քննության հանրային շահի միջև արդարացի հավասարակշռությունը: Վերոգրյալի պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը, հատկապես հաշվի առնելով մեղադրյալին մեղսագրված արարքների բնույթը, հանրային վտանգավորության աստիճանը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, ենթադրյալ կատարման եղանակը, այն խմբի կազմում կատարելը, մեղադրյալի կողմից դեպքից հետո փախուստի դիմելը, նախկինում դատված լինելը, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում առանցքային նշանակություն ունեցող մյուս հանգամանքների հետազոտման անհրաժեշտությունը՝ վերահաստատում է, որ Սարգիս Սարոյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու՝ քրեական վարույթին խոչընդոտելու, նոր հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու հավանականությունը շարունակում է առկա լինել, իսկ նշված ոչ իրավաչափ վարքագիծը զսպելու անհրաժեշտ քրեադատավարական մեխանիզմը հանդիսանում է կալանք խափանման միջոցի շարունակական կիրառումը։ Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի հավանական գործողությունների, ինչպես նաև դրանք զսպող անհրաժեշտ միջոցների ընտրման վերաբերյալ բողոքում ներկայացված պնդումները փաստարկված չեն։ Անդրադառնալով Բողոքաբերի այն փաստարկին, որ «(…) Սարգիս Սարոյանը տառապում է շաքարային դիաբետ և Միջերկրածովյան ընտանեկան տենց /ՄԸՏ, այլ կերպ ասած՝ երևանյան կամ պարբերական հիվանդություն/ հիվանդություններով։ Նույն հիվանդությամբ է տառապում նաև Սարգիս Սարոյանի անչափահաս որդին, իսկ մյուս որդին ունի սրտի բնածին արատ։ ՄԸՏ հիվանդության դրսևորման ձևով պայմանավորված՝ Սարգսի Սարոյանի անչափահաս երեխան կարիք ունի մշտական հսկողության, ինչն առկա պայմաններում անհնար է, հաշվի առնելով, որ Սարգիս Սարոյանի կինն աշխատում է՝ ընտանիքի նյութական կարիքները հոգալու համար։ Հենց որդու կողքին մշտապես գտնվելու անհրաժեշտությունն էլ, պաշտպանության կողմի համոզմամբ, այն ազդեցիկ գործոնն է, որը կարող է ապահովել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը։ (…)», Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված փաստարկը ի զորու չէ հակակշռելու Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկը, այն այս փուլում չի գնահատվում որպես մեղադրյալի հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը նվազեցնող գործոն, բացի դա հանրային և մասնավոր շահի հավասարակշռման տեսանկյունից նշված փաստարկը ևս վիճահարույց է: Իսկ ինչ վերաբերում է հատուկ վերանայման բողոքից բխող մյուս փաստարկներին ու դատողություններին, ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխանները, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: Ընդ որում, այդ կապակցությամբ հարկ է նաև փաստել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ թեև «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետը դատարանին պարտավորեցնում է պատճառաբանել իր որոշումները, սակայն այն չի կարող մեկնաբանվել որպես կողմի ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկին դատարանի կողմից մանրամասն պատասխան տալու պահանջ: (Տե'ս, ի թիվս այլնի, Ռուիզ Տորեխան ընդդեմ Իսպանիայի (RUIZ TORIJA v. SPAIN) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի դեկտեմբերի 9-ի վճիռը, գանգատ թիվ 18390/91, կետ 29, Վան դե Հուրքն ընդդեմ Նիդեռլանդների (VAN DE HURK v. THE NETHERLANDS) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 1994 թվականի ապրիլի 19-ի վճիռը, գանգատ թիվ 16034/90, կետ 61): Արդյունքում՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ, կայացրել է հիմնավորված և պատճառաբանված դատական ակտ, ուստի մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանի հատուկ վերանայման բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը՝ թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 115-116-րդ, 299-րդ, 355-356-րդ, 359-րդ, 370-371-րդ, 392-393-րդ, 395-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի ԵԴ1/3378/01/24 որոշումը թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ԼՈւՍԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 20-02-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 21-03-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 146, 112, 51 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 21-03-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 146, 112, 51 |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 23859/25 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-03-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 26-03-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սուրեն Այդինյան մյուսները՝ Սարգիս Սարոյան , Արթուր Ղազարյան մյուսները՝ Սարգիս Վաչագանի Սարոյան, Արթուր Աշոտի Ղազարյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 11.03.2025թ. որոշումը և մեղադրյալ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալաքը՝ 3 ամիս ժամկետով՝ պահպանելով կիրառված սահմանափակումները : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
| Կայացվել է որոշում | Ընդունվել է վարույթ |
| Որոշման ամսաթիվը | |
| Որոշման բովանդակություն |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 31-03-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 2․1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 31-03-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-03-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 26-03-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Միքայելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սարգիս Սարոյան մյուսները՝ Սուրեն Այդինյան Արթուր Ղազարյան մյուսները՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյան , Արթուր Աշոտի Ղազարյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 11.03.2025թ. որոշումը և մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ 3 ամիս ժամկետով՝ պահպանելով կիրառված սահմանափակումները : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 01-04-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 2․1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 01-04-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վաչե |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 04-04-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 14-04-2025 |
|---|
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/3378/01/24 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ «14» ապրիլի 2025 թվական ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) նախագահությամբ՝ դատավոր Վ.Մարգարյանի, Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա․Միքայելյանի հատուկ վերանայման բողոքի հիման վրա գրավոր ընթացակարգով դատական վերանայման ենթարկելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (դատավոր՝ Ա․Կարապետյան) 2025 թվականի մարտի 11-ի «Խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին» թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով կայացված որոշումը. ՊԱՐԶԵՑ Հատուկ վերանայման վարույթի ընթացքը. 1․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան) քննվում է թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Սարոյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասովՙ Արթուր Աշոտի Ղազարյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և Սուրեն Արթուրի Այդինյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Առա¬ջին ատյա¬նի դատարա¬նի 2025 թվականի մարտի 11-ի «Խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին» որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխվել է, վերջինիս նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ համակցված կիրառվել է տնային կալանքը 3/երեք/ ամիս ժամկետով, բացակայելու արգելքը և գրավը՝ 3․000․000 ՀՀ դրամ գումարի չափով: Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ 2025 թվականի մարտի 26-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա․Միքայելյանի հատուկ վերանայման բողոքը, բողոքի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործի հավելվածը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի ապրիլի 01-ին, համակարգչային ծրագրի միջոցով մակագրվել դատավոր Վ.Մարգարյանին, դատավորի աշխատակազմին են փոխանցվել 2025 թվականի ապրիլի 02-ին: Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 04-ի որոշմամբ հատուկ վերանայման բողոքն ընդունվել է վարույթ, սահմանվել է բողոքի քննության գրավոր ընթացակարգ՝ դատական ակտի կայացման օր նշանակելով 2025 թվականի ապրիլի 14-ը։ Դատական վարույթի փաստական հանգամանքները և վերանայման վարույթի լուծման համար նշանակություն ունեցող փաստերը. 2. Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդված 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ. «նա դեռևս չպարզված մի խումբ անձանց հետ այլ անձանց կյանքի համար վտանգավոր եղանակով փորձել է ապօրինաբար կյանքից զրկել Արթուր Աշոտի Ղազարյանին, որը դրսևորել է ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած մարտական փամփուշտներով լիցքավորված հրազենի գործադրմամբ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերվելով, որպիսի գործողությունները արտահայտվել են հետևյալով. Այսպես. Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի՝ անչափահաս որդիների միջև ծագած վիճաբանության հարցերի պարզաբանման կապակցությամբ 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 00:14-ի սահմաններում, Սարգիս Սարոյանը, իր կողմնակիցների՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, <<Nissan Altima>> մակնիշի 37 ZM 872 հաշվառման համարանիշի և <<BMW 525 I>> մակնիշի, 68 XX 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով, Երևան քաղաքի Ֆուչիկի փողոցի և Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի հատման խաչմերուկում հանդիպել են Արթուր Ղազարյանին, ով եղել է դեռևս չպարզված անձի կողմից շահագործվող <<Mersedes-Benz 63 AMG>> մակնիշի, 01 FR 100 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և գործով չպարզված կողմնակիցների հետ, ովքեր եղել են <<Mersedes-Benz CLS 550>> մակնիշի, 37 UQ 288 հաշվառման համարանիշի և <<VAZ 21703-110-01>> մակնիշի, 50 GW 150 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով: Հանդիպելով նշված վայրում՝ Սարգիս Սարոյանը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ապօրինի կերպով ձեռք բերած և իր մոտ ապօրինի կրվող հրազենով, որը լիցքավորված է եղել նույն հրազենից կրակելու համար պիտանի ռազմամթերք հանդիսացող 5.45մմ տրամաչափի փամփուշտներով, գնացել է Արթուր Ղազարյանի ուղղությամբ և հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական, բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով, գործով չպարզված մի խումբ անձանց հետ զենքի գործադրմամբ, այլ՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց, հարակից բնակելի շենքերի բնակիչների և պատահական անցորդների կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, Արթուր Ղազարյանին սպանելու՝ ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է արձակել վերջինիս ուղղությամբ: Արթուր Ղազարյանը փորձել է Սարգիս Սարոյանի ձեռքից վերցնել հրազենը, որի ժամանակ նրանց են մոտեցել նաև Սարգիս Սարոյանի կողմնակիցներից Սուրեն Արթուրի Այդինյանը, ով ևս եղել է հրազենով զինված, և Արթուր Ղազարյանին սպանելու դիտավորությամբ գործով չպարզված անձինք, փոխլրացնելով միմյանց գործողությունները, ձեռքերով, ոտքերով, մահակներով, ինչպես նաև կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ են հասցրել գետնին ընկած Արթուր Ղազարյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Արթուր Ղազարյանի ու Սարգիս Սարոյանի կողմից հրազենը միմյանցից վերցնելու ընթացքում անկանոն արձակված կրակոցների պատճառով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի։ Արթուր Ղազարյանն ու Սարգիս Սարոյանը շարունակել են փոխադարձ հարվածներ հասցնել միմյանց, որից հետո նրանց են մոտեցել Արթուր Ղազարյանի գործով չպարզված կողմնակիցները և միասնական դիտավորությամբ, փոխլրացնելով միմյանց խուլիգանական գործողությունները՝ հարվածներ են հասցրել Սարգիս Սարոյանի մարմնի տարբեր հատվածներին: Այդ ընթացքում Երևան քաղաքի Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկից դեպի վիճաբանող անձանց ուղղությամբ քայլող, գործով չպարզված անձը <<Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին>> ՀՀ օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր մոտ ապօրինի կրվող ռազմամթերք հանդիսացող <<M 75>> տեսակի մարտական ձեռքի նռնակով զինված, վիճաբանող անձանց ուղղությամբ նետել է նռնակ, որի պայթյունի հետևանքով նշված վայրում գտնվող Գևորգ Ղազարյանին պատճառվել է կրծքավանդակի, մեջքի, վերին և ստորին վերջույթների, նստատեղի ձախ կեսի բազմաթիվ բեկորային վնասվածքների, ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի թափանցող բեկորային վնասվածքի, ձախ թոքի կույր վիրավորման և ձախակողմյան կրծքաօդաարյունահավաքի /հեմոպևմոպնևմոթորաքսի/ և ձախից զստոսկրի թևի գծային կոտրվածքի ձևերով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքներ: Նռնակի պայթեցման հետևանքով հավաքված անձինք դիմել են փախուստի, իսկ Սարգիս Սարոյանի և Արթուր Ղազարյանի միջև վիճաբանությունը շարունակվել է արդեն Ֆուչիկի 1 նրբանցքի հատվածում գտնվող ավտոլվացման կետի դիմաց, որտեղ ժամանել են պարեկային ոստիկանության աշխատակիցները և Սարգիս Սարոյանը դեպքին մասնակից անձանց հետ դիմել են փախուստի և իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն իրագործել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառելով ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածքի՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ <<կետային>> վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ»: 3. Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի վիճարկվող որոշմամբ՝ մասնավորապես նշվել է. «(…) Քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու և այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությունը, լսելով կողմերի կարծիքը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը. (…) Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ին հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով: (…) Վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին շարունակական կալանքի տակ պահելու համար անհրաժեշտ հիմնավոր կասկածի առկայության հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով այն առկա է: Անդրադառնալով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին հետայսու ևս շարունակական կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությանը և այդ համատեքստում վերագնահատելով Սարգիս Սարոյանի կողմից ազատության մեջ գտնվելու դեպքում նոր հանցանք կատարելու, փախուստի դիմելու և իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու հավանականությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ թեև դրանք չեն վերացել, սակայն այլևս չեն կարող գնահատվել նույնչափ բարձր, որպիսին գնահատվել է նախկինում։ Դատարանի հիշյալ եզրահանգումը պայմանավորված է այն իրողությամբ, որ խափանման միջոց կիրառելու հիմքերը, բնույթով ոչ թե ստատիկ, այլ դինամիկ կատեգորիաներ են, այսինքն` ժամանակի հոսքին և քննության որակական տեղաշարժին զուգահեռ նվազում են, իսկ հակառակ մեկնաբանությունը կնշանակի, որ քննության ամբողջ ընթացքում այդ հիմքերը չեն կարող փոփոխվել, հետևաբար չի կարող նաև քննարկման առարկա դարձվել մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու հարցը։ Մինչդեռ, սույն դեպքում տեղի է ունեցել գործի քննության փուլի փոփոխություն՝ գործով անցկացվում են հիմնական դատալսումներ և որոշ ապացույցներ արդեն հետազոտվել են։ Իհարկե արդարացիորեն պետք է նշել, որ ապացույցների գերակշիռ մասն առայժմ հետազոտված չէ, ավելին՝ գործով անցնող անձինք դեռևս չեն հարցաքննվել։ Այնուամենայնիվ, գործով անցնող անձանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը՝ Դատարանն այնչափ բարձր չի համարում, որպեսզի գա եզրահանգման, թե այդ հավանականությունը հնարավոր կլինի զսպել միմիայն Սարգիս Սարոյանին կալանքի տակ պահելով։ Բանը նրանումն է, որ մեղադրյալի կողմից գործով անցնող անձանց վրա ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հավանականությունը կարող էր առավելապես բարձր լինել քննության սկզբնական փուլերում։ Մինչդեռ, տևական ժամանակ ընթացած քննության ընթացքում չի արձանագրվել Սարգիս Սարոյանի կողմից գործով անցնող անձանց նկատմամբ ապօրինի ազդեցություն գործադրելու որևէ դեպք։ Մյուս կողմից գործում առկա են գրավոր ապացույցներ, որոնք այժմ Դատարանի տրամադրության տակ են, որոնք փչացնելու, վնասելու կամ այլ կերպ կորստյան մատնելու առումով մեղադրյալը որևէ ազդեցություն ունենալ չի կարող: Հետևաբար, վերևում արված վերլուծությունը թույլ է տալիս արձանագրելու, որ Սարգիս Սարոյանին կալանքի տակ պահելու հիմքերը նախկինի համեմատ նվազել են։ Նշվածը բխում է նաև Եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորո-շումներից, մասնավորապես, ըստ Եվրոպական դատարանի՝ իշխանությունները կարող են անհրաժեշտ համարել կասկածյալին գոնե քննության սկզբում բանտում պահելը՝ նպատակ ունենալով կանխել նրա կողմից գործի շրջանակում շփոթություն առաջացնելը, հատկապես բարդ գործի պարագայում, որով անհրաժեշտ են բազմաբնույթ ուսումնասիրություններ: Երկարատև ժամանակահատվածում, սակայն, քննության պահանջներն այլևս բավարար չեն, անգամ՝ բարդ գործի պարագայում, այդպիսի կալանավորումը հիմնավորելու համար. իրադարձությունների սովորական ընթացքի դեպքում ենթադրյալ վտանգները ժամանակ անցնելուն և տարբեր գործողություններ կատարելուն, ցուցմունքներ վերցնելուն և ստուգումներ իրականացնելուն զուգահեռ նվազում են (տե՛ս Clooth-ն ընդդեմ Բելգիայի գործով վճիռը, պարբ. 43): Այսինքն՝ ժամանակի հոսքը և քննության որակական տեղաշարժը թույլ է տալիս ասելու, որ անկախ վերագրվող արարքի ծանրության աստիճանից՝ խափանման միջոցի ցանկացած հիմք կարող է նվազել, ինչը տեղի է ունեցել նաև սույն դեպքում։ Ըստ այդմ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Սարգիս Սարոյանի կողմից քննության հաջորդող ժամանակահատվածում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու ռիսկերը հնարավոր կլինի զսպել Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցություն՝ սույն դեպքում տնային կալանք, բացակայելու արգելք և գրավ կիրառելով: Ինչ վերաբերում է պաշտպանական կողմի մտահոգություններին առ այն, որ մեղադրյալները կալանքի տակ գտնվելու պայմաններում չեն ներկայացվել նշանակված բազմաթիվ նիստերի, ապա թեև այդ հանգամանքը, առանձին վերցրած, չի կարող կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու հիմք հանդիսանալ, սակայն այնքանով, որքանով նիստերի չկայացմամբ խախտվում է մեղադրյալի՝ ողջամիտ ժամկետում գործը քննելու իրավունքը, կարող է էական նշանակություն ունենալ խափանման միջոցը փոփոխելու հարցի քննարկման ժամանակ։ Այնինչ, սույն դեպքում 2024 թվականի դեկտեմբերի 3-ին, 2025 թվականի հունվարի 7-ին, փետրվարի 4-ին, փետրվարի 21-ին և փետրվարի 27-ին նշանակված դատական նիստերին արգելանքի տակ գտնվող մեղադրյալներն ուղեկցումն ապահովող ոստիկանների ծանրաբեռնվածության կամ հաստիքները համալրված չլինելու պատճառով չեն ներկայացվել դատական նիստերին։ Այլ կերպ, ի թիվս վերևում արված վերլուծության՝ Դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոխելիս հաշվի է առնում նաև վերոգրյալը։ Վերը նշված հիմնավորումներով Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը պետք է փոփոխել և վերջինիս նկատմամբ համակցությամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ պետք է կիրառել տնային կալանքը՝ երեք ամիս ժամանակով, բացակայելու արգելքը և գրավը՝ գրավ 3․000․000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ համակցությամբ կիրառված վերը հիշատակված խափանման միջոցներն ի զորու են ապահովելու մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը: Ավելին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ համակցված խափանման միջոցների պարագայում սահմանափակումների կիրառմամբ հնարավոր է չեզոքացնել Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը, ուստի որպես սահմանափակումներ՝ Դատարանը Սարգիս Սարոյանին պետք է արգելի ունենալ հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, շփում ունենալ իր ընտանիքի անդամ չհանդիսացող անձանց հետ և իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: Ընտանիքի անդամների՝ կնոջ և երեխաների հետ շփումը չպետք է արգելվի:»: Վերանայման բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. 