ԵԴ1/3305/01/24

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

19 նոյեմբերի 2024թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Պողոսյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Վ․Մարգարյանի
մեղադրյալ՝ Վ․Սանթուրյանի

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Վահան Դանիելի Սանթուրյանի (ծնված` 20.08.2001թ. ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվում է՝ ք. Երևան, Թոթովենցի փողոց, 6/1 շենք, 11 բնակարան հասցեում)։
Վահան Դանիելի Սանթուրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:

Դատավճռի նկարագրական մաս.
2023 թվականի դեկտեմբերի 08-ին ՀՀ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60512723 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին նախաքննությամբ ձեռք բերված բավարար ապացույցների համակցության հիման վրա որոշում է կայացվել Վահան Դանիելի Սանթուրյանի նկատմամբ հարուցել քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Վահան Դանիելի Սանթուրյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին ՀՀ դատախազության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60512723 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահան Սանթուրյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2024 թվականի թվականի նոյեմբերի 13-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/3305/01/24 քրեական գործը մակագրվել է ինձ։
Գործը ինձ է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին:
Վահան Դանիելի Սանթուրյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքների կատարման համար, որ նա «պատշաճ ծանուցված լինելով, որ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ կազմված թիվ 2315790136 որոշմամբ 6/վեց/ ամիս զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից և չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք 2023 թվականի ապրիլի 19-ին՝ ժամը 14:28-ին Երևան քաղաքի Գայի պողոտայում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 76 WW 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ Ռաֆիկ Վարդանյանի կողմից կազմվել է թիվ 818 024 93 75 արձանագրությունը։
Այսինքն վերջինիս մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով»։

