Գործ ԵԴ1/3313/01/24





Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Լ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և
Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների դատախազության
դատախազներ Ե.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Ռ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ռ.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
տուժող Ե.ՍԵՄՅՈՆՈՎԱՅԻ
պաշտպաններ Լ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ
Մ.ՄՈՎՍԻՍՅԱՆԻ
մեղադրյալ՝ Շ.ԲԱԲԱՅԱՆԻ
թարգմանիչներ Լ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

2025 թվականի հոկտեմբերի 09-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի՝ ծնված՝ 14.09.1976թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ ք.Երևան, Ռուբեն Սևակ փողոց, 26 շենք, 16 բնակարան տուն, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 476-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված գրավը:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի օգոստոսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14164424 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 9/:
1.2 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 14164424 քրեական վարույթով Շարմաղ Բաբայանին որպես տուժող ճանաչելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 16/:
1.3 2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել թիվ 14164424 քրեական վարույթով Եկատերինա Սեմյոնովայի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին՝ իրեն մեղսագրված արարքը չկատարելու հիմքով /հատոր 1-ին, գ.թ. 41-46/:
1.4 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 14164424 քրեական վարույթը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով կարճելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 47-50/:
1.5 2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 476-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14194924 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 1-2/:
1.6 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել թիվ 14194924 քրեական վարույթով Եկատերինա Սեմյոնովային որպես տուժող ճանաչելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 61-62/:
1.7 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 476-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու նույն օրը նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 81-56/:
1.8 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 14194924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Շ.Բաբայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 91-95/:
1.9 2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին կազմվել է թիվ 14194924 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 99-105/:
1.10 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել թիվ 14194924 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.11 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին թիվ 14194924 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով նույն օրը թիվ ԵԴ1/3313/01/24 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի նոյեմբերի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին։
1.12 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել քրեական գործով վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.13 2024 թվականի նոյեմբերի 25-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Շ.Բաբայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը փոխվելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ չափով գրավ կիրառելու մասին:
1.14 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին որոշում է կայացվել հիմնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.15 2025 թվականի հուլիսի 17-ին կայացվել է մեղադրական վերդիկտ և նույն օրը որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Շարմաղ Վազգենի Բաբայանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 476-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, «իրավասու մարմնին հանցագործության դեպքի և անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին սուտ տեղեկություններ է հայտնել:
Այսպես.