4. Հատուկ վերանայման բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոհիշյալ փաստարկներով. Բողոքում Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա․Մելքոնյանը, մեջբերելով գործի դատավարական նախապատմությունը, Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները, մասնավորապես, նշել է. <<(…) Գտնում եմ, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի ԵԴ1/3378/01/24 որոշմամբ` Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ համակցված խափանման միջոց՝ 3 ամիս տնային կալանք, 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամ գրավ և բացակայելու արգելք կիրառելը դատաքննության սկզբնական այս փուլում իրավաչափ համարվել չի կարող, այն օբյեկտիվորեն համոզիչ չէ, չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համապատասխան հոդվածների բնույթից ու բովանդակությունից, դրանով թույլ են տրվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, ուստի նշված որոշումն ենթակա է մասնակի բեկանման հետևյալ պատճառաբանությամբ. (...) Այսպես. Վիճարկվող դատական ակտով Դատարանն ըստ էության չի պատճառաբանել, թե 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը 3 ամսով երկարաձգելուց հետո, 2025 թվականի մարտի 11-ին ինչ ծանրակշիռ հանգամանքներ են ի հայտ եկել, որ կալանք խափանման միջոցը փոփոխվել է տնային կալանք, գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցներով: Դեռ ավելին, Դատարանն իր որոշմամբ հստակ արձանագրել է, որ այն ռիսկերը, որն արձանագրվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ մնում են անփոփոխ՝ դեռևս չեն հետազոտվել քրեական գործում առկա ապացույցները, չի հարցաքննվել որևէ անձ: Նման պայմաններում, ստացվում է, որ վերը նշված որոշումից հետո չեն փոփոխվել կամ զսպվել այն ռիսկները, որոնց հաշվառմամբ, Դատարանը կիրառել էր կալանք խափանման միջոցը, սակայն, այնումենայնիվ, Դատարանը 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ փոփոխում է ընտրված խափանման միջոցը: Ընդ որում ուշագրավ է, որ շուրջ 4 ամիս հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալին մեղսագրվում է ի թիվս այլնի՝ խմբի կազմում առանձնապես ծանր հանցանքի կատարում, որի կապակցությամբ հարկ է ընդգծել, որ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն այս հարցի առնչությամբ արձանագրել է, որ «Կազմակերպված հանցավոր գործունեությանը կամ հանցախմբերին առնչվող գործերով կալանավորված անձին ազատ արձակելու դեպքում նրա կողմից գործով վկաների կամ գործով անցնող այլ կասկածյալների վրա ճնշում գործադրելու կամ վարույթն այլ կերպ խոչընդոտելու ռիսկը հաճախ հատկապես բարձր է» (Štvrtecký v. Slovakia, para. 61; Podeschi v. San Marino, para 149)։ Նման պայմաններում խիստ բարձր է հավանականությունն առ այն, որ կալանքից բացի, որևէ այլ խափանման միջոցի կիրառման պարագայում, մեղադրյալը ամեն կերպ կձգտի դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ՝ իր համար նախընտրելի իրադրություն ձևավորելու նպատակով, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ գործը արդեն իսկ քննվում է դատարանում և դատապարտվելու հավանականությունը խիստ բարձր է, հետևաբար մեղադրյալը հնարավոր է, որ դիմի փախուստի՝ նկատի ունենալով այն, որ նախաքննության ընթացքում դեպքից անմիջապես հետո՝ շուրջ 4 ամիս գտնվել է հետախուզման մեջ: Միաժամանակ, անհասկանալի են Դատարանի դատողություններն առ այն, որ համաձայնություն է հայտնել պաշտպանական կողմի այն մտահոգությանը, որ պետությունը չի կատարում իր՝ կալանավորված մեղադրյալներին դատական նիստերին ներկայացնելու պոզիտիվ պարտականությունը, ուստի այն ևս հաշվի է առնվել խափանման միջոցը փոփոխելիս: Նախ, մարտի 11-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ բոլոր կալանավորները ներկայացվել են դատարան, և այդ պայմաններում է դատարանը կայացրել բողոքարկվող որոշումը, բացի այդ էլ քննարկվող հարցը խափանման միջոցի կիրառման կամ չկիրառման հիմք լինել չի կարող, այդպիսի կարգավորում քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված չէ: Փաստորեն ստացվում է, որ դատարանի պատճառաբանությունը, միայն 3 ամսվա ժամանակային փոփոխությունն է, քանի որ ինչպես 2024 թվականի դեկտեմբերի 24-ին կայացված որոշմամբ, այնպես էլ 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ արձանագրվել է խափանման միջոցի կիրառման ինչպես պայմանի, այնպես էլ հիմքերի առկայությունը: Այսպիսով, Դատարանի կայացրած դատական ակտը հիմնավոր չէ, քանզի այն իր բնույթին և առաջացնող հետևանքներին համապատասխան չափով օբյեկտիվորեն համոզիչ չէ, չի կիրառվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված նորմը՝ առերևույթ թույլ տալով դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք հանգեցրել են անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության ու վարույթի հանրայնության սկզբունքների խախտման՝ հաշվի առնելով, որ չի ապահովվել հանրային և մասնավոր շահերի հավասարակշռված պաշտպանությունը, բացի այդ էլ պետք է փաստել, որ համակցված ընտրված այլընտրանքային խափանման միջոցները՝ տնային կալանքը, 3.000.000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը և բացակայելու արգելքը սույն դեպքում ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ և օրինական վարքագիծը:>>: Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործով 2025 թվականի մարտի 11-ին կայացրած որոշումը և բեկանված մասով կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ՝ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառելով կալանքը` 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ պահպանելով կիրառված սահմանափակումները։ Վերաքննիչ դատարանում վարույթի մասնակիցների բացատրությունները, դրանք հիմնավորող նյութերը, միջնորդությունները, բողոքի պատասխանները. 5. Մեղադրյալ Ս.Սարոյանի պաշտպան Գ. Սաղոյանը վերաքննիչ դատարան է ներկայացերել բողոքի պատասխան, որում մեջբերելով գործի դատավարական նախապատմությունը, Առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանությունները, նշել է, որ դատախազի բողոքը անհիմն է և ենթակա է մերժման: Պաշտպանը մասնավորապես նշել է, որ 5 դատական նիստեր չեն կայացել մեղադրյալին դատարան չներկայացնելու հիմքով, իսկ դատարանը նախականխել է մեղադրյալի իրավունքների հնարավոր խախտումը, բացի այդ պաշտպանը նշել է, որ սկսվել են հիմնական դատալսումները, հետազոտվել են մի շարք գրավոր ապացույցներ, Առաջին ատանի դատարանը պատշաճ գնահատականի է արժանացրել մեղադրյալի ընտանեկան դրությունն ու առողջական վիճակը: Պաշտպանը խնդրել է դատախազի բողոքը մերժել: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. 6. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում»: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Հատուկ վերանայման կարգով դատական ակտ կայացնելիս վերադաս դատարանը հիմնվում է միայն ստորադաս դատարանում հետազոտված ապացույցների կամ նյութերի և վարույթի մասնակիցների արած պնդումների վրա»: Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 4-րդ կետում շարադրված հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերն ու դրա հիմքում դրված փաստերը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում պետք է պատասխանել այն հարցին, թե հիմնավո՞ր է արդյոք մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքը փոխելու և որպես խափանման միջոց տնային կալանք, գրավ և բացակայելու արգելք ընտրելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը: Այսպես. 7. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով՝ 1) անձին իրավասու դատարանը դատապարտել է հանցանք կատարելու համար. 2) դատարանի իրավաչափ կարգադրությանը չենթարկվելու համար. 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով. 5) անչափահասին դաստիարակչական հսկողության հանձնելու կամ իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով. 6) հանրության համար վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների տարածումը, ինչպես նաև հոգեկան խանգարում ունեցող, հարբեցող կամ թմրամոլ անձանցից բխող վտանգը կանխելու նպատակով. 7) անձի անօրինական մուտքը Հայաստանի Հանրապետություն կանխելու կամ անձին արտաքսելու կամ այլ պետության հանձնելու նպատակով»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. ա) անձին օրինական կերպով կալանքի տակ պահելը իրավասու դատարանի կողմից նրա դատապարտվելուց հետո, բ) անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար, դ) անչափահասին կալանքի վերցնելը օրինական կարգադրության հիման վրա՝ դաստիարակչական հսկողության համար, կամ նրա օրինական կալանավորումը՝ նրան իրավասու իրավական մարմնին ներկայացնելու նպատակով, ե) անձանց օրինական կալանքի վերցնելը՝ վարակիչ հիվանդությունների տարածումը կանխելու նպատակով, ինչպես նաև հոգեկան հիվանդներին, գինեմոլներին կամ թմրամոլներին կամ թափառաշրջիկներին օրինական կալանքի վերցնելը, զ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ նրա անօրինական մուտքը երկիր կանխելու նպատակով, կամ այն անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը, որի դեմ միջոցներ են ձեռնարկվում՝ նրան արտաքսելու կամ հանձնելու նպատակով»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի համաձայն. <<1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2․ Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով: Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը: (...) 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ՝ այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով (…)>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն․<<Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են՝ 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝ «2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ (…) 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում՝ ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված, եթե հնարավոր է ապահովել դրանց պայմանների միաժամանակյա պահպանումը: 2. Սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված խափանման միջոցները կարող է կիրառել միայն դատարանը: Դատական վարույթում դատարանն իրավասու է կիրառելու նաև սույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-8-րդ կետերով նախատեսված այլընտրանքային խափանման միջոցները:(…)>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի համաձայն՝ << 1. Տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց. 2) շփում ունենալ որոշակի անձանց հետ կամ իր բնակության վայրում հյուրընկալել այլ անձանց: 3. Տնային կալանք կիրառելու մասին դատարանի որոշման մեջ նշվում են այն կոնկրետ սահմանափակումները, որոնք տարածվում են մեղադրյալի վրա, ինչպես նաև իրավասու այն մարմինը, որին հանձնարարվում է այդ սահմանափակումների պահպանման նկատմամբ վերահսկողությունը: Հեռախոսային խոսակցություններ ունենալու արգելքը չի տարածվում շտապ բժշկական օգնություն, իրավապահ մարմիններ կամ արտակարգ իրավիճակներում փրկարար ծառայություն կանչելու, ինչպես նաև վերահսկողություն իրականացնող մարմնի հետ կապ հաստատելու դեպքերի վրա։ Այդ մասին մեղադրյալն անհապաղ տեղեկացնում է վերահսկողություն իրականացնող մարմնին։ (…) 5. Տնային կալանքի կիրառման կարգի, ժամկետների և բողոքարկման վրա տարածվում են կալանքի համար սույն օրենսգրքով սահմանված դրույթները: 6. Տնային կալանքի մեկ օրը հավասար է կալանքի մեկ օրվան:>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վարչական հսկողությունը մեղադրյալի տեղաշարժման և գործողությունների ազատության սահմանափակումն է, որի պայմաններում նա պարտավոր է ոչ հաճախ, քան շաբաթը երեք անգամ գրանցվել դատարանի որոշման մեջ նշված վայրի իրավասու մարմնում: 2. Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել նաև` 1) առանց վարույթն իրականացնող մարմնի թույլտվության փոխել մշտական կամ ժամանակավոր բնակության վայրը՝ համայնքը, իսկ Երևան քաղաքում՝ վարչական շրջանը. 2) այցելել որոշման մեջ նշված որոշակի վայրեր. 3) հաղորդակցվել որոշակի անձանց հետ. 4) օրվա որոշակի ժամերի լքել իր բնակության տարածքը, սակայն ոչ ավելի, քան 12 ժամը: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արգելքները սահմանելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի առողջական վիճակը, ինչպես նաև աշխատանքի և ուսման պայմանները: 4. Մեղադրյալի նկատմամբ վարչական հսկողություն կիրառելու մասին որոշման պատճենը կատարման նպատակով ուղարկվում է դատարանի կողմից սահմանված իրավասու մարմնին: 5. Իրավասու մարմինն անհապաղ գրանցում է մեղադրյալին և նրան հսկողության ընդունելու մասին տեղյակ պահում վարույթն իրականացնող մարմնին: 6. Մեղադրյալի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունը դատարանի որոշմամբ իրականացվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված հատուկ էլեկտրոնային միջոցներով: Մեղադրյալը պարտավոր է իր վրա մշտապես կրել նշված էլեկտրոնային հսկողության միջոցները, չվնասել դրանք, ինչպես նաև արձագանքել իրավասու մարմնի հսկողության ազդանշաններին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125-րդ հոդվածի համաձայն՝ << 1. Գրավը իրավասու մարմնի որոշմամբ սահմանված դրամական գումար է, որը Հայաստանի Հանրապետության դրամի, շարժական գույքի, արժեթղթերի կամ այլ արժեքների ձևով պահատվության է փոխանցվում համապատասխան որոշմամբ նշված բանկի կամ այլ վարկային կազմակերպության դեպոզիտ մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովելու նպատակով: Որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույք, եթե գրավ կիրառելու մասին որոշմամբ հատուկ նշվել է դրա հնարավորության մասին: (…)>>։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Եթե բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի` օգտագործելով անձը հաստատող փաստաթուղթ, ապա իրավասու մարմինը կարող է որոշում կայացնել նրա` Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին: 2. Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելն արգելելու մասին որոշումն անհապաղ ուղարկվում է սահմանային վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմին:>>: Վերոգրյալից բխում է, որ խափանման միջոցների ողջ համակարգն ուղղված է վարույթն իրականացնող և դատական երաշխիքներ տրամադրող մարմիններին այնպիսի այլընտրանքներ տրամադրելուն, որոնք հնարավորություն կտան մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծն ապահովել նրա իրավունքների հնարավոր նվազ սահմանափակմամբ: Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելիս պետք է առաջնորդվի նվազագույնի սկզբունքով, այն է՝ չընտրի ավելի խիստ խափանման միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել մեղադրյալի օրինական վարքագիծը: Այլընտրանքային խափանման միջոցները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցված։ Այսինքն, խափանման միջոցի իրավաչափության պայմանների և նպատակների առկայության դեպքում անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարացվել, եթե անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով, այդ թվում այլընտրանքային մյուս խափանման միջոցների կիրառմամբ։ <<Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի, ինչպես նաև դրանց հիման վրա ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից նախկինում արտահայտված և վերը նշված իրավակարգավորումների շրջանակներում համընկնող իրավական դիրքորոշումների համադրմամբ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը․ -Մեղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման կամ այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ միջոցների հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: (Նույնանման իրավական դիրքորոշում բազմիցս իր նախադեպային նշանակության վճիռներում հայտնել է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը ի թիվս այլնի, տե՛ս Mamedova v. Russia, 2006 թվականի հունիսի 1-ի վճիռը, գանգատ թիվ 7064/05, կետ 74, Panchenko v. Russia 2005 թվականի փետրվարի 8-ի վճիռը, գանգատ թիվ 45100/98, կետ 102, Ilijkov v. Bulgaria, 2001 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33977/96, կետ 81): - Խափանման միջոցները մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում է քրեական վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը (այն գործողությունները, որոնք ուղղված են քննությունից և դատից թաքնվելուն, գործով ճշմարտության բացահայտմանը խոչընդոտելուն, ինչպես նաև հանցավոր գործունեությունը շարունակելուն) կանխելու նպատակով: Այսինքն, խափանման միջոցների կիրառումը նպատակ է հետապնդում քրեական գործով վարույթի ընթացքում կանխել անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը: - կալանքը որպես խափանման միջոց կարող է կիրառվել եթե առկա են խափանման միջոց կիրառելու պայմանները և նպատակները և այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառմամբ հնարավոր չէ ապահովել խափանման միջոցի նպատակների իրացումը։ - Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու, ժամկետը երկարացնելու կամ վերացնելու մասին որոշումների կայացումը և վերջիններիս` հատուկ վերանայման կարգով վերանայումը իրականացվում են տարբեր դատավարական գործառույթների շրջանակներում։ Անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու, ժամկետը երկարացնելու կամ վերացնելու մասին ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշումը կայացվում է գործի ըստ էության քննության շրջանակներում, իսկ վերաքննիչ դատարանի կողմից նշված ակտերի վերանայումը՝ ստորադաս դատարանի որոշումների ստուգման և վերանայման վերադաս դատական ատյանի գործառույթի շրջանակներում: Տվյալ դեպքում, մրցակցող արժեքների՝ մի կողմից արդարադատության իրականացման դատարանի լիազորության, իսկ մյուս կողմից անձի ազատության իրավունքի և դրան հակակշռող հանրային շահի համարժեք ապահովման անհրաժեշտությունից ելնելով՝ քննարկվող որոշումների հատուկ վերանայման սահմանները ողջամտորեն պետք է նեղ լինեն մինչդատական վարույթի դատական երաշխիքների շրջանակներում կալանքի կապակցությամբ կայացվող որոշումների վերանայման սահմաններից: Մասնավորապես` քննարկվող որոշումների վերանայման շրջանակներում չեն կարող քննարկվել այնպիսի հարցեր, որոնք այս կամ այն չափով առնչվում են գործի ըստ էության լուծմանը: Այդպիսիք են, օրինակ, հիմնավոր կասկածի առկայության, արարքի որակման, որոշման հիմքում դրված ապացույցների թույլատրելիության հետ կապված հարցերը և այլն: Վերաքննիչ դատարանն անհրաժեշտ է համարում ընդգծել, որ քննարկվող որոշումների վերաքննիչ վերանայման սահմանների լայն մեկնաբանումը կհանգեցնի կոնկրետ գործով արդարադատություն իրականացնող առաջին ատյանի դատարանի գործունեությանն անհարկի միջամտության և կվտանգի դատավորի ներքին անկախությունը: 8. Անդրադառնալով սույն գործով մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի կիրառման իրավաչափությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը փոփոխելու մասին որոշում կայացնելով, գտել է, որ կալանավորման իրավաչափության հիմքերը՝ մասնավորապես գործի քննությանը խոչընդոտելու, այդ թվում ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու, փախուստի դիմելու, ինչպես նաև նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը թեև չեն վերացել, սակայն այլևս չեն կարող գնահատվել նույնչափ բարձր, որպիսին գնահատվել է նախկինում։ Վերաքննիչ դատարանը՝ հաշվի առնելով դատախազի կողմից ներկայացված հատուկ վերանայման բողոքում մատնանշված հիմքերն ու պնդումները, գտնում է, որ դեռևս շարունակում է առկա լինել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով դրված պարտականությունները չկատարելու եղանակով գործի քննությանը խոչընդոտելու, հանցանք կատարելու և փախուստի դիմելու հավանականությունը, որոնց չեզոքացումը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կալանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ դատավարության տվյալ փուլում հնարավոր չէ։ Այլ կերպ ասած՝ սույն գործի փաստական հանգամանքների համատեքստում, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անտեսվել և պատշաճ գնահատականի չի արժանացվել այն հանգամանքը, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվում է մարդու, հասարակական կարգի և բարոյականության, զենքի, հրազենի կամ այլ հանրավտանգ նյութերի և առարկաների օրինական շրջանառության դեմ ուղղված միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցանքների կատարում, քրեական գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, քրեական գործով անցնող դատավարության մասնակիցները դեռևս չեն հարցաքննվել: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ կարգով չի գնահատել նաև մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես որ վերջինս, դեպքի վայրից դիմելով փախուստի, շուրջ չորս ամիս թաքնվել է քննությունից և հայտնաբերվել է միայն օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ ընտրելիս Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ չի գնահատել վերոգրյալ հանգամանքները և հանգել է սխալ հետևության այլընտրանքային խափանման միջոցների իրավաչափության վերաբերյալ, այլ կերպ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատավարության տվյալ փուլում մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ այդ թվում նաև տնային կալանքի կիրառումը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն: Վերաքննիչ դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը դատավարության տվյալ փուլում բացառապես կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ ապահովելու մասին հետևության հանգելիս հաշվի է առնում՝ - մեղադրյալ Ս․Սարոյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Ս․Սարոյանին ի թիվս այլնի մեղսագրվում է անձին ապօրինաբար կյանքից զրկելու փորձ, - կատարման եղանակը, մասնավորապես այն, որ ըստ մեղադրանքի՝ Ս․Սարոյանը գործել է խմբի կազմում, ենթադրյալ հանցանքը կատարվել է շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, -մեղադրյալ Ս.