ԵԴ1/3263/01/24




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը. (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահող դատավոր Ն.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
Քարտուղարությամբ Ա.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Բ. ՂԱԶԻՆՅԱՆԻ
Մեղադրյալ Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ

2025 թվականի ապրիլի 21-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի (ծնված՝ 24.03.1997թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, ֆիզիկապես վատառողջ, հաշվառված և բնակվող՝ ք. Երևան, Դավիթաշեն 1-ին փողոց, 2-րդ նրբանցք, 2Ա տուն հասցեում, մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց`

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
15.11.2023թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-0704-23 քրեական վարույթը։
24.10.2024թ. կայացվել է որոշում՝ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, որը 26.10.2024թ. ներկայացվել է վերջինիս:
26.10.2024թ. Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ թիվ 60-0704-23 քրեական վարույթով որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Հիշյալ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3263/01/24 դատական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին հանձնվել է դատավոր Ն. Բաղդասարյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Դատարանի՝ 18․02․2025թ․ որոշմամբ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ։
2025 թվականի փետրվարի 25-ին մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ։

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա «չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք, 2023 թվականի մայիսի 16-ին ժամը 00.15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ.Հերունու փողոցում հարբած /ոչ սթափ/ վիճակում' արտաշնչած մեկ լիտր օղի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0,476 մգ/լ, վարել է Լեքսուս մակնիշի CC622CC հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օրը կազմված' վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180253601 արձանագրությամբ:»:

Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները.
19.10.2024թ. զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի' ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի վարչական վարույթի իրականացման բաժանմունքից ստացված թիվ 8180253601 արձանագրությունը կազմվել է 16.05.2023 թվականին՝ ժամը 00:50-ին, Երևան քաղաքի Պարիս Հերունու փողոցում, ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևանի գնդի 4֊րդ գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Խաչիկ Հովհաննիսյանի կողմից: Արձանագրության զննությամբ պարզվել է, որ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանը /ք.Երևան, Դավթաշեն թղմ. 1փ. 2 նրբ. 2Ա տ./ 16.05.2023թ. ժամը' 00:15-ին Երևան քաղաքի Պարիս Հերունու փողոցում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձը տրանսպորտային միջոցը վարել է ոչ սթափ վիճակում, պարզվել է ալկովիզոր Յուպիտեր սարքի միջոցով, սարքի համար՝ 91100835, զննման համար՝ 01613, վարել է Լեքսուս մակնիշի CC622CC ավտոմեքենան, արձանագրության ներքևի հատվածում առկա են ստորագրություններ:
Ստուգաչափման կտրոնի զննությամբ պարզվել է, որ 91100835 համարի սարքով 2023 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 00:46:18-ին, 00613 զննության համարով ավտոմատ պարունակությունը 0.476 մգ/լ է, առկա են գրառումներ՝ Ալբերտ Պետրոսյան, CC622CC հ/հ, վ/վ համարը' անձ AU0406769, ներքևում՝ ստորագրություններ:
Ստուգաչափման վկայականի պատճենի զննությամբ պարզվել է, որ թիվ 093636 վկայականի ստուգաչափման թվականը նշված է 20.04.2023թ., ուժի մեջ է մինչև 20.04.2024թ., գործարանային համարը' 91100835, ճշտության դասը' 0,15± 10%, չափման տիրույթը' 0,000-2,ՕՕմգ/լ, տեսակը' Jupiter X/RP:
Զննության է ենթարկվել նաև ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրում' 3403970205 սոցիալական քարտով վարորդական վկայականի որոնման արձանագրությունը, որով որևէ վարորդական վկայական չի հայտնաբերվել:

/դատական նիստի արձանագրություն, վ.թ. 23-24, 5-8/

Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 26-ին կայացված որոշումը' համաձայն որի ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի վարչական վարույթի իրականացման բաժանմունքից ստացված թիվ 8180253601 արձանագրության, Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանին սթափության զննության ենթարկելու վերաբերյալ 00613 զննման համարի կտրոնի, սթափության զննության 91100835 սարքի 093636 ստուգաչափման վկայականի պատճենները, Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության «ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից կատարված քաղվածքի պատճենները ճանաչվել են ապացույց:

/դատական նիստի արձանագրություն, վ.թ. 5-8, 32-33/

Մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից՝ հրաժարվեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալուց:
Նախաքննության ընթացքում Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում և զղջում է, քանի որ ինքը 2023 թվականի մայիսի 16-ին՝ ժամը 00:15֊ին, իր՝ Լեքսուս մակնիշի' CC622CC հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է ոչ սթափ վիճակում, որն արձանագրվել է պարեկային ծառայողների կողմից, կատարվել է սթափության վիճակի ստուգում և ինքը ծանոթացել է արձանագրություններին, եղել է ոչ սթափ վիճակում, ընդունում է իր մեղավորությունը և չի վիճարկում' տեղյակ է իր արարքի քրեական օրենքով նախատեսված լինելու մասին: Նշել է, որ եղել է միայնակ, իր տան հարակից տարածքում և մեքենան է բակում կանգնեցնելիս եղել, իսկ ներկայումս ավտոմեքենայի համարները այլ են' 37AE552:

/Դատական նիստի արձանագրություն, վ.ն. 41-43/

Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված թույլատրելի ապացույցների հիման վրա դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք, 2023 թվականի մայիսի 16-ին ժամը 00.15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ.Հերունու փողոցում հարբած /ոչ սթափ/ վիճակում' արտաշնչած մեկ լիտր օղի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել ի 0,476 մգ/լ, վարել է Լեքսուս մակնիշի CC622CC հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից նույն օօրը կազմված' վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180253601 արձանագրությամբ:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:»:
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Ա.Ավետիսյանի գործով որոշման մեջ՝ արձանագրելով, որ «(...) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ միաժամանակ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (...)» (տե՛ս Անդրանիկ Մեսրոպի Ավետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ԵԱՆԴ/0091/01/09 որոշման 20-րդ կետը)»:
Վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա (…)
Նշված նորմի վերլուծության հիման վրա դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի. (…)
դրա չափը (…),
արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (…):
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս:
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…)»:
Մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները:
Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործություն կատարելուց հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, դատարանը, որպես Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ նա դատվածություն չունի, ֆիզիկապես վատառողջ է, ախտորոշվել է գլխուղեղի նյութի անոթային/ռեզիդուալ բնույթի օջախների ՄՌ պատկեր: Ռետրոցերեբելյար կիստա: Աջ հայմորյան խոռոչի կիստա:
Մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է կատարած արարքի համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, ինչը որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը և զղջացել է դրա համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը նախատեսում է պատիժ՝ տուգանք՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
Վերոգրյալի հիման վրա, պատժի տեսակը և չափն ընտրելիս ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանք կատարելու հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ տուգանքի ձևով՝ վեցապատիկի չափով, քանի որ այն կարող է ապահովել պատժի նպատակները:
Միաժամանակ, անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի ձևով պատժի չափին՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից»։
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանը չունի եկամուտ՝ դատարանը գտնում է, որ նշանակվող տուգանքի չափի հաշվարկային հիմք պետք է ընդունել արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը:
Այսպիսով, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ հոդվածների պահանջները՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես պատիժ պետք է նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն` «Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։(...)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյաը չունի մշտական աշխատանք, կայուն եկամուտ և նյութական դրությունից ելնելով՝ չի կարող անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել նշանակված տուգանքը, սակայն պատրաստակամ է այն վճարել՝ դատարանը գտնում է, որ պետք է տուգանքի վճարման համար սահմանել 1 /մեկ/ տարի ժամկետ:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն, սույն գործով վարութային ծախսեր չկան:
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ հոդվածով՝ դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ փաստաթղթերի պատճենները պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացկայելու արգելքը ճիշտ է և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-349-րդ հոդվածներով` դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ, և նրան դատապարտել տուգանքի` վեցապատիկի՝ 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեղադրյալ Ալբերտ Հրաչյայի Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել 1 /մեկ/ տարի ժամկետ:
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված փաստաթղթերի պատճենները պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