Շարմաղ Բաբայանը, նախազգուշացված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված սուտ մատնության համար քրեական պատասխանատվության մասին, 2024 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ ժամը 13:50-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տրված հաղորդմամբ սուտ տեղեկություններ է հայտնել հանցագործության դեպքի, Եկատերինա Ալեքսանդրի Սեմյոնովայի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մասին՝ մասնավորապես ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տրված հաղորդմամբ Շարմաղ Բաբայանը հայտնել է, որ 24.08.2024 թվականին ժամը 12:30-ի սահմաններում իր բնակարանի Ռուբեն Սևակի 26-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի հասցեի մոտ եղել է ավտոմեքենան կայանելու հետ կապված խնդիր: Ավտոմեքենան կայանելուց հետո, նշված հասցեի բնակչուհի Եկատերինան հարկադրաբար ներխուժել է իր բնակարան, վիրավորել, բազմաթիվ հարվածներ հասցրել դեմքին և մարմնին, հետագայում պարզվել է, որ Շարմաղ Բաբայանի կողմից տրված տեղեկությունները հանցագործության դեպքի և Եկատերինա Ալեքսանդրի Սեմյոնովայի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մասին սուտ են»:

3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1 Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ Շարմաղ Բաբայանի հաղորդումը, քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը, տուժող ճանաչելու մասին որոշումը, տուժողի հարցաքննության արձանագրությունը, դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշումը, առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին արձանագրությունը և ներկայացված լազերային սկավառակը, զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, զննումներ կատարելու մասին արձանագրությունները, հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին որոշումը և քրեական վարույթը կարճելու մասին որոշումը /հատոր 1-ին, գ.թ. 51-53, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.1.1 Հանցագործության մասին բանավոր հաղորդում ընդունելու վերաբերյալ 2024 թվականի օգոստոսի 24-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Շարմաղ Բաբայանը նախազգուշացվել է սուտ մատնության համար (առկա է վերջինիս ստորագրությունը), և հաղորդում է տվել այն մասին, որ «2024 թվականի օգոստոսի 24-ին ժամը 12:30-ին իմ բնակարանի Ռուբեն Սևակի 26 շենքի 16 բնակարան հասցեի մոտ եղել է պարկինգի հետ կապված խնդիր: Ավտոմեքենան կայանելուց հետո, նշված հասցեի բնակչուհի՝ Եկատերինան հարկադրաբար ներխուժել է իմ բնակարան, վիրավորել, բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել իմ դեմքին, մարմնին: Որի համար բողոքում եմ: Հաղորդումը գրված է իմ ձեռքով, իմ բառերից, ճիշտ է, որի համար ստորագրում եմ (առկա է ստորագրություն)» /հատոր 1-ին, գ.թ. 12, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.1.2 Քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին 2024 թվականի օգոստոսի 27-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մուրադյանը կազմել է արձանագրություն այն մասին, «2024 թվականի օգոստոսի 24-ին ժամը՝ 12:36-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության օպերատիվ կառավարման կենտրոնից հաղորդում է ստացվել, որ իրենց է զանգահարել Շարմաղ Վազգենի Բաբայանը /ծնված՝ 14.09.1976թ./ և հայտնել, որ նույն օրը ժամը 12:30-ին նշված հասցեի մոտ ավտոկայանատեղի հետ կապված հարցի շուրջ վիճել է ոմն Եկատերինայի հետ, որից հետո ոմն Եկատերինան ներխուժել է իր բնակարան, վիրավորել և հարվածներ հասցրել իր մարմնի տարբեր մասերին պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ նշված հանցագործությունը կատարել է ՌԴ քաղ. Եկատերինա Ալեքսանդրի Սեմյոնովան /02.08.1992թ.ծ., բն. է Ռ. Սևակ 2621, բն.22 չի աշխ./»: Հաշվի առնելով, որ ներկայացված հաղորդումը պարունակում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առերևույթ հանցանքի փաստական նկարագրություն՝ քննիչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնել է քրեական վարույթ, որին շնորհել 14164424 համարը և անմիջապես ձեռնամուխ եղել նախաքննության կատարմանը /հատոր 1-ին, գ.