Սարոյանին մեղսագրվող արարքների ծանրության աստիճանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված արարքը դասվում է առանձնապես ծանր հանցանքների շարքին, որի համար պատիժ է նախատեսված բացառապես ազատազրկման ձևով՝ տասնչորսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկում, - հետևանքները, մասնավորապես ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Ղազարյանին պատճառվել է ձախ սրունքի միջանցիկ հրազենային վնասվածք՝ սրունքի զույգ ոսկրերի բեկորավոր՝ կոտրվածքի, ձախ սրունքի շրջանի վ/3-ի և մ/3-ի ներսային և հետին մակերեսների տարածուն պատառոտված վերքի, սրունքի վ/3-ի և մ/3-ի դրսային և միջային մակերեսների ածխացած եզրերով՝ «կետային» վերքերի, սրունքի հետին խմբի երկփորանի՝ ձկամկանի, հետին՝ ոլոքային մկանի, մատների երկար ծալիչ մկանի, բութ մատի երկար ծալիչ մկանների ջնջխածների և հետին՝ ոլոքային երակի անատոմիական ամբողջականության լրիվ ընդհատման ձևով ծանր մարմնական վնասվածքներ, - դատավարության փուլը, մասնավորապես որ դեռևս չեն հարցաքննվել տուժողները և վկաները: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանը խափանման միջոցի տեսակի փոփոխությունը պայմանավորել է նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ուղեկցող գումարտակի կողմից մեղադրյալների պատշաճ ուղեկցումը չկատարելու և նրանց պատշաճ կերպով դատական նիստերին չներկայացնելու հանգամանքով, սակայն Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ այն հիմնավոր չէ, և մեղադրյալին դատական նիստերի չներկայացնելու հանգամանքն ինքնին բավարար չէ կիրառված խափանման միջոցը փոփոխելու համար։ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ արգելանքի տակ գտնվող անձին դատական նիստերին չներկայացնելու պետության պոզիտիվ պարտականության չկատարումը կարող է կալանքի կիրառման հիմքերի գնահատման հետ միաժամանակ գնահատման առարկա հանդիսանալ բացառապես գործի քննության ողջամիտ ժամկետների պահպանման, անձի տևական, շարունակական կալանքի տակ այդ պատճառով պահելը բացառելու համատեքստում, հաշվի առնելով նաև, որ երկարատև ժամանակ անցնելն ինքնին որոշակիորեն հանգեցնում է նաև առկա հիմքերի չեզոքացման, մինչդեռ քննարկվող դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործով վարույթը ստանձնել է վիճարկվող որոշումը կայացնելուց մոտ 5 ամիս առաջ՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին: Անդրադառնալով մեղադրյալի ընտանեկան դրությանը և առողջական վիճակին, այդ թվում նաև վերջինիս երեխաների առողջական խնդիրներ ունենալուն, ապա հարկ է նշել, որ մեղադրյալին և նրա ընտանիքի անդամներին վերաբերվող տվյալներն, ինչպես ինքնին, այնպես էլ սույն որոշմամբ նշված մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ, տվյալ փուլում, բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ դրանք ի զորու են հակակշռելու Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկը, դրանք այս փուլում չի գնահատվում որպես մեղադրյալի հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը նվազեցնող գործոն: Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումը թույլատրելի ճանաչելով և նրա նկատմամբ կիրառելով տնային կալանք, գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցներ՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ, գործով ըստ էության հանգել է ոչ իրավաչափ եզրահանգման: Ուստի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում դատախազի բողոքը պետք է բավարարել՝ այն է Առաջին ատյանի որոշումը պետք է բեկանել և մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամանակով՝ կալանքի կրման ժամկետում հաշվակցելով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ և 393-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա․Միքայելյանի հատուկ վերանայման բողոքը բավարարել: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի թիվ ԵԴ1/3378/01/24 որոշումը բեկանել: Մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի՝ /ծնվ. 12.04.1982թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, ունի 2 անչափահաս երեխա, զբաղվում է առևտրով, նախկինում դատված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 1-ին շենքի 17-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով /, կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով: Կալանքի կրման ժամկետում հաշվակցել մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը։ Կիրառված մյուս այլընտրանքային խափանման միջոցները՝ գրավը և բացակայելու արգելքը վերացնել, իսկ կիրառված գրավի գումարը` 3․000․000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամը, վերադարձնել այն մուծած անձին: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման օրը և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո 15-օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-04-2025 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Վաչե |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 08-05-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից. 1-ին հատոր՝ 116 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 127 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 69 թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 08-05-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից. 1-ին հատոր՝ 116 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 127 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 69 թերթ: |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 38363/25 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 06-06-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 06-06-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գոռ |
| Ազգանուն | Սաղոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սարգիս Սարոյան մյուսները՝ Սուրեն Այդինյան , Արթուր Ղազարյան մյուսները՝ Սուրեն Արթուրի Այդինյան , Արթուր Աշոտի Ղազարյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Ավան/ 22.05.2025թ. որոշումը և մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանավորում խափանման միջոցը փոփոխել , համակցված կիրառել տնային կալանք, 3.000.000 ՀՀ դրամ գրավ և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 17-06-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 2․1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Միջանկյալ դատական ակտի դեմ
| Միջանկյալ դատական ակտեր | Կալանքը որպես խափանման միջոց ընտրելու, փոփոխելու կամ վերացնելու մասին որոշում |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-06-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ռշտունի |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 18-06-2025 |
|---|
Գրավոր ընթացակարգ
| Ամսաթիվ | 24-06-2025 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/3378/01/24 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ <<24>> հունիսի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Վազգեն Ռշտունի (այսուհետ նաև Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի (ծնված՝ 1982 թվականի ապրիլի 12-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն ունեցող, հաշվառված է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 1-ին շենքի 17-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշման դեմ պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 18-ը, իսկ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանի՝ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է։ 2025 թվականի հունիսի 6-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը, իսկ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2025 թվականի հունիսի 17-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել են 2025 թվականի հունիսի 18-ին): Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպան Գոռ Սաղոյանը բողոքում նշել է, որ դատարանն իր որոշումը պայմանավորել է Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումներով։ Նախ անհրաժեշտ է արձանագրել, որ Վերաքննիչ դատարանը խափանման միջոցի հիմքերը գնահատել է դատարանի բողոքարկվող որոշման կայացման օրվա՝ 2025 թվականի մարտի 11-ի դրությամբ։ Իսկ տվյալ բողոքով վիճարկվող որոշումը դատարանը կայացրել է 2025 թվականի մայիսի 22-ին, հետևաբար այս դեպքում անհրաժեշտ էր գնահատել այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել 2025 թվականի մարտի 11-ից հետո։ Դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմանը նախորդած ժամանակահատվածում Սարգիս Սարոյանը մշտապես գտնվել է կալանքի տակ, մինչդեռ 2025 թվականի մայիսի 22-ին նախորդած ժամանակահատվածում Սարգիս Սարոյանը շուրջ մեկ ու կես ամիս գտնվել է տնային կալանքի պայմաններում։ Ընդ որում, 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև ապրիլի 30-ը, այսինքն՝ Վերաքննիչ դատարանի որոշման հրապարակումից մինչև փաստացի կալանքի վերցվելը, Սարգիս Սարոյանը տեղյակ է եղել կրկին կալանավորվելու մասին, սակայն, ոչ իրավաչափ վարքագիծ չի դրսևորել, թաքնվելու փորձ չի կատարել, չի փորձել հանդիպել դատավարության մասնակիցներին։ Այսինքն, ի տարբերություն 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշման, 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշման կայացման պահին դատարանն ունեցել է Սարգիս Սարոյանի կողմից այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման պայմաններում պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու փաստ։ Հաջորդ փոփոխությունը, որը տեղի է ունեցել հիշյալ երկու որոշումների միջակայքում, ապացույցների