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Վահան Սանթուրյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և միաժամանակ պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքը Դատարանը որոշեց հրապարակել մեղադրյալի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը համաձայն որի՝ «Ինձ առաջադրված մեղադրանքի շուրջ ինձ մեղավոր եմ ճանաչում։Ելնելով իմ դատավարական կարգավիճակից չեմ ցանկանում ցուցմունք տալ։Ավելացնելու որևէ բան չունեմ»:/Տես՝ վ. թ. 38-39/
Որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, զննված և քրեական վարույթի նյութերին կցված հետևյալ փաստաթղթերը.
17.10.2024թ. զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2023 թվականի ապրիլի 19-ին՝ ժամը 14:31-ին, Երևան քաղաքի Բաղյան փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ Ռաֆիկ Վարդանյանը /կրծքանշան թիվ 04403/ կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180249375 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Վահան Դանիելի Սանթուրյանը (ծնված 20.08.2001թ., բնակվող՝ ք. Երևան, Թոթովենցի փողոց, 6/1 շենք, 11 բնակարան հասցեում)՝ 2023 թվականի ապրիլի 19-ին՝ ժամը 14:28-ին տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում, Երևան քաղաքի Գայի պողոտայում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 76 WW 777 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը:
Արձանագրության վարչական իրավախախտում կատարած անձի բացատրությունը և դիտողությունը նշելու հատվածում առկա է ստորագրություն և «Դիմում եմ ներկայացրել ՃՈ-ում բալերիս համար, որ ուրիշ մարդ է վարել մեքենան և դրանից 2 բալով կասեցվել եմ, չի հաստատվում» գրառումը։
Արձանագրությանը, իրավունքներին և պարտականություններին ծանոթանալու հատվածում առկա է ստորագրություն: Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված` 2011 թիվը:
2023 թվականի հունվարի 17-ին՝ ՀՀ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանության կողմից կայացվել է թիվ 2315790136 վարչական տույժ նշանակելու մասին որոշումը, համաձայն որի Վահան Դանիելի Սանթուրյանի տրանսպորտային միջոցների վարելու իրավունքը կասեցվել է 6/վեց/ ամիս ժամկետով՝ 2022 թվականի դեկտեմբերի 28- ին ժամը 17:29-ին Արցախի/Ռոստովյան Գ. Նժդեհի փողոցների խաչմերուկում լուսացույցի արգելող ազդանշանին չենթարկվելու համար:
ՀՀ ոստիկանության Ճանապարհային ոստիկանության կողմից 2023 թվականի հունվարի 17-ին կայացված թիվ 2315790136 վարչական տույժ նշանակելու մասին որոշումը ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնի աշխատակիցների կողմից 2023 թվականի մարտի 22-ին հանձնվել է Վահան Դանիելի Սանթուրյանին:
ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության զննության համաձայն Վահան Դանիելի Սանթուրյանի /ՀԾՀ 3028010410/ անվամբ RB504218 վարորդական իրավունքի վկայականը կասեցված կարգավիճակում է եղել, սկիզբը՝ 20.02.2023թ., ավարտ 20.08.2023թ․։/Տես՝ գ․թ․ 20-21/
17.10.2024թ. որոշմամբ որպես արտավարութային փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված` 19.04.2023թ. վարչական իրավախախտման վերաբերյալ կազմված թիվ 8180249375 արձանագրության պատճենով, ՀՀ ՆԳՆ ՃՈ ՏՄՀԻՎԳՔ բաժնի կողմից կայացված թիվ 2315790136 որոշման պատճենով, թիվ 2315790136 որոշման ծանուցման թղթի պատճենով, Վահան Դանիելի Սանթուրյանի վերաբերյալ Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված փաստաթղթի պատճենով։/Տես՝ գ․թ․ 3, 4, 5, 17, 22-23/
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-Վահան Սանթուրյանը 2023 թվականի ապրիլի 19-ին դրությամբ իրավունք չի ունեցել տրանսպորտային միջոցներ վարելու,
-Վահան Սանթուրյանը 2023 թվականի ապրիլի 19-ին՝ ժամը 14:28-ին, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք Երևան քաղաքի Գայի պողոտայում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 76 WW 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, որ նա «պատշաճ ծանուցված լինելով, որ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ կազմված թիվ 2315790136 որոշմամբ 6/վեց/ ամիս զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից և չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք 2023 թվականի ապրիլի 19-ին՝ ժամը 14:28-ին Երևան քաղաքի Գայի պողոտայում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 76 WW 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ Ռաֆիկ Վարդանյանի կողմից կազմվել է թիվ 818 024 93 75 արձանագրությունը», նշված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս գտել է, որ
ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը,
ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Վահան Սանթուրյանն ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…)
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի կամ հաշմանդամություն ունեցող անձի առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ, (…)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Վահան Սանթուրյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտարկում այն, որ՝
-առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել՝ նախաքննության ընթացքում տվել խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է իր կատարած արարքի համար,
Վահան Սանթուրյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտարկվում դատվածություն չունեցող անձ հանդիսանալը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Վահան Սանթուրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Վ.Սանթուրյանի վերագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն /․․․/ 5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման/․․․/։
Հանցանք կատարելու պահին «Նվազագույն աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն /․․․/ 1. Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75.000 դրամ:/․․․/։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև Վահան Սանթուրյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հոդվածի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսված է տուգանք` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ պետք է նշանակվի հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մեղմ պատժի նվազագույն չափը :
Նկատի ունենալով, որ Դատարան չի ներկայացվել Վահան Սանթուրյանի՝ հանցանք կատարելուց առաջ մեկ տարվա ընթացքում ստացած, միջին եկամուտի չափը հավաստող տեղեկություն Դատարանը, որպես հաշվարկային միավոր ընդունում է հանցանք կատարելու օրը սահմանված նվազագույն աշխատավարձը և պատիժ նշանակում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375․000 ՀՀ դրամ։
Բավարարելով մեղադրյալի միջնորդությունը Դատարանը նշանակված տուգանք պատժի վճարումը տարաժամկետում է մեկ տարի ժամկետով սահմանելով վճարման պարտականություն յուրաքանչյուր ամիս՝ 31․250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի չափով։
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Վահան Սանթուրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել Վահան Սանթուրյանի նկատմամբ ՀՀ պետական սահմանը հատելու և անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները։
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը․
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վահան Սանթուրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ նշանակված տուգանքի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի վճարումը թույլատրել կատարել մաս առ մաս՝ 1 /մեկ/ տարվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս՝ 31․250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի չափով։
Վահան Սանթուրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Վահան Սանթուրյանի նկատմամբ ՀՀ պետական սահմանը հատելու և անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները։
Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