թ. 9, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.1.3 Տուժող ճանաչելու մասին 2024 թվականի օգոստոսի 27-ի որոշումը, համաձայն որի՝ թիվ 14164424 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել Շարմաղ Վազգենի Բաբայանին որպես տուժող ճանաչելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 16, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.1.4 Թիվ 14164424 քրեական վարույթով տուժող Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի հարցաքննության մասին 2024 թվականի սեպտեմբերի 02-ի արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Շարմաղ Բաբայանին քննիչի կողմից պարզաբանվել է իր իրավունքները և պարտականությունները, այդ թվում՝ ցուցմունք տալուց հրաժարվելու և սուտ ցուցմունք տակու համար սահմանված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 503-504-րդ հոդվածներով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, որից հետո վերջինս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «2024 թվականի օգոստոսի 25-ին ժամը 12:25-ի սահմաններում եկել է իր բնակության հասցե և ավտոմեքենան կայանելու ժամանակ տեղ չգտնելու պատճառով ջարդել է 1-ին հարկի դիմաց տեղադրված չկայանման համար նախատեսված նախազգուշացման պաստառը և բարձրացել տուն: Տուն բարձրանալուց հետո տան դուռը թակել է իր հարևան Եկատերինան, մուտք գործել իր բնակարան սկսել վիրավորանքներ հասցնել իր հասցեին ասելով, թե ինչու համար է կոտրել դրսում դրած պաստառը, որի ի պատասխան ինքը ասել է, որ դա բակային տարածք է և ոչ ոքին չի պատկանում, ինքն էլ կայանել է իր մեքենան այդտեղ: Դրան ի պատասխան Եկատերինան հարվածներ է հասցրել իրեն, մասնավորապես՝ դեմքի շրջանում, սակայն չի մտաբերում թե քանի անգամ և որ հատվածներին է հարվածել: Չի ցանկանում ներկայանալ դատաբժշկական փորձաքննության» /հատոր 1-ին, գ.թ. 19-20, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.1.5 Դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու մասին 2024 թվականի սեպտեմբերի 02-ի որոշումը, որի համաձայն՝ փորձագետին առաջադրվել է պատասխանել Շարմաղ Բաբայանի վրա առկա մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ, ինչպես նաև դրանց հետ առնչվող այլ հարցերին: Որոշման դարձերեսին առկա է ձեռագիր գրառում հետևյալ բովանդակությամբ՝ «Ծանոթացա որոշմանը, չեմ ցանկանում ներկայանալ փորձաքննության: /ստորագրություն/ Շ.Բաբայան 02.09.24թ.» /հատոր 1-ին, գ.թ. 21-22, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.1.6 Առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին 2024 թվականի սեպտեմբերի 02-ի արձանագրություն, որի համաձայն՝ վերցվել է թվով 1 լազերային սկավառակ, որը ներկայացրել է Շարմաղ Բաբայանը ու նշել, որ այն իր մեջ պարունակում է վարույթի համար նշանակություն ունեցող տեսագրություն /հատոր 1-ին, գ.թ. 23-24, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.1.7 Զննություն կատարելու մասին 2024 թվականի սեպտեմբերի 03-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ 24.08.24թ.-ին ժամը 12:27:50-ին տեսագրության մեջ երևում է սպիտակ վերնահագուստով և սև կիսավարտիքով կին (Ե.Սեմյոնովա): Նրա կողմից դռան զանգ տալուց հետո դուռը բացվում է 12:28:04-ին: Տան ներսում բաց հագուստով երևում է մեկ այլ կին (Շ.Բաբայան), ում հետ Ե.Սեմյոնովան սկսում է զրուցել՝ ձեռքով ցույց տալով հակառակ կողմը: 12:28:27-ին Շ.Բաբայանը փակում է տան դուռը, իսկ նույն պահին Ե.Սեմյոնովան ձեռքերով պահում է այն ու մտնում տուն: Շ.Բաբայանը ձեռքով փորձում է հետ տանել Ե.Սեմյոնովայի ձեռքերը, սակայն չի հաջողվում: Դրանից հետո 12:28:51-ին Շ.Բաբայանը կրկին փորձում է փակել դուռը, իսկ Ե.Սեմյոնովան ձեռքով պահում է: 12:29:22-ին Ե.Սեմյոնովան դուրս է գալիս ու հեռանում: Ամբողջ ժամանակահատվածում Շ.Բաբայանը գտնվել է տեսախցիկի տեսադաշտում /հատոր 1-ին, գ.թ. 25, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.1.8 Զննում կատարելու մասին 2024 թվականի սեպտեմբերի 04-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ տեսանյութը զննվել է Եկատերինա Սեմյոնովայի մասնակցությամբ: Ե.Սեմյոնովան հայտարարել է, որ տեսագրության մեջ ինքն է և իր հարևանուհին, ում տուն գնացել է հարցերի պարզաբանման համար: Երբ ներս է մտել բնակարան, երևում է ձեռքերի անկանոն շարժումներ, որը չի հանդիսանում հարվածներ հասցնելուն ուղղված ժեստեր, այլ այդ կերպ հարևանուհին փորձում է իրեն դուրս հրավիրել /հատոր 1-ին, գ.թ. 31-32ա, դատական նիստի արձանագրություն/