հետազոտման գործընթացում տեղի ունեցած փոփոխությունն է՝ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի մասնակցությամբ տեսագրության հետազոտումը։ Մասնավորապես, 2025 թվականի մայիսի 13-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում հետազոտվել է մեղադրանքի կողմի ապացույցներից այն տեսագրությունը, որում, ըստ մեղադրողի, գետնին նստած անձը հանդիսանում է մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը։ Տեսագրության հետազոտումից հետո պատասխանելով դատարանի հարցին, Սարգիս Սարոյանը պատասխանել է, որ տեսագրությունում երևացող գետնին նստած տղամարդը հանդիսանում է ինքը։ Այդ տեսագրության հետազոտումը և դրա վերաբերյալ Սարգիս Սարոյանի հայտարարությունն էական են, քանի որ մեղադրանքի կողմի ներկայացրած ապացույցներում նշված տեսագրությունը միակն է, որտեղ պատկերված է Սարգիս Սարոյանը։ Բացի այդ, մեղադրանքի կողմի դատակոչած վկաներից միայն երկու հոգի են վկայում Սարգիս Սարոյանի մասին՝ ոստիկանության ծառայողը, և Սարգիս Սարոյանի մորեղբայրը՝ Արմեն Զաքարյանը։ Վերջինները ցուցմունք են տվել այն մասին, որ ճանաչում են վերը նշված տեսագրությունում երևացող տղամարդուն, վերջինը հանդիսանում է Սարգիս Սարոյանը, այսինքն՝ հայտնել են այն, ինչ 2025 թվականի մայիսի 13-ի դատական նիստի ընթացքում հայտնել է Սարգիս Սարոյանը։ Դա նշանակում է, որ առկա չէ որևէ հակասություն Սարգիս Սարոյանի և Արմեն Զաքարյանի ու Կարեն Մուխայելյանի հայտնած տեղեկություններում։ Կարևոր է նաև այն հանգամանքը, որ Սարգիս Սարոյանը թե Կարեն Մուխայելյանի, թե Արմեն Զաքարյանի ցուցմունքների բովանդակության մասին տեղյակ է եղել դեռևս 2024 թվականի հուլիս ամսից, երբ պաշտպանության կողմը ստացել է քրեական վարույթի նյութերը։ Այդ ժամանակահատվածում մեղադրյալը թե անձամբ, թե միջնորդավորված որևէ միջոց չի ձեռնարկել վկաների նկատմամբ ազդեցություն գործադրելու ուղղությամբ, այդ թվում՝ այն ժամանակ, երբ գտնվել է տնային կալանքի պայմաններում։ Ներկա փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցների, մասնավորապես, տնային կալանքի, 3․000․000 ՀՀ դրամ գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ հնարավոր է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել դատարանի որոշումը և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց համակցված կիրառել տնային կալանքը, 3․000․000 ՀՀ դրամի չափով գրավը և բացակայելու արգելքը։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված նյութերը և քննարկելով բողոքը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ: Տվյալ դեպքում դատարանը մեջբերել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 14-ի որոշումը, որով արձանագրված է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կայանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի՝ համակցված կիրառմամբ դատավարության տվյալ փուլում հնարավոր չէ ապահովել։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվում է մարդու, հասարակական կարգի և բարոյականության, զենքի, հրազենի կամ այլ հանրավտանգ նյութերի և առարկաների՝ օրինական շրջանառության դեմ ուղղված միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցանքներ, քրեական գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, քրեական գործով անցնող դատավարության մասնակիցները դեռևս չեն հարցաքննվել: Դատարանը պատշաճ կարգով չի գնահատել նաև մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես որ վերջինը, դեպքի վայրից դիմելով փախուստի, շուրջ չորս ամիս թաքնվել է քննությունից և հայտնաբերվել է միայն օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում: Դատավարության տվյալ փուլում մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ այդ թվում նաև տնային կալանքի կիրառումը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն: Վերաքննիչ դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը դատավարության տվյալ փուլում բացառապես կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ ապահովելու մասին հետևության հանգելիս հաշվի է առել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին ի թիվս այլնի մեղսագրվում է անձին ապօրինաբար կյանքից զրկելու փորձ, կատարման եղանակը, մասնավորապես այն, որ ըստ մեղադրանքի՝ Սարգիս Սարոյանը գործել է խմբի կազմում, ենթադրյալ հանցանքը կատարվել է շատերի կյանքի համար վտանգավոր նշանակով, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվող արարքների ծանրության աստիճանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված արարքը դասվում է առանձնապես ծանր հանցանքների շարքին, որի համար պատիժ է նախատեսված բացառապես ազատազրկման ձևով՝ տասնչորսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկում, հետևանքները, մասնավորապես ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Ղազարյաին ծանր մարմնական վնասվածքներ են պատճառվել, դատավարության փուլը, մասնավորապես որ դեռևս չեն հարցաքննվել տուժողները և վկաները: Անդրադառնալով մեղադրյալի ընտանեկան դրությանը և առողջական վիճակին, այդ թվում նաև վերջինի երեխաների առողջական խնդիրներ ունենալուն, Վերաքննիչ դատարանը նշել է, որ մեղադրյալին և նրա ընտանիքի անդամներին վերաբերվող տվյալներն, ինչպես ինքնին, այնպես էլ որոշմամբ նշված մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ, տվյալ փուլում, բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ դրանք ի զորու են հակակշռելու Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկը, դրանք այս փուլում չի գնահատվում որպես մեղադրյալի հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը նվազեցնող գործոն: Բողոքարկվող որոշմամբ դատարանն արձանագրել է, որ վերադաս դատական ատյանը Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու մասին դատարանի որոշման բեկանման համատեքստում, ի թիվս մի շարք հանգամանքների՝ գնահատման է արժանացրել նաև գործի քննության փուլը՝ հատկապես այն, որ դեռևս չեն հարցաքննվել գործով անցնող անձինք: Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով, որ գործի քննության որակական տեղաշարժ առայժմ տեղի չի ունեցել, դատարանը գտել է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով: Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի՝ առողջական խնդիրներ ունենալու հանգամանքին, դատարանն արձանագրել է, որ այդ հարցի քննարկման ժամանակ չի ներկայացվել այնպիսի մի տվյալ, որը հիմք կտար եզրակացնելու, որ մեղադրյալին անազատության մեջ պահելն ու նրա առողջական խնդիրներն անհամատեղելի են: Մյուս կողմից՝ դատարանն արձանագրել է, որ պետության պոզիտիվ պարտականությունն է անազատության մեջ պահվող անձանց առողջական վիճակի վերաբերյալ հոգ տանելու, և այդ առումով քրեակատարողական հիմնարկներում համապատասխան քայլեր ձեռնարկվում են: Դատարանը բողոքարկվող որոշմամբ կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 3 ամիս ժամկետով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է։ Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու հիմքին, արձանագրում է, որ թեև ի տարբերության նախաքննության փուլի, դատաքննության փուլում ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու ավելի նվազ հավանականություն է առկա, սակայն պետք է հաշվի առնել, որ դատաքննությունը դեռևս ընթացքի մեջ է և դեռ չեն հարցաքննվել գործով անցնող անձինք, որպիսի պայմաններում առկա է ողջամիտ հավանականություն, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը, ազատության մեջ գտնվելով, կարող է ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հիմքին, ապա Վերաքննիչ դատարանի համար հատկանշական է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը դեպքից հետո շուրջ 4 ամիս գտնվել է հետախուզման մեջ և նրան հնարավոր է եղել հայտնաբերել միայն օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում, ուստի այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման պայմաններում առկա է մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից փախուստի դիմելու հավանականություն։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հիմքը ևս առկա է, քանի որ մեղադրյալը դատվածություն ունենալու պայմաններում տվյալ վարույթով նրան մեղսագրվում է նոր հանցանք։ Ուստի նման պայմաններում առկա է մեղադրյալի կողմից կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցների պայմաններում հանցանք կատարելու ողջամիտ հավանականություն։ Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով պաշտպանի այն պնդմանը, որ Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշումից հետո կատարվել են դատավարական գործողություններ և դրանք պետք է գնահատման ենթարկվեին դատարանի կողմից, արձանագրում է, որ թեև այդ որոշման կայացումից հետո կատարվել են որոշակի դատավարական գործողություններ, սակայն դրանք չեն նվազեցրել խափանման միջոց կիրառելու առկա հիմքերն այն աստիճան, որ դատարանն իրատեսական համարի այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովումը։ Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ կալանքի կիրառման հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ: Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ դատաքննության տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը, ուստի առաջին ատյանի դատարանի որոշումն օրինական է ու հիմնավոր, և այն բեկանելու առերևույթ հիմքեր առկա չեն։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը մերժել՝ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի ԵԴ1/3378/01/24 թվակիր որոշումը թողնելով անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/3378/01/24 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ <<24>> հունիսի 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` նախագահող դատավոր Վազգեն Ռշտունի (այսուհետ նաև Վերաքննիչ դատարան), գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի (ծնված՝ 1982 թվականի ապրիլի 12-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն ունեցող, հաշվառված է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 1-ին շենքի 17-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 4-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշման դեմ պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը, ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/3378/01/24 գործով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի սեպտեմբերի 18-ը, իսկ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի պաշտպան Գոռ Սաղոյանի՝ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է։ 2025 թվականի հունիսի 6-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը, իսկ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2025 թվականի հունիսի 17-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել են 2025 թվականի հունիսի 18-ին): Հատուկ վերանայման բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպան Գոռ Սաղոյանը բողոքում նշել է, որ դատարանն իր որոշումը պայմանավորել է Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ արտահայտված դիրքորոշումներով։ Նախ անհրաժեշտ է արձանագրել, որ Վերաքննիչ դատարանը խափանման միջոցի հիմքերը գնահատել է դատարանի բողոքարկվող որոշման կայացման օրվա՝ 2025 թվականի մարտի 11-ի դրությամբ։ Իսկ տվյալ բողոքով վիճարկվող որոշումը դատարանը կայացրել է 2025 թվականի մայիսի 22-ին, հետևաբար այս դեպքում անհրաժեշտ էր գնահատել այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել 2025 թվականի մարտի 11-ից հետո։ Դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշմանը նախորդած ժամանակահատվածում Սարգիս Սարոյանը մշտապես գտնվել է կալանքի տակ, մինչդեռ 2025 թվականի մայիսի 22-ին նախորդած ժամանակահատվածում Սարգիս Սարոյանը շուրջ մեկ ու կես ամիս գտնվել է տնային կալանքի պայմաններում։ Ընդ որում, 2025 թվականի ապրիլի 14-ից մինչև ապրիլի 30-ը, այսինքն՝ Վերաքննիչ դատարանի որոշման հրապարակումից մինչև փաստացի կալանքի վերցվելը, Սարգիս Սարոյանը տեղյակ է եղել կրկին կալանավորվելու մասին, սակայն, ոչ իրավաչափ վարքագիծ չի դրսևորել, թաքնվելու փորձ չի կատարել, չի փորձել հանդիպել դատավարության մասնակիցներին։ Այսինքն, ի տարբերություն 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշման, 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշման կայացման պահին դատարանն ունեցել է Սարգիս Սարոյանի կողմից այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման պայմաններում պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու փաստ։ Հաջորդ փոփոխությունը, որը տեղի է ունեցել հիշյալ երկու որոշումների միջակայքում, ապացույցների հետազոտման գործընթացում տեղի ունեցած փոփոխությունն է՝ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի մասնակցությամբ տեսագրության հետազոտումը։ Մասնավորապես, 2025 թվականի մայիսի 13-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում հետազոտվել է մեղադրանքի կողմի ապացույցներից այն տեսագրությունը, որում, ըստ մեղադրողի, գետնին նստած անձը հանդիսանում է մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը։ Տեսագրության հետազոտումից հետո պատասխանելով դատարանի հարցին, Սարգիս Սարոյանը պատասխանել է, որ տեսագրությունում երևացող գետնին նստած տղամարդը հանդիսանում է ինքը։ Այդ տեսագրության հետազոտումը և դրա վերաբերյալ Սարգիս Սարոյանի հայտարարությունն էական են, քանի որ մեղադրանքի կողմի ներկայացրած ապացույցներում նշված տեսագրությունը միակն է, որտեղ պատկերված է Սարգիս Սարոյանը։ Բացի այդ, մեղադրանքի կողմի դատակոչած վկաներից միայն երկու հոգի են վկայում Սարգիս Սարոյանի մասին՝ ոստիկանության ծառայողը, և Սարգիս Սարոյանի մորեղբայրը՝ Արմեն Զաքարյանը։ Վերջինները ցուցմունք են տվել այն մասին, որ ճանաչում են վերը նշված տեսագրությունում երևացող տղամարդուն, վերջինը հանդիսանում է Սարգիս Սարոյանը, այսինքն՝ հայտնել են այն, ինչ 2025 թվականի մայիսի 13-ի դատական նիստի ընթացքում հայտնել է Սարգիս Սարոյանը։ Դա նշանակում է, որ առկա չէ որևէ հակասություն Սարգիս Սարոյանի և Արմեն Զաքարյանի ու Կարեն Մուխայելյանի հայտնած տեղեկություններում։ Կարևոր է նաև այն հանգամանքը, որ Սարգիս Սարոյանը թե Կարեն Մուխայելյանի, թե Արմեն Զաքարյանի ցուցմունքների բովանդակության մասին տեղյակ է եղել դեռևս 2024 թվականի հուլիս ամսից, երբ պաշտպանության կողմը ստացել է քրեական վարույթի նյութերը։ Այդ ժամանակահատվածում մեղադրյալը թե անձամբ, թե միջնորդավորված որևէ միջոց չի ձեռնարկել վկաների նկատմամբ ազդեցություն գործադրելու ուղղությամբ, այդ թվում՝ այն ժամանակ, երբ գտնվել է տնային կալանքի պայմաններում։ Ներկա փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցների, մասնավորապես, տնային կալանքի, 3․000․000 ՀՀ դրամ գրավի և բացակայելու արգելքի համակցված կիրառմամբ հնարավոր է ապահովել մեղադրյալի պատշաճ վարքագիծը։ Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել դատարանի որոշումը և Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց համակցված կիրառել տնային կալանքը, 3․000․000 ՀՀ դրամի չափով գրավը և բացակայելու արգելքը։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հատուկ վերանայումն իրականացվում է բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված նյութերը և քննարկելով բողոքը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 2013 թվականի փետրվարի 15-ի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ԿԴ1/0062/06/12 որոշմամբ նշվել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Մեղադրյալի հավանական գործողությունների մասին հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործի նյութերից բխող ողջամիտ կասկածների կամ ենթադրությունների վրա: Դա նշանակում է, որ կալանավորման կիրառման հիմքում բոլոր դեպքերում պետք է դրվեն որոշ փաստական տվյալներ: Տվյալ դեպքում դատարանը մեջբերել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 14-ի որոշումը, որով արձանագրված է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծն այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ տնային կայանքի, գրավի և բացակայելու արգելքի՝ համակցված կիրառմամբ դատավարության տվյալ փուլում հնարավոր չէ ապահովել։ Մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվում է մարդու, հասարակական կարգի և բարոյականության, զենքի, հրազենի կամ այլ հանրավտանգ նյութերի և առարկաների՝ օրինական շրջանառության դեմ ուղղված միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցանքներ, քրեական գործը գտնվում է հիմնական դատալսումների փուլում, քրեական գործով անցնող դատավարության մասնակիցները դեռևս չեն հարցաքննվել: Դատարանը պատշաճ կարգով չի գնահատել նաև մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես որ վերջինը, դեպքի վայրից դիմելով փախուստի, շուրջ չորս ամիս թաքնվել է քննությունից և հայտնաբերվել է միայն օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում: Դատավարության տվյալ փուլում մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցների՝ այդ թվում նաև տնային կալանքի կիրառումը չի կարող համարվել վերջինիս ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկերը հակակշռող բավարար գործոն: Վերաքննիչ դատարանը մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը դատավարության տվյալ փուլում բացառապես կալանք խափանման միջոցի կիրառմամբ ապահովելու մասին հետևության հանգելիս հաշվի է առել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին ի թիվս այլնի մեղսագրվում է անձին ապօրինաբար կյանքից զրկելու փորձ, կատարման եղանակը, մասնավորապես այն, որ ըստ մեղադրանքի՝ Սարգիս Սարոյանը գործել է խմբի կազմում, ենթադրյալ հանցանքը կատարվել է շատերի կյանքի համար վտանգավոր նշանակով, մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանին մեղսագրվող արարքների ծանրության աստիճանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-155-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված արարքը դասվում է առանձնապես ծանր հանցանքների շարքին, որի համար պատիժ է նախատեսված բացառապես ազատազրկման ձևով՝ տասնչորսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկում, հետևանքները, մասնավորապես ըստ մեղադրանքի՝ Արթուր Ղազարյաին ծանր մարմնական վնասվածքներ են պատճառվել, դատավարության փուլը, մասնավորապես որ դեռևս չեն հարցաքննվել տուժողները և վկաները: Անդրադառնալով մեղադրյալի ընտանեկան դրությանը և առողջական վիճակին, այդ թվում նաև վերջինի երեխաների առողջական խնդիրներ ունենալուն, Վերաքննիչ դատարանը նշել է, որ մեղադրյալին և նրա ընտանիքի անդամներին վերաբերվող տվյալներն, ինչպես ինքնին, այնպես էլ որոշմամբ նշված մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ, տվյալ փուլում, բավարար չեն հանգելու այն հետևության, որ դրանք ի զորու են հակակշռելու Սարգիս Սարոյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի դրսևորման ռիսկը, դրանք այս փուլում չի գնահատվում որպես մեղադրյալի հնարավոր ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը նվազեցնող գործոն: Բողոքարկվող որոշմամբ դատարանն արձանագրել է, որ վերադաս դատական ատյանը Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառելու մասին դատարանի որոշման բեկանման համատեքստում, ի թիվս մի շարք հանգամանքների՝ գնահատման է արժանացրել նաև գործի քննության փուլը՝ հատկապես այն, որ դեռևս չեն հարցաքննվել գործով անցնող անձինք: Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով, որ գործի քննության որակական տեղաշարժ առայժմ տեղի չի ունեցել, դատարանը գտել է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանքի ժամկետն անհրաժեշտ է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով: Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի՝ առողջական խնդիրներ ունենալու հանգամանքին, դատարանն արձանագրել է, որ այդ հարցի քննարկման ժամանակ չի ներկայացվել այնպիսի մի տվյալ, որը հիմք կտար եզրակացնելու, որ մեղադրյալին անազատության մեջ պահելն ու նրա առողջական խնդիրներն անհամատեղելի են: Մյուս կողմից՝ դատարանն արձանագրել է, որ պետության պոզիտիվ պարտականությունն է անազատության մեջ պահվող անձանց առողջական վիճակի վերաբերյալ հոգ տանելու, և այդ առումով քրեակատարողական հիմնարկներում համապատասխան քայլեր ձեռնարկվում են: Դատարանը բողոքարկվող որոշմամբ կալանքի ժամկետը երկարաձգել է 3 ամիս ժամկետով, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է։ Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով մեղադրյալի կողմից իր վրա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունները չկատարելու հիմքին, արձանագրում է, որ թեև ի տարբերության նախաքննության փուլի, դատաքննության փուլում ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու ավելի նվազ հավանականություն է առկա, սակայն պետք է հաշվի առնել, որ դատաքննությունը դեռևս ընթացքի մեջ է և դեռ չեն հարցաքննվել գործով անցնող անձինք, որպիսի պայմաններում առկա է ողջամիտ հավանականություն, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը, ազատության մեջ գտնվելով, կարող է ապօրինի միջամտել ապացուցման գործընթացին։ Ինչ վերաբերում է մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու հիմքին, ապա Վերաքննիչ դատարանի համար հատկանշական է, որ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանը դեպքից հետո շուրջ 4 ամիս գտնվել է հետախուզման մեջ և նրան հնարավոր է եղել հայտնաբերել միայն օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում, ուստի այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառման պայմաններում առկա է մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի կողմից փախուստի դիմելու հավանականություն։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելու հիմքը ևս առկա է, քանի որ մեղադրյալը դատվածություն ունենալու պայմաններում տվյալ վարույթով նրան մեղսագրվում է նոր հանցանք։ Ուստի նման պայմաններում առկա է մեղադրյալի կողմից կալանքից ավելի մեղմ խափանման միջոցների պայմաններում հանցանք կատարելու ողջամիտ հավանականություն։ Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով պաշտպանի այն պնդմանը, որ Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի մարտի 11-ի որոշումից հետո կատարվել են դատավարական գործողություններ և դրանք պետք է գնահատման ենթարկվեին դատարանի կողմից, արձանագրում է, որ թեև այդ որոշման կայացումից հետո կատարվել են որոշակի դատավարական գործողություններ, սակայն դրանք չեն նվազեցրել խափանման միջոց կիրառելու առկա հիմքերն այն աստիճան, որ դատարանն իրատեսական համարի այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ մեղադրյալի պատշաճ վարքագծի ապահովումը։ Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ կալանքի կիրառման հիմքերի առկայության վերաբերյալ փաստարկված պատճառաբանությունները, ըստ էության, կարող են այլընտրանքային խափանման միջոցի կամ դրանց համակցության կիրառումը նպատակահարմար չհամարելու դիտարկման հիմք հանդիսանալ, որպիսի պայմաններում նոր լրացուցիչ հիմնավորումների ներկայացումը պարտադիր չէ: Այսպիսով՝ Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ դատաքննության տվյալ փուլում այլընտրանքային խափանման միջոցներն ի զորու չեն ապահովել մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի պատշաճ վարքագիծը, ուստի առաջին ատյանի դատարանի որոշումն օրինական է ու հիմնավոր, և այն բեկանելու առերևույթ հիմքեր առկա չեն։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 362-րդ, 393-րդ և 395-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Պաշտպան Գոռ Սաղոյանի բողոքը մերժել՝ մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի մայիսի 22-ի ԵԴ1/3378/01/24 թվակիր որոշումը թողնելով անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 24-06-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 21-08-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | գործի նյութերը՝ 2 հատորից՝ 1-ին հատորը՝ 122 թերթ, 2-րդ հատորը՝ 102 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 21-08-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 122, 102 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | 70145/25 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/3378/01/24
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 21-07-2025 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Մեղադրյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Գոռ |
| Ազգանուն | Սաղոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Սարոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը ստացվել է | Միջանկյալ դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 25-09-2025 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/3378/01/24 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՀԱՏՈՒԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 25 սեպտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ` Հ․ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Հ․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Ա․ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի հունիսի 24-ի որոշման դեմ պաշտպան Գ․Սաղոյանի հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Վարույթի դատավարական նախապատմությունը. 1. Թիվ ԵԴ1/3378/01/24 քրեական գործով, հիմնական դատալսումների ընթացքում, կիրառված խափանման միջոց կալանքը վերացնելու, փոխելու կամ դրա ժամկետը երկարաձգելու հարցի քննության արդյունքում, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ` նաև Առաջին ատյանի դատարան)` 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է՝ 3 (երեք) ամիս ժամկետով։ Մեղադրյալ Ս․Սարոյանի պաշտպան Գ․Սաղոյանի հատուկ վերանայման վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան) 2025 թվականի հունիսի 24-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 22-ի որոշումն անփոփոխ թողնելու մասին։ Վերաքննիչ դատարանի վերոգրյալ ակտի դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել մեղադրյալ Ս․Սարոյանի պաշտպան Գ․Սաղոյանը: Վճռաբեկ բողոքի փաստարկները և պահանջը. 2. Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված պայմանները, այն է՝ Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, ինչպես նաև առերևույթ քրեադատավարական օրենքի էական խախտում թույլ տալու հետևանքով կայացված դատական ակտը կարող էր խաթարել արդարադատության բուն էությունը: Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 21-րդ, 22-րդ, 116-րդ և 118-րդ հոդվածների պահանջները։ Բողոքաբերի փաստարկմամբ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի՝ Գևորգ Խնուսյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԷԴ/0030/01/12 և մատնանշված այլ որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին: Մասնավորապես՝ բողոք ներկայացրած անձի կարծիքով՝ վկաների նկատմամբ ազդեցություն գործադրելու վերաբերյալ ստորադաս դատարանի ենթադրությունները ողջամիտ չեն, քանի որ մեղադրյալը թե՛ անձամբ, թե՛ միջնորդավորված որևէ միջոց չի ձեռնարկել վկաների նկատմամբ ազդեցություն գործադրելու ուղղությամբ, նույնիսկ տնային կալանքի ընթացքում։ Բողոքի հեղինակի պնդմամբ՝ ստորադաս դատարանը խախտել է նվազագույնի սկզբունքը և Ս․Սարոյանի նկատմամբ կիրառել է ամենախիստ խափանման միջոցն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն ի զորու են երաշխավորելու վերջինիս պատշաճ վարքագիծը։ Բացի այդ՝ բողոք ներկայացրած անձը նշել է, որ ստորադաս դատարանը որոշման հիմքում դրել է վերացական, չպատճառաբանված, ընդհանուր բնույթի դատողություններից բխող եզրահանգումներ ու վերլուծություններ։ Վերոգրյալ հիմնավորումներով բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի հունիսի 24-ի որոշումը և կայացնել դրան փոխարինող դատական ակտ, Սարգիս Սարոյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը փոխարինել այլընտրանքային խափանման միջոցների համակցությամբ՝ կիրառելով տնային կալանք, գրավ՝ 3․000․000 (երեք միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները։ Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները և եզրահանգումը. 3. Վճռաբեկ դատարանը, քննարկելով հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե գալիս է հետևության, որ՝ 1) վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, կամ առերևույթ առկա է բողոքարկվող դատական ակտը ոչ իրավաչափ դարձնող որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար. 2) առերևույթ քրեադատավարական օրենքի էական խախտում թույլ տալու հետևանքով կայացված դատական ակտը կարող էր խաթարել արդարադատության բուն էությունը»: Նույն օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «3. Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե Վճռաբեկ դատարանը գալիս է հետևության, որ վարույթ ընդունելու պայմանների հիմնավորումները բավարար չեն»։ Վճռաբեկ դատարանը, բողոք բերած անձի փաստարկների, սույն վարույթի նյութերի, Վերաքննիչ դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա գալիս է հետևության, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական կամ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին ազդել վարույթի ելքի վրա կամ խաթարել արդարադատության բուն էությունը, իսկ հակառակի մասին բողոք բերած անձի փաստարկները հերքվում են Վերաքննիչ դատարանի որոշման պատճառաբանություններով և եզրահանգումներով: Միևնույն ժամանակ, համեմատական վերլուծության ենթարկելով բողոքարկվող դատական ակտում և Վճռաբեկ դատարանի՝ Գևորգ Խնուսյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԷԴ/0030/01/12 և մատնանշված այլ որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտը չի հակասում Վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված որոշումներին։ Այսպիսով՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չեն բերվել բավարար հիմնավորումներ, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ քրեադատավարական օրենքի էական խախտում թույլ տալու հետևանքով կայացված դատական ակտը կարող էր խաթարել արդարադատության բուն էությունը։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և նկատի ունենալով, որ բողոքում ներկայացված հիմնավորումները բավարար չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանած պայմաններով բողոքը վարույթ ընդունելու հետևության հանգելու համար, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ և 398-րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրյալ Սարգիս Վաչագանի Սարոյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի հունիսի 24-ի որոշման դեմ պաշտպան Գ․Սաղոյանի հատուկ վերանայման վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը: Նախագահող` Հ․ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Ա․ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Այլ նշումներ | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 24-06-2025 թվականի որոշման դեմ։ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 25-08-2025 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Գործի տեսակ | Քրեական |
| Այլ նշումներ | 2 հատորից՝ 122, 102 թերթ։ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 25-08-2025 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 15-10-2025 |
|---|---|
| Դատարան | Երևանի քրեական դատարան |
| Այլ նշումներ | 3 հատորից՝ 122, 102, 54 թերթ։ |