3.1.9 Զննում կատարելու մասին 2024 թվականի սեպտեմբերի 04-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ տեսանյութը զննվել է Շարմաղ Բաբայանի մասնակցությամբ: Շ.Բաբայանը հայտարարել է, որ տեսագրության մեջ երևում է ինքը, կանգնած իր բնակարանի առջև, որի ժամանակ Եկատերինայի հետ խոսակցություն ունենալու պահին վերջինս ներխուժում է իր բնակարան, հրում իրեն և մի քանի անգամ հարվածում իր պարանոցի և կրծքավանդակի շրջանին: Նշեց, որ հարվածի պահը ակնհայտ չի երևում, քանի որ հարվածները ստացել է Եկատերինայի աջ ձեռքով /հատոր 1-ին, գ.թ. 33-34ա, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.1.10 Հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին 2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ի որոշումը, որի համաձայն՝ թիվ 14164424 քրեական վարույթով Եկատերինա Ալեքսանդրի Սեմյոնովայի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 207-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում չհարուցել այն հիմքով, որ վերջինս չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 41-46, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.1.11 Թիվ 14164424 քրեական վարույթը կարճելու մասին 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ի որոշումը, որի համաձայն՝ քրեական վարույթը կարճվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի հիմքով /հատոր 1-ին, գ.թ. 47-50, դատական նիստի արձանագրություն/:
3.2 Տուժող Եկատերինա Սեմյոնովայի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, որի համաձայն՝ իր շենքի հարևանությամբ առկա է կոմերցիոն տարածք, որն իր անունով է: Այդ տարածքը հանձնել է գեղեցկության սրահին, ինչը հաստատվում է վարձակալության պայմանագրով: Կոմերցիոն տարածքի դիմաց առկա է ավտոկայանատեղի: Կոմերցիոն տարածքը գնելու ժամանակ այդ կայանատեղին վկայականի մեջ նշված է եղել: Կայանատեղիում գետնի վրա տեղադրված են եղել արգելոցներ, որոնք հիմնականում իջեցված են լինում, որպեսզի բոլորը կարողանան այդտեղ կայանել: Հազվադեպ լինում են դեպքեր, երբ գեղեցկության սրահի աշխատակիցները արգելոցները բարձրացնում են, որպեսզի հաճախորդը մոտենա ու կայանելու վայր ունենա: Ամեն դեպքում, իրենք չեն ցանկանում մյուսներին անհարմարություններ պատճառել:
Դեպքի օրը ամուսինը զանգել ու ասել է, որ գեղեցկության սրահի աղջիկներն են իրեն զանգահարել ու հայտնել, որ ինչ-որ կին ձեռքին երկաթե առարկայով վազում ու բղավում է: Այդ ժամանակ երկու փոքր երեխաների հետ գտնվել է տանը, ուստի զանգահարել է մայրիկին ու խնդրել այցելել իրենց տուն, մնալ երեխաների մոտ: Այնուհետև իջել է բակ, որպեսզի գեղեցկության սրահում աշխատող աղջիկներից փորձի պարզել թե ինչ է տեղի ունեցել: Աղջիկները կողպվել էին գեղեցկության սրահում ու վախեցած վիճակում էին: Նրանք պատմել են, որ մի կին, որը հետագայում պարզվեց Շարմաղ Բաբայանն է, ավտոմեքենայով մոտեցել է և ագրեսիվ տոնով պահանջել է իջեցնել արգելոցները, քանի որ ցանկանում է կայանել գեղեցկության սրահի դիմաց: Թեև այդ պահին բակում այլ ազատ կայանավայրեր էլ են եղել, սակայն աշխատակիցը չի մերժել ու գնացել է հեռակառավարող վահանակը բերելու: Վերադառնալով մուտքի մոտ՝ Շարմաղ Բաբայանին այդտեղ չի տեսել, իսկ քիչ անց վերջինս վերադարձել է՝ ձեռքին երկաթե լոմ: Նա թափահարել է այդ երկաթե կտորն ու ջարդել կայանման համար նախատեսված արգելոցները: Այնքան ագրեսիվ է եղել, որ նույնիսկ ջարդել էր ասֆալտը, որին ամրացված են եղել արգելոցները:
Աղջիկներին հանգստացրել է ու ասել, որ կպարզի ինչ է տեղի ունեցել: Այնուհետև բարձրացել է տուն, հասկացել, որ երեխաների հետ ամեն բան կարգին է ու որոշել է իջնել ու զրուցել Շարմաղ Բաբայանի հետ: Ինչպես երևացել է տեսանյութի մեջ՝ դուռը բացվելուց հետո բարևել է, ներկայացել, ասել, որ հանդիսանում է հարևան ու հարցրել է թե ինչու է նման վարքագիծ դրսևորել՝ ցույց տալով բակի կողմը: Մասնավորապես՝ հարցրել է թե ինչու է ջարդել արգելոցները միաժամանակ այդ ամենը ցույց տալով ժեստերով, քանի որ հնարավոր է դիմացինը ռուսերեն չի հասկանում և փորձում է բացատրել ժեստերով: Նա չէր փորձում լսել իրեն, վիրավորում էր՝ անդադար ասելով գնա այստեղից: Շարմաղ Բաբայանի հետ խոսել է հարգալից՝ ձեռքերը խաչած վիճակում: Շ.Բաբայանը ձեռքի շարժումներով իրենից պահանջել հեռանալ, նույնիսկ հրել է, սակայն ցավ չի զգացել: Մի պահ հասկացել է, որ հիմա դուռը կփակի ու ձեռքով պահել է դուռը և քայլ է կատարել դեպի շքամուտք, որպեսզի իր հարցի պատասխանը ստանա ու հասկանա, թե ի վերջո ինչու է վերջինս կոտրել իր սեփականությունը՝ արգելոցը: Ինքը որևէ ցանկություն չի ունեցել խախտելու Շ.Բաբայանի բնակարանի անձեռնմխելիության իրավունքը, այլ ցանկացել է հասկանալ ինչու է վնասել իր սեփականությունը: Նա շարունակել է իր վրա բղավել՝ պահանջելով հեռանալ, որից հետո վերցրել է հեռախոսը ու ասել, որ զանգահարելու է ոստիկանություն: Այդ պահին մտածել է, որ կսպասի այդտեղ այնքան մինչև ոստիկանությունը ժամանի, որպեսզի իր հարցերի պատասխանները ստանա, սակայն մինչ ինչ-որ մեկը կպատասխաներ Շ.Բաբայանի հեռախոսազանգին, վերջինս շարունակել է իրեն վիրավորել: Ուստի մտածել է, որ ճիշտ կլինի գնալ երեխաների մոտ: Գնալով տուն՝ հեռախոսով զրուցել է ամուսնու հետ, ով իրեն խորհուրդ է տվել չգնալ, քանի որ մեղադրյալը կարող էր ավելի վատ գործողություններ կատարել: Դրանից հետո տեղեկացել է, որ իր նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել և իմացել է, թե իբր հարվածներ է հասցրել Շարմաղ Բաբայանին: Ողջ ընթացքում ինքը նույնիսկ չի դիպել Շարմաղ Բաբայանին: Սկզբից մինչև վերջ Շ.Բաբայանը ստել է: Չգիտի արդյոք էմոցիոնալ վիճակում Շ.Բաբայանը կարող էր որևէ ժեստ որպես հարված գնահատել, թե՝ ոչ, սակայն առնվազն երեք անգամ ինքը պնդել է, թե իբր հարվածներ է ստացել դեմքին ու պարանոցին: Հիմա այս ամենն իր պատվի հարց է, քանի որ Շ.Բաբայանը մի քանի անգամ ստել է պետությանը և վատաբանել է իրեն /դատական նիստի արձանագրություն/:
3.3 Մեղադրյալ Շարմաղ Բաբայանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը, համաձայն որի՝ չի ընդունել ներկայացված մեղադրանքը: Հայտնել է, որ Եկատերինա Սեմյոնովայի ամուսինը՝ Արամը, հանդիսանում է իրենց շենքի դիզայները: Շենքի նախագիծը իրականում վատն է, քանի որ շենքի տակ գտնվող ավտոկայանատեղի մտնելը բարդ է՝ կտրուկ թեքության պատճառով: Դրա համար շենք արագ մտնել-դուրս գալու դեպքում հաճախակի կայանում են բակում: Նրանք ինչ-որ անօրինական թղթի հիման վրա շենքի մոտ գտնվող վարսավիրանոցի դիմաց ավտոկայանատեղի նշան են դրել: Իհարկե շենքի բնակիչները այդ կապակցությամբ բողոքել են, ինչից հետո նրանք աշխատանքային օրերին աշխատանքային ժամից հետո և ոչ աշխատանքային օրերին համաձայնել են բացել կայանատեղին: Շաբաթ կամ կիրակի օրը վերադարձել է և չի ցանկացել իջնել ավտոկայանատեղի, որտեղ մտնելիս շինարարական փոշու պատճառով կարող է սահեր մեքենան: Քանի որ շենքի բակում կայանելու տեղ չի եղել, որոշել է կայանել գեղեցկության սրահի դիմաց, սակայն արգելոցները բացված են եղել: Զայրույթից՝ կողքի շինարարությունում աշխատողներից լոմ է խնդրել ու դրանով հանել է արգելոցները: Դրանից հետո իր տուն է եկել Եկատերինան և դուռը բացելուց հետո միանգամից հարձակվել է իր վրա: Մասնավորապես, սկսել է վիրավորել, ահաբեկել ու վատ ձևով դուրս հրավիրել շենքից, ասելով, որ իր շենքն է, իր տունն է, իրեն օր ու արև չի տալու: Բացի այդ, իրեն հարցրել է թե ինչու է փչացրել գույքը, իսկ ինքը պատասխանել է, որ թող գույքը դրսում չթողնի: Ինքը փորձել է Եկատերինային դուրս հրավիրել տնից: Առհասարակ իր ուղղությամբ ցանկացած կոպիտ հպում ինքը դիտարկում է որպես հարված: Եկատերինան ձեռքով հրել է իրեն ու դիպել է իր կրծքավանդակին, որը մեկ օր կարմրած է եղել, ուստի ինքը դա ընկալում է որպես հարվածներ: Այս պահին էլ կարծում է, որ Եկատերինան իրեն հարվածել է: Ոստիկանության զանգի ձայները լսելուց հետո է նա իր տնից դուրս եկել: Ոստիկանություն զանգելու նպատակը եղել է այն, որպեսզի Ե.Սեմյոնովան դուրս գա իր բնակության վայրից: Նրա դուրս գալուց հետո հեռախոսն անջատել է և միտք չի ունեցել ոստիկաններին որևէ բան ասել: Սակայն երբ ոստիկանությունից իր հեռախոսահամարին հետ են զանգել, ինքը պատմել է տեղի ունեցածը, այն որ հարևանուհու հետ վիճաբանել է, վերջինս մտել է իր բնակարան ու ինքը փորձել է դուրս հրավիրեն նրան: Ոստիկանության աշխատակիցն ասել, է, որ հարցը պարզաբանելու համար պետք է մոտենան: Հաղորդման մեջ նշել է, որ հարվածներ է զգացել: Հարցրել են թե որ հատվածին են ուղղված եղել հարվածները, պատասխանել է կրծքավանդակին: Հայտնել է նաև, որ դեմքին առկա են քերծվածքներ, որոնք ստացել է այդ միջադեպի ժամանակ, ինչից հետո իրեն ինչպես թելադրել են, այնպես էլ ձևակերպել է: Կարող է նույնիսկ ինքն է իր դեմքի վնասվածքը պատճառել պատահաբար, քանի որ ձեռքին հեռախոս է եղել: Չի ներկայացել դատաբժշկական փորձաքննության, քանի որ առաջին անգամ է դիմել ոստիկանություն և ինչ ասել են դա էլ արել է /դատական նիստի արձանագրություն/:

4. Լրացուցիչ դատալսումներ.
4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝
4.1.1 ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Շարմաղ Վազգենի Բաբայանը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող /դատական նիստի արձանագրություն/,
4.1.2 «Գազպրոմ Արմենիա» ուսումնա-սպորտային համալիր հիմնարկի տնօրենի 29.08.25թ.-ի գրությունը, որի համաձայն՝ Սոֆի Բորիսի Բաղմանյանը (ծնվ. 11.03.2013թ.) սովորում է «Գազպրոմ Արմենիա» ուսումնա-սպորտային համալիր հիմնարկի միջին դպրոցի 7-րդ դասարանում /դատական նիստի արձանագրությունը/:
4.2 ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ի գրությունը, որի համաձայն՝ Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի միջին ամսական եկամուտը կազմում է 286.014 /երկու հարյուր ութսունվեց հազար տասնչորս/ ՀՀ դրամ /դատական նիստի արձանագրություն/:


5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
5.1 Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 476-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Սուտ մատնությունը` իրավասու մարմնին հանցագործության դեպքի կամ անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին սուտ տեղեկություն տալը.
/.../»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն, անդրադառնալով սուտ մատնության հանցակազմի իրավավերլուծությանը, արձանագրել է, որ «/.../ Մեջբերված հոդվածը ներառված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի «Արդարադատության դեմ ուղղված հանցագործությունները» վերնագրված գլուխ 21-ում։ Քննարկվող հոդվածով նախատեսված հանցագործությունը արդարադատության դեմ ուղղված հանցագործություն է, որը խաթարում է իրավապահ մարմինների բնականոն գործունեությունը, որոնք հարկադրված են լինում ուժեր ու միջոցներ վատնել չկատարված հանցագործության բացահայտման համար կամ կատարված հանցագործությունը քննելիս ընթանալ սխալ ուղիով։ Վերջինս կարող է հանգեցնել անմեղ անձանց նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուն, նրանց իրավունքների անհիմն սահմանափակումների։ Այսպիսով, սուտ մատնության հիմնական անմիջական օբյեկտը արդարադատության բնականոն իրականացմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են, իսկ լրացուցիչ անմիջական օբյեկտը՝ անձանց իրավունքներն ու օրինական շահերը։
Հանցագործության օբյեկտիվ կողմը կարող է դրսևորվել երկու ձևով։ Առաջին դեպքում հանցավորը հայտնում է տեղի չունեցած հանցագործության մասին։ Այս դեպքում արարքը քննարկվող հոդվածով որակելու համար էական չէ հանցանքի կատարման մեջ որոշակի անձի մատնանշելու հանգամանքը։ Երկրորդ դեպքում հանցավորը հայտնում է իրականում տեղի ունեցած հանցագործության մասին` մատնանշելով այնպիսի անձի, ով չի կատարել այն։
Սուտ մատնությունը կարող է իրականացվել ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր։ Քննարկվող հանցակազմն առկա է այն դեպքում, երբ երևակայական հանցագործության կամ հանցագործի մասին տեղեկությունները հաղորդվում են այն պետական մարմիններին, որոնք քրեական գործ հարուցելու իրավունք ունեն։ Այլ մարմիններին նույնաբովանդակ տեղեկություններ հաղորդելը քննարկվող հանցակազմը չի առաջացնում։
Քննարկվող հանցակազմը ձևական է. հանցագործությունը համարվում է ավարտված այն պահից, երբ հասցեատերը ստանում է հանցագործության կամ հանցավորի մասին կեղծ տեղեկությունները։
Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ. հանցավորը գիտակցում է, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը չի համապատասխանում իրականությանը, կեղծ է։ Հանցագործության շարժառիթները կարող են ամենաբազմազանը լինել՝ վրեժ, խանդ և այլն։ Բազմազան կարող են լինել նաև հետապնդվող նպատակները, օրինակ՝ անմեղին քրեական պատասխանատվության ենթարկելուն հասնելը, անձին վատաբանելը և այլն /.../» (տե՛ս Հեղինե Գալստյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2015 թվականի հունիսի 05-ի թիվ ԼԴ/0051/01/14 որոշման 23-րդ կետը)։
Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 31.3-32-րդ կետերը):
5.2 Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, դրանք միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանն ապացուցված է համարում Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 476-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը և հաստատված համարում հետևյալը.
- Շարմաղ Վազգենի Բաբայանը 2024 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ ժամը 13:50-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հանցագործության մասին հաղորդում է տվել,
- հաղորդման համաձայն՝ 2024 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ ժամը 12:30-ի սահմաններում, Եկատերինա Սեմյոնովան, ավտոմեքենան կայանելու խնդրի հետ կապված, հարկադրաբար ներխուժել է իր բնակարան, վիրավորել և բազմաթիվ հարվածներ հասցրել Շարմաղ Բաբայանի դեմքին և մարմնին,
- հանցագործության դեպքի և Եկատերինա Սեմյոնովայի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մասին տեղեկությունները սուտ են:
Ընդ որում` Դատարանն արձանագրում է, որ նշված փաստական հանգամանքներն ամրագրող ներքոթվարկյալ ապացույցները համադրվում են միմյանց հետ, չեն հակասում և ունեն ներքին տրամաբանություն:
5.2.1 Դատարանը փաստում է, որ որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված Շարմաղ Բաբայանի հաղորդմամբ, քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությամբ, տուժող ճանաչելու մասին որոշմամբ, տուժողի հարցաքննության արձանագրությամբ, դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշմամբ, առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին արձանագրությամբ, հանրային քրեական հետապնդում չհարուցելու մասին որոշմամբ, քրեական վարույթը կարճելու մասին որոշմամբ, տուժող Ե.Սեմյոնովայի և մեղադրյալ Շ.Բաբայանի ցուցմունքներով հիմնավորվում է վերջինիս կողմից հանցագործության մասին հաղորդում ներկայացնելու հանգամանքը՝ Ե.Սեմյոնովայի կողմից իբրև հանցանք կատարելու մասին տեղեկությունները, իսկ տուժող Ե.Սեմյոնովայի ցուցմունքով, զննություն կատարելու մասին 2024 թվականի սեպտեմբերի 03-ի արձանագրությամբ, զննումներ կատարելու մասին 2024 թվականի սեպտեմբերի 04-ի արձանագրություններով հիմնավորվում է հաղորդման մեջ նշված տեղեկությունների սուտ լինելու հանգամանքը:
5.2.2 Անդրադառնալով տուժող Ե.Սեմյոնովայի ձեռքերի շարժումները և մեղադրյալի մարմնին հպումները որպես հարված ընկալելու պաշտպանության կողմի դիտարկումներին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը: Ե.Սեմյոնովան ողջ ընթացքում գտնվում է տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում, որի ընթացքում նրա կողմից չի կատարվում որևէ գործողություն, ինչը հնարավոր կլիներ որպես Շ.Բաբայանի մարմնին նույնիսկ հպում գնահատել: Նրա կողմից ողջ ընթացքում ձեռքով /ձեռքերով/ կատարվում է երեք գործողություն, որից երկու դեպքում նա պահում է Շ.Բաբայանի կողմից փակվող դուռը, իսկ մեկ դեպքում՝ քաշում և ազատում է ձեռքը Շ.Բաբայանի կողմից նրան դուրս հրավիրելու ընթացքում ձեռքը բռնելու փորձից: Ինչ վերաբերվում է տեսագրության այն հատվածին, երբ Ե.Սեմյոնովայի մարմնի աջ հատվածը չի երևում տեսախցիկի տեսադաշտում, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ նշված կարճ ժամանակահատվածում ևս տուժողի կողմից աջ ձեռքով Շ.Բաբայանին ուղղված որևէ գործողություն չի կատարվում: Նշվածը հիմնավորվում է այն հանգամանքով, որ այդ ընթացքում Շ.Բաբայանն ամբողջությամբ երևում է տեսագրության մեջ ու նրա նկատմամբ բռնության գործադրման փաստ առկա չէ: Բացի այդ, նույնիսկ եթե չերևացող հատվածում Ե.Սեմյոնովան աջ ձեռքով որևէ շարժում կատարեր, ապա դա ուղղակիորեն պետք է հանգեցներ նրա մարմնի շարժման կամ դիրքի փոփոխություն, որպիսի տվյալ ևս առկա չէ:
5.2.3 Ինչ վերաբերվում է Շ.Բաբայանի դատաքննական ցուցմունքին, ապա Դատարանը գտնում է, որ Ե.Սեմյոնովայի ժեստերը կամ ձեռքի շարժումները որպես հարվածներ ընկալելու վերաբերյալ նրա դիտարկումը, կարծիքը, ինչպես նաև մինչդատական վարույթի ընթացքում իրավապահ մարմնի աշխատակցի կողմից իրեն հուշումներ կատարելը քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ են հետապնդում: Վերոգրյալ դատողությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ եթե նույնիսկ ընդունելի համարվի դեպքից անմիջապես հետո սուտ մատնության համար նախազգուշացված Շ.Բաբայանի կողմից որոշակի հանգամանքներն այլ կերպ ներկայացնելը սխալ ընկալելու կամ հիշելու արդյունքում կամ հույզերի ազդեցության ներքո սխալ պատկերացնելու պատճառը, ապա տեսանյութը դիտելուց հետո, նրա համար պետք է ակնհայտ լիներ հարվածներ ստացած չլինելու փաստը: Այլ կերպ, թեև սուտ մատնության հանցակազմ ավարտված է համարվում իրավասու մարմնին սուտ տեղեկությունը տալու պահից, սակայն չի բացառվում հուզական վիճակի պատճառով իրադարձությունները սխալ ընկալելու հնարավորությունը: Այնինչ, Շ.Բաբայանը տեսանյութը դիտելու ընթացքում հայտնել է, որ Ե.Սեմյոնովան հրել է իրեն և մի քանի անգամ հարվածել իր պարանոցին ու կրծքավանդակին, միաժամանակ հայտարարելով, որ այդ պահը չի երևում: Բացի այդ, Շ.Բաբայանը քննիչի կողմից հարցաքննվելու ընթացքում զրկված չէր սեփական ընկալումների մասին ճշմարտացի տվյալներ հայտնելու հնարավորությունից:
Դատարանը ուշադրություն է դարձնում նաև Շ.Բաբայանի կողմից հայտնած հակասական տեղեկություններին: Մասնավորապես, հաղորդման մեջ վերջինս նշել է, որ Ե.Սեմյոնովան բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել դեմքին ու մարմնին, տեսանյութը դիտելու ընթացքում նշել է պարանոցին և կրծքավանդակին հասցված հարվածների մասին, նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ հարվածներ է հասցվել դեմքի շրջանում, սակայն չի մտաբերել թե քանի անգամ, իսկ դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ հարվածները հասցրել է կրծքավանդակի շրջանին, իսկ դեմքի քերծվածքները հնարավոր է նույնիսկ ինքն է իրեն պատահաբար պատճառել: Միևնույն ժամանակ, թեև Շ.Բաբայանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ կրծքավանդակի հատվածը հարվածների արդյունքում եղել է կարմրած, իսկ դեմքին քերծվածքներ են եղել, սակայն նա հրաժարվել է դատաբժշկական փորձաքննության ենթարկվելուց: Վերոնշյալ հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ բացառում են Շ.Բաբայանի կողմից տեղի ունեցած վեճի ընթացքում փաստերը սխալ ընկալելու հնարավորությունը: Հարկ է նաև նշել, որ Շ.Բաբայանն ունեցել է սուտ տեղեկություններ ներկայացնելու շարժառիթ, այն է՝ շենքի հարևանությամբ գործող գեղեցկության սրահին վարձակալական հիմունքներով տրված և Ե.Սեմյոնովային պատկանող շինության դիմացի հատվածում կայանելու համար արգելոցների առկայությունը, որոնք տեղադրվել են Ե.Սեմյոնովայի կողմից, իսկ մինչ հաղորդում ներկայացնելը դրանք վնասվել են Շ.Բաբայանի կողմից:
5.2.4 Այսպիսով, Դատարանն ապացուցված է համարում, որ Շարմաղ Բաբայանը, նախազգուշացված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված սուտ մատնության համար քրեական պատասխանատվության մասին, 2024 թվականի օգոստոսի 24-ին' ժամը 13:50-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տրված հաղորդմամբ սուտ տեղեկություններ է հայտնել հանցագործության դեպքի, Եկատերինա Ալեքսանդրի Սեմյոնովայի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մասին՝ մասնավորապես ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տրված հաղորդմամբ Շարմաղ Բաբայանը հայտնել է, որ 24.08.2024 թվականին ժամը 12:30-ի սահմաններում իր բնակարանի Ռուբեն Սևակի 26-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի հասցեի մոտ եղել է ավտոմեքենան կայանելու հետ կապված խնդիր: Ավտոմեքենան կայանելուց հետո, նշված հասցեի բնակչուհի Եկատերինան հարկադրաբար ներխուժել է իր բնակարան, վիրավորել, բազմաթիվ հարվածներ հասցրել դեմքին և մարմնին, հետագայում պարզվել է, որ Շարմաղ Բաբայանի կողմից տրված տեղեկությունները հանցագործության դեպքի և Եկատերինա Ալեքսանդրի Սեմյոնովայի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մասին սուտ են:
5.3 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 476-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 476-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Սուտ մատնությունը` իրավասու մարմնին հանցագործության դեպքի կամ անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին սուտ տեղեկություն տալը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
5.4 Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, որպես Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանք է արձանագրում խնամքի տակ անչափահասի առկայությունը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը, որպես Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի անձը բնութագրող հանգամանք է արձանագրում դատվածություն չունենալը:
5.5 Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5-ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
5.6 Հիմք ընդունելով 4.1 և 5.4 կետերում արձանագրված հանգամանքները, ղեկավարվելով 5.3 և 5.5 կետում մեջբերված նորմերով և իրավական դիրքորոշումներով, նկատի ունենալով, որ հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Շ.Բաբայանի ամսական եկամուտը քիչ է նվազագույն աշխատավարձից, ուստի Դատարանը գտնում է, որ Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 476-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 /յոթ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ, չափով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
5.7 Անդրադառնալով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների և լազերային սկավառակի տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
5.8 Քննության առնելով մեղադրյալ Շարմաղ Բաբայանի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում կիրառված 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով գրավ խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն պետք է վերացնել, իսկ գրավի գումարը՝ վերադարձնել գրավատուին:
5.9 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածով նախատեսված վարույթային ծախսը բացակայում է:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Շարմաղ Վազգենի Բաբայանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 476-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 /յոթ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները և լազերային սկավառակը պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Շարմաղ Վազգենի Բաբայանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց գրավը՝ վերացնել, իսկ գրավի գումարը՝ վերադարձնել գրավատուին